Villain Queen บัลลังก์นางพญา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,958 Views

  • 976 Comments

  • 5,863 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,412

    Overall
    140,958

ตอนที่ 15 : บทที่ 13 :: เทศกาลการประลองเวท (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1184 ครั้ง
    18 พ.ย. 61


บทที่ 13 :: เทศกาลการประลองเวท (2)


-------------------------


          ภายในป่าทึบอันเงียบสงบ..มีเพียงร่างบางของหญิงสาวที่กำลังนั่งอยู่ท่ามกลางเหล่าอสรพิษร้ายที่ทั้งอันตราย..แต่รูปร่างและเกล็ดแวววาวของมันกลับดูสวยงามอย่างน่าประหลาด


          สวยงาม..จนผู้เฝ้ามองสามารถตกหลุมพรางของมันได้อย่างง่ายดาย..และสุดท้ายก็จะถูกอสรพิษเหล่านั้นพรากเอาชีวิตไปโดยไม่รู้ตัว


          เอลิซาเบธนั่งนิ่งอยู่แบบนั้นเนิ่นนาน ตามคำสั่งของอาจารย์หนุ่ม ไม่สิ..ต้องบอกว่าเป็นคำสั่งของสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ที่เธอเพิ่งพบไม่นานนี้ต่างหาก


          ราชินีอสรพิษแซฟฟิร่า


          ในตอนแรกที่เธอรู้จากปากของอาจารย์เมื่อวันก่อนก็นับว่าตกใจอยู่บ้าง แต่หลังจากนั้นก็เรียกได้ว่าตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก เพราะเธอจะได้ราชินีอสรพิษผู้นั้นเป็นอาจารย์ฝึกสอน ถึงเธอจะไม่รู้ว่าระยะเวลานานแค่ไหน ขอเพียงแค่ได้ร่ำเรียนก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว


          และอีกอย่างเธอจะได้เก่งกาจยิ่งกว่าอเดเลีย ยายผู้หญิงจอมเสแสร้งนั่น ที่ป่านนี้คงกำลังล่าผู้ชายเข้าสต๊อกอย่างสนุกสนาน


          แทนที่จะเอาเวลาไปพัฒนาศักยภาพและความสามารถให้ตัวเองดูมีค่า กลับเอามันไปทำเรื่องไร้สาระอย่างการไล่อ่อยผู้ชายให้ตัวเองดูด้อยค่ายิ่งกว่าเดิม


          น่าสมเพช:)


          น่าสงสารอดีตคู่หมั้นของเธอจริงๆ ที่ไม่รู้ว่าผู้หญิงที่ตัวเองเทิดทูนบูชานักหนากำลังให้ท่าผู้ชายคนอื่น หึ..


          เอาล่ะเธอกลับมามีสมาธิกับเรื่องของเธอดีกว่า อย่าไปสนใจผู้หญิงพันนั้นเลย


          เอลิซาเบธเริ่มรวบรวมสมาธิอีกครั้ง..คราวนี้เธอกลับนิ่งยิ่งกว่าเดิมจนสามารถกลมกลืนไปกับธรรมชาติได้


          ร่างของเธอนิ่งงันราวกับรูปปั้นแกะสลักที่ไร้ชีวิต..นิ่งเสียจนนกบินมาเกาะอยู่ที่ไหล่เธอ..คงเพราะมันคิดว่าเธอคือกิ่งไม้ที่สามารถเกาะอยู่ได้


          ราชินีอสรพิษแซฟฟิร่ามองภาพตรงหน้าด้วยนัยน์ตาเป็นประกาย เธอมองคนไม่ผิดจริงๆ เอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิสคนนี้ เหมาะที่สมจะเป็นลูกศิษย์หญิงคนแรกของเธอในรอบยี่สิบปียิ่งนัก


          ทั้งพลังที่มีมากมายมหาศาล ทั้งความเข้มแข็งของจิตใจ ทั้งการปรับตัวและกลมกลืนไปกับธรรมชาติ และรูปร่างหน้าตาที่สามารถล่อลวงผู้คนได้


          นี่แหละผู้สืบทอดวิชาอสรพิษล่อลวงที่เธอเก็บรักษาเอาไว้


          “เอลิซาเบธราชินีแซฟฟิร่าเอ่ยเรียก


          เปลือกตาบางค่อยๆ ขยับขึ้นตามเสียงเรียกอันทรงอำนาจ นัยน์ตาสีม่วงสวยสบกับดวงตาสีแดงเลือดอย่างไม่หวั่นเกรง แต่ก็ยังมีความนอบน้อมที่แสดงถึงความเคารพต่อบุคคลตรงหน้า


          “เราอยากให้เจ้าเป็นผู้สืบทอดวิชาอสรพิษล่อลวงของเราราชินีอสรพิษเอ่ยถึงจุดประสงค์ของตน


          เอลิซาเบธเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง รวมถึงอาจารย์หนุ่มทั้งสองที่ยืนอยู่ด้วยเช่นกัน


          “วิชาอสรพิษล่อลวงเหรอคะ!!” เอลิซาเบธตะโกนขึ้นราวกับรู้จัก


          แต่


          “เอ่อมันคืออะไรเหรอคะท่านราชินีเธอส่งยิ้มแห้งแล้งให้พร้อมกับเกาแก้มขวาเล็ก


          ก็นึกว่ารู้จักที่แท้ก็ไม่หรอกเรอะ!!


