เนตรมังกร(จบแล้ว)

ตอนที่ 15 : (เล่ม 1) อาวุธใหม่ของต้าเพ่ยจวิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 628
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    31 มี.ค. 61

ม่งฮวาเติ่งที่ถูกเรียกตัวกลับมายังแคว้นเดิมเพราะความผิดที่เผลอเผยตัวตนของเขาในต่างแคว้นร่วมกับใช้เวลาในการตามหาจอมโจรวายุอยู่นานเกินไป อีกทั้งสถานการณ์การเมืองของแคว้นฉีที่เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเพราะแคว้นเหย้าที่เคยสวามิภักดิ์มาตลอดเริ่มคิดตีตนออกห่างจากเดิม ทำให้แคว้นเฉินที่อยู่ใกล้แคว้นทั้งสองต้องเตรียมตัวเพื่อรับมือหากมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น องครักษ์หนุ่มจึงต้องสั่งการคนของเขาเพื่อหาข้อมูลว่ามีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้นบ้างในแคว้นทั้งสอง

"ทูลฝ่าบาท คนของกระหม่อมรายงานว่าแคว้นเหย้าในตอนนี้เปลี่ยนผู้ปกครองเมืองคนใหม่"
"เป็นเพราะเหตุอันใด"
"มีรายงานว่าเจ้าผู้ปกครองเมืองคนเดิมเสียชีวิตกระทันหัน"
"เป็นการลอบสังหารใช่หรือไม่"
"สายลับของกระหม่อมรายงานว่า เป็นเพราะหัวใจวายกระทันหัน จึงไม่อาจสรุปได้ว่าเป็นเพราะคนผู้นั้นถูกลอบสังหารด้วยยาหรือเพราะตัวของคนผู้นั้นเอง"

รั่วไป่หลงคิด หากจำไม่ผิด ผู้ปกครองคนใหม่มีอายุเพียงสามสิบกว่าปีเท่านั้น การเป็นโรคหัวใจในวัยนี้คงจะพบได้ไม่บ่อย ฮ่องเต้รูปงามจึงคิดว่าคงมีใครอยู่เบื้องหลังเรื่องในครั้งนี้อย่างแน่นอน

"ผู้ปกครองคนใหม่เขาเป็นใคร เหตุใดจึงได้รับเลือก แถมพึ่งรับตำแหน่งได้ไม่นานกลับคิดสร้างเรื่องใหญ่ตั้งแต่มารับตำแหน่ง"
"ตอนนี้รู้เพียงว่าคนดังกล่าวได้รับการยอมรับจากผู้คนในแคว้นนั้นโดยเฉพาะเหล่าขุนนาง"
"อืม ตามสืบเรื่องคนผู้นี้มาให้ข้ามากกว่านี้ "
"พะย่ะค่ะ"
"แล้วทางแคว้นฉีล่ะ"
"ข้อมูลรายงานว่า ฮ่องเต้แคว้นฉีทรงประชวรไม่ทราบสาเหตุ ตอนนี้ขุนนางภายในที่อยู่อีกฝั่งเริ่มมีการเคลื่อนไหวบ้างแล้ว"

กษัตริย์หนุ่มฟังเรื่องราวของอีกแคว้นที่ไม่ค่อยต่างจากตน วันใดที่เขาเป็นเช่นฮ่องเต้เจาเหยา ขุนนางในแคว้นของเขาก็คงคิดแย่งชิงบัลลังก์เช่นกัน


"เจ้าได้ให้คนของเจ้าสืบดูความเคลื่อนไหวของทูตคนนั้นหรือไม่ สรุปได้หรือยังว่าเขาเป็นคนของฝ่ายใด"
"ตามที่ได้ยินมา ทูตผู้นี้มักถูกฮ่องเต้เจาเหยาใช้ให้รับงานที่มีปัญหาจัดการยากๆทุกครั้ง จึงไม่อาจคาดเดาว่าเป็นเพราะคนผู้นี้มีความสามารถมาก หรือเป็นเพราะฮ่องเต้แคว้นฉีต้องการกำจัดคนผู้นั้นพะย่ะค่ะ"

รั่วไป่หลงฟังรายงานองครักษ์ของตนให้รู้สึกปวดหัว เรื่องที่ได้ยินแต่ละอย่างช่างดูคลุมเคลือ คิดได้หลากหลายเสียเหลือเกิน ฮ่องเต้รูปงามจึงถอดฉลองพระเนตรที่สวมใส่ ก่อนหลับตาถามเรื่องสุดท้ายของคืนนี้

