Love Without Limit /// ผมว่า ผมหลงรักเด็กประถม ! [JIN BTS X YOU]

ตอนที่ 8 : ผมว่า ผมหลงรักเด็กประถม ! 08

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 191
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    23 ก.ย. 62


Love Without Limit 08


//ผมว่า ผมหลงรักเด็กประถม ! 08//













1 อาทิตย์ผ่านไป...



  หนึ่งอาทิตย์แล้วนะ น้าแกหายหน้าหายตาไปเลยบนรถเมย์ที่เคยเจอก็ไม่เจอไม่รู้พ่อไปพูดอะไรให้หรือเปล่า หายไปเลยขนาดเนี้ย เห้ออออ


  "นี่เรา !!! ว่างบ้างยังพี่จะได้พาไปเลี้ยงไอติม ตามสัญญากันไว้ ^^" เสียงเข้มดังขึ้นขณะที่คุณ กำลังนั่งนึกคิดถึงใครบางคนอยู่ ทำให้คุณสดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหลุดออกจากวังวนความคิดนั้น ทำให้คุณหันไปมองเจ้าของเสียง ที่กำลังส่งยิ้มกว้างให้คุณอย่างเป็นมิตรทันที


  "พี่จองกุก !!!"


  "หืม พี่ทำให้เราตกใจหรอ ^^"


  "นิดหน่อยค่ะ วันนี้ก็ได้นะคะมันตรงกับวันหยุดหนูพอดี"


  "งั้นไปกันเลยไหมเดี๋ยวคนเยอะ ^^"


  "อ่อ...ได้ค่ะ ^^"








@ไอศครีม เปรี้ยว หวาน มัน เค็ม


17:00 น.




  ใช้เวลาได้สักพัก ก่อนรถคันหรูในนามของจอนจองกุกจะมาถึงยังร้านไอติม ที่ต่างก็มีทั้งเด็กนักเรียนในย่านต่างๆ ที่พากันเข้ามากิน เข้ามานั่งเล่นหลังจากเรียนเสร็จ


  "เราจะกินอะไร สั่งเลยนะเดี๋ยวพี่ไปเข้าห้องน้ำแปบนึง"


  "โอเคค่ะ ^^" คุณเมื่อได้ยินคำสั่งอย่างงั้น ก็ทำเพียงยิ้มตอบรับจองกุกไป ก่อนจะหันหน้ากลับมาดูเมนูดังเดิม



  


  ร่างสูงจองกุก พาตัวเองมายังหน้าห้องน้ำก่อนจะกดโทรศัพท์และโทรออกไปหายัง คิมซอกจิน ทันที


  "โหล ฮยองอ่าาาา วันนี้ผมพาแฟนฮยองในอนาคตมาเลี้ยงติมด้วย"


  "หรอ !!! น้องเค้ามีความสุขไหม ? ยิ้มหรือเปล่า ?"


  เมื่อได้ยินคนปลายสายทักถามอย่างงั้น จองกุกจึงพยายามยื่อตัว เพื่อแอบมองสีหน้าของคุณที่ตอนนี้นั่งอยู่ที่โต๊ะ พร้อมกับกำลังตักชิมไอติมรสสตอเบอรี่อย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจองกุกจะเผลอหลุดยิ้มให้กับคุณ ที่ตอนนี้คุณดูเหมือนเด็กซะเหลือเกิน ทั้งการกิน ทั้งการยิ้ม...


  "ยังไง ไอ้กุก ?"


  จองกุกที่ยังหลุดยิ้มกับการกระทำของคุณอยู่ รีบตอบปลายสายออกไปโดยไม่ทันได้คิดทันที 



"...ก็ ก็น่ารักดีฮะ..." 



  "ห่ะ !!?"


