Villain Queen บัลลังก์นางพญา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 139,882 Views

  • 975 Comments

  • 5,834 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10,336

    Overall
    139,882

ตอนที่ 6 : บทที่ 4 :: เจ้าชายลำดับที่สอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1802 ครั้ง
    15 ต.ค. 61


บทที่ 4 :: เจ้าชายลำดับที่สอง


--------------------


             ร่างบางของเอลิซาเบธนั่งอยู่ภายในสวนบุปผาเบ่งบานเพื่อรับลมเย็นสบายให้ผ่อนคลายพลางจิบชากุหลาบพร้อมด้วยขนมเค้กของโปรดแล้วคิดไปถึงเรื่องเมื่อสามวันก่อน


             หลังจากการถอนหมั้นที่แสนวุ่นวายจบลง ชีวิตของเอลิซาเบธก็เรียกได้ว่าสงบสุขมาก ไม่ต้องไปคอยตามหึงตามหวงให้เหนื่อยใจ ไม่ต้องไปคอยฟังคำต่อว่าด่าทอของอดีตคู่หมั้นเฮงซวย ไม่ต้องไปเบื่อหน่ายกับท่าทางที่แสนอ่อนแอและตอแหลเป็นกมลสันดานของอเดเลีย เรน. ฟานารอส และไม่ต้องทนเห็นมารยาเจ้าน้ำตาที่โดนว่าที่ก็สามารถเรียกออกมาได้เหมือนใจสั่ง คุณสมบัติชั้นเลิศที่ใช้ล่อลวงตัวผู้ให้เข้าหา


             เป็นผู้หญิงซ้ำยังเป็นถึงบุตรสาวของขุนนางตระกูลใหญ่ แต่กลับอยากได้คู่หมั้นคนอื่นจนตัวสั่น ถึงขนาดลงทุนเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ทั้งเขาและเธอแตกแยกกัน


             แต่ก็เอาเถอะ อย่างน้อยเรื่องราวแย่ๆที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ก็ยังทำให้เธอหลุดพ้นจากผู้ชายที่ไม่คู่ควรกับเธอเลยสักนิด


             เฮ้อชีวิตในตอนนี้มันช่างสงบสุขและมีความสุขดีเหลือเกิน


             แต่อย่าคิดว่าเธอจะยอมรามือจากพวกมันง่ายๆล่ะ โดนทำไว้มากขนาดนั้น ถ้าไม่เอาคืนก็อย่าเรียกเธอว่าเอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิสเลย


             ก่อนอื่นสิ่งแรกที่ต้องทำคือการหักหน้าพวกมันในการสอบคัดเลือกนักเรียนเข้าศึกษาที่สถาบันการสอนเวทมนตร์เซนต์อีเดน โรงเรียนเวทมนตร์ที่ก่อตั้งโดยราชวงศ์วิคตอเรียและสี่ตระกูลใหญ่ของจักรวรรดิ


             และเธอจะต้องเข้าร่วมการทดสอบในครั้งนี้ เพราะกำหนดอายุของเธอถึงแล้วคืออายุครบ 15 ปีบริบูรณ์ แต่สวรรค์ก็ช่างสรรหาเรื่องตลกมาให้เธอเสียเหลือเกิน เพราะเธอกับอเดเลียดันมีอายุเท่ากันพอดีเป๊ะ


             ซึ่งก็หมายความว่าทั้งเธอและอเดเลียต้องมาห้ำหั่นกันโดยใช้สมองในการสอบรอบแรก ถ้าเป็นคนอื่นคงคิดว่ายังไงอเดเลียก็ต้องได้แน่นอน เพราะแม่นั่นน่ะทั้งฉลาด ทั้งรอบรู้และศึกษาหาความรู้อยู่ตลอด คิดได้แบบนั้นเอลิซาเบธก็ลอบเบะปากมองบนไปตั้งไม่รู้กี่รอบแล้ว


             ฉลาดรอบรู้งั้นเหรอคนที่ฉลาดจริงๆคงใช้สมองไตร่ตรองให้ดีก่อนว่าไม่ควรเข้ามาแทรกกลางระหว่างคนอื่นเขา


