เนตรมังกร(จบแล้ว)

ตอนที่ 161 : (เล่ม 5) รั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 67
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    12 เม.ย. 61


การที่รั่วไป่หลงคืนร่างก่อนเวลาอันควรเป็นเพราะในกายของกษัตริย์หนุ่มมีเนตรมังกรอยู่สองชิ้น ชิ้นหนึ่งคือเนตรมังกรดั้งเดิมที่สร้างขึ้นมาจากดวงตาขวาซึ่งใช้มนต์สร้าง ส่วนชิ้นที่สองคือกายของเฟิงหลินที่ถูกสาปให้กลายเป็นเนตรมังกรทั้งร่างแต่ถูกแยกออกมาจนเหลือเพียงนิ้วก้อย ไข่มุกราตรีเมื่อร่วมกับส่วนประกอบดังกล่าวจึงเกิดสภาวะที่เสียสมดุลย์ จนทำให้พลังอำนาจในการแปลงกายเป็นมังกรขาวอยู่ได้สั้นแค่เพียงชั่วยาม

"รั่วไป่หลง ภายในตัวของเจ้า มีเนตรมังกรอยู่ถึงสองชิ้นเช่นนั้นหรือ"

เสียงอวี้หวงต้าตี้ดังออกมา หลังคิดถึงเหตุที่เป็นไปได้ที่ไข่มุกราตรีจะออกฤทธิ์สั้นผิดปกติ นั่นคือชายผู้นี้มีของวิเศษที่ตนใช้มนต์สร้างอย่างแท้จริง ต่างจากความคิดในครั้งแรกที่คิดว่ากษัตริย์รูปงามมีเพียงชิ้นส่วนของเฟิงหลินที่ถูกสาปจากพลังที่ส่งผ่านธิดามังกรผู้นั้น ทำให้การกลายร่างเป็นมังกรขาวอยู่ได้ไม่ถึงสามชั่วยาม

กษัตริย์รูปงามหยุดสะอื้นเล็กน้อย ก่อนตอบร่างเบื้องหน้าไปตามมารยาท แต่ก็บ่นชายผู้นี้ไปในตัว
"ใช่ ท่านเป็นถึงเง็กเซียนฮ่องเต้ ไยไม่รู้เรื่องนี้"

อวี้หวงต้าตี้ไม่สนใจคำว่ากล่าวแต่อย่างใด เพราะสิ่งที่ได้รู้นั้นสำคัญกว่า หนทางในการเอาชนะหญิงผู้นั้น ดูเหมือนฟ้าดินจะเอนเอียงมายังตัวเขาอีกครั้ง

"ถ้าเช่นนั้นทุกอย่างก็ลงตัวแล้ว มอบชิ้นส่วนของเฟิงหลินมาให้ข้า แล้วข้าจะให้เทพผู้นี้พาเจ้ากลับไปยังที่เดิมของเจ้า"

คราแรกเง็กเซียนฮ่องเต้คิดนำกษัตริย์รูปงามมาทำข้อตกลงในแดนสวรรค์นั่นคือการได้รับไข่มุกราตรีจนครบเจ็ดเม็ดแลกเปลี่ยนกับเนตรมังกรที่เป็นชิ้นส่วนของเฟิงหลิน เพื่อให้กษัตริย์รูปงามมีร่างเป็นอมตะจากการต้องกลายเป็นมังกรขาวทุกๆค่ำคืน และหากรั่วไป่หลงคิดว่าผลตอบแทนที่ได้นั้นยังไม่เพียงพอ ผู้นำสวรรค์ก็คิดหยิบยื่นอำนาจในการเป็นราชาของแดนมนุษย์ให้กับบุรุษผู้นี้ นั่นคือการดูดคืนพลังเนตรมังกรในส่วนของการปกครองจากชิ้นส่วนที่แตกกระจายทั้งหมดให้มาอยู่ในมือของกษัตริย์รูปงามเป็นการแลกเปลี่ยนกับเรื่องนี้

ส่วนเหตุผลที่อวี้หวงต้าตี้ไม่อาจเดินทางไปพบกับชายผู้นั้นด้วยตัวของพระองค์และต้องกระทำการผ่านเทพผู้รับใช้ เป็นเพราะต้องอยู่ประจำในแดนสวรรค์เพื่อให้มนต์กักขังแดนปีศาจยังคงต่อไปได้เช่นเดิม