          อาจารย์หนุ่มทั้งสองถึงกับอ้าปากค้างอย่างเสียมาด ส่วนราชินีแซฟฟิร่ากลับหัวเราะน้อยๆ กับท่าทางของลูกศิษย์หญิง


          “เจ้านี่เป็นคนตลกดีนะ เอาเถอะ..เราจะอธิบายให้เจ้าฟังเอง


          เอลิซาเบธพยักหน้ารับก่อนจะนั่งคุกเข่าเพื่อรอฟังอย่างเต็มที่ ระหว่างนั้นเหล่าอสรพิษบางตัว ที่อยู่รอบกายก็เลื้อยเข้ามาพันแขนพันขาของเธอเหมือนกับกำลังหยอกเล่น แต่ไม่ได้ทำร้าย


          “วิชาอสรพิษล่อลวง คือวิชาการต่อสู้โดยใช้กระบวนท่าทุกอย่างที่เกี่ยวกับความเคลื่อนไหวของงู เคลื่อนไหวไปมาดุจงูเลื้อย แต่การจะเคลื่อนไหวแบบนั้นได้ สิ่งสำคัญเลยคือต้องมีร่างกายที่ยืดหยุ่น บอบบาง พลิ้วไหว แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดเลยนะ..คือต้องมีหน้าตาอันงดงามเอาไว้ล่อลวงใจผู้เฝ้ามอง


          เอลิซาเบธคิดตามคำพูดนั้นอย่างละเอียด..ก็ไม่ได้อยากจะอวยตัวเองหรอกนะ แต่ทุกสิ่งที่กล่าวมามันตรงตัวเธอทุกอย่างเลย เฮ้อ..เกิดมาเพอร์เฟ็คก็ดีแบบนี้ล่ะนะ


          อะแฮ่มเข้าเรื่องต่อดีกว่า


           “แต่ผู้สืบทอดวิชานี้ต้องเป็นหญิงเท่านั้น หากเป็นชายก็จะไม่สามารถถ่ายทอดให้ได้ ต่อให้ชายผู้นั้นจะมีใบหน้างดงามดุจอิสตรีแค่ไหนก็ตาม เจ้าจึงเป็นศิษย์หญิงในรอบยี่สิบปีที่เราต้องการถ่ายทอดวิชานี้ให้


          แบบนี้นี่เอง


          มิน่าล่ะ..ที่ผ่านมาเธอถึงไม่เคยรับรู้ข่าวของผู้ใช้วิชานี้จากที่ไหนเลย เพราะราชินีแซฟฟิร่าไม่ได้ถ่ายทอดวิชาให้ใครนั่นเอง


          “เอาล่ะ..เราจะเริ่มการฝึกให้เจ้าดวงตาสีแดงตวัดมองเหล่างูร้ายที่กำลังพันแขนของเธออยู่ พวกมันจึงถอยออกไปทันที


          แล้วฉับพลันนั้นร่างที่แต่เดิมเป็นงูยักษ์สีขาวงดงาม กลับกลายเป็นหญิงสาวประมาณยี่สิบปลายๆ แทนที่ปรากฏต่อหน้าเธอ เอลิซาเบธเหม่อมองอย่างเลื่อนลอยกับภาพที่เห็น


          สวยจังเลย


          ไม่แปลกใจสักนิดว่าทำไมถึงมีวิชาที่สามารถล่อลวงคนได้ เพราะแม้แต่เธอยังยากที่จะละสายตา


          รูปร่างสมบูรณ์แบบ เอวคอดกิ่วได้รูป ผิวขาวเนียนละเอียด เส้นผมสีดำสนิทตัดกับผิวขาวจนดูสว่าง และดวงตาเรียวสีแดงมากเสน่ห์ที่หางตาตวัดขึ้นเพิ่มอำนาจ ที่เพียงแค่ตวัดสายตามองก็สั่นสะท้านไปทั้งกาย


          และไหนจะเสื้อผ้าสีขาวที่ตัดกับสีทองอร่ามได้อย่างลงตัวนั่นอีก


          ทำไมถึงได้งดงามขนาดนี้นะ..


