Villain Queen บัลลังก์นางพญา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,719 Views

  • 976 Comments

  • 5,853 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,173

    Overall
    140,719

ตอนที่ 18 : บทที่ 16 :: เทศกาลการประลองเวท (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11666
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1130 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61



บทที่ 16 :: เทศกาลการประลองเวท (5)


--------------------


         ณ สุดขอบของป่าดงดิบ


         แคทเธอรีนกำลังต่อสู้กับรุ่นพี่ในชั้นปีที่สี่ ซึ่งเป็นชายหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลามากคนหนึ่ง


          แต่ติดที่ว่าชายหนุ่มคนนั้น


          ชอบกวนประสาทเธอน่ะสิ!


         “คนสวย..พูดกับผมหน่อยสิครับ เอาแต่เงียบแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะ หึหึหนุ่มหน้าหล่อล่อฝ่าเท้าพูดจากวนประสาทเธอเป็นรอบที่ร้อย


          “อย่ามากวนประสาทกันจะได้ไหมคะ!”


          “เอ๋ผมแค่อยากจะคุยด้วยเองนะ ทำไมต้องดุกันด้วยล่ะ เสียใจนะครับกำลังตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ


             สรุป..เธอผิดสินะ=_=


           “ถ้ารุ่นพี่จะช่วยจริงจังกับการต่อสู้มากกว่านี้ ฉันจะขอบคุณมากเลยล่ะค่ะเธอบอกด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย


           “แต่ว่าผมอยากใกล้ชิดเธอมากกว่านี้นี่นา


           “หา?


             แต่ยังไม่ทันที่แคทเธอรีนจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น ชายหนุ่มหน้าหล่อก็พุ่งเข้ามารวบตัวเธอแล้วกดลงกับพื้น เรียกได้ว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ในท่าทางที่ล่อแหลมมาก


              แคทเธอรีนนอนราบไปกับพื้นหินโดยมีชายหนุ่มคนนั้นคร่อมทับอยู่


              เธอแพ้แล้วสินะ


              ไม่มีบทสนาทนาอะไรเกิดขึ้นระหว่างพวกเขา มีเพียงความเงียบงันและเสียงลมที่หวีดหวิวอยู่รอบกายเท่านั้น


              แคทเธอรีนจ้องมองไปที่ดวงตาคู่สวยของชายหนุ่มที่อยู่เหนือร่างเธอ ดวงตาของเขาเป็นสีส้มโกเมนสวยงาม เรือนผมสีเทาขาวตัดกับสีตา และรอยยิ้มอ่อนโยนที่ประดับบนใบหน้าหน้าหล่อหลาดูเป็นสุภาพบุรุษ


              หัวใจของเธอเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน


              ทำไมกันนะ


              ทางด้านของชายหนุ่มเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน เพียงแต่ว่าด้วยความที่เขาอายุมากกว่าเธอ จึงไม่อาจทำอะไรที่ไม่เหมาะสมได้ เขาจึงต้องเก็บอารมณ์และความรู้สึกเอาไว้ ภายใต้หน้ากากของชายหนุ่มผู้อ่อนโยน


            “คือว่า…”


             เสียงหวานของแคทเธอรีนเอ่ย แต่กลับมีเสียงประกาศจากสนามประลองดังขึ้นขัดเสียก่อน


            ‘การประลองในรอบนี้..ปีหนึ่งเป็นฝ่ายชนะไปด้วยคะแนนสองต่อหนึ่ง เราจะทำการพาผู้ประลองทุกท่านกลับมายังสนามค่ะ


              ได้ยินแบบนั้นแคทเธอรีนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ดูเหมือนว่าเอลิซ่ากับดีแลนจะชนะ


               ชายหนุ่มรุ่นพี่ลุกออกจากร่างของเธอแล้วส่งมือมาให้เธอ แคทเธอรีนจึงรับน้ำใจเขาด้วยการจับที่มือใหญ่แล้วดึงตัวเองให้ลุกขึ้น


