Villain Queen บัลลังก์นางพญา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 139,926 Views

  • 975 Comments

  • 5,833 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10,380

    Overall
    139,926

ตอนที่ 5 : บทที่ 3 :: ถอนหมั้นจากผู้ชายโง่งม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1856 ครั้ง
    15 ต.ค. 61


บทที่ 3 :: ถอนหมั้นจากผู้ชายโง่งม


----------


          และแล้วรุ่งอรุณในเช้าวันใหม่ก็มาเยือน เอลิซาเบธลุกขึ้นมาล้างหน้าแต่งตัวเพื่อลงไปรับประทานอาหารร่วมกันกับครอบครัวของเธอ เธอเลือกสวมใส่ชุดสีม่วงอ่อนเป็นผ้าระบายบางเบาที่สวมใส่สบาย ถึงแม้ว่าวันนี้อากาศข้องนอกจะเย็น แต่เธอเป็นคนที่ชอบอากาศแบบนี้อยู่แล้วจึงไม่เป็นปัญหาอะไร

 

          เมื่อวานเกิดเรื่องขึ้นมากมายมื้อเย็นจึงผ่านไปอย่างเงียบเชียบและน่าอึดอัด ทั้งเธอและครอบครัวจึงยังไม่ได้คุยกันอย่างจริงจังเสียที

 

          เมื่อเอลิซาเบธแต่งตัวเสร็จแล้วเธอจึงตรวจดูความเรียบร้อยของชุดและทรงผม เมื่อเห็นว่ามันไม่มีปัญหาอะไร เธอจึงต้องออกไปจากห้องทันที เพื่อไม่ให้ท่านพ่อและท่านพี่ต้องรอนาน

 

          แต่เมื่อเปิดประตูออกไปเธอก็พบกับร่างสูงใหญ่ของพี่ชายที่กำลังยืนส่งยิ้มละมุนให้เธออยู่หน้าห้อง

 

         “แต่งตัวเสร็จแล้วเหรอครับ พี่ได้ยินสาวใช้บอกว่าน้องกำลังแต่งตัวอยู่ พี่ก็เลยรออยู่หน้าห้องน่ะเซลดริสบอก

 

          เอลิซาเบธขมวดคิ้วทันทีที่ได้ยินแบบนั้น เธอใช้เวลาแต่งตัวนานไม่ใช่เหรอ แล้วท่านพี่รออยู่หน้าห้องนานแค่ไหนกัน

 

            อากาศข้างนอกตอนเช้าก็ใช่ว่ามันจะอุ่น ซ้ำยังอากาศเย็นเสียด้วยซ้ำไป ถึงแม้จะอยู่ในคฤหาสน์ก็ตาม แล้วทำไมท่านพี่ถึงมายืนตากลมหนาวที่หน้าห้องเพื่อรอเธอด้วยล่ะ

 

          เซลดริสยิ้มเล็กน้อยกับท่าทางของน้องสาว ก่อนที่เขาจะชะงักไปเมื่อเห็นว่าน้องสาวไม่ได้ใส่เสื้อคลุม เขาจึงถอดเสื้อคลุมของตัวเองออกแล้วนำไปคลุมไว้ที่ตัวของน้องสาว

 

          “วันนี้อากาศเย็นนะครับ ทำไมน้องถึงไม่ใส่เสื้อคลุมล่ะ เดี๋ยวไม่สบายนะเขาบอกอย่างเป็นห่วง

 

           น้องขอโทษค่ะท่านพี่เอลิซาเบธก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อหลบสายตาเป็นห่วงของพี่ชายและบอกอย่างรู้สึกผิด

 

          “ช่างเถอะครับ พี่ว่าเรารีบไปที่ห้องอาหารดีกว่านะ เดี๋ยวท่านพ่อจะรอนาน ไปครับเซลดริสเอื้อมมือไปคว้ามือบางของน้องสาวแล้วพาเดินไป

 

           เอลิซาเบธรับรู้ถึงความเย็นที่มือของพี่ชายก็ได้แต่เม้มปากแน่น มือเย็นขนาดนี้แสดงว่าท่านพี่ต้องมารอเธอนานมากแน่ๆ เมื่อคิดได้แบบนั้นเอลิซาเบ็ธก็กระชับมือที่จับอยู่ให้แน่นขึ้น เพื่อหวังว่าความอุ่นที่มือเธอจะทำให้พี่ชายคลายหนาวได้บ้าง

 

          เซลดริสเบิกตากว้างเล็กน้อยกับกระทำของน้องสาว ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างสุขใจ อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้ผลักไสเขา ถึงแม้ว่าจะไม่พูดไม่จากับเขาก็ตาม

 

          จุดเริ่มต้นใหม่ของความสัมพันธ์ได้แค่นี้ก็มากเกินพอแล้วนี่นา

 

          บรรดาสาวใช้และผู้ติดตามที่เห็นเหตุการณ์ระหว่างนายน้อยกับคุณหนูก็ได้แต่ลอบยิ้ม พร้อมกับเอาใจช่วยนายน้อยอยู่ห่างๆ

 

          อย่ายอมแพ้นะคะนายน้อยพวกเขาเชื่อว่าสักวันพวกท่านจะได้กลับมาสนิทสนมกันเหมือนเดิมหรืออาจจะมากกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำไป

 

          ระหว่างทางที่เดินมาไม่มีบทสนทนาอะไรเกิดขึ้น พวกเขาแค่เดินมาเงียบๆเท่านั้น แต่บรรยากาศระหว่างพวกเขากลับไม่ได้อึดอัดใจเลย ซ้ำยังรู้สึกอบอุ่นมากด้วยซ้ำ

 

          เมื่อเดินมาถึงที่ห้องอาหารพวกเขาก็เห็นท่านพ่อนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ดยุกโดโนแวนยิ้มรับบุตรทั้งสอง เซลดริสจึงพาร่างของน้องสาวไปนั่งที่เก้าอี้ข้างๆเขา

 

          อาการเป็นยังไงบ้างลูก ยังรู้สึกตึงที่แผลอยู่อีกไหมครับดยุกโดโนแวนเอ่ยปากถามทันทีเมื่อเห็นบุตรสาวสุดที่รักนั่งลงเรียบร้อยแล้ว

 

          อาการดีขึ้นมากแล้วล่ะค่ะท่านพ่อ ส่วนเรื่องแผลลูกยังรู้สึกขยับลำบากอยู่บ้างแต่ก็ไม่เป็นปัญหาอะไรค่ะ เอลิซาเบธยิ้มตอบ

 

          ดีแล้วล่ะครับ เรามาทานอาหารกันก่อนดีกว่านะ ลูกคงหิวแล้วดยุกโดโนแวนบอกพร้อมกับหันไปสั่งให้สาวใช้นำอาหารเข้ามา

 

          ระหว่างทานอาหารพวกเขาก็พูดคุยกันบ้างเล็กน้อย แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่มีเวลาคุยเลย

 

          เพราะกองอาหารที่สูงจนแทบจะท่วมหัวเธอตรงหน้านี่ไง!!

 

         ท่านพ่อคะท่านพี่คะไม่จำเป็นต้องห่วงใยกันขนาดนี้ก็ได้นะคะ

 

          เอลิซาเบธยิ้มแหยกับกองอาหารตรงหน้า เยอะขนาดนี้แล้วชาตินี้จะกินหมดไหม เธอหันไปมองใบหน้าคาดหวังของท่านพ่อที่กำลังมองมาโดยใช้สายตาของน้องหมาออดอ้อน

 

          และหันไปมองใบหน้าของท่านพี่ที่รอคอยการกินของเธออย่างใจจดใจจ่อ ราวกับบ่งบอกผ่านสายตาว่าถ้าเธอไม่กินพวกเขาจะเสียใจมาก

 

          นี่จงใจแกล้งกันใช่ไหมคะ ตอบ!