          แม้แต่อาจารย์หนุ่มทั้งสองก็ยังเคลิบเคลิ้มไปกับสาวงามตรงหน้าจนไม่สนใจอย่างอื่นแล้ว


          ราชินีแซฟฟิร่ายิ้มเล็กน้อยกับท่าทีตกตะลึงของลูกศิษย์หญิงคนงาม ก่อนจะเอ่ยปากพูดขึ้นเพื่อดึงสติอันเลื่อยลอยของเอลิซาเบธ


          “เจ้าจะงดงามกว่าเราแน่นอนเอลิซาเบธ ถึงแม้ในตอนนี้เจ้าจะยังไม่มีความน่าเกรงขามและความเย้ายวนแบบผู้ใหญ่ แต่เราจะสั่งสอนเจ้าทำให้เจ้าสูงศักดิ์จนไม่มีใครเทียบได้แน่นอน


          แบบนั้นก็ยิ่งดีสิเธอจะได้เหนือกว่าอเดเลียทุกทาง ฮึ! นึกเหรอว่าแค่ความน่าทะนุถนอมจอมปลอมนั่นจะสามารถใช้ได้ไปตลอดน่ะ คิดตื้นๆ


          ต่อให้ความน่าทะนุถนอมนั่นจะทำให้หล่อนชนะ..แต่มันก็เป็นแค่ความสวยงามแบบพื้นๆ ที่มีให้เห็นดาษดื่น มันไม่มีทางใช้ได้ตลอดหรอกนะเพราะฉันจะแสดงให้เห็นเองว่าความสวยงามดูอ่อนแอนั่น..มันไร้ค่า!!


          “เอาล่ะเอลิซาเบธ..เราว่าเจ้าควรเริ่มฝึกได้แล้ว เราจะใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งสัปดาห์เท่านั้นในการสอนทุกอย่างให้เจ้า และเจ้าเองก็ต้องรับทุกอย่างที่เราสอนให้แล้วใช้มันให้คล่องแคล่วให้ได้


          “ค่ะ ท่านราชินีเอลิซาเบธตอบรับ


          “เรียกเราว่าอาจารย์อย่างที่เจ้าอยากเรียกเถอะ ราชินีแซฟฟิร่าบอกอย่างใจดี


          “ค่ะ อาจารย์เอลิซาเบธยิ้มกว้างด้วยความดีใจ


          แต่ก่อนที่จะได้เริ่มฝึกนั้น..ราชินีแซฟฟิร่าก็หันไปมองสองอาจารย์หนุ่มอย่างกดดัน เป็นเชิงบอกว่าให้ออกไปจากที่นี่แล้วอย่ากลับมาหากเธอไม่ได้เรียก


          สองอาจารย์หนุ่มพยักหน้าเข้าใจ พวกเขาค่อยๆ เดินออกไปจากป่าแห่งนี้อย่างเงียบเชียบเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวน


          พวกเขารู้ดีว่าทำไมราชินีอสรพิษถึงไล่พวกเขาออกไป..เพราะไม่ต้องการให้ใครนอกจากลูกศิษย์ได้เห็นวิชาลับนั่นยังไงล่ะ


          หลังจากที่ทั้งสองเดินจากไปแล้ว ราชินีแซฟฟิร่าก็หันมาสนใจลูกศิษย์อีกครั้ง ร่างเย้ายวนเดินออกไปยืนอยู่ตรงกลางป่า


          “เราจะแสดงกระบวนท่าให้เจ้าดูหนึ่งครั้ง หลังจากนั้นเราก็จะให้เราทำตาม แต่ไม่ต้องห่วง เราจะทำไปเรื่อยๆ จนกว่าเจ้าจะทำได้


          เอลิซาเบธพยักหน้ารับก่อนจะรวบรวมสมาธิแล้วจดจ้องที่ร่างของอาจารย์ เพื่อไม่ให้พลาดแม้แต่วินาทีเดียว


          ราชินีแซฟฟิร่าเริ่มการถ่ายทอดวิชา แขนเรียวยาววาดแขนออกไปอย่างสวยงามราวกับงูเลื้อย ดวงตาสีแดงเลือดปิดลงสักพัก ก่อนจะเปิดขึ้นแล้วแสดงกระบวนท่าต่างๆ ที่งดงามและพลิ้วไหว ราวกับกำลังร่ายรำอยู่ในเกลียวคลื่น ดูเชื่องช้าแต่หนักแน่น ดูอ่อนแรงแต่กลับทรงพลัง ทุกท่วงท่าที่ออกมานั้นแม้จะดูง่ายดาย แต่ตัวผู้ฝึกเองรู้ดี..ว่ามันช่างยากเย็นแสนเข็ญ กว่าจะฝึกสำเร็จในแต่ละท่าก็เลือดตาแทบกระเด็น


          เมื่อการถึงกระบวนท่าสุดท้ายทุกอย่างก็จบลง แต่ความเงียบก็ยังคงอยู่ เพราะเอลิซาเบธมัวแต่ประมวลกระบวนท่าต่างๆ ไว้ในสมองว่าต้องทำแบบไหน จึงไม่รู้ว่าอาจารย์ของตนได้หยุดลงแล้ว


