Villain Queen บัลลังก์นางพญา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 140,043 Views

  • 976 Comments

  • 5,836 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10,497

    Overall
    140,043

ตอนที่ 23 : บทที่ 21 :: กลับมาเรียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4589
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 615 ครั้ง
    19 มี.ค. 62



บทที่ 21 :: กลับมาเรียน


------------------


            ผ่านมาประมาณหนึ่งเดือนแล้วที่เอลิซาเบธนอนเล่นอยู่บ้านแบบไม่ได้ออกไปไหนเลย คงเพราะว่าเธอต้องพักฟื้นร่างกายและสถาบันปิดการเรียนการสอน


            แต่ก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องเจอกับการเสแสร้งที่สร้างมลพิษในอากาศของอเดเลีย กับความน่ารำคาญของอดีตคู่หมั้น


             และวันนี้คือวันที่เธอต้องกลับไปเรียนอีกครั้ง ในฐานะนักเรียนของสถาบันการสอนเวทมตร์เซนต์อีเดน


            ช่วงเวลาเช้าตรู่เธอจึงลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว ตั้งแต่พระอาทิตย์ในยามเช้ายังไม่โผล่พ้นขอบฟ้าเสียอีก


            ทำไงได้ล่ะ..ก็เธอตื่นเต้นนี่นา ไม่ได้ไปเรียนตั้งสองเดือน เธอก็ต้องอยากเรียนรู้วิชาต่างๆ เป็นธรรมดานั่นแหละ


            เอลิซาเบธตรวจสอบความเรียบร้อยของชุดที่ตนเองสวมใส่ เธอหมุนตัวไปมาเล็กน้อยเพื่อหาจุดที่ยังไม่เรียบร้อย


            ก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจเมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี เอลิซาเบธจึงหยิบของใช้ส่วนตัวอีกเล็กน้อย แล้วเดินไปที่ประตูห้องนอน


           แต่เมื่อเปิดประตูออกไปเธอก็พบกับใบหน้าหล่อเหลาของพี่ชาย ที่ยืนยิ้มอย่างอ่อนโยนมาให้เธอ


            ท่านพี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ทำไมถึงไม่เข้าไปในห้องเธอยื่นมือไปจับมือพี่ชายที่ยื่นมาหา ก่อนจะขมวดคิ้วแน่น


           มือเย็นเฉียบเลย


           เธอเงยหน้ามองพี่ชายด้วยสายตาที่แสดงความไม่พอใจเล็กน้อย


            มือเย็นขนาดนี้ท่านพี่มารอตั้งแต่น้องตั้งแต่ตอนไหนคะเธอถามเขา


            ตั้งแต่ตอนน้องตื่นใหม่ๆ นั่นแหละครับ พี่กะว่าจะมาปลุกเรา แต่ได้ยินสาวใช้หน้าห้องว่าน้องตื่นแล้วพี่ก็เลยยืนรอแทนเซลดริสตอบน้องสาวเสียงอ่อน


            เอลิซาเบธที่ได้ยินแบบนั้นก็คลายคิ้วที่ขมวดอยู่ออก ก่อนจะยิ้มบางๆ ส่งให้ผู้เป็นพี่ชาย


            วันหลังท่านพี่ไม่ต้องมารอน้องเช้าๆ แบบนี้ก็ได้นะคะ ดูสิมือเย็นหมดแล้ว เดี๋ยวท่านพี่จะไม่สบายนะ


            เธอยกมือทั้งสองข้างของเขามากุมไว้เพื่อทำให้มือคู่นั้นของพี่ชายอุ่นขึ้น ก่อนจะยิ้มกว้างกับความคิดตัวเองเมื่อเห็นว่ามือใหญ่อุ่นขึ้นจริงๆ


            เซลดริสถึงกับลมหายใจสะดุดไปในทันทีที่เห็นรอยยิ้มกว้างจนเห็นฟันเรียงสวยของผู้เป็นน้องสาว