 

         เอลิซาเบธลอบยิ้มในใจทั้งน้ำตา เธอเอื้อมมือขึ้นไปใช้ช้อนตักอาหารตรงหน้าแล้วเอาเข้าปาก ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกอิ่มแล้วก็ตามที

 

         ทั้งท่านพ่อและท่านพี่ที่เห็นเธอทานจนหมดก็ยิ้มกว้างแล้วทานอาหารในจานของตัวเองต่อ ส่วนเอลิซาเบ็ธในตอนนี้นั้น

 

          อิ่มจนพูดอะไรไม่ออกแล้วค่ะ

 

          หลังจากทานอาหารเสร็จแล้วทั้งเธอและท่านพี่ต่างก็โดนท่านพ่อเรียกไปพบที่ห้องทำงาน เอลิซาเบธครุ่นคิด คงเป็นเรื่องการถอนหมั้นระหว่างเธอกับเจ้าชาย เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอก็รีบเดินไปทันทีโดยมีพี่ชายเดินตามมา

 

         “นั่งลงเลยครับอลิซ พ่อมีเรื่องที่ต้องคุยกับลูก เป็นเรื่องที่สำคัญมากดยุกโดโนแวนกล่าวเสียงเครียดแต่ก็ยังคงความนุ่มนวลเอาไว้ในน้ำเสียงเมื่อคุยกับบุตรสาว

 

          เซลดริสที่ตามมาก็นั่งลงที่เก้าอี้ข้างน้องสาว

 

          ลูกรู้ไหมครับว่าพ่อต้องการคุยเรื่องอะไรดยุกโดโนแวนถาม เอลิซาเบ็ธพยักหน้ารับ

 

          เรื่องการถอนหมั้นของลูกใช่ไหมคะท่านพ่อ

 

          ดยุกโดโนแวนพยักหน้ารับกับคำตอบนั้นก่อนคลี่ยิ้มอย่างพึงพอใจ

 

          พ่อต้องการให้ลูกถอนหมั้นกับเจ้าชาย แต่ถ้าลูกไม่ต้องการก็ไม่เป็น…”

 

          “ลูกต้องการถอนหมั้นค่ะ

 

          ก่อนที่ท่านพ่อของเธอจะพูดจบเอลิซาเบธก็ชิงตัดหน้าพูดขึ้นก่อน คำตอบที่ไม่คาดฝันทำให้ดยุกโดโนแวนเงียบไปในอึดใจก่อนจะฉีกยิ้มกว้างอย่างยินดี

 

          ในตอนแรกเขาคิดว่าบุตรสาวคงไม่ยอมแน่ถ้าจะให้ถอนหมั้น เพราะดูบุตรสาวของเขาจะรักไอ้เจ้าชายบัดซบนั่นเหลือเกิน เขาจึงเตรียมวิธีมากมายมาเกลี้ยกล่อมเธอ

 

          แต่นึกไม่ถึงว่ายังไม่ทันพูดจบบุตรสาวของเขาก็รีบปฏิเสธทันที สร้างความพึงพอใจให้เขาเป็นอย่างมาก และหากเขาดูไม่ผิดเหมือนว่าเขาจะเห็นแววตาโกรธแค้นจากบุตรสาวขึ้นมาวูบหนึ่งก่อนที่มันจะหายไป

 

          ถึงแม้ว่าเขาจะไม่อยากเห็นแววตาแบบนั้นจากบุตรสาว แต่เขารู้ดีว่าหากบุตรสาวเขายังไม่ทันคนแบบนี้ต่อไป ในอนาคตเธอต้องถูกหลอกใช้อีกแน่

 

          ต่อจากนี้คือการเลือกเส้นทางของบุตรสาว เธอจะเป็นผู้ตัดสินใจเองทั้งหมดว่าจะทำแบบไหน ส่วนเขาคงทำได้เพียงแค่สนับสนุนและช่วยเหลือเธออยู่ห่างๆ

 

          ต่อไปนี้ลูกต้องก้าวเดินด้วยตัวเอง แม้หนทางข้างหน้าจะยากลำบาก แต่พ่อเชื่อว่าลูกต้องผ่านมันไปได้อย่างแน่นอน

 

          ถ้าอย่างนั้นลูกคงพร้อมที่จะถอนหมั้นแล้วใช่ไหมถอนหมั้นไปให้พ้นจากไอ้เจ้าชายโง่เง่านั่น!

 

          “ลูกพร้อมแล้วค่ะท่านพ่อเอลิซาเบธตอบอย่างแข็งขัน

 

          งั้นไปกันเถอะครับ ราชาสเตฟานคงรอที่จะพบลูกนานแล้วแม้ว่าเขาจะไม่อยากให้บุตรสาวไปเจอก็ตาม

 

          ทำไงได้ล่ะก็เขาหวงลูกสาวสุดที่รักนี่ ยิ่งราชาสเตฟานกับเขาเป็นสหายสนิทกันเขาก็ยิ่งหวง เพราะเจ้าราชานั่นจ้องจะเอาลูกสาวเขาไปเป็นลูกสาวตัวเองอยู่ตลอดเวลา ใครไม่หวงบ้างล่ะ

 

          เซลดริสที่นิ่งเงียบมาตลอดก็เอาแต่จ้องหน้าน้องสาว ทำไมเขาจะไม่เห็นแววตาเกลียดชังของน้องที่เอ่ยเรื่องการถอนหมั้น แต่เขาก็ไม่คิดอะไรหากน้องสาวจะเอาคืนคนพวกนั้น

 

          ส่วนเรื่องที่เขาชอบอเดเลีย มันก็เป็นแค่การหลงใหลในรูปลักษณ์กับความน่าทะนุถนอมจนอยากปกป้อง ไม่ใช่ความชอบที่นิสัยหรืออะไรเลย

 

          และดูเหมือนว่าเธอจะมีคนปกป้องมากมายจนเกินพอแล้ว เขาไม่อยากจะเอาตัวเองไปเป็นหนึ่งในคนพวกนั้น

 

          เซลดริส แอล. ฟรานซิส แกนี่มันโง่จริงๆที่ทำร้ายคนที่สำคัญที่สุดมาตั้งนานขนาดนี้

 

         ตอนนี้เขาถึงต้องกลับมาเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น แต่ก็ดีเหมือนกัน ความสัมพันธ์ที่สร้างขึ้นมาใหม่จะได้เหนียวแน่นและแน่นแฟ้นจนไม่มีใครสามารถทำให้เขากับน้องสาวต้องเป็นแบบนี้ได้อีก

 

          พ่อว่าเรารีบไปรีบกลับดีกว่านะ กลับมาจะได้พักผ่อนเลยพูดเสร็จก็หันไปสั่งผู้ติดตาม

 

          เซลดริสลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเอื้อมมือไปคว้ามือของน้องสาวแล้วจูงเธอไปที่รถทันที

 