  ปลายสายที่ตะโกนเข้ามา ทำให้กระต่ายยักษ์จอนจองกุกที่ยืนยิ้มแอบมองคุณอยู่สดุ้ง เรียกสติตัวเองกลับมาได้ทันที "อ่อ...อ่อเปล่าฮะ ผมหมายถึงยิ้มฮะ น้องมีความสุขดี"


  "แล้วฮยองอ่ะ...เมื่อไหร่จะกลับมา"


  "ช่วงนี้บริษัททางเมกากำลังวุ่นวายว่ะ แต่ก็เบาลงแล้ว กูก็กำลังกลับวันนี้แหละ"


  "ดีฮะ โฮปฮยองบ่นคิดถึงบ่อยๆ ตอนตี้กันตอนเย็นๆ ก็บ่นหาทุกวัน^^"


  "เออๆ ไปนั่งกินไอติมกับน้องเค้าได้แล้วไป ฝากหยิกแก้มน้องเค้าด้วย"


  "ผมทำได้หรอฮะ ?"


  "เออว่ะ ไม่ได้ !!! กูทำได้คนเดียว กูหวง"


  "555555 บายฮะ"


  หลังจากวางสาย ร่างสูงก็รีบเดินมุ่งตรงมายังโต๊ะที่คุณนั่งอยู่ทันที


  "พี่จองกุกมาแล้วหรอคะ หนูกินหมดพอดีเลยค่ะ ^^"


  "กินหรือยัดเนี่ย ยัยตัวเล็กเอ้ยยย !!!"


  


.จอนจองกุก.


  หลังจากผมคุยกับฮยองเสร็จ ผมก็เดินมาหายัยตัวเล็กที่กำลังก้มหน้าก้มตากินไอติมอย่างอดอยาก ก่อนคนตัวเล็กจะรู้สึกตัวว่าผมยืนมองอยู่ เลยรีบเงยหน้ามาถามผมทันที โดยที่ไอศครีมสตอเบอรี่สีชมพูยังเลอะริมฝีปากของเธออย่างกับเด็กอนุบาลอยู่เลย หึ...นี่ผมรู้สึกเอ็นดูยัยเด็กนี่ตอนไหนนะ สเปคผมไม่ใช่เด็กอายุน้อยอย่างเธอเลยนะ ทำไมเธอถึงมีผล มีอิทธิพล ทำให้ผมอดยิ้ม อดเอ็นดูเธอไม่ได้ขนาดนี้นะ 





  "นี่...กินไงให้มันเลอะขนาดนี้ หืม !!?"


  "เลอะ...เลอะหรอคะ มัน...มันน่าเกลียดไหมคะ ?" คุณเมื่อได้ยินคนตรงหน้าพูดอย่างงั้น ก็รีบยกฝ่ามือขึ้นปัดป่ายตามรอบๆปากของคุณอย่างร้อนรนทันที แถมคนตรงหน้ายังยิ้มไม่หุบอีกตอนบอกว่าปากของคุณมันเลอะ 


"มันต้องตลกมากๆ แน่เลย

อ้ายยยย ><"



  "นี่...เช็ดให้มันเบาๆสิ ปากช้ำหมดแล้ว ^^" มือหนาค่อยๆยกขึ้นพร้อมกับเคลื่อนเข้ามาประคองใบหน้าของคุณไว้อย่างเบามือ ก่อนจะใช้เพียงแค่นิ้วหัวแม่มือปาดไปที่มุมปากของคุณอย่างแผ่วเบา มันทำให้คุณหยุดการกระทำทุกอย่างที่ลุกลี้ลุกลนก่อนหน้านี้อย่างงงๆ ก่อนจะเผลอสบสายตาเข้ากับคนที่กำลังนั่งอยู่ตรงหน้าในตอนนี้