            รอยยิ้มกว้างแบบนี้ที่เขาไม่ได้เห็นอีกเลยนับตั้งแต่ที่อเดเลียคนนั้นเข้ามาในชีวิต


            รอยยิ้มสดใสที่เขาไม่เคยได้รับตั้งแต่ที่หมางเมินเธอ


            ไม่คิดว่าตอนนี้เขาจะได้เห็นมันอีกครั้งไม่คิดเลยจริงๆ


            เซลดริสรู้สึกถึงความร้อนที่กระบอกตา รู้สึกถึงความเปียกชื้นบนใบหน้า และรู้สึกถึงตัวของตัวเองที่เริ่มสั่นจากการกลั้นสะอื้น


            และในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหวจนต้องดึงตัวน้องสาวเข้ามาโอบกอดไว้ภายใต้อ้อมแขนแกร่ง แล้วซุกใบหน้าเปื้อนน้ำตาลงกับไหล่บาง


            ในคราแรกเอลิซาเบธไม่เข้าใจว่าทำไมพี่ชายเธอถึงดึงตัวเธอเข้าไปกอดไว้ ก่อนที่ความไม่เข้าใจจะเปลี่ยนเป็นความตกใจเมื่อสัมผัสได้ถึงความชื้นที่ไหล่


            ท่านพี่กำลังร้องไห้!!


             ท่านพี่คะ ร้องไห้ทำไมเธอถามเขาอย่างกังวล


            มือบางดันตัวใหญ่ของพี่ชายออกเล็กน้อย ก่อนจะเอามือของตัวเองไปกุมใบหน้าเปื้อนน้ำตานั้นอย่างแผ่วเบา


             บอกน้องสิคะ ท่านพี่ร้องไห้ทำไมยิ่งเห็นพี่ชายน้ำตาไหลมากขึ้นเรื่อยๆ เธอก็ยิ่งร้อนลน นิ้วเรียวสวยเกลี่ยน้ำตาออกจากใบหน้าหล่อๆ ของพี่ชาย


             พี่แค่ดีใจน่ะครับในที่สุดเซลดริสก็เอ่ยปากพูด


             ดีใจ? ดีใจเรื่องอะไรคะเธอถามกลับอย่างงุนงง


             ดีใจที่พี่ได้เห็นรอยยิ้มนั้นของน้องที่พี่ไม่ได้เห็นมันมานานเซลดริสตอบที่เธอถาม แต่กลับเป็นคำตอบที่ทำให้เธอนิ่งไป


            นั่นสินะตั้งแต่อเดเลียเข้ามาเธอก็ไม่ได้ยิ้มกว้างอย่างสุขใจจริงๆ เลยสักครั้ง ที่ผ่านมาก็แค่ยิ้มจริงใจ แต่ไม่เคยยิ้มกว้างจนเห็นฟันเท่านี้มาก่อน


            ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมเขาถึงร้องไห้


            ก็เพราะรอยยิ้มของเธอทำให้เขานึกถึงช่วงเวลาเมื่อก่อนที่เรามักจะมอบรอยยิ้มแบบนี้ให้กันเป็นปกติ


             ท่านพี่ไม่ต้องร้องแล้วนะคะ น้องขอโทษจริงๆเธอบอกเขาอย่างรู้สึกผิด


             น้องอย่าขอโทษเลยครับ มันเป็นความผิดของพี่ที่ทำให้เกิดช่องว่างระหว่างเราเซลดริสบอกน้องสาว


             เรื่องมันผ่านมาแล้วค่ะ น้องไม่อยากนึกถึงมันแล้ว งั้นต่อไปนี้น้องจะยิ้มให้ท่านพี่บ่อยๆดีไหมคะเธอบอกเขาด้วยยิ้ม


             ดีครับ ยิ้มให้พี่บ่อยๆนะเซลดริสพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้มกว้าง