          ณ อีกด้านหนึ่งในปราสาทของราชาสเตฟานซึ่งตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านกำลังเกิดสงครามขนาดย่อมของพระราชินีโรซาเรียและเจ้าชายลูเซียโน่ สาเหตุก็คือเรื่องที่เอลิซาเบ็ธ ผู้เป็นหลานสาวสุดที่รักของพระนางถูกบุตรชายแทงเพราะปกป้องหญิงสาวคนอื่น ซึ่งนั่นสร้างความโกรธเกรี้ยวให้พระนางจนสั่งลงโทษเจ้าชายให้พาไปขังตัวไว้ในคุกไต้ดิน อดน้ำอดอาหารและถูกเฆี่ยนตีโดยพระนางเอง



 

          ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อนหลังจากเหตุการณ์เกิดขึ้น


          ปราสาทกำลังลุกเป็นไฟเมื่อราชาสเตฟานและราชินีโรซาเรียทรงกริ้วหนักกับการกระทำอันเลวทรามของบุตรชายถึงขั้นส่งองครักษ์ประจำตัวไปลากตัวเจ้าชายและหญิงสาวที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด


          สภาพของเจ้าชายนับว่าสะบักสะบอมพอสมควร คงเพราะขัดขืนและฝ่าฝืนการจับกุมของเหล่าองครักษ์


          มาแล้วสินะลูเซียโน่เสียงเรียบไม่บ่งบอกถึงอารมณ์ใดๆของพระราชินีกำลังทำให้ทั้งพระราชา ทั้งเจ้าชายและเหล่าข้ารับใช้ต่างก็อกสั่นขวัญหาย


          ผู้คนที่อยู่ในปราสาทต่างก็รู้ดีว่าตอนที่พระราชินีโกรธจนแทบกระอักมักจะทำท่าทางนิ่งๆแบบนี้ แต่ในใจกำลังเดือดดาลถึงขีดสุด


          พวกเขาไม่แปลกใจเท่าใดนัก เพราะคนที่เจ้าชายลูเซียโน่ทำร้ายเป็นถึงบุตรสาวของสหายวัยเยาว์ของพระราชินี ซ้ำพระราชินิโรซาเรียยังรักและเอ็นดูเหมือนบุตรสาวแท้ๆ


          เจ้ารู้ตัวหรือไม่ว่าเจ้าทำอะไรลงไป ลูเซียโน่ อลัน. วิคตอเรียราชินีโรซาเรียกำลังกดข่มอารมณ์โกรธของตัวเอง


          เมื่อทราบข่าวที่เกิดขึ้นกับเอลิซาเบธผู้เป็นหลานสาวที่พระนางรักใคร่ พระนางก็แทบขาดสติ


          บุตรชายของนางทำลงไปได้อย่างไรทำร้ายคนที่เป็นคู่หมั้นของตนเองเพื่อหญิงสาวไร้ค่านางหนึ่ง


          หญิงสาวที่เข้ามาวุ่นวายกับคู่หมั้นของผู้อื่นเช่นนี้ ยังจะมีค่าอันใดให้ปกป้อง บุตรชายของนางเสียสติไปแล้วหรือไร!!


          “ลูกไม่ได้ตั้งใจพ่ะย่ะค่ะเสด็จแม่ ลูกทำไปเพราะเอลิซาเบธจะทำร้ายอเดเลีย ลูกจึง…” ลูเซียโน่กำหมัดแน่น


           “ลูกจึงใช้ดาบแทงน้องอย่างนั้นหรือน้ำเสียงก็ยังคงเรียบเฉยอยู่เช่นเดิม แต่มือเรียวของพระราชินีกำลังกำแน่นอย่างข่มอารมณ์


           พระนางแทบจะลงไปตบสั่งสอนความโง่ของบุตรชาย ถ้าไม่ติดว่าราชาสเตฟานผู้เป็นสามีห้ามไว้


          ลูกไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอ แต่เธอจะทำร้ายอเดเลียก่อนนะพ่ะย่ะค่ะเสด็จแม่เจ้าชายลูเซียโน่เถียงออกมา


           ปึง!!


           “แค่หญิงสาวคนเดียวที่ไม่มีค่าอันใดเลย แต่เจ้ากลับทำร้ายเอลิซาเบธเพื่อหญิงสาวคนนี้อย่างนั้นหรือลูเซียโน่!!” พระราชินีตวาดก้องอย่างโกรธเกรี้ยวจนผู้คนที่อยู่ในห้องโถงต่างก็สะดุ้งโหยง


          ลูกแค่….” เจ้าชายลูเซียโน่กัดปากแน่น


          อเดเลียที่นั่งเงียบอยู่นานในที่สุดก็ทนไม่ไหวต้องพูดขึ้น


          พระราชินีเพคะ ทรงอย่าโทษเจ้าชายเลยนะเพคะ เป็นหม่อมฉันที่ผิด…”


          อย่าสอด


          เสียงทรงอำนาจของพระราชินีโรซาเรียพูดรอดไรฟันพร้อมกับจ้องด้วยสายตาเย็นชาจนอเดเลียถึงกับหุบปากเงียบทันที


          ข้ากำลังพูดอยู่กับเจ้าชายเพื่อสั่งสอนความโง่ของเขา ไม่ใช่เพื่อให้เจ้าพูดสอดเช่นนี้ถ้อยคำร้ายกาจถูกเอื้อนเอ่ย


          อเดเลีย เรน. ฟานารอส เป็นถึงบุตรสาวของดยุกเอสทารัส บุตรสาวของชนชั้นสูง แต่ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ได้รับการอบรมเรื่องมารยาทจากทางตระกูลเลยนะพระราชินีพูดจาดูถูก


           อเดเลียถึงกับหน้าชากับคำต่อว่านั้น เธอก้มหน้าลงเพื่อซ่อนน้ำตาที่คลอหน่วง พร้อมกับจับชายประโปรงไว้แน่น


          เป็นถึงสุภาพสตรีชั้นสูงแต่กลับเดินจับมือถือแขนสนิทสนมกับคู่หมั้นของผู้อื่น ข้าอยากจะทราบจริงๆว่าดยุกเอสทารัสสั่งสอนบุตรสาวเช่นไร ถึงได้ใจกล้าหน้าด้านขนาดนี้


           เป็นการต่อว่าที่ไม่ไว้หน้าเลยสักนิด พระราชินีทรงโกรธเกรี้ยวอย่างหนักแล้วจริงๆ ถึงขนาดต่อว่าดยุกเอสทารัสไปด้วย


          สงสัยข้าคงต้องเชิญดยุกเอสทารัสมาพูดคุยถึงการกระทำอันไร้ยางอายของบุตรสาวตนเองเสียหน่อยแล้ว หากไม่เช่นนั้นเรื่องแบบนี้คงจะเกิดขึ้นอีกครั้งแน่เมื่อพูดเสร็จก็หันไปมองใบหน้าของบุตรชาย


          พระนางเดินลงจากบัลลังก์มาหยุดที่เบื้องหน้าบุตรชาย


          เงยหน้ามองข้าเสีย ลูเซียโน่พระนางสั่งเสียงเข้ม


          เจ้าชายลูเซียโน่ทำตามคำสั่ง เขาเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของพระมารดา และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น...


           เพี๊ยะ!!


            ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบจากมือเรียว เจ้าชายลูเซียโน่รับรู้ถึงความเจ็บแสบจนชาที่ใบหน้าพร้อมกับกลิ่นคาวเลือดในปาก


            “นี่สำหรับที่เจ้าลงมือทำร้ายเอลิซาเบธ เจ้าคงรู้ดีว่าต่อให้เจ้าโดนตบอีกสักกี่ครั้ง มันก็เทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดปางตายของเอลิซาเบ็ธหรอก


            พระราชินีโรซาเรียนึกย้อนไปถึงตอนที่หมอหลวงมาแจ้งข่าวถึงอาการของหลานสาว ที่บอกว่าหลานสาวของนางมีชีวิตรอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ หากถึงมือหมอช้ากว่านั้นแม้สักนาทีเดียว หนทางที่รอหลานสาวของพระนางอยู่มีเพียงความตาย


            แต่ถึงจะรอดมาได้หมอหลวงเองก็ไม่ทราบว่าหลานสาวของนางจะฟื้นขึ้นมาเมื่อใด อย่างเร็วที่สุดก็สักหนึ่งอาทิตย์ อย่างช้าที่สุดก็ราวๆสามอาทิตย์ แต่ถ้าหากเกินกำหนดเวลา


           หลานสาวของนางอาจจะกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราตลอดชีวิต


          จับตัวเจ้าชายลูเซียโน่ไปคุมขังที่คุกไต้ดิน อดข้าวอดน้ำสามวันและห้ามให้ใครเยี่ยมเยียน ลากตัวไปเสีย!!” เมื่อสิ้นคำสั่งเหล่าทหารก็เข้มาจับกุมร่างสูงและลากออกไปทันทีโดยไร้การขัดขืน


          อเดเลียที่นั่งอยู่หันไปมองเจ้าชายด้วยความเสียใจและความกลัวที่ท่วมท้น ร่างบอบบางหันมามองใบหน้าเย็นชาจับขั้วหัวใจของพระราชินีก็ได้แต่หวาดกลัว


           ส่วนเจ้า ข้าจะปล่อยเจ้าไปก่อน แต่ถ้าหากหลานสาวข้าเป็นอะไรไปขึ้นมา อย่าหวังว่าข้าจะปล่อยเจ้าไปอีก ไสหัวไป!!” พระราชินีโรซาเรียสั่งเสียงเหี้ยมจนอเดเลียรีบออกไปแทบไม่ทันโดยไม่ลืมหันมาทำความเคารพอย่างลนลาน


          พระราชินีเดินกลับไปบนบัลลังก์ก่อนจะนั่งลงอย่างอ่อนแรง ทั้งห่วงหลานสาวและโกรธบุตรชาย


          ราชาสเตฟานเอื้อมมือไปกุมมือบางของภรรยาแล้วพูดเสียงอ่อน


          “อย่าเครียดไปเลยโรซาเรีย ตอนนี้เอลิซาเบธก็ได้รับการรักษาแล้ว ส่วนเจ้าบุตรชายโง่เง่ากับสตรีนางนั้นก็ได้รับการสั่งสอนจากเจ้า เรื่องที่เราทำได้ก็มีเพียงเท่านี้


           “หม่อมฉันรู้เพคะ แต่ที่หม่อมฉันกังวลคือเรื่องอาการของเอลิซาเบธ หลานได้รับการรักษาแล้วก็จริง แต่ก็ไม่มีอะไรมายืนยันได้ว่าเธอจะฟื้น แม้แต่หมอหลวงที่เก่งที่สุดของทางเรายังยืนยันไม่ได้เลย แล้วจะให้หม่อมฉันคลายกังวลได้อย่างไรเพคะราชินีโรซาเรียพูด


          ข้ารู้โรซาเรีย ข้ารู้ แต่ที่เราทำได้ในตอนนี้คือภาวนาเท่านั้น เชื่อข้าเถอะ เอลิซาเบ็ธจะต้องปลอดภัยราชาสเตฟานพยายามปลอบขวัญภรรยาให้หายกังวล


          พระราชินีโรซาเรียพยักหน้ารับอย่างยินยอมในที่สุด


           อิซาเบลข้าจะมีหน้าไปพบเจ้าได้อย่างไร ในเมื่อบุตรชายของข้าทำตัวเหลวแหลกทำร้ายบุตรสาวของเจ้าจนปางตายเช่นนี้


          ส่วนดยุกโดโนแวนก็คงไม่ยอมจบง่ายๆแน่นอนหากไม่ได้ถอนหมั้นให้กับบุตรสาว ใครจะต้องการให้บุตรสาวอยู่กับคนที่ลงมือทำร้ายบุตรสาวเรากันล่ะ จริงไหม


          และมันก็เป็นไปตามที่พระนางคาดคิด เมื่อสัปดาห์ต่อมาทั้งดยุกโดโนแวนและบุตรชายบุกเข้ามาที่ปราสาทเพื่อยกเลิกการหมั้นหมาย และจนถึงตอนนี้เอลิซาเบ็ธก็ยังคงไม่ฟื้น


          กระหม่อมต้องการให้พระองค์เป็นธุระในการถอนหมั้นของบุตรสาวกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะมาถึงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง


          ก่อนอื่นเลยเราต้องขอโทษแทนบุตรของเราด้วย เราเสียใจจริงๆกับการกระทำของเขาราชาสเตฟานกล่าว


          ฝ่าบาทไม่จำเป็นต้องขอโทษเลยพ่ะย่ะค่ะ มันไม่ใช่ความผิดของฝ่าบาท แต่เป็นความผิดของเจ้าชายดยุกโดโนแวนพูดเสียงเหี้ยม แต่ก็ยังคงความนอบน้อมไว้ในน้ำเสียง


          ที่กระหม่อมและบุตรชายมาในวันนี้ ก็เพื่อมาพูดเรื่องการถอนหมั้นของบุตรสาวกระหม่อมเท่านั้น


           ราชาสเตฟานและราชินีโรซาเรียหันมองหน้ากันด้วยความลำบากใจ


           เราก็อยากทำแบบนั้นโดโนแวน แต่เราต้องทำตามขั้นตอนการถอนหมั้น มันเป็นข้อบัญญัติราชาสเตฟานพูด


           “หมายความว่ายังไงพ่ะย่ะค่ะคราวนี้เป็นเซลดริสที่ถามขึ้นบ้าง


           “หมายความว่าหากต้องการถอนหมั้นทั้งฝ่ายหญิงและฝ่ายชายต้องยืนที่แท่นศิลาลืมรักและกรีดเลือดคืน เพื่อเป็นการยกเลิกการหมั้นหมายราชินีโรซาเรียพูด


          เพราะฉะนั้นจะไม่สามารถยกเลิกได้หากขาดฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไปราชาสเตฟานกล่าวต่อจนจบ


           ดยุกโดโนแวนและบุตรชายต่างก็แสดงสีหน้าไม่พอใจกับเหตุผลนั้น แค่ยกเลิกการหมั้นให้มันจบๆไปซะ ยังจะมีขั้นตอนอะไรนักหนา


           “เรารู้ว่าพวกเจ้าไม่พอใจ แต่เราช่วยได้เท่านี้จริงๆ ที่เหลือก็คือต้องรอให้เอลิซาเบธฟื้นถึงจะยกเลิกได้ราชินีโรซาเรียกล่าว พระนางอยากช่วยได้มากกว่านี้ แต่ทำได้เท่านี้จริงๆ


     ดยุกโดโนแวนอยากจะระเบิดอารมณ์แล้วอาละวาดออกมาเสียเดี๋ยวนี้ แต่เขาเป็นผู้ใหญ่พอที่จะรู้ว่าอะไรควรไม่ควร ส่วนเซลดริสก็กำลังควบคุมอารมณืของตัวเองอยู่ภายใต้ใบหน้านิ่งๆ


             ถ้าอย่างนั้นกระหม่อมก็คงต้องขอตัวกลับก่อน ทูลลาพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาทเมื่อพูดจบเข้าก็เดินจากไปพร้อมบุตรชายทันที


              หลังจากนั้นก็ไม่มีการติดต่อจากดยุกโดโนแวนอีกเลย พออีกสามอาทิตย์ต่อมาทั้งราชาและราชินีก้ได้ทราบข่าวที่น่ายินดี


              เอลิซาเบธหลานรักของพวกเขาฟื้นแล้ว และอีกไม่นานหากเอลิซาเบ็ธอาการดีขึ้นกว่านี้เรื่องการยกเลิกการหมั้นจะถูกดำเนินการทันที


              


             กลับเข้าสู่ปัจจุบัน..


