ตอนที่ 6 : War of high school สงครามไฮสคูล #05: สงครามที่ห้ามแพ้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2793
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 225 ครั้ง
    2 ม.ค. 62








....S T A R T  T H E  W A R....


เห้อออออ

เห้ออออออออ

เห้อออออออออออ

‘อยากจะเห้อยาวๆให้ถึงดาวอังคาร’


       วันนี้เป็นวันหยุดแท้ๆแทนที่พวกเธอจะได้ออกไปเที่ยวอย่างเช่นทุกครั้ง แต่วันนี้พวกเธอต้องมานั่งเป็นหมาหงอยอยู่ในห้องกับหนังสือกองโตที่เมื่อเช้ามีคนเอามาส่ง

“ กูอยากไปแว้นนนนน” เจนนี่ที่ตอนนี้กำลังนอนอ่านนิตยสารแฟชั่นอยู่บนโซฟาพลางดิ้นขลุกขลักไปมาอย่างเบื่อหน่ายไม่ต่างคิมจีซูและลิซ่าตอนนี้นอนดิ้นทุรนทุรายเช่นกัน 

“ กูอยากไปบ่อนน กูอยากแทงนุ๊ก~~~ ” จีซูร้องตะโกนออกมา

“ เมื่อไหร่กูจะได้ออกไปจากห้องสี่เหลี่ยมนี้สักที~~~” ลิซ่าร้องออกมาไม่ต่างจากสองคนนั้นเช่นกัน 

“ ไม่อยู่ห้องสักวันมันตายไหม” โรซเอ่ยขึ้นในนํ้าเสียงหน่ายๆกับเพื่อนทั้งสามที่ทำตัวเหมือนเด็กร้องงอแงเมื่อโดนขัดใจ ก่อนจะเลิกสนใจทั้งสามแล้วนอนอ่านหนังสือนิยายผีของตนต่อไป


“ เป็นไง ให้อยู่ห้องยังไม่ถึงวันหมดสภาพกันเลยแต่ละคน” เสียงทุ้มสุขุมของผู้มาใหม่ทำร่างบางทั้งสี่ดีดตัวขึ้นจากโซฟาก่อนจะลุกขึ้นมานั่งอย่างเป็นระเบียบ

“ สวัสดีค่ะท่าน” พวกเรากล่าวทักทายและก้มโค้งทำความเคารพแก่ผู้มาใหม่อย่างหยางฮยอนซอก พ่อบุญธรรมของพวกเรา

“ ท่านมีอะไรกับพวกเราหรอค่ะ ถึงมาหาพวกเราที่นี่” เจนนี่เอ่ยขึ้นหลังจากที่พวกเธอต่างนั่งเงียบกันมาสักพัก

“ ได้ข่าวว่าไปป่วนซะจนโรงเรียนวุ่นวาย” เขาพูดขึ้นเสียงเรียบนิ่ง

“ ……” พวกเธอนั่งเงียบไม่มีใครกล่าวอะไรต่อ

“ จริงๆ เลยเด็กพวกนี้” เขาส่ายหัวไปมาก่อนจะหันไปหาเลขาสาวข้างกายเพื่อให้เธอพูดบางอย่างสำคัญที่เตรียมมาพูดกับเด็กๆพวกนี้ “เลขาคิม…”

“ ค่ะท่าน…” เลขาสาวตอบรับก่อนจะพูดประโยคที่จะทำให้พวกเธอช๊อคหลังจากที่ได้ฟังต่อจากนี้…

“ ท่านประธานได้สั่งให้ดิชั้นนำหนังสือและแบบฝึกหัดมาให้คุณหนู…
 
ไม่พูดป่าวชายร่างกำยำใส่ชุดสูทสีดำพลางยกลังที่คาดว่าคงเป็นหนังสือแน่ๆ มาวางไว้ตรงหน้าพวกเธอทั้งสี่

 ลังที่1…2…3 แล้วถ้ารวมกับกองเมื่อเช้าก็เป็น หะ…ห้าลัง

อึก

บ้าไปละ…

“ ทุกๆวันเสาร์คุณหนูจะต้องไปเรียนที่โรงเรียนกวดวิชา…

ให้ตายยังไงก็ไม่ไป ทั้งสี่คิด 

   โดยจะมีคุณลุงเฉินทำหน้าเป็นคนคอยไปรับไปส่งคุณหนูไปยังที่โรงเรียนกวดวิชาชื่อดังอย่างxxx  และต่อไปนี้คุณหนูจะต้องทำผลการเรียนให้ไม่ตํ่ากว่าB เนื่องด้วยคุณหนูจะจบการศึกษาในปีหน้าคุณหนูจึงมีเวลาหนึ่งปีในการเตรียมพร้อมเพื่อเข้าสู่มหาวิทยาลัย จากการสำรวจแล้วปีนี้มีการแข่งขันสูงมาก คุณหนูจึงจำเป็นจะต้องเตรียมตัวซะตั้งแต่ตอนนี้… คุณหนูจะถูกสั่งห้ามไม่ให้ที่บ่อนจนกว่าจะได้รับอนุญาตจากท่านประธาน แต่คุณหนูสามารถไปเที่ยวเล่นได้แต่ต้องรายงานและขออนุญาตดิฉันทุกอย่าง เพราะดิฉันมีหน้าที่ในการดูแลคุณทั้งสี่ต่อจากนี่ค่ะ ขอจบการรายงานเพียงเท่านี้ค่ะ…” เลขาสาวพูดขึ้นอย่างฉะฉานก่อนจะยิ้มให้กับทั้งสี่เมื่อเธอได้รายงานจบ 

นี่มันตลกร้ายที่พวกเธอขำไม่ลงจริงๆ อันธพาลกับการศึกษามันเข้ากันไม่ได้ ใครก็ได้บอกเธอหน่อยว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง อยากจะหัวเราะกับประโยคที่ว่า ‘คุณหนูจะต้องทำผลการเรียนให้ไม่ตํ่ากว่าB’ ไอ้เหี้ยเอ้ยF กว่ากูจะได้เลือดตาแถบกระเด็น คิมจีซูคิด

“ ท่านไม่ได้อำพวกเราเล่นใช่ไหมคะ” จีซูถามเจ้าของเสียงทุ้มยํ้าขึ้นอีกครั้ง

“ ใช่ ตกลงตามนี่นะเด็กๆ หึ ” เขาหัวเราะเบาๆเมื่อเห็นปฏิกิริยาของทั้งสี่ที่แทบจะล้มพับ


“ เลขาคิมฝากเธอดูเรื่องนี้ด้วย  ”

“ ได้ค่ะท่านประธาน”

และเป็นสิ่งที่ยํ้าว่า เขาไม่ได้อำพวกเราเล่นแน่ๆ


 แต่คิดหรอว่าการบังคับ จะใช้กับพวกเธอได้ผล  อยู่ๆจะมาเปลี่ยนอันธพาลให้มาเป็นเด็กเรียน ตลก… กฎมีไว้ให้แหก ยิ่งบังคับยิ่งต้องแหกกฎ…

เหมือนเขากำลังรู้ว่าพวกเธอกำลังคิดอะไรอยู่จึงเอ่ยประโยคที่ทำให้พวกเธอเลิกคิดที่จะแหกกฎแทบจะทันที 

“ อะ…แล้วอย่าคิดแหกกฎนะเด็กๆ ลืมที่สัญญาไว้แล้วรึยัง…” 
เขากล่าวขึ้นก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทำให้ทั้งสี่ที่นั่งอยู่ทิ้งตัวล้มนอนไปตามๆกัน


      หลังจากที่คิมลิลลี่ภรรยาของเขาได้เสียชีวิตไป เขาได้รับหน้าที่ดูแลเด็กผู้หญิงทั้งสี่คนนี้นับแต่นั้น เขาปลูกฝังให้พวกเธอเข้มแข็ง เลี้ยงพวกเธอมาเหมือนกับเด็กผู้ชายคนนึง พวกเธอชอบใช้กำลัง เลือดร้อน ซึ่งมีนิสัยไม่ต่างจากเขาในวัยเด็ก ผิดที่เขาเองที่ปล่อยปะละเลยทั้งสี่คนนั้นไว้ในบ่อนมาก พวกเธอถึงเป็นแบบนี้ และตอนนี้… เขาควรที่จะทำอะไรกับพวกเธอสั่งอย่าง พวกเธอควรมีอนาคตที่นี่กว่านี้ และไม่ควรที่จะเดินในเส้นทางเหมือนกันกับเขาด้วย…

“ ถึงเวลาที่เด็กพวกนี้ควรถูกละลายพฤติกรรมสักที…”



“ หะ มึงว่าอะไรนะไอ้หยาง! มึงจะให้กูจัดการแข่งขันระหว่างโรงเรียน! แค่นี้โรงเรียนกูก็วุ่นวายจะตายแล้ว ขืนกูทำแบบนั้นโรงเรียนกูได้ลุกเป็นไฟ ชื่อเสียงที่มีมาคงพังเพราะเด็กมึงแน่ ตอนนั้นกูคิดอะไรอยู่วะถึงมารวมโรงเรียนเดียวกับมึงเนี่ย กูต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ” ปาร์คจินยองกล่าวโวยวายขึ้นจนปลายสายต้องเอาโทรศัพท์ออกห่างจากหูเพราะรำคาญเสียงบ่นของเขา

“ มึงจะบ่นอะไรนักวะ ทำตามที่กูบอกก็พอ”

“ แล้วมึงจะให้กูทำยังไง”

“ ก็แล้วแต่มึง ขอแค่ให้ยัยเด็กสี่คนนั้นมันพฤติกรรมดีขึ้นก็พอ กูรู้จักยัยเด็กพวกนั้นดี เด็กสี่คนนั้นมันชอบการเอาชนะ เด็กกูดีขึ้น โรงเรียนมึงได้ผลประโยชน์ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว หรือมึงไม่สน” หยางฮยอนซอกพูด เขารู้ดีว่าเด็กสี่คนนี้ชอบเอาชนะกันแค่ไหน การจัดการแข่งขันครั้งนี้คงเป็นโอกาสดีที่จะทำให้เด็กพวกนี้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของตนเอง…




โรงเรียน…


“ เจ้เจน เจ้โรซ เจ้จี เจ้ลิซ่า พวกเจ้เห็นข่าวประชาสัมพันธ์ที่บอร์ดโรงเรียนยังอะ” เสียงเล็กแหลมกล่าวถามทั้งสี่สาวผู้มีอายุมากกว่าขึ้น หลังจากที่เธอวิ่งมาอย่างเหนื่อยหอบ 

“ ข่าวไรของแก อี้หริน” เจนนี่เอ่ยขึ้นมองเด็กสาวร่างเล็กตรงหน้าที่อยู่ๆก็วิ่งมาหาพวกเธออย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

“ หรินว่าพวกเจ้ไปดูเองดีกว่า” อี้หรินพูดขึ้นก่อนจะเดินตามทั้งสี่ไปยังบอร์ดประชาสัมพันธ์ของโรงเรียน 


ยินดีต้อนรับเข้าสู่การแข่งขัน

The war of high school 


       เป็นการจัดการแข่งขันของสภานักเรียนระหว่างโรงเรียนชายล้วน Gentleman's international school และโรงเรียนหญิงล้วนอาชีวะศึกษาเพื่อค้นหาผู้ชนะ ซึ่งหากผู้ใดชนะในการแข่งขันครั้งนี้จะได้อภิสิทธิ์ในการปกครองโรงเรียนนี้ทั้งหมด 


Coming  soon...