          “เอลิซาเบธ..เจ้าจะมัวแต่คิดตามไม่ได้นะหรอกนะ เจ้าต้องลองทำตามเราดูถึงจะทำได้


          เมื่อได้ยินแบบนั้นเอลิซาเบธก็รู้สึกตัว เธอก้าวเดินไปอยู่ข้างๆ อาจารย์สาว แต่เว้นระยะห่างไว้เพื่อการฝึก


          ราชินีแซฟฟิร่าเริ่มการฝึกอีกครั้ง แขนเรียวยาววาดวงแขนอีกรอบ โดยมีเอลิซาเบธที่ใช้ความรู้สึกและการจดจำก่อนหน้าเข้าช่วยเพื่อทำตาม และความพยายามของเธอก็สำเร็จ เพราะเธอสามารถทำตามได้แม้จะมองแค่ครั้งเดียว


          หนึ่งอาจารย์คอยชี้นำ และหนึ่งลูกศิษย์คอยทำตาม ในตอนนี้ไม่มีใครมาหยุดการฝึกนี้ลงได้แล้วนอกจากตัวพวกเธอทั้งสองคน



……….



          การฝึกในวันนี้จบลงแล้ว เอลิซาเบธบอกลาอาจารย์สาวก่อนที่อาจารย์หนุ่มทั้งสองจะมารับเธอเพื่อพากลับไปที่โรงเรียนในเวลาประมาณบ่ายสามกว่า


          เมื่อมาถึงโรงเรียนแล้วเธอก็พบกับแคทเธอรีนและพวกดีแลนที่สภาพเรียกได้ว่า..สะบักสะบอมพอสมควร คงจะฝึกหนักกันน่าดูเลยสินะ


          อาจารย์หนุ่มทั้งสองขอตัวออกไปทันทีหลังจากส่งเธอเสร็จ เอลิซาเบธจึงเดินไปหาแคทเธอรีนที่ยืนรออยู่


          และเธอก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นมือขาวผ่องของเพื่อนมีบาดแผลถลอกและบาดแผลเหมือนรอยไฟไหม้


          “เคธี่ เป็นยังไงบ้างคะ เจ็บมากรึเปล่าเอลิซาเบธจับมือที่มีแผลของเพื่อนสาวขึ้นมาดูแล้วถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง ก่อนจะสำรวจที่อื่นด้วยว่ามีบาดแผลตรงไหนอีกไหม


          “ฉันไม่เป็นอะไรหรอก บาดแผลแค่นี้เอง แล้วเธอล่ะเอลิซ่า โดนอาจารย์สองคนนั้นทำอะไรรึเปล่าแคทเธอรีนถามกลับ เพราะเธอรู้สึกไม่ค่อยชอบหน้าอาจารย์สองคนนั้นเสียเท่าไหร่


          “ไม่หรอกค่ะเอลิซาเบธส่งยิ้มให้ จริงๆ แล้วอาจารย์สองคนนั้นแทบไม่ได้สอนเธอเลยมากกว่า เพราะมีคนอื่นมาสอนให้


          “ดีแล้วล่ะแคทเธอรีนพูดอย่างเบาใจ


          พวกเธอคุยกันโดยไม่สนใจสามหนุ่มที่ยืนอยู่เลยสักนิด แต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดแทรกอะไร แค่ยืนนิ่งๆ ไม่พูดไม่จาก็เท่านั้น


           เอลิซาเบธกับแคทเธอรีนพร้อมด้วยพวกสามหนุ่ม พากันเดินไปตามระเบียงเพื่อเตรียมตัวกลับเพราะใกล้เวลาเลิกเรียนแล้ว เรื่องเรียนพวกเธอไม่ได้กังวลอะไรนัก เพราะแม้จะต้องไปฝึก แต่ทั้งงานและเนื้อหาต่างๆ อาจารย์ทุกท่านก็จะส่งมันมาให้เพื่อให้พวกเธอเรียนตามเพื่อนได้ทัน


          ทั้งเอลิซาเบธและแคทเธอรีนพูดคุยกันไปเรื่อยๆ ระหว่างเดินไป แต่พวกเธอก็ต้องชะงักเมื่อเห็นกลุ่มคนยืนขวางอยู่ราวกลับกำลังมีเรื่องกัน และยังมีเสียงตะคอกด้วย


          “แกเข็ญรถยังไงของแกกัน ถึงได้มาชนท่านคลอเดียแบบนี้!!” ผู้ชายคนหนึ่งท่าทางหาเรื่องกำลังตะคอกใส่ผู้ชายอีกคนที่นั่งอยู่บนรถเข็ญด้วยท่าทางไม่สู้ดีนัก และยังมีหญิงสาวนั่งมองยืนมองอย่างเหยียดหยามอยู่ด้านข้าง


          ท่าทางที่เหยียดคนอื่นให้ต่ำลงแบบนั้นมันช่างคุ้นตาเสียเหลือเกิน..เหมือนใครบางคนที่เธอรู้จักเป็นอย่างดี


          “ผม..ไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษด้วยจริงๆ นะครับ ชายที่นั่งบนรถเข็ญกล่าวเสียงสั่น


          “ขอโทษงั้นเหรอ แค่ขอโทษมันจะทำให้ฉันหายเจ็บหรือไงล่ะ!!” ผู้หญิงคนนั้นตวาดใส่เขาเสียงดัง


          เสียงแสบแก้วหูชะมัดทานนกหวีดทุกสามมื้อรึไง


          “แกรู้ไหมว่าพ่อฉันเป็นใคร!”