             ทั้งราชาและราชินีต่างก็เฝ้ารอการปรากฏตัวของหลานสาวคนงามอย่างใจจดใจจ่อ หลานสาวสุดที่รักที่ไม่ได้พบหน้ากันเลยตลอดหนึ่งเดือน พวกเขาก็ต้องดีใจมากเป็นธรรมดา


             ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ ท่านดยุกและบุตรทั้งสองเดินทางมาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะข้ารับใช้คนหนึ่งเดินเข้ามาเพื่อบอกแก่นายเหนือหัว


             ให้พวกเขาเข้ามาราชาสเตฟานรับสั่ง


              คงต้องโทษความโง่เขลาของบุตรชายพระนางสินะ ถึงได้ทำให้พระนางพลาดโอกาสในการได้หลานสาวสุดที่รักมาเป็นสะใภ้ เฮ้อ


              ร่างบางของเอลิซาเบธเดินเข้ามาอย่างสง่างาม ใบหน้างามมองตรงไปข้างหน้าไม่ลุกลี้ลุกลนหรือทำตัวไร้มารยาท บ่งบอกถึงการอบรมสั่งสอนว่าได้รับการดูแลมาเป็นอย่างดี


              เมื่อร่างบางเดินมาเธอก็ย่อตัวลงเพื่อทำความเคารพต่อพระราชาและพระราชินีของจักรวรรดิพร้อมกับท่านพ่อและท่านพี่


              ถวายพระพรราชาสเตฟานและราชินีโรซาเรียเพคะเสียงหวานเอื้อนเอ่ยอย่างนอบน้อม กิริยาอ่อนหวานน่าเอ็นดูเรียกรอยยิ้มบนใบหน้าของผู้ครองแผ่นดินได้เป็นอย่างดี


              ลุกขึ้นเถอะหลานรักเป็นราชินีโรซาเรียสั่ง


              ขอบพระทัยเพคะเอลิซาเบ็ธยืดตัวขึ้นอย่างงดงามคงไว้ซึ่งกิริยามารยาทของชนชั้นสูง


              ราชินีโรซาเรียลุกจากบัลลังก์แล้วเดินลงมาหาหลานสาวคนงาม ท่าทางดูเร่งรีบ เมื่อพระนางเดินมาถึงที่ตัวของหลานสาวก็ใช้มือข้างหนึ่งจับเข้าที่ข้อมือขาวและอีกข้างลูบแก้มนิ่มเบาๆ


             หลานสาวของพระนางยังคงงดงามเหมือนเดิมหรืออาจจะมากกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ ติดก็แต่ร่างที่ผ่ายผอมลงและผิวที่ขาวซีด ทำให้เธอดูบอบบางเหลือเกิน


            หลานผอมลงไปมาก เอาไว้น้าจะส่งของบำรุงไปให้ดีหรือไม่พระนางกล่าวอย่างใจดี


          ขอบพระทัยเพคะพระราชินีเอลิซาเบธย่อตัวเพื่อขอบพระทัย


          พระราชินีอะไรกัน เรียกเสด็จน้าเหมือนเมื่อก่อนเถอะหลานรัก ราชินีโรซาเรียทำหน้าเหมือนเด็กถูกขัดใจเมื่อได้ยินหลานสาวเรียกแบบห่างเหิน


          เพคะเสด็จน้าเอลิซาเบธยิ้มตอบ


          ดีมากจ้ะหลานรัก


         “เอาล่ะ เข้าเรื่องกันดีกว่านะ พวกเจ้าน่ะไปตามเจ้าชายลูเซียโน่มาพบข้าเดี๋ยวนี้ราชาสเตฟานสั่งการลงไป


           รออยู่สักพักร่างสูงใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าชายลูเซียโน่ก็ปรากฏตัวขึ้น เมื่อเขาเห็นร่างของเอลิซาเบธที่ยืนอยู่ข้างเสด็จแม่ความรู้สึกมากมายก็แทรกเข้ามา ทั้งตกใจ ทั้งดีใจ ทั้งเป็นห่วง และ รู้สึกผิด


           แต่ดูเหมือนว่าเอลิซาเบธจะมองเขาด้วยสายตาที่ไม่เหมือนเดิม


           ไม่มีอีกแล้วแววตาที่มองอย่างอ่อนโยน


           ไม่มีอีกแล้วแววตาที่มองด้วยความรัก


           ไม่มีอีกแล้วแววตาที่มองอย่างห่วงใย


           มีเพียงความเย็นชาจับขั้วหัวใจและความห่างเหินเท่านั้น แต่สิ่งที่เขาไม่ปรารถนาที่จะเห็นในแววตาคู่นั้นคือความโกรธแค้นและชิงชัง สองความรู้สึกที่สะท้อนออกมาอย่างชัดเจน


          และนั่นทำให้ลูเซียโน่ถึงกับหวาดผวา แววตานั้นของเธอมันน่ากลัว เขาไม่เคยเห็นเธอทำแววตาแบบนี้กับใครมาก่อน แม้แต่กับอเดเลียเธอก็ไม่เคยทำ


            มาแล้วหรือลูเซียโน่ ถ้ามาแล้วเราก็รีบทำให้เรื่องทุกอย่างมันจบดีกว่า เอลิซาเบธจะได้กลับไปพักผ่อนอย่างเต็มที่เสียที ไปที่แท่นศิลาลืมรักกันดีกว่านะจ๊ะหลานรักราชินีพูดเสียงเรียบ พระนางจูงมือของหลานสาวให้เดินผ่านหน้าของบุตรชายไป


            ลูเซียโน่เบิกตากว้างทันที แท่นศิลาลืมรักเธอต้องการถอนหมั้นกับเขา


            เมื่อเดินมาถึงราชินีก็ให้ทั้งสองคนไปยืนที่กลางแท่นศิลา พวกเขาทั้งสองมองหน้ากันอย่างเดียว ไม่มีบทสนทนาหรือคำพูดใดๆ จนเจ้าชายลูเซียโน่เป็นฝ่ายพูดก่อน


            เอลิซาเบธอยากจะถอนหมั้นกับผมจริงๆน่ะเหรอคำถาม


            ใช่เพคะเจ้าชาย หม่อมฉันต้องการถอนหมั้นกับพระองค์เพคะเธอตอบอย่างไร้เยื่อใย


            แล้วความสัมพันธ์ของเราในอดีตล่ะ คุณลืมมันไปแล้วงั้นเหรอ


            เอลิซาเบธชักสีหน้า จะมารื้อฟื้นเรื่องราวเก่าๆให้มันได้อะไร คิดว่าทำแบบนั้นแล้วเธอจะยอมกลับงั้นเหรอ ไม่มีทาง!!