“ ไร้สาระ” โรซกล่าวขึ้นอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะทำหน้าเบื่อโลกอย่างเช่นทุกๆครั้ง

“ ถ้ามีการจัดการแข่งขันสภาระหว่างสองโรงเรียนก็แสดงว่าพวกเราต้องแข่งกับไอ้พวกคุณชายนั่นอะดิ” จีซูกล่าวขึ้นอย่างสงสัย อยู่ๆก็จะมีการจัดการแข่งขันระหว่างสองโรงเรียน ที่ก็รู้ๆกันอยู่แล้วว่าทั้งสองโรงเรียนนี้ไม่ถูกกัน แต่ก็ยังจะมีการจัดสงครามในโรงเรียนขึ้น เขามีจุดประสงค์เพื่ออะไรกันแน่… คิมจีซูคิด 

“ ซึ่งหากผู้ใดชนะในการแข่งขันครั้งนี้จะได้อภิสิทธิ์ในการปกครองโรงเรียนนี้ทั้งหมด…หึ น่าสนใจดีหนิ” ลิซ่าที่อ่านบทความข้างต้นพูดขึ้นก่อนจะกระตุกยิ้ม ถ้าพวกเธอชนะ พวกเธอจะสามารถทำอะไรกับศัตรูที่เธอเกลียดก็ได้ เพราะเธอจะมีอำนาจมากที่สุดในโรงเรียน คิดแล้วก็อยากให้ถึงวันนั้นจนแทบจะอดใจรอไว้ไม่ไหว… 

“ ถ้าสงครามนี้พวกเราชนะขึ้นมา พวกมันก็จะอยู่ภายใต้อำนาจของพวกเรา ถ้าเป็นแบบนั้นก็พอคุ้มค่าที่จะลองเสี่ยงดูสักตั้ง…” เจนนี่คิมเสริม พวกเธอทั้งสี่นั้นชอบความท้าทายและการเอาชนะอยู่แล้ว สงครามครั้งนี้คำว่าแพ้พวกเธอสะกดไม่เป็น…



ห้องน้ำชาย… 


“ พวกมึงได้ยินข่าวที่จะมีการจัดการแข่งขันสภาระหว่างสองโรงเรียนยังวะ” นัมจุนเอ่ยขึ้นเรียกความสนใจให้กับกลุ่มเพื่อนให้หันไปหาเขาเป็นอย่างดี 

“ ก็พอรู้มาบ้าง” ซูโฮกล่าวขึ้น สองสามวันมานี้เขาได้ไปส่งเอกสารให้กับอาจารย์ลีที่ห้องผู้อำนวยการและได้ยินผู้อำนวยการพูดกับครูปาร์คอยู่บ้างว่าจะมีการจัดการแข่งขันสภาระหว่างสองโรงเรียนไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริง 

“ แบบนี้โรงเรียนไม่วุ่นวายไปกันใหญ่หรอว่ะ แค่ยัยเถื่อนพวกนั้นสร้างปัญหาไม่เว้นแต่ละวันก็น่าจะปวดหัวกันแย่อยู่แล้ว” ซอกจินเอ่ยขึ้นบ้าง เรื่องในสภามีเขา นัมจุน ซูโฮ จองกุก จิมิน เซฮุน มินยุนกิ และ ลู่หานเป็นคนดูแลตามตำแหน่งของแต่ละคน โดยเขาจะอยู่ฝ่ายเรื่องร้องเรียนทำหน้าที่บันทึกข้อมูลให้กับฝ่ายปกครอง ลำพังงานที่มีก็น่าปวดหัวอยู่แล้ว ยังจะมีสงครามๆปัญญาอ่อนนี้ขึ้นมาอีก ประสาท…

“ แต่มาคิดๆดูแล้วสงครามนี้ก็น่าสนใจดีเหมือนกันนะกูว่า เพราะผู้ชนะจะได้อภิสิทธิ์ในการปกครองโรงเรียนนี้ทุกอย่าง ถึงเวลานั้นพวกเราจะทำอะไรกับยัยพวกนั้นก็ได้” จองกุกเอ่ย ทำให้เขานึกถึงการประกาศสงครามครั้งก่อน

“ ก็คุ้มพอที่จะเสี่ยง…” เซฮุนเอ่ยพูดขึ้นบ้าง

“ แต่เรายังไม่รู้รูปแบบของสงครามกันเลย แต่ถ้าให้เดาคงเป็นสงครามที่ทางโรงเรียนต้องได้ประโยชน์มากๆแน่ แล้วมึงรู้ไหมวะว่าจะมีการจัดการประชุมตอนไหน” จิมินเอ่ยถามซูโฮที่ยืนพิงพนังอยู่

“ คงเร็วนี้แหละ กูว่าการแข่งขันคงมีในเทอมนี้ แต่ปีนี้ก็เป็นปีสุดท้ายของพวกเราแล้วด้วย มาทำให้ยัยพวกนั้นเป็นทาสพวกเราให้สุดๆกันเถอะหวะ” ซูโฮเอ่ยขึ้น ก่อนที่พวกเขาจะระบายยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้น 

“ พวกมึงจะคุยกันอีกนานป่ะ มาช่วยกูสักคนเหอะ” ชาลยอนเอ่ยขึ้น 

“ ช่วยไม่ได้มึงเสือกตีใบ้แพ้เองหนิ” เซฮุนเอ่ยขึ้นก่อนจะยิ้มยียวนกวนประสาทเพื่อนชายที่กำลังโผล่หัวออกมากจากชักโครก

“ ไอ้จิมินมึงอย่ามาตีเนียนมาช่วยกูเดี๋ยวนี้เลย” ชาลยอนเอ่ยอย่างหัวเสียทำไมลูกคุณหนูแบบเขาต้องมาทำอะไรพวกนี้ด้วย เขาไม่เข้าใจเลยจริงๆ

“ กูนึกว่ามึงจะลืมไปละ5555” จิมินยิ้มตาหยี

“ ไม่ต้องมายิ้มมาช่วยกูเลย” ชาลยอนเอ่ยพูดต่อ


“ เอ้าๆ เอะอะโวยวายอะไรพวกลูกคุณหนูทั้งหลาย รีบๆทำแล้วรีบๆไป” เสียงทุ้มของบุคคลผู้มาใหม่ที่มายืนคุมกลุ่มชายหนุ่มที่ถูกลงโทษทำความสะอาดห้องน้ำเอ่ยขึ้น


เพราะงี้ไงพวกเขาถึงต้องทำมัน ไม่งั้นใช่เงินจ้างให้ใครมาทำก็ได้แล้ว พูดแล้วเซ็ง…



ห้องน้ำหญิง…


“ เสร็จเรียบร้อยค่ะเจ้ สะอาดเอี่ยมอ่อง เอี๊ยดๆเลยค่ะ” ร่างบางสมุนในแก๊งของเธอที่เธอให้มาช่วยทำความสะอาดห้องน้ำพลางพูดขึ้นก่อนจะฉีกยิ้ม 

“ อะ เอาไป ขอบใจพวกเธอมากนะ ” เจนนี่พลางนำถุงเครื่องสำอางที่ถูกนิ้วเรียวสวยเกี่ยวอยู่ยื่นให้กับร่างบางตรงหน้า 

“ ขอบใจมากค่ะเจ้ มีอะไรเรียกใช่พวกเราได้ตลอดเลยนะคะ” พวกเธอพูดขึ้นก่อนจะเดินออกไป

“ เสร็จสักที เรียกตาแก่อ้วนมาดูได้แล้ว พวกเธอยังไม่ได้ทำอะไรเลยหนิ” เจนนี่เอ่ยพูดขึ้นกับกลุ่มร่างบางตรงหน้า ก่อนที่กลุ่มของพวกเธอจะเดินออกไป

“ เดี๋ยวก่อน” ซึลกิเอ่ยเรียกบุคคลทั้งสี่ที่กำลังเดินออกไปให้หยุดชะงัก

“ ว่า” จีซูพูดขึ้นอย่างเบื่อหน่าย

“ ได้ยินว่าจะมีการจัดการแข่งขันระหว่างสภา จะเป็นอะไรไหมจะพวกเราจะขอร่วมด้วย” พวกเธอทั้งสี่พลางครุ่นคิดกับคำถามของบุคคลตรงหน้า พวกมันกินอะไรเข้าไปวะ? ปกติไม่เห็นจะเอาอะไร

“ ถึงพวกชั้นกับพวกเธอจะไม่ถูกกันตั้งแต่แต่แรก แต่การสานมิตรภาพไว้มันไม่ดีกว่าหรอ พวกเธอก็มีกันแค่สี่คน แต่พวกนั้นมีมากกว่าพวกเธอถึงสองเท่า” ไอรีนเอ่ยบ้าง

ก็จริงที่ว่าคนของฝ่ายเราที่คุมสภามันมีจำนวนน้อยกว่า แต่พวกเรายังคงไม่ไว้ใจว่าพวกนั้นมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ แต่ถ้าตัดข้อนี้ไป พวกนั้นก็มาความสามารถกันอยู่มาก 

“ พวกมึงคิดว่าไง” 

“ ก็แล้วแต่มึงเลย มึงมันเฮดกรุ๊ปหนิ” ลิซ่าเอ่ยก่อนจะเล่นเกมส์ต่อ 

“ แล้วแต่” จีซูยักไหล่ 

“ มึงอะโรซ…”

“ ถ้าพวกมันคิดไม่ซื่อ กูเองที่จะฆ่าพวกมันทิ้ง” โรซเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะเสมองไปทางอื่น ประโยคนี้ทำให้ทั้งเพื่อนของเธอและกลุ่มของไอรีนขนลุกไปตามๆกัน

“ ได้ยินแล้วนะ ถ้าคิดที่จะช่วยกันจริงก็ดี แต่ถ้าหักหลัง ชั้นส่งให้ยัยโรซประหารสถานเดียว” เจนนี่เอ่ยเสียงเรียบ

“ พวกเราตกลง” จอยยื่นมือไปข้างหน้าเพื่อทำสัญญา 

“ อันธพาลพูดแล้วไม่คืนคำ เข้าใจใช่ไหม” เจนนี่เอ่ยพูดขึ้นก่อนจะส่งมือตอบรับเช่นกัน…




ห้องเรียน 

ช่วงเวลาพักเที่ยง…

“ มึงขอปากกาแท่งดิ” ลิซ่าเอ่ยถามร่างบางที่นั่งอยู่ด้านหน้าโต๊ะของตน ตอนนี้เป็นช่วงพักเที่ยง จริงๆวันนี้กว่าพวกเธอจะได้เรียนก็เกือบสิบเอ็ดโมงเพราะพวกเธอถูกทำโทษไปทำความสะอาดห้องน้ำหลังจากที่ได้ก่อเรื่องไว้ แล้วตอนนี้พวกเธอก็กำลังมานั่งปั่นงานตั้งแต่วิชาแรกอยู่  ตกใจใช่ไหมละ ถ้าคนเข้ามาเห็นพวกเราตอนนี้คงตกใจสุดขีดเพราะมันเป็นภาพที่หาดูได้ยากมากๆ จริงๆพวกเราจะไปจ้างใครทำก็ได้ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้มีเลขาคิมเข้ามาดูแล เสือกในทุกๆด้าน ไม่ว่าจะเป็นการเงิน การเรียน เจ้ากี้เจ้าการพวกเรา แล้วยังสั่งห้ามไม่ให้พวกสมุนช่วยพวกเราทำงานให้อีกด้วย ไงหละ นั่งปั่นจนหัวฟูกันอยู่นี่ไง ไหนจะเกรดอันสูงที่ตอนนี้อยู่ไกลจนริบหรี่เต็มที 

“ โอ้ยย มึงหัดซื้อซะบ้าง ขอกูอยู่นั่นแหละ ให้แล้วทำหายตลอด คืนก็ไม่คืน” เจนนี่เอ่ยบ่นเพื่อนสาวร่ายยาว ตอนนี้เธอกำลังจดจ่อกับการช้อปออนไลน์อยู่ ก็แหงละงานเธอเสร็จแล้ว เธอไม่ใช่พวกดินพอกหางหมูอย่างพวกนี้สักหน่อย 