"เรื่องของโจรผู้นั้น ได้ความคืบหน้าหรือไม่"
"ตอนนี้ยังไม่แน่ชัดพะย่ะค่ะ แต่คนของกระหม่อมเห็นหญิงสาวที่มีใบหน้าคล้ายกับคนผู้นั้นถูกบอกเลิกจากชายหนุ่มที่เป็นคนของพรรคมารภายในเมือง"
"เจ้ากำลังบอกว่า คนผู้นั้นมีน้องสาวอย่างนั้นหรือ"
"เป็นเพียงความคิดของกระหม่อมพะย่ะค่ะ คนของกระหม่อมบอกว่าหญิงผู้นั้นมีใบหน้าคล้ายคนผู้นั้นเกือบทุกประการ เว้นเพียงใบหน้าที่ดูขาวและท่าทางบอบบาง"

ฮ่องเต้หนุ่มคิด หรือว่าพรรคมารจะใช้วิธีบางอย่างควบคุมโจรวายุผ่านทางน้องสาวของคนผู้นั้น   
แล้วถ้า ข้าจะใช้วิธีเช่นกันในการควบคุมคนผู้นั้นแบบพรรคมารบ้างล่ะ 

รั่วไป่หลงจึงมีรับสั่งออกไป "ให้คนของเจ้า หาทางนำหญิงที่ต้องสงสัยว่าเป็นน้องสาวของคนผู้นั้นมาให้ข้า"

------------------------

เฟิงหลินมองเป้าหมายของนางในคืนนี้ด้วยดวงตาที่เหลือเพียงข้างเดียว กำลังกายของนางนั้นสมบูรณ์เช่นเดิมแล้ว หญิงสาวคิดว่าอาจเป็นเพราะยาผีดิบที่ทำให้ร่างกายของนางฟื้นตัวเร็วกว่าที่เจิ้งฮุ่ยเสียนคาดการณ์ไว้

คืนนี้เป็นการทดสอบความจงรักภักดีของนางกับประมุขพรรคมาร ชายผู้นั้นสั่งให้นางขโมยภาพหญิงงามแคว้นเฉินจากแม่ทัพผู้นั้น เพื่อเป็นการล้างแค้นระหว่างลูกผู้ชาย แต่ผ่านร่างกายผีดิบของนางที่เป็นหญิงสาวเช่นนั้นรึ?

ต้าเพ่ยจวินสั่งให้นางขโมยภาพพร้อมกับทิ้งข้อความให้อีกฝ่ายรู้ชัดเจนว่าการขโมยในครั้งนี้เป็นฝีมือของชายผู้นั้น

แม้จะรู้สึกคล้ายเป็นการกระทำไม่ต่างจากเด็กเล็กที่ทะเลาะกันเพื่อแย่งของเล่นของอีกฝ่าย แต่ด้วยเพราะร่างกายในตอนนี้ยังไม่ทราบสูตรยาจากคนผู้นั้น นางจึงต้องยอมทำตามที่ชายผู้นี้สั่งไปก่อน ไม่คาดคิดหลังประมุขมารรู้ว่าวิชาตัวเบาของนางพร้อมใช้การก็คิดทดสอบนางทันที

คืนนี้เป็นคืนเดือนมืด แม้วิสัยทัศน์จะลดลงจากดวงตาที่เสียไป แต่ก็ไม่ต้องกังวลใจเวลาลงมือ เพราะหากเป็นคืนวันเพ็ญนางคงเกรงว่าจะกระอักเลือดจนเลอะภาพดังกล่าว หมอเทวดาบอกว่าพิษนี้ในตัวนางใช้เวลารักษานานกว่าพิษปกติ

หญิงสาวเรียกฟื้นความทรงจำก่อนหน้า แผนที่ภายในจวนถูกสร้างขึ้นภายในสมอง ตำแหน่งห้องที่น่าสงสัยอันดับแรกคือห้องนอน รองลงมาคือห้องทำงาน

เฟิงหลินเคลื่อนกายด้วยวิชาตัวเบาขั้นแปด ภายในจวนแม่ทัพใหญ่จึงคล้ายมีสายลมหมุนเวียนเคลื่อนไหว ลมดังกล่าวหยุดนิ่งหน้าประตูห้องนอน ด้วยเพราะประตูถูกลงกลอนจึงไม่อาจทะลุผ่านได้ 

คิดๆได้หมายสั่งให้ประกาศตน ความกังวลที่ต้องทำงานอย่างเงียบจึงหมดไป หญิงสาวใช้เท้ากระแทกประตูห้องนอนแม่ทัพใหญ่ทันที พร้อมกล่าววจีประกาศตน