"ถึงท่านจะมีพลังมากล้น แต่ข้าก็ไม่จำเป็นต้องทำตามคำสั่งของท่านทุกอย่าง ชิ้นส่วนของเฟิงหลิน ข้าจะเก็บเอาไว้กับตัวข้า"กษัตริย์รูปงามคิดขัดขืน

"นี่เจ้ากำลังสร้างภัยให้ตัวของเจ้า รู้บ้างหรือไม่ การมีชิ้นส่วนของหญิงผู้นั้น ร่างใหม่ที่มาแทนเฟิงหลินจะตามไล่ล่าตัวของเจ้า "

"ร่างใหม่ที่มาแทนเฟิงหลิน? หมายความว่าหลังเฟิงหลินเสียชีวิต ศพของนางก็ถูกวิญญาณของหญิงอีกคนเข้าสิงร่างเช่นนั้นหรือ" รั่วไป่หลงได้ยินเช่นนั้นจึงคล้ายมีความหวัง แม้เฟิงหลินคนก่อนได้จากไป แต่อย่างน้อยตนก็ยังได้มีโอกาสพบกับใบหน้าของหญิงผู้นั้นอีกครั้ง แม้เจ้าของร่างจะกลายเป็นหญิงคนใหม่ไปแล้วก็ตาม

"ศพของเฟิงหลินถูกเผาไหม้จนหมดไปแล้ว และร่างใหม่ที่มาแทนที่นางก็ถือกำเนิดอย่างรวดเร็ว "

กษัตริย์รูปงามจึงต้องผิดหวังที่หมดโอกาสได้เห็นใบหน้าของเฟิงหลินอีกครั้ง และได้รับรู้ว่าชิ้นส่วนที่ครอบครองคือชิ้นส่วนเดียวภายในโลกของหญิงผู้นั้นที่เหลืออยู่ ความหวงแหนในชิ้นส่วนดังกล่าวจึงมีมากยิ่งขึ้น เพราะสิ่งเดียวให้ยึดมั่นต่อหญิงผู้นั้นคงเหลือได้เพียงแค่สิ่งนี้ อีกทั้งความหมายของการได้มีนิ้วก้อย คือตัวแทนความทรงจำที่ดีระหว่างตนกับหญิงผู้นั้น

กษัตริย์รูปงามคิดปฎิเสธคำสั่งของเง็กเซียนฮ่องเต้ แต่ก็พลันคิดเรื่องแปลกบางอย่างขึ้นมาได้ นั่นคือประโยคที่ได้ยินเมื่อครู่นี้ ชายผู้มีอำนาจมากล้นกล่าวถึงการกำเนิดของร่างใหม่ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว สิ่งที่สงสัยจึงถูกถามออกไป

"ท่านกำลังจะบอกว่า ร่างใหม่ที่มาแทนที่นาง เป็นปีศาจเช่นนั้นหรือ"

"ใช่ ร่างใหม่ของเฟิงหลินนั้นเป็นปีศาจ ข้าส่งหน่วยเทพเข้าสกัดหญิงผู้นั้นแต่ก็ไม่ได้ผล นางดูดพลังของเหล่าเทพจนเกือบหมดเกลี้ยง ส่วนที่เหลือรอดมาได้ก็เพราะว่าหญิงผู้นั้นไว้ชีวิตให้มารายงานเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวข้า เจ้าเข้าใจแล้วหรือยังว่าร่างใหม่ของเฟิงหลินนั้นน่ากลัวถึงเพียงใด นางต้องการชิ้นส่วนของหญิงก่อน เพื่อให้พลังของนางนั้นสมบูรณ์"

อวี้หวงต้าตี้เลือกอธิบายว่าหญิงดังกล่าวมีร่างเป็นปีศาจแต่เพียงอย่างเดียว เพราะข้อพิสูจน์ว่านางมีร่างเป็นมนุษย์หรือเทพนั้นยังไม่แน่ชัด อีกทั้งการกล่าวว่าหญิงผู้นั้นให้ดูน่ากลัวจะทำให้ชายผู้นี้ยอมมอบชิ้นส่วนของเฟิงหลินคนก่อนให้กับพระองค์ได้ง่ายขึ้น