“ กูขอ ไม่ได้ยืมเหอะ เอามากูจะปั่นงานต่อ” ลิซ่าเอ่ยอย่างรำคาญ

“ จึ เอาไป” เจนนี่พลางส่งปากกาให้กับร่างบางที่ทำงานหัวฟูอยู่ด้านหลัง 

“ มึงช่วยกูปั่นด้วยดิวะ” จีซูที่ตอนนี้จดจ่ออยู่กับการคัดลอกงานพลางสัพยิกไม่ต่างจากลิซ่าเช่นกัน 

“ ลำใยพวกนี้จริงๆเลย เอามา” เจนนี่เอ่ยเสียงหน่ายๆ ถ้าเธอไม่ช่วยจะจบพร้อมกันหรอ ก็ไม่ ยังไงหละ เพื่อนก็ต้องช่วยเพื่อนอยู่แล้วป่ะ 

“ ขอบคุณเพื่อนเจนคนสวยมาก ไว้จะเลี้ยงชานมมุก” จีซูยิ้มแบ้นก่อนจะหอมแก้มเพื่อนสาวตรงหน้าแล้วก้มปั่นงานต่อ 

“ อี๋~~ อีจีแก้มนี้กูมีไว้ให้กับนัมจูอปป้าคนเดียวหยะ” เจนนี่ร้องโวยวายขึ้น

“ ลิส แล้วมึงถึงไหนละ” โรซเอ่ยถามเพื่อนข้างสาวข้างกายที่กำลังวุ่นวายกับการทำงานอยู่ 

“ กูเหลืออีก 8 วิชา” 

“ เอาให้กูครึ่งหนึ่ง เดี๋ยวกูช่วยเอง” โรซเอ่ยขึ้น 


พรึ่บ!

ลิซ่าวางปากกาพลางสวมกอดเพื่อนสาวข้างกายแทบจะทันที 



“ 5 ได้ป่ะ กูอยากลงแล้ง”


“ กูนึกว่ามึงจะทำซึ้ง ไอ้สัสมีการต่อรองกูอีก” โรซเอ่ยต่อในใบหน้าเรียบนึ่งตามเดิมสร้างเสียงหัวเราะให้เพื่อนสาวไปตามๆกัน ก่อนเธอก็หลุดยิ้มออกมาเมื่อเห็นรอยยิ้มของเพื่อนๆ

“ แนะๆ ยิ้มๆ ยิ้มน่ารักกว่าทำขรึมอีกรู้เปล่าแม่สาวน้อย~~”

“ มึงทำเองละกัน”

“ ที่ร้ากกกกกก ช่วยเก้าเถอะนะ จะไม่ดื้อไปซน”

“ อือๆ” โรซพลางตอบปัดๆ





“ มีความสุขให้ได้ตลอดไปเถอะ” ?





ติ่ง  ติ่ง ติ๊ง ~ 



ประกาศ ประกาศ ช่วงบ่ายผู้อำนวยการโรงเรียนขอเรียกประชุมสภาของทั้งสองโรงเรียนที่หอประชุมชั้นสาม ด้วยค่ะ 




หอประชุม…


“ อย่างที่ทุกคนได้ทราบข่าวสารว่าจะมีการจัดการแข่งขันสภานักเรียนระหว่างทั้งสองโรงเรียนไปแล้วนะ  โดยโรงเรียนใดที่สามารถทำผลงานบริหารโรงเรียนได้ดีที่สุด ก็จะเป็นฝ่ายชนะไป โดยผู้ชนะจะได้อภิสิทธิ์ในการปกครองนักเรียนทั้งหมดและจะได้เป็นสภานักเรียนผู้มีอำนาจสูงสุดอีกด้วย โดยคุณซูโฮคุณจะได้รับหน้าที่เป็นประธานนักเรียนดูแลปกครองนักเรียนในฝ่ายนักเรียนชาย ส่วนคุณเจนนี่คิม มีหน้าที่เป็นประธานนักเรียนดูแลปกครองนักเรียนในฝ่ายหญิง การแข่งขันจะเริ่มขึ้นหากคุณตอบตกลงในการแข่งขัน และจะมีกำหนดการสิ้นสุดเมื่อเปิดภาคเรียนหน้า โดยคุณมีระยะเวลาในการทำสงครามถึง ห้าเดือน ไหนๆก็จะเป็นปีสุดท้ายในรั้วมัธยมของคุณแล้ว ผมขอให้พวกคุณมีความเชื่อมั่น ทำงานด้วยความตั้งใจ และประสบผลสำเร็จในที่สุด เดิมพันครั้งนี้คือศักดิ์ศรีของพวกคุณเองนะครับ ขอให้ตั้งใจกันหละ…” ปาร์คจินยองกล่าวขึ้นอย่างสุขุมก่อนระบายยิ้มให้กับเด็กนักเรียนทั้งสองโรงเรียนตรงหน้า  

ทำไมเด็กคนนี้หน้าเหมือนใครสักคนที่เขารู้จักกันนะ…

เจ้าของเสียงทุ้มจ้องมองไปที่ลิซ่าก่อนจะส่ายหัวไล่ความคิดของตนออกไป…


“ ค่ะ ส่วนลายเอียดจะมีดังต่อไปนี้นะคะ…” ไม่พูดเปล่าเลขาลีก็แจกแผ่นกระดาษสีขาวที่ภายในนั้นมีทั้งลายละเอียดต่างๆของการแข่งขันทั้งหมดให้กับนักเรียนไป 

“ โดยดิฉันจะพูดรายละเอียดคร่าวๆดังต่อไปนี้นะคะ…

    เนื่องสภานักเรียนเป็นผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในการปกครองนักเรียนนับหลายพันคน จึงต้องมีความเป็นผู้นำ และควรเป็นแบบอย่างที่ดีแก่นักเรียนในการปกครอง จึงเกี่ยวกับรายละเอียดที่ว่า…

นักเรียนต้องได้ผลการเรียนที่ไม่ตํ่ากว่า B+ ซึ่งผลสำรวจในปี 2016 ได้ผลสำรวจว่านักเรียนที่ได้เกรดตํ่าสุดคือ C ซึ่งถ้าได้คุณได้เกรดตํ่ากว่านั้น เท่ากับว่าคุณต้องสละหน้าที่จากการเป็นสภานักเรียนสถานเดียว

โอ้โห B+ มึงคิดอะไรอยู่ววววว นี่แม่งไม่ต่างอะไรจากเลขาคิมเลยหวะ  คือกูต้องตั้งใจเรียนจริงๆใช่ป่ะ  แล้วแม่งนักเรียนโรงเรียนนี้แม่งแดกอะไรเป็นอาหารก็ขอถามหน่อย โรงเรียนกูเอาจริงคนที่เรียนได้ A นี่หาได้ยากมากอะ ส่วน F นี่อย่าพูดถึงเกือบทั้งโรงเรียนไม่อยากจะโม้ จีซูคิด

การทำตามกฎระเบียบก็เช่นกันค่ะ สถานศึกษาที่ดี ก็ต้องเริ่มจากนักเรียนในสภาที่ดีเช่นกัน โดยตามธรรมเนียมแล้วนักเรียนในสภาจะต้องจำแล้วทำตามกฎระเบียบที่บังคับไว้ 101 ข้อ ไม่ว่าจะเป็นการแต่งกาย มารยาท และการเคารพอย่างเคร่งครัดค่ะ 

กฎบ้ากฎบออะไรร้อยกว่าข้อ ใครจะจำได้วะ จ้างให้กูทำกูยังทำไม่ได้เลย กฎมีให้แหก ถ้าไม่แหกกฎก็ไม่สมบูรณ์แบบเว้ย  ลิซ่าคิด 

ข้อต่อไปนะคะ… ทุกๆปีนักเรียนเก่าจะทราบดีว่าโรงเรียนจะมีการจัดคอสการเรียนและสร้างเสริมการใช้ชีวิตในสังคม ไม่ว่าจะเป็นมารยาทและการวางตัวต่างๆ ซึ่งจะได้รับการเรียนการสอนจากหม่อมหลวงโรแซนล์รี่ จากพระราชวังอังกฤษ โดยเป็นผู้ให้ความรู้ในรายวิชานี้ค่ะ ซึ่งโรงเรียนของเราให้สำคัญกับวิชานี่เป็นอย่างมาก วิชานี้จึงนับเป็น 30  เปอร์เซ็นต์ ของคะแนนในเกรดรวมไฟนอลด้วยค่ะ 

30 เปอร์เซ็นต์!! นี้คือถ้าตกวิชานี้ ความชิบหายรออยู่แน่ๆเลยอะ แม่งจะเรียนไปทำไมวะ เรียนไปพวกกูก็ไม่ได้เอาไปใช้อยู่ดี แล้วไอ้คนที่เป็นหม่อมๆไรนี่ ชั้นสังหรณ์ใจว่านางไม่ธรรมดาแน่ๆ เจนนี่คิด 

ส่วนเรื่องต่อไปจะเป็นเรื่องของคะแนนพิเศษนะคะ ทางโรงเรียนจะให้คะแนนโบนัสพิเศษหากคุณทำกิจกรรมสร้างเสริมคุณธรรม ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมที่ให้ความช่วยเหลือแก่บุคคลในสังคมต่างๆ และถ้าหากคุณสามารถทำกิจกรรมสร้างชื่อเสียงให้กับโรงเรียนได้คุณจะได้ทั้งสิทธิพิเศษและรวมถึงคะแนนโบนัสต่างๆด้วยค่ะ

ขอโทษทีพวกกูไม่ชอบช่วยเหลือใคร แล้วก็ถนัดแต่สร้างชื่อเสีย ชื่อเสียงคงยากไปหน่อย ข้อนี้ขอข้าม โรซคิด 




มึงคิดอะไรอยู่เอาอันธพาลไปทำความดี ขอถามหน่อยเถอะ



“ ที่กล่าวไปคือรายละเอียดเบื้องต้นนะคะ นักเรียนสามารถอ่านเพิ่มเติมดูได้เลยค่ะ…” เลขาสาวพลางฉีกยิ้มหวานก่อนพูดจบ


     จากที่พวกชั้นนั่งอ่านกันมาสักพัก ก็แทบจะล้มพับ แต่ละอย่างที่ให้ทำมันขัดกับพวกชั้นแทบจะทั้งหมด เออ ยอมรับก็ได้ว่าไม่มีข้อไหนที่พวกชั้นทำได้เลย รายละเอียดที่เขียนมามันเข้าข้างไอ้พวกนั้นเห็นๆ แม่งโคตรจะไม่แฟร์เลย ดูดิแม่งทำหน้าส่งสายตาล้อเลียนมาอีกหน้ากระทืบเรียงตัวชะมัด ลิซ่ากำกระดาษในมือแน่น 

“ งั้นผมไปก่อน เชิญพวกคุณคุยกันตามสบาย แต่อย่ามีเรื่องทะเลาะวิวาทกันก็พอ” พูดจบผู้อำนวยการก็เดินออกไปทิ้งกลุ่มร่างบางทั้งสี่กับกลุ่มชายหนุ่มไว้ในห้องเพียงลำพัง

“ หึ ดูท่าแล้วคงยากไปสำหรับพวกเธอสินะ เปลี่ยนกุ้ยให้มาเป็นคนมีการศึกษา ตลกนี่เนอะ” เซฮุนเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบหลังจากที่พวกเธอและพวกเขากำลังนั่งเงียบทำสงครามสายตาประสาทกันอยู่

“ แค่ยังไม่ทันลงแข่งก็เหม็นแล้วหวะ” จิมินเอ่ยบ้าง

“ เหม็นไรวะมึง” จองกุกรู้ว่าเขาจะพูดอะไรแต่ก็ถามต่อไปเพื่อยียวนกวนประสาทคนตรงหน้า 

“ เหม็นกลิ่นพวกขี้แพ้” จิมินเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะกระตุกยิ้มทิ้งท้าย 

ปัง!

