#จีบอยู่ไม่รู้หรอก (nielong จากจอยลดา)

ตอนที่ 6 : 02 ยักษ์คู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,987
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 984 ครั้ง
    4 เม.ย. 61





02

ยักษ์คู่

 

           

คนเราเวลาชอบอะไรมากๆ

มักจะเก็บไปฝันทั้งนั้นแหละ

 


 

 


 

     เด็กผู้ชายผมดำสนิทกำลังก้มหน้าแกะซองไอติมด้วยท่าทางเงอะงะ ข้อมือเล็กๆแบบนั้น ทำให้อยากยื่นมือเข้าไปช่วยเสียเหลือเกิน



     แต่มั่นใจได้ว่าเด็กคนนั้นจะไม่ยอมให้ความช่วยเหลือเกิดขึ้น เพราะไม่กี่นาทีก่อนเจ้าตัวเพิ่งบอกว่าจะทำด้วยตัวเอง 



     'พี่เดชไม่ต้องมายุ่ง ยืนรอเฉยๆก็พอ' 



     ว่างั้นแหละ



     เสียงห่อแพ็คเกจเสียดสีกันจนลุ้น พอฉีกซองออกได้คนตัวเล็กก็ยิ้มแหะๆแล้วปล่อยเศษพลาสติกลงบนพื้น ดวงตาเรียวเล็กตามแบบฉบับอาตี๋น้อยหลุบมองซองขยะที่ปลิวมาอยู่ข้างเท้าตัวเอง คิ้วขมวดมุ่น

 

 

     “ทิ้งลงพื้นแบบนี้ไม่ได้นะ” 



     เสียงที่ยังไม่แตกหนุ่มว่าพลางชี้นิ้วลงต่ำ แต่คำพูดเขาไม่ได้ทำให้เด็กผิวขาวสนใจสักนิด ในเมื่อตอนนี้การหักไอติมสองข้างให้เท่ากันดูเหมือนจะเป็นเรื่องท้าทายกว่า 



     ไอติมถูกแบ่งเป็นสองในทีเดียว คนที่ถือมันอยู่เงียบกริบแล้วค่อยๆช้อนตาขึ้นมอง


 

      พี่เดช” เจ้าของชื่อร้องอือตอบในลำคอ “ทูหักไอติมได้ไม่เท่ากันอ่ะ”

 

 

                เด็กน้อยคนตัวผอมบ่นอุบเสียงอ่อย ชูไอติมยักษ์คู่สีส้มวาววับมาข้างหน้า หยดน้ำหวานเริ่มหยดลงพื้นเพราะสภาพอากาศร้อนๆกลางเดือนเมษา ...มันเหมาะมากเลยใช่ไหมล่ะ กับการกินไอติม

 

 

     เด็กชายฤทธิ์เดชมองไอติมในมือขวาที่มีเนื้อน้ำแข็งจำนวนน้อยกว่าด้านซ้ายอย่างชั่งใจ 



     นี่มันไม่ใช่หักไม่เท่ากันธรรมดาแล้ว 



     อันนี้มันหักไม่เท่ากันมากๆเลยต่างหาก

 

 

      ทูพยายามแล้วนะ แต่มันหักยาก”

 

      “พี่บอกจะทำให้ก็ไม่เชื่อ เป็นไงล่ะ”

 

      “อย่างกับตัวเองทำได้เท่ากันทุกครั้งงั้นแหละ”

 

 

     ทำเสียงเหมือนงอนแต่ก็เปล่า ในเมื่อเจ้าตัวยังคงซนอยู่ ไอเย็นจากไอศกรีมลอยวืบเฉียดใกล้ปลายจมูก โชคยังดีที่เด็กชายฤทธิ์เดชไวพอที่จะหลบ เสียงหัวเราะคิกคักแว่วมา ไอติมยักษ์คู่ซีกที่มีเยอะกว่าโบกไปมาหลอกล่อความสนใจ

 

 

      “เอาไปดิ ละลายแล้วเนี่ย”

 

      “น้องทูไม่เอาอันใหญ่ไปกินล่ะ จะให้พี่ทำไม”

 