             เอลิซาเบธหัวเราะเสียงใสเมื่อเห็นท่าทางน่ารักพี่ชาย เซลดริสเองก็ยิ้มให้กับความสดใสของน้องสาว


             ภาพในยามเช้าของสองพี่น้องตระกูลแอล. ฟรานซิสจึงเป็นภาพที่สวยงามที่สุดเท่าที่เหล่าข้ารับใช้เคยเห็น


             ภาพที่เหมือนกับว่าพวกเขาได้ย้อนกลับไปในวันวานที่คุณหนูคุณชายยังเป็นเพียงเด็กน้อยที่วิ่งเล่นหัวเราะให้กันอย่างมีความสุข


             ช่างน่าคิดถึงจริงๆ



……….



             หลังจากร่วมรับประมานอาหารเช้ากับท่านพ่อและท่านพี่เรียบร้อยแล้ว เธอและท่านพี่ก็เดินทางมาที่สถาบัน แต่ท่านพ่อมาส่งไม่ได้เพราะถูกเรียกตัวเข้าพบ


            การนั่งรถตลอดทางมาของคุณหนูกับคุณชายมีแต่เสียงพูดคุย และเสียงหัวเราะที่ทำให้คนขับรถลอบยิ้ม


            นานแล้วที่ไม่ได้เห็นคุณหนูคุณชายยิ้มกว้างแบบนี้


            รถหรูแล่นเข้าสู่รั้วสถาบันมาจอดอยู่หน้าอาคารเรียนหลังใหญ่ รถราคาแสนแพงที่ตราสัญลักษณ์รูปพยัคฆ์เด่นหรา เรียกความสนใจของบรรดานักเรียนและผู้ปกครองที่มาส่งได้ไม่ยาก


            ใครบ้างจะไม่รู้จักตราสัญลักษณ์นั้น ไม่ว่าสามัญชนคนธรรมดา ขุนนางเล็กๆ หรือแม้แต่พวกขุนนางระดับสูงก็รู้จัก


            หนึ่งในนั้นคือดยุกเอสทารัส เรน. ฟานารอส บิดาของอเดเลียที่มาส่งลูกสาวพร้อมเจ้าลูเซียโน่ ดยุกเอสทารัสยืนมองรถคันนั้นด้วยสายตาคาดเดายาก ก่อนที่เขาจะเห็นร่างของชายหนุ่มที่กำยำลงจากรถมา


            ชายหนุ่มคนนั้นเองเขาก็รู้จักเป็นอย่างดี เซลดริส แอล. ฟรานซิส บุตรชายของโดโนแวนศัตรูในทุกด้านของเขา เด็กหนุ่มคนนี้ยิ่งนับวันก็ยิ่งเหมือนโดโนแวนมากขึ้นไปทุกที


            และเมื่อเห็นใบหน้าที่เหมือนกันนั่น ดยุกเอสทารัสก็ต้องกำหมัดกดข่มความเกลียดชังให้มิดที่สุด


            สักวันเขาต้องทำลายตระกูลแอล. ฟรานซิสให้สิ้นซาก


            คิดได้ดังนั้นดยุกวัยกลางคนก็เตรียมจะก้าวเดิน แต่ก่อนที่ดยุกเอสทารัสจะหันหน้าเดินจากไปนั้น สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นมือขาวของคนในรถยื่นมาจับกับเด็กหนุ่มคนนั้นเสีย


            และในวินาทีนั้นดยุกเอสทารัสราวกับต้องมนต์สะกดจนไม่สามารถละสายตาไปได้


            เด็กสาวคนนั้นที่ก้าวลงมาจากรถหรูมีใบหน้าที่งดงามจนช่วงชิงลมหายใจของผู้เฝ้ามองเขาขอยอมรับ แม้แต่อเดเลียบุตรสาวของเขาที่งดงามจนไม่มีใครเทียบแล้วยังต้องพ่ายแพ้


            แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้เขายืนนิ่งงันราวคนโง่เขลาเช่นนี้ใบหน้าของเด็กสาวผู้อ่อนเดียงสา ทำให้เขาเห็นภาพของใครบางคนซ้อนทับ


            ใครบางคนที่ยังคงติดอยู่ในความทรงจำแม้ใครคนนั้นจะตายจากไปแล้วก็ตาม


            อิซาเบล แอล. ฟรานซิส ภรรยาที่รักเพียงคนเดียวของโดโนแวน


            ไม่คิดเลยว่าเขาจะมีโอกาสได้เจอกับหญิงสาวที่มีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับเธอคนนั้นแบบนี้


            สวรรค์กลั่นแกล้งเขารึเปล่า


             เอลิซ่าครับ พี่ช่วยประคองนะเสียงเด็กหนุ่มเอ่ยบอกอย่างอ่อนโยน


             ค่ะท่านพี่เสียงหวานของเด็กสาวก็เอ่ยตอบรับ


            บทสนทนาของพวกเขาลอยมากระทบหูของดยุกเอสทารัส ทำให้เขาเข้าใจบางอย่าง


            ที่แท้เธอก็คือเอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิส เด็กสาวผู้มากความสามารถที่บุตรสาวเขาตั้งตนเป็นศัตรู


            แม้เขาจะรู้ชื่อของเด็กสาวคนนั้นและเคยเจอกันเมื่อตอนที่เธอยังเป็นเด็ก แต่เมื่อผ่านไปหลายปีเขาก็ไม่เคยเจอกับเธออีกเลย


            ไม่คิดเลยว่าจากเด็กหญิงตัวน้อยน่ารักน่าเอ็นดูเมื่อตอนนั้น จะเติบโตเป็นสาวงามขนาดนี้


            และเขาก็ไม่คิดอีกเช่นกันว่าเธอจะโผล่เข้ามาสั่นคลอนแผนการทุกอย่างที่เขาวางไว้


             ถ้าเป็นไปได้ฉันก็ไม่อยากให้ลูกสาวเธอเข้ามาพัวพันเลยสักนิด อิซาเบลดยุกเอสทารัสพูดเสียงแผ่ว นัยน์ตาเรียบเฉยแต่แฝงความเศร้าสร้อย


            ร่างของดยุกเอสทารัสก้าวเดินจากไป เขาเดินตรงไปที่รถซึ่งจอดอยู่ไม่ไกลก่อนจะขับออกไปในทันที



……….



            เซลดริสเดินมาส่งน้องสาวที่ห้องเรียนของเธอ ก่อนที่เขาจะไปที่ห้องเรียนของตน และก่อนที่เขาจะไปเขาก็ลูบหัวเธอด้วยครั้งหนึ่ง


            เอลิซาเบธมองตามร่างของพี่ชายไปจนลับตา แล้วเดินเข้าห้องเรียนอย่างอารมณ์ดี เธอเดินตรงไปยังที่นั่งของตนโดยไม่สนใจสายตาของพวกสอดรู้สอดเห็น และรวมถึงสายตาอวดดีของอเดเลียด้วย


            คราวที่แล้วยังไม่เข็ดรึไง


            เอลิซาเบธส่ายหัวอย่างเหนื่อยหน่ายให้กับการกระทำของคนโง่ ก่อนที่เสียงถกเถียงของใครบางคนจะทำให้เธอหันไปมอง เพราะว่ามันคือเสียงของหญิงสาวที่เธอรู้จักเป็นอย่างดี