โรซตบโต๊ะขึ้นเสียงดังลั่น ทำทุกคนพลางตกใจไปตามๆกัน ทำยัยโรซหัวเสียได้ = ความตายที่ใกล้เข้ามาทุกที เคสแบบนี้ชั้นเคยเห็นมาเยอะแล้ว ใจกากแต่ปากเก่งแบบนี้ ไม่ตายก็พิการ 

“ มองหน้าไม ต่อดิรอฟังอยู่” โรซพูดขึ้นเสียงนิ่ง

“ มึงใจเย็นก่อน” เจนนี่ดึงเพื่อนสาวที่ยืนอยู่ให้นั่งลง

“ ถอดใจซะเถอะ พวกเธอไม่มีคุณสมบัติพอที่จะมาบริหารโรงเรียนนี้สักอย่าง ชั้นกลัวเธอจะแพ้ขึ้นมาแล้วจะขายขี้หน้าเอา” ซูโฮเอ่ยขึ้นบ้าง

“ ไม่ต้องมาเตือนพวกกู เจอพวกกูแค่นี้ อย่าทำเป็นรู้จักพวกกูดี คนอย่างพวกกูทำอะไรได้เยอะกว่าที่พวกมึงคิดซะอีก” จีซูตอบกลับร่างสูงอย่างเอาเรื่อง

คนอย่างอีจี ฆ่าได้แต่หยามไม่ได้ จำไว้!

“ งั้นแสดงว่าพวกเธอจะลงแข่ง?” มินยุนกิเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ

“ ใช่” เจนนี่คิมเอ่ยอย่างจริงจัง

“ อย่าลืมสัญญาที่พูดไว้หละ คนแพ้ต้องคานแบบหมาออกไปด้วยนะจ้ะ” ลิซ่าเอ่ยต่อ

“ แน่นอนคนแพ้ต้องไม่ใช่พวกชั้นแน่” จองกุกเอ่ยขึ้นบ้าง



“ อย่ามันใจไปหน่อยเลย แพ้ขึ้นมาแล้วมาช่วยเก็บเศษหน้าตัวเองด้วย ”








(ต่อ)




หอ ‘four dark’ …


“พวกมึง นี่พวกเราต้องแข่งกันจริงๆหรอวะ” จีซูพูดขึ้นหลังจากนอนตายซากอย่างเบื่อหน่ายจริงๆพวกเธอก็มีอะไรที่ต้องทำแหละ เพราะตอนนี้พวกเธอถูกจัดเวลาไม่ให้เล่นเกมส์ เลขาคิมบอกว่า (มองบน) “ คุณหนูจะต้องทำแบบฝึกหัดที่ดิฉันเตรียมไว้” เหอะ สั่งอย่างกับเด็กอนุบาล ให้ตายยังไงชั้นก็ไม่ทำหรอก เสียเวลาชีวิตชิบหาย ขอพูดหน่อยเถอะ จะไม่ให้หัวร้อนได้ไง ก็แม่เลขาคิมขนตู้เกมส์นับหลายเครื่องที่บัดนี้เอาไปทิ้งที่ไหนแล้วก็ไม่รู้ อย่าถามถึงตอนนี้ถูกแทนที่ด้วยหนังสือกองโตที่ถูกจัดบนชั้นวางหนังสืออย่างเป็นระเบียบจ้าาา ตลก หน้าพวกกูคือเหมือนหนอนหนังสือขนาดนั้น? ขนมาให้กูจัง อีกนิดกูว่าจะทำห้องสมุดในหอพักละนะ กูจะบ้าาา?  

“ แม่งหยามมาขนาดนั้นก็ต้องทำป่ะว่ะ พวกเรามีไอ้เจนกับไอ้โรซ เฮดกรุ๊ปทั้งคน ก็รอดตายละ” ลิซ่าเอ่ยขึ้น เธอไม่ใช่คนกลัวอะไรง่ายๆ แต่เธอก็แอบคิดเหมือนกันว่าถ้าครั้งนี้เธอแพ้ขึ้นมาก็ไม่ต่างจากหมาดีๆนี่เอง แต่ในเมื่อตอบรับคำท้าไปแล้ว อันธพาลอย่างพวกเธอยึดถือสัจจะที่ในคำพูดที่ว่า ‘พูดแล้วไม่คืนคำ’ ก็ต้องทำการแข่งขันครั้งนี้อย่างเต็มที่ที่สุด โดยสงครามครั้งนี้ เธอต้องห้ามแพ้…

“ เฮดกรุ๊ปแม่มึงดิ ตอนนี้กูไปไม่เป็นเลยเนี่ย” โรซเอ่ยบ้าง เธอไม่ใช่พวกที่ใครจะมาบังคับได้ง่ายๆ แต่เธอก็ไม่อยากแพ้เช่นกัน เพราะฉะนั้นเธอจึงต้องลงแข่ง ถึงจะไม่ชอบใจก็เถอะ


เห้ออออ

ทั้งสี่ถอนหายใจพร้อมกันอย่างอ่อนแรง 


“ เอาวะ มาถึงขนาดนี้ละ ไหนๆก็กำลังจะปั้นหน้าเป็นคนดีแล้ว พรุ่งนี้เป็นวันหยุดพอดีพวกเรามาฉลองส่งท้ายความเหี้ยให้สุดๆไปเลยดีกว่าหวะ” เจนนี่เสนอขึ้น พวกเรามองหน้ากันอย่างรู้ใจก่อนจะพร้อมใจกันระบายยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ออกมา 




“มึงดูต้นทางไว้นะไอ้จี” ลิซ่ากล่าวบอกเพื่อนสาวก่อนจีซูจะพยักหน้าและไต่เชือกลงไปด้านล่าง ก่อนที่เธอจะตามลงไปบ้าง

     ตอนนี้พวกเธอกำลังปีนออกมาจากหอพัก ร่างบางทั้งสี่อยู่ในชุดกางเกงยีนสีดำ หมวกแก๊ป และเสื้อฮูดที่ดำขนาดใหญ่ ไม่วายที่จะลืมปิดปังใบหน้าด้วยแมสปิดปากสวมทับใบหน้าสวยไว้ ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มของวันศุกร์ พวกเธอแอบออกมาจากหอเพื่อไปหาอะไรทำสนุกๆตามแบบฉบับของพวกเธอ


“ ท่านจะให้ผมจัดการกับพวกเธอเลยไหมครับ” ชายชุดสูทกล่าวถามบุคคลผู้เป็นนายที่กำลังจิบกาแฟไขว่ห้างมองภาพจากกล้องวงจรปิดที่สื่อสะท้อนภาพเด็กสาวทั้งสี่กำลังไต่เชือกลงมาจากกำลังแพงหน้าต่างจากห้องของพวกเธออยู่อย่างชำนาญการ

“ ไม่ต้อง ปล่อยเด็กพวกนี้ไปเถอะ” หยางฮยอนซอกตอบเสียงเรียบ ก่อนจะปิดโทรทัศน์ของตนแล้วหันไปสนใจกับประวัติของใครคนใดคนหนึ่งบนไอแพตอย่างเคร่งเครียด


“ 555 แม่งสนุกจังโว้ยยยย ไงกูมาถึงก่อน ก็นะพวกกากก็ต้องแพ้ไป” เจนนี่ร้องขึ้น หลังจากที่เธอมาถึงเป็นคนแรกจากการแข่งรถกับพวกเพื่อนๆของเธอ โดยมีสมุนของพวกเธอตามมานับหลากหลายคัน วันนี้พวกเธอจัดการประชุมระหว่างในแก๊ง และถือว่าเป็นการนัดรวมพลครั้งสำคัญ

“ เอาที่มึงสบายใจเหอะ” จีซูเอ่ยขึ้นก่อนจะมองบนไม่ต่างกับโรซและลิซ่าที่กำลังมองบนให้กับความมั่นหน้าของเพื่อนสาวอย่างเจนนี่เช่นกัน

“ คิดถึงที่นี่หวะ แม่งไม่ได้มานานละ” ลิซ่าพูดขึ้นพลางมองไปรอบๆหลังจากขึ้นไปนั่งสูบบุหรี่บนตู้คอนเทนเนอร์เก่าแต่ยังคงสภาพดี ที่นี่คือโกดังล้างขนาดใหญ่ซึ่งเป็นที่นัดรวมแก๊งของพวกเธอเอง

“ เออ” โรซที่นั่งอยู่ข้างๆพูดขึ้นบ้าง

“ รู้ใช่ไหมว่าที่ชั้นเรียกมามีเรื่องสำคัญอะไร” เจนนี่เข้าสู่โหมดขรึมดึงความสนใจให้ร่างบางต่างๆที่ยังคงนั่งคร่อมมอเตอร์ไซค์อยู่ให้หันไปสนใจ

“ ค่ะ” ร่างบางคนหนึ่งตอบรับ

“ สงครามครั้งนี้พวกเราต้องชนะพวกมันเข้าใจไหม!” เจนนี่พูดขึ้นเสียงดังเรียกความฮึกเหิมและอยากเอาชนะของร่างบางนับหลายร้อยคนเป็นอย่างดี

“ค่ะ!!”  ร่างบางกล่าวรับก่อนจะร้องเฮเสียงดังลั่นทั่วทั้งโกดัง 

“ พอ!” เจนนี่เอ่ยขึ้นเสียงเรียบก่อนเสียงดังกล่าวสงบลงในพริบตา

“ แกจะออกมาดีๆหรือให้ชั้นลากแกออกมา” เจนนี่กล่าวเสียงเย็นทำให้กลุ่มร่างบางหันมองหน้ากันอย่างสงสัยในคำพูดของเธอ 

ในนี้มีหนอนบ่อนไส้???

“ เซ้นดีจัง ค่อยหน้าสนุกกันหน่อย  คิกคิกๆ” เสียงปริศนาดึงความสนใจให้ทุกคนหันไปมองมุมมืดบนห้องหนึ่งที่อยู่ส่วนด้านบนของโกดัง 

“ ใครส่งแกมา” โรซเอ่ยเสียงนิ่งขึ้นบ้าง

“ ใครน้าาา บอก ไม่ บอก บอกดี หรือไม่บอกดี เอ~~ ขอคิ…”

ฟึ่บ!

