[Fic Harry Potter] The Mysterious Flower

ตอนที่ 32 : | ความสัมพันธ์ที่ 5 | Reluctant

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 828
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    22 พ.ค. 61

B
E
R
L
I
N

| ความสัมพันธ์ที่ 5 | Reluctant

 

They are quite shy. It's so skinny because no one care. He said it brought bad luck.

-Luna Lovegood-

          “นี่มันตัวอะไรเนี่ย...”ไลโอแลคเงยหน้ามองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าสงสัยสุดๆ แล้วพยายามจะมองหาเพื่อนๆที่พลัดหลงกันเมื่อลงจากรถไฟไปพร้อมๆกัน

 

          ไม่กี่นาทีก่อนหน้าที่ไลโอแลคจะพลัดหลงกับแฮร์รี่ รอน และเฮอร์ไมโอนี่ พวกเธอกำลังจะไปหาแฮกริดเพื่อทักทายแต่ก็โดนฝูงคนที่แทรกตัวเดินไปทางโรงเรียนก็กวาดพวกเธอมาด้วยทำให้ไลโอแลคที่เดินตามหลังโดนดันให้ไปทางอื่นแทน

 

          และเมื่อหาใครไม่เจอเธอจึงต้องเดินมาคนเดียวและแน่นอนว่าแทบไม่เห็นใครเพราะเธอรอกลุ่มเพื่อนอยู่สักพักใหญ่เลยทีเดียว เมื่อนึกได้ดังนั้นไลโอแลคจึงเดินไปทางรถม้าลากซึ่งมันจะนำไปเข้าโรงเรียนอย่างเช่นตอนปีที่ 2

 

          แต่ปีนี้เธอกลับเห็นสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างเป็นม้ามีปีก ปีกของมันคล้ายกับปีกของค้างคาวไม่มีผิด ร่างกายผอมซูบจนเห็นเป็นหนังที่หุ้มกระดูกอย่างชัดเจน ร่างสีดำของมันดูไม่ต่างกับซากศพที่มีชีวิต แต่แววตาของมันไม่มีแววดุร้ายเลย ที่สำคัญ...

 

มันกำลังลากรถม้าอยู่!

 

โอ! เมอร์ลิน!

 

          “มันคือเทรสตรอล...”เสียงล่องลอยเบาหวิวดังมาจากด้านหลังของไลโอแลคเพื่อตอบคำถามลอยๆของเธอ เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนหันขวับไปมองตาถลนด้วยความตกใจ

          “เธอเป็นใคร? รู้เรื่องเจ้าพวกนี้ด้วยเหรอ?”เจ้าของเสียงนั้นเอียงคอนิดๆแล้วหยิบหนังสือพิมพ์ของเดอะ สควิบเบอร์ออกมาอ่านกลับหัวพลางเดินไปนั่งบนรถม้าด้วยท่าทีที่ดูล่องลอยและไม่สนใจจะตอบคำถามของเธอเท่าไรนัก

          “เธอยังไม่ตอบคำถามฉันนะ”ไลโอแลคว่าด้วยน้ำเสียงที่เริ่มขุ่นมัวเพราะไม่พอใจ เด็กสาวผมสีบลอนด์ชี้ไม่เป็นทรงเงยหน้าจากหนังสือพิมพ์แล้วตบที่เบาะตรงข้ามกับหล่อนเบาๆ

          “นั่งสิ...เราจะสายนะ”เสียงหวานลอยๆของเธอดังขึ้นอีกครั้ง ไลโอแลคหรี่ตาก่อนจะเดินไปนั่งแต่โดยดี ซึ่งนั่นก็ทำให้รถม้าเคลื่อนที่ทันที

          “ตอบฉันได้แล้วนะ”นัยน์ตาสีฟ้าใสล่องลอยกลมโบนออกมามองเด็กสาวผมน้ำตาลอ่อนไม่วางตาก่อนจะหันไปมองเทรสตรอลที่กำลังลากรถอยู่

          “พอดีพ่อเคยเล่าให้ฟังน่ะ...พวกมันค่อนข้างขี้อาย ที่มันผอมซูบแบบนี้เพราะไม่ค่อยมีคนใส่ใจมันหรอก เขาว่ามันนำพาโชคร้าย”

          “...”

