คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Paladin Academy : โรงเรียนนี้มีแต่คนบ้า!!!

ตอนที่ 31 : 31(แก้ไขบางส่วน)


     อัพเดท 6 พ.ย. 49
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : PERTH (จันทร์ทิวา) ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PERTH (จันทร์ทิวา)
My.iD: https://my.dek-d.com/Juntiva
< Review/Vote > Rating : 98% [ 572 mem(s) ]
This month views : 36 Overall : 77,289
1,543 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 741 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Paladin Academy : โรงเรียนนี้มีแต่คนบ้า!!! ตอนที่ 31 : 31(แก้ไขบางส่วน) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3150 , โพส : 2 , Rating : 30% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


     เปลือกตาหนาปรือขึ้นช้าๆ ก่อนจะรีบหรี่ลงเมื่อแสงสีขาวจากไฟนีออนส์ส่องกระทบดวงตาสีน้ำตาลเข้า แดนค่อยปรับดวงตาให้เข้ากับภาพและแสง จนมองได้ชัดเจน เขาค่อยๆลุกขึ้นช้าๆ  สมองยังคงมึนงง ดวงตาสีน้ำตาลกวาดไปทั่วห้องสีขาวที่คุ้นตา

     ห้องพยาบาล.....

     "ตื่นแล้วเหรอ"เสียงหวานดังขึ้นจากด้านข้าง

     "อาจารย์ซารีน่า"แดนเอ่ยเสียงเบา ดูเหมือนเรี่ยวต่างๆของเขาจะเหือดหายไปแทบหมด

     "ไม่ต้องพูดหรอก ฟังเงียบๆก็พอ"ซารีน่าเอ่ยอย่างเอ็นดูและยิ้มให้อย่างอ่อนโยน ราวกับแม่ยิ้มให้ลูก จนแดนแปลกใจ

     "ฟังน่ะ"ซารีน่าเอ่ย แดนพยักหน้าเตรียมรับฟัง ซารีน่าสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะถอนหายใจออกและเอ่ยออกมา "เธอจำเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาเร็วๆนี้ได้มั๊ย?"

     แดนหลับตานึก แล้วความทรงจำไหลครั้งนั้นก็เวียนผ่านเข้ามาในหัว ราวกับว่ามันรู้ดีว่าเขานึกถึงอะไร.....

     ซารีน่าเห็นเด็กหนุ่มตรงหน้าลืมตาขึ้นช้า เธอตั้งใจรออย่างใจจดใจจ่อ เด็กหนุ่มตรงหน้าพยักหน้าช้าๆ เธอถอนหายใจอย่างหนักใจ แต่ก็ยิ้มอย่างอ่อนโยนส่งให้แดน

     "เดเนียล เหตุการณ์ในครั้งนั้นถือเป็นแค่ความผิดพลาด ฉะนั้นลืมมันซะ"

     เด็กหนุ่มก้มหน้าต่ำ ซารีน่าเคลื่อนตัวเองมานั่งลงบนเตียงแทน ลูบหัวเด็กชายอย่างปลอบโยน

     "ผมเห็นคนตาย"แดนเอ่ยเสียงแหบแห้ง ซารีน่าเงียบไม่เอ่ยคำใดๆนอกจากลูบผมของเด็กหนุ่มอย่างอ่อนโยนเพื่อปลอบใจ "ผมเห็นคนตาย...มากมาย....ยามที่ดวงตาของพวกเขา.....เมื่อผมมองมัน.....เหมือนพวกเขาสาปผม....เพราะผม พวกเขาถึงตาย.....พวกมันตามผม แต่พวกเขาไม่เกี่ยวด้วย แต่.....พวกเขากลับต้องตายแทนผม.....เพราะผม"

     "ไม่แดน.....ไม่เลย"ซารีน่าเอ่ยทันที อ้อมแขนของเธอโอบกอดเด็กหนุ่มไว้อย่างอ่อนโยนและอบอุ่นเสียจนแดนยังตกใจ ความรู้สึกของผู้หญิงตรงหน้าส่งมาให้เขาโดยตรง โดยไม่ปกปิด "เธอไม่ผิดเลยแดน พวกนั้นต่างหาก พวกที่ตามล่าเธอต่างหากที่ผิด.....พวกมันต่างหากที่ควรโดนสาปแช่ง"