  แสงแดดยามเย็นที่กระทบเข้ามาในกระจกร้านสาดส่องไปทั่วพื้นกระเบื้องของร้านอย่างวิบวับ กับเสียงผู้คนมากมายที่พูดคุยกันอย่างวุ่นวาย ที่จู่ๆมันก็เงียบลงในห้วงความคิดของคุณ แล้วไหนจะ...สายตาคู่นั้นอีก คู่ที่กำลังจับจ้องมาที่คุณ พร้อมกับรอยยิ้มที่ผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อของเค้าอย่างเห็นได้ชัด ที่มันทั้งดูอ่อนโยน ดูละมุนอย่างบอกไม่ถูก...ก็...ถ้านี่เป็นฉากนิยายของเรื่องใดเรื่องหนึ่ง มันก็คงจะเป็นฉากที่โรแมนติกพอสมควรเลยแหละ





  "อืม...เช็ดแค่นี้ก็ออกแล้ว ไม่เห็นต้องออกแรงขนาดนั้นเลย 5555" จองกุกพูดขึ้นก่อนจะดึงมือกลับมาและส่งยิ้มให้คุณดังเดิม


 



ตึกตัก...ตึกตัก...ตึกตัก





.YOU (คุณ).



  พี่จองกุกอ่อนโยนจัง ใจเต็นก็คงไม่แปลก ^^ 


  แต่ว่าาาา ก็เคยมีคนนึงทำให้เราใจเต้นได้เหมือนกันนิ.... ก็น้านั่นไงล่ะ-.- ทำให้เราใจเต้นได้เหมือนกัน หึ...นึกแล้วก็หงุดหงิด หายไปไหนก็ไม่รู้ตั้งหลายวัน 



"ไม่ได้ !!! 

จะนึกถึงน้านั่นไม่ได้ !!!

หายไปก็ดีแล้ว...ดีแล้ว...

.คงดีมากๆแล้ว."



  


  "อิ่มหรือยัง ? กินอีกไหม ?" จองกุกเอ่ยถามคุณที่ตอนนี้นั่งเหม่อนึกถึงใครบางคนอยู่ จึงทำให้จอนจองกุกต้องถามคุณอีกครั้ง "นี่...ใจลอยหาใคร !!!"


  "ค...คะ ?"


  "อิ่มยัง ? กินอีกไหม ?"


  "ไม่แล้วล่ะค่ะ อิ่มแล้ว ^^"


  "จะกลับเลยไหม หรืออยากไปไหนต่อ พี่จะได้ไปส่ง ^^"


  "หนูกลับเลยดีกว่าค่ะ รีบไปทำการบ้านด้วย"


  "จ๊ะๆ ^^"








 06:30 น.



  ตามเวลาประจำ คุณก็คงยังยืนรอรถในยามเช้าดังเดิมอยู่ ก่อนรถเมย์คันเดิมจะวิ่งมาจอดอยู่ตรงหน้าคุณ ทำให้คุณไม่รอช้ารีบวิ่งขึ้นรถทันที และรีบกวาดสายตามองหาบุคคลที่ตอนนี้อยู่ในหัว อยู่ในความคิดตลอด ง่ายๆก็ คิดถึงนั่นแหละ -_-


  "ไม่เจอ..." คุณเมื่อมองไปทั่ว ก็ยิ่งตอกย้ำว่าไม่พบน้าคนนั้นอีกแล้ว "สงสัย...กลับไปหาลูก หาเมียที่บ้านแล้วมั้ง TT"


  


  






  "คิดถึงงงงงง TT"


  "โฮป มึงจะคิดถึงกูอะไรขนาดนั้นวะ ? เลิกเกาะแขนกูดิ๊ มันขับรถยากกกก"


  "อย่าใจร้ายเลยหน่าาาา พวกกูอุส่าห์มารับมึงถึงหนามบินเลยนะเว้ย เว้นไอ้กุกมันติดเรียน ^^"


  "เย็นนี้ตี้กัน ฉลองที่มึงกลับมา !!!" จีมินเอ่ยขึ้นพลางก้มหน้าเล่นโทรศัพท์โดยไม่ได้สนใจใคร


  "เออ...ก็ได้ แต่ไม่ใช่บ้านไอ้โฮป เปลี่ยนบ้างกูเบื่อ" ซอกจินพูดพร้อมกับมองเหลือบๆไปทางโฮซอก


  "เอ้า...ไอ้จิน บ้านกูไม่ดีตรงไหน ?"