"หากข้ามอบชิ้นส่วนของเฟิงหลิน ข้าจะได้สิ่งใดเป็นการตอบแทน"รั่วไป่หลงทำการต่อรอง

"เดิมที หากเจ้าไม่มีเนตรมังกรอีกชิ้น ข้าคิดนำเสนอไข่มุกราตรีให้เจ้าได้มีร่างเป็นอมตะจากความเป็นมังกร แต่ในเมื่อเจ้ามีเนตรมังกรเพิ่มขึ้นมาอีกชิ้นอยู่เป็นทุนเดิมเช่นนี้ สิ่งที่ข้าจะนำเสนอ คือเจ้าจะได้ขึ้นเป็นราชาแห่งแดนมนุษย์ เป็นเช่นไร เจ้าพอใจสิ่งที่ข้านำเสนอหรือไม่"

"มันก็ต้องเป็นสิ่งนี้อยู่แล้ว หากข้าต้องเสียเฟิงหลิน.. นิ้วก้อยข้างนี้ของนางไปอีก สิ่งที่ต้องมาแลกก็ควรจะสมน้ำสมเนื้อเช่นนั้น"

"ในเมื่อการเจรจาก็สัมฤทธิ์แล้ว ถ้าเช่นนั้น ก็ส่งมอบนิ้วก้อยของนางมาไว้กับข้า ส่วนไข่มุกราตรีที่เจ้ากลืนกินไปก่อนหน้าจำนวนหนึ่งเม็ด หากไม่ได้รับจนครบเจ็ดเม็ด กายของเจ้าจะยังคงเป็นมนุษย์ปกติ แต่การออกจากวังของข้า คงต้องขอรบกวนเจ้ากินไข่มุกราตรีไปอีกหนึ่งเม็ด เพราะข้าปล่อยให้มนุษย์เช่นเจ้าปรากฏตัวในแดนสวรรค์ไม่ได้"

มือของกษัตริย์รูปงามมิได้ทำการหยิบยื่นเพื่อส่งมอบ แต่กลับเปิดปากถามขึ้นมา
"ข้าขอถามเรื่องบางอย่างจากท่านก่อนข้าจากไปได้หรือไม่"


"ได้สิ ถามมา"
อวี้หวงต้าตี้จ้องหน้าของรั่วไป่หลงอยู่นานพอควรก่อนเอ่ยออกไป พลางคิดในใจ ยังมีสิ่งใดให้สงสัยอีก

"เฟิงหลินเสียชีวิตเพราะกายของนางแยกออกจากเนตรมังกรเช่นนั้นหรือ"
"ใช่ นางคงคิดเดา ว่าเนตรมังกรชิ้นแรกที่นางกลืนจะสามารถทำให้นางอยู่รอดได้ แต่นางก็คิดผิด เพราะวิชาตัวเบาชั้นเลิศของนางที่ทำให้เรื่องนั้นออกมาเช่นนี้"

"ท่านหมายความว่าอย่างไร ข้าไม่เข้าใจ"
"เฟิงหลินฝึกฝนจิตของนางได้ดีเลิศ ดีเกินจนกายของนางทุกส่วนผสมเป็นเนื้อเดียวกับเนตรมังกร ดังนั้น การแยกกายของนาง คือการหลุดออกจากเนตรมังกรทุกๆชิ้น ทำให้นางต้องเสียชีวิตจากคำสาปที่ข้าสร้าง"

"แล้ววิธีในการหลุดพ้นของนาง ที่นางพยายามหาคำตอบมาเป็นปี นั่นคือวิธีใด รวมถึงเหตุที่ทำให้นางต้องเสียชีวิต"
"เจ้าแน่ใจหรือว่าต้องการรู้ ข้าคิดว่า เรื่องบางเรื่อง ไม่รู้เสียจะดีกว่า"
"ศพของนาง ข้าก็ไม่ได้เห็น อย่างน้อยได้รู้ว่านางจากไปอย่างไร ใจของข้าอาจคลายความหนักอึ้ง"

เง็กเซียนฮ่องเต้นิ่งไปนานกว่าจะเอ่ยออกมา เพราะสิ่งที่กำลังจะบอกให้กับชายที่มีใจให้กับหญิงผู้นั้น โดยทั่วไปไม่น่ารับได้หากได้รู้เรื่องนี้

"หากเจ้าต้องการรู้เช่นนั้น ข้าก็จะบอกให้ หนึ่งในวิธีการแยกร่างจากเนตรมังกรคือการตั้งครรภ์และคลอดบุตร ส่วนเหตุที่นางจากลาโลกก็คือการเสียชีวิตจากการตกเลือด"