     แดนลังเล แต่สุดท้ายในเมื่อหัวใจอันอ่อนล้าต้องการที่พักพิง ต้องการกำลังใจ ต้องการ.....แม่.....เขาจึงกอดซารีน่าแน่นราวกับเด็กเล็กๆกอดมารดายามร้องไห้เมื่อเจ็ปปวด

     "ฮึก...."ซารีน่ากอดปลอบเด็กหนุ่มอย่างอ่อนโยนและห่วงใย ลูบผมสีน้ำตาลทองอย่างเบามือ เด็กหนุ่งตัวสั่นด้วยแรงสะอื้นที่ถูกเก็บเงียบ

     เจ้าของดวงตาสีมะกอกหลังกรอบแว่นที่เฝ้ามองเหตุการณ์ทุกอย่างอยู่ไกลๆ ถอนหายใจอย่างหนักใจ ก่อนจะเอ่ยกับคู่สนทนาอีกสามคนที่เฝ้ามองเหตุการณ์ด้วยกัน

     "ยังไงก็ขอฝากพวกนายด้วย ทำให้ร่างกายและจิตใจเขาพร้อมก่อนจะเริ่มกลับไปใช้ชีวิตประจำวันแบบเดิมๆของเขาเอง"แซม หรือ ซามูเอล โรม เอ่ยกับสองพี่น้องทินนาโม คือ วิลเลี่ยมและอาซูร่า และคนสุดท้ายคือ รุค ปีเตอร์

     "ได้"วิลและซูซี่(อาซูร่า)เอ่ยพร้อมกัน

     "ได้"รุคเอ่ยที่หลัง

     "ขอบใจมาก"ซามูเอลเอ่ย ก่อนจะหันไปมองซารีน่าและเดเนียลอีกครั้ง




     เด็กหนุ่มในอ้อมแขนหลับไปแล้ว เพราะความเหนื่อยล้าจากร่างกายและการร้องไห้เงียบๆ ซารีน่าค่อยๆวางเด็กหนุ่มให้ล้มลงนอนอย่างเบามือๆเพราะกลัวเด็กหนุ่มจะตื่นขึ้นมา เธอจัดแจงห่มผ้าห่มให้อย่างเรียบร้อย

     "หลับซะเด็กน้อย ถ้าทำได้ ฉันอยากให้เธอหลับไปตลอดกาล จะได้ไม่ต้องพบกับความจริงอันโหดร้ายเช่นนี้อีกเลย"

     "ถ้าทำแบบนั้นก็เท่ากับหนีน่ะสิ"ซารีน่าหันไปมองเจ้าของเสียง ก่อนจะหันกลับมามองเด็กหนุ่มต่ออย่างไม่สนใจ

     "แต่ก็ดีกว่าไม่ใช่เหรอ เด็กนี่ไม่รู้อะไรด้วยซ้ำ"เธอแย้ง

     "ไม่นานเขาก็ต้องรู้อยู่แล้วนิ ฉะนั้นอย่าสอนให้เขาหันหลังสิ"แซมเอ่ยแย้งกลับ

     "....."

     "ถ้าเธอไม่อยากให้เขาเจอกับเรื่องโหดร้ายอีก ก็ให้เขารู้จักการเผชิญหน้ากับมันซะ ไม่ใช่ให้เขาหนีเพราะการหนีคือการฆ่าตัวตาย แต่การยอมรับความจริงคือหนทางที่จะให้ชีวิตมีค่าต่างหาก"

     "นั่นสิน่ะ"ซารีน่าเอ่ยอย่างเห็นด้วย

     "ดูเหมือนเธอจะห่วงเด็กนคนนี้เป็นพิเศษนะ"แซมเอ่ย

     "อืม.....เขาเหมือน....."