  "เปลี่ยนบ้างก็ดี กูล่ะเบื่อ สาวก็ไม่มี มีแต่หน้าโง่ๆของมันกับลำโพงเก่าๆ" ยุนกิเอ่ยตาม


  "เห้ย !!! ว่ากูได้ แต่อย่าลามถึง บัคกี้ กูหวง"


  "บัคกี้ไรมึง กูยังไม่ได้พูดถึงอะไรเลย"


  "ก็เมื่อกี้มึงบอก บัคกี้กูเก่ากูได้ยินนะเว้ยยยย:


  "ไร้สาระแต่เช้า" ยุนกิพูดพร้อมกับถอนหายใจพลางมองออกไปทางกระจกรถ


  "กูรักของกู มึงไม่รู้ก็เงียบไป"


  "โว๊ะ ปกป้องอย่างกะเมีย -.-" ซอกจินพูดพร้อมกับอมยิ้ม


  "บัคกี้ กูเป็นผู้ชาย !!!"


  "สรุปเย็นนี้ตี้ข้างนอกนะ บอกไอ้กุกด้วย"


  "เออๆ กูเอาบัคกี้มาด้วยได้ไหม"


  "เห้ออออ" แทฮยองถอนหายใจพร้อมกับมองโฮซอกไปด้วย ก่อนจะเบือนหน้าหนีและ รีบหลับตาลงพักผ่อนทันที


  








@ผับดังที่หรู๊หรู


18:30 น.



  เหล่า 5 หนุ่ม ที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่โซน V.I.P ชั้นดี โดยมีทั้งเสียงเพลงที่ดังก้องไปทั่ว ไหนจะสาวๆที่ใบหน้าแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางต่างๆ ที่ตอนนี้คอยนั่งประกบข้างของแต่ละคนอย่างแนบชิด



  "เสียดายไอ้กุกไม่มาแม่งบอกมีธุระ เห้ออออ" แทฮยองพูดขณะที่มือปลาหมึกของเค้ายังคอยโอบสาวข้างกายอย่างล่วงเกิน


  "ก็เพราะ มันรู้ไงว่าไม่ได้มาตี้บ้านกู มันเลยไม่มาโห่ๆๆๆ"


  "ไอ้โฮป มึงจะให้น้องเค้ามานั่งกับกูทำไมวะ " ซอกจินพูดขึ้นพลางยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบแบบช้าๆ


  "ทำไม !!! มึงไม่ชอบหรอ งั้นส่งน้องมาให้กู"


  "ก็ไม่ใช่ว่าไม่ชอบ แต่กูจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อคนที่กูรักไง"


  "น้องเด็กนักเรียนที่ยิ้มหวานๆ อ่ะนะ"


  "อืม !!!"


  "งั้นแปลว่า มึงไม่เอาน้องเค้าใช่ไหม ?" จีมินพูดพลาง มองไปที่สาวหน้าสวยที่นั่งเบียดกายอยู่ข้างจิน


  "เอาดิ !!!! เดี๋ยวเสียน้ำใจไอ้โฮปหมด มันอุส่าห์เรียกน้องเค้ามาให้" ซอกจินพูดพลางลูบไล้หญิงสาวข้างกาย ก่อนจะโอบไหล่ให้เขยิบมาให้ใกล้ชิดกว่าเดิม











  คุณเมื่อเมื่อเลิกเรียน ก็รีบกดโทรศัพท์ไปหาเพื่อนสนิทของคุณที่วันนี้ขาดเรียนและไม่ได้เอาหนังสือเลคเชอร์ของคุณมาคืนในวันนี้


