Villain Queen บัลลังก์นางพญา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 141,830 Views

  • 987 Comments

  • 5,895 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    12,284

    Overall
    141,830

ตอนที่ 22 : บทที่ 20 :: ก่อนพายุใหญ่จะมาเยือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 581 ครั้ง
    10 มี.ค. 62


บทที่ 20 :: ก่อนพายุใหญ่จะมาเยือน


-----------------


            วันนี้ก็ยังคงเป็นอีกวันหนึ่งที่บรรยากาศในตอนเช้าชวนให้รู้สึกสดชื่น ไม่มีเรื่องวุ่นวายอะไรให้เธอต้องปวดหัวเหมือนเมื่อวันก่อน แถมร่างกายเธอก็ดีขึ้นมากจนสามารถขยับได้เป็นปกติแล้ว


            และที่สำคัญคือสถาบันการสอนเวทมนตร์เซนต์อีเดนที่เธอเรียนอยู่นั้น ประกาศปิดการเรียนการสอนประมาณสองเดือน เพราะผลกระทบจากเทศกาลการประลองเวท ทำให้สถานบันเสียหาย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสถานที่ที่ใช้ในการเรียน จึงต้องปิดเพื่อซ่อมแซม


            มิน่าล่ะพวกแคทเธอรีนถึงแวะมาเยี่ยมเธอได้ทุกวัน โดยไม่ต้องกลัวว่าการเรียนจะแย่ลงเลย


            มันน่าน้อยใจไหมเนี่ยเคธี่ ที่ไม่บอกอะไรเธอเลย ปล่อยให้เธอรู้สึกผิดอยู่ได้ตั้งนาน ที่ทำให้เพื่อนสนิทต้องหยุดเรียนมาหา


            เอลิซาเบธหน้างอด้วยความหงุดหงิดใจ ริมฝีปากบางเบ้น้อยๆ เป็นการบอกว่าตอนนี้เธองอนอยู่นะ


            “เป็นอะไรไปเอลิซ่า ทำไมหน้างอแบบนั้นล่ะ


            เสียงของหญิงสาวอีกคนในห้องทำให้เอลิซาเบธต้องตวัดตาไปมองทันที


            ก็เพราะใครกันล่ะคะ


            “โอ๋ๆ เคธี่ขอโทษนะเอลิซ่า แต่ความรู้สึกอยากแกล้งมันมีมากกว่านี่นาแคทเธอรีนพูดอย่างอารมณ์ดี ยิ่งเห็นใบหน้าสวยของเพื่อนแสดงความหงุดหงิดก็ยิ่งพอใจ


            ใช่แล้วคนที่ทำให้เอลิซาเบธขัดใจอยู่ตอนนี้คือแคทเธอรีน เพื่อนสนิทคนสวยที่ลงทุนมาหาเธอตั้งแต่เช้า แถมยังบอกเรื่องที่โรงเรียนปิดให้เธอฟังด้วย


            คือมันควรจะบอกเธอตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ


            แล้วมาบอกตอนนี้คืออะไรคะ!?


            ปล่อยให้เธอรู้สึกผิดตั้งนาน มันน่างอนไหมล่ะ


            “ไม่รู้ล่ะค่ะ ลิซงอนเคธี่แล้วว่าแล้วก็สะบัดหน้าหนี


            “ง้อนะคะ เคธี่ไม่ทำแล้วจริงๆปากบอกไม่ทำ แต่แววตาที่เป็นประกายวิบวับเชียวนะคะเคธี่ แล้วไอ้เสียงออดอ้อนนั่นมันอะไร


            เอลิซาเบธถอนหายใจเล็กน้อยกับความขี้แกล้ง ขี้อ้อนของเพื่อนสนิท ก่อนจะยิ้มอ่อนใจส่งให้ทีหนึ่ง เป็นการบอกว่าหายงอนแล้ว


            เคธี่อ้อนทีไร เธอนี่แพ้ราบคาบทุกทีเลยสิน่า


            แต่เอลิซาเบธจะรู้บ้างไหมว่าทุกครั้งที่เธออ้อน ใจของแคทเธอรีนเองก็เหลวเป็นน้ำทุกทีเหมือนกัน