             หาความรู้อยู่ตลอดก็แค่คนชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้าน แบบนี้เรียกว่าหาความรู้ด้วยหรือเปล่า แต่จะแบบไหนก็ช่างเถอะ เธอขี้เกียจคิดเรื่องของผู้หญิงคนนั้นแล้ว ยิ่งคิดยิ่งรังเกียจมากขึ้นเรื่อยๆ จนแทบอดทนรอไม่ไหว


             แต่เธอต้องอดใจไว้ก่อนถ้าเธอวู่วามทำอะไรเร็วเกินไปเดี๋ยวเหยื่อจะรู้ตัวเสียก่อน แบบนั้นก็หมดสนุกกันพอดี เคยได้ยินไหมว่าผลไม้น่ะต้องทานในตอนที่มันสุกงอมเต็มที่แล้วเท่านั้นถึงจะได้รสชาติที่ดีที่สุด เธอเองก็ต้องรอเวลาให้พวกมันอับจนหนทางแล้วค่อยใช้ไม้ตีมันให้ตาย


             ระหว่างที่เอลิซาเบธกำลังคิดเรื่องมากมายอยู่นั้นสาวใช้คนหนึ่งก็เดินเข้ามาจากทางด้านหลัง


             เอลิซาเบธที่รู้ตัวว่ามีใครอยู่ข้างหลังก็หันไปมองด้วยสายตากดดัน แล้วเธอก็พบกับใบหน้าตื่นตกใจของสาวใช้


             “ขะขออภัยค่ะคุณหนูสาวใช้คนนั้นรีบก้มหน้าลงและพูดขอโทษเธอ


             “ใครอนุญาตให้เธอเข้ามาเสียงหวานถามอย่างกดดัน สาวใช้คนนี้เข้ามาได้ยังไง เธอต้องได้รับอนุญาตจากเอลิซาเบธเสียก่อนถึงจะเข้ามาได้


             “ขะขออภัยจริงๆค่ะคุณหนู ดะดิฉันนำจดหมายจากพระราชินีโรซาเรียมาให้ ตะแต่ไม่คิดว่าต้องได้รับอนุญาตจากคุณหนูก่อน ขอคุณหนูลงโทษดิฉันด้วยค่ะพูดเสร็จเธอก็คุกเข่าลงทันทีเพื่อรอการลงโทษจากเจ้านาย


             เอลิซาเบธปรายตามองสาวใช้ที่ตัวสั่น เธอไม่คุ้นหน้าสาวใช้คนนี้เลยแม้แต่น้อย หรือจะเป็นคนที่มาใหม่ ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงไม่แปลกที่จะไม่รู้เรื่องว่าเอลิซาเบ็ธหวงพื้นที่ส่วนตัวขนาดไหน เอาเถอะถือว่ายกโทษให้ครั้งหนึ่งก็แล้วกัน


             “ลุกขึ้นเถอะ เธอคงเป็นสาวใช้ที่มาใหม่สินะเลยไม่รู้เรื่องนี้ ชื่ออะไรล่ะเอลิซาเบธถาม สาวใช้คนนั้นจึงลุกขึ้นเอ่ยตอบแต่ก็ยังก้มหน้าไม่สบตากับผู้เป็นนายเพราะมันเป็นกฏ


             “ชื่ออาเรียค่ะคุณหนูเธอตอบอย่างกล้าๆกลัวๆ


             เอลิซาเบธไม่พูดอะไรเธอทำเพียงจ้องมองสาวใช้ที่ยืนอยู่ตรงหน้านิ่งๆ สักพักก็ยิ้มออกมา แต่เป็นรอยยิ้มที่ดูน่าขนลุกจนสาวใช้หวาดผวามากกว่าเดิม


             “เหรอชื่ออาเรียสินะ เธอไปได้แล้วล่ะเอลิซาเบธสั่งเสียงเรียบ สาวใช้ใหม่จึงรีบทำความเคารพแล้วเดินออกไปทันที


             หลังจากที่สาวใช้คนใหม่เดินจากไป เอลิซาเบ็ธก็แสยะยิ้มด้วยนัยน์ตาวาวโรจน์ ความกดดันมหาศาลแผ่ขยายออกมาจากร่างบางของหญิงสาว


             อาเรียสาวใช้คนสนิทของอเดเลีย เรน. ฟานารอส กล้าถึงขั้นส่งคนของตัวเองเข้ามาเป็นสายในตระกูลแอล. ฟรานซิสแบบนี้คงอยากตายมากสินะ ถ้าอยากตายมากฉันก็จะสงเคราะห์ให้!!