     "ลูกชายเธอ"แซมต่อให้จบบท ซารีน่าพยักหน้า

     "ใช่ ทั้งพี่ทั้งน้องเลย ทั้งสองคนนี้เหมือนลูกฉันจริงๆ"ซารีน่าเอ่ยเสียงแผ่วเบา

     "เสียใจด้วย"แซมเอ่ยอย่างจริงใจ

     ซารีน่ายิ้มน้อยๆ"ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว"

     "ฉันออกไปรอข้างนอกแล้วกัน"แซมบอก ซารีน่าพยักหน้ามองดูชายหนุ่มที่เดินออกจากห้องพยาบาลไป   

     ซารีน่าหันไปมองใบหน้าคมคายยามหลับใหลของเด็กหนุ่มที่ยังคงหลับใหลอยู่เช่นเดิม เธอลูบใบหน้านั้นอย่างห่วงใย

     "เธอจะรับได้เหรอ แดน.....เธอจะเผชิญหน้ากับพวกมันได้จริงๆเหรอ.....เธอจะแบกรับเรื่องอันตรายแบบนั้นได้แน่เหรอ.....ทั้งๆที่มีทางเลือกแค่สองทาง.....ตายกับต้องอยู่"

     หญิงสาวก้มลงจุมพิตที่หน้าผากของเด็กหนุ่มอย่างแผ่วเบา มองดูนาฬิกาที่แขวนบนผนัง เป็นเวลาเย็นมากแล้ว เธอลุกขึ้นเดินออกจากห้องพยาบาลไป บัดนี้ทั้งห้องเงียบสงัด ไร้ผู้คน มีเพียงเด็กหนุ่มที่ยังคงหลับใหล มิอาจหยั่งรู้ชะตาที่จะเผชิญเมื่อยามลืมตาได้เลย.....




     เวลาดึกสงัด ที่ทุกชีวิตหลับใหลเข้าสู่นิทรา เด็กหนุ่มคนหนึ่งลืมตาขึ้นมา เขาลงจากเตียงสำหรับคนป่วย แล้วเดินไปท้ายห้อง ซึ่งมีหน้าต่างของห้องพยาบาลบานใหญ่อยู่ มันกั้นภายนอกที่มีอากาศหนาวเย็นยามค่ำคืนกับอากาศอบอุ่นภายในห้องเอาไว้ เด็กหนุ่มจ้องมองฟากฟ้าที่อยู่ไกลแสนไกล เต็มไปด้วยดวงดารานับหมื่นที่ต่างแข่งกันส่องแสง

     ใกล้หน้าหนาวแล้ว.....

     เด็กหนุ่มเอามือแนบกับกระจก สัมผัสเย็นผ่านเข้ามาทางฝ่ามือ สมองนึกทบทวนเหตุการณ์ที่เพิ่งพบพาน ความทรงจำอันโหดร้ายและคงจะเป็นตราบาปที่จดจำไปชั่วชีวิต.....ล่าหนึ่งชีวิต สังเวยร้อยชีวิต.....ช่างเป็นความทรงจำอันไม่น่าอภิรมย์ สำหรับเขาที่ไม่เคยเห็นคนตายและการฆ่าคนอย่างโหดเหี้-ยม

     แล้วพลันภาพของหญิงสาวที่ถูกยิงด้วยกระสุนกว่าสิบลูกก็โผล่ขึ้นมา ร่างนั้นกระตุกเมื่อกระสุนฝังลงเข้าที่ร่าง เลือดไหลเจิ่งนองเต็มพื้นทราย มันไหลออกจากบาดแผลของกระสุน ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างอย่างตกใจแต่ก็ไร้แล้วซึ่งวิญญาณ

     อุ๊บ!

     แดนรีบเอามือปิดปากตัวเอง และรีบวิ่งเข้าห้องน้ำของห้องพยาบาลทันที ของเก่าถูกสำรอกออกมาเต็มคอห่าน เด็กหนุ่มทรุดกายนั่งลงเมื่อความอ่อนล้าเริ่มครอบคลุมแรงกายที่มีน้อยนิด เขากดชักโครกทิ้ง ล้างหน้าล้างปากจนเรียบร้อย เดินกลับมานอนที่เตียงตามเดิม

     แล้วความโกรธก็ครอบคลุมตามมา ในใจด่าทอตัวเอง โทษตัวเองที่ทำให้คนมากมายหลายคนต้องมาตาย เพราะตัวเอง

     พรึ่บ!

     "อ๊ะ!"พลันไฟขาวก็ลุกไหม้ที่แขน แดนเบิกตากว้างอย่างตกใจทั้งไท่เขาไม่ได้ต้องการให้มันออกมา แต่อยู่ๆมันก็ออกมาเอง

     พรึ่บ!

