คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Paladin Academy : โรงเรียนนี้มีแต่คนบ้า!!!

ตอนที่ 37 : 37


     อัพเดท 19 พ.ย. 49
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : PERTH (จันทร์ทิวา) ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PERTH (จันทร์ทิวา)
My.iD: https://my.dek-d.com/Juntiva
< Review/Vote > Rating : 98% [ 572 mem(s) ]
This month views : 40 Overall : 77,293
1,543 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 741 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Paladin Academy : โรงเรียนนี้มีแต่คนบ้า!!! ตอนที่ 37 : 37 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3089 , โพส : 2 , Rating : 33% / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ดีค่า ^^ ขอบคุณค่า จะว่าไปเราก็แต่ง Y ดีเนอะ หุหุ

แต่ยังไงก็ไม่เปลี่ยนเรื่องนี้แน่ๆ -_-

เอาละค่ะ ต้องขออภัยสำหรับคนที่ยังไม่ได้รับเรื่องแนววายนะค่ะ >/l<

ตอนนี้คงจะส่งให้ไม่ได้แล้ว รอจนกว่าจะถึงตอน 45 น่ะค่ะ TT^TT

อย่าโกรธกันนะค่ะ >/l< ขอร้องละค่ะ อย่าโกรธข้าน้อยเลยน่ะ ขออภัยจริงๆ

เอาเป็นว่าคราวหน้านะค่ะ TT^TT

----------------------------------------------------------------

     "ขอบคุณที่มาค่ะ"ซารีน่าเอ่ยขอบคุณแก่นักเวทย์หนุ่มในผ้าคลุมซึ่งปกปิดใบหน้าไว้ได้มิดชิด ทั้งสองยืนอยู่หน้าห้องพยาบาล

     "ไม่เป็นไร ผ.อ.เชิญด้วยตัวเองทั้งที"นักเวทย์โมเอ่ย"เด็กนั่นเป็นอย่างไรบ้าง?"

     "ไม่ดีเท่าไหร่ค่ะ"ซารีน่าเอ่ย ก่อนจะเดินนำเข้าไปในห้องพยาบาล

     "งั้นเรอะ"นักเวทย์พูด"คงไม่ใช่....."

     "ไม่ใช่อะไรหรือค่ะ?"ซารีน่าถามอย่างสงสัย

     "ไม่มีอะไหรหรอก"นักเวทย์ปฏิเสธ

     ทั้งสองเดินมาจนถึงเตียงของแดน เด็กหนุ่มนั่งกินผลไม้ที่นางแพททิเซียผู้เป็นแม่ปลอกให้ ในสายตาของนักเวทย์หนุ่ม เด็กชายผู้นี้ช่างหดหู่เสียเหลือเกิน 

     "แพท นี่คือจิตแพทย์คนใหม่"ซารีน่าเอ่ยแนะนำ

     "สวัสดียามเช้าค่ะ"แพททิเซียจับมือกับนักบวช

     "เช่นกันคุณหญิง"

     "นี่ลูกชายฉันเองค่ะ.....เดเนียล  คริฟฟอร์ด"

     "สวัสดีพ่อหนุ่ม"นักเวทย์ยื่นมือไป แดนจับมือตอบเขย่าน้อยๆเหมือนคนไม่มีแรง

     "ฉันชื่อโม"โมแนะนำตัว เด็กหนุ่มพยักหน้ารับรู้ นักเวทย์หันไปหาสตรีทั้งสองที่ยืนคอบอยู่ข้างหลัง "ขออยู่กับเด็กหนุ่มคนนี้ตามลำพังได้หรือไม่ เพื่อสะดวกแก่การบำบัด"

     สตรีทั้งสองมองหน้ากันก่อนจะพยักหน้ายินยอม เดินออกจากห้องพยาบาลไป แดนมองดูนักเวทย์หนุ่มอย่างแปลกใจ นักเวทย์หันมานั่งลงข้างๆเตียงก่อนจะเอ่ย

     "เอาหล่ะ ทีนี้ก็มีแค่เราสองคน ฉันเป็นนักบำบัดจิตของเธอเอง....คนแรก"

     "คนแรก??"แดนทำหน้างง

     "หมายถึงจะมีนักบำบัดจิตอีกคนไง"

     "อ๋อ...ครับ"

     "เธอดูหมองหม่นนะ มีอะไรไม่สบายใจหรือ"

     แดนหันมามองนักเวทย์ก่อนจะตอบเสียงกระอักกระอวน "ปะ เปล่านนี่ครับ"

     "อืม.....ฉันว่าเราไปคุยกันที่ระเบียงดีกว่า เธอชอบเสียงคลื่นมั๊ย?"