            “แล้วเมื่อเช้าใครมาส่งคะ ดูเหมือนว่าจะหล่อมากด้วยเอลิซาเบธถามเสียงเจ้าเล่ห์


            เมื่อเช้าเธอเห็นร่างของเพื่อนสนิทลงมาจากรถของใครก็ไม่รู้ แต่เห็นแว้บๆ ว่าเป็นผู้ชาย แถมยังหล่อมากด้วย


            คิดจะปิดบังเพื่อนเหรอคะเคธี่ หึหึหึ


            “ก็คนรู้จักมาส่งน่ะเอลิซ่าแคทเธอรีนตอบเสียงอ้อมแอ้ม


            “อ๋อคนรู้จักเองสินะคะ อืมๆ เข้าใจแล้วค่ะถ้าเป็นแค่คนรู้จักธรรมดาคงไม่จับมือกันขนาดนั้นหรอกค่ะเคธี่


            เอลิซาเบธส่งยิ้มมีเลศนัย พร้อมด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ให้เพื่อนสนิท จนแคทเธอรีนได้แต่ก้มหน้าลง ทั้งที่ใบหน้าของเธอแดงซ่านขนาดนั้นแท้ๆ


            ไม่เนียนเลยนะคะเคธี่


            “แล้วเอลิซ่าถามทำไมเล่า ตัวเองก็มีบรรดาชายหนุ่มมานั่งเฝ้าเหมือนกันนั่นแหละ


            อื้อหือเล่นงี้เลยเหรอคะ


            เอลิซาเบธได้แต่ยิ้มแห้งๆ ส่งให้เพื่อน แต่ใบหน้านี่แดงไปถึงไหนต่อไหนแล้ว


            “โอเคค่ะเคธี่ ลิซไม่ล้อแล้วก็ได้เธอยกมือขึ้นยอมแพ้ให้เพื่อนสนิท


            ใครจะอยากโดนล้อว่ามีผู้ชายมานั่งเฝ้าทั้งที่ยังไม่ได้เป็นอะไรกันล่ะจริงไหม แบบนั้นมันน่าอายจะตาย ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งเขนแปลกๆ จึงสะบัดหัวไล่ความคิดพวกนั้นออกไป


            หลังจากนั้นพวกเธอก็ผลัดกันเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้กันและกันฟัง เคธี่เล่าถึงเรื่องสปายสาวที่สิบองครักษ์จับกลับมาให้เธอฟัง เคธี่เองก็ไม่รู้เรื่องอะไรมาก เธอรู้แค่ว่าสปายคนนั้นถูกบังคับให้ทำ ไม่ได้ตั้งใจจะทรยศจักรวรรดิ


            แต่แคทเธอรีนไม่รู้เหตุผลว่าทำไมเธอถึงต้องทำแบบนั้น ถ้าเอลิซาเบธอยากมากกว่านี้รู้ต้องไปถามกับพวกนั้นเอง แต่เอลิซาเบธคิดว่าเธอปล่อยไปจะดีกว่า เพราะถึงเธอรู้ไปก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี


            แคทเธอรีนเปลี่ยนเรื่องที่จะเล่า เธอเล่าเรื่องไปเรื่อยๆ ทั้งกิจกรรมที่ตัวเองชอบทำเวลาว่าง ทั้งเรื่องที่ทำให้เธอหงุดหงิด


            ส่วนเอลิซาเบธก็นั่งฟังยิ้มๆ บ้างก็แทรกขึ้นพูดเรื่องของตัวเอง แต่สุดท้ายเธอก็ปล่อยให้เพื่อนสาวคนสวยเล่าไปคนเดียว ส่วนเธอก็นั่งฟังอย่างสนุกสนาน


            “ขออนุญาตค่ะคุณหนู


            แต่แล้วเรื่องเล่าก็หยุดชะงัก เมื่อมีสาวใช้คนหนึ่งที่เอลิซาเบธคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี เดินเข้ามาพร้อมกับถาดขนมที่เธอไม่ได้สั่ง