          ตัวเองไม่รู้แล้วใครจะรู้ ถามอะไรโง่ๆ เสียจริง


          “พ่อฉันเป็นถึงท่านเอิร์ลเชียวนะ คอยดูเถอะ ฉันจะให้พ่อมาไล่แกออก!”


          บรรยากาศเริ่มกดดันหนักขึ้นไปอีกเมื่อท่านหญิงคลอเดียอะไรนั่นพูดว่าจะให้พ่อของตัวเองมาไล่ชายคนนั้นออก และในที่สุดเอลิซาเบธก็ทนฟังต่อไปไม่ไหว


          ใช้อำนาจรังแกคนอ่อนแอกว่าแบบนี้ต้องสั่งสอนเสียให้เข็ดจนไม่กล้าหาเรื่องใครอีก


          “ฉันว่าคุณทำไม่ถูกนะคะ ที่จะให้พ่อของตัวเองมาออกหน้าให้ในเรื่องที่มันเล็กน้อยแบบนี้


          เสียงหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นขัดกับความตึงเครียดทำให้ทุกคนหันไปมองผู้ที่กล้าท้าทายอำนาจของท่านคลอเดีย


          คนที่ปรากฏต่อหน้าพวกเขาคือหญิงสาวที่มีใบหน้างดงามมากที่สุดเท่าที่เคยพบเจอ เธอเดินเข้ามาท่ามกลางวงล้อมด้วยใบหน้าที่ประดับรอยยิ้มบางเบาไว้ที่ริมฝีปาก ร่างนั้นดูเยือกเย็นผิดกับขนาดที่ดูบอบบางนั่นลิบลับ

          และนอกจากหญิงสาวคนนั้นที่กล้าเดินเข้ามาแล้ว ยังมีหญิงสาวอีกหนึ่งคนและชายหนุ่มสามคนที่เรียกได้ว่าหน้าตาดีมาก


          เลือกคบที่หน้าตารึไงกัน


          “เธอเป็นใคร กล้าดียังไงมาว่าฉัน!!” คลอเดียหน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ ตั้งแต่เกิดมายังไม่มีใครกล้าว่าเธอเลยนะ แล้วหล่อนเป็นใครถึงกล้ามาต่อว่าเธอ!


          “ฉันเป็นใครก็ไม่สำคัญหรอกค่ะ ที่ฉันเข้ามายุ่งกับเรื่องแบบนี้เพราะทนเห็นบุตรสาวขุนนางรังแกคนธรรมดาด้วยเรื่องเล็กๆ ไม่ได้ก็เท่านั้น เอลิซาเบธบอกเสียงเรียบ


          “เรื่องเล็กๆ งั้นเหรอ ไอ้หมอนี่มันเข็ญรถมาชนฉันที่เป็นถึงบุตรสาวขุนนางเลยนะ!” คลอเดียตวาดด้วยความโมโห


          “ก็แค่นั้นไม่ใช่เหรอคะ แค่เข็ญรถมาชนนิดหน่อยจะเอาเรื่องอะไรให้มากความ


          “ก็เพราะมันชนฉันเจ็บไงล่ะ!”


          “แหมฉันเพิ่งรู้นะคะว่าคุณอ่อนแอถึงขนาดที่โดนชนนิดหน่อยก็เจ็บจะเป็นจะตาย นี่ถ้าโดนของมีคมบาดคงกรีดร้องเหมือนคนเสียสติเลยสินะคะ เอลิซาเบธยิ้มหวานพาให้คนที่ยืนล้อมรอบถึงกับขนลุก


          ช่างเป็นรอยยิ้มที่น่าหวาดกลัว


          “นี่แก!!...” คลอเดียง้างมือขึ้นจะตบลงที่ใบหน้างามของหญิงสาวตรงหน้า แต่ทว่ามือของเธอกลับถูกคว้าเอาไว้เสียก่อน


          หมับ


          “อย่าคิดจะเอามือสกปรกนั่นมาแตะต้องเพื่อนของฉัน ถ้าหากเธอทำร้ายเอลิซ่าแม้แต่นิดเดียว เธอจะเจ็บมากกว่าเป็นร้อยเท่า


          เสียงเย็นบาดลึกของแคทเธอรีนและแรงบีบที่ข้อมือส่งผลให้คลอเดียต้องเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด


          แคทเธอรีนสะบัดแขนของคลอเดียออกอย่างแรง ทำให้ร่างนั้นเซจนเกือบล้มแต่ยังดีที่มีคนรับไว้ได้ทัน