     "เอ๋? ก็ครับ ชอบ"

     "อืมๆดีๆ"นักเวทย์พยักหน้าก่อนจะช่วยพยุงแดนลงจากเตียง แต่เด็กหนุ่มผวาถอยหนี

     "ขะ ขอโทษครับ"แดนกล่าวอย่างรู้สึกผิด

     "ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ....เธอคงอึกอัดนะที่ต้องได้รับการบำบัด โดยเฉพาะกับคนที่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตาแบบฉัน"

     "อะ เอ่อ....."

     "ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เพื่อความสบายใจของเธอ ฉันจะยอมให้เธอเห็นหน้าก็ได้ แต่.....ห้ามบอกใครเด็ดขาดนะ สัญญา"

     แดนเลิกคิ้วอย่างงงงวยแต่ก็เอ่ยปากรับ "ครับ ผมสัญญา"

     "ดีๆ"ว่าจบก็ใช้มือเปิดฮู้ดออกเพื่อให้เด็กหนุ่มตรงหน้าได้เห็นหน้าตนเองชัด......




     "เขาไว้ใจได้แน่เหรอ"แพททิเซียถามขึ้นกับซารีน่าอย่างกังวลขณะที่ยืนอยู่หน้าห้องพยาบาล

     "พี่วางใจได้เลย นักเวทย์โม ไม่เคยทำให้ใครผิดหวัง"ซารีน่ารับประกันอย่างมั่นเหมาะ

     "ถ้าเธอว่าอย่างนั้นพี่ก็วางใจ"แพททิเซียคลายความกังวลออกบ้าง พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นบางอย่างที่แอบซุ่มดูอยู่ไกลๆ เมื่อดวงตาทั้งสองสบตากัน เจ้าของดวงตาผู้แอบซุมรีบหลบทันที

     แพททิเซียเดินไปที่ๆเจ้าของดวงตาคุ้นหลบซ่อน ซารีน่าเดินตามไปด้วย

     "เอ๊ะ!!?"ทั้งสองร้องเสียงงงงวย เมื่อพบว่าผู้แอบซุ่มไม่ใช่ใครนอกจาก.....ริดชาร์ด!!

     "ชู่ว์~~~!!"ชายหนุ่มปิดปากทั้งสองก่อนจะทำเสียงดุ

     "มาเยี่ยมน้องเหรอจ้ะ"แพททิเซียถามอย่างดีใจเมื่อริดชาร์ดเปิดปาก

     "ใคร! ใครมาเยี่ยม ไม่มี้!!"ริดชาร์ดปฏิเสธเสียงสูง สตรีทั้งสองยิ้ม"แค่จะมาดูว่ามันบ้าไปหรือยังเท่านั้นแหละ"

     "ปากแข็งจริงนะแก"ซารีน่าตบไหล่ริดชาร์ดป้าบๆ

     "อะไร!! ใครปากแข็ง บ้าเปล่าเนี่ย!!"กลบเกลื่อนเสียงสูง

     "คิกๆ"สตรีทั้งสองหัวเราะคิกคัก ริดชาร์ดเบ้ปากอย่างไม่พอใจ

     "เอาเถอะๆ ถ้ามาเยี่ยมก็เสียใจด้วย เพราะตอนนี้แดนบำบัดอยู่"แพททิเซียเอ่ยยิ้มๆ

     "ใครบำบัดให้?"ริดชาร์ดถาม

     "นักเวทย์โม"ซารีน่าตอบแทน"กับเบนจามิน แบล็กโฮว์"

     "อะไรนะ!!?"ริดชาร์ดถามเสียงเข้มเมื่อได้ยินชื่อผู้บำบัดทั้งสอง

     "ใช่"ซารีน่าพยักหน้ายืนยัน"แต่ตอนนี้นักเวทย์โมบำบัดอยู่ ของแบล็กโฮว์จะตอนบ่าย"