      “เอาไปเถอะ พี่เดชตัวใหญ่กว่า ก็ต้องกินเยอะกว่า”


 

     ปลาทูว่าพลางยัดไอติมซีกเล็กกว่าใส่ปากตัวเองเพื่อตัดปัญหาการเกี่ยง เด็กชายฤทธิ์เดชรับไม้ไอศกรีม ทั้งที่แตะลิ้นสัมผัสทั้งที่นิดเดียวแต่รสชาติหวานอมเปรี้ยวกับกลิ่นผสส้มหอมๆกลับกระจายทั่วโพรงปาก 



     อู่หู 

     

     อร่อยอ่ะ

                   

 

     เด็กชายฤทธิ์เดชแววตาวาววับ ย่อสองขานั่งลงกลางสนามหญ้า ปากคาบไม้ไอติมพลางเงยมองอีกฝ่ายที่ยืนค้ำหัวอยู่ 

 

 

      “มัวแต่ให้พี่กินเยอะกว่าแบบนี้ไงถึงไม่โต”



      บ่นอุบอิบใส่น้องทูจนเจ้าตัวก้มหน้าลงมา


 

      “เดี๋ยวก็โตแล้ว แม่บอกกินนมเยอะๆแป๊บเดี๋ยวสูงปรี๊ดเลย”

 

      “จริงดิ”

 

      “ฮื่อ”

 

 

     เด็กชายปลาทูย่อตัวลงนั่งกับพื้นข้างๆบ้างสายตาโฟกัสไปข้างหน้าราวกับสิ่งที่สนใจถูกรวมไว้จุดเดียว เดชหมุนข้อมือ ใช้ฟันกัดก่อนรูดน้ำแข็งรสอร่อยออกจากไม้ เงยหน้าเคี้ยวไวๆสู้กับความเย็น

 

 

      “น้องทู กินเสร็จแล้วไปเล่นท้ายซอยกัน” 

 

      “แดดยังร้อนอยู่เลยนะ” 

 

      “แล้วทำไมอ่ะ”

 

      “มันร้อนไง”

 

      “ก็ค่อยเข้าไปตากแอร์ในบ้าน”

 

      “บ้านทูมีแอร์ที่ไหนล่ะ”

 

      “ไม่ได้หมายถึงบ้านทู ก็ไปนั่งเล่นบ้านพี่ไง”

 

      “คุณแม่พี่เดชอยู่บ้านเหรอ”

 

      “อยู่ดิ”

 

      “งั้นไป อยากกินขนม”

 

      “ตกลงจะเล่น ตากแอร์หรือกินขนม”

 

      “จะทำทุกอย่างนั่นแหละ”

 

 

     เด็กชายปลาทูพูดจาเอาแต่ใจแล้วก็ยิ้มกว้าง รอยยิ้มสว่างสดใสกับแววตาเป็นประกายเล่นเอาทำตัวไม่ถูก

 

 

     เด็กชายฤทธิ์เดชในวัยเด็กยิ้มตอบเก้ๆกังๆก่อนจะปักไม้ไอติมลงกับดินแก้เขิน กระเป๋าเสื้อตรงอกซ้ายมือเหมือนมีกลองตีอยู่ดังมาก เด็กน้อยจำได้ว่าเคยเป็นแบบนี้หลังวิ่งเล่นกับเพื่อนจนเหนื่อย 



     อาการกระเป๋าเสื้อดังเนี่ย เดชไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ 

     เพราะมันทำหน้าร้อนๆเหมือนตอนไม่สบายเลยอ่ะ


 


     ดวงตาเรียวลืมตื่นขึ้นมาจากความฝัน 

    ภาพสุดท้ายที่จำได้ คือหน้าตัวเองตอนยังเป็นเด็กอ่อนกำลังยิ้มฮุฮิขวยเขินให้พื้นดิน


     ...