             “ขอบคุณนะคะเธอบอกเสียงเบา


             “ผมเต็มใจครับเขายิ้มให้เธอ


             “อา..จริงสิ เรายังไม่ได้แนะนำตัวกันเลยนี่นา เขาเป็นฝ่ายพูดขึ้นอีกครั้ง


             “ฉันชื่อแคทเธอรีน แอกเนสค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเธอเป็นฝ่ายแนะนำตัวก่อน


            “ผมชื่อโอนิกซ์ วาซิลิส ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะครับคนสวยเขาตอบกลับด้วยท่าทางกวนประสาท


             ถึงภายนอกเขาจะดูเป็นสุภาพบุรุษยังไง


             แต่ภายในของเขาก็คือคนชอบกวนประสาทดีๆ นี่เองล่ะนะ




             แล้วหลังจากนั้นพวกเขาก็ถูกพาตัวกลับมาที่สนามประลอง ซึ่งมีบรรดาผู้คนมากมายต่างส่งเสียงโห่ร้องเป็นการต้อนรับอย่างดี


             ส่วนเอลิซาเบธก็กลับมาพร้อมกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่ท่าทางจะบาดเจ็บไม่น้อย


             เล่นแรงจริงๆ เอลิซ่าเนี่ย


             ส่วนดีแลนนั้นเดินทำหน้าตาบอกบุญไม่รับมาแต่ไกลเลยแฮะ หงุดหงิดอะไรมาหว่า


             แคทเธอรีนเบนสายตาไปมองหญิงสาวรุ่นพี่ปีสี่ที่เกาะติดดีแลนยิ่งกว่าปลิงก็พลันเข้าใจเรื่องทั้งหมด


             โดนป่วนประสาทมาล่ะสินะ..น่าสงสารจริงๆ



             เอลิซาเบธเดินกลับมายังที่นั่งของตัวเองแล้วทรุดตัวลงด้วยความเหนื่อยล้าเล็กน้อยหลังจากที่ใช้พลัง นัยน์ตาสีม่วงสวยปิดลงอย่างต้องการพักผ่อน คนอื่นๆ ที่เห็นแบบนั้นก็ไม่ได้เอ่ยอะไร เพราะพวกเขาเองก็ต้องการพักเช่นกัน


             เพื่อการต่อสู้ในรอบชิงชนะเลิศที่เรียกได้ว่า..สาหัสพอสมควร


             เวลาผ่านไปสักพัก..เอลิซาเบธลุกจากที่นั่งแล้วก้าวเดินออกไปจากสนามประลอง ส่วนพวกแคทเธอรีนก็ไม่ได้ถามอะไร พวกเขาคิดว่าเอลิซาเบธคงต้องการทำธุระส่วนตัวบางอย่างก่อนการประลองในรอบถัดไป


             แต่ทำไมพวกเขาถึงรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเลยนะ


             ราวกับว่า..มันจะเกิดเรื่องไม่ดีกับเอลิซาเบธในการประลองรอบต่อไปอย่างนั้นแหละ


            “ขอเถอะ..อย่าให้มันเป็นแบบนั้นเลยแคทเธอรีนพึมพำในลำคอเสียงเบาด้วยความกังวล




……….




             ร่างของเอลิซาเบธก้าวมาตามทางเดินตรงระเบียงของโรงเรียน ที่เธออกมาจากสนามประลอง เพราะเธอต้องการที่สงบๆ ในการสงบจิตใจที่ว้าวุ่นของตัวเอง


             ลางสังหรณ์ของเธอมันบอกว่า..ถ้าเธอฝืนลงแข่งรอบชิงชนะเลิศ ชีวิตเธอจะมีอันตราย และเพราะรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยนั้น พลังในตัวเธอถึงไม่สงบเลยแม้แต่นิด


             บ้าจริงในเวลาแบบนี้ยังจะรู้สึกไม่ดีอีก!