             ฉันบอกแล้วไงคะว่ามาเองได้เสียงหญิงสาวแลดูไม่พอใจ


             ก็ฉันบอกว่าจะไปรับไงเล่าคนสวยเสียงชายหนุ่มเองก็ขุ่นมัวไม่แพ้กัน


             เพราะคุณนั่นแหละ ทำให้พ่อกับแม่ฉันเข้าใจผิดเลยเธอยังคงเถียงต่อ


             เข้าใจผิดที่ไหน ความจริงทั้งนั้นเสียงของชายหนุ่มเปลี่ยนจากขุ่นมัวเป็นกวนประสาท


             ความจริงบ้าอะไรล่ะคะ ไม่ใช่เรื่องจริงสักหน่อยอย่ามามั่วนะเธอเริ่มโมโหมากกว่าเดิม


             ทำไมจะไม่จริงเขาลอยหน้าลอยตาถาม


             ก็ฉันไม่ใช่คนรักของคุณ แต่คุณดันไปบอกพ่อแม่ฉันแบบนั้นไงคะ


             ตอนนี้ไม่ใช่ แต่อีกหน่อยก็ได้เป็นแล้ว


             คุณโอนิกซ์!”


            เอลิซาเบธพึ่งเคยเห็นเพื่อนสนิทอย่างแคทเธอรีนหัวเสียเป็นครั้งแรกใช่ ชายหญิงที่ยืนเถียงกันอยู่หน้าห้องคือเพื่อนสนิทของเธอ กับผู้ชายคนหนึ่งที่เอลิซาเบธเห็นว่ามาส่งเพื่อนเธอที่คฤหาสน์แอล. ฟรานซิสบ่อยๆ


            สงสัยว่าเมื่อเช้าหนุ่มหล่อคนนั้นคงกวนเพื่อนเธอที่บ้านตระกูลแอกเนสแน่ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่อารมณ์บูดเหมือนกินรังแตนมาขนาดนี้หรอก


            เอลิซาเบธยิ้มขำให้กับความคิดตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะลุกยืนจากที่นั่งแล้วเดินไปหาเพื่อนสนิทกับชายหนุ่มหน้าหล่อ


             เคธี่คะ ไม่เอาไม่อารมณ์เสียนะเอลิซาเบธใช้มือลูบแขนของเพื่อนเบาๆ เป็นการบอกให้คลายความโมโหลง


             ก็ดูเขาสิเอลิซ่า เขากวนโมโหฉันก่อนนะแคทเธอรีนทำปากยู่แล้วสะบัดหน้าหนี


           ไอ้รุ่นพี่หน้าหล่อล่อฝ่าเท้านั่น.. น่าโมโหชะมัด แคทเธอรีนคิดในใจอย่างหงุดหงิด


             ไม่เอาสิเคธี่ไม่ทำปากยู่ เดี๋ยวหมดสวยนะคะเอลิซาเบธพูดหยอกล้อ


            นิ้วเรียวสวยของเพื่อนอย่างเอลิซาเบธเอื้อมไปจิ้มที่ปากของแคทเธอรีนเบาๆ นั่นทำให้อารมณ์ของแคทเธอรีนลดลงได้บ้าง แต่เธอก็ยังคงขัดใจรุ่นพี่ตรงหน้าอยู่ดี คนอะไรชอบกวนโมโห


            แคทเธอรีนตวัดสายตาสีแดงไปมองหน้ารุ่นพี่ แต่รอยยิ้มเอ็นดูที่ได้รับกลับทำให้เธอหน้าแดงจนต้องหลบสายตาอีกครั้ง


            ทำไมเธอแพ้สายตาแบบนี้ของเขาทุกทีเลย


            ส่วนเอลิซาเบธที่เห็นอาการแบบนั้นของเพื่อนสาวก็ลอบยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะมองชายหนุ่มที่เป็นสาเหตุของอาการขัดเขินด้วยสายตาแพรวพราว


            เป็นอย่างที่เธอคิดจริงๆด้วย


            ถึงเวลาที่เพื่อนสนิทเธอจะมีคู่ซะแล้วสินะ


             คุณไม่คิดจะแนะนำตัวให้ฉันรู้จักหน่อยเหรอคะเอลิซาเบธถามขึ้น


            อย่างน้อยเธอก็อยากรู้จักชายหนุ่มที่เข้ามาจีบเพื่อนของเธอสักหน่อย แต่ดูท่าแล้วน่าจะเป็นลูกคนใหญ่คนโตอยู่ไม่น้อยเลย


