คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Paladin Academy : โรงเรียนนี้มีแต่คนบ้า!!!

ตอนที่ 32 : 32


     อัพเดท 6 พ.ย. 49
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : PERTH (จันทร์ทิวา) ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PERTH (จันทร์ทิวา)
My.iD: https://my.dek-d.com/Juntiva
< Review/Vote > Rating : 98% [ 572 mem(s) ]
This month views : 40 Overall : 77,293
1,543 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 741 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Paladin Academy : โรงเรียนนี้มีแต่คนบ้า!!! ตอนที่ 32 : 32 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3118 , โพส : 1 , Rating : 25% / 8 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


     หลังจากเหตุการณ์เมื่อคืน เมื่อเด็กหนุ่มตื่นขึ้นมา ก็ไม่ยอมพูดยอมจา ไม่ยอมกินข้าว ดวงตาเหม่อลอย นั่งกอดเข่าอยู่ท่าเดิมตั้งแต่เช้าจนเที่ยงก็ยังไม่ยอมทำอะไรเลย จนวิล ซูซี่และรุคเป็นห่วงมาก แดนไม่ยอมให้ความร่วมมือในทุกๆด้าน เอาแต่เงียบอย่างเดียว ทั้งสามจึงต้องแจ้งเรื่องไปทางซารีน่าโดยด่วน

     หญิงสาวรีบเดินเข้าห้องพยาบาลมาพร้อมกับชายหนุ่มตำแหน่งรองอาจารย์ใหญ่ เธอรีบเดินเข้ามาดูแดนอย่างห่วงใยจนเห็นได้ชัด แซมยืนดูอยู่ห่างๆ

     "แดน"ซารีน่าเรียกเบาๆ ดวงตาสีน้ำตาลเลื่อนลอย เบือนมาสบตาสักครู่ก่อนจะเบือนกลับไปอยู่ที่เดิม

     "แดน"หญิงสาวพยายามเรียกอีก ครั้งนี้เธอไม่ได้รับการตอบสนองใดๆทั้งสิ้น เด็กหนุ่มนั่งเงียบนิ่งเฉยจมดิ่งลงสู่เหวแห่งห้วงคิด ซารีน่าถอนหายใจอย่างหนักใจหันไปมองแซมและส่ายหน้าอย่างหมดหวัง

     "ทำไมเดเนียล คริฟฟอร์ดถึงเป็นแบบนี้วิลเลี่ยม ทินนาโม"แซมเอ่ยถามคนข้างหลัง

     "ถ้าให้ฉันเดา คาดว่าอาการแบบนี้คงเกิดจากเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมารวมกับเมื่อคืน"วิลเอ่ย

     "เมื่อคืน?"ซารีน่าทวนคำ

     "ใช่ เมื่อคืนพลังของเขาร่วไหลออกมาบ้างบางส่วน ตกใจน่าดูเลยละ"วิลบอก

     "แล้วทำไมไม่รีบมารายงาน"ซารีน่าเอ่ยเสียงเข้ม

     "เฮ้เจ๊! คิดว่าไม่อากเหรอไง นึกดูสิ ดึกแบบนั้นฉันจะเดินดุ่มๆเคาะประตูห้องไปรายงานให้เธอฟังเหรอไง เดี๋ยวก็โดนยามประจำหอจับทุ่มดิ"วิลบอก

     "ช่างเหอะ ช่วยสรุปได้มั๊ย"แซมตัดบทซารีน่าที่พยายามจะเถียงต่อ

     "สรุปง่ายๆคือ ตอนนี้เด็กคนนี้มีสภาพจิตใจย่ำแย่พอควร ไม่ต้องห่วง รักษาหายได้ง่ายๆ ก็อย่างว่าละ ไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนั้นนิ แล้วยังจะเรื่องพลังพิเศษรั่วไหลอีก เจอหลายเรื่องแบบนี้จิตใจก็คงจะรับไม่ไหวหรอกนะ เด็กนี่ดูเหมือนจะกลายเป็นพวกคิดมากไปด้วย"วิลสรุปสั้นๆได้ใจความ