            “หม่อมฉันว่าความสัมพันธ์ของเรามันจบลงตั้งแต่ที่พระองค์ทรงหยิบดาบเล่มนั้นขึ้นมาแทงหม่อมฉันแล้วนะเพคะเอลิซาเบธตอกกลับจนลูเซียโน่หน้าเสีย


             อึกลูเซียโน่สะอึกกับคำพูดนั้นจนพูดอะไรไม่ออก


            แต่นั่นก็เพราะเธอทำร้ายอเดเลียก่อน…” เขาเถียงแบบข้างๆคูๆ


           พระองค์ก็เลยแทงหม่อมฉันสินะเพคะ น่าดีใจเหลือเกินที่พระองค์เลือกที่จะแทงหม่อมฉันผู้เป็นคู่หมั้น เพียงเพื่อปกป้องผู้หญิงที่ลักกินขโมยกินคู่หมั้นคนอื่นอย่างไร้ยางอาย


           คำพูดอันแสนร้ายกาจพร้อมกับรอยยิ้มเยาะหยันถูกจุกขึ้นที่ริมฝีปากบาง


            ท่าทางที่ดูเหมือนนางร้ายเสียเต็มประดาของเอลิซาเบธทำให้พวกเขาที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ลอบยกนิ้วให้ในใจ


            ด่าได้ถึงพริกถึงขิงมากสาบานเลยว่าจะไม่ทำให้เอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิสคนนั้นไม่พอใจเด็ดขาด


          หุบปากของเธอไปซะ อเดเลียไม่ได้ไร้ยางอายลูเซียโน่โกรธจัดทันที


          หึ! คนดีที่ไหนจะมาเดินจับมือถือแขนสนิทสนมและให้ท่าคู่หมั้นคนอื่นแบบนี้เล่าเพคะเจ้าชายเธอดูถูกเขา


          เธอลูเซียโน่กัดฟันแน่น


          มีสมองก็คิดให้มากหน่อยนะเพคะ ไม่ใช่มีไว้ประดับบ่าแต่ไร้หัวคิดและดูถูกต่อไป


           “…….”


         “หลงผู้หญิงคนเดียวจนแยกแยะไม่ได้แบบนี้ ไม่รู้ว่าต่อไปหากพระองค์ได้ครองบัลลังก์จะทำให้ประเทศนี้พัฒนาขึ้นหรือดิ่งลงเหว!!” ดูถูกมันให้มันกระอักตาย


          หุบปาก!!!” ลูเซียโน่ตะคอกดังลั่น เขาแทบจะเข้าไปบีบคอเธอให้ตายคามือ


          เห็นไหมเพคะเจ้าชาย แค่คำดูถูกแค่นี้พระองค์ยังทนไม่ได้ แล้วต่อไปจะทนรับแรงกดดันได้งั้นหรือ


          “…….”


          “แล้วพระองค์จะให้หม่อมฉันยอมทิ้งทั้งชีวิตให้กับผู้ชายแบบนี้หรือเพคะ


          ลูเซียโน่กำลังโดนปั่นหัว


           และอีกอย่างนะเพคะ หม่อมฉันไม่มีวันฝากชีวิตไว้ในกำมือของผู้ชายที่เคยทำร้ายหม่อมฉันเพื่อผู้หญิงหน้าด้านคนหนึ่งหรอกเพคะ


          “แต่นั่นผมไม่ได้ตั้งใจ…” เขายังคงไม่ยอมแพ้ เพราะหากเขาแพ้ เขาจะต้องสูญเสียอำนาจที่คอยหนุนหลังไปแน่


          นี่ขนาดไม่ได้ตั้งใจหม่อมฉันยังเกือบตายขนาดนี้ หากพระองค์ตั้งใจแม้แต่ศพของหม่อมฉันก็คงไม่มีวันหาพบสินะเพคะ


          “…….”


          แพ้เขาถูกไล่ต้อนจนแพ้ราบคาบ


            รีบทำพิธีให้เสร็จเถอะเพคะ อย่าซื้อเวลาไปมากกว่านี้เลยเอลิซาเบธเร่งรีบ เธอแสดงสีหน้าหงุดหงิด


            ลูเซียโน่ไม่อาจยื้อเธอไว้ได้ เขาจึงต้องยอมถอนหมั้นกับเธออย่างช่วยไม่ได้ ทั้งเขาและเธอต่างก็กรีดเลือดลงที่แท่นศิลาเพื่อยกเลิกการหมั้นหมาย ศิลาลืมรักยอมรับเลือดของทั้งสอง บัดนี้พิธีการได้จบสิ้นแล้ว


           เมื่อจบสิ้นลงทุกอย่างครอบครัวตระกูลแอล. ฟรานซิสจึงขอตัวกลับคฤหาสน์โดยให้เหตุผลที่ว่าต้องการให้เอลิซาเบธพัก ทั้งราชาและราชินีจึงต้องยอมปล่อยตัวหลานสาวสุดที่รักให้เดินทางกลับอย่างจำใจ และกำชับให้เธอเดินทางมาหาบ่อยๆ เอลิซาเบธก็ยิ้มแล้วพยักหน้าตอบรับอย่างว่าง่าย


           ใช้เวลาเดินทางไม่นานพวกเขาก็เดินทางกลับมาถึงคฤหาสน์ ดยุกโดโนแวนและบุตรชายต้องไปทำงานต่อ เอลิซาเบธจึงขอตัวไปพักผ่อนที่สวนหลังคฤหาสน์


          สวนบุปผาเบ่งบานสวนที่เธอเป็นผู้จัดและตกแต่งด้วยตัวเอง จึงถือเป็นสถานที่ส่วนตัวของเธอ


          เมื่อเดินมาถึงเธอก็นั่งอยู่ตรงบริเวณศาลากลางน้ำด้วยท่าทางสงบนิ่งแต่กลับดูน่าขนลุก เพราะรอยยิ้มตรงมุมปากและนัยน์ตาแข็งกร้าวที่พริบตาเดียวก็มีสีแดงฉานคล้ายสีเลือดพาดผ่าน


         ‘ได้เวลาที่ฉันต้องเอาคืนแล้ว ฉันรับรองได้ว่าเมื่อถึงเวลานั้นพวกแกทุกคนได้ลิ้มรสคำว่าพ่ายแพ้อย่างหมดรูปแน่นอนท่ามกลางบรรยากาศชวนขนลุกอยู่ๆท้องฟ้าก็มืดมิดลงอย่างน่ากลัวและลมที่เริ่มพัดโหมกระหน่ำ เอลิซาเบธยังคงนั่งนิ่งและมีรอยยิ้มอยู่เช่นเดิม


             เพราะเหตุการณ์ที่ผ่านๆมาที่เธอไปตามรังควานสองคนนั้นทำให้เธอกลายเป็นนางร้ายในสายตาคนอื่น


            เอาเถอะ.. ในเมื่อเป็นนางร้ายในสายคนอื่นไปแล้วเธอก็จะร้ายให้สุดจนไม่มีใครกล้ามาดูถูกหรือรังแกเธอได้อีก


            แต่จะร้ายอย่างเดียวก็ไม่ได้อีกเช่นกัน เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นเธอก็คงไม่มีวันเอาชนะพวกมันได้ หากอยากชนะต้องร้ายอย่างมีสมอง ต้องวางแผนจนพวกมันอับจนหนทางกลายเป็นหมาจนตรอก และถ้าหากมันแว้งกัดเธอก็จะใช้ไม้ตีมันจนตาย!