            โอนิกซ์ละสายตาจากสาวสวยที่เขาชอบแกล้ง มามองเด็กสาวคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนสนิทของแคทเธอรีน


            แล้วพอได้มองหน้าเธอแบบเต็มตาเขาก็นึกออก ว่าเธอคือเอลิซาเบธคุณหนูตระกูลแอล. ฟรานซิส น้องสาวของรุ่นพี่เซลดริสที่เขาเคารพ


            และเป็นคนที่เจ้าชายลำดับที่สองอย่างเซนต้องการปกป้อง


            พอได้เห็นหน้าชัดๆแล้วเขาก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธองดงามจริงๆ


            เจ้าเซนนี่ตาถึงจริงๆ ที่เลือกเพชรเม็ดงามขนาดนี้


             ผมโอนิกซ์ วาซิลิส รุ่นพี่ชั้นปีที่สี่ เพื่อนของเซนเขาแนะนำตัวพร้อมกับค้อมตัวลงเล็กน้อย แล้วส่งรอยยิ้มไปให้เด็กสาวที่นิ่งงัน


            น่าแกล้งพอๆกันเลยแฮะ ฮ่าๆๆ


            เอลิซาเบธชะงักไปในทันทีที่ได้ยินชื่อของชายหนุ่มอีกคนที่เข้ามาปั่นป่วนความรู้สึกเธออยู่ตลอดเวลา


            แล้วพอเห็นแววตาสนุกของรุ่นพี่ตรงหน้าก็พลันเข้าใจว่าเขาต้องการแกล้งเธอนั่นเอง


            จะเล่นแบบนี้ใช่มั้ยคะ


           ได้ค่ะรุ่นพี่


            ฉันจะเอาคืนอย่างสาสมเลย หึ!


            เมื่อคิดเรื่องบางอย่างได้เอลิซาเบธก็ยิ้มหวานส่งคืนให้เขาทีหนึ่ง แต่กลับทำให้โอนิกซ์ขนลุกได้ไม่ยาก


            เธอคิดจะแกล้งเขาคืนสินะ


             ได้ข่าวว่ารุ่นพี่โอนิกซ์คือคนที่ผู้หญิงมากมายหมายปองสินะคะเธอแสร้งยิ้มหวาน


            เอาแล้วไง.. เปิดประเด็นแบบนี้ โอนิกซ์ถึงกับเหงื่อตก


             ผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลายๆคนที่พ่วงมาด้วยตำแหน่งชายหนุ่มสุดเจ้าชู้


            โอนิกซ์กลืนน้ำลายเหนียวๆลงคออย่างยากลำบาก เมื่อเหลือบไปเห็นแววตาอาฆาตของแคทเธอรีนคนสวยที่ยืนปล่อยรังสีดำมืด


            พอหันกลับมามองเด็กสาวที่เพื่อนของเขาชอบก็ได้แต่ร้องไห้ในใจเงียบๆ


            ทำไมเอลิซาเบธคนน่ารักของแกเจ้าคิดเจ้าแค้นจังเลยวะเพื่อน!


             ถ้ารุ่นพี่อยากจะจีบเคธี่จริงๆล่ะก็กลับไปเคลียร์เรื่องผู้หญิงของตัวเองให้หมดก่อนนะคะ ฉันกับเพ่อนของตัวก่อน สวัสดีค่ะรุ่นพี่ว่าจบก็ลากแขนเพื่อนเข้าห้องเรียนไปทันที ทิ้งให้หนุ่มหล่ออย่างโอนิกซ์ยืนวิญญาณหลุดอยู่หน้าห้อง