     ไฟสีขาวลุกไหม้แขนอีกข้าง แดนมองมือและแขนของตัวเอง ก่อนจะพยายามทำให้มันหายไป แต่มันช่างยากแย็น

     "ไม่....."เด็กหนุ่มเอ่ยเสียงแหบ เมื่อพบว่าไฟที่แขนเริ่มจะเปลี่ยนเป็นสีฟ้า "ไม่!!"

     "หายไปสิ!! หายไป!! โธ่เว้ย!!"แดนเอ่ยอย่างหัวเสีย แต่ไฟที่แขนไม่ยอมจางหาย มันเริ่มเปลี่ยนเป็นสีฟ้าอย่างช้าๆ

     "ไม่ ไม่!! หายไปสิ หายไป!! บัด-ซบ หายไป!!"แดนร้องตะโกน พยายามเท่าไหร่มันก็ไม่ยอมหาย แล้วทันใดนั้น วิลเลี่ยมที่เพิ่งเข้ามาห้องพยาบาลเพราะต้องออกไปส่งน้องเข้าสาวนอนทีหอก็เข้ามาเห็น เขารีบวิ่งเข้ามาทันที

     "เดเนียล!!?"

     "อาจารย์!!"แดนเอ่ย ส่งสายตาขอความช่วยเหลือ วิลเลี่ยนรีบเปิดตู้ยา ค้นหาอะไรบางอย่าง

     "หายไปสิ!! ไอ้ไฟบัด-ซบ!! หายไป!!"แดนพยายามไปด้วยด่าทอไปด้วยอย่างเดือดดาลและสับสน วิลเลี่ยมหยิบเข็มฉีดยาขนาดยาวกว่าธรรมดาออกมา มันบรรจุสารสีม่วงเอาไว้ข้างในอยู่แล้ว วิลเลี่ยมรีบฉีดเข้าที่เส้นเลือดต้นคอของแดนทันที

     "ไม่ต้องห่วง.....มันจะช่วยเธอได้"วิลเลี่ยมบอกเสียงเบา เมื่อถอนเข็มฉีดยาออก ไฟค่อยๆหายไปอย่างช้าๆ แดนเริ่มมีอาการง่วงขึ้นมา เด็กหนุ่มค่อยๆปรือตาลงช้าๆ ก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทราทันที ร่างของเด็กหนุ่มล้มลงกับเตียง วิลเลี่ยมปาดเหงื่อ ก่อนจะวางเข็มไว้บนโต๊ะ ถ้าช้ากว่านี้ พลังคงจะรั่วมากกว่านี้ ทั้งๆที่ซารีน่าบอกว่าร่างกายพร้อมแล้ว แต่ทำไมเด็กคนนี้ถึงยังมีการรั่วไหลได้

     สงสัยเกี่ยวกับอารมย์.....ชายหนุ่มคิด

     วิลเลี่ยมหันกลับไปมองเด็กหนุ่มบนเตียงที่หลับไปเพราะฤทธิ์ยา ก่อนจะหันมาสนใจเอกสารบนโต๊ะที่ทำค้างไว้ต่อ

     "โลกแห่งความจริงช่างโหดร้ายจริงๆ"ชายหนุ่มเอ่ย



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Paladin Academy : โรงเรียนนี้มีแต่คนบ้า!!! ตอนที่ 31 : 31(แก้ไขบางส่วน) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3150 , โพส : 2 , Rating : 30% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1428
แดนน่าสงสาร พี่ชายมาช่วยเร็ว
PS.  หากการที่รักใครสักคน เราต้องเผื่อใจไว้ก่อนที่จะรัก เพราะถ้าเจ็บจะได้มีใจที่เราเผื่อไว้ ใช้ชีวิตอยู่ต่อไปและรักษาหัวใจของเราเอง
Name : ilmintli < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ilmintli [ IP : 61.90.86.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2556 / 22:10
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1178
กี้สสสแดนคุงพยายามเข้านะ
PS.  #@! มนุษย์ทุกคน เมื่อเกิดมา บนโลกใบนี้แล้ว ไม่มีทางที่จะอยู่คนเดียว ได้หรอก นะ !@#
Name : Oo แว่นน้อย oO < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Oo แว่นน้อย oO [ IP : 113.53.76.175 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มกราคม 2554 / 18:14

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android