     "เจ้านั่น!!"ริดชาร์ดไม่รอช้า เดินดุ่มๆเข้าห้องพยาบาลทันที แพททิเซียกำลังจะตามเข้าไปแต่ซารีน่ายึดไว้

     "อย่าเข้าไปเลยพี่แพท ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงหรอก"

     แพททิเซียลังเล แต่ก็ยอมแต่โดยดี

     "ฉันว่าพี่ไปกินกาแฟกับฉันข้างล่างดีกว่านะพี่"ซารีน่าชวนแต่ไม่รอคำตอบรับ กลับลากไปด้วยทันที




     สายลมเย็นพัดโชยมาที่ระเบียง เด็กหนุ่มและชายหนุ่มทั้งสองนั่งอยู่บนเก้าอี้หวาย ระหว่างทั้งสองเป็นโต๊ะหวายกั้นอยู่ มีกาน้ำชาสมุนไพร ถ้วยสมุนไพรสองถ้อยและขนมปังขิงวางอยู่ ชายหนุ่มผู้มีเรือนผมสีแปลกตาคือครึ่งหนึ่งสีดำอีกครึ่งสีขาวยาวมากจนต้องถักเป็นเปีย ใบหน้าคมเข้มนั้นประกอบด้วยดวงตาสองสีแปลกตา ข้างซ้ายสีม่วง ข้างขวาสีเขียว  ใบหูยาวแหลมเหมือนชาวดาร์มิโนและมีผิวสีคล้ำแดด เขาอยู่ในชุดแบบนักบวชเรียบๆสีเขียวขอบทอง

     "ลมเย็นดีนะ"ชายหนุ่มดวงตาสองสีเอ่ย"โชคดีจริงๆที่ไม่ค่อยมีแดด"

     "ครับ"แดนเอ่ย น่าแปลกที่นักเวทย์คนนี้ที่บอกว่าเป็นนักบำบัดทำให้เขารู้สึกสบาย ผ่อนคลาย แล้วก็ไม่ได้ทำการบำบัดเหมือนอาจารย์ทั้งสามที่แล้วมาด้วย กลับชวนคุยเรื่องนู้นเรื่องนี้ แล้วก็เล่าเรื่องตลกๆมากมาย

     "ชาเพิ่มมั๊ย?"โมเอ่ยถาม

     "ก็ดีครับ"แดนเอ่ย ยื่นถ้วยน้ำชาให้ นักเวทย์หนุ่มเทน้ำชาให้

     "สมุนไพรดีต่อสุขภาพกาย ยิ่งกลิ่นของมันจะดีต่อสุขภาพจิต โดยเฉพาะจิตใจที่กำลังว้าวุ่น สับสน ท้อแท้และหวาดกลัว"

     แดนหันมามองนักเวทย์หนุ่มเจ้าของประโยค โมยิ้มให้ก่อนจะเอ่ย"ถ้าอยากจะพูดอะไรก็พูดออกมาเถอะ ฉันรับฟังอยู่ อีกอย่าง เสียงฉันชักแหบๆแล้วสิ"ตอนท้ายโมแกล้งทำเสียงแหบแห้งเหมือนคนไม่มีเสียง แดนหัวเราะน้อยๆก่อนจะนิ่ง

     "คือ....."แดนเอ่ยขึ้น นักเวทย์ละจากท้องฟ้าสีหม่นน้อยๆของฤดูหนาวมาที่เด็กหนุ่ม"คุณจะช่วยฟังเรื่องนี้ได้มั๊ย?"

     นักเวทย์ยิ้มแล้วพยักหน้า

     แดนยิ้มอย่างขอบคุณ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ มองออกไปที่พื้นทะเลเบื้องล่างและไกลออกไปจนถึงขอบทะเลที่อยู่ห่างไกล ในมือมีถ้วยชาอุ่นๆส่งกลิ่นและควันหอมหวนช่วยผ่อนคลายจิตใจและร่างกาย

     "คือว่า....."

     ผ่าง!!

     "แก๊!!"

     พรึบ!!!