            สมน้ำหน้าค่ะรุ่นพี่ อยากแกล้งเธอดีนัก


            แต่มันก็จริงที่เธอพูด รุ่นพี่คนนั้นหากคิดจะจีบเพื่อนเคธี่ของเธอจริงๆล่ะก็ ต้องไปจัดการบรรดาผู้หญิงของเขาให้หมดเสียก่อน


            เพราะข่าวที่ว่าเขาเป็นคนเจ้าชู้มันเป็นเรื่องจริง ถึงเขาจะไม่ได้ควงสาวบ่อยขนาดนั้นก็เถอะ แต่เธอจะไม่ยอมให้เพื่อนลงเอยกับคนที่จัดการอะไรไม่เรียบร้อยหรอกนะ


            สู้เขานะคะรุ่นพี่



……….



            หลังจากนั้นไม่นานโอนิกซ์ก็เดินมายังห้องเรียนในชั้นปีที่สี่ของตัวเองด้วยใบหน้าบูดบึ้ง แล้วกระแทกตัวลงนั่งข้างเจ้าชายลำดับที่สองเพื่อนตัวเองอย่างแรง


            โอนิกซ์หันหน้าไปมองเพื่อนของตัวเองทันทีเหมือนว่ามีเรื่องจะพูด แต่จนแล้วจนรอดเขาก็ได้แต่อ้าปากแล้วก็หุบอย่างเดียว โดยที่ไม่ได้พูดอะไร


            เซนถอนหายใจเล็กน้อยเมื่อเห็นอาการของเพื่อนที่คงไปพ่ายแพ้ให้กับอะไรสักอย่าง ไม่อย่างนั้นคงไม่ออกอาการงุ่นง่านแบบนี้หรอก


            ก็เพื่อนเขาน่ะเป็นพวกที่ถ้าแพ้หรือตอบโต้อะไรไม่ได้ก็จะพาลแบบนี้ไง


             ไปแพ้ใครเขามาล่ะโอนิกซ์เซนเอ่ยปากถาม


             ใครแพ้! ไม่มี!” โอนิกซ์หันมาตอบ


             ก็ไอ้อาการแบบนี้แหละเรียกว่าแพ้เซนเถียงกลับ


            โอนิกซ์เงียบไปก่อนจะส่งสายตาอาฆาตไปให้เพื่อนแทน ทำให้เซนงุงงไปเลย


             ก็ผู้หญิงของนายนั่นแหละเซน ต้อนจนฉันไปต่อไม่เป็นเลยโอนิกซ์โวยวาย


            เซนใช้เวลาทำความเข้าใจประโยคของเพื่อนอยู่เล็กน้อย แล้วยิ้มอย่างนึกขบขัน


            เจ้าโอนิกซ์คงโดนอลิซไล่ต้อนมาสินะ คงไม่พ้นเรื่องเพื่อนสนิทที่ชื่อแคทเธอรีนคนนั้นที่เพื่อนเขาตามจีบอยู่หรอก


            แล้วนายไปทำอะไรมาล่ะเซนยังคงถามแม้จะเดาเรื่องราวได้บ้างแล้วก็ตาม


             ก็ฉันไปส่งคนสวยตามปกตินั่นแหละ แต่ไปแกล้งผู้หญิงของนายนิดหน่อย เธอก็เลยเอาคืนโดยการยกเรื่องความเจ้าชู้ของฉันมาพูดต่อหน้าคนสวย แถมยังไล่ฉันให้ไปจัดการบรรดาผู้หญิงที่ผ่านๆมาของฉันด้วย!”