          “พวกแกคอยดูเถอะ ฉันจะให้ท่านพ่อมาเอาเรื่องพวกแกให้ถึงที่สุด จำเอาไว้!” ว่าจบก็หันตัววิ่งออกไปทันที โดยมีบรรดาคนลูกสมุนวิ่งตามไป


          เอลิซาเบธยังคงยืนนิ่งอยู่แบบนั้นไม่เอื้อนเอ่ยอะไร ก่อนจะค่อยๆ หันไปมองคนที่ยืนดูอยู่รอบข้างด้วยสายตาเย็นชา


          เฮือก


          พวกเขาสะดุ้งเฮือกกับสายตานั้นจนได้แต่เสหน้าหลบไป


          “พวกคุณน่ะทำไมถึงไม่ยอมช่วยเขาแล้วปล่อยให้เขาถูกกดขี่แบบนี้


          “……..”


          “ถ้าหากพวกฉันไม่เข้ามา พวกคุณคงยืนดูอยู่เฉยๆ สินะคะ


          คำถามนั้นทิ่มแทงลงกลางใจพวกเขาเข้าเต็มๆ ใช่..พวกเขาคงยืนดูอย่างเดียว เพราะเกรงกลัวในอำนาจ หากพวกเขาคิดต่อต้านคงมีจุดจบที่ไม่สวยนัก


          “และอีกเหตุผลหนึ่งที่ไม่ช่วย..เพราะเห็นว่าเขาเป็นคนพิการที่ดูน่าสมเพชในสายตาพวกคุณสินะ


          อึก


          พวกเขาเถียงไม่ออก..ไม่ใช่ว่าไม่อยากเถียงแต่เถียงไม่ได้ต่างหาก จริงอย่างที่เธอพูด..ลึกๆ แล้วพวกเขากำลังเหยียดหยามชายคนนี้จึงไม่ยอมยื่นมือเข้าช่วยเลย


          “พวกคุณรู้ไหมคะ..ว่าพวกคุณไม่ได้ดีไปกว่าพวกเขาเลย อาจจะแย่กว่าด้วยซ้ำ..เพราะพวกคุณเองก็สะใจไม่ใช่เหรอที่เห็นเขาโดนทำแบบนี้

          เอลิซาเบธใช้สายตาเย็นชาจ้องมองกลุ่มคนตรงหน้า ก่อนที่เธอจะเดินไปหาชายคนนั้นที่นั่งอย่างเงียบสงบบนรถเข็ญ เธอค่อยๆ ย่อตัวลงให้เสมอกับชายคนนั้นก่อนจะยิ้มอย่างอ่อนโยน


          “เดี๋ยวพวกฉันเดินไปส่งเองนะคะแล้วเธอก็ลุกขึ้นก่อนจะอ้อมไปด้านหลังเพื่อเข็ญรถให้เขาและเดินออกจากกลุ่มคนนั้นทันทีโดยไม่หันกลับไปมองอีก


          ทิ้งให้พวกเขายืนอยู่กับความรู้สึกผิดแบบนั้นต่อไป



          หลังจากที่พวกเขาจากมา ไม่มีบทสนทนาอะไรเกิดขึ้นเลย มีเพียงความเงียบระหว่างพวกเขาเท่านั้น จนชายหนุ่มที่นั่งบนรถเข็ญจนเป็นฝ่ายพูดขึ้น


          “อะเอ่อ ขอบคุณมากนะครับที่ช่วยผมไว้เขากล่าวอย่างอ่อนน้อม


          “อย่าคิดมากเลยค่ะ พวกเราเต็มใจช่วยเอลิซาเบธก็พูดกลับ


          “แต่ว่าพวกคุณ..จะเดือดร้อนเพราะผมนะครับเขากลัวว่าผู้มีพระคุณของเขาจะต้องเดือดร้อน


          เอลิซาเบธรับรู้ถึงความกังวลของชายคนนี้ เธอทำเพียงยิ้มรับแล้วพูดออกไป


          “อย่าห่วงไปเลยค่ะ เธอคนนั้นทำอะไรพวกฉันไม่ได้หรอกเพราะถ้ายายนั่นรู้ว่าพวกเธอเป็นใครคงไม่กล้าแม้แต่มองหน้าพวกเธอแน่นอน


          “แต่ว่า…” ถึงจะเป็นแบบนั้นเขาก็อดกังวลไม่ได้อยู่ดี


          “ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ อย่ากังวลเลยเธอยังคงยิ้มให้อย่างอ่อนโยน


          “คุณคงกลัวว่าตัวเองจะทำให้ใครเดือดร้อน แต่ความกลัวนั้นมันกำลังทำให้คุณถูกผู้คนมากมายรังแกนะคะ


          “……..”