เสียงดาวกระจายดอกหนึ่งพุ่งตรงไปหาบุคคลมาใหม่อย่างรวดเร็วโดยฝีมือของลิซ่า แต่เงาในมุมมืดที่ปรากฎร่างบางคนหนึ่งสามารถรับมันได้อย่างชำนาญ

“ ไม่มีมารยาทเลยอะ พูดยังไม่ทันจะจบเลย  นี่ได้เลือดเลยนะ” บุคคลมาใหม่ร้องงอแงกวนประสาทบุคคลด้านล่างก่อนเธอจะลิ้มลองของเหลวสีแดงด้วยลิ้นจากปากกระจับสวยที่ไร้เลียตามรอยของแผลบาดอย่างไม่สนใจคนด้านล่าง

“ อ่าาา อร่อยจัง” บุคคลปริศนากล่าวต่อ

“ มึงต้องการอะไร” จีซูเอ่ยขึ้น แต่ก็ยังตกใจนิดหน่อยกับการการะทำจิตๆของบุคคลปริศนา

“ ก็แค่ทำให้พวกมึงชิบหาย เอ~~ หรือว่าตายไปจากโลกนี้…55555” เจ้าของเสียงแหลมกล่าวเสียงเรียบอีกครั้งก่อนเธอจะหัวเราะออกมอย่างบ้าคลั่งราวกับคนขาดสติ

มันไม่ใช่คนธรรมดา ทั้งสี่คิด… 

หึ แต่ก็ใช่ว่าจะจัดการไม่ได้…


“ ว้าาาหมดเวลาแล้วสิ ไว้เราจะได้เจอกันบ่อยๆนะ  byeeee ลูกนอกคอกทั้งหลาย~ คิกคิกๆ” ร่างบางปริศนาพลางยกนาฬิกาบนข้อมือสวยขึ้นมาก่อนจะโบกมือลาคนด้านล่างไม่วายที่จะกวนประสาททั้งสี่ก่อนเดินหายไปในความมืด 

กระดาษใบหนึ่งร่วงหล่นลงมากจากที่สูงก่อนจีซูจะคว้ารับไว้ได้ทัน

“ ไพ่กุหลาบแดงเปื้อนเลือด…” จีซูพูดขึ้น 

“ หรือจะเป็นของยากูซ่าแก๊งใหม่ที่มาจากญี่ปุ่นอะเจ๊” ร่างบางคนนึ่งเอ่ยขึ้นบ้าง 

“ เป็นไปได้ หรืออาจจะไม่ใช่” เจนนี่กล่าวขึ้น เธอรู้ว่าพวกมันรู้จักเธอและคงรู้ข้อมูลของพวกเธอมาไม่น้อย หรือจะเป็น…

“ กลัวจัง พวกมึงว่าป่ะ” ลิซ่าเอ่ยเสียงเรียบคำขู่ฆ่าไม่ได้มีผลอะไรกับพวกเธอสักนิด

“ หึ กูก็กลัว” โรซเอ่ยบ้างก่อนจะกระตุกยิ้มขึ้น เจอคนศีลเสมอกันค่อยหน้าสนุกหน่อย เธอคิด

“ แล้วนี่เจ้จะทำไงต่อไปอะ” ยูจูเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วงรุ่นพี่ของตน

“ ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวพวกชั้นจัดการเอง” จีซูเอ่ยขึ้น เรื่องนี่เป็นเรื่องของพวกเธอ สมุนในแก๊งของเธอไม่เกี่ยว หากให้พวกนั้นเข้ามายุ่งเรื่องของพวกเธอละก็พวกนั้นพลอยจะเจ็บตัวไปด้วย

      ทุกคนต่างเงียบลงอีกครั้ง ไม่มีใครกล่าวอะไรมาอีก พวกเธอทั้งหมดในนี้ต่างร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานาน มีเรื่องอะไร ใครมารังแก ก็ยกพวกไปจัดการแทนกันแทบทุกครั้ง การที่พวกเธอจะเป็นห่วงรุ่นพี่ของตนก็เป็นเรื่องธรรมดา

“ แล้วนี่พวกเจ้ไปไหนต่ออะ” เยรินกล่าวขึ้นทำลายความเงียบ

“ ไปหาที่แก้เครียดกันดีกว่าเนอะเจ้ พวกเราจะไปแทงนุ๊กที่บ่อนเฮียบีไอกันเจ้จะไปกับพวกเราไหม” อึนบีเอ่ยขึ้นบ้าง 

“ ไม่อะ พวกแกไปกันเถอะ” เจนนี่ตอบปฏิเสธกลับกลุ่มร่างบางตรงหน้า

“ อืม เที่ยวให้สนุก” จีซูเอ่ยต่อ ก่อนจะยิ้มบางๆ

“ งั้นเจอกันนะเจ้” อึนฮาเอ่ยขึ้นก่อนทุกคนจะทำความเคารพบุคคลตรงหน้าแล้วพลางขี่รถมอเตอร์ไซด์ของตนทยอยกันออกไปนับร้อยกว่าคัน 

“ ป่ะพวกมึง ไปกันเหอะ” ไม่พูดเปล่าหลังจากที่ทั้งสี่นั่งมากันซักพักก็พลางขี่รถออกไปบ้าง



01:02 pm


ร่างบางทั้งสี่ที่ตอนนี้กำลังจอดรถนั่งอยู่ริมชายหาดแห่งหนึ่งพลางมองความมืดมิดสุดลูกหูลูกตาที่มีเพียงแสงไฟสลัวๆตรงหน้าก่อนจะหลับตาลง ให้ร่างกายปะทะกับแรงลมเย็นจากทะเล 

“ ถ้ากูไม่ได้มาเจอพวกมึงกับท่าน กูแม่งคงนอนตายเป็นผีเร่ร่อนที่ไหนสักที่ หึ…โหยหาพ่อแม่ขนาดไหนยัดเยียดให้ผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาเป็นแม่กู ทำทุกอย่างให้เค้าเรียกกูว่าลูก จนเกือบถูกเอาตัวไปขัดดอก น่าสมเพชชิบหาย… แต่สุดท้ายกูก็ถูกไล่ออกมาไม่ต่างจากหมาดีๆ ” ลิซ่าเอ่ยขึ้นอย่างน้อยเนื้อตํ่าใจในชีวิตของตน ก่อนเธอจะล้มตัวนอนลง 

“ กูก็เหมือนกัน ตั้งแต่กูเกิดมาหน้าพ่อแม่กูยังไม่เคยเห็นเลย มึงรู้ป่ะกูโคตรเจ็บเวลาเห็นเด็กคนอื่นแม่งกอดกับพ่อแม่อะ ตอนเด็กๆกูแม่งโดนล้อตลอดว่าเป็นไอ้เด็กกำพร้าเกิดมาจากกระบอกไม้ไผ่อะ กูอัดปากแม่งไปหลายคนเหมือนกัน คืออดอยากแค่ไหนต้องไปแย่งข้าวหมาแดกอะ ตลกชิบหายเลยหวะ555 กูแม่งทำไปได้ไงวะ แต่ถึงยังไงกูก็รักท่าน ถึงกูจะไม่รู้ว่าเค้าเป็นใคร หรือตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจให้กูเกิดมารึเปล่า แต่กูก็จะตามหาท่านให้เจอให้ได้  ขนาดลูกยังหน้าตาดีขนาดนี้ กูว่าพ่อกับแม่กูคงจะสวยแล้วก็หล่อเนอะ…” จีซูพูดขึ้นบ้างอย่างมั่นใจ ไม่ว่ายังไงขอเธอได้เห็นหน้าท่านสักครั้งก็คงเพียงพอแล้ว

“ เถือบซึ้งละมึง…”เจนนี่เอ่ยขึ้นก่อนจะเบะปากให้กับความมโนของเพื่อนสาว

“ กูก็ไม่ต่างจากพวกมึงนักหรอก กูแม่งโคตรเกลียดชีวิตตอนเด็กเลยหวะ ไม่มีใครชอบการโดนทำร้ายร่างกาย ถูกด่าว่าเป็นตัวอับโชคทำให้ครอบครัวเค้ามีเสนียด ขนาดแม่แท้ๆยังไม่เอากูเลย แล้วใครจะเอากูวะ หึ” เจนนี่เอ่ยขึ้นบ้าง เธอก็ขาดความอบอุ่นและขาดความรักจากพ่อแม่ไม่ต่างจีซูและลิซ่าหรอก

“ …แล้วมึงรู้ไหมทำไมกูถึงเป็นแบบนี้…” โรซเอ่ยเสียงเรียบขณะนอนหลับตาอยู่ มันคงจะหมายถึง…

“ จริงๆ …กูเคยโดนข่มขืน…” สิ่งที่ร่างบางพูดขึ้นทำให้ทั้งสามลืมตาแล้วมองไปที่ร่างบางข้างกายทันทีอย่างตกใจ ร่างบางที่นอนอยู่เอ่ยพูดเสียงเงียบมีเพียงนํ้าตาหยดใสๆไหลออกมาอย่างไร้เสียงสะอื้นเท่านั้น

มันคงเป็นเรื่องที่เจ็บปวดมากสินะ… 

“ เมื่อก่อนกูมีครอบครัวที่ทั้งพ่อและแม่รักกูมาก ชีวิตกูแม่งมีความสุขเหี้ยๆ แต่เป็นความสุขวัยเด็กของกูที่สั้นชิบหาย…ท่านจากกูไปทีละคน พ่อของกูเสียชีวิตเพราะถูกรถชน ส่วนแม่…เสียชีวิต…เพราะถูกพ่อเลี้ยงฆ่า ไอ้เหี้ยนั่นแม่งพยายามลวนลามกูทุกครั้งเมื่อมีโอกาส …ตอนนั้นคือวันเผาวันสุดท้ายของแม่ มันข่มขืนกูและทำร้ายร่างกายกูสารพัด ไม่มีใครมาช่วยกูสักคน กูสาบานได้เลยว่าชาตินี้กูต้องเอาเลือดหัวมันมาล้างตีนกูให้ได้ …หลังจากเรื่องวันนั้น กูก็เริ่มมีอาการแปลกๆที่พวกมึงรู้ดีว่ากูจะสามารถอ่านฝันร้ายของศัตรูได้ คำพูดของกูจะสามารถทำให้จิตคนนั้นยํ่าแย่จนทำให้มันตาย หึ บางทีกูก็คิดนะ ว่ากูแม่งคือตัวอะไรกันแน่วะ…” 

“ ร้องออกมาเหอะมึง…” ลิซ่าพูดขึ้น เธอพึ่งได้รู้เรื่องราวของเพื่อนสาวก็วันนี้ เธอเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะพูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้ มันต้องใช้ความกล้าแค่ไหน ที่โรซี่จะเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับเธอให้ฟัง 

“ ฮืออ~” ร่างบางที่นอนหลับตาอยู่พลางลุกนั่งก่อนจะสวมกอดลิซ่าและร้องไห้โฮออกมาเผยอีกด้านที่อ่อนแอให้เพื่อนๆได้เห็น ลิซ่าลูบหัวคนตรงหน้าก่อนจีซูและเจนนี่จะมากอดปลอบเสริมบ้าง ทั้งสี่กอดกันด้วยความแน่นหนาที่สุด เผยแพร่ความอบอุ่นที่ไม่เคยได้รับแต่พร้อมจะสร้างมาเพื่อกันและกัน เพื่อเป็นการบอกว่าพวกเธอจะปกป้องกันและจะไม่ทิ้งกันตลอดไป…

“ ไม่ว่าจะยังไง มึงก็มีพวกกูเสมอนะ เลิกทำร้ายตัวเองได้แล้ว มึงเจ็บกูก็เจ็บ ยิ้มเยอะๆ มีความสุขกับชีวิตให้มากๆ แสดงด้านบ้าๆออกมาบ้าง ไม่ต้องทำขรึมโอเคไหม สนุกบอกสนุก มีความสุขก็บอกมีความสุข พวกกูจะปกป้องมึงเอง” ลิซ่าเอ่ยปลอบคนที่กำลังร้องไห้อยู่ 

“ นึกว่าตัวเองเป็นพระเอกรึไงวะ โคตรนํ้าเน่าอะ กูจะอวกกก” จีซูเอ่ยขึ้นสร้างเสียงหัวเราะของทุกคนออกมา จนกลายเป็นว่าตอนนี้ลิซ่ากำลังไล่ตีจีซูอยู่อย่างสนุกสนาน 


ติ้ง! 