            เซนที่ได้ยินเพื่อนเล่าก็หัวเราะออกมาทันที สมน้ำหน้าเพื่อนของเขาจริงๆที่ดันไปแหย่แม่เสือสาวอย่างอลิซ โดนเอาคืนซะเจ็บแสบเลยเป็นไง


             นายขำอะไรเซน ไปจัดการเธอให้ฉันเลยนะโอนิกซ์ยังไม่หยุดโวยวาย


            เซนหยุดหัวเราะแล้วหันไปยิ้มสะใจให้เพื่อน พร้อมกับประโยคที่แทบจะทำให้โอนิกซ์กระโจนเข้าบีบคอเพื่อนตัวเอง


             ฉันเป็นพวกตามใจคนรักน่ะโทษทีนะโอนิกซ์ ถ้าอลิซอยากทำอะไรฉันก็จะสนับสนุน รวมถึงเรื่องแกล้งนายด้วย หึหึหึตบท้ายด้วยรอยยิ้มกวนประสาทแบบที่โอนิกซ์ชอบทำ


            ไอ้เพื่อนเลว


            ไม่เข้าข้างกันเลยโว้ย


------------------


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 615 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #870 Pim PonGg (@pimrada26) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 00:35
    แหม่~คนรักก พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยนะคะเจ้าชายเซนน:)​
    #870
    0
  2. #785 toon_zaza2 (@Toon_zaza) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 15:48
    น้องแมวอ้วนหาย-^-
    #785
    0
  3. #784 swanpj (@nkeoy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 16:27
    รออออจ้า
    #784
    0
  4. #779 Thanchanokpooh (@Thanchanokpooh) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 02:51
    เขิลลลเเทนเซนเราเอาใจช่วยเรือของนายย
    #779
    0
  5. #775 Panokwxn (@LASTX_7) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 23:11
    เรือเซนกำลังจะไปได้สวย โอ้ยยเขิย
    #775
    0
  6. #774 mochi mochi narek (@mewnarek-2507) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 18:56
    น่ารักทั้ง2คู่เลยยย
    #774
    0
  7. #773 Natiloxe12 (@Natiloxe12) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 15:51
    ขอโทษนะโอนิกซ์ ฉันเผลออ่านนามสกุลนายว่า
    วาสิลีน กันปากแห้งปากแตกไปอี้ก5555
    #773
    0
  8. #772 Mirenna (@Mirenna) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 09:24

    สนุกมากเลยค่ะ! เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #772
    0
  9. #771 junemerk (@junemerk) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 03:04

    รออยู่นะคะ
    #771
    0
  10. #769 Karasaki Ukino (@Satangandomsin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 22:30

    เซนน่ารักวุ้ย! ลงเรือตลอดกาลลล อลิซเราจะเป็นแม่สื่อให้นะ-- แค่กๆ
    #769
    0
  11. วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 22:16

    555+ สนุกดีคะ รอคะ

    #768
    0
  12. #767 ning792528 (@vj792528) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 21:09

    กัดถูกแม่เสือ...โดนหนักทั้งขึ้นทั้งล่อง....เปย์ไปเซนอนาคตรุ้ง
    #767
    0
  13. #766 miagolio (@miagolio) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 21:05
    จะรออ่านต่อนะคะสนุกมาก
    #766
    0
  14. #765 Telreal (@Telreal) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 18:56
    ก็คือ เซนคนหลงอนาคตเมีย.. อุแค่ก!
    #765
    0
  15. วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 18:51

    โถ่....โอนิกซ์ แหย่ใครไม่แหย่ไปแหย่เอลิซาเบธ

    ชีวิตคู่แกไม่สุขแน่ๆ
    #764
    0
  16. #763 Mp180948 (@Mp180948) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 18:41
    ง่าาคิดถึงงง​ ในที่สุดก็กลับมา​ พ่อของอเดเลียมีแผนอะไร? กลับมาได้อย่างทิ้งปมหนักมาก​ ถ้ามโนเองก็คงคิดว่าพ่ออลิซกะพ่ออเดเลียน่าจะแย่งอิซาเบลกันป่ะ​ เลยแค้นกัน​ แต่พ่ออเดเลียก็มีเมียแล้ว? เอองง​ รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #763
    0
  17. #762 fary15 (@fary15) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 18:41

    รอคะรีบมาต่อนะ
    #762
    0