     ฟ้าว~~~

     "เหวอ!!"แดนกระโดดห่างออกจากรัศมีลูกไฟขนาดใหญ่เท่าหัวสามลูก มันพุ่งตรงมาที่เขาและนักเวทย์โม

     ตูม!!




     "เอ๊ะ!?"แพททิเซียเงยหน้าจากเมนูของร้านเบเกอรี่ของโรงเรียน

     "มีอะไรเหรอพี่?"ซารีน่าถาม

     "เหมือนได้ยินเสียงระเบิดนะ"แพททิเซียบอก ซารีน่ายิ้มเหมือนรู้อะไรบางอย่าง

     "หูฝาดมั้ง ไม่ก็เสียงจาอคู่นู้น"ซารีน่าชี้ไปทางซ้ายของแพททิเซีย เธอหันไปมองตาม

     "อีตาชองมุน!!!!"

     "อ๊ากกกกกกก!!! จัยุนจ๋าพี่ผิดไปเลี่ยว~~!!"

     "ไม่ต้องมาสำนึกเลย ไอ้ผู้ชายหลายใจ!!! แกตาย!!!!!!"

     "อ๊ากกก!!!!!!"

     ตูม!

     ปังๆๆๆๆๆ!!

     ว้าก จียุนเล่นปืนเลยเหรอเนี่ย!!

     แกตาย!!!!

     อ๊ากกกก!!

     "แหะๆ คงงั้นมั้ง"แพททิเซียเหงื่อตกน้อยๆ ซารีน่ายิ้มและเอ่ย

     "ความรักหนุ่มสาวช่างร้อนแรง(รุนแรง)จริงๆ"




     ขณะที่ข้างล่างก็ดังด้วยเสียงระเบิด ซึ่งถือว่าเป็นผลดีสำหรับข้างบน อย่างระเบียงห้องพยาบาล ที่ตอนนี้ซากเก้าอี้หวายไหม้เกรียมและยังคงติดไปได้ดี มันนอนหงายคนละทาง เศษกาและถ้วยน้ำชาแตกกระจายบนพื้น

     แดนพยุงกายลุกขึ้นหันมามองเศษซากเก้าอี้ที่ติดไฟ พลันดวงตาสีน้ำตาลก็เบิกกว้างอย่างตื่นตระหนก.....

     ริดชาร์ดจ้องเขม็งที่นักเวทย์หนุ่มที่กระโดดหลบไปยืนอยู่บนขอบระเบียงได้อย่างสวยงาม นักเวทย์ยิ้ม

     "พลาดอีกแล้ว"โมเอ่ยเยาะเย้ย

     "แกมาทำอะไรที่นี่ฟ่ะ!!"ริดชาร์ดชี้หน้าถาม

     "จุ๊ๆ ไม่มีมารยามซะเลย"โมส่ายหน้าน้อยๆก่อนจะกระโดดลงมาบนพื้นระเบียง "ผ.อ.ท่านเชิญมา ฉันก็เลยต้องมา โดยเป็นจิตแพทย์ให้น้องชายของนาย"

     "มาตามคำเชิญ หรือคิดจะมาเป็นสายสืบอีกละ!!"ริดชาร์ดตวาด

     "ไม่เอาน่า นายก็รู้ว่าฉันเลิกทำงานใต้ดินมาตั้ง 18 ปีแล้ว"โมเอ่ยยิ้มๆ.....

     ขณะที่ชายหนุ่มทั้งสองกำลังปะทะฝีปากกันอยู่นั้น เด็กหนุ่มผู้มีปัญหาด้านจิตจ้องมองเปลวเพลิงที่ลุกไหม้เก้าอี้หวายอยู่ใกล้ๆและไม่ไกลจากตัวเท่าไหร่ ดวงตาสีน้ำตาลจ้องมองเปลวไฟลึกลงไป ขณะที่เปลวเพลิงกำลังเริงร่า ความทรงจำอันไม่น่าอภิรมย์ไหลเข้าสู่สมอง

     ศพหญิงสาวที่ถูกยิง.....

     ดวงตาที่เบิกกว้างอย่างหวาดผวาและตกใจ.....

     ภาพที่พี่ชายล้มลงหายใจรวยระรินเหมือนคนใกล้ตาย.....