     ทำไมตอนเด็กกูแบ๊วจังวะ 

     โคตรน่าอาย

  


     

 

 



     ไอติมยักษ์คู่ 

     เคยกินกันป่ะล่ะ

 

 

     ไอติมที่ซื้อมาแท่งเดียวแต่ดันเสียบไม้มาให้ถึงสอง

 

 

     อาจเป็นทริคสะกดจิตของผู้ผลิตว่าซื้อครั้งเดียวแต่โคตรคุ้มเลยนะครับ หยิบหนึ่งได้ถึงสอง เอาไปดิ เอาไปแบ่งกันกินกับเพื่อน ทั้งที่เอาเข้าจริงๆพอหักแบ่งละปริมาณแต่ละข้างเหลือเป็นแท่งแคบๆเท่าไอติมหลอด

 

 

     สมัยยังนั่งขุดหลุมดีดลูกแก้ว พวกเด็กประถมจะชอบหารเงินซื้อยักษ์คู่มาหักแบ่งกันกินเพราะคิดว่ามันประหยัด ผู้ปกครองผ่านมาเห็นมีต้องหลุดปากชมทุกทีว่าลูกเรานี่ช่างมีน้ำใจเสียจริง ดูสิน่ารัก แบ่งให้เพื่อนกินด้วย 



     หารู้ไม่ เด็กมันหารตังค์กันซื้อไอติมเพราะจะเก็บเงินไปซื้อขนมถุงห้าบาทเอาการ์ดเกม



     เด็กคนไหนเลวหน่อยพอหักไอติมแบ่งแล้วก็ส่งข้างน้ำแข็งน้อยๆให้เพื่อน ส่วนตัวเองถุยน้ำลายใส่ไอติมข้างที่เยอะกว่าเพื่อตีตรา หลังจากเพื่อนหมดหนทางแย่งชิงจึงค่อยเริ่มกินอย่างสบายใจ

 


     หรือจริงๆแล้วมันอาจแค่ถูกผลิตมาเพื่อให้นึกอะไรเก่าๆ



     เช่น เรื่องเด็กผู้ชายคนนึงที่เคยหักไอติมให้เด็กผู้ชายอีกคนกินฝั่งที่เยอะกว่าอย่างคนมีน้ำใจ แล้วไอ้เด็กผู้ชายคนนั้นก็ถึงกับเกิดความซาบซึ้งและหลงใหลในรอยยิ้มโคตรจะน่ารักที่ส่งตบมาตอนท้าย



     เคลิ้มไปเลยดิ 



     เคลิ้มตั้งแต่เด็กยิงยาวยันโต 



     ถึงกับเก็บเอาไปฝันเป็นตุเป็นตะ




 


 

     มือของนายนายฤทธิ์กำลังวางบนกระจกของตู้ไอติม เขาใช้มันไถไอเย็นที่ขึ้นเป็นฝ้าจนมองไม่เห็นสินค้าด้านในให้ออกไป



     ตอนนี้รู้สึกว่ากำลังทำตัวย้อนแย้งกับตัวเองในอดีตยังไงก็ไม่รู้



     สักราวปีก่อนเคยด่าแฟนคลับเกาหลีที่ตามรอยซีรีย์ บินข้ามน้ำข้ามทะเลเพื่อกินกาแฟแก้วเดียวกับที่นางเอกทำให้พระเอกกับไปแค่เพื่อถ่ายภาพวาดรูปดอกทานตะวันบนฝาพนัง 



     'คนเราอ่ะแดกให้อิ่มก็พอ จะดันทุรังหาแดกยากๆไปเพื่อ'



     เคยปากดีไว้ประมาณนี้เพราะคิดว่ามันไร้สาระ ไม่น่าเชื่อว่าพออายุสิบเจ็ดปีกว่ากลับต้องมาตามรอยไอติมจากความฝันตัวเอง 


    

     เขาเพิ่งเข้าใจว่ามันไม่ใช่การหาซื้อมากินเพื่อบรรเทาความหิวของร่างกาย แต่เป็นการหาซื้อมากินเพื่ออะไรที่มากกว่า



     พวกความประทับใจ อะไรประมาณนั้น 


 

     ไอติมยี่ห้อดังบนซองมีรูปสิงโตยืนสองขายิ้มกรุ้มกริ่มมุมปาก มีทั้งแบบถ้วยและแบบแท่งนอนอ่อยยั่วเย้าให้เดชเลือกหยิบ แต่เขากลับปัดมันทิ้งอย่างไม่ใยดี