             แต่เมื่อนึกถึงเรื่องจดหมายได้เอลิซาเบธก็รีบเปิดอ่านทันที เนื้อหาในจดหมายนั้นบอกว่า เสด็จน้าต้องการให้เธอไปพูดคุยกันในเรื่องต่างๆเพราะทั้งเธอและเสด็จน้าไม่ได้คุยกันตามลำพังมานานแล้ว จึงส่งจดหมายมาเชิญเธอไปที่ปราสาทและต้องการให้เธออยู่ร่วมโต๊ะอาหารในตอนเที่ยงด้วย


             เมื่ออ่านจบเธอก็เก็บจดหมายนั่นแล้วออกไปจากสวนเพื่อไปหาท่านพ่อทันที แต่ระหว่างทางเธอก็พบกับท่านพี่และสาวใช้คนใหม่ยืนอยู่ด้วยกัน ฝ่ายสาวใช้นั้นทำท่าทางเขินอายไม่กล้าสบตา แต่ท่านพี่ของเธอกลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรทั้งสิ้น


             เหอะอ่อยเก่งเหมือนกันทั้งเจ้านายทั้งลูกน้อง สันดานเสียเหมือนกันไม่มีผิด


             ร่างสูงของเซลดริสหันมาเจอกับร่างบางของน้องสาวก็ยิ้มดีใจ เขาผละเดินหนีจากสาวใช้น่ารำคาญคนนั้นมาหาเธอทันที


             “พี่ได้ยินจากสาวใช้ว่าน้องได้รับจดหมายจากราชินี มีเรื่องอะไรหรือเปล่าอลิซเซลดริสรู้จากสาวใช้คนนั้น เพราะเขาเห็นเธอเดินออกมาจากสวนหลังคฤหาสน์ ซึ่งเป็นสถานที่ส่วนตัวของน้องสาว เขาจึงเดินเข้าไปถามแต่เธอกลับทำท่าทางอายพูดจาอึกอักสร้างความรำคาญใจให้แก่เขา กว่าจะรู้เรื่องเขาก็เห็นน้องสาวเดินออกมาพอดี


             “ไม่มีอะไรค่ะ เสด็จน้าแค่อยากให้น้องไปพูดคุยและร่วมทานอาหารด้วยก็เท่านั้นเธอยังคงความห่างเหินกับพี่ชายไว้


             แต่พี่ชายของเธอก็ไม่ได้ล้ำเส้นหรือวุ่นวายไปมากกว่านั้น เขายังคงรักษาระยะห่างระหว่างเรา แต่ก็ยังคงดูแลห่วงใยเธอเสมอและไม่เคยก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเธอเลยสักครั้งเดียว


             “อย่างนั้นเหรอ งั้นให้พี่ไปส่งดีไหมครับ ถ้าไปสายอาจจะดูไม่ดีนะเซลดริสพูดกับน้องสาว ที่เขาอาสาไปส่งเองไม่ใช่เพราะกลัวเธอไปช้า แต่เขาแค่อยากดูแลใกล้ชิดน้องสาวก็เท่านั้น


             เอลิซาเบธรู้ว่าท่านพี่ของเธอคิดอะไร เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าตอบรับ ทำให้เซลดริสยิ้มกว้างทันทีกับคำตอบนั้น


             ท่านพ่อของเธอเคยบอกไว้ว่าคนเราสามารถทำพลาดกันได้ หากพลาดแล้วต้องการแก้ไขเราก็ควรให้โอกาสเขาอีกสักครั้ง แต่ถ้าหากพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า เราจะไม่มีวันหยิบยื่นโอกาสนั้นให้อีกเลย