  "ลีอา !!! แกอยู่หอป่ะฉันจะไปเอาหนังสือคืน พรุ่งนี้มีสอบเก็บคะแนนด้วย"


  "หึ้ย โทษว่ะตอนนี้กลับบ้านมาหาพ่อแม่ไม่ได้อยู่หอ แต่ว่า กุญแจหอฉันอยู่กับพี่แทยง แกไปเอามาได้เลยนะ เดี๋ยวฉันโทรบอกพี่เค้าให้"


  "แล้วพี่ชายแกอยู่ไหนอ่ะ ตอนนี้"


  "น่าจะเฝ้าผับมั้ง วันๆก็ดูแลแต่อยู่ที่นั่นอ่ะ"


  "ได้ๆ เดี๋ยวเข้าไปเอา"


  "เคๆ โทษทีนะแก แฮร่ๆ"


  "เออๆ คนสวยให้อภัยได้เสมอ"


  "จ้าๆๆๆๆ ยัยแฟนพี่จองกุกในอนาค๊ตตต"


 "ลีอา ยัย...ยัยบร้าาา ><"



  คุณได้แต่ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ อยู่ทางออกประตูโรงเรียนก่อน จะมีเสียงเอ่ยทักดังมาจากข้างหลังคุณ


  "แฮร่ !!! ทำไร !!!!"


  "ว๊าย !!! ตกใจหมดพี่จองกุกโผล่มาดีๆได้ไหมคะ ใจหายหมด"


  "เอาใจเรามาฝากไว้กับพี่ก่อนไหม ? จะได้ไม่หายไปไหนอีก" ร่างสูงพูดจบก็ฉีกยิ้มโชว์ฟันกระต่ายทันที คำพูดติดตลกของคนตรงหน้า ไม่รู้ว่าเค้าพูดมาด้วยความรู้สึกไหน แต่มันก็ทำให้คุณเขินอย่างเห็นได้ชัด 


  "คะ....คือ...คือว่าแต่พี่จองกุกมีอะไรหรือเปล่าคะ ?"


  "อ่อ...วันนี้พี่ว่างนะ ^^"


  "แล้วววว ?"


  "แล้วเราล่ะ ว่างไหม"


  "วันนี้หรอคะ...คือ พรุ่งนี้มันมีสอบเก็บคะแนน แล้วหนูต้องอ่านหนังสือค่ะ คงจะไม่ว่าง ขอโทษด้วยนะคะ" คุณพูดด้วยสีหน้าเศร้าๆก่อนจะโค้งให้คนอายุมากกว่าเล็กน้อยเพื่อเป็นการขอโทษ


  "อ่า...เสียดายจัง งั้นให้พี่ไปส่งบ้านเราไหม ^^"


  "ก็ได้ค่ะ แต่ว่าหนูต้องไปเอากุญแจแล้วก็ไปเอาหนังสือก่อนนะคะ"


  "ที่ไหนล่ะ เดี๋ยวพี่พาไป"


  "ผับดังตรงเขตโน้นอ่ะค่ะ" คุณพูดก่อนจะเสิร์ชหาเปิดรูปผับและโชว์ให้คนตรงหน้าดู


  "ไปเอากุญแจกับหนังสือ...ที่ผับหรอ !!?"









   ใช้เวลาไม่นาน ก่อนร่างสูงจอนจองกุกจะพาคุณมาถึงที่หมาย คุณเมื่อลงมาจากรถก็รู้สึกถึงความไม่ชอบของบรรยากาศ ทั้งคนโน้นก็เมา คนนี้ก็สูบบุหรี่ ไหนจะหญิงสาวที่ยืนนัวเนียกอดกันกับผู้ชายอยู่ตรงทางเข้านั่นอีก


  "โอ๊ะ !!!" คุณที่ยืนมองเหตุการณ์ต่างๆอย่างหวาดระแวง ก็รู้สึกถึงมือหนาที่จู่ๆก็แทรกมาจับมือของคุณไว้อย่างไม่ทันตั้งตัว