             เอลิซาเบธก้มลงมองมือที่สั่นระริกของตัวเองด้วยแววตาไหววูบ ความกังวลฉายชัดในดวงตาสีม่วงคู่นั้น


             แต่ทว่ามือของเธอกลับถูกกุมไว้ด้วยมือใหญ่ของใครบางคน


             ใบหน้าสวยเงยขึ้นสบตากับผู้มาใหม่ ก่อนที่เธอจะเบิกตาขึ้นเล็กน้อย แล้วกลับไปทำสีหน้าเรียบเฉยดังเดิม


            “กังวลงั้นเหรอ ตัวเล็กเสียงทุ้มนุ่มนวลของชายคนนั้นที่ทำให้เธอรู้สึกสงบลง


              ตัวเล็กมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นแหละที่เรียกเธอแบบนั้น


              หนึ่งในนั้นก็คือพวกเขาเหล่านี้ชายหนุ่มห้าคนที่โดนเธอปฏิเสธอ่างไม่รักษาน้ำใจ


               เอเดน..เลกิออส..เชสเตอร์..ลูคัส..และซิกเรน..ชายหนุ่มรุ่นพี่ทั้งห้าคนที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอ


              น่าแปลกนะ..ทั้งๆ ที่เธอทำเป็นไม่สนใจพวกเขาแท้ๆ แต่กลับสามารถจดจำชื่อของพวกเขาได้อย่างแม่นยำ


           “ถ้าจะบอกว่าไม่กังวลเลย..ฉันก็คงโกหกเอลิซาเบธกล่าวพลางหลบสายตาพวกเขา


            “ตัวเล็กกังวลอะไรครับ บอกผมหน่อยได้ไหมเลกิออสคือที่ถามเธอ


            “เรื่องประลองในรอบถัดไปรึเปล่าตามด้วยลูคัส


           “อย่ากังวลไปเลยนะ ถ้ายิ่งกังวลจะยิ่งเสียสมาธินะครับซิกเรนลูบลงที่หัวเธออย่างแผ่วเบา


              ทั้งเอเดนและเชสเตอร์เองก็ยิ้มให้กำลังใจเธอ ทำให้เอลิซาเบธเผลอยิ้มตอบพวกเขาไปด้วย


              อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เธอคิด


           “ฉันมีลางสังหรณ์ว่าหากฉันลงแข่งในรอบถัดไปจะเกิดเรื่องที่ร้ายแรงถึงชีวิตขึ้นน่ะค่ะ


             เอลิซาเบธตัดสินใจบอกในสิ่งที่เธอกลัวให้พวกเขาได้รับรู้ และสิ่งที่ได้รับกลับมาคือใบหน้าตกใจสุดขีดของพวกเขา ตามมาด้วยใบหน้าหวาดกลัว


             กลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไป


           “ฉันกลัวถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นจริงๆ ล่ะคะ ถ้าเกิดว่า…” ยิ่งพูดเสียงของเธอก็ยิ่งสั่นเครือ


             เอเดนทนมองภาพของหญิงสาวผู้เปราะบางเบื้องหน้าไม่ไหว เขาจึงรวบตัวเธอเข้ามากอดไว้ แล้วหัวเธออย่างปลอบประโลม ส่วนคนอื่นๆ เองก็คอยพูดถ้อยคำปลอบโยนเธอเช่นกัน


            “ไม่เป็นไรครับ..ไม่เป็นไร


            “ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย


             ใช่มันจะต้องเรียบร้อย




……….




             แล้วภาพที่พวกเขาเห็นอยู่ตรงหน้ามันคืออะไร


             สนามประลองภายในโคลอสเซียมพังทลายลงอย่างไม่มีชิ้นดีด้วยฝีมือของหญิงสาวจากชั้นปีที่ห้า..เพื่อร่วมชั้นของพวกเขา


             ซึ่งในตอนนี้คือสปายของศัตรูที่ถูกส่งเข้ามาจากอาณาจักรอื่น


             แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาขาดสติมากที่สุดคือร่างของหญิงสาวที่พวกเขารัก นอนแน่นิ่งจมกองเลือดราวกับคนตาย


            ไม่ขยับเขยื้อน.. ไม่บ่งบอกถึงชีวิต


            รอยแผลขนาดใหญ่ที่ตรงกลางอกรอยแผลที่เกิดจากการต่อสู้อันร้ายแรงที่สามารถพรากชีวิตเธอไปได้อย่างง่ายดาย


           “เอลิซาเบธ!!!”


           เสียงตะโกนเรียกชื่อราวกับจะขาดใจของชายหนุ่มทั้งสิ้นสิบกว่าคน รวมทั้งเพื่อนสนิทอย่างแคทเธอรีนที่บาดเจ็บสาหัสก็พยายามฝืนเดินไปยังร่างของเอลิซาเบธ แต่เธอกลับถูกหยุดไว้เสียก่อน


         “เธอจะทำอะไร!!” ชายหนุ่มนามโอนิกซ์ตะคอกถามเธออย่างโมโห


         “ฉันจะไป..หาเอลิซ่าเสียงหวานขาดห้วงไปเล็กน้อย


         “ด้วยสภาพใกล้ตายแบบนี้น่ะเหรอ!!”


         “ชะ..ใช่..”


         “เธอนี่มัน…” ทำไมถึงไม่รู้จักห่วงตัวเองเสียบ้างเล่า!


          โอนิกซ์อุ้มร่างของแคทเธอรีนขึ้นก่อนจะรีบก้าวออกจากสนามประลองเพื่อพาเธอไปรักษา


        “จะ..พาฉัน..ไปไหน..แค่กๆเธอกระอักเลือดออกมาเล็กน้อย


        “พาเธอไปรักษาเขาบอกเสียงเรียบ


        “แล้ว..เอลิซ่าล่ะ..เราทิ้งเธอไม่ได้นะเธอบอกอย่างลนลาน


        “อย่าห่วงเลย..เพื่อนของเธอน่ะมีคนเข้าไปช่วยเหลือแล้ว


        “จริงเหรอ..”


        “อืม


         “ดีจัง…” เธอบอกแค่นั้นก่อนจะหลับตาลงด้วยรอยยิ้มแล้วหลับไปในอ้อมแขนของเขา


           โอนิกซ์ก้มลงมองไปหน้าของแคทเธอรีนอย่างเงียบงันก่อนจะถอนหายใจเล็กน้อย แล้วรีบพาเธอเดินออกไปให้เร็วที่สุด




           ภายในสนามประลองกำลังวุ่นวายมากขึ้นเรื่อยๆ บรรดาแพทย์รักษาคนฝีมือเยี่ยมต่างทยอยกันเข้ามาเพื่อทำการรักษาหญิงสาวที่แสนสำคัญคนหนึ่ง


           บอกว่ารักษาก็ไม่ถูกนักต้องบอกว่ายื้อชีวิตเธอเสียมากกว่า


           เพราะในตอนนี้เธอแทบจะไม่เหลือชีพจรให้เต้นแล้ว


          “ทำไมเลือดถึงไม่หยุดไหลเสียที!!” เสียงตวาดของดยุกโดโนแวนทำให้บรรดาแพทย์ถึงกับตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว


          “เราต้องเคลื่อนย้ายเธอไปรักษาที่อื่น..ที่ไหนก็ได้ที่มีอุปกรณ์พร้อม!” เซลดริสเองก็แทบอาละวาด


         “ระเราเคลื่อนย้ายคุณหนูเอลิซาเบธตอนนี้ไม่ได้ครับแพทย์คนหนึ่งเอ่ยขึ้นเสียงสั่น ก่อนจะได้รับสายตาน่ากลัวจากดยุกโดโนแวน


         “ทำไมแม้จะเป็นเสียงเรียบ แต่กลับทำให้พวกเขากลัวได้มากกว่าเดิม


          “ถะถ้าหากเราเคลื่อนย้ายในตอนที่คุณหนูยังอาการไม่คงที่..อะ..อาจจะไม่สามารถรอดชีวิตได้ครับ


          “ถ้าอย่างนั้นก็ทำให้อาการเธอคงที่สักทีสิ!!” เหล่าห้าหนุ่มที่ยืนอยู่ด้วยแทบจะหักคอพวกหมอไร้ประโยชน์ทิ้งทันที แต่ก็ต้องสงบสติอารมณ์ไว้


           ซิกเรนที่มีความรู้เรื่องการรักษษมาทุกรูปแบบก็เข้าไปช่วยบรรดาแพทย์ทุกคนในทันที เขาทำทุกวิถีทางเพื่อให้เลือดหยุดไหล..และในที่สุดมันก็หยุด


          จากนั้นทั้งซิกเรนและทีมแพทย์ต่างก็พยายามรักษาบาดแผลทั้งภายในและภาย แม้จะรักษาได้ไม่มากแต่ก็ต้องทำต่อไปเพื่อให้เธอรอดชีวิต


          และดูเหมือนจะเกิดปาฏิหาริย์ขึ้นอีกครั้ง


          เธอรอดพ้นจากอันตรายแล้วแต่อาการก็ยังสาหัสอยู่ดี ทางทีมแพทย์จึงรีบเคลื่อนย้ายเธอไปรักษาต่อทันที


          ส่วนพวกของเอเดนและเซลดริส ซึ่งทั้งหกคนเป็นสมาชิกสภาองครักษ์ก็ต้องไปประชุมสภาต่อเพื่อหารือเรื่องสปายจากอาณาจักรอื่นและการยกเลิกสัญญาสงบศึก เพราะพวกนั้นละเมิดสัญญาก่อน


          และดยุกโดโนแวนก็ต้องเดินทางไปที่พระราชวังพร้อมเจ้าชายเซนเพื่อบอกเรื่องราวต่างๆ ให้ทั้งราชาและราชินีได้รับรู้


           แม้จะห่วงเอลิซาเบธมากขนาดไหน แต่พวกเขาก็ต้องทำเพราะเป็นหน้าที่ที่ตองปฏิบัติ และมันเกี่ยวข้องกับตัวบุตรสาวของเขาโดยตรงด้วย เขาจึงทำเท่านั้น




……….




           เทศกาลการประลองเวทจบลงด้วยความสุญเสียมากมายที่เกิดขึ้นจากสปายของอาณาจักรอื่น


           ทั้งผู้เข้าประลองในชั้นปีต่างๆ ทั้งนักเรียนในสถานบัน และผู้ชมที่พากันมาดูการประลองต่างก็ได้รับบาดเจ็บกันถ้วนหน้า


           แต่คนที่บาดเจ็บหนักที่สุดคือผู้เข้าแข่งในชั้นปีที่หนึ่ง


เอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิส

แคทเธอรีน แอกเนส

ดีแลน ออร์ลันโด

อัลเบิร์ต เทรเวอร์

เรนเดล เทรเวอร์


           ทั้งห้าคนคือคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส เพราะต้องเข้าปะทะโดยตรงกับสปายของศัตรู


            และในตอนนี้..พวกเขาก็ยังคงรักษาตัวอยู่


--------------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.13K ครั้ง

55 ความคิดเห็น

  1. #965 Tewaik (@pattawarin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 23:57
    นึกว่าจะได้ใช้ท่าอสรพิษซะอีก5555 อิสปายยยย
    #965
    0
  2. #780 ploycom12345 (@ploycom12345) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 10:12
    กรี๊ดดดดดด!!! แล้วลูกชั้นจะฝึกท่าอสรพิษล่อลวงมาทำไม!?=_=*(พวกสปายเวร!!)
    #780
    0
  3. #683 Saminmime (@Saminmime) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:20

    อย่าเทนะคะ
    #683
    0
  4. #682 Mirenna (@Mirenna) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:22

    อัพต่อไวๆนะไรท์ เป็นกำลังใจให้คะ!
    #682
    0
  5. #680 j7pro19012561 (@j7pro19012561) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:11

    รอค่าาาาาาาาาาาาไรท์

    #680
    0
  6. #676 tookno1 (@tookno1) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:22
    กลับมาได้รึป่าว กลับมาอัพได้แล้ว
    #676
    0
  7. #674 natchababa (@natchababa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:07

    มาอัพเถอะ อยากอ่านต่อแล้ววว
    #674
    0
  8. #672 baimon2003 (@baimon2003) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:24
    รออ่านตอนต่อไป
    #672
    0
  9. #670 AnchaleeSimpson (@AnchaleeSimpson) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 16:21
    มาอัพเถอะอย่ากอ่านแล้ว
    #670
    0
  10. #669 pang061458 (@pang061458) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 22:51
    อัพสักทีเถอะค่ะ
    #669
    0
  11. #668 (warrior" *c*) (@catcats) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 14:16
    เจ็บแล้วเจ็บอีกนะ สงสารร
    #668
    0
  12. #666 Namkhing2410 (@Namkhing2410) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 21:17

    เม้นในตอนนี้รอบที่3แล้วน้าาาา
    #666
    0
  13. #664 00Secrets00 (@kuuyuuki) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 21:38
    รอฉันรอเธออยู่แต่ไม่รู้เธออยู่หนใด
    #664
    0
  14. #662 Namkhing2410 (@Namkhing2410) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 22:53

    ไรท์หายไปไหนแล้วเราคิดถึงอัปให้เราอ่านทีไรท์!!!เราจะไปเผาบ้านไรท์เล่นแล้วนะคะ!!!T^T
    #662
    0
  15. วันที่ 6 มกราคม 2562 / 14:06

    อัพเร็วๆเถอะคร่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-11.png

    #660
    0
  16. #659 hakino (@hakino) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 07:14

    รอฉันรอเธออยู่แต่ไม่รู้เธออยู่หนใด 555 ไรต์ขา รออ่านใจจะขาดแล้วค่ะ
    #659
    0
  17. #658 Namkhing2410 (@Namkhing2410) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 20:54

    โอ๊ยย!!!!รออ่านจนใจจะขาดแล้วจ้าาาา!!><!!
    #658
    0
  18. #657 sonesun (@catty12032) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 12:50

    โอ๊ยย

    อดทนไว้....(ในใจ: โฮ! โฮ~~

    เอลิซ่า แคท ดีแลน อัลเบิร์ต เรนเดล ขอให้หายไวๆนะ

    พวกสปายอย่าหวังว่าจะรอดนะ!! )
    #657
    0
  19. #655 nea662 (@Nea66) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 11:47
    อย่ากอ่านอีก
    #655
    0
  20. #652 ning792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 22:02

    คนสวยเจอสปายของแท้เกือบไม่รอด
    #652
    0
  21. #647 A Veggie Katang (@mekatang) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 08:45

    เห้ยยยยยยยย น้องงงงงงง

    ม่ายยยยยยย

    #647
    0
  22. #646 MilkyQuartz (@MilkyQuartz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 01:11
    มาเปิดเผยตัวอะไรตอนนี้เนี่ยนังสปายยย
    #646
    0
  23. #644 bLueNiGhT (@crystalbow) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 01:16
    งืออ น้องงงงงงงงงง
    #644
    0
  24. #636 BuaNim96 (@BuaNim96) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 05:17
    อาจารย์เฟลีเซียคงเสียสูญน่าดูที่ลูกศิษบาดเจ็บเฉียดตายเพราะการแข่งขันซ้ำรอยในอดีต : )
    #636
    0
  25. #635 p0rpun3 (@p0rpun3) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 00:36
    มาอัปยะค่ะ
    #635
    0