             และนี่คือโอกาสครั้งแรกที่เธอหยิบยื่นให้พี่ชายในการพิสูจน์ตัวเองว่าเขาจะสามารถกลับมาเป็นพี่ชายที่แสนดีและทำให้เอลิซาเบธเชื่อใจอีกครั้งได้หรือไม่


             สู้นะคะท่านพี่เพราะน้องเองก็คาดหวังในโอกาสครั้งนี้ไว้มากเช่นกัน


             เซลดริสจับจูงมือน้องสาวให้เดินมาที่รถโดยทิ้งสาวใช้จอมมารยาไว้เบื้องหลังไม่หันกลับไปมองเลยแม้แต่นิด ก่อนจะพาเธอขึ้นไปนั่งที่เบาะด้านหลังและตัวเขาจะเป็นผู้ขับรถไปด้วยตัวเอง


             เอลิซาเบธอยากจะพูดแย้งแต่ก็พูดอะไรไม่ออกท่านพี่คะ หากท่านพี่ยังทำแบบนี้ต่อไป สักวันน้องคงใจอ่อนให้ท่านพี่แน่ๆ


             ส่วนเซลดริสก็ยิ้มอย่างเปี่ยมสุขพลางคิดในใจว่าเขาคงกลายเป็นพวกรักและหลงน้องสาวในอีกไม่ช้า แต่มันก็ดีแล้วล่ะนะ


             ระหว่างทางที่นั่งรถไปท่านพี่พยายามชวนเธอคุยหลายอย่างทั้งเรื่องโรงเรียนเวทย์ที่ท่านพี่เรียนอยู่ ทั้งเรื่องเพื่อนสนิทของท่านพี่ ทั้งเรื่องพลังเวทมนตร์ เอลิซาเบธก็ฟังอย่างตื่นเต้นกับชีวิตในรั้วโรงเรียนของท่านพี่ และดูเหมือนว่าท่านพี่ของเธอจะเป็นหนึ่งในผู้ชายที่ถูกผู้หญิงหมายปองมากที่สุดคนหนึ่ง


             ก็ไม่แปลกหรอก พี่ชายเธอมีใบหน้าที่หล่อเหลาล่อหญิงสาว มีสมองอันชาญฉลาดเป็นเลิศ เป็นถึงสมาชิกสภาของโรงเรียน ซ้ำยังเป็นบุตรชายขุนนางตระกูลใหญ่ที่ต้องรับสืบทอดเป็นผู้นำรุ่นต่อไป โปรไฟล์ดีขนาดนี้ใครบ้างที่ไม่ต้องการ


             น่าอิจฉาชะมัดทำไมเธอถึงไม่มีคนมารุมล้อมเหมือนท่านพี่บ้างก็ไม่รู้ เธอไม่งดงามไม่น่ารักงั้นเหรอถึงได้ไม่มีใครสนใจ คิดแล้วก็ทำแก้มพองลมอย่างน่ารักน่าชัง จนเซลดริสที่แอบมองอยู่ถึงกับโดนดาเมจซัดเข้าที่หัวใจจนแตกกระจาย


             …ช็อตนี้ท่านพี่ตาย!!


             เอลิซาเบธน้องรักน้องจะรู้ตัวบ้างหรือไม่ ว่าท่านั้นมันเป็นท่าไม้ตายที่โจมตีพี่ได้รุนแรงยิ่งนัก พี่ได้พบกับแสงสว่างแล้ว แสงนั้นช่างเจิดจ้า


             คนหนึ่งงอนอย่างน่ารักน่าชังเพราะไม่มีคนรุมล้อมเหมือนพี่ชาย อีกคนหลงแบบหัวปักหัวปำเพราะโดนท่าไม้ตายกระแทกหัวใจ ช่างเหนื่อยใจกับสองพี่น้องคู่นี้จริงๆ