          “ไม่ผิดหรอกค่ะที่จะลุกขึ้นสู้กลับบ้าง เพราะฉะนั้นอย่ายอมให้ใครมารังแกง่ายๆ อีกนะคะ


          “แต่..สภาพผมแบบนี้


          “เป็นคนพิการแล้วยังไงล่ะคะ แค่เราไม่ยอมแพ้อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้น แล้วอีกอย่างขาคุณก็ใช่ว่าจะไม่มีทางรักษาเสียหน่อย จริงไหม


          ก็จริงอยู่ที่มันสามารถรักษาได้..แต่เพราะสภาพครอบครัวของเขาที่เป็นเพียงครอบครัวธรรมดาหาเช้ากินค่ำ เงินที่จะใช้รักษาจึงไม่มี เขาก็เลยต้องกลายเป็นคนพิการจนถึงวันนี้


          “อ๊ะ จริงสิ พวกฉันต้องไปแล้วล่ะค่ะ เดินทางกลับบ้านดีๆ นะคะว่าจบเอลิซาเบธก็ผละออกจากรถเข็ญแล้วเดินจากไป แต่ก็ยังไม่วายหันกลับมาโบกมือลาเขา


          “ดะ..เดี๋ยวก่อน ผมยังไม่รู้ชื่อพวกคุณเลยเขารีบตะโกนถามก่อนพวกเขาจะจากไป


          พวกเขาทั้งห้าหันกลับมาอีกครั้ง


          “เอาไว้เจอกันอีกครั้งแล้วพวกเราจะบอกนะคะ


          แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องได้เจอกันอีกครั้งอย่างแน่นอน



……….



          “ช่วยเขา แต่ไม่ยอมบอกชื่อให้เขารู้ มันจะดีเหรอเอลิซ่าแคทเธอรีนถามยิ้มๆ


          “ดีแล้วล่ะค่ะเคธี่ ฉันมั่นใจว่าพวกเราจะได้เจอกันอีกครั้งแน่นอน


          พวกดีแลนรับฟังที่สองาวพูดอย่างเงียบๆ แม้ในใจจะมีเรื่องมากมายที่ต้องการเอื้อนเอ่ยก็ตาม


          ยอมรับว่าตอนแรกที่เห็นเธอเดินเข้าไปกลางวงนั้นพวกเขาก็ใจหาย แต่เห็นเธอทำเพื่อช่วยเหลือคนคนหนึ่ง มันทำให้พวกเขาได้แต่ยืนมองและเป็นห่วงอยู่ห่างๆ


          และเมือเห็นผู้หญิงที่ชื่อคลอเดียอะไรนั่นจะใช้มือสกปรกทำร้ายเอลิซาเบธพวกเขาก็อยากจะเข้าไปกระชากแล้วผลักให้ออกห่างจากร่างบาง


          แต่กลับโดนแคทเธอรีนตัดหน้าไปเสียได้ เอาเถอะดีแล้วล่ะที่เป็นแคทเธอรีน ถ้าหากเป็นพวกเขาคงถูกหาว่ายุ่งไม่เข้าเรื่องอีก


          “เอลิซ่า ฉันว่าเรารีบกลับกันดีกว่านะ ป่านนี้คนที่บ้านคงมารอพวกเราแล้วล่ะแคทเธอรีนพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าเย็นมากแล้ว


          “นั่นสินะคะ


          พวกเขากำลังจะเดินไปที่ประตูหน้าอาคาร แต่ในจังหวะที่ก้าวเดินนั้นกลับมีเงาร่างสูงใหญ่ของใครบางคน ยืนอยู่ต่อหน้าพวกเขา


          ร่างสูงดูคุ้นเคยในความคิดของเอลิซาเบธ เส้นผมสีบลอนด์ทอง นัยน์ตาสีเขียวมรกตดูอ่อนโยน รอยยิ้มบางๆ ที่ประดับบนริมฝีปากและใบหน้าหล่อเหลาที่สลักอยู่ในความทรงจำของเธอ


          ไม่จริงน่า


          ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ


          “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับเอลิซาเบธเสียงทุ้มดูอ่อนโยนกล่าวทักทายเธอ เอลิซาเบธพยายามดึงสติที่หลุดลอยของเธอให้กลับมาก่อนจะกล่าวทักทายตามมารยาท


          “ถวายพระพรเพคะ..เจ้าชายเซนเธอย่อตัวลงพลางพูดทักทายเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงด้วยความนอบน้อม คนอื่นๆ จึงทำตามทันที


          พวกเขาไม่ได้พบกันนานเท่าไหร่แล้วนะหนึ่งเดือน..สองเดือน..หรืออาจจะมากกว่านั้น


          “สบายดีไหมครับเอลิซาเบธเซนถามอย่างอ่อนโยน


          “หม่อมฉันสบายดีเพคะเจ้าชายเซนเอลิซาเบธก็ตอบแต่ไม่มองหน้าเขา


          เซนไม่ว่าอะไรที่เธอไม่มองหน้า เขาทำเพียงยิ้มก่อนจะก้าวเดินเข้ามาหาร่างบางที่ยืนอยู่ด้านหน้า