  "อย่าปล่อยมือพี่นะ แล้วเดินตามพี่มา ใครพูดด้วยไม่ต้องหันไปตอบนะ" พูดจบจองกุกก็เดินนำคุณมุ่งตรงเข้าไปข้างในทันที เมื่อเข้ามาทั้งบรรยากาศที่เย็นขึ้น และเสียงที่ดังขึ้น และผู้คนที่เบียดเสียดกันมากมาย ก่อนจะหยุดอยู่ที่หน้าประตู ตรงข้างหลังบาร์


  "พี่จองกุกคะ เดี๋ยวหนูจะเข้าไปหาพี่ชายยัยลีอา พี่จองกุกรอตรงนี้สักพักนะคะ"


  "จะดีหรอ ให้พี่เข้าไปด้วยไหม"


  "ไม่เป็นไรค่ะ พี่จองกุกรอตรงนี้ดีกว่า"


  

  คุณเมื่อเข้ามาในห้อง ก็รู้สึกถึงความเงียบทันทีเพราะนี่เป็นห้องส่วนตัวเป็นห้องที่เก็บเสียง ก็พบกับข้างในห้องที่ผนังสีฟ้าอ่อนไปทั่วพร้อมกับตกแต่งด้วยดอกไม้นานาพันธุ์


  คุณที่กำลังหลงไปกับของตกแต่งต่างๆ โดนไม่ได้สนใจอะไร ก่อนจะได้ยินเสียงดังมาจากโซฟา ที่อยู่ตรงมุมห้อง "นี่...เราเพื่อนลีอาใช่ไหม" ร่างสูงผมทองที่ถูกเซ็ท ดูทรงเป็นแบดบอยนั่งไขว่ห้างมองกิริยาของคุณตั้งแต่เข้ามา


  "ชะ...ใช่ค่ะ ลีอาได้บอกไหมคะว่าหนูมาเอากุญแจ"


  "กุญแจอะไร มานั่งใกล้ๆพี่สิ..." ร่างสูงที่กำลังมองมาที่คุณพลางตบเบาะให้คุณมานั่งลงข้างๆ คุณด้วยความไม่คิดอะไรจึงเดินไปนั่งที่โซฟาตามที่พี่ชายของเพื่อนสนิทเชิญชวน


    "หนูมานั่งแล้ว ขอกุญแจด้วยค่ะ" คุณพูดพลางขมวดคิ้วเข้าเล็กน้อยก่อนจะแบมือยื่นไปหาร่างสูงที่มองคุณตาเป็นมัน แทยงรีบคว้าฝ่ามือคนตัวเล็กไว้ก่อนจะกดมันลงโซฟาพร้อมกับฉวยโอกาสผลักคุณให้นอนราบลงโซฟาและรีบตามขึ้นไปคร่อมคุณทันที


  "พี่แทยงจะทำอะไร !!! ปล่อยหนูนะ !!!!"


  "พี่จะพาเล่นอะไรหนุกๆนะ อยู่นิ่งๆ ^^" พูดจบแทยงก็ค่อยๆก้มหน้าเพื่อจะสูดดมซอกคอขาวของคุณให้ชื่นใจ ปล่อยให้คุณในตอนนี้กรีดร้องขอความช่วยเหลืออยู่ใต้ร่างอย่างดิ้นรน


ตืด~~~~~


  "แม่งเอ้ย !!! ใครโทรมาวะ กำลังจะได้อยู่แล้วเชียว" เสียงโทรศัพท์ของร่างสูงดังขึ้น ก่อนเค้าจะหยุดการกระทำทุกอย่าง และรับโทรศัพท์


  "ไร มีไร !!!"