             และแล้วทั้งคู่ก็เดินทางมาถึงปราสาทได้อย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน เอลิซาเบธพูดกับพี่ชายสักพักก่อนจะเดินเข้าไปในปราสาท ระหว่างทางมีทหารเฝ้ายามอยู่มากมาย แต่กลับไม่มีใครเข้ามาขวางทางเธอเลยสักนิดราวกับถูกสั่งการไว้ก่อนแล้ว คงเป็นรับสั่งของเสด็จน้ากระมัง


             เอลิซาเบธเดินเข้าไปยังที่พำนักส่วนตัวของพระราชินี เพราะมีนางกำนัลคนสนิทของพระราชินีมาบอกกับเธอว่าเสด็จน้าของเธอทรงรออยู่ที่นั่น เมื่อมาถึงก็เข้าไปหาได้เลย


             ครั้งแรกที่ได้ฟังเอลิซาเบธก็นิ่งค้างไปสักพักก่อนจะทำตามที่นางกำนัลคนนั้นบอก


             อภิสิทธิ์เหนือคนอื่นนี่มันอะไรกันเพคะเสด็จน้าแม้แต่เจ้าชายลูเซียโน่ผู้เป็นบุตรชายคนโตยังไม่เคยได้รับอนุญาตให้เข้าไปเลยไม่ใช่หรือ แล้วแบบนี้หลานไม่โดนเขม่นแย่หรือเพคะ เฮ้อ


             แต่เมื่อเอลิซาเบธเดินมาถึงเธอก็พบว่ายังมีแขกคนอื่นอยู่กับเสด็จน้าของเธอด้วย และทั้งสองคนคุยด้วยความสนิมสนมอีกต่างหาก


             “มาแล้วหรือจ๊ะเอลิซาเบธ มานั่งข้างน้านี่มา เดี๋ยวน้ามีคนจะแนะนำให้รู้จักราชินีโรซาเรียที่เห็นหลานสาวคนงามเดินเข้ามาแล้วก็รีบบอกให้เธอมานั่งข้างตนทันที


             เมื่อได้ยินเช่นนั้นเอลิซาเบธจึงรีบเดินไปนั่งข้างเสด็จน้าทันที แต่ก็ยังคงกิริยามารยาทของชนชั้นสูงไว้ได้อย่างสง่างาม สร้างความประทับใจให้ผู้พบเห็นไม่น้อย


             “หลานมาขัดจังหวะพูดคุยของเสด็จน้า หลานขออภัยที่เสียมารยาทเพคะเอลิซาเบธบอก การเดินเข้ามาแบบนี้ช่างเสียมารยาทจริงๆ


             “ไม่หรอกจ้ะหลานรัก หลานมาถูกเวลาพอดีเอลิซาเบธเผยสีหน้าสงสัยกับคำพูดนั้น ก่อนที่เธอจะเบนสายตาไปมองแขกอีกคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว


             และเอลิซาเบธก็ต้องใจตระตุกสั่น เพราะแววตาที่เขาใช้มองเธอมันมีความรู้สึกอันมากล้นอัดแน่นไว้จนเธอไม่กล้าสบตา ได้แต่เบือนสายตาหนีอย่างยากลำบาก


             มันไม่ใช่ความเกลียดชังไม่ใช่ความโกรธแค้นไม่ใช่การเหยียดหยาม


             แต่เป็นความรักรักที่เอ่อล้นทั้งหัวใจจนไม่สามารถมอบมันให้ใครได้อีก


             และถ้าหากถามว่าทำไมเธอถึงรู้


             เพราะครั้งหนึ่งเธอเองก็เคยใช้สายตาแบบนั้นมองไปที่เจ้าชายลูเซียโน่ เธอจึงทราบความรู้สึกแบบนั้นดี


             ราชินีโรซาเรียเห็นปฏิกิริยาของทั้งสองก็ลอบยิ้มอย่างพึงพอใจดูเหมือนว่าแผนของพระนางจะดำเนินไปได้ด้วยดี


             “เอลิซาเบธจ๊ะ นี่คือเจ้าชายเซน อลัน. วิคตอเรีย เจ้าชายลำดับที่สองของจักรวรรดิไบแซนไทน์ บุตรชายคนรองของน้าเองราชินีโรซาเรียเอ่ยแนะนำ