            สาวใช้ท่าทางอ่อนแอคนหนึ่งเดินถือขนมเข้ามาอย่างกล้าๆ กลัวๆ จนเอลิซาเบธนึกขัดใจ


            อาเรียคือชื่อของสาวใช้ท่าทางอ่อนแอคนนี้


            และเธอยังเป็นสาวใช้ที่อเดเลียส่งเข้ามาในคฤหาสน์เธอด้วย


            ลืมแม่นี่ไปเลยแฮะคงเป็นเพราะที่ผ่านมาเธอมีเรื่องวุ่นวายเข้ามาตลอด เลยไม่ได้สนใจอะไร


            แต่สงสัยว่าเธอคงต้องจัดการขั้นเด็ดขาดแล้ว ก่อนที่แม่นี่จะสร้างเรื่องยุ่งยากให้เธอ


            “มีอะไรเหรอคะเอลิซาเบธถามด้วยน้ำเสียงปกติ


            “ดิฉันนำขนมมาให้คุณหนูกับแขกของคุณหนูค่ะอาเรียตอบด้วยเสียงอ่อนหวานที่ดูยังไงก็เสแสร้ง


            “แต่ฉันไม่ได้สั่งให้เอาขนมมาให้ไม่ใช่เหรอคะเธอหรี่ตาลงอย่างจับผิด จนอาเรียได้แต่ตัวสั่น


            “ดะ..ดิฉันนำขนมมาให้ตามคำสั่งของคุณชายเซลดริสค่ะเธอก้มหน้าตอบอย่างน่าสงสาร


            “งั้นเองเหรอ…” เอลิซาเบธรับคำเสียงเบาด้วยใบหน้าที่ไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ยิ่งทำให้อาเรียตัวสั่นมากขึ้นไปอีก


            “ถ้าอย่างนั้นก็วางไว้เถอะค่ะใบหน้าสวยยิ้มอย่างงดงามให้สาวใช้ ทำให้อาเรียถึงกับลอบถอนหายใจอย่างโล่ง


            สาวใช้อาเรียนำขนมวางไว้ตรงหน้าของเอลิซาเบธ และเพราะเธอมัวแต่สนใจเรื่องจัดขนม จึงไม่ได้สนใจสายตาที่เต็มไปด้วยความขุ่นมัวของเอลิซาเบธเลยสักนิด


            “ถ้าอย่างนั้นดิฉันขอตัวก่อนนะคะคุณหนู


            เธอโค้งตัวลงเล็กน้อยเป็นการทำความเคารพ และกำลังจะก้าวออกจากห้องไป แต่ทว่า


            “ใครบอกให้เธอไปได้แล้ว


            น้ำเสียงเรียบเย็นจนน่าขนลุกทำให้อาเรียถึงกับตัวแข็งทื่อ เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะค่อยๆ หันกลับมา


            แต่แล้วเธอก็ต้องตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว เมื่อได้สบกับนัยน์ตาไร้ความรู้สึกของเอลิซาเบธ แววตาของอาเรียสั่นระริกแต่เธอกลับไม่สามารถละสายตาจากดวงตาเย็นชาคู่นั้นได้


            ร่างบางดูสูงส่งราวกับราชินีผู้สูงศักดิ์เหนือใคร ลุกขึ้นจากที่นั่งอย่างเชื่องช้า กลายเป็นภาพที่งดงามจนไม่สามารถละสายตาได้ แต่กลับน่าขนลุกเมื่อได้สบสายตาเย็นชาสุดขั้วหัวใจของเธอ


            ร่างบางดูน่าทะนุถนอมทว่าเย็นเยือกนั่น ก้าวเข้ามาใกล้อาเรียเรื่อยๆ จนสาวใช้ผู้อ่อนแอถึงกับแข็งขาอ่อนแรง ทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นทั้งที่ตัวยังสั่นราวกับลูกนก


            ร่างของเอลิซาเบธก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าสาวใช้ ท่ามกลางสายตาเรียบเฉยของแคทเธอรีน ที่ไม่คิดจะห้ามปรามเพื่อนสนิท เพราะเธอรู้ดีว่าเอลิซาเบธเป็นคนมีเหตุผล ไม่มีทางหาเรื่องสาวใช้ก่อนแน่ๆ หากสาวใช้คนนั้นไม่ทำอะไรเอลิซาเบธก่อน