          “อา ให้ตายสิ รอให้ถึงวันเอาคืนไม่ไหวเลย หึหึหึ ถ้าวันนั้นมาถึงจะทำสีหน้าแบบไหนกันนะ แต่จะแบบไหนก็แล้วแต่ฉันคนนี้จะขยี้จนพวกแกเอง ทำกับฉันไว้แบบไหนฉันก็จะตอบแทนคืนแน่นอน


--------------------
---------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.856K ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #843 Haikui (@Haikui) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:30

    ดี!! ดีมาก!! ไม่เจอเรื่อง​ที่อ่านแล้วเสียวๆตรงอกมานานมากแล้วดีๆๆๆ
    #843
    0
  2. #807 Konmunlhor1 (@Konmunlhor1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 22:56

    ไม่ติดไรเลยคับ ไรท์แต่งออกมาได้ดี แต่ว่าอยากให้นางเอกรู้ผิดชอบชั่วดีอ่ะ อันนี้ คหสต นะ แต่คือ
    เราก็โตแล้วมีจักรยานอ่านก็ ไม่เปนไร แต่ถ้ามีเด็กมัธยมมาอ่านอ่ะ มันไม่น่าจะดีนะ
    หรือถ้าไรท์จะแต่งหยั่งงงี้ต่อไปก็ต้องมีคำเตือนอยู่บนปกเรื่องอ่ะ
    #807
    0
  3. #782 LR041 (@saiopza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 10:47
    พอเข้าใจนางเอกนะ ที่เดินเข้าไปใครจะไปคิดว่าคนที่เรารักจะแทงเราได้ลงอ่ะ มีตั้งหลายวิธี ตบหน้าไหม ผลักก็ได้ ใครไปคิดว่าจะถูกแทงปางตาอ่ะ
    #782
    1
  4. #776 ploycom12345 (@ploycom12345) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 00:28
    คนที่บอกว่าราชินีลำเอียง...ก็ลำเอียงจริงๆนั่นแหละแต่-เจ้าชายทำตัวเองปะ? ถ้าดูแลคู่หมั้นดี รู้จักผู้หญิงแค่เป็นมิตรสหายแต่ดูสิ่งที่มันทำ...จะเอาคนแบบนี้มาเป็นเจ้าแผ่นดินเนี่ยนะประเทศล่มจมชัวร์(แถมเอามีดแทงผู้หญิง! ต่ำจนไม่รู้จะต่ำยังไงแล้ว)//ใครไม่ชอบความเห็นนี้ขออภัยคะเพราะมาจากความคิดเห็นส่วนตัว และเราอินจัดเกินไป._.
    #776
    1
    • #776-1 gifLove6 (@gifLove6) (จากตอนที่ 5)
      25 มีนาคม 2562 / 02:26
      อินเกินไปแร้วววววนะงับ●︿●
      #776-1
  5. #526 65h56 (@65h56) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 23:02

    เองจริงๆนะคนที่ด่า นอ อ่ะคือคิดดูตั้งแต่เด็กไม่มีแม่พ่อตามใจจนเสียคนพี่ชายก็อีกคนรอบข้างก็ดูถูกไม่มีใครให้คำปรึกษามีแต่ดูถูกแม้แต่พี่ตัวเอง เพื่อน พี่ คู่หมั้นถูกแย่งไม่เหลือใคร ความไว้ใจที่มีมาตลอดมาถูกหักหลังจนไม่เหลือชิ้นดีเหอะไม่โกรธจนขาดสติสิแปลกหรือจะให้นางแบบเป็นนาบเอกอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์เหรอเหตุการณ์แบบนั้นจะมีใครมีสติคิดล่ะ = =? เอาคนที่ด่าราชินีต่อนะบอกว่านางลำเอียงบ้างอ่ะคือแม่นางเอกเป็นเพื่อนกับราชินีตั้งแต่เด็กแล้วเลยรักนางเอกเหมือนลูกแท้ๆอ่ะแต่คนที่เป็นลูกแท้ๆทำนางเอกจนเกือบตายคงผิดหวังกับโกรธมากอ่ะ พอๆขี้เกียจพิมพ์ความคิดส่วนตัวนะ >3

    #526
    1
    • #526-1 Baipor05022549 (@Baipor05022549) (จากตอนที่ 5)
      13 มีนาคม 2562 / 01:00
      แต่เราคิดว่าจริงนะ
      #526-1
  6. #504 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 00:17
    เราก็แบบ ลูเซียโน่ต้องการทั้งสองคนเพราะเออ คิดได้ว่ารัก ไปๆมาๆ พริกจนเผ็ดเลยจ้าาา อด. นางแค่ต้องการอำนาจทหารของแม่นางอลิซ
    #504
    0
  7. #430 Spiderseiya (@Spiderseiya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 13:51
    สรุปลูเซียโน่ไม่ต้องการถอนหมั้นเพราะกลัวเสียฐานอำนาจหนุนหลัง แต่ที่ผ่านมาก็ไม่เคยแคร์ความรู้สึกยัยน้องเลย คนแบบนี้อ่ะเหรอที่จะขึ้นครองอาณาจักร ให้คุณลองคิดว่าตัวเองเป็นยัยน้องนะคะ ถูกผู้หญิงคนนั้นแย่งทุกคนที่อยู่ข้างตัวเองไปหมด แล้วผู้ชายที่รักที่สุดที่ทีศักดิ์เป็นคู่หมั้นตัวเองยังถูกแย่งไป เดินจับมือถือแขนกับผู้หญิงคนนั้นต่อหน้าสาธารณชน ไม่ได้คิดจะห่วงความรู้สึกของยัยน้องสักนิด น้องจะโมโหขนาดนั้นก็ไม่แปลกหรอกค่ะ และเพราะโมโหมากเลยทำให้ขาดสติ น้องคงไม่คิดว่าคนที่ตัวเองรักเทิดทูนขนาดนั้นจะกล้าทำร้ายตัวเอง กล้าใช้ดาบที่น้องเป็นคนเลือกให้เพื่อหวังว่าเขาจะใช้มันปกป้องน้องมาแทงตัวน้องเอง เด็กอายุ15 สูญเสียคนสำคัญที่เคยยืนข้างกายไปทีละคนๆ โดนหักหลัง สวมเขา โดนเหยียบย่ำหัวใจและเจอคำพูดร้ายๆที่ทำให้กระอักจากคนที่รัก ยัยน้องจะแค้นฝังใจขนาดนี้เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ
    #430
    0
  8. #400 love-trafalgar (@love-trafalgar) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 19:27
    จริงๆรู้สึกเหมือนทุกคนต่างมีเหตุผลของตัวเอง ไม่มีใครคาดคิดว่าอลิซาเบธจะเกือบตาย แม้แต่ตัวเจ้าชายเอง แต่ก็นะสุดท้ายถ้าหวังแต่อำนาจโดยไร้ซึ่งความรักก็สมควรถอนหมั้นแล้วล่ะค่ะ ส่วนน้องจะเเค้นก็ไม่แปลกโดนตั้งขนาดนั้น ถ้าเจ้าชายกับอเดเลียดีจริงจะควงกันต่อหน้าคู่หมั้นทำไมจริงป่าว?
    #400
    0
  9. #375 benjama1 (@benjama1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 00:48
    สนุกค่ะแต่พ่อกับพี่ชายพูดลงท้ายครับๆกับน้องสาวกับลูกสาวเลยแปลกๆแต่เรื่องนี้สนุกค่ะ
    #375
    0
  10. #371 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 18:14
    เริ่ดมากกกก ขยี้มันให้เหมือนมดปลวกเลยค่ะ
    #371
    0
  11. #334 jamema (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 22:02