"ข้าคนของพรรคมารมาล้างแค้นให้ท่านประมุข" หญิงสาวทำตามที่ชายหนุ่มสั่งทุกประการ

โจหยางผิงไม่เคยเห็นการบุกรุกที่เปิดเผยเช่นนี้มาก่อน เขาตกใจสะดุ้งจากที่นอน มองเห็นเพียงร่างไม่ชัดเจนของอีกฝ่ายด้วยเพราะไร้แสงในคืนเดือนมืด แต่เขาไม่จำเป็นต้องตรวจสอบคนผู้นั้นเพราะอีกฝ่ายประกาศตัวอย่างชัดเจนถึงเพียงนี้ ชายหนุ่มเร่งกำลังภายในเพื่ออัดพลังจากฝ่ามือหมายกระแทกร่างปริศนาทันที

ร่างดำเบื้องหน้าหายไปในพริบตา จากนั้นก่อเกิดลมหมุนเวียนลูกใหญ่ภายในห้อง แท้จริงคือการรื้อค้นอย่างรวดเร็วของหญิงสาว เฟิงหลินเคลื่อนกายอยู่นานกว่าจะเห็นภาพเป้าหมายนั้นอยู่ข้างหมอนเพราะความมืดและดวงเนตรที่ดับไปหนึ่งข้าง หลังคว้าภาพดังกล่าวได้หญิงสาวปรากฏกายในตำแหน่งหน้าห้อง พร้อมทิ้งข้อความเยาะเย้ยให้อีกฝ่ายรับรู้

"หญิงงามแคว้นเฉินเป็นของประมุขมารเพียงผู้เดียว"

หลังทิ้งข้อความตามหมายสั่งครบถ้วน เฟิงหลินพุ่งกายหมายหลบหนี ลมพายุลูกใหม่เกิดขึ้นในจวนอีกครั้ง ร่างของนางเคลื่อนผ่านคนมากมายที่ถูกเสียงประตูที่ถูกพังพร้อมการประกาศตนเรียกพวกเขาเหล่านั้นให้เข้ามา แต่คนเหล่านั้นไม่อาจมองเห็นได้ว่าใครคือผู้ก่อเหตุ ค่ำคืนนั้นจึงเหลือเพียงคำวิจารณ์ของผู้คนว่ามีปีศาจแห่งสายลมเป็นข้ารับใช้ใหม่ของพรรคมาร

------------------------

ต้าเพ่ยจวินรับภาพจากข้ารับใช้ของตนให้รู้สึกทึ่ง ไม่คาดคิดว่าความเร็วของจอมโจรวายุจะน่ากลัวเพียงนี้ นางใช้เวลาเพียงสองเค่อในการขโมยภาพดังกล่าว ชายหนุ่มคิดไม่ผิดที่เลือกให้นางมีชีวิตต่อ

"ท่านประมุข ผลงานในครั้งนี้ท่านพอใจหรือไม่" เฟิงหลินแสดงความนอบน้อมแก่เขา พร้อมโค้งให้อีกฝ่าย
"ดี ดีมาก ดีกว่าที่ข้าคิดไว้มาก"  ชายหนุ่มยิ้มกว้างมองเห็นเขี้ยวทั้งสองข้างได้ชัดเจน
"เช่นนั้นแล้ว คืนนี้ข้าคงขอตัว" หญิงสาวคิดจะเข้าไปรวบรวมสมาธิในโลงไม้ที่ได้มาใหม่
"ได้ แต่พรุ่งนี้เช้าคงมีเรื่องให้รบกวนเจ้าอีกหน่อย"

พรุ่งนี้เช้า?

เฟิงหลินเงยหน้าขึ้นถามด้วยความสงสัย "ท่านประมุข ข้าคิดว่า ข้าฟังผิด มิใช่คืนพรุ่งนี้หรอกหรือ"
"เจ้าฟังไม่ผิด พรุ่งนี้เจ้ามีเรื่องต้องทำงานให้ข้า"
"ท่านบอกเอง ตัวข้ามีชีวิตเพียงยามกลางคืน"
"ใช่"
"แล้วเหตุใดจึงให้งานข้ายามกลางวัน"
"เป็นงานที่เจ้าต้องทำเวลานั้น ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้"
"แต่ข้าไม่อาจมีชีวิตเวลานั้นได้"
"ยามกลางวันหากเจ้าถูกแสง ร่างกายเจ้าจะถูกเผาไหม้"
"เช่นนั้นแล้วจะให้ข้าต้องสวมชุดดำทั้งตัวเช่นนั้นรึ"
"ใช่ ต้องปิดดวงตาทั้งสองของเจ้าด้วย ไม่เช่นนั้น ดวงตาของเจ้าจะต้องบอดสนิททั้งหมด"
"ดูข้าต้องลำบากเหลือเกินเพื่อทำงานในครั้งนี้ ขอเรียนถามท่านประมุข งานของข้าในวันพรุ่งนี้เช้าคืองานอะไร"
"คุ้มครองข้าจากโจหยางผิง"

-------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

44 ความคิดเห็น