     เดชยกกล่องไอติมถ้วยทั้งหมดซ้อนต่อกันไว้ด้านข้างจนสูง มือคุ้ยกล่องใบล่างที่ขอบเริ่มเปื่อยหน่อยๆตามความเก่า



     มันต้องมีสิวะ อันที่จะเอา 



     หายากนักนะไอ้ยักษ์คู่

 

 

     "เจอมั้ยลูก" ป้าคนขายถามอย่างกังวล คงเห็นใจสภาพคนที่ก้มจนหัวหายเข้าไปในตู้จนเหลือแต่หลังโผล่ออกมา จมูกกับมือของเดชเย็นเจี๊ยบ ตอนหายใจเข้ารู้สึกจะแสบหน่อยๆ

 

 

     "ไหนเนี่ยป้า หาไม่เจอ" เดชถามอัดตู้ไอติมแบบไม่ยอมเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงเริ่มจิ๊จ๊ะกรุ่นด้วยอารมณ์ขัดใจ หาจนหน้าแข็งหมดแล้วยังไม่ยักเจอ คุ้ยหาถึงก้นกล่องก็ไม่มี เจอแต่ไอติมเรนโบว์กับช็อกโกแลตเป็นสิบแท่ง



     "เมื่อกี้ยังมีคนซื้ออยู่เลยลูก เจอมั้ยป้าช่วยหา" เดชคิดว่าคงต้องอย่างนั้นแล้วล่ะ เขายอมเอาตัวขึ้นมาจากตู้ไอติม แล้วก็ถึงกับร้องอู่ยยาวๆ



     ด้านหลังมีคนมาต่อคิวตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ 3-4 คน ทุกคนจ้องมาที่เดชเป็นตาเดียว เพราะเขาเป็นคนเดียวที่ครองตู้ไอติม เกะกะเสียจนคนอื่นเข้าไปหยิบไม่ได้ 



     แววตาเหมือนจะกินตับขนาดนี้ มองปราดเดียวรู้เลยว่าโกรธ



     เดชเขยิบตัวไปด้านข้าง แทบจะผายมือให้คนอื่นๆเลือกหยิบจับไอติมได้ตามสบาย ขอแค่ป้ายังหายักษ์คู่ให้เขาต่อก็พอ

 

   

 

 



     จากการยืนยันของแม่ค้าที่ขายไอติม ป้าย้ำแน่ชัดแล้วว่าเมื่อเช้าขายยักษ์คู่ไปจริงๆ 



     แต่ป้าไม่รู้ว่าป้าขายหมดไปตอนไหน



     จำนวนที่ลงขายยักษ์คู่วันนี้มีน้อยกว่าวันอื่น เหตุผลเป็นเพราะถ้าเทียบกันรุ่นใหม่ๆมันค่อนข้างขายยาก เด็กในโรงเรียนนิยมกินอันอื่นมากกว่า แบบพวกเยลลี่ ไม่ก็รสธรรมดาทั่วไป ช็อกโกแลต วนิลา


 

     เดชเดินออกจากโรงอาหารด้วยฟีลลิ่งคนอกหัก ชัดเจนแล้วว่าอดแดก ร่างสูงลากเท้าซมซานกลับไปหาแก๊งเพื่อนที่รวมหัวกันอยู่ตรงลานไทร ทิ้งตัวทิ้งใจนั่งบนเก้าอี้ไม้หินอ่อนที่มีจาคอปวางจองที่อยู่ข้างๆ



     เดชกางสมุดลอกเคมีที่เขียนค้างไว้ อ้าปากอมหลอดที่ปักคาถุงน้ำหู้ไม่หวาน ดูดกลืนมันลงไปเพื่อปลอบใจตัวเอง



     หลังจากได้การบ้านมาลอกตั้งแต่เช้า นั่งอยู่ดีๆเพิ่งคิดได้ว่าความตั้งใจแรกของวันนี้คือการซื้อยักษ์คู่ไปหักแบ่งให้ปลาทูคนละครึ่ง เพื่อกระตุ้นความทรงจำของคนที่อาจจะลืมความสัมพันธ์ระหว่างเราไปบ้าง