    ชอบมากกกกกกกกกก ชอบที่ต่างจา่กเรื่องอื่น

    คนที่ได้แก้แค้นเป็นเจ้าตัวเอง คิดได้เอง ได้สะใจเอง

    ไม่ใช้ให้วิญญาณคนอื่นมาสิงร่าง

    #334
    0
  12. วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 23:52

    ชอบอ่ะ~ ชอบเรื่องนี้ซะแล้ว~
    #321
    0
  13. #309 hanari00123 (@hanari00123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 20:19
    ชอบเเนวล้างเเค้นบับนี้! ไม่เน้นที่ความรักมากจะดีมากๆ!!!!!
    #309
    0
  14. #290 sukanyaj2004 (@sukanyaj2004) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 06:08
    'อย่าสอด'โอ๊ยชอบบบ fc:ท่านราชินีเจ้าค่ะ
    #290
    0
  15. #274 KUMo-Desuka (@KUMo-Desuka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 03:38
    ชอบแนวล้างแค้นแบบนี้จัง. การตอบโต้ทางวาจา สีหน้า มันทำให้รู้สึกสนุกที่ได้อ่าน555ขอบคุณครับ
    #274
    0
  16. #216 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 11:58
    ร้ายอย่างมีสมอง อันนี้ชอบๆ ถ้าร้ายแล้วโง่ อันนี้ไม่ดีๆ
    #216
    0
  17. #215 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 11:55
    ร้ายอย่างมีสมอง อันนี้ชอบๆ ถ้าร้ายแล้วโง่ อันนี้ไม่ดีๆ
    #215
    0
  18. #176 Zixga (@A-star) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:01
    จัดเลยอลิส
    #176
    0
  19. #128 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 21:55
    หุหุหุ
    #128
    0
  20. #115 แมวน้อยกินจุ (@hi584584) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 13:06
    สุดยอดดดดคะ5555
    #115
    0
  21. #55 Shiririkai (@Shiririkai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 00:48
    พูดตามตรงนะอย่ากันน ไม่อยากให้นางเอกคืนดีกับพี่ชายถ้านางเอกไม่ตายคิดหรอว่าพี่นางจะรู้สึกตัวว่าทำร้ายจิตใจน้องสาว ถ้านางเอกไม่ตายก็จะมีพี่ชายที่แสนจะเหินห่างจากน้องต่อไป คนที่มารู้สึกตัวตอนกำลังเสียเขาไปมันคน... เห็นแก่ตัวค่ะ//แต่เราเคารพการแต่งของคนเขียนน้าาอยากระบายเฉยๆ
    #55
    0
  22. วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 16:49
    ราชินีก็คงจะผิดหวังในตัวเจ้าชายมาก
    ลูกตัวเองเป็นคนทำคนอื่นเจ๊บปางตาย
    คนเป็นพ่อเป็นแม่ใครจะไม่ผิดหวังบ้าง
    //เจ้าชายเกินเยียวยาแร้วววววว
    #53
    0
  23. #41 puupaamaakai (@puupaamaakai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 03:18
    เห็นคนด่านอ.กะราชินีลองมองมุมนี้กะเรามะ
    1. เรามองว่านอ.เป็นเด็กสาวค่ะ ทำให้การควบคุมอารมณ์ยังไม่ดีพอ ทำให้หลายครั้งพอถูกยั่วยุก็ขาดสติลงมือเลย (คือบางทีอเดเลียเองอาจจะจงใจยั่วยุนั่นแหละเพื่อให้นอ.ดูร้าย)
    2. ราชินีอาจไม่ได้บังคับลูกชาย แต่ตัวเจ้าชายอาจเต็มใจหมั้นในตอนแรกเพราะหวังฐานอำนาจ ส่วนราชินีก็วางใจลูกชายเลยปล่อยให้หมั้นพอเป็นงี้เลยเหมือนถูกลูกชายหลอกเลยโมโหx2
    3. นอ. คือเด็กสาวที่ตกอยู่ในห้วงรัก และไร้คนให้ปรึกษาและให้คำตอบดีๆค่ะ(เท่าที่อ่านคือไปปรึกษาพี่ พี่ดันไปรักอเดเลีย แทนที่จะให้คำแนะนำน้องซ้ำน้องซะงั้น) ไม่แปลกที่เธอจะทำผิดพลาด จนมันดำเนินมาถึงจุดนี้ เรื่องราวมันน่าจะอยู่ในยุคโบราณ คือมันไม่มีตัวอย่าง ไม่มีเว็บให้คำปรึกษา กับเด็กสาวที่ไร้ประสบการณ์คนหนึ่ง คุณคาดหวังให้เธอไม่ทำเรื่องผิดพลาดเลยหรือ?
    #41
    0
  24. #37 Mixed-Xx (@Mixed-Xx) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 16:41

    แอบเห็นด้วยกับเม้นล่างที่ว่านางเอกทำตัวเอง ไม่เดินเข้าไปก็ไม่โดนแทงหรอก 5555

    แต่ไม่เป็นไร ไรท์แต่งดีนะ ติดตามค่าาา

    #37
    0
  25. #32 Chongdin (@kamonpat41) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 13:48

    เราว่านางทำตัวเองอะ =_= คือถ้าเจ้าชายอยู่ๆหยิบดาบมาแทงเลยอันนี้พอเข้าใจว่าเออควรโมโห แต่นี่ก็บอกแล้วว่าจะแทงนะถ้ายังเข้ามานางก็เดินไปให้เค้าแทงละยังมาโทษเค้าอีก ถอนหมั้นก็จบๆละเอาเวลามาหาผช.ใหม่+ดูแลพ่อตัวเองเถอะ พ่อรักขนาดนั้นลูกไม่ดูแลเลยย ยังจะเอาเวลาว่างไปแก้แค้นคนอื่นอีก เราว่านะคนผิดคือราชินีอะราชินีนี่น่าจะเป็นตัวตั้งตัวตีให้ลูกชายไปหมั้นอารมแบบคลุมถุงชน พอเจ้าชายไม่รักก็มาโทษลูกตัวเองอีก โทษตัวเองก่อนดีกว่ามั้ย อ่านแล้วเหมือนราชินีลำเอียงจริงๆอะเป็นราชินีได้ไงเนี่ย ประชาชนไม่ล้มล้างราชวงศ์อ่อ-_- ส่วนยัยอเดเลียนี่ก็ผิดแต่เราว่าอลิซาเบธก็ผิดด้วย ไม่มีใครบอกให้อลิซาทำตัวเป็นนางร้ายตบตีคนอื่นเลย นางเลือกเองทั้งที่มีวิธีแก้ปัญหาอื่นอีกตั้งเยอะอะ คู่หมั้นไม่รักก็ถอนหมั้นซะจบเรื่อง ส่วนอเดเลียนางต้องได้รับกรรมแน่นอนทำกับคนอื่นไว้ขนาดนี้

    #32
    1
    • #32-1 แมวน้อยกินจุ (@hi584584) (จากตอนที่ 5)
      16 ตุลาคม 2561 / 13:09
      คนโมโหขึ้นหน้าคงไม่มีสติดีดีมั้งคะ แบบโกรธมากอะรักมากโกรธมากสติหายเป็นธรรมดา โดนหักหลังอย่างนี้คงไม่มเีวลามาคิดขนาดนั้น ขนาดพี่ยังซ้ำเติมน้องนาา
      #ความเห็นส่วนตัวจ้า อย่าด่านะ เค้าบอบบางง555
      #32-1