             เอลิซาเบธเบิกตากว้างอย่างตกใจก่อนจะรีบเก็บท่าทางไม่เหมาะสมของตนแล้วเอ่ยทักทายอย่างมีมารยาทตามฉบับของชนชั้นสูง


             “ยินดีที่ได้พบเพคะเจ้าชายเซน หม่อมฉัน…” เธอยังไม่ทันพูดจบเขาก็ชิงตัดหน้าซะก่อน


             “เอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิส บุตรสาวคนเล็กของดยุกโดโนแวน ฉันรู้จักเธอดีเขากล่าวด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนพร้อมกับมองหน้าเธอตลอดเวลา เป็นเอลิซาเบธเสียเองที่ทนมองสายตานั้นไม่ได้จึงต้องก้มหน้าลงแทน


             และก่อนที่จะมีบทสนทนาอะไรเกิดขึ้น ทหารนายหนึ่งก็วิ่งเข้ามาภายในที่พำนักเพื่อรายงาน


            “องค์ราชินีพ่ะย่ะค่ะ เจ้าชายลูเซียโน่ต้องการเข้าเฝ้าพระองค์ ตอนนี้ทรงรออยู่ห้องโถง จึงได้ให้กระหม่อมมาแจ้งพ่ะย่ะค่ะทหารนายนั้นก้มหน้านิ่งเพื่อรอฟังรับสั่ง


             “บุตรชายของเรามาเพียงคนเดียวหรือราชินีโรซาเรียถาม และเอลิซาเบธก็คาดเดาไว้แล้วว่าเจ้าชายลูเซียโน่ต้องพาเธอคนนั้นมาด้วยแน่นอน


             “เจ้าชายทรงพาสตรีนางหนึ่งมาด้วย สตรีนางนั้นคือคุณหนูอเดเลียพ่ะย่ะค่ะทหารนายนั้นตอบ


             คำตอบนั้นไม่ได้เหนือความคาดหมายของเอลิซาเบธ คาบข่าวไปบอกเจ้านายเร็วเสียจริงนะ ช่างเป็นคนรับใช้ที่ซื่อสัตย์อะไรอย่างนี้ สงสัยว่าเธอคงต้องเอ็นดูให้มากๆหน่อยแล้ว


             ฉับพลันความเงียบก็เข้าปกคลุมทั่วห้อง แรงกดดันมหาศาลจากพระราชินีโรซาเรียกำลังแผ่ขยาย เจ้าบุตรชายโง่เง่านั่นยังกล้าพาผู้หญิงคนนั้นมาที่นี่อีกหรือ!! อารมณ์โกรธของพระนางใกล้จะระเบิดเต็มที แต่ก็มีเอลิซาเบธที่เอาน้ำเย็นเข้าลูบพยายามลดอารมณ์โกรธของพระนางลงด้วยถ้อยคำเอาอกเอาใจ


             “เสด็จน้าเพคะอย่าพึ่งโกรธไปเลย หลานว่าเรารีบไปกันดีกว่า จบเรื่องแล้วหลานจะทำอาหารให้ทานดีหรือไม่เพคะเอลิซาเบธพยายามเกลี้ยกล่อมเสียงหวาน เธอรู้ดีว่าอะไรที่ทำให้เสด็จน้าอารมณ์ดีขึ้นได้ และผลที่ออกมา


             “ดีสิจ๊ะหลานรัก งั้นเรารีบไปกันเถอะ ตอบรับด้วยดีใจก่อนจะเดินนำไปทันที


             เห็นไหมล่ะมันได้ผลทุกครั้งนั่นแหละ เมื่อก่อนตอนที่เธอและเจ้าชายลูเซียโน่ทะเลาะกัน เสด็จน้าก็มักจะโกรธแทนเธอเสมอ เธอจึงใช้วิธีนี้ตลอดและมันได้ผลทุกครั้งด้วย