     "แล้วต้องรักษายังไง?"ซารีน่าถาม

     "รักษาแบบพวกจิตแพทย์ และสอนวิการควบคุมพลังให้กับเขา"ซูซี่ตอบแทน"ดูเหมือนพลังของเขาจะเริ่มดื้อขึ้นมา เลยรั่วไหลออกมาง้ายๆ ดดยเฉพาะตอนอารมย์โกรธ หรือหัวเสีย เราต้องสอนให้เขารู้จักควบคุมอารมย์"

     "และคงจะใช้เวาลาพอควร"รุคเอ่ยเพิ่มเติม

     "นานเท่าไหร่?"แซมถาม

     "ช้าสุด 3 อาทิตย์ ถ้าอยากได้โดยด่วน ไม่เกินอาทิตย์หรือสองอาทิตย์"รุดตอบ

     "เอาแบบโดยด่วน เด็กนี่ต้องกลับไปเรียน ทำให้เขากลับมาใช้ชีวิตแบบเดิมๆให้ได้"แซมสั่ง ทั้งสามพยักหน้ารับคำ "ไปได้แล้วซารีน่า"

     "เดี๋ยวนะ"ซารีน่าเอ่ย เธอเขยิบเข้าไปใกล้แดนมากขึ้นอีก เงียหูเข้าไปใกล้.....

     "มีอะไรหรือซารีน่า"แซมถาม ซารีน่าหันมา

     "ส่งคนไปรับนายและนางคริฟฟอร์ดมาเยือนที่วิทยาลัยเราหน่อย เราคงต้องให้พวกเขาช่วย"ซารีน่าสั่ง

     "เดี๋ยวสิ! การนำคนที่ไม่ใช่คนที่มีคุณสมบัติพิเศษเข้ามามันไม่ใช่ง่ายๆนะ"แซมเอ่ยเถียง

     "ก็หาข้ออ้างสิ เราต้องช่วยแดน ตอนนี้จิตใจเขาย่ำแย่ใช่มั๊ย? งั้นควรจะให้คนที่ใกล้ชิดที่สุดเข้ามาช่วยด้วย แดนจะได้หายไวๆ"ซารีน่าเอ่ย"จัดการโดยด่วนที่สุด ถ้าทำได้ฉันอยากให้พวกเขามาถึงในตอนเย็นนี้เลยจะดีมาก ไม่งั้นแดนคงหิวตายก่อน"

     สั่งจบเสร็จสรรพก็เดินจากไปโดยไม่รอฟังการโต้แย้งใดๆทั้งสิ้น แซมกุมขมับอย่างหนักใจ แต่ในเมื่อสั่งถึงขนาดนั้นคงจะต้องทำตาม

     "ฉันว่าก็ดีนะ ตอนนี้แดนก็ต้องการพบพ่อแม่ของเขาที่สุด พวกเขาคงช่วยให้แดนร่วมมือกับเราได้"วิลเห็นด้วย แซมพยักหน้าก่อนจะรีบเดินตามหญิงสาวออกไป




     "เพราะแก เด็กนั่นถึงต้องเป็นแบบนี้!!"เสียงหนึ่งในเงามืดเอ่ยตวาดอย่างไม่สบอารมย์

     "ข้าขออภัย"เสียงที่สองเอ่ย

     "อภัยแล้วได้อะไรฟ่ะ ข้าย้ำนักแล้วใช่มั๊ยว่าอย่าให้ตาย!!"

     "ไม่เอาน่าใจเย็นๆ"เสียงที่สามพยายามไกล่เกลี่ย

     "เจ้าหุบปากไปซะ!! ส่วนแก เป็นแค่ระดับ E กล้าขัดคำสั่งระดับยมทูตอย่างฉันได้ มันจะมากไปแล้ว"

     "ก็ท่านสั่งแค่ว่าอย่าตายนิ ไม่ได้บอกให้ว่าอย่ามีบาดแผล หรือกลายเป็นพวกจิตใจย่ำแย่สักหน่อย"เสียงนั้นเอ่ยอย่างไม่เคารพและยอกย้อนผู้มียศสูงกว่า

     "แก!!"

     "พอเถอะน่า!!"อีกเสียงตะโกนเสียงดังเพื่อตัดบทสงครามน้ำลาย"โมโหไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา เอาเป็นว่าตอนนี้เราแน่ใจแล้วว่าเด็กนั่นเป็นเด็กคนที่สองที่โมดิเสสกล่าวถึงจริงๆ ระดับพลังเราก็พอรู้มาบ้างแล้ว ทีนี้ก็เหลือแค่รอเวลาก่อน"

     "ชิ!!"เสียงแรกก่อนหน้านี้สบถอย่างไม่สบอารมย์




     กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เวลา 14.52 น.