ไลน์กลุ่ม

“ อยากสนุกก็ตามมา รออยู่ที่เดิม” จุนฮเว

“ มาให้ได้นะครับ รักนะครับน้องลิลิมารีโอ้” บีไอ



“ ลิลิพ่อมึงดิ” ลิซ่าเอ่ยขึ้นเมื่อเธอได้อ่านข้อความบนหน้าจอมือถือของตนเสร็จ

“ เฮียบีไอ คงชอบมึงมากอะ กูว่า” จีซูเอ่ยขึ้นอย่างล้อเลียนเพื่อนสาว 

“ ประสาท…” ลิซ่าเอ่ยขึ้น 

“ ปากแข็งเก่งงงงงง”โรซเอ่ยขึ้นอย่างล้อเลียนบ้างงง

“ เดี๋ยวเหอะมึง” 

“ เหม่เถียงกันป่านนี้คงไม่ได้ไป กูว่าไปกันเหอะพวกมึง ไปหาไรทำส่งท้ายความเหี้ยกันหน่อย” เจนนี่อย่างกวนๆ ก่อนจะพลางสวมหมวกกันน๊อคคู่ใจและขึ้นคร่อมรถของตน 






ก๊อกๆๆๆ


“ ตื่นได้แล้วค่ะคุณหนู” เลขาคิมที่บัดนี้ผันตัวมาเป็นแม่(มองบน)เรียบร้อยแล้ว พลางมาเคาะประตูที่ห้องของทั้งสี่เพื่อปลุกพวกเธอไปเรียนพิเศษในวันนี้ ไม่รู้ว่านางไม่มีการมี
งานทำหรือไงมา ตามจุ้นจ้านพวกเราอยู่ได้ 

แก๊ก

“ อ่าหะ!” เลขาคิมร้องขึ้นเมื่อเธอเปิดประตูห้องได้สำเร็จ ก่อนจะตกใจเมื่อเธอเปิดประตูเข้าไปพบกับร่างบางที่นอนเกลื่อนไปด้วยขวดเบียร์และวิดีโอเกมส์ที่พึ่งไปถอยมาเมื่อวาน 

     หลังจากที่เมื่อวานเธอไปงานที่คลับของบีไอที่มีการจัดงานประจำปีของคลับ ในงานมีการจัดการแข่งขันการต่อสู้เถื่อน แข่งรถเถื่อน  แข่งเล่นไพ่ และแข่งแทงสนุ๊ก พวกเธอกอบโกยเงินเดิมพันมาแทบจะทุกรางวัล หลังจากนั้นพวกเธอก็ไปเที่ยวเล่นป่วนคนอื่นต่อ ชาวบ้าน)กว่าจะมาถึงบ้านไหนจะฉลอง ไหนจะแข่งเล่นเกมส์กันอีกกว่าจะได้นอนก็เจ็ดโมงเช้าแล้ว วันนี้พวกเธอขอบายละกัน

“ ตื่นไปอาบนํ้าได้แล้วค่ะคุณหนูต้องไปเรียนนะคะ” เลขาสาวพูดขึ้นอีกครั้ง 

“  โอ้ยยนี่เลขาคิม ไม่มีงานทำรึไง ออกไปได้แล้วรำคาญญญ” เจนนี่ร้องขึ้นก่อนจะนำหมอนขึ้นมาปิดหู

“ วันนี้วันหยุดไม่มีเรียนอะไรทั้งนั้นโว้ยยยย” ลิซ่าร้องออกมาเช่นกัน 

“ จะลุกขึ้นดีๆ หรือให้ชั้นใช้มาตราการรวบรัดกับพวกเธอ…” เสียงของผู้มาใหม่เอ่ยขึ้นเสียงเรียบ เธอคือผู้ที่จะมาควบคุมความประพฤติของทั้งสี่แทนเลขาคิมเอง 

“ ตัวละครเพิ่มมาจากไหนอีกวะเนี่ย” จีซูเอ่ยขึ้นก่อนจะดึงผ้าห่มคลุมหน้า

“ อย่าพล่ามเยอะ ออกไปได้แล้วป้าอะ” ลิซ่าเอ่ยเสริมขึ้น

“ พูดมากน่ารำคาญ” โรซกล่าวติดรำคาญเช่นกัน

“ เลขาคิมไปเอานํ้ามา” เสียงของผู้มาใหม่เอ่ยขึ้นพูดกับเลขาสาวที่ยืนอยู่ข้างกาย

“ เออ…ค่ะๆ” คงไม่ใช่อย่างที่เธอคิดใช่ไหม เลขาสาวคิด



ซ่าาาาาา


“ กรี๊ดดดดดด!”

“ อะไรวะเนี่ย!”

“ เชี่ยแม่งง!”

“ จึ!”

ทั้งสี่สบถออกมาพร้อมกันก่อนจะจ้องหน้าผู้มาใหม่นิ่ง

“ มึงเป็นใคร” ลิซ่าเอ่ยขึ้นอย่างหัวเสีย 

“ พูดจาดีๆหน่อยเด็กน้อย เธอคนเดียวลงไปวิดพื้นยี่สิบ ปฏิบัติ!” บุคคลมาใหม่กล่าวขึ้นด้วยเสียงหนักแน่น 

“ เรื่องอะไรกูจะต้องทำ” ลิซ่ากล่าวขึ้นอย่าเบื่อหน่าย และหันไปจ้องเลขาคิมเป็นการถามนัยๆว่าป้าที่ไหนไม่รู้ที่อยู่ดีก็มายืนสั่งๆพวกเธอให้ทำนู่นทำนี่เป็นใคร

“ เออ……นี่คือคุณนาวาอากาศตรีหญิงหยางซอนฮวาค่ะ จะเป็นผู้ดูแลคนใหม่ของคุณหนูแล้วจะมาอยู่กับคุณหนูที่นี่เป็นเวลาหนึ่งปีต่อจากนี้ค่ะ ” 

“ มาซะเต็ม เรียกชั้นพี่ซอนก็พอ ไม่ใช้ป้าunderstandนะเด็กๆ แล้วยัยหัวส้ม ลงไปวิดพื้นได้แล้ว” เธอพูดขึ้นก่อนจะไม่ลืมที่จะหันไปพูดกับโจทย์ของเธอ สวยขนาดนี้มาเรียกเธอป้าได้ไง สายตาแย่เวอร์ เธอคงต้องพายัยพวกนี้ไปตัดแว่น

“ …”ลิซ่ายังคงนิ่งเงียบ สงสัยจะท้าทาย ซอนฮวาคิด

“ ทวน-คำ-สั่ง แล้ว-ลง-ไป-วิด-พื้น” ซอนฮวากล่าวขึ้นยํ้าเตือนร่างบางตรงหน้าที่อายุน้อยกว่าเธออย่างช้าๆชัดๆ

“ ไม่” ร่าบางกล่าวตอบด้วยนํ้าเสียงล้อเลียนดังกล่าวกลับเช่นกัน 

“ ได้…” เธอคว้าเข้าที่หูของร่างบางก่อนจะบิดจนคนที่ถูกกระทำร้องออกมา

“ ไปอาบนํ้า แล้วมาเอา” เธอลากสาวข้างกายด้วยการบีบหูของร่าบางก่อนจะชูกุญแจรถมอเตอร์ไซด์คู่ใจของลิซ่า แล้วเก็บใส่กระเป๋าของตัวเองไป

“ โถ่เว้ย! อาบก็อาบ!” ลิซ่าปิดประตูเสียงดังลั่นอย่างหัวเสีย 

“ ส่วนพวกเธอไปอาบนํ้ากันได้แล้ว” ซอนฮวาหันไปสั่งอีกสามคนที่เหลือก่อนจะไปนั่งไขว่ห้างบนโซฟาหนังที่ห้องรับแขก

“ มองอะไร ไปสักทีสิ” เธอหันไปสั่งสามคนที่ยืนอยู่ขึ้นอีกครั้ง 






“ ป้าพาพวกเรามาไมนี่อะ ไหนจะว่าจะพาไปเรียนพิเศษ” ลิซ่ากล่าวกระทบกระทั่งแต่ก็งงไม่น้อยที่อยู่ดีๆป้าที่เป็นคนดูแลพวกเราอย่างเลี่ยงไม่ได้พามาร้านทำผมแทนที่จะไปเรียนพิเศษ

“ เรื่องเรียนนี่ได้เรียนแน่ แต่ชั้นเลื่อนเป็นพรุ่งนี้แล้ว ตอนนี้ส่องกระจกดูหัวของพวกเธอก่อน มันผิดกฎโรงเรียนไหม ส้มแป้ดขนาดนั้น นั่นก็แดง ส่วนนั่นก็ม่วงชมพูมาเชียวอยากแพ้ก็เชิญ” ซอนฮวาเอ่ยขึ้นพลางชี้ไปนี้ผมของเด็กสาวแต่ละคน

“ พวกเราไม่มีวันแพ้ จัดมาเลยป้า ” จีซูเอ่ยขึ้นก่อนที่ทั้งสี่จะเข้าไปแปลงโฉมข้างในร้าน 


“ ก็ไม่แย่หนิ” ซอนฮวาที่นั่งไขว่ห้างพลางมองเด็กสาวที่เดินออกมาอย่างพอใจ ตอนนี้ลิซ่าทำผมสีนํ้าตาลบลอน จีซูทำผมผมสีดำ เจนนี่ทำผมสีนํ้าตาลอ่อน ส่วยโรซี่ทำผมสีนํ้าตาล  โรงเรียนเธอสามารถทำสีผมได้แค่โทนดำและนํ้าตาลเท่านั้นและไม่สามารถทำนอกจากนี้ได้

“ ต่อไปก็ไปสร้างภาพลักษณ์ใหม่ ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง…” ซอนฮวาพูดขึ้นก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา 

     ตอนนี้ทั้งสี่มาอยู่ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่งที่พวกเธอไม่เคยคิดจะมาเหยียบเลยสักครั้ง เพราะคนอย่างพวกเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่จะมาช็อปเสื้อผ้าเหมือนเด็กสาวคนอื่นๆสักเท่าไหร่ โดยตอนนี้ทั้งสี่ก็พลางเดินตามพี่เลี้ยงคนใหม่อย่างซอนฮวาไปอย่างงงๆ 

“ ได้สักร้านยังอะป้า” โรซเอ่ยอย่างเบื่อหน่ายที่เธอเดินตามคนอายุเยอะกว่ามาได้สักพักแล้ว แต่ก็ดูเหมือนเธอยังไม่ได้ซื้ออะไรเลย

“ ผิวหน้าดี ไม่ต้องบำรุงอะไรมาก ไปซื้อเครื่องสำอางแล้วไปซื้อเสื้อผ้ากันเด็กๆ” ซอนฮวาพลางจับใบหน้าของทั้งสี่พลิกไปมาก่อนจะพูดขึ้นและเดินนำออกไป

“ จัดไปค่ะ” ในนี้คงมีแต่เจนนี่ที่ดูอินที่สุด เพราะเธอก็นักช็อปตัวแม่เหมือนกัน




เช้าวันอาทิตย์…


“ นี่กูต้องแต่งตัวแบบนี้จริงๆหรอวะ” ลิซ่าพลางมองตัวเองในกระจกอย่างไม่เชื่อสายตาท่ามกลางเพื่อนสาวทั้งสามที่กำลังหัวเราะเธออยู่



Lisa


“ ก็ใครใช้ให้มึงไปกวนตีนป้าแกหละ555 แต่แม่งก็น่ารักดีนะเว้ยมึง555” เจนนี่พูดขึ้น ตอนนี้เธอแต่งตัวเสร็จแล้ว จริงๆเธอชอบแต่งตัวแบบที่เด็กม.ปลายทั่วไปแต่งกันแหละ แต่พวกเพื่อนของเธอไม่มีใครแต่งแบบนี้สักคน จะให้เธอบ้าแต่งคนเดียวก็ไม่ใช่


 

Jennie 

“ อีนี่ก็อีกคน ดูทำหน้า” เจนนี่พลางหันไปสนใจจีซูที่กำลังทำหน้าอยากจะตายให้ได้ที่ต้องใส่ชุดกระโปรงลายดอกนี่ แต่ชั้นว่ามันใส่แล้วเข้ากับมันดีนะ ดูเป็นสาวหวานไปเลย แม้กริยาจะดูไม่ใช่สักหน่อย