          “จริงๆคนก็มองไม่เห็นมันหรอก มีแค่คนที่เคยเห็นความตายแล้วเท่านั้นแหละ”สิ้นคำเธอก็ตวัดนัยน์ตากลับมามองไลโอแลคด้วยรอยยิ้มราวกับกำลังเหม่ออยู่

          “เธอเคยเห็นเหรอ...ความตายน่ะ”เสียงของไลโอแลคเปล่งออกไปทำให้เธอคนนั้นยิ้มรับแล้วพยักหน้า

          “แม่ฉันน่ะ ตอนนั้นฉัน 9 ขวบ”

          “เสียใจด้วย”นัยน์ตาสีฟ้าไพลินหรี่ลงเล็กน้อยอย่างครุ่นคิด

 

เธอคล้ายเราเลย...

 

          “อื้ม ตอนนี้ฉันอยู่กับพ่อ...สบายดีแหละ”เธอพูดด้วยสีหน้าเหม่อๆอีกครั้ง ไลโอแลคยื่นมือไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้ม

          “ฉันไลโอแลค ลิแอนธัส”เธอคนนั้นยิ้มอย่างสดใสครั้งแรกที่ไลโอแลคได้เห็น มือของอีกฝ่ายยื่นมาจับอย่างยินดี

          “ฉันลูน่า เลิฟกู๊ด ยินดีที่ได้เจอเธอนะเจ้าหญิงแห่งบ้านสิงห์”คำพูดของลูน่าทำเอาคิ้วเรียวของไลโอแลคกระตุกถี่ยิบ

          “เธอไปเอาฉายานั่นมาจากไหนน่ะ?”

          “ก็ฝาแฝดวีสลีย์ไง...พวกเขาประกาศกันไปทั่วว่าเธอคือเจ้าหญิงแห่งบ้านสิงห์”

 

เจ้าแฝดนรกพวกนั้น!!

 

เจอเมื่อไหร่ฉันจะให้พีฟส์ไล่เทน้ำยาปลูกฝีใส่ซะให้เข็ด!

 

 

 

          ไม่ทันไรลูน่ากับเธอก็สนิทกันอย่างรวดเร็วทั้งที่ก่อนหน้าการกระทำแปลกประหลาดของเธออาจจะขัดตาไลโอแลคไปบ้างแต่เมื่อเธอได้เล่าเรื่องนู่นนี่ให้ฟังก็ทำให้ไลโอแลคกระจ่างมากขึ้น

 

          ลูน่า เลิฟกู๊ดเป็นเด็กปี 2 ของเรเวนคลอที่ไม่ค่อยจะมีใครคบเท่าไรนัก เพราะลูน่าชอบทำพฤติกรรมแปลกๆจนทำให้มีคนเรียกเธอว่า เลิฟกู๊ดสติเฟื่อง สาบานว่าถ้าเธอไม่ได้คุยกับลูน่าคงคิดแบบคนอื่นเหมือนกันว่าเธอดูเพี้ยนๆ

 

          ยังไม่ทันที่ไลโอแลคจะเดินถึงห้องโถง ศาสตราจารย์มักกอนนากัลป์ก็เดินมาหาเธอด้วยท่าทีเร่งรีบที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็น ใบหน้าที่จริงจังและเข้มงวดใกล้เข้ามาทำให้ไลโอแลคยิ่งสงสัยไปอีกว่าเธอไปก่อเรื่องอะไรอีกหรือไม่

          “ตามฉันมาคุณลิแอนธัส”ความคิดของไลโอแลคยิ่งโลดโผนไปอีกเมื่อสีหน้าและน้ำเสียงที่จริงจังดังขึ้นเพื่อเรียกตัวเธอ เด็กสาวผมน้ำตาลอ่อนหันไปมองหน้าของลูน่าที่พยักหน้าส่งให้ว่าไปเถอะ

          “ถ้าอย่างนั้นแยกกันตรงนี้นะลูน่า”ไลโอแลคพูดด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดนิดๆแล้วเร่งฝีเท้าเดินตามศาสตราจารย์มักกอนนากัลไป

 

          ลูน่ามองตามร่างของรุ่นพี่ที่แก่กว่าเธอหนึ่งปีด้วยสายตาล่องลอย เธอยืนนิ่งอยู่ราวๆนาทีก่อนจะเดินไปที่ห้องโถงพร้อมพึมพำบางอย่าง

          “ถ้าคนคนนั้นรู้เรื่องนี้...เขาคงจะดีใจสินะ”

 

ทางด้านไลโอแลค

 

          หลังจากที่เดินตามมา ตอนนี้เธอได้เข้ามาอยู่ในห้องทำงานของศาสตราจารย์มักกอนนากัลที่ตอนปีหนึ่งเข้าออกเป็นว่าเล่นเพราะดันก่อเรื่องไว้เยอะเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ความเงียบเข้าเกาะกุมเด็กสาวและผู้ใหญ่ในห้อง