            เอลิซาเบธนั่งยองๆ ลงตรงหน้าของอาเรีย ก่อนจะเอียงมองด้วยแววตาน่าขนลุก พร้อมด้วยรอยยิ้มแสยะที่ไม่ว่าใครได้เห็นก็ขนหัวลุกกันทั้งสิ้น


            อารู้สึกว่าตัวเองโรคจิตขึ้นยังไงไม่รู้แฮะ


            “เงยหน้าขึ้นมามองฉันหน่อยสิคะพูดด้วยน้ำเสียงเนือยๆ แต่กลับสร้างความหวาดหวั่นให้สาวใช้อาเรียมากขึ้นไปอีก


            อาเรียเงยหน้าขึ้นสบตากับคนตรงหน้าอย่างเชื่องช้า แล้วก็เป็นอันต้องตกใจเมื่อเห็นแววตามาดร้ายของคุณหนูผู้สูงศักดิ์


            “คะคุณหนู


            เสียงของเธอสั่นอย่างน่าสงสารและเห็นใจ


            หมับ!!


            “เฮือก!!”


            อาเรียสะดุ้งโหยงเมื่อมือเรียวสวยของคุณหนูเอลิซาเบธคว้าหมับเข้าที่ใบหน้าของเธออย่างแรงจนเธอได้แต่เบ้หน้าลง


            สายธารไหลอาบแก้มขาวของเธอเป็นทางอย่างห้ามไม่อยู่ เพราะความกลัวกำลังครอบงำจิตใจ ยิ่งเห็นแววตาที่ราวกับเป็นสีเลือดก็ยิ่งกลัว


            “สุนัขที่ไม่เชื่องกับเจ้านายต้องโดนลงโทษยังไงบ้างรู้รึเปล่าอาเรีย น้ำเสียงน่าขนลุกที่มาพร้อมกับแววตาฆ่าฟัน ทำให้อาเรียแทบสลบลงตรงนั้น


            “คะคุณหนูคะ ปล่อยฉันเถอะค่ะ ฮึกเธอพยายามแกะมือเรียวออกจากหน้า


            “กล้าแกะมือฉันออกเหรออาเรีย!!”


            เอลิซาเบธตวาดใส่จนอาเรียชักมือกลับแทบไม่ทัน


            น่ากลัวคุณหนูในตอนนี้น่ากลัวเกินไป


            “ฉันทำอะไรผิดคะ ฮึก ทำไมคุณหนูต้องทำแบบนี้ด้วยอาเรียถามถึงเหตุเสียงสั่น


            “เธอคิดว่าฉันโง่เหรออาเรีย…” เอลิซาเบธยิ้มมุมปากให้สาวใช้


            “ฮึก


            “คิดว่าฉันโง่ถึงขนาดไม่รู้เลยเหรอว่าเธอเป็นคนที่อเดเลียส่งเข้ามาน่ะ!!”


            “!!!!!!”


            อาเรียเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ปากอ้าออกก่อนจะหุบลงอย่างพูดอะไรไม่ออก


            เธอรู้งั้นเหรอ


            รู้ได้ยังไง!?


            “ทำหน้าตาโง่ๆ แบบนี้คงคิดไม่ถึงสินะว่าฉันจะรู้เอลิซาเบธเหยียดยิ้มให้อย่างสมเพช


            “พวกเธอมันไร้สมองเหมือนกันไม่มีผิดทั้งเจ้านายทั้งลูกน้องเสียงหวานเอ่ยดูถูกเต็มที่ทำให้อาเรียถึงกับกำหมัดแน่น


            “ฉันรู้ตั้งแต่วันแรกที่เธอเข้ามาแล้ว คิดว่าฉันไม่เคยเห็นเธอกับอเดเลียหรือไง ถึงได้กล้าส่งเธอเข้ามาในคฤหาสน์ของฉัน


            รู้ตั้งแต่แรกงั้นเหรอ!!