     นายและนางคริฟฟอร์ด หลังจากขับรถเล่นไปทั่วกรุงลอนดอนเพื่อคลายอารมย์เศร้าโศกที่ลูกชายต้องจากไปไกล มันยังคงไม่หายไป เมื่อทั้งสองชมทั่วเมืองจนพอใจแล้ว จึงขับรถฟอรืดคนัเก่าแต่ตกแต่งใหม่กลับบ้าน

     นางคริฟฟอร์ดลงจากรถและเดินไปเปิดประตูบ้าน พลันสายตาก็สะดุดกับอะไรบางอย่าง ซองจดหมายสีดำคุ้นตาเสียบไว้ที่ใต้ประตูบ้าน แพททิเซียหยิบมันขึ้นมาแล้วส่งที่เธอคิดก็เป็นจริง มันเป็นจดหมายจากวิทยาลัยจริงๆด้วย

     "คุณค่ะ!!"เธอร้องเรียกสามีอย่างตกใจ

     "อะไรหรือแพท??"ไรอันวิ่งเข้ามายืนข้างๆภรรยา แพททิเซียยื่นซองจดหมายสีดำให้ดู มันจ่าหน้าวองถึงทั้งคู่ นายไรอันไม่รอช้าคว้ามันมาเปิดออกอ่านทันที

     "เขียนว่ายังไงบ้างค่ะ?"ผู้เป็นภรรยาถาม

    "แดนเราไม่สบายหนัก"นายไรอันบอก สายตาจับจ้องทุกตัวอักษรหมึกพิมพ์"หนักมาก.....เราต้องรีบ.....อีก 30 นาทีจะมีคนมารับเรา.....แพท! ลูกเราไม่สบาย อาการหนักมาก สภาพจิตย่ำแย่ด้วย!!"

     "ตายแล้ว!!"แพททิเซียอุทานอย่างตกใจ เธอแทบลมจับ แต่เมื่อนึกได้ว่ามีเวลาไม่มาก

     "เราต้องรีบแล้วค่ะ"เธอเอ่ย รีบเข้าบ้าน ขึ้นชั้นบนเก็บเสื้อผ้าและข้าวของที่จำเป็นใส่กระเป๋าทันที แล้วก็นึกอะไรขึ้นมาได้

     "ที่รักคุณไม่ต้องไปจะดีกว่านะ"เธอเอ่ยตะโกนบอกสามีที่กำลังจะขึ้นมาชั้นบน

     "ทำไม!?"

     "ตอนนี้คุณมีงานใหญ่รออยู่ที่บริษัทนะ อย่าลืมสิ"

     "ก็.....ใช่"นายไรอันถอนหายใจอย่างหนักใจ "แต่ลูก..."

     "ไม่ต้องห่วง เรื่องลูกฉันจัดการเอง"นางแพททิเซียเอ่ยจบก็แบบกกระเป๋าลงมาชั้นล่าง นายไรอันรีบเข้าไปช่วยทันที

     "คุณแน่ใจหรือว่าจะไม่ให้ผมไป"นายไรอันถามอย่างมีความหวังว่าจะได้ไป

     "แน่ใจค่ะ คุณอยู่นี่เถอะ"แพททิเซียเอ่ย

     "แล้วใครจะทำอาหารให้ผมละ"นายไรอันถาม

     "สั่งอาหารมากินไปก่อนนะค่ะ"

     "แต่ว่า...."

     ปิ๊นๆ!