รั่วไป่หลงที่ได้รู้จึงรู้สึกแย่ยิ่งกว่าเก่า เฟิงหลินที่ตนมีใจและเย็นชาผู้นั้น นางมีสัมพันธ์กับชายอื่นเพื่อยอมให้เกิดการตั้งครรภ์เช่นนั้นหรือ

"ท่านรู้หรือไม่ ว่านาง... นางมีใจให้ชายใด" 
กษัตริย์รูปงามคิดว่าเฟิงหลินมิใช่คนที่ยอมมีบุตรเพื่อการแยกร่างจากของวิเศษ คงมีปัจจัยอื่นที่ทำให้นางยอมทำเช่นนั้นคือการมีความรักกับใครคนหนึ่ง

"ข้าไม่รู้เรื่องนั้น เพราะมีเวลาช่วงหนึ่งที่นางหายตัวไป ข้าไม่อาจใช้พลังของข้าตามหาตัวของนางได้ แต่ที่ข้ามั่นใจ คือเหล่าผู้ครอบครองเนตรมังกรทั้งหมดล้วนอยู่ครบในช่วงที่ข้าตามหานางไม่พบในช่วงนั้น"

กษัตริย์รูปงามจึงตั้งข้อสันนิษฐาน บุรุษเพียงผู้เดียวที่เป็นไปได้คือ สามีของนางที่มีนามว่ากู่เล่อผู้นั้น รั่วไป่หลงคิดถามเรื่องบางอย่างเพิ่มเติม
"แล้วบุตรของนาง...."

"รั่วไป่หลง ความอยากรู้ของเจ้า จะทำให้เจ้ายิ่งเศร้าใจ หากเจ้ารู้ว่าบุตรของนางอยู่ที่ใด เจ้าจะไปรับตัวบุตรของนางเช่นนั้นหรือ เฟิงหลินที่เจ้ามีใจนั้นจากไปแล้ว นางไปสู่สุขติ ตัวเจ้าก็ต้องปล่อยวาง นับจากนี้ไปในแดนมนุษย์จะมีเรื่องวุ่นวายอยู่ไม่น้อย แม้เจ้าจะได้อำนาจจากตัวข้า แต่ก็ต้องรู้เอาไว้ ร่างใหม่ของเฟิงหลิน ถึงจะมีชื่อ ใบหน้าและรูปร่างเหมือนหญิงผู้นั้น จิตใจของนางนั้นแตกต่างกันกับร่างเดิมอย่างสุดขั้ว ดินแดนมนุษย์จะถูกรุกรานจากหญิงผู้นั้น นับจากนี้ไปสิ่งที่เจ้าต้องทำคือการเตรียมตัว ไม่ใช่การเฝ้าถวิลหาหญิงที่จากไปผู้นั้น"

ชื่อ ใบหน้า รูปร่าง เหมือนกับหญิงผู้นั้น!

เนื้อหาที่เหลือจากประโยคดังกล่าวนั้นถูกเมินทิ้ง สิ่งที่รั่วไป่หลงสนใจคือโอกาสได้พบกับเฟิงหลินอีกครั้งมากกว่า แม้จะเป็นร่างของหญิงใหม่ ขอเพียงให้ตัวเขาได้เห็นสักหนึ่งครั้ง ก่อนทำการตัดใจจากหญิงผู้นั้นอย่างแท้จริง

"ท่านบอกว่านางเป็นปีศาจ หมายความว่าร่างใหม่ของเฟิงหลินที่เป็นปีศาจก็ยังมีใบหน้าเหมือนกันกับเฟิงหลินคนก่อน รวมถึงชื่อและรูปร่างเช่นนั้นหรือ"

"หากมองผิวเผิน ต้องถือว่าแยกไม่ออกจากหญิงคนก่อน แต่หากนางสำแดงฝีมือ เจ้าจะแยกได้ไม่ยากว่านางเป็นปีศาจอย่างแน่ชัด และอย่างน้อยนางต้องเป็นปีศาจดูดเลือดชนิดหนึ่ง แต่ข้าก็ไม่แน่ใจว่าพลังของหญิงผู้นั้นนั้นจัดอยู่ในปีศาจประเภทใดกันแน่ เท่าที่ข้าเห็น ดูเหมือนว่าหญิงผู้นั้นจะสามารถสร้างไยแมงมุมจากตัวของนางได้"อวี้หวงต้าตี้เน้นอธิบายความน่ากลัวให้กษัตริย์รูปงามได้รับรู้เสียมากกว่า