“ อีลิส อีซูนั่งหุบๆหน่อยดิ้ ” ชั้นว่าเตือนมัน มันคงลืมว่ามันใส่กระโปรงอยู่(มองบน)




Jisoo 

“ กูไม่ชอบ กูจะถอด” ยัยโรซพูดขึ้น 
“ ใส่ๆไปเหอะมึง เดี๋ยวป้าแกให้มาแทงปาไหล เดี๋ยวให้วิดพื้นอีก แต่งๆไปเหอะ ไปเรียนไม่มีใครรู้จักเราหรอก รีบเรียนแล้วรีบกลับ” ชั้นพลางบอกยัยโรซที่ทำหน้าเบื่อโลกไป จริงๆพวกเราแต่งตัวแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ ดูน่ารักดี แต่ถ้าแต่งแบบไปตลอดชั้นคนนึงไม่เอาด้วยอะ มันไม่ใช่สไตล์ แล้วขี้เกียจมาฟังยัยพวกนี้บ่นด้วย แต่ก็งงว่าป้าแกจะให้พวกเราแต่งเพื่อ ไปเรียนไม่ได้ไปหาผู้ชายสักหน่อย 




Rose 




สถาบันกวดวิชา…

“ พร้อมรึยังเด็กๆ” ซอนฮวาหันไปหาร่างบางทั้งสี่ที่กำลังทำหน้าเบื่อโลกอยู่

“ ไม่พร้อมก็ต้องพร้อมป่ะป้า ดูให้แต่งตัวดิ้ วันอาทิตย์แท้ๆแทนที่จะได้นอนอยู่บ้าน” ลิซ่าเอ่ยบ่นพลางมองที่ชุดตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาแรงๆ ชุดเธอหวานสุดภายในพวกเพื่อนของเธอแล้ว ชุดกระโปรงสีชมพู แม่งโคตรขัดกับสิ่งที่เป็นอยู่อะ ขออย่าเจอคนรู้จักแถวนี้เลย เธอได้แต่ภาวนา

“ ง่วงอะป้า ขอนอนสักงีบ” 

“ ก็ใครใช้ให้เล่นเกมส์ยันเช้าหละ เมื่อวานเห็นไม่ได้เล่นเพราะไปซื้อของเข้าบ้าน เลยปล่อยเต็มที่ จัดการเวลาไม่ดีแบบนี้ต่อไปนี้ให้เล่นแค่ครึ่งชั่วโมงพอ” ซอนฮวาเอ่ยบนร่ายยาว

“ โหป้าอะ แบบเดิมเถอะนะป้านะ นี่ไม่ง่วงเลย เมื่อกี้คือการแสดงเฉยๆ ตอนนี้สมองพร้อมรับความรู้มากเว่อ เย้ ตื้นเต้นจัง”  จีซูร้องโวยวาย แค่ตรางชีวิตเจ็ดวันที่ป้าแกให้ดูก็ปวดหัวจะตายแล้วยังจะมาลดเวลาเล่นเกมส์ของเธออีก ไม่มีเกมส์อีซูคนนี้คงจะตายยยยย

“ กวนตีนละอีซู555” เจนนี่หัวเราะท่าทางของเพื่อนสาวที่เอ่ยเสียงเนือยเมื่อกี่นี้

“ ไปกันเถอะเด็กๆ อาจารย์รออยู่” ซอนฮวาเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินนำเข้าไปในสถาบันกวดวิชาชื่อดังที่เหล่าลูกคุณหนูทั้งหลายมาเรียนที่นี่กัน 

        ขอเวลาสักแปป จะขอแนะนำตัวสักหน่อย ชั้นชื่อ หยางซอนฮวา หรือนาวาอากาศตรีหญิงหยางซอนฮวา น้องสาวต่างแม่ของหยางฮยอนซอก อายุเป็นเพียงตัวเลข แต่ขอบอกว่าชั้นแซ่บมาก ชั้นได้ภารกิจมาเป็นพี่เลี้ยงให้ยัยเด็กสี่คนนี้ตามคำขอของพี่หยาง ได้ข่าวว่าพวกนางเป็นเด็กนรก ทำตัวอันธพาล ไม่สนใจอะไรเลย ชั้นก็เลยต้องมาทำหน้าที่ปราบพยศพวกนาง แล้วมาคอยควบคุมพฤติกรรมพวกนางให้ดีภายในปีนี้ ก็พอรู้เรื่องการแข่งขันละลายพฤติกรรมบ้าบอไร้สาระนั่นมาบ้าง ชั้นก็เลยมีหน้าที่ที่จะมาทำทุกอย่างให้มันง่ายขึ้น ส่วนวีรกรรมที่ผ่านมาของพวกนางก็เคยได้ยินมาบ้าง แสบไม่เบา ทำครูลาออกจากโรงเรียนได้ขนาดนั้น อยู่โรงเรียนเก่าก็ทำเด็กนักเรียนในโรงเรียนเกือบตายมาแล้วเก้ารายแล้ว เห็นมีทำเด็กนักเรียนตายแล้ว1ราย ไม่รวมกับงานมืดที่ยัยพวกนั้นทำอีก เด็กพวกนี้ไม่ธรรมดาแต่พวกนางต้องเป็นคนใหม่ ชั้นจะเปลี่ยนความคิดของพวกนางให้ได้ 

“ เดี๋ยวชั้นไปทำเล็บรอ แล้วจะมารับกลับบ้านนะเด็กๆ” ชั้นบอกกับร่างบางคนตรงหน้าก่อนจะเดินออกมา ไว้ค่อยดูพฤติกรรมของพวกเธอในสมาร์ทโฟนก็พอ
“ เป็นทหารทำเล็บได้ด้วยหรอวะป้า”จีซูเอ่ยขึ้น
“ พี่ซอนจ่ะพี่ซอน ชั้นจะทำอะไรก็เรื่องของชั้น นานๆจะได้ออกจากกลม ชั้นก็รักสวยรักงามเหมือนกันนะยะ”ซอนฮวาเอ่ยบ่น 
“ เอาที่ป้าสบายใจ…”


“ เฮ้ย!มึง/พวกเธอ!” กลุ่มร่างบางและกลุ่มของชายหนุ่มร้องอุทานขึ้นอย่างตกใจ ตอนนี้ครูสอนพิเศษยังไม่มาเพราะป้าแกหลอกให้พวกเรามาเช้ากว่าเวลาที่วางไว้เลยต้องมานั่งรอในห้อง ไหนว่าจองห้องเดี่ยวที่เรียนแบบตัวต่อตัว ไหงมาเจอกับไอ้พวกผู้ชายพวกนี้กันได้ หรือว่าพวกเธอจะต้องเรียนกับพวกมัน 

“ แต่งตัวอะไรของพวกเธอเนี่ย” ลู่หานเอ่ยขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตาก่อนกลุ่มชายหนุ่มจะระเบิดหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ มันคงเป็นภาพที่หาดูได้ยากที่ได้เห็นพวกเธอแต่งตัวซะหวานแหววขนาดนี้

ไม่หน่าไปกวนตีนป้าแกเลย เห้ออออออ~~

“ เรื่องของพวกกู” จีซูเอ่ยขึ้น พวกเธอทั้งสี่พลางเอากระเป๋ามาปิดเสื้อผ้าของตนไว้ก่อนที่จะเข้าไปนั่งโต๊ะที่ว่างด้านหลังห้อง 

“ มึงกูไม่ได้ตาฝาดใช่ป่ะ ชุดกระโปรง5555” จิมินพูดขึ้นอย่างล้อเลียนผู้มาใหม่

“ เสือกเก่งงงงงง” โรซเอ่ยขึ้นบ้าง ขอหน่อยเถอะ เรื่องนี่เธอยอมไม่ได้ 

“ เกาหลีนํ้าท่วมหรอวะ ยัยพวกนั้นมาเรียนที่นี่อะ555” แบคฮยอนเอ่ยขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตา คนอย่างยัยพวกนี้เนี่ยนะจะมาเรียนพิเศษแค่เรียนในห้องยังไม่อยากจะเรียนกันเลย 

“ ทำไมหนักหัวมึงรึไง กูจะมาไม่มาก็เรื่องของกู” เจนนี่เอ่ยขึ้นอย่างหาเรื่อง

“ อ่าวหัวส้ม ย้อมผมแล้วหรอ เข้ากับชุดดีนะ ชุดกระโปรงสีชมพูกับกระเป๋าคิตตี้~-” เซฮุนเอ่ยพูดอย่างกวนๆขึ้นบ้าง

“ ตี้พ่อตี้แม่มึงดิ หุบปากเหอะมึงอะ” ลิซ่าพูดขึ้นอย่างหัวร้อนที่ไอ้หน้าแบนมันมาล้อเธอ ป้านะป้าดูเลือกกระเป๋าให้ดิ้ ตอนแรกเธอก็ไม่สนใจหรอก เพราะป้าซอนแกยื่นมาให้ก็สะพายเลยไม่ได้ติดใจอะไร แต่ตอนนี้เธออยากฆ่าคนแถวนี้มาก

“ น่ารักดี” แทฮยองเอ่ยขึ้นบ้าง ทำให้ทุกคนต่างเงียบไปตามกัน

“ หมายถึงพวกกุญแจตรงกระเป๋าเธออะนะ555” แทฮยองเอ่ยขึ้นก่อนชี้ไปที่พวงกุญแจซิมสันที่ห้อยอยู่ตรงกระเป๋าของโรซ

“ มึงเคยเห็นหนังสดที่ห้องเรียนพิเศษโรงเรียนกวดวิชาชื่อดังป่ะ” โรซเอ่ยเสียงเย็นทำให้แทฮยองที่หัวเราะอยู่กับเพื่อนๆของเขาต่างเงียบไปตามๆกัน “ หึ ถ้าใจกากอย่าปากเก่ง”

“ เออ… ระ…เรามาเรียนกันดีกว่าไหม อาจารย์มาแล้วนะ” ร่าบางคนนึงที่เธอไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยเอ่ยขึ้นยุติสงครามลง เธอคงไม่อยากพลอยซวยไปด้วยแน่ๆ 



   การเรียนเป็นไปด้วยความสนุกสนาน แต่พวกเธอก็เรียนไปแล้วไม่เข้าหัวอยู่ดี พวกคุณชายพวกนั้นครูถามอะไรตอบได้หมดส่วนพวกเรานะหรอ 

“ ครูก็รู้อยู่แล้วหนิ ถามพวกเราทำไม” ลิซ่าเอ่ยขึ้นเสียงเรียบที่แฝงไปด้วยความกวนส้นตีน แต่ด้วยความที่ครูคนนั้นก็พอกลัวพวกเธออยู่บ้างเลยไม่กล้าที่จะคัดค้านอะไร 

“ ครับ ขอบคุณสำหรับคำตอบ” 





“ นี่คืออะไร  อธิบายมา ” ซอนฮวาเอ่ยเสียงเรียบที่ทำให้พวกเธอขนลุกได้เหมือนกัน เธอพลางเปิดคลิบวิดิโอในมือถือสมาร์ตโฟนที่กลุ่มร่างบางตรงหน้ากวนประสาทอาจารย์สอนพิเศษกันแทบจะทั้งคาบเรียนให้พวกเด็กสาวที่นั่งตรงข้ามกับเธอได้ดู

“ ป้าตามพวกเราตลอดเลยหรอ” เจนนี่เอ่ยขึ้น 

“ โหป้ากะจะไม่ให้พวกเรามีเวลาส่วนตัวเลยไง้” ลิซ่าเอ่ยขึ้นบ้าง

“ ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องยัยพวกตัวดีทั้งหลาย งดเล่นเกมส์หนึ่งอาทิตย์ไปอ่านหนังสือแล้วมาพูดเรื่องที่เรียนวันนี้มาให้ชั้นฟังทั้งหมด ส่งไม่เกินห้าทุ่ม ใครเกินไปล้างห้องน้ำ ปฏิบัติ!” ซอฮยอนเอ่ยขึ้น ทั้งสี่พลางลุกขึ้นก่อนจะไปนั่งตามมุมอ่านหนังสือแทบจะทันที 





เช้าวันใหม่…


START THE WAR 
เริ่มต้นสงคราม



“ เลยมาห้าทุ่มสามวิ ป้าแกคือไม่ให้ท่องแล้ว แกจะโหดไปไหนวะ” จีซูเอ่ยขึ้นอย่างไม่เข้าใจ ก็เมื่อวานเธออ่านหนังสือแล้วเผลองีบไปแปปเดียวเอง ตื่นมาก็สี่ทุ่มห้าสิบหกแล้ว เธอแวะไปเข้าห้องน้ำแปปเดียวเอง แล้วเวลาก็หมด งง 

“ ขอรับสมัครคนล้างห้องน้ำหนึ่งอัตรา” จีซูเอ่ยต่อ

“ ……” ไร้ซึ่งการโต้ตอบ เออดี!