            เมื่อได้ยินแบบนั้นเธอก็ยิ่งตื่นตระหนก


            “ถะถ้ารู้ตั้งแต่แรก ทะทำไมยังยอมให้ฉันเข้ามาเธอถามเสียงสั่น


            “เพราะฉันอยากรู้ว่าพวกเธอมีจุดประสงค์อะไรไงฉันถึงปล่อยเธอไว้ แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากเก็บเธอไว้แล้ว


            “อึก


            “ฉันจึงต้องจัดการเธอซะ!” เสียงหวานตะคอกใส่


            “ยะอย่าทำอะไรฉันเลยนะคะเลดี้เอลิซาเบธ ฉันสัญญาว่าจะไม่ยุ่งกับพวกคุณอีกแล้ว


            อาเรียขอร้องอ้อนวอนให้เธอเห็นใจ สาวใช้ผู้อ่อนแอทำถึงขนาดคลานเข้ามากอดขาเธอเอาไว้แล้วร้องไห้อย่างน่าสมเพช


            เอลิซาเบธยืนนิ่งปล่อยให้สาวใช้คนนั้นทำตามใจตนเอง ส่วนเธอก็เหยียดยิ้มให้อย่างเวทนา ก่อนที่จะมีความคิดหนึ่งพาดผ่านสมอง


            เอลิซาเบธนึกสนุกจึงกระชากขาตนเองออกมา ทำให้อาเรียที่เกาะอยู่ถึงกับล้มคะมำ เธอเงยหน้าขึ้นมองร่างของเลดี้เอลิซาเบธที่เดินตรงไปยังถาดขนม


            ก่อนที่เลดี้คนงามจะหยิบแก้วน้ำชาจากถาดขนมเดินกลับมาที่เธออีกครั้ง แล้วทำในสิ่งที่เธอคาดไม่ถึง


            ซ่า!!


            แก้วน้ำชาราคาแพงที่มือเรียวถืออยู่ค่อยๆ พลิกคว่ำลงอย่างช้าๆ น้ำชาสีสวยไหลรินลงบนกลุ่มผมของสาวใช้จนเลอะเทอะไปหมด


            แม้จะน่าเสียดายที่ต้องเอาน้ำชามาราดบนหัวของคนไร้สมอง


            แต่จะถ้าเป็นชาถ้วยนี้เธอไม่คิดจะเสียดายเลย


            เพราะชาปลอมที่ทำมาจากของชั้นต่ำจะมีคุณค่าอะไรให้เสียดายล่ะจริงไหม :)


            เพล้งง!!


            มือเรียวปล่อยแก้วน้ำชาให้ตกกระทบกับพื้นกระเบื้อง เศษแก้วชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระเด็นบาดแขนของสาวใช้จนมีแผลเล็กๆ เต็มไปหมด


            แต่ถึงกระนั้น รอยยิ้มสะใจบนใบหน้าของเอลิซาเบธก็ยังไม่หายไป


            กลับกันรอยยิ้มนั้นกว้างขึ้นเสียด้วยซ้ำ


            “อาขอโทษด้วยนะอาเรีย ดูเหมือนว่ามือของฉันจะอ่อนแรงซะแล้วล่ะ


            แสร้งทำหน้ารู้สึกผิดเสียเต็มประดา ทั้งที่ในใจกำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง


            “อึก


            บ้าเอ๊ย!! สาวใช้ลอบสบถในใจอย่างแค้นเคือง ความร้อนของน้ำชาที่ไหลกระทบกับบาดแผลตามแขน ทำให้เธอรู้สึกเจ็บแสบไปหมด ไหนจะความเหนียวเหนอะตามร่างกายนี่อีก


            เอลิซาเบธเธอจะต้องแก้แค้นมันให้ได้!!


            “เธออย่าคิดมากเลยนะอาเรีย ถือซะว่าน้ำชาแก้วนั้นเป็นของขวัญจากฉันก็แล้วกัน หึหึ


            เอลิซาเบธนั่งลงตรงหน้าของสาวใช้จอมมารยาอีกครั้ง ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าเข้าที่ใบหน้านั้นอย่างแรง และใช้เล็บจิกลงไปจนเป็นแผลเล็กน้อย


            ดวงตาของสาวใช้อาเรียมีความโกรธแค้นพาดผ่าน ก่อนจะหายไปแล้วแทนที่ด้วยความน่าสงสาร


            เสแสร้งเก่งทั้งเจ้านายและลูกน้องจริงๆ!!