             แต่เมื่อเธอกำลังจะเดินตามไป ข้อมือเรียวของเธอกลับโดนคว้าไว้โดยมือใหญ่ของเจ้าชายเซนเสียก่อน เธอจึงหันกลับไปมองเขาอย่างช่วยไม่ได้ และเธอก็ต้องพบกับนัยน์ตาเปี่ยมรักและรอยยิ้มอ่อนโยนที่เขย่าหัวใจเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่มอง


             “มีอะไรหรือเพคะเจ้าชายเซนเธอถามเขา


             “ฉันอยากเดินไปพร้อมเธอว่าเสร็จก็ดึงมือเรียวของเธอไปกุมไว้หลวมๆพร้อมกับจับจูงเธอให้เดินไปพร้อมกัน เล่นเอาเอลิซาเบธเหวอไปพักใหญ่ก่อนจะได้สติ


             “ดะเดี๋ยวสิเพคะเจ้าชายเซนเธอเรียกเขาและพยายามแกะมือนั้นออก แต่ดูเหมือนเขาจะเข้าใจผิด


             “ฉันกำแน่นไปเหรอว่าแล้วร่างสูงก็ยกมือบางขึ้นมาดู


             นั่นไม่ใช่ประเด็นค่ะ!! แต่ประเด็นมันอยู่ที่เจ้าชายจะมากุมมือหม่อมฉันทำไมต่างหากเล่าเพคะ เธอได้แต่คิดในใจแต่ไม่กล้าพูดออกไป


             “ปะเปล่าเพคะ แต่หม่อมฉันว่ามันไม่เหมาะที่เราจะมากุมมือกันแบบนี้ทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นอะไรกันเธอพูดไปตามความจิง


             เซนเงียบไปในทันทีที่ได้ยินเธอบอกแบบนั้น แต่เขาก็ยังทำมึนไม่สนใจที่เธอพูดและพาเธอเดินต่อไปท่ามกลางสายตามากมายที่จ้องมอง


             เจ้าชายหน้ามึนนี่!! เดี๋ยวแม่ก็จับทุ่มซะหรอก คิดไปงั้นแหละ สุดท้ายเธอก็ต้องยอมให้เขาจูงมือมาที่ห้องโถงอยู่ดี เมื่อมาถึงเธอก็เจอกับอดีตคู่หมั้นและหญิงสาวผู้น่าทะนุถนอมกำลังยืนเคียงคู่กันอย่างเหมาะสมดุจผีเน่ากับโลงผุ หึ!


             เอลิซาเบธส่งสายตาเหยียดหยามให้คนทั้งคู่ก่อนจะรีบเก็บสายตานั้นทันทีเพื่อไม่ให้ใครเห็น แต่ดูเหมือนจะช้าไปเพราะเจ้าชายเซนเห็นทุกอย่าง และเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรซ้ำยังชอบกับปฏิกิริยาแบบนั้นของเธอด้วยซ้ำไป


             “เจ้ามีอะไรก็รีบพูดมาลูเซียโน่ แม่มีธุระส่วนตัวของแม่ต่อราชินีโรซาเรียรีบเร่ง


             “ธุระส่วนตัวที่ว่าคือเรื่องของเอลิซาเบธหรือพ่ะย่ะค่ะเสด็จแม่เจ้าชายลูเซียโน่เป็นฝ่ายถามบ้าง และน้ำเสียงที่ใช้ก็ดูไม่ค่อยพอใจ


             “ใช่ เรื่องนี้แหละคือธุระของแม่ราชินีโรซาเรียไม่ปฏิเสธ


             “ท่านแม่เห็นว่าสตรีที่ไม่ได้มีสายเลือดของท่านสำคัญกว่าลูกเช่นนั้นหรือเค้าถามอย่างประชดประชันพาดพิงถึงเอลิซาเบธพาให้เซนที่ยืนอยู่เงียบๆไม่พอใจพี่ชายของตน


             “เจ้าเองก็เห็นผู้อื่นดีกว่าแม่ไม่ใช่หรือถึงได้พากันจับจูงมือมาหักหน้าแม่แบบนี้เสียงทรงอำนาจกดต่ำพลางตวัดสายตาไปมองที่หญิงสาวที่ยืนอยู่สงบเสงี่ยมอยู่ข้างๆบุตรชาย