  "เพื่อนเค้ามายัง"


  "เพื่อนคนไหน"


  "ก็เพื่อนเค้าอ่ะ" คุณเมื่อได้ยินเสียงปลายสายแว่วๆ เป็นเสียงของเพื่อนสนิทของคุณ ก็รีบตะโกนเข้าปลายสายทันที "ลีอาช่วยด้วย !!!!" ก่อนร่างสูงจะเอาฝ่ามือปิดโทรศัพท์ไว้ เพื่อไม่ให้เสียงคุณเข้าไปข้างในพร้อมกับหันมาขมวดคิ้วพลางยกนิ้วขึ้นเป็นเชิงบอกว่าให้คุณเงียบ แต่ว่ามันคงไม่ทันแล้ว


  "พี่แทยง เปิดกล้อง !!!"


  "ปะ...เปิดทำไม5555 พ่อแม่เป็นไงบ้าง"


  "อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง เปิดกล้อง !!!"


  "เออๆ" ร่างสูงตอบคนปลายสายก่อนจะถอยลุกออกมาจากร่างของคุณ


  "เปิดแล้ว พอใจไหม ?"


  "ส่องกล้องไปที่เพื่อนเค้าเดี๋ยวนี้ !" ร่างสูงเบะปากใส่คนในจอก่อนจะเลื่อนกล้องไปหาใบหน้าของคุณ


  "แก...ได้กุญแจยัง ทำไมตาแดง ร้องไห้ทำไม"


  ขืนบอกว่าพี่ชายตัวดีของเธอ กำลังจะทำไม่ดีไม่ร้ายกับคุณ ยัยเนี่ยต้องรู้สึกผิดและโทษตัวเองแน่ "ไม่มีอะไรหรอก ฉันจะกลับแล้วแต่ยังไม่ได้กุญแจน่ะ"


  "พี่เอากุญแจให้เพื่อนเค้าเร็ว !!! ส่งให้กับมือเร็วๆ" ร่างสูงถอนหายใจก่อนจะหยิบกุญแจ และยื่นให้คุณที่ตอนนี้นั่งเสียขวัญอยู่ที่โซฟาอยู่ ก่อนคุณจะรีบคว้ากุญแจไว้และได้โอกาสรีบกล่าวลาทันที


  "เห้อออ พอใจยังยัยลีอา !!!"


  "อืมๆ บายค่ะ ^^" ร่างสูงกดวางสายก่อนจะมองไปที่ประตูที่คุณเพิ่งออกไป "เราต้องได้เจอกันอีกแน่ ยัยเด็กน้อย"








  "บ้าเอ้ย !!! ทำไมต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย" คุณบ่นพึมพำก่อนจะกวาดสายตาหาจอนจองกุก และรีบออกไปจากที่บ้าๆนี่ซะที...ก่อนสายตาจะไปสดุดเข้ากับ...บุคคลที่คุณ อืมมมมมันพูดยาก แต่ยอมรับก็ได้ว่าแอบคิดถึง คอยมองหาอยู่ทุกเช้าแต่ตอนนี้....เค้ากับมาอยู่ที่แบบนี้ แล้วไหนจะหญิงสาวที่ตอนนี้ดูใกล้ชิดกันเกือบจะสิงกันอีก ผู้หญิงก็ไม่อะไรหรอก แต่ว่ามือน้าเค้าทั้งโอบ ทั้งกอด...


  "น้านั่นนิ !"


  ซอกจินที่ตอนนี้กำลังพูดคุยสนุกปาก มีความสุขอยู่ก็พลันสายตาไปเรื่อย ก่อนจะไปพบกับ...


  "น้อง !!!" 


  คุณเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้ารู้ตัวแล้ว ก็รีบหลบสายตาและหันหลังเดินหนีทันที แต่...