          “เอ่อ...มีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าคะศาสตราจารย์?”เป็นไลโอแลคที่เปิดประเด็นสนทนากับหญิงวัยชรา เธอมองมาที่เด็กสาวนิ่งๆแล้วกล่าวตอบ

          “แน่นอนคุณลิแอนธัส...แต่ฉันจะคุยกับเธอเมื่อคนที่ฉันนัดอีกคนมาถึง”คิ้วเรียวของไลโอแลคขมวดแน่นเป็นปม

          “คุณจะบอกว่าคุณไม่ได้เรียกฉันมาคุยคนเดียว?”การพยักหน้าของหญิงชราเป็นคำตอบที่ดีสำหรับเธอ

 

          ในหัวสมองของเธอแล่นไปทั่วอย่างสงสัยใคร่รู้ คนที่นัดมาอีกคนจะเป็นใคร และเรียกเธอมาแบบนี้จะคุยเรื่องอะไรกันแน่

 

          หรือศาสตราจารย์จะนึกว่าเธอไปก่อเรื่องเหมือนปีก่อนๆอีก สาบานเลยว่าปีนี้เธอตั้งใจอย่างยิ่งยวดว่าจะไม่ไปทำอะไรให้กระทบเวลานอนเด็ดขาด ศาสตราจารย์คงไม่เห็นเธอเหมือนเจ้าแฝดนรกวีสลีย์ที่ป่วนไปทั่วหรอก ไม่ๆๆ

 

แกร็ก

 

          ความคิดทุกอย่างของไลโอแลคหยุดลงทันทีที่เสียงเปิดประตูดังขึ้นเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าคนที่ศาสตราจารย์นัดมาถึงแล้ว เด็กสาวสะบัดใบหน้าไปมองผู้มาใหม่ด้วยแววตาสงสัย

          “สวัสดีครับศาสตราจารย์”

 

ใครวะ?

 

          นัยน์ตาสีฟ้าไพลินหรี่ลงเพื่อเพ่งมองชายตรงหน้าอย่างสงสัยสุดขีด เขาเป็นผู้ชายตัวสูง ผมสีน้ำตาลอ่อนๆขับสีผิวสีขาวอมชมพูอย่างดี นัยน์ตาสีเดียวกันกับผมส่อแววขี้เล่นนิดๆ เธอเหมือนเคยเห็นเขามาก่อนแต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก

          “สวัสดีคุณวู้ด ขอโทษที่ต้องรบกวนเวลารับประทานอาหาร แต่ฉันมีเรื่องจะต้องแจ้งกับเธอและคุณลิแอนธัส”ศาสตราจารย์มักกอนนากัลกล่าวขึ้นทันที แล้วเชิญให้ชายหนุ่มเดินมายืนข้างเธอ

          “ขอโทษค่ะศาสตราจารย์ ไม่ทราบว่าเขาคือใครเหรอคะ?”ไลโอแลคเอ่ยถามพลางเหลือบมองไปที่ชายหนุ่มนามว่า วู้ด ซึ่งเขาก็ทำหน้าเหลอหลานิดหน่อยเพราะไม่คิดว่าจะมีคนไม่รู้จักเขา และเพื่อไม่ให้เสียมารยาทเขาจึงแนะนำตัวทันที

          “ฉันโอลิเวอร์ วู้ด เป็นกัปตันทีมควิดดิชบ้านกริฟฟินดอร์”ไลโอแลคทำหน้าเข้าใจขึ้นมาทันใด เธอเคยเห็นเขาตอนแข่งควิดดิชนี่เอง

 

ถึงว่าคุ้นหน้านิดๆ

 

          มือของโอลิเวอร์ที่ยื่นมาจับหมับเข้าที่มือเล็กๆของเด็กสาวเพื่อทักทาย เด็กสาวสบนัยน์ตาสีสวยเข้ากับนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนนิ่งๆ

          “ฉันไลโอแลค ลิแอนธัส”เขาพยักหน้ารับรู้ก่อนจะปล่อยมือของคนตัวเล็กออก

          “เธอเป็นเพื่อนของแฮร์รี่สินะ เฟร็ดกับจอร์จพูดถึงความเก่งกาจในการขี่ไม้กวาดของเธอบ่อยๆน่ะ”เด็กสาวผมน้ำตาลอ่อนพยักหน้าให้แล้วทำหน้าเฉยชา

          “ใช่ค่ะ แต่จะให้ดีคุณควรบอกให้พวกเขาเลิกยุ่งกับฉันได้แล้ว”

“เอาล่ะ ฉันว่าพวกเธอรู้จักกันแล้ว เข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน”ศาสตราจารย์มักกอนนากัลพูดพลางกระแอมเบาๆเรียกความสนใจ ซึ่งทั้งไลโอแลคและโอลิเวอร์ก็เลิกคุยกันและหันมาสนใจเรื่องที่ศาสตราจารย์หญิงจะพูดแทบจะทันที

          “...”