     "พวกนั้นคงมาแล้ว ดูแลตัวเองดีๆน่ะค่ะ"นางแพททิเซียตัดบท หิ้วกระเป๋าขึ้นรถลีมูซีนคันงามไปทันที เธอเอากระจกลงก่อนจะยื่นหน้าออกมาเอ่ยกับสามี

     "ฉันรักคุณนะ ดูแลตัวเองดีๆละ"

     นายไรอันรีบปรี่เข้ามาใกล้จูบเบาๆหนึ่งทีก่อนจะเอ่ย "เช่นกันที่รัก คุณไม่อยู่ผมคงเหงาแย่"

     "บายค่ะ"เธอยิ้มให้สามี

     "บาย"

     แล้วรถลีมูซีนคันงามก็เคลื่อนตัวจากไป นายไรอันมองตามไปจนลับสายตา เขาถอนหายใจหนัก

     "เฮ้อ~ เอาว่ะ กินพิซซ่าก็ได้"




     "อะไรน่ะ!?"ริดชาร์ดมองหน้าอาจารย์ใหญ่อย่างตกตะลึง

     "อย่างที่บอกไปคุณคริฟฟอร์ด แม่ของคุณจะมาอยู่กับคุณด้วยตั้งแต่เย็นวันนี้ไป"ซารีน่าอธิบาย

     "แล้วทำไมต้องเป็นฉัน"ริดชาร์ดเอ่ยอย่างไม่สบอารมย์

     "ผม คริฟฟอร์ด ผม"แซมปราม

     "นี่แหล่ะเรื่องที่จะแจ้งให้ทราบอีกเรื่อง ตอนนี้เดเนียล คริฟฟอร์ดกำลัง.....เรียกว่าป่วยทางจิตแล้วกัน ขั้นย่ำแย่พอควร"

     ริดชาร์ดเบิกตาอย่างตกตะลึง

     "ตอนนี้สภาพจิตเขาย่ำแย่จริงๆ อารมย์แปรปรวนอยู่เสมอ พลังงานรั่วไหลเมื่อยามโกรธ ไม่ยอมกินข้าวกินปลา ไม่ทำอะไรเลย ไม่ยอมร่วมมือกับการบำบัดและรักษาทั้งสิ้น เหมือนว่าเขาไม่สนใจสิ่งใดอีกต่อไปแล้ว"ซารีน่าเอ่ยอย่างห่วงใยจนเห็นได้ชัด"นี่แหล่ะเรื่องที่ฉันจะบอกคุณคริฟฟอร์ด"

     "แล้ว....."

     "ถ้าปล่อยแบบนี้ไปเรื่อยๆคงจะไม่ได้แย่แค่สภาพจิตเท่านั้นคุณคริฟฟอร์ด ทั้งร่างกายและจิตวิญญาณอาจจะแย่ พลังอาจจะขาดความสมดุล หากเมื่อไหร่ถึงขั้นร้ายแรง เราคงต้อง....."

     แซมเงียบในตอนท้าย ทุกคนต่างรู้กันดีว่าจะเป็นเช่นไร ห้องอาจารย์ใหญ่ตกอยู่ในความเงียบน่าอึดอัด ริดชาร์ดมองซารีน่าสลับกับแซม ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

     "เดเนียลอยู่ที่ห้องพยาบาล ตอนนี้เราย้ายเขาไปอยู่ท้ายห้องแล้ว เพราะดูเหมือนให้เขามองดูดาวข้างนอกคงจะดีกว่ามองดูกำแพง"ซารีน่าบอกชายหนุ่มที่เดินออกจากห้องไป

     เมื่อบานประตูถูกปิดลงซารีน่าถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า แซมวางมือลงบนบ่าเล็กอย่างให้กำลังใจ ซารีน่าเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มให้ เธอลุกขึ้นแล้วบิดขี้เกียจ

     "นางคริฟฟอร์ดจะมาถึงเมื่อไหร่?"

     "อีก 10 นาทีนี้ ถ้าเดาไม่ผิด"แซมตอบ

     "ดี เราออกไปต้อนรับเขาดีกว่า"พูดจบก็รีบลากร่างสูงข้างๆออกไปด้วยทันทีอย่างไม่รอช้า



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Paladin Academy : โรงเรียนนี้มีแต่คนบ้า!!! ตอนที่ 32 : 32 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3118 , โพส : 1 , Rating : 25% / 8 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1429
พี่ชายเป็นห่วงแดนอ่ะอิอิ แดนสู้ๆๆ
PS.  หากการที่รักใครสักคน เราต้องเผื่อใจไว้ก่อนที่จะรัก เพราะถ้าเจ็บจะได้มีใจที่เราเผื่อไว้ ใช้ชีวิตอยู่ต่อไปและรักษาหัวใจของเราเอง
Name : ilmintli < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ilmintli [ IP : 61.90.86.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2556 / 22:10

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android