 

 

     แต่นั่นล่ะ คิดช้าเกินไป 



     รีบวิ่งลงไปซื้อยังไงก็ไม่ทัน



     แห้วแดก

 

 

     หมด



 

 



     "อันอื่นมีตั้งเยอะตั้งแยะ ไมมึงไม่กินอันอื่นแทนวะ"



     "มันแทนกันได้ที่ไหนล่ะ มึงแม่งไม่เข้าใจ"

 


     "ใครบอกกุไม่เข้าใจ กุเข้าใจมึงเสมอนายรวย" กุนเอามือตบไว้บนบ่าเดช "เพราะวันนี้กุรวยเหมือนกะมึง"

 

 

     เดชทำหน้าเนือยให้กุนที่ยิ้มระรื่นออกนอกหน้า อยากจะเอาปากกาตราม้าในมือดีดหน้ามันดูสักที

 

 

     เหตุผลที่กุนสดใสกว่าปกติเป็นเพราะเมื่อเช้าได้ค่าขนมเพิ่มมาห้าสิบบาท มันถึงกับลงทุนถ่ายเงินลงกลุ่มไลน์แล้วแท็กชื่อเพื่อนทุกคนเพื่ออวด 



     ในกลุ่มแชท G.หลังห้อง ไม่มีใครน่าสงสารเท่าบิว มันเป็นคนเดียวที่โดนกุนโทรปลุกด้วยเหตุผลว่ากลัวมาดูเงินห้าสิบบาทไม่ทัน แถมยังโดนบังคับคอลในแชทเดี่ยวตั้งแต่เริ่มอาบน้ำไปจนถึงขี่รถออกจากบ้าน



     แล้วก็นั่นล่ะ ลากถูลู่ถังกันไปมา สุดท้ายรวมกลุ่มกันโคตรไว นับหัวครบสี่ได้ตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่ง



     ห้าสิบบาทแห่งความภาคภูมิใจของกุนยังวางอยู่บนโต๊ะ มีสมุดเคมีวางทับกันปลิว แก้วชาเย็นของรามวางทับสมุดเคมีของกุนอีกที ส่วนบิวนอนเล่นโทรศัพท์บนเก้าอี้ม้าหินสองตัวที่ต่อกัน ไม่แน่ใจว่าหลับคาจอไปยัง

 

 

     "ยักษ์คู่นี่ที่มันหักครึ่งได้ใช่ป่ะวะ" รามถาม เอาหลอดกวนน้ำแข็งในแก้วเล่นแบบคนว่างงาน

 

 

     "เออ กูหารสส้มอ่ะ ทีแรกป้าบอกมี หาไปหามาป้าบอกไม่มี งงสัด"  เดชวางไม้บรรทัดบนเส้นหนังสือก่อนขีดปากกาแดงย้ำจนสุดความยาวเส้น 



     เขาปิดสมุดตัวเองแล้วสไลด์ไปกับโต๊ะเพื่อส่งให้กุน กุนตะปบมือรับไว้ทันควันแล้วพลิกกระดาษเตรียมลอกต่อ ส่วนสมุดเคมีของปลาทูนั้นอภิสิทธิ์เหนือกว่า เดชยื่นส่งให้รามด้วยมือสองข้างอย่างนุ่มนวล 



     รามรับประคองสองมือตอบ ก้มเอาปากเป่าฝุ่นบนโต๊ะแล้วค่อยๆวางทะนุถนอมราวกับกลัวปกถลอก

 

 

     "อย่าทำเปื้อนน้ำนะมึง" กำชับไว้เพราะกลัวรามจะเอาแก้วน้ำไปวางข้างบนเหมือนสมุดเล่มไอ้กุน 


     

     "เมื่อกี้กูยังถนอมสมุดปลาทูให้มึงไม่พออีกอ่อสาด" แล้วก็โดนรามบ่นเลย

 

 

    

 

     

 

 

     เดชไลน์ตามปลาทูให้มาเอาสมุดเคมีคืนไป แต่ชะเง้อคอดูมาแล้ว ปลาทูยืนอยู่คนที่สี่นับจากข้างหน้า ส่วนเขาอยู่คนที่สามนับจากข้างหลัง จะเดินไปยาวๆก็ขี้เกียจ เลยตกลงกันว่างั้นมาเจอคนละครึ่งทางดีกว่า