          “ฉันไม่เวิ่นเว้อให้มากความหรอกนะ คุณลิแอนธัส”เสียงที่เรียกชื่อของไลโอแลคดูจริงจังจนเด็กสาวเจ้าของชื่อนิ่วหน้า

          “คะ?”

          “ฉันอยากให้เธอเข้าร่วมทีมควิดดิช”

 

ห๊ะ?

 

          “ขอโทษค่ะศาสตราจารย์ ขออีกทีได้ไหมคะ?”วู้ดพยักหน้าเห็นด้วยทั้งๆที่หน้ายังยิ้มดีใจอยู่ ศาสตราจารย์มักกอนนากัลถอนหายใจเบาๆ

          “ฉันอยากให้เธอเข้าร่วมทีมควิดดิช”

          “ห๊ะ!?

 

เรื่องบ้าอะไรอีกวะเนี่ย!

 

 

 

          ไลโอแลคเดินหน้าบูดหน้าเบี้ยวเข้ามาในห้องโถงที่น่าจะคัดสรรเด็กใหม่เสร็จแล้วด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว ร่างบางเดินกระแทกเท้าเข้าไปนั่งที่โต๊ะประจำบ้านโดยมีเพื่อนๆในกลุ่มกำลังมองอยู่อย่างสงสัย

          “เป็นอะไรไปน่ะไลโอแลค”แฮร์รี่เอ่ยถามเพื่อนสาวที่จ้วงทานอาหารเหมือนแค้นอะไรมาอย่างทำสีหน้าไม่ถูก เพื่อนสาวตวัดนัยน์ตาสีฟ้าไพลินมามองนิ่งๆแล้วถอนหายใจฮึดฮัด

          “ศาสตราจารย์มักกอนนากัลลากฉันเข้าทีมควิดดิช”

 

พรูด!!

 

          “แค่กๆ อะไรนะ!?”ไลโอแลคปาดน้ำฟักทองที่เปื้อนหน้าเธอเพราะเหล่าชาวแก๊งพ่นออกมาด้วยความตกใจ พลันมองเพื่อนๆนิ่งๆ

          “ขอผ้าเช็ดหน้าทีสิ”เฮอร์ไมโอนี่กุลีกุจอหยิบผ้าเช็ดหน้าของตนออกมาแล้วซับที่หน้าเพื่อนอย่างลนลาน

          “แล้วยังไงต่อ เธอเข้าร่วมไหม?”รอนถามด้วยสีหน้าตื่นตกใจขั้นสุด เขารู้ว่าเพื่อนสาวเป็นคนหวงเวลาว่างสุดขีดและจะไม่ยอมเสียเวลาไปเข้าร่วมควิดดิชที่นัดซ้อมในทุกสัปดาห์แน่นอน ไม่อย่างนั้นคงไม่ปฏิเสธคำชวนของพี่ชายเขาถึงขนาดนี้

 

          ไลโอแลคเหลือบมองไปที่แฮร์รี่ซึ่งแสดงสีหน้าสงสัยไม่ต่างกันกับรอนและเฮอร์ไมโอนี่ เด็กสาวพยักหน้าให้เป็นคำตอบของรอนด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยเต็มใจเท่าไรนัก

          “อา...”เพื่อนแสดงสีหน้าเห็นใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

          “จริงๆถ้าเธอจะปฏิเสธก็ทำได้นี่นา ทำไมไม่ทำล่ะ?”เฮอร์ไมโอนี่เอ่ยถามออกมาด้วยสีหน้าสงสัย

          “ศาสตราจารย์ขู่ฉันว่าถ้าไม่ทำจะเพิ่มวิชาเรียนฉันให้ไม่เหลือวันว่างอีกน่ะสิ”

          “...”คำพูดของไลโอแลคทำเอาทุกคนนิ่งเงียบ มองตรงไปที่ศาสตราจารย์มักกอนนากัลซึ่งกำลังทานอาหารอยู่ด้วยแววตาและสีหน้าหวาดๆ

 

สงสารเพื่อนสาวจับใจ

 

          “แล้วฉันจะเอาเวลาไหนไปนอนกลางวันล่ะเนี่ย...”แต่ทันทีที่คำบ่นของไลโอแลคทุกคนก็พร้อมใจกันโบกหัวเด็กสาวอย่างไม่มีรีรอ

          “ห่วงอย่างอื่นหน่อยสิโว่ย!!