            “เธอถูกใจของขวัญที่ฉันมอบให้รึเปล่าอาเรีย


            โกรธแค้นฉันซะสิ!!


            แต่อย่าหวังว่าจะทำอะไรฉันได้


            เพราะเธอนั่นแหละ.. ที่จะเป็นฝ่ายถูกทำลาย!!


            “อึก ฉะ..ฉัน


            “ตอบ!!” เอลิซาเบธตะคอก


            “ถะถูกใจค่ะอาเรียกัดฟันตอบเสียงสั่น


            เอลิซาเบธยิ้มอย่างสาสมใจ ก่อนจะปล่อยมือออกจากใบหน้าของสาวใช้อย่างนึกรังเกียจ


            “ดี ถ้าอย่างนั้นก็ไสหัวออกไปจากคฤหาสน์ของฉันได้แล้ว!!” เอลิซาเบธพูดเสียงต่ำ ก่อนจะชี้นิ้วไปทางประตู


            อาเรียรีบลุกขึ้นอย่างลนลาน แต่เพราะความรีบทำให้เธอล้มคะมำอีกครั้ง เป็นภาพที่น่าตลกจนแคทเธอรีนที่นั่งมองอยู่นานถึงกับหลุดขำ


            สาวใช้จอมมารยาล้มลุกคลุกคลานกว่าจะไปถึงประตู มือของเธอสั่นสะท้านจนแทบไม่มีแรงจับอะไร


            แต่ก่อนที่เธอจะก้าวออกไปนั้น เสียงทรงอำนาจของคนในห้องก็เรียกไว้เสียก่อน


            “รอเดี๋ยวก่อน…” เอลิซาเบธเรียกสาวใช้อาเรียไว้อีกครั้ง


            อาเรียที่แม้อยากจะออกไปใจแทบขาด แต่ก็ต้องหันกลับมาอีกครั้งอย่างขัดไม่ได้


            “จำคำของฉันไว้นะอาเรียหากเธอและเจ้านายคิดจะทำอะไรครอบครัวหรือเพื่อนของฉัน ก็จงเตรียมตัวที่จะรับผมที่ตามมาซะ


            “……..”


            “เพราะฉันจะทำให้ได้รู้ว่าตายทั้งเป็นมันเป็นยังไง


            อาเรียพยักหน้ารัวๆ อย่างไร้สติ ความเย็นเยือกเกาะกินใจจนเธอแทบจะตายให้ได้ แต่ร่างกายที่สั่นสะท้านก็ยังพาเธอก้าวเดินออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด


            เพราะถ้าหากอยู่ต่อ


            เธอคงได้ตายจริงๆ



……….



            คล้อยหลังจากที่สาวใช้คนนั้นจากไป บรรยากาศที่หนักอึ้งก็มลายหายไปจนราวกับว่าไม่เคยเกิดเรื่องอะไรขึ้น


            เอลิซาเบธที่วางมาดนางร้ายก่อนหน้านี้ ได้กลายเป็นแมวขี้อ้อนอยู่ข้างเธอเสียแล้วล่ะ


            เพราะเจ้าตัวเล่นกอดแขนแล้วเอาหน้าถูไถไปมาอย่างน่ารักน่าเอ็นดู เพราะกลัวว่าเธอจะดุ


            ให้ตายสิเอลิซ่า


            เคธี่ต้องแพ้อีกสักกี่รอบเนี่ย


            แคทเธอรีนยิ้มอย่างอ่อนอกอ่อนใจกับความน่ารักของเพื่อนสาว


            “เคธี่ไม่โกรธลิซนะคะ น้าๆๆ


            ตายบอกได้คำเดียวว่าตาย!