     ปลาทูบ่นนิดหน่อยว่าทำไมไม่ฝากเพื่อนส่งต่อขึ้นไป เดชเลยตอบว่ากุนเก็บค่าผ่านทางแพงมากห้าร้อยบาท 



     จริงๆแล้วเดชขี้โม้ เขาแค่อยากเจอหน้าปลาทูเลยอ้างชื่อกุน เจ้าของชื่อยังยืนแคะขี้มูกไม่รู้อิโหน่อิเหน่อยู่เลย 



     แค่แป๊บเดียวปลาทูก็เดินมา ทำหน้าง่วงๆมึนๆเหมือนเหนื่อยกับอะไรสักอย่าง เดชยื่นสมุดเคมีไปด้านหน้าเพื่อคืนให้ ปลาทูเอามือรับแทบจะทันที ทั้งคู่มองหน้ากันเหมือนจะงงๆว่ามีใครจะพูดอะไรไหม



     ระยะเวลาที่งงใส่กันมากพอให้เดชมองหน้าปลาทูได้ถนัด ใบหน้าเล็กๆผอมจนเห็นกรามชัด ดวงตาชั้นเดียวแต่กลมโตปรือง่วงนอน จมูกรั้นหายใจเข้าฟุดฟิดไม่แน่ใจว่าจะป่วยหรือเปล่า 



     เดชไล่สายตาลง โฟกัสริมฝีปาก

 


     ทำไมวันนี้ปากปลาทูมันส้มจังวะ...



     ปากบางๆเจือสีส้มอย่างกับไปทาอะไรมา ความสงสัยของเดชเหมือนจะเก็บผ่านสีหน้าไม่มิด ปลาทูดึงสมุดมาไว้แนบอกแล้วทำสีหน้าสงสัยเบอร์ใหญ่กว่าส่งให้เขา

 

 

     "มองหน้ากูขนาดนี้มีอะไรรึเปล่า?"

 

     "ทำไมปากมึงเป็นสีส้ม"

 

     “ส้มแล้วจะทำไมวะ”

 

     “มึงแอบซื้อยักษ์คู่กินคนเดียวเหรอ”

 

     “รู้ได้ไงกูกินยักษ์คู่”

 

     “ปากมึงมันฟ้องไง ใช่ไหม รสส้ม" 


     "อะไร"


      "มึง แอบกิน”

 

     “ไม่ได้แอบ”

 

     “กูไปหาซื้อ ป้าบอกมันหมด เป็นเพราะมึงซื้อตัดหน้า”

 

     “อะไรมึงเนี่ยสัด กูไม่ได้ซื้อ”

 

     “แล้วปากจะส้มขนาดนี้ได้ไง อย่าบอกนะว่าแดกสีน้ำ”

 

     “ปัญญาอ่อนป่ะเนี่ย ไม่ใช่” ปลาทูอธิบายสลับหันไปมองหน้าเสาธงด้วย ได้ยินเสียงประกาศให้จัดแถวก่อนเตรียมตัวเคารพธงชาติ “กูไม่ได้ซื้อมากินเอง มีคนแบ่งให้”



     อ่าว

 


     “ใคร” 

 

 

     ปลาทูเหมือนจะสื่อสารทางสีหน้าว่าใครแล้วจะทำไม ทำไมต้องเล่าให้มึงฟังด้วย

 

 

     ส่วนเดชลืมเรื่องไอติมยักษ์คู่หมดไปแล้ว สมองเขาจับข้อความใหม่ที่น่าสนใจมากกว่า 



     ไอ้คำว่ามีคนแบ่งให้ กำลังกระตุ้นต่อมโคนันในกายให้ร้อนฉ่า



     ไอ้'คน'ที่ว่ามันคือใครเรอะ 

 

 

     แล้ว'คน'ที่ว่าทำไมเขาต้องแบ่งติมยักษ์คู่ให้ปลาทู 



     แบ่งทำไม เพราะเป็นคนไทยมีน้ำใจหรือเป็นเพื่อนสนิท... แต่อย่ามาโกหก ปลาทูมันไม่ได้สนิทกับใครเลยไม่ใช่เรอะ 