"หากข้าเปลี่ยนใจ ไม่ส่งมอบชิ้นส่วนของนางให้กับท่านขึ้นมา"รั่วไป่หลงเอ่ยขึ้นมาลอยๆ

"รั่วไป่หลง ข้าขอเตือนเจ้าว่าอย่าได้คิดทำเช่นนั้น ไม่เช่นนั้นแล้ว ตัวเจ้าจะต้องมีสภาพเหมือนกันกับแม่ทัพแห่งแคว้นหนาน ที่ถูกจับตัวไว้อยู่ข้างกายของหญิงผู้นั้นเพื่อการทรมานอันเหี้ยมโหด"

"เหตุใดโจหยางผิงจึงได้อยู่ข้างกายของนาง"
ความรู้สึกหึงหวงคล้ายปะทุขึ้นมา แม้หญิงใหม่จะไม่ใช่เฟิงหลินที่ตนมีใจ แต่เพราะใบหน้าและรูปร่างของหญิงผู้นั้นไม่ควรได้มีชายใดได้อยู่เคียงข้างเช่นกัน เพราะให้ความรู้สึกว่าหญิงที่ตนยังคงมีใจกำลังอยู่กับใครอีกคน

"แม่ทัพผู้นั้นมีชิ้นส่วนดวงตาของเฟิงหลิน แต่ไม่รู้ว่าเหตุใดตัวเขาจึงกลืนกินของดังกล่าวลงไปในท้อง ส่วนหมอเทวดาที่มีดวงตาของเฟิงหลินก็ถูกช่วงชิงไปแล้ว แต่หญิงผู้นั้นคงได้รับการไว้ชีวิตอาจเพราะเป็นหญิงด้วยกัน ดังนั้นชิ้นส่วนที่เหลือชิ้นสุดท้ายย่อมเป็นเจ้าที่ต้องกลายเป็นเป้าหมายถัดไปของหญิงผู้นั้น"

สิ่งที่ได้รับรู้ให้รู้สึกแย่อีกครั้ง เฟิงหลินยอมสละดวงตาของนางให้หญิงงาม ความคิดว่าหญิงคนก่อนกลายเป็นรักหญิงวกกลับเข้ามาในสมอง แต่นางก็กล้าตั้งครรภ์กับชายอีกคนได้ ย่อมแปลว่าเฟิงหลินที่ตนมอบความรู้สึกให้แท้จริงเป็นพวกรับได้ทั้งสองเพศ

นอกจากนั้นแล้วการกระทำของโจหยางผิงก็น่าสงสัย ว่ากันตามหลักแม่ทัพผู้นั้นน่าจะรู้ว่าร่างใหม่ของเฟิงหลินปรารถนาชิ้นส่วนดังกล่าว เพราะเจิ้งฮุ่ยเสียนคงถูกช่วงชิงดวงตาไปเป็นผู้แรก ดังนั้นการที่ชายผู้นั้นล่วงรู้ว่าของสิ่งนั้นเป็นที่หมายปองแต่กลับทำการกลืนลงท้อง เหตุผลที่กษัตริย์รูปงามคิดออกจึงมีเพียงข้อเดียวคือโจหยางผิงมีใจให้กับเฟิงหลินเช่นเดียวกันกับตน

"ข้า ...ข้าขอคิดทบทวนสักครู่หนึ่ง "

รั่วไป่หลงหันหลังให้กับอวี้หวงต้าตี้ เพราะคิดกระทำการเช่นชายอีกคน กษัตริย์รูปงามตัดสินใจทำเช่นนั้นเพื่อหวังให้ตนได้พบกับหญิงอีกคน หญิงที่มีใบหน้าและชื่อเดียวกันกับเฟิงหลิน ร่วมกับนับจากนี้ต่อไป ตัวเขาและตัวนางจะผูกพันกันอย่างลึกซึ้งและไม่มีวันแยกจาก 

แต่สิ่งที่รั่วไป่หลงกำลังจะทำจะก่อให้เกิดปัญหาในอนาคตกับความรู้สึกลังเลที่เกิดขึ้นระหว่างหญิงทั้งสองคน ว่าหญิงที่ตัวเขาควรจะเลือกคือหญิงคนใดระหว่างเฟิงหลินที่เป็นมนุษย์ กับเฟิงหลินที่เป็นมนุษย์เพียงหนึ่งในสาม

--------------
เผยแพร่ครั้งแรก12/04/2561
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

44 ความคิดเห็น