             “เจ้าเองก็เช่นกันอเดเลีย เรน. ฟานารอส ข้าเคยเตือนเจ้าถึงเรื่องพฤติกรรมเหลวแหลกไปแล้วครั้งหนึ่ง เรียกบิดาของเจ้ามาอบรมก็ครั้งหนึ่ง พฤติกรรมเจ้าก็ดูไม่ได้ดีขึ้นเลย ข้าสงสัยจริงๆว่าสอนไปแล้วเจ้าจำไม่ได้หรือไม่เคยจดจำกันแน่!!” เสียงตวาดอันน่าเกรงขามและรอยยิ้มเย้ยหยันถูกส่งมาให้จนอเดเลียน้ำตาคลอ ท่าทางดูบอบบางน่าปกป้องเสียเหลือเกิน


             แต่ก็ยังไม่วายส่งสายตาออดอ้อนและอ้อนวอนขอความเห็นใจมาให้เจ้าชายเซนที่ยืนอยู่ข้างๆเอลิซาเบธดูเหมือนว่านางฟ้าคนงามจะเริ่มออกล่าเหยื่อใหม่เสียแล้ว และในครั้งนี้เหยื่อก็เป็นน้องชายของคนที่เธอเพิ่งแย่งมาเสียด้วย จะมีใครตอแหลตาใสได้เท่าผู้หญิงคนนี้อีกบ้างไหมนะ อยากรู้จัง:)


             เอลิซาเบธตัวสั่นระริกจากการกลั้นขำ แต่ดูเหมือนท่าทางแบบนั้นของเธอจะทำให้ใครบางคนเข้าใจผิดคิดไปไกลเต็มๆ


             “เอลิซาเบธเป็นอะไรไป ไม่สบายงั้นเหรอหรือเจ็บตรงไหนเขาพลิกตัวเธอให้หันไปหาแล้วใช้มือใหญ่อังที่หน้าผากเพื่อวัดความร้อน


             เจ้าชายเซนเพคะช่วยหยุดการสกินชิพแบบถึงเนื้อถึงตัวนี่เสียทีได้ไหมเพคะ หม่อมฉันจะหัวใจวายตายอยู่แล้วค่ะ ฮือเธอคร่ำครวญในใจ


             ลูเซียโน่มองอดีตคู่หมั้นและน้องชายที่กำลังทำเหมือนกับว่าโลกมีเพียงเราสอง ไม่สนใจคนรอบข้างจนเขาไม่พอใจ เขาไม่ชอบที่เอลิซาเบ็ธอยู่ใกล้น้องเขาหรือผู้ชายคนอื่น ไม่ชอบเลยจริงๆ


             ส่วนอเดเลียก็ได้แต่กัดปากจ้องมองสองคนนั้น แผนอ้อนวอนขอความเห็นใจของเธอใช้ไม่ได้ผล ซ้ำยังถูกขัดขวางโดยศัตรูของเธออีกด้วย เอลิซาเบ็ธ แอล. ฟรานซิส ยายผู้หญิงโง่นั่น


             “หม่อมฉันไม่ได้เป็นอะไรเพคะ เจ้าชายเซนปล่อยหม่อมฉันก่อนเถอะใบหน้างามก้มหลบสายตาและตอบเสียงอ้อมแอ้มพลางแงะมือหนาที่เหนียวยิ่งกว่าหนวดปลาหมึกออกจากแขน


             เซนเห็นท่าทางน่ารักกับใบหน้างามที่แดงซ่านก็หลุดยิ้มออกมาและปล่อยแขนเธอ แต่เขาก็ยังกุมมือบางนั่นไว้ ถึงแม้เธอจะพยายามดึงออกมากแค่ไหนก็ตาม ส่วนเอลิซาเบ็ธในตอนนี้นั้น


             ปล่อยสักทีไดไหม! จะจับไว้ทำไมนักหนาเล่า กลัวเธอหายหรือไง


             บ่นใจในพร้อมกับแอบนินทาอีกฝ่ายอย่างประชดประชัน


             “เหอะ หลังยกