Villain Queen บัลลังก์นางพญา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 141,560 Views

  • 986 Comments

  • 5,878 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    12,014

    Overall
    141,560

ตอนที่ 20 : บทที่ 18 :: รอคอยด้วยความหวัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 735 ครั้ง
    6 มี.ค. 62


บทที่ 18 :: รอคอยด้วยความหวัง


---------------


           ภายให้ห้องโถงใหญ่ของพระราชวังกำลังปกคลุมไปด้วยพลังเวทธาตุมืดที่ดยุกโดโนแวนเป็นผู้ปล่อยออกมา จนบรรดาขุนนางคนอื่นๆ ต่างไม่อยากเข้าไปใกล้ เพราะเกรงว่าจะทำให้ดยุกแห่งความมืดคนนั้นไม่พอใจเข้า


           ราชาสเตฟานเฝ้ามองสหายสนิทของตนอย่างดยุกโดโนแวนที่อยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกกังวลไม่ต่างกัน เขาทราบข่าวของเอลิซาเบธแล้ว


            แน่นอนว่าครั้งแรกที่รู้ ราชินีโรซาเรียถึงกับเป็นลมล้มพับไปเลย เพราะหลานสาวที่พระนางเอ็นดูคนนั้นกำลังอยู่บนเส้นแบ่งความเป็นและความตาย หากพลาดพลั้งไปแม้แต่นิด.. ชีวิตของเธอก็คงดับสูญได้อย่างง่ายดาย


           เขาและราชินีโรซาเรียจึงส่งหมอหลวงที่เก่งที่สุดในอาณาจักรไปรักษาเธอ ตอนนี้จึงทำได้เพียงรอคอยเท่านั้น


           “โดโนแวนเราเข้าใจว่าเจ้ากังวลและเป็นห่วงเรื่องบุตรสาว แต่ในเวลานี้เจ้าต้องมีสมาธิกับปัญหาที่เกิดขึ้น แล้วช่วยเราแก้ไขมันให้กระจ่างราชาสเตฟานเอ่ยเตือนสติสหายสนิทด้วยเสียงที่อ่อนลง


           “ขออภัยด้วยฝ่าบาท


           ดยุกโดโนแวนได้สติในทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่ราชาสเตฟานเอ่ยเตือน แต่ถึงอย่างนั้นความกังวลบนใบหน้าหล่อเหลาก็ไม่ได้ลดลงเลย ดยุกโดโนแวนเพียงแค่หันกลับมาทำหน้าที่ของตนในฐานะดยุกเท่านั้น


          แม้ว่าในใจของเขาต้องการที่จะไปให้กำลังใจบุตรสาวตนสำคัญมากเพียงไรก็ตาม


          “ตอนนี้บุตรสาวของเจ้าอยู่ในมือของแพทย์ที่เก่งที่สุดในจักรวรรดิแล้ว ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเขา ส่วนหน้าที่เจ้าคือช่วยเราสืบสวนเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น เจ้าเข้าใจหรือไม่ราชาสเตฟานเอ่ย


          “พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท กระหม่อมเข้าใจดยุกโดโนแวนรับคำ เขาหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ที่ฟุ้งซ่านของตน ไอพลังเวทธาตุมืดจึงค่อยๆ หายไป


           บรรดาขุนนางคนอื่นๆ ที่เห็นว่าไอพลังเวทมืดนั้นหายไปแล้ว จึงถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ต้องรู้สึกว่าถูกบับคออยู่ตลอดเวลาอีกแล้ว


           แต่ยังไม่ทันจะได้พักหายใจ ผู้อาวุโสแห่งสภาเวทมนตร์ก็ได้เดินเข้ามาพร้อมกับสมาชิกสภาสิบองครักษ์บางส่วนด้วยใบหน้าคร่ำเคร่ง


          “ขออภัยพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท แต่กระหม่อมและสมาชิกสภาได้นำข้อความจากการสืบสวนสปายมากราบทูลผู้อาวุโสอลาสแตร์ไม่รอช้าที่จะกล่าวจุดประสงค์การมาเยือน


           “รีบบอกเรามาเร็วท่านผู้อาวุโสราชาสเตฟานเร่งให้ผู้อาวุโสบอกถึงเรื่องราวทั้งหมด


           “พ่ะย่ะค่ะ


           จากนั้นผู้อาวุโสอลาสแตร์ก็เล่าเรื่องราวที่ได้ยินมาทั้งหมดให้กับราชาเสตฟานและบรรดาขุนนางคนอื่นๆ ฟัง


            เมื่อพวกเขาได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดก็บังเกิดความรู้สึกที่เหมือนกันโดยไม่ได้นัดหมายคือความสงสารและเห็นใจครอบครัวของฟีโอน่า เกล


             เด็กสาวคนหนึ่ง กับครอบครัวธรรมดาๆ ที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ไม่เคยทำให้ใครเดือดร้อน ต้องมากลายเป็นหมากให้พวกศัตรูใช้ทำลายบ้านเมืองที่ตนเองอาศัยอยู่


             ไม่ว่าใครก็ต้องเสียใจ และในตอนนั้นเธอยังเป็นเพียงเด็กสาวผู้มองโลกในแง่ดีด้วย ไม่เคยต้องรับความกดดันจากหลายๆ อย่างในคราวเดียวเหมือนพวกเขา จึงต้องยอมทำตามอย่างช่วยไม่ได้


              และถ้าหากเธอไม่ทำ ครอบครัวก็จะเป็นอันตราย พ่อและแม่ของเธอจะต้องโดนฆ่า น้องสาวเพียงคนเดียวจะตองถูกนำไปขายให้พวกค้ามนุษย์ ใช้ชีวิตอย่างตายทั้งเป็น


              เรื่องเลวร้ายแบบนี้เด็กสาวดีๆ คนหนึ่งสมควรต้องเจองั้นหรือ


             “เรื่องเลวร้ายแบบนี้เกิดขึ้นกับประชาชน แต่เราผู้เป็นราชาของพวกเขากับไม่รู้เรื่องอะไรเลยราชาสเตฟานกำหมัดทุบลงบนที่วางแขนอย่างแรง


             “กระหม่อมเองก็เช่นกันพ่ะย่ะค่ะ ฟีโอน่า เกลคือนักเรียนของกระหม่อม แต่กระหม่อมกลับไม่รู้เลยว่านักเรียนของตนเองต้องเจอกับอะไรบ้างผู้อาวุโสอลาสแตร์กล่าวอย่างรู้สึกผิด


             “เรื่องเด็กสาวคนนั้นกับครอบครัวของเธอ เราจะให้ความคุ้มครองอย่างดี เจ้าไม่ต้องห่วงราชาสเตฟานกล่าว


              “พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาทผู้อาวุโสขานรับ


              “ส่วนเรื่องความผิดของเธอ เห็นแก่ที่เธอยอมร่วมมือในการสืบสวนและให้ข้อมูลที่สำคัญกับเรา ความผิดเหล่านั้นสามารถหักล้างกันได้ แต่อย่างไรเสียก็ต้องได้รับโทษอยู่ดี


               แม้จะทราบดีว่าเด็กสาวคนนั้นมีความจำเป็นที่ต้องทำ แต่ความผิดก็คือความผิด หากไม่ลงโทษจะกลายเป็นเยี่ยงอย่างให้คนอื่นทำผิดตาม


              “ฝ่าบาทต้องการให้ทำอย่างไรพ่ะย่ะค่ะผู้อาวุโสเองก็เข้าใจดี จึงไม่ขัดข้องอะไร


              “ให้เป็นหน้าที่ของท่านผู้อาวุโสเถอะ อย่างไรเสียเธอก็เป็นนักเรียนของท่าน ลงโทษเธอตามที่ท่านเห็นสมควรจะดีกว่าราชาสเตฟานมอบหน้าที่ให้ผู้อาวุโสในการลงโทษผู้ทำผิด


              “ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท ถ้าอย่างนั้นกระหม่อมและสิบองครักษ์ต้องขอทูลลาผู้อาวุโสก้มหัวเป็นการทำความเคารพ


              “เชิญเถอะราชาสเตฟานอนุญาต


               ผู้อาวุโสและสมาชิกสภาสิบองครักษ์เดินออกจากห้องโถงไปในทันทีเมื่อได้รับอนุญาต ในห้องโถงจึงเหลือเพียงเหล่าขุนนางและราชาสเตฟานเท่านั้น


              “ลัซวาร์โดเสียงอันทรงอำนาจของพระราชาเอ่ยเรียกมาควิสลัซวาร์โด


              “พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาทเสียงทุ้มแหบของมาควิสวัยกลางคนขานรับ


               มาควิสลัซวาร์โด แมทเดอรีน คือผู้นำของตระกูลแมทเดอรีน หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของจักรวรรดิไบแซนไทน์ มาควิสลัซวาร์โดมีอายุ 40 ซึ่งเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว แต่ความหล่อเหลาก็ยังไม่ได้ลดลงตามอายุเสียเท่าไหร่


              “เราต้องการให้เจ้าส่งคนไปคุ้มครองครอบครัวของฟีโอน่า เกล ให้ความช่วยเหลือพวกเขาอย่างดีราชาสเตฟานเอ่ย


              “กระหม่อมรับบัญชาพ่ะย่ะค่ะมาควิสลัซวาร์โดก้มหัวรับคำบัญชา


              “โดโนแวนราชาสเตฟานหันมาเรียกสหายคนสนิทที่นั่งเงียบอยู่ด้านข้าง


              “พ่ะย่ะค่ะดยุกโดโนแวนขานรับคำเรียกนั้น


              “เราอยากให้เจ้าคอยจับตาดู ว่าใครเป็นผู้ต้องสงสัยที่จะเป็นศัตรูจากอาณาจักรอื่นแทรกเข้ามาในจักรวรรดิเรา


              “ได้พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท กระหม่อมจะทำหน้าที่จับตาดูเอง ราชาสเตฟานได้ยินแบบนั้นก็พอใจ


              “เอาล่ะ การประชุมจบลงเพียงเท่านี้ แยกย้ายได้ราชาสเตฟานเอ่ยจบการประชุมทันทีที่เรื่องราวทุกอย่างจบลง


               บรรดาขุนนางคนอื่นๆ ทยอยออกจากห้องโถง แต่ดยุกโดโนแวนนั้นเร่งรีบกว่าใคร เขาก้าวเดินอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่หันกลับมามองใครเลย ลืมแม้กระทั่งการทำความเคารพผู้เป็นราชาเสียด้วยซ้ำ


              แต่พวกเขาเข้าใจดีว่าทำไม ใครบ้างล่ะจะไม่ห่วงลูกของตัวเอง ยิ่งในตอนนี้คุณหนูเอลิซาเบธ บุตรสาวแสนสำคัญของดยุกโดโนแวนกำลังอยู่บนเส้นแบ่งความเป็นความตายจากเหตุการณ์ที่โคลอสเซียม


              ถ้ายังเอาแต่นิ่งเฉยโดยที่ไม่ทำอะไร หากเสียเธอไปคงต้องมานั่งเสียใจทีหลังแน่ พวกเขาคงทำได้เพียงเอาใจช่วยอยู่ห่างๆ


              ก็หวังแค่ว่าเด็กสาวคนนั้นจะรอดพ้นจากความตาย เพื่อกลับมาหาครอบครัว



……….



              ดยุกโดโนแวนเร่งให้คนขับรถพากลับมาที่คฤหาสน์ด้วยความร้อนลนใจ ใจของดยุกหนุ่มเป็นกังวลอย่างถึงที่สุด เมื่อนึกถึงอาการบุตรสาวที่กำลังรักษาตัวอยู่


              เมื่อมาถึงคฤหาสน์แล้ว ดยุกหนุ่มก็ลงจากรถอย่างเร่งรีบ แต่ตาของเขาก็เหลือบไปเห็นบุตรชายพร้อมด้วยเพื่อนของบุตรชายอีกสองคน กำลังเดินเข้าไปในคฤหาสน์พอดี จึงเอ่ยทัก


             “เซลดริสดยุกโดโนแวนเอ่ยเรียกบุตรชาย


             ร่างของเซลดริสหันมาตามเสียงเรียกนั้น ก่อนจะพบว่าเป็นบิดาของตน จึงเอ่ยเรียกตอบ


            “ท่านพ่อ ประชุมเสร็จแล้วเหรอครับเซลดริสถามถึงเรื่องประชุม


            “อืม ผู้อาวุโสอลาสแตร์นำเรื่องทุกอย่างมากราบทูลฝ่าบาทแล้ว ตอนนี้แค่รอดำเนินการเท่านั้นน่ะดยุกโดโนแวนบอกแก่บุตรชาย ก่อนจะหันไปมองเพื่อนของบุตรชายที่มาด้วยกัน


             พวกเธอมาเป็นเพื่อนเซลดริสงั้นเหรอดยุกโดโนแวนถามเสียงเรียบ


           “ผมเป็นห่วงตัวเล็กหมายถึงเอลิซาเบธน่ะครับ ก็เลยมาด้วยชายหนุ่มผิวสีแทนผู้มีใบหน้าหล่อเหลาอย่างร้ายกาจเอ่ยขึ้น


             รู้สึกว่าจะชื่อเลกิออส นอร์ธ เซนเรียสินะ ส่วนอีกคน


             ดยุกโดโนแวนหันมองชายหนุ่มอีกคนที่มาด้วยกันด้วยนัยน์ตาคมกริบ จนชายหนุ่มได้แต่นึกสะดุ้งอยู่ในใจ


            “ถ้าพวกผมทำให้ท่านดยุกไม่พอใจก็ขอโทษด้วยนะครับ แต่พวกผมเป็นห่วงเอลิซาเบธจริงๆ


              ลูคัส วินเซนต์. แองเจโล่ เจ้าชายลำดับที่สองของสหพันธรัฐกรีนเวลด์ แม้จะเป็นถึงเจ้าชายแต่กลับไม่ถือตัวเลย


              เห็นความรู้สึกในตาคู่นั้นของพวกเขาแล้ว ดูท่าเขาคงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องระหว่างพวกเด็กๆ เอง สิ่งที่เขาทำได้คงมีเพียงการช่วยเหลืออยู่ห่างๆ เท่านั้น


               เมื่อคิดได้แบบนั้น ดยุกโดโนแวนจึงถอนหายใจออกมาแรงๆ ทำให้ทั้งเลกิออสและลูคัสเกร็งตัวเล็กน้อย


              “ฉันไม่ว่าอะไรพวกเธอหรอก ถ้าพวกเธออยากจะมาเยี่ยมเอลิซ่าฉันก็ไม่ว่าดยุกโดโนแวนบอก


               สองหนุ่มที่ได้ยินดังนั้นก็เบิกตากว้างนิ่งไปพักหนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างดีใจ แล้วกล่าวขอบคุณดยุกหนุ่มทันที


              “ขอบคุณนะครับพ่อตา


               ไอ้เด็กพวกนี้


               ได้ทีก็เอาใหญ่เลยนะ.. ดยุกโดโนแวนกัดฟันยิ้มอย่างข่มอารมณ์


                แต่ก่อนที่จะมีสงครามขนาดย่อมเกิดขึ้นที่หน้าคฤหาสน์ เซลดริสก็เอ่ยขึ้นห้ามปรามพวกเขาเสียก่อน


              “อย่าเถียงกันตอนนี้เลยครับท่านพ่อ ผมว่ารารีบเข้าไปด้านในกันเถอะครับ ผมเป็นห่วงน้องเซลดริสบอกอย่างกังวล


              “เอาเถอะ ไว้ค่อยเคลียร์กันทีหลังดยุกโดโนแวนพยักหน้ารับ ก่อนจะก้าวเดินนำหน้าบุตรชายเข้าไปในคฤหาสน์


              แต่เมื่อเข้ามาด้านในได้ไม่กี่ก้าว ภาพที่เห็นตรงหน้าก็ทำให้พวกเขาถึงกับขมวดคิ้วทันที


              ทีมแพทย์ผู้มากความสามารถที่พระราชินีส่งมารักษา ต่างก็กำลังวิ่งวุ่นไปทั่วพร้อมกับตะโกนอย่างเร่งรีบ ทั้งผู้ช่วยและเหล่าพยาบาลก็ทำหน้าเคร่งเครียดไม่แพ้กัน


              เกิดอะไรขึ้นระหว่างที่พวกเขาไม่อยู่


            “มีเรื่องอะไรกัน ทำไมทุกคนถึงตื่นตระหนกขนาดนี้ดยุกโดโนแวนรั้งร่างของพยาบาลสาวคนหนึ่งไว้ ก่อนจะถามเสียงเครียด


            “เอ่อคือพยาบาลสาวที่เห็นใบหน้าดุดันของอยุกหนุ่มก็ไม่กล้าพูด


              เธออ้ำอึ้งไม่กล้าตอบคำถามนั้น จึงได้แต่หลบสายตาคาดคั้นที่จ้องมองมาจากดยุกหนุ่มและเด็กหนุ่มทั้งสาม


             “ตอบฉันมา!” ดยุกโดโนแวนกดเสียงต่ำลงอย่างน่ากลัว จนพยาบาลสาวตัวสั่นกับน้ำเสียงนั้น


             อย่าว่าแต่พยาบาลสาวเลย แม้แต่สามหนุ่มที่มาด้วยกันยังรู้สึกหวาดหวั่นกับท่าทีแบบนั้นของดยุก


             แต่เหมือนว่าสวรรค์จะเห็นใจพยาบาลสาว หมอคนหนึ่งจึงเดินเข้ามาอยู่ท่ามกลางพวกเขา ดยุกโดโนแวนตวัดสายตาไปมองหมอหนุ่มคนนั้นทันที


            “ใจเย็นก่อนนะครับท่านดยุก เดี๋ยวผมจะเป็นผู้บอกทุกอย่างเองหมอหนุ่มคนนั้นหันหน้าไปทางพยาบาลสาวแล้วพยักหน้าเป็นเชิงบอหให้เธอออกไป


            พยาบาลสาวเข้าใจความนัย จึงส่งสายตาขอบคุณให้หมอหนุ่มแล้วรีบเดินจากไปทันที


           “บอกฉันมาเดี๋ยวนี้หมอ ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมทุกคนถึงตื่นตระหนกแบบนี้ดยุกโดโนแวนพยายามถามอย่างใจเย็นที่สุด


            แต่ถึงแม้จะถามอย่างใจเย็นยังไง ความกดดันที่หมอหนุ่มได้รับจากสายตานั้นก็ยังมากอยู่ดี..


            สมกับเป็นผู้ที่ถูกขนานนามว่าดยุกแห่งความมืด ความกดดันมหาศาลแบบนี้ มีไม่กี่คนหรอกที่จะทำได้


            “ก่อนที่จะบอก ผมอยากให้ท่านดยุกทำใจไว้หน่อยก็ดีนะครับหมอหนุ่มบอกเสียงเครียด


            “หมายความว่ายังไงเซลดริสคือคนที่ถามขึ้น เสียงของเขาสั่นอย่างห้ามไม่ได้ ใจเริ่มเต้นถี่รัวจนเจ็บหน้าอกไปหมด


            “ก่อนหน้านี้คุณหนูเอลิซาเบธหัวใจหยุดเต้นไปครั้งหนึ่งแล้วครับ


             !!!!


             จากที่หัวใจเต้นแรงจนเจ็บหน้าอกในตอนนี้กลับเต้นอย่างแผ่วเบาจนแทบไม่เต้นอีกแล้ว


             ดยุกโดโนแวนโซเซคล้ายจะล้ม ดยุกหนุ่มหายใจหอบอย่างแรงจนผู้เป็นบุตรชายและเพื่อนของบุตรชายต้องรีบเข้ามาประคอง


             “ท่านพ่อ! ทำใจดีๆ ไว้ก่อนครับเซลดริสพยายามเรียกสติของผู้เป็นพ่อด้วยความร้อนลน


             “แล้วตอนนี้ล่ะครับ! ตอนนี้เธอปลอดภัยแล้วใช่ไหมลูคัสหันไปถามหมอด้วยความกังวล


             “ตอนนี้หัวใจของเธอกลับมาเต้นแล้ว แต่มันเต้นแผ่วมากจนเรากลัวว่ามันจะหยุดเต้นอีก


             รู้แล้วว่าการที่กำลังมีความสุข แล้วถูกดึงลงมาให้เผชิญกับความทุกข์มันเป็นยังไง


             เพราะในวินาทีที่ได้ยินว่าหัวใจของเธอกลับมาเต้นอีกครั้ง พวกเขารู้สึกขอบคุณสวรรค์เป็นพันๆ ครั้ง


             แต่เมื่อได้ยินว่ามันจะหยุดเต้นไปอีกใจของพวกเขาก็ได้แต่เจ็บปวด


             “หมออยากให้ทำใจไว้หน่อยนะครับ เพราะสิ่งที่หมอทุกคนทำได้ในตอนนี้ มีเพียงการยื้อเวลาเท่านั้นหมอหนุ่มเอ่ยอย่างจนใจ


             “ก็รักษาเธอให้หายสิ เป็นหมอไม่ใช่รึไง!” เลกิออสตวาดใส่หมออย่างโมโห


             “หมอทำสุดความสามารถแล้วครับ ที่เหลือขึ้นอยู่กับตัวของคุณหนูเอลิซาเบธเอง ว่าเธอจะสู้ต่อรึเปล่า


             สี่หนุ่มได้แต่ยืนเคว้งคว้างอยู่ตรงนั้น พวกเขาแทบไม่ได้ยินที่หมอหนุ่มพูดอีกเลย เพราะหูมันอื้อไปหมด รู้สึกอยากร้องไห้.. แต่มันกลับไร้น้ำตา



……….



             ช่วงเวลาแห่งการรักษาช่างยาวนานราวกับผ่านไปเป็นปี ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วมันผ่านมาแค่หนึ่งเดือนเท่านั้น


             แต่มันก็เป็นหนึ่งเดือนที่ทรมานหัวใจเหลือเกิน เพราะนับจากวันที่เอลิซาเบธหัวใจหยุดเต้น ร่างกายเธอก็ค่อยๆ อ่อนแอลง จนแม้แต่ยาที่มีฤทธิ์อ่อนๆ ร่างกายเธอก็แทบจะรับไม่ไหว


             นั่นทำให้ทุกช่วงเวลาที่ได้อยู่ร่วมกันยิ่งมีค่ามากขึ้นไปอีก มากซะจนพวกเขาไม่อาจปล่อยให้เวลาที่มีอยู่สูญเปล่า ต่อให้มันเป็นเพียงเสี้ยววินาทีก็ตาม


             ทั้งเลกิออส ลูคัส ซิกเรน เชสเตอร์ และเอเดนต่างก็วนเวียนกันมาเยี่ยมคุณหนูเอลิซาเบธทุกวัน จนดยุกโดโนแวนรู้สึกคุ้นเคยกับพวกเขาแล้ว


             ถึงแม้ว่าในตอนแรกดยุกโดโนแวนจะไม่ชอบหน้าพวกเขาเสียเท่าไหร่ แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็ค่อยๆ สนิทสนมกับพวกเขามากขึ้น


              และเพื่อนสนิทของเอลิซาเบธอย่างแคทเธอรีน หลังจากรักษาตัวหาย เธอก็มาเยี่ยมเอลิซาเบธแทบจะทัน แถมยังมานั่งเฝ้าอยู่นานกว่าจะกลับ


              พวกดีแลนกับพี่น้องเทรเวอร์เองก็ผลัดกันมาเยี่ยม บ้างก็เอาของฝากมาให้ มาอยู่เป็นเพื่อนตอนที่เธอไม่ได้สติ


              ส่วนเซลดริสรายนั้นก็เอาแต่นั่งเฝ้าน้องสาวอยู่ข้างเตียงตลอด เพราะเขากลัวว่าน้องสาวจะเหงา จึงมาเล่าเรื่องต่างๆ ให้น้องฟังตลอดในตอนที่เธอยังไม่รู้สึกตัว


              และในตอนนี้พวกเขาก็กำลังรับประทานอาหารเช้าอยู่ที่ข้างๆ ห้องพักฟื้นของเอลิซาเบธ เพราะว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นจะได้รีบเข้าไปช่วยได้ทัน


              ระหว่างการรับประทานอาหาร พวกเขาก็พูดคุยกันบ้างแม้จะไม่มากก็ตาม ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องของเอลิซาเบธ และเรื่องทางการเมือง


              แต่ทว่า


              เพล้งง!!


              เสียงอะไรบางอย่างตกแตกดังขึ้น แต่มันจะไม่น่าตกใจเลย ท่าทิศทางของเสียงไม่ได้มาจากห้องพักฟื้นของหญิงสาวคนสำคัญ


               “เอลิซาเบธ!”


               ดยุกโดโนแวนและเซลดริส พร้อมด้วยพวกเลกิออสรีบวิ่งไปที่ห้องนั้นทันทีอย่างรีบร้อนจนเก้าอี้ที่นั่งอยู่ล้มไม่เป็นที่เป็นทาง


               ปัง!


               “เอลิซ่า!”


                ดยุกโดโนแวนเปิดประตูเสียงดังจนคนที่อยู่ข้างในสะดุ้งโหยง


                เอลิซาเบธในสภาพที่นั่งกองอยู่กับพื้นทำให้ผู้ที่เข้ามาใหม่ ถึงกับลนลานรีบเข้าไปประคองเธอแทบจะทันที


               “ลูกลุกขึ้นมาทำไมไม่เรียกพ่อล่ะครับเด็กดีดยุกโดโนแวนถามอย่างเป็นห่วง


               “ท่าน..พ่อเสียงของเธอแหบแห้งจนแทบไร้เสียง


               “ว่าไงครับเด็กดีดยุกโดโนแวนรับคำด้วยเสียงอ่อนโยนพร้อมกับช้อนตัวเธอขึ้นวางตนเตียงอย่างเบามือที่สุด


               “ลูกคอแห้งอยากดื่มน้ำค่ะเธอบอกจุดประสงค์


               “เดี๋ยวพี่ไปเอามาให้นะตัวเล็กเลกิออสรีบออกจากห้องไปเอาน้ำทันที


               เมื่อเริ่มปรับสภาพได้แล้ว เอลิซาเบธก็กวาดสายตามองพ่อกับพี่ชายตัวเองพร้อมด้วยชายหนุ่มสี่คนที่เธอรู้จักดี


               พวกเขาทุกคนสภาพดูอ่อนระโหยโรยแรงมาก เหมือนกับว่าไม่ได้พักผ่อนกันเลย


               “ท่านพ่อกับท่านพี่ทำไมถึงผอมลงขนาดนี้คะเอลิซาเบธถามอย่างเป็นห่วง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย


               พ่อกับพี่ชายของเธอผอมลงมาก หน้าก็ติดจะซีดเซียว ไหนจะใต้ตาที่ดูคล้ำนั่นอีก ทำไมถึงไม่ดูแลตัวเองเลย


             “พ่อขอโทษนะครับเด็กดี แต่พ่อเป็นห่วงหนูดยุกโดโนแวนบอกอย่างรู้สึกผิดเมื่อเห็นนัยน์ตาคู่งามของบุตรสาวเผยความกังวล


             “แล้วท่านพี่ล่ะคะ ทำไมถึงไม่ดูแลตัวเองเลยเอลิซาเบธหันหน้าไปหาพี่ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ


             “พี่กลัวว่าน้องจะไม่กลับมา กลัวว่าถ้าละสายตาไปแม้แต่นิดเดียวน้องจะทิ้งพี่ไปอีกเซลดริสบอกเสียงสั่น


                เอลิซาเบธชะงักไปในทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น เธอสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดของพี่ชายและทุกคนในห้อง


            “ระหว่างที่หนูไม่รู้สึกตัว.. เกิดอะไรขึ้นเหรอคะท่านพ่อ เธอถามอย่างสงสัย


              เซลดริสหันมองผู้เป็นพ่อ ดยุกโดโนแวนจึงยอมเล่าให้บุตรสาวฟัง


            “ลูกหัวใจหยุดเต้นไปครั้งหนึ่ง แถมร่างกายยังอ่อนแอลงเรื่อยๆ จนพวกเรากลัว กลัวว่าลูกจะจากเราไป


                แบบนั้นเองสินะ


                เพราะเธอเกือบต้องตายไปแล้วในตอนที่หัวใจหยุดเต้น พวกเขาถึงได้กลัวขนาดนี้


                เอลิซาเบธเอื้อมมือทั้งสองไปข้างหน้า แล้ววางลงบนแก้มของผู้เป็นพ่อและพี่ชาย ก่อนจะยิ้มให้พวกเขาอย่างอ่อนโยน แล้วพูดคำๆ หนึ่งที่เป็นดั่งน้ำทิพย์ชโลมใจพวกเขา


            “หนูกลับมาแล้วค่ะ และจะไม่จากไปไหนอีกเสียงนั้นอ่อนโยนอย่างที่สุด


                  ทั้งดยุกโดโนแวน ทั้งเซลดริส และพวกสี่หนุ่มรวมถึงเลกิออสที่ไปเอาน้ำ เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ต่างก็ยิ้มทั้งน้ำตา


                  การรอคอยด้วยความหวังของพวกเขามันคุ้มค่ามากจริงๆ


                  เพราะในที่สุดคนสำคัญของพวกเขาก็กลับมา


---------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 735 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #986 iloveloveyugyeom (@iloveloveyugyeom) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 00:21

    ใครคือพระเอก​โอยยยยย
    #986
    0
  2. #856 Atsarapha-9821 (@Atsarapha-9821) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 21:28
    รีบๆอัพน้าาา
    #856
    0
  3. #781 munongmu (@munongmu) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 20:05
    แล้วเชน ไม่มาเยี่ยมเลยหรอ ตกลงไม่ใช่พระเอก?
    #781
    0
  4. #730 Mp180948 (@Mp180948) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 13:55
    จะรออ่านตลอดนะคะ​ ไรท์อาจจะไม่ว่าง, ท้อ, เครียด​ แต่ไม่เป็นไรนะคะ​ นักอ่านรอได้เสมอค่ะ​ แต่อย่าเทก็พอ5555

    เรื่องนี้เป็นเรื่องในรอบหลายเดือนที่ทำให้เราร้องไห้ออกมา​ ไรท์เก่งมากจริงๆค่ะ​ ยอมรับเลย
    #730
    0
  5. #728 ritakawaiichan (@ritakawaiichan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 20:47
    ติดอันดับหนึ่งในแนวรักแฟนตาซีอีกแล้ว งื้อออ
    #728
    0
  6. #727 Mailrose23 (@Mailrose23) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 20:09
    รอค๊าาาาาาา
    #727
    0
  7. #726 markbam55 (@markbam55) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 17:46
    ลูกชายที่รักของแม่หายไปหนายยทำไมไม่มาเฝ้าน้องลูกกกกก
    #726
    0
  8. #724 + SaiChil + (@parkchaewon00) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 14:56
    น้ำตานี่มาเป็นทางยันจบตอนเลยจ้าาาา
    #724
    0
  9. #721 tonyongtakoporn (@tonyongtakoporn) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 09:25

    เอลิซ่าาา ฟื้นแล้วววว:-)
    #721
    0
  10. วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 23:30

    ไรท์ บันไซ!!!
    ขยันๆเขียนต่อไวๆนะ

    รอเสมอค่าาาา
    #719
    0
  11. #718 ManutsanunMmp (@ManutsanunMmp) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 23:17
    ฮื่อออออออ ฟื้นแล้วววว ดีใจน้ำตาไหลเลย
    #718
    0
  12. #717 MRS.46'S. (@Tk-Joker2546) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 23:15
    ฮื้ออออออ คัมแบคอีสเรียลลล
    #717
    0
  13. วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 22:47

    รอจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    #716
    0
  14. #715 ritakawaiichan (@ritakawaiichan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 22:26
    ฮือออ ฟื้นแล้ว ฮึก แงงงง มาต่อๆๆๆๆๆๆ
    #715
    0
  15. #714 Zixga (@A-star) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 22:25
    กลับมาสักทีนะ
    #714
    0
  16. #713 MKanchanok (@MKanchanok) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 22:19

    ฟื้นแล้วววว แล้วเจ้าชายลำดับที่2ชื่ออะไรนะคะ เซนรึเปล่า เซนหายไปไหนคะ
    #713
    0
  17. #712 AnchaleeSimpson (@AnchaleeSimpson) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 22:10
    ในที่สุดก็ฟื้นสักทีดีใจที่สูดดดดเลย
    #712
    0
  18. #711 PhattarawadeePh (@PhattarawadeePh) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 21:58

    ฮื่อ น้ำตาไหลเลยอ่ะ (พอดีกลับไปอ่านไหม่อีกรอบ)
    #711
    0
  19. #710 ning792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 21:53

    ตัวป่วนฟื้นแล้ว
    #710
    0
  20. #709 KC12345 (@KC12345) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 21:35
    รอออ ชอบมาก
    #709
    0
  21. #708 Mind-heart-psych (@Mind-heart-psych) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 21:01

    รู้สึกอบอุ่นมากๆเลย ฮ่า~
    #708
    0
  22. #707 Panlalita (@Panlalita) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 21:01

    รออออออ
    #707
    0
  23. #706 st2511 (@st2511) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 20:55

    มาเร็วๆนะ
    #706
    0
  24. #705 jammi554 (@jammi554) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 20:54

    ซึ้งใจจริงจริง
    #705
    0
  25. #704 Hcbifhfth (@Hcbifhfth) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 20:53
    มาอัพถี่ๆนะครับ
    #704
    0