          “อย่าห่างเหินกับผมเลยครับ เรียกผมว่าเซนก็พอเขาพูดแบบนั้น

          “แต่มันไม่สมควรนะเพคะ เอลิซาเบธรีบแย้งทันที


          “ไม่เป็นอะไรหรอก


          เธอเงยหน้าสบตากับเขาก่อนจะรีบหลบตาไปทันที..ไม่ว่าตอนนั้นหรือตอนนี้เธอก็ไม่เคยสู้สายตาเขาได้เลยจริงๆ


          และการสนทนาของพวกเขาก็จบลงในเวลาเพียงไม่นาน เพราะพวกเขาต้องรีบกลับบ้าน ในขณะที่เจ้าชายเซนต้องกลับไปที่ปราสาท


          การพบกันแบบไม่คาดคิดในครั้งนี้..มันกำลังสั่นคลอนจิตใจของเอลิซาเบธ


-------------------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.184K ครั้ง

28 ความคิดเห็น

  1. #963 sseettss (@sseettss) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 22:46
    ขอน้องเซนเป็นพระเอก!!
    #963
    0
  2. #751 Tiwa4845 (@Tiwa4845) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 13:35
    *เข็น อันนั้นมันลำบากยากเย็นแสนเข็ญ​
    #751
    0
  3. #723 Blue roses are being overlooked (@tannycover) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 14:25
    พระเอกของน้องงงงงงงง น่ารักงุ้ยยยยยยย
    #723
    0
  4. #641 bLueNiGhT (@crystalbow) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 00:53
    ค่าตัวกี่บาทลูก เจ้จะได้เปย์ ออกมายากมาก55555
    #641
    0
  5. #587 markbam55 (@markbam55) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 14:44
    ลูกชายของแม่~~ในที่สุดลูกก็โผล่มาาาา~~~
    #587
    0
  6. #488 ครีม (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 15:46

    เซนนนนนนน เชียร์นะคะ!!!!

    #488
    0
  7. #479 TheQueen773 (@TheQueen773) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 22:37
    เจ้าชายเซนผู้ค่าตัวแพงปรากฏตัวแล้วววว
    #479
    0
  8. #453 thanatcha569 (@thanatcha569) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 07:27
    อัพต่อหน่อยค่ะะ
    #453
    0
  9. #450 Harmony18 (@Harmony18) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 20:56
    มานิ่มๆแต่เชือดได้ทุกคน555
    #450
    0
  10. #449 Fst Forsythia (@gonggang-karn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 20:49
    ในที่สุดดด! หนุ่มหล่อผู้ค่าตัวแพงมากที่สุดของเรื่องนี้ก็โผล่ม่แล้วเย้55555555
    #449
    0
  11. #448 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 08:32

    รอนะคะ
    #448
    0
  12. #446 Yah_Radcha (@Yah_Radcha) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 13:04

    สนุกมากเลยคับ

    รอติดตามผลงานตอนต่อไปนะคับ
    #446
    0
  13. #441 Spiderseiya (@Spiderseiya) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 17:27
    มาแล้วสินะคนค่าตัวแพง555555 รอติดตามอยู่นะคะ มาต่อเร็วๆน้า สู้ๆ
    #441
    0
  14. #426 wanvipa199437 (@wanvipa199437) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 01:14
    ีอยุนะคะไรท์ สนุกมาก ชอบมากเลยค่ะ
    #426
    0
  15. #425 cvin (@littledarklike) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 00:48
    รีบมาต่อน๊า ติดงอมแงมแล้วเนี่ย ????🏻????🏻💛
    #425
    0
  16. #424 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 21:43

    มาต่อทุกวันม่ได้หรอคะไรท์
    #424
    0
  17. #423 Darkness_merina (@0821337077) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 18:24

    เซนค่าตัวเเพงดีเนอะ....ไรท์ค่าตัวเซนเท่าไร่คะ!!!จ่ายไม่อั้นค่ะ!!
    #423
    0
  18. #422 f0832873494 (@f0832873494) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 16:49
    รรรรรรร
    #422
    0
  19. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 22:14

    รอจ้าาาาาาาาาาาาาาาาา

    #420
    0
  20. #419 SoonHoonLover (@SoonHoonLover) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 21:21
    มาแล้วววว หลังจากที่หายไปนาน
    #419
    0
  21. #417 Lis33 (@Lis33) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 19:55
    มาแล้ววววว เจ้าชายยยยยยยยยย
    #417
    0
  22. #416 Som_smile36 (@Som_smile36) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 17:49
    เจ้าชายมา!!! ทหาร!!!

    #ถุ๊ยยย ผิดแล้ว
    #416
    0
  23. #414 สุดย0ด (@patinya1223) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 17:28
    เรือน้องมาแล้ววววว
    #414
    0
  24. #412 Zixga (@A-star) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:57
    เจ้าชายมาเเล้วววว
    #412
    0
  25. #411 HighGirl (@Ammy_PMP) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 16:30
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด เจ้าชายเซน
    #411
    0