            แคทเธอรีนอยากจะร้องไห้ทำไมเพื่อนเธอน่ารักขนาดนี้เนี่ย


            “ค่ะๆ เคธี่ไม่โกรธลิซหรอกแคทเธอรีนบอกพร้อมลูบหัวเพื่อน


            “ไชโย น่ารักที่สุดเลยค่ะเธอชูมือขึ้นอย่างดีใจ


            “แต่ว่าเคธี่อยากให้ลิซระวังตัวเองไว้หน่อยนะคะ เพราะสาวใช้คนนั้นต้องกลับมาหาเรื่องลิซทีหลังแน่แคทเธอรีนบอกอย่างเป็นห่วง


            “ได้ค่ะ ลิซจะระวังตัวเธอเชื่อฟังที่เพื่อนสนิทบอก


            เพราะเธอเองก็รู้สึกว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเช่นกัน


            มันเป็นความรู้สึกที่ว่าคลื่นลมสงบก่อนพายุใหญ่จะมาเยือน


            รู้สึกไม่ดีเลยจริงๆ


-----------------

            มาอัพให้แล้วน้าาา ถ้าติดขัดหรือไม่สนุกยังไงก็สามารถบอกกันได้นะคะ ขอบคุณทุกคอมเม้นต์และทุกกำลังใจค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 581 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #761 MorizticS2k (@MorizticS2k) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 01:13
    คิดถึงจิ้งจอกน้อยแล้ว
    #761
    0
  2. #760 ....... (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 15:14

    แรกๆเหมือนโหดน่ะ..แต่อ่านไปอ่านมา.ก้เหมือนเกิมอ่ะ

    มันก้เหมือนเรื่องอื่นๆ.ที่สุดท้ายนางเอกก้เปนนางเอกอยู่ดี..

    แค่ตั้งชื่อให้ดูนางเอกร้ายเฉยๆ????????????

    #760
    3
    • #760-2 Name TAL (@123456789Tal) (จากตอนที่ 22)
      18 มีนาคม 2562 / 13:10
      ถ้าลำไยก็อย่าดูค่ะ
      #760-2
    • #760-3 kollyloki (@kollyloki) (จากตอนที่ 22)
      18 มีนาคม 2562 / 13:29
      ก็ไม่ได้ได้อ่านค่ะ
      #760-3
  3. #758 jamema (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 13:41

    ผู้ของเคธี่คือรุ่นพี่ที่เจอกันตอนงานประลองแน่ๆ กรี้ดๆ

    ลิซใจดีเกินไปแล้ววปล่อยมันไปแบบนั้นต้องเตรียมรับมืแทั้งมันและเจ้านายมันแน่ๆ

    #758
    0
  4. #752 Mp180948 (@Mp180948) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 17:02
    ผู้ของเคธี่จะต้องเป็นหนุ่มตาสีโกเมน(จำชื่อไม่ได้;-;)​แน่ๆเลยย งู้ยยยยย​ จะรอนะคับสนุกมากเว่อออ
    #752
    0
  5. #747 Puifai20 (@puifai20) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 17:29
    ไม่น่าปล่อยนางกลับไปเป็นๆเลย น่าจะส่งศพไปให้มากกว่าๆ เบาไปๆ
    #747
    1
    • #747-1 Usiki (@Usiki) (จากตอนที่ 22)
      14 มีนาคม 2562 / 01:17
      แค่ศพไม่พอหรอกค่ะ ต้องแยกชิ้นส่วนด้วยสิค้า~~ หึหึหึหึหึ
      #747-1
  6. #746 Zixga (@A-star) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 15:54
    รอๆๆชอบค่าา
    #746
    0
  7. #744 Jeenza12345 (@Jeenza12345) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 12:24

    รอ~~~~
    #744
    0
  8. #743 ning792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 10:47

    ผู้ของเคธีคือใคร.....เล่นน้อยไปนะลิซน่าจะแช่แข็งอาเรียไว้สักครึ่งชั่วโมง
    #743
    0
  9. #742 DarkKillerMiharu (@darkkillermiharu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 09:52
    รอออออ
    #742
    0
  10. #741 real-o (@real-o) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 08:26
    เรือเคธี่ค่าาาาาาา
    #741
    0
  11. #739 rayert (@rayert) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 07:53

    ลิซหนูร้ายได้สุดๆเลยลูกกก
    #739
    0