          “เจ็บ!

 

.
.
.
.
.
Writer Talk

//คุกเข่าคลานเข้ามา

ก่อนอื่นกราบขออภัยที่มาต่อช้ามากกกกกกก คือตอนนี้ไรท์ยุ่งๆและกำลังจะเปิดเทอมค่ะ ปีนี้ไรท์ขึ้นม.3แล้ว เวลาว่างอาจจะน้อยลง แต่ยังขอยืนยันว่าจะพยายามมาอัพเรื่อยๆนะคะ

 

อีกเรื่องคือไอดีนี้ไรท์จะไม่ใช้ต่อแล้วนะคะ จะไปสมัครใหม่เพราะมันมีปัญหาเรื่องการล็อกอิน ยังดีที่มันสามารถอัพเรื่องนี้ได้อยู่ และถ้าจบเรื่องนี้คงไม่มีเรื่องอื่นในไอดีนี้แล้ว ส่วนถ้ามีเรื่องใหม่ในไอดีอื่นจะมากระจายข่าวนะคะ

 

เยิฟยู//ปิ้วๆ

         

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

246 ความคิดเห็น

  1. #234 tongson25361 (@tongson25361) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 22:24
    หนูอยากได้ฉากสวีททท
    #234
    1
    • #234-1 R O Y Y I M : ) (@Kanaraku_Lulu) (จากตอนที่ 32)
      6 มกราคม 2562 / 17:06
      ท่านจงรอไปนะสหาย มันมาแน่!
      #234-1
  2. #233 Karina-chan (@Rinka3645) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 19:38

    ไรท์ขาาา ยังรออยู่นะค้าาาา รีบกลับมาน้าาาาTAT

    #233
    1
    • #233-1 R O Y Y I M : ) (@Kanaraku_Lulu) (จากตอนที่ 32)
      6 มกราคม 2562 / 17:05
      เค้ามาแล้ววว ขอบคุณทีรอนะค้าาา
      #233-1
  3. #230 ditthita (@ditthita) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 15:30
    รออยู่นะคะ
    #230
    1
  4. #228 Kaoru-2510 (@Kaoru-2510) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 22:32

    รอตอนต่อไปอยู่นะฮะ ^^
    #228
    1
    • #228-1 R O Y Y I M : ) (@Kanaraku_Lulu) (จากตอนที่ 32)
      6 มกราคม 2562 / 17:04
      มาแย้ววว มาช้าแต่มาแย้วจ้า
      #228-1
  5. #227 annaly chan (@annaly_swe) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 21:31
    รอค่ะ สนุกมาก
    #227
    1
  6. #221 evacatus (@TaNPr) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 15:02
    นิยายเรื่องสอนให้รู้ว่า การนอนเป็นสิ่งสำคัญ
    #221
    1
    • #221-1 R O Y Y I M : ) (@Kanaraku_Lulu) (จากตอนที่ 32)
      8 กรกฎาคม 2561 / 17:23
      สำหรับไลแลคคนเดียวนั่นแหละค่ะ
      #221-1
  7. #220 Fameploy (@PLoy_ploy2005) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 13:14
    <p>สู้ๆค่ะไรท์<a><img src="https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png" alt="https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png"> </a></p>
    #220
    1
  8. #219 Aomm_msp (@AomKazuko) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 16:42
    รอออออ.เดีโกเป็นพระเอกได้ไหม
    #219
    1
    • #219-1 R O Y Y I M : ) (@Kanaraku_Lulu) (จากตอนที่ 32)
      8 กรกฎาคม 2561 / 17:24
      อันนี้ต้องลุ้นเอานะคะ
      #219-1
  9. #218 รักนิยาย (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 14:40
    ขอบคุณค่ะ
    #218
    1
    • #218-1 R O Y Y I M : ) (@Kanaraku_Lulu) (จากตอนที่ 32)
      8 กรกฎาคม 2561 / 17:24
      ไรท์ก็ขอบคุณเหมือนกันค่ะ//โค้งลงไปกราบ
      #218-1
  10. #217 รักนิยาย (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 14:39
    ขอบคุณค่ะ
    #217
    1
  11. #216 นังอ้วนเอ้ยยย (@baifurn27) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 14:38
    ขอบคุณนะคะ
    #216
    1