     ตั้งแต่ ม.4 ถ้าไม่มีงานกลุ่มอะไรก็เห็นอยู่คนเดียวตลอด ขนาดกินข้าวเที่ยงยังกินกับเด็กห้องอื่น ถ้าในห้องที่ดูสนิทสุดดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าห้องคนใส่แว่นที่ชื่อซ่อน



     หรือว่าเพื่อนห้องอื่นไม่ก็ไอ้ซ่อนนั่นแหละที่แบ่งยักษ์คู่ให้

 

 

     ตัดหน้ากูทำไมวะ ไอ้พวกนี้

 

 

     “เตรียมตัวเคารพธงชาติ ทั้งหมด แถวตรง”

 

 

     ปลาทูหันควับไปทางเสาธงก่อนรีบวิ่งหูตั้งกลับไปแทรกตัวอยู่ช่องว่างเดิมที่เว้นไว้ เดชเองก็เช่นกัน เขาก้าวยาวๆเพื่อกลับเขาแถวให้ทันท่อนแรกของเพลงชาติที่ดนตรีกำลังเริ่ม

 

 

     แต่จังหวะที่สับขาไวๆหางตากับมองเห็นอะไรบางอย่าง

 

 

     ชัดเจนสุดคือสีส้มโทนใกล้เคียงกับสีส้มที่เพิ่งเห็นบนปากคนหน้าแมว เพราะก้าวขาจนถึงที่ยืนของตัวเองแล้วทำให้ต้องยั้งความสนใจไว้หน่อย 



     แต่ก็ยากว่ะ เขารู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว เลยพยายามชะโงกหน้าไปทางเดิมอย่างเต็มที่

 

 

     พอดีกับที่ไอ้คนนั้นมันหันหน้ามาจามพอดี เดชจ้องปากที่อยู่ไกลประมาณห้าคนยืน ไอ้เตี้ยที่ตัวสูงประมาณคอเขายังคงจามต่ออีกสองสามครั้งก่อนจะหันไปร้องเพลงชาติต่อ

 

 

     เดชตะหงิดใจ 


     

     ว่าทำไมสีปากมันถึงส้มเท่าปลาทูได้ขนาดนั้นวะ 



     หรือว่าจริงๆแล้ว คนที่หักครึ่งยักษ์คู่ให้ปลาทูจะเป็นมัน



     ไอ้เหี้ยเก็กฮวย

 


    



     TBC

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 984 ครั้ง

1,690 ความคิดเห็น

  1. #1668 Mo_Na_ (@Mo_Na_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 02:54
    เค้ารอไรท์เสมอนะ
    #1668
    0
  2. #1655 Jun (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2561 / 11:55

    รออออออ ><

    #1655
    0
  3. #1654 SupapornUkam (@SupapornUkam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 22:43
    รออยู่นะไรท์มาอัพเร็วๆ
    #1654
    0
  4. #1641 onkgoon (@onkgoon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 08:32
    น่ารักมากเลยยยยย ตอนย้อนอดีตนี่แบบ ฮืออออ พี่เดช น้องทูวววววว
    #1641
    0
  5. #1640 PTCU (@PTCU) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 21:57
    ฮืออออ น่ากลัวชิบหายยย กริ้ดดดดดๆๆ
    #1640
    0
  6. #1634 blackhouse2 (@blackhouse) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 16:18
    น้องทูพี่เดชตอนเด็กน่ารัก เอ็นดู~
    #1634
    0
  7. #1627 BlazeBlue (@BlazeBlue) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 22:02
    โอโหวววววในใจนี่ขึ้นแทนพี่เดชนะ ว่าใครวะที่ตัดหน้าแบ่งยักษ์คู่ให้น้องทู แต่พอรู้ว่าเป็นเก๊กฮวยเท่านั้นแหละ พรืดดด55555555555555555
    #1627
    0
  8. #1621 Poison cake (@lightoffate) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 17:15
    น่ารักมากเลย สมัยเด็กน้อยกันน่ารักมาก ๆ พี่เดชกับน้องทู แงงงง น้องทูน่ารักน่าเอ็นดูจังเลยลูก มิน่าล่ะพี่เดชเลยเคลิ้มยิ้มหนู นี่คือจุดเริ่มต้นการไม่ชอบหน้าเก๊กฮวยปะคะพี่ริชเดช