“ น้อยใจจังโว้ยยยยยย” 

“ เออ”

“ คือเออนี่คือมึงจะช่วยกูใช่ป่ะ” จีซูพลางหันไปเกาะแขนลิซ่าด้วยตาลุกวาว ฉันรักเขา เพื่อนลิซ่าของฉัน

“ เออ เอิง เออ ฉะ เอิง เอย” ลิซ่าร้องขึ้นอย่างกวนๆ ก่อนจีซูจะเอามือที่เกาะแขนลิซ่าอยู่ออกแทบจะไม่ทัน

“ สู้น้าาาา” ลิซ่าเอ่ยต่ออย่างให้กำลังใจเพื่อนสาวแต่ตอนนี้จีซูคงงอนเธอไปแล้ว

“ ไม่ต้องมายุ่งกับกู” จีซูพลางเอามือเกาะอกขึ้นอย่างงอนๆอย่างทีเล่นทีจริง

“ ไม่งอนเค้าน้าาาเตงงง” ลิซ่าชูนิ้วก้อยเรียวเขี่ยที่แก้มนุ่มนิ่มของคนด้านหน้าที่กำลังงอนตัวเองอยู่


“ พักเที่ยงไปขนของเข้าห้องสภานะ ครูปาร์คฝากมา” ไอรีนที่เดินเข้ามาในห้องพลางเอ่ยพูดขึ้นกับบุคคลทั้งสี่ที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว

“ เดี๋ยวนี้มาโรงเรียนเช้าจังวะ”เยริเอ่ยถามทั้งสี่ขึ้นบ้าง

“ ก็แบบต้องเป็นแบบอย่างที่ดีอะคับ ไม่พูดเยอะ” จีซูเอ่ยขึ้นอย่างกวนๆ

“ อะจ้าาา” เยริเอ่ยต่อ 

“ กูว่าพวกเรามาตั้งใจเรียนให้ไอ้พวกนั้นมันแม่งอึ้งกันเหอะหวะ” จอยเอ่ยเสนอขึ้น 

“ จัดไปไอ้น้อง เกมส์นี้พวกพี่ไม่แพ้แน่อะคับ” เจนนี่เอ่ยขึ้นบ้าง




‘ ต้องสู้ ต้องสู้ถึงจะชนะ~~’ fdไม่ได้กล่าว…



“ใครจะออกมาทำข้อนี่ค่ะ” ครูสาวพูดขึ้นก่อนจะชูปากกาในมือพลางมองไปรอบๆห้อง 

   จองกุกยกมือขึ้น โดยมีลิซ่ายกมือขึ้นช้ากว่าเขาเพียงแค่เสี้ยววิแต่เธอก็ลุกเดินออกมาตัดหน้าชายหนุ่มไปอย่างไม่ยัยดี

“ lady first นะ” ลิซ่าหันไปพูดชายหนุ่มก่อนจะกระตุกยิ้มขึ้นอย่างผู้ชนะ 

“ ถูกต้องค่ะ ลิซ่า บวกห้าคะแนน” ครูสาวยกยิ้มก่อนจะถามคำถามต่อไปจนหมดคาบ พวกเธอและเขาพลางแย่งกันตอบคำถามแต่ถ้าดูที่ผลงานแล้ว พวกเธอชนะเห็นๆ บอกแล้วไง อย่าพึ่งตัดสินคนเพียงแค่ยังไม่ได้รู้จักเขา เป็นไงที่ยืนอยู่เจ็บไหม เศษหน้าบาดจนได้เลือดรึเปล่า สงสาร…



“จริงหรอค่ะครูมินะที่เด็กนักเรียนหญิงห้องคิงแย่งกันตอบคำถามในชั้นเรียน” ครูสาวคนหนึ่งเอ่ยขึ้นอย่างไม่เชื่อหูเมื่อได้ยินครูมินะเอ่ยพูดถึงความพัฒนาของเด็กนักเรียนหญิงจากห้องคิง 

“ อย่างยัยพวกนั้นหรอค่ะครูมินะจะตั้งใจเรียน” ครูสาวอย่างครูโซมีพูดเสริมขึ้นอีกคนอย่างไม่เชื่อหูตัวเองเช่นกัน

“ ใช่ค่ะ เด็กนักเรียนผู้หญิงห้องนี้เก่งและหัวไวใช้ได้เลยนะคะ ไม่เหมือนแบบที่ครูโซมีเล่าให้ฟังเลยว่าพวกเธอเกเร”

“ หึๆ” โซมีหัวเราะแห้งๆ ถ้าครูสาวคนนี้เข้ามาอยู่ก่อนหน้านี้คงจะลาออกแทบไม่ทันเป็นแน่ถ้ารู้ถึงความเกเรและแสบสันของพวกเธอเหมือนครูคนอื่นๆ

“ ของแบบนี้คงต้องรอดูกันอีกยาว อย่าพึ่งด่วนตัดสิน เพราะอะไรก็เกิดขึ้นได้” ครูสาววัยกลางคนเอ่ยขึ้น ในความคิดของเธอเด็กพวกนี้พฤติกรรมดีได้ไม่นานนักหรอก

ใช่ ดีได้ไม่นาน…



(เดี๋ยวมาต่อ ขอเม้นหน่อยค้าบบบ เม้นบางเบาเว่อ งืออ ปาดน้ามตาาาา)

‘ มาช้าแต่มานะ’

C O M E  B A C K  S O O N

   





Comments  And Favorite now 

ขอบคุณที่ติดตามเรานะ


สารจากไรท์....

       หลังจากที่ครั้งก่อนเราทำนิยายหาย เราเฟลมากจนไม่อยากเขียนต่อแล้ว แต่เพื่อทุกๆคนที่รออ่านนิยายของเรา เราจะสู้ค่ะ ไม่ว่านิยายเรื่องนี่จะจบยังไง แต่เราสัญญาว่าจะไม่ทิ้งแน่นอน แต่อาจจะมีห่างหายไปบ้างเพราะเราเรียนหนัก เราจะค่อยๆพัฒนาฝีมือของตัวเองไปเรื่อยๆ ขอให้ทุกคนคอยติดตามแล้วไม่ทิ้งนิยายกากๆของเราด้วยนะคะ เราสงครามนี้ใครจะเป็นผู้ชนะ ฝากติดตามด้วยนะคะ พบกันตอนหน้าค่ะ 




***นิยายเรื่องนี่มิมีเจตนาที่จะทำร้ายศิลปินแต่อย่างใด เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น อาจพบคำหยาบอยู่บ่อยครั้ง หากนิยายเรื่องนี้มีความผิดพลาดประการใดต้องขออภัย มา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ***




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 225 ครั้ง

379 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 เมษายน 2562 / 10:50

    ชอบมากคะสู้ๆนะ
    #375
    0
  2. #370 TTMBEN_93 (@kamlorat33) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 09:31
    ชอบอ่าชอบมากๆชอบที่สุด ขำได้เกือบทั้งเรื่อง
    #370
    0
  3. #358 12356677 (@12356677) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 20:21

    มาเร็วๆนะไรท์ขอบทลิซ่าเยอะๆนะคะ*^▁^*

    #358
    0
  4. #352 0922804922 (@0922804922) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 23:50

    ไรท์มาต่อเถิดดดดก

    #352
    0
  5. #351 0615593744 (@0615593744) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 21:02
    ไรท์มาต่อเถ๊อะ
    #351
    0
  6. #349 Veeraya_Simai (@Veeraya_Simai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 11:38

    รีบมาอัพน้าาา

    #349
    0
  7. #348 fullahmoomud (@fullahmoomud) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 17:22
    รอนะค่ะไรท์
    #348
    0
  8. #347 Jirada125 (@Jirada125) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 16:15
    รออยู่นะไรท์
    #347
    0
  9. #346 Alice (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:19

    สนุกกกกกกกกกกก

    #346
    0
  10. #345 Alice (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:18

    มาต่อนร้าาาาาาาาาาาาาาาาา

    #345
    0
  11. #344 Alice (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:18

    ไรท์จ๋าาาาาา~~

    •๐•คิดถึงน้าาาาาาาา

    #344
    0
  12. วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 10:05

    รออออ~~~~~

    #343
    0
  13. #342 Ukxjhc (@Ukxjhc) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 08:13

    อัปต่อเร็วนะค่ะ
    #342
    0
  14. #341 nunnun3 (@nunnun3) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 17:31

    โปรดเถอะไรท์
    #341
    0
  15. #339 Begs11 (@Begs11) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 15:30

    ไรท์อัปต่อนร้า
    #339
    0
  16. #338 12356677 (@12356677) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 21:52

    ต่ออีกนะคะไรท์ชอบมากอ่านวนไปวนมารอไรท์ต่อ

    #338
    0
  17. #336 MaiMatchima (@MaiMatchima) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 14:21
    รอไรท์อยุ่น้าาา😀😀
    #336
    0
  18. #335 jellyeyeyeyeye (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 09:27

    ไรท์สู้ๆ อยากจะบอกว่าเรื่องนี้มันดีมว้ากกกกาสวววหว

    #335
    0
  19. #334 Kawsuy9019 (@Kawsuy9019) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 11:31
    รออออออออออออ
    #334
    0
  20. #332 OOd-7524 (@0899888959) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 19:19

    อัปเถอะน้าาา/กราบ
    #332
    0
  21. #331 คงจูน้อย (@lalitphat82515) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 16:40
    อัพหน่อยค้าาาาา
    #331
    0
  22. #330 Satani (@21896) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 18:13

    รีบมาต่อเร็วๆเด้อ

    #330
    0
  23. #329 taohoooooo (@taohoooooo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 22:40
    ไรท์คือสงสารสาวๆมาก
    #329
    0
  24. #328 peejun234 (@peejun234) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 19:19

    คือ..........ไรท์อัปเเล้วช่วงเวลานี้ช่างมีความสุข

    #328
    0
  25. #327 somayy_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 18:12

    ต่อจ้าาา ฮื้ออไรท์กลับมาน้ำตาจิไหล สนุกมากเราชอบทุกเรื่องที่ไรท์แต่งเลยค่ะ ไรท์ไปแต่งในจอยเราก็ตามอ่าน วอนไรท์กลับไปแต่งต่อเถอะนะเราค้างอ่ะ และก็เราชอบเรื่องสื่อรักสัมผัสมรณะจริงๆ เราอยากให้ไรท์กลับมาอัพเหมือนเดิมคือสนุกมากกจริงๆ ก็ขอให้ไรท์สู้ๆนะคะเราจะตามอ่านทุกเรื่องเย้ยย

    #327
    0