     และภาพที่เขากลายเป็นไฟที่โหมทำลายทุกสิ่งเบื้องหน้า......

     แล้วพลันภาพหญิงสาวก็โผล่ออกมาจากกองไฟ แดนสะดุ้งถอยหลัง ตัวสั่นผวาอย่างหวาดกลัว ใบหน้าของหญิงสาวพรุนด้วยรูกระสุนเลือดไหลอาบหน้า ดวงตาข้างหนึ่งห้อยออกมาจากเบ้า แดนปิดปากรู้สึกคลื่นไส้ในท้อง 

     แกฆ่าฉัน.....แกเอาชีวิตของฉันไป!!!!

    
เสียงแหลมสูงกรีดร้องในหัว หญิงสาวพุ่งตัวมาที่เขา อ้าปากกว้างราวกับต้องการจะกลืนกินเขาทั้งตัว

     "ม่ายยยยยยยยยย!!"

     ชายหนุ่มทั้งสองสะดุ้งละจากการถกเถียง หันมามองทางต้นเสียงกรีดร้องแทน

     "แดน!!"ริดชาร์ดตะโกนอย่างตกใจ

     ภาพที่เห็นคือเด็กชายนั่งส่งเสียงกรีดร้อง ทั้งตัวปกคลุมด้วยไฟสีฟ้า มันค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆ จนน่าตกใจ

     "แดน!!"ริดชาร์ดจะเข้าไปใกล้ แต่โมคว้าแขนไว้ก่อน

     "อยู่เฉยๆ"แล้วนักเวทย์หนุ่มก็ท่องคาถาเสียงดังชัดเจน"ธาตุ จิต พลัง จงฟังข้า จงสงบตามที่สั่ง!!"

     พรึ่บ!

     จบคาถา พลันไฟสีฟ้าก็ก็พุ่งกลับใส่เจ้าของ แดนกระอักก่อนจะล้มลงนอน หมดสติไป ริดชาร์ดรีบเข้าไปดูน้องชายที่ตอนนี้อยู่ในสภาพกึ่งเปลือยเปล่าเพราะพลังพิเศษเผาผ้าไปส่วนหนึ่ง

     "ผอม"ริดชาร์ดเอ่ยเมื่อจับข้อมือน้องชาย

     "ก็ไม่ยอมกินอะไรเลย"โมเอ่ย เอาผ้าห่มมาปิดตัวแดนเอาไว้ ริดชาร์ดช้อนตัวน้องชายขึ้นมา และพาเข้าห้องพยาบาลไป

     "ริดชาร์ด"โมเรียกก่อนที่ชายหนุ่มจะเข้าไป"เธอคงเห็นแล้ว ไฟนั่น.....เผาเสื้อผ้าเขา แสดงว่าเราต้องรีบรักษาเขาโดยด่วน ไม่งั้นครั้งหน้า มันอาจจะเผาตัวแดนเองเลยก็ได้ ฉะนั้น เธอควรมาเยี่ยมเขาบ่อยๆ เขาต้องการกำลังใจที่ดี"

     ชายหนุ่มเจ้าของดวงตาสีแดงก้มมองดูใบหน้าที่หลับสนิทเพราะหมดสติของน้องชายในอ้อมแขน ก่อนจะเดินเข้าห้องไป



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Paladin Academy : โรงเรียนนี้มีแต่คนบ้า!!! ตอนที่ 37 : 37 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3089 , โพส : 2 , Rating : 33% / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1434
พี่ชายเป็นห่วงมาเลย
PS.  หากการที่รักใครสักคน เราต้องเผื่อใจไว้ก่อนที่จะรัก เพราะถ้าเจ็บจะได้มีใจที่เราเผื่อไว้ ใช้ชีวิตอยู่ต่อไปและรักษาหัวใจของเราเอง
Name : ilmintli < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ilmintli [ IP : 61.90.86.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2556 / 22:16
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1236
 น้องชายในอ้อมแขน เป็นพี่ชายที่ซึนมากง่ะ T^T
PS.  Yaoi Bunzai !! Shounen-ai Bunzai !! OTAKU
Name : wand of determine < My.iD > [ IP : 203.97.178.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2554 / 06:18

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android