  "น้องเดี๋ยวก่อน" มือหนารั้งแขนคุณไว้ก่อนจะทำให้คุณหันมาเผชิญหน้ากับซอกจิน


  "มีอะไร...คะ"


  "มาที่นี่ทำไม ? รู้ไหมที่นี่ไม่ใช่ที่ของเด็ก"


  "หนูว่า หนูไม่จำเป็นต้องพูดกับน้า" คุณพูดพลางสะบัดมือหนาที่จับแขนคุณอยู่อย่างงั้น


  "ปล่อยนะคะ !!! คุณกลับไปหาผู้หญิงของคุณเถอะ หนูจะกลับบ้าน"


  "ไม่ ฟังพี่ก่อน พี่กับเค้าไม่มีอะไรกันนะ"


  "ก็แล้วจะมาบอกหนูทำไม"


  "ก็พี่กำลังจีบน้องอยู่ไง พี่ไม่อยากให้น้องเข้าใจผิด"


  "จีบ ? หายไปเป็นอาทิตย์เนี่ยนะ !!!?"


  "คือ...พี่มีธุระน่ะ ฟังพี่ก่อนนะ" คนตัวเล็กพยายามดีดดิ้นให้หลุดจากคนตรงหน้า แต่แรงอันน้อยนิดก็สู้คนตรงหน้าไม่ได้ ก่อนจะมีร่างสูงโผล่มาจากข้างหลังของคุณเข้ามาดึงแขนให้หลุดออกจากซอกจิน ก่อนจะคว้ามันไว้แทน


  "อะไรของมึงไอ้กุก มึงมาที่นี่ได้ไง ไหนบอกมีธุระ" ร่างสูงจินขมวดคิ้วถามจอนจองกุกทันทีที่โผล่มา จองกุกทำเพียงแค่มองฮยองที่เคารพของเค้า ก่อนเค้าจะหันหลังและจูงมือคุณออกไปจากที่นี่ทันที ปล่อยให้คิมซอกจิน ยืนมองเหตุการณ์อย่างงงๆ


  เมื่อเหตุการณ์ดูสงบลง เหล่าผองเพื่อนที่คอยยืนดูอยู่ไกลๆ ก็เดินเข้ามาถามไถ่ทันที 


  "เกิดไรขึ้นวะทำไมไอ้กุกมาโผล่นี่ได้" จีมินเอ่ยถาม


  "นั่นน่ะสิ ก็มันบอกมีธุระ" นัมจุนเอ่ยตามทันที


  "อย่าบอกนะ...ธุระของมัน จะเกี่ยวกับแฟนมึงตะกี้ไอ้จิน !!!" แทฮยองพูดออกมาด้วยความสงสัย ก่อนจะตาโตขึ้นพร้อมปิดปากอย่างตกใจ ก่อนยุนกิเพื่อนขาวซีดจะเอ่ยขึ้นพลางถือแก้วไวน์ในมือ "มึงจะบอกว่า ไอ้กุกก็กำลังจีบน้องเค้าอ่อว่ะ อย่างงี้ไอ้กุกก็กำลังจะแย่งคนที่มึงชอบนิ ไอ้จิน..."


  "กูไม่รู้ว่ะ แต่กูหวังว่าไอ้กุกมันจะไม่ทำกับกูอย่างงั้นแน่"


  "มึงเอาอะไรมามั่นใจวะ ?" โฮซอกเอ่ยขึ้น









"...เป็นเพราะกูเชื่อใจ มันมั้ง..."


  


  



 


  


    































#Love Without Limit


#ผมว่า ผมหลงรักเด็กประถม !


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

34 ความคิดเห็น

  1. #21 Noonutthaya (@Noonutthaya) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 23:37
    ต่อนะค้าาาา
    #21
    0
  2. #20 HoBaByIce (@icetom07) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 16:15
    กุกกกก.. หนูจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ
    #20
    0
  3. #19 Jung_jk (@kimUnalm) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 21:11
    อยากเก็บเธอไว้ทั้ง 2 คน 555555
    #19
    0
  4. #18 pharichart (@pharichart) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 14:21
    ต่อเลยงั้บบบบ
    #18
    0