    ก็รู้นะว่าพี่ฤทธิ์เดชเขารักน้องทูมานาน แต่ไม่คิดว่าจะรักตั้งแต่ละอ่อน แง้
    #1621
    0
  9. #1617 xxxkkkim (@nan-kid) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 19:11
    คือแบบ โกดเลยรึป่ะพิเดช55555555
    #1617
    0
  10. #1615 HANAYUN (@xxxpebgot7) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 22:30
    เอาล่ะ พี่เดชคงขมวดคิ้วหลายปมแล้วมั้งนั่น 55555555555555555555
    #1615
    0
  11. #1614 19981010 (@19981010) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 21:48
    น้องทูตอนเด็กน่ารักกกกกก
    #1614
    0
  12. #1611 ONLH_trl▪ (@lollipoppfc) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 13:58
    <p>โอ่ยย เก็กกก 555555555555</p>
    #1611
    0
  13. #1610 TheLittleElf29 (@TheLittleElf29) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 12:27
    น้องเก๊กรูก555555555
    #1610
    0
  14. #1609 ColTe (@Blue_Neko) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 22:25
    G.หลังห้องนี่เวอร์กันยกแกงค์555555555 บางทีพวกแกไม่ต้องเล่นใหญ่ขนาดนั้นก็ได้โว้ยยยย
    #1609
    0
  15. #1607 dzb1991 (@dzb1991) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 16:06
    ตึงงงง. อารมณ์มาเต็ม อ่านเสร็จนี้รีบวิ่งไปหาซื้อยักษ์คู่มากินคนเดียวเลย หาคนแบ่งไม่เจอ เลยต้องกินเศร้าๆ คนเดียว >.<
    #1607
    0
  16. #1605 Tappy-tp (@tappy-tp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 07:43
    แฟลชแบล็คตอนเด็กแม่งโคตรน่ารัก โคตรน่ารักจริงๆ โคตรรๆๆๆๆๆๆ หึยยยย!!! หมันเขี้ยวขอฟัดแก้มน้องทูหน้อยยยยยยย
    #1605
    0
  17. #1604 Yutoteru (@yutoteru) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 23:34
    วุ้ยยยยย คนขี้หวงงงง นังน้องฮวยมาแล้วววว แง้งงงง
    #1604
    0
  18. #1603 CHOCOBAO16 (@eyecandy4412) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 14:13
    อ่านไปกรี๊ดไป ใจสั่นไป ไม่ไหวแล้ววววว 55555
    #1603
    0
  19. #1602 ppeenonn (@ppeenonn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 00:17
    อ๋อยยย55555555ชอบนะคะยักดั้ย งื้อออออ ไรท์แต่งดีมากๆๆๆๆ มากแบบทากๆๆๆๆๆ ชอบบบบ&#10084;&#10084;&#10084;
    #1602
    0
  20. #1601 Yu_yuki (@Banz_Nongyu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 17:42
    เลือดโคนันในตัวพี่เดชมีสูงยิ่งนัก55555555555
    #1601
    0
  21. #1600 142730010910 (@galaxywufan90) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 10:20
    โว้ยยยยยยย55555555555555
    #1600
    0
  22. #1599 lettuce.platalayleuk (@pukgard-bongz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 03:33
    เก็กฮวย5555555555555 ทำไมพิเดชมุ้งมิ้งจุง
    #1599
    0
  23. #1597 rinzrinz (@rinzrinz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:02
    ไอติมสื่อรักนี่เอง55555555
    #1597
    0
  24. #1596 rinzrinz (@rinzrinz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:01
    ไอติมสื่อรักนี่เอง55555555
    #1596
    0
  25. #1595 NadearNichakan (@NadearNichakan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 23:56
    งื้อออน่ารักก คิดถึงพี่เดชกับน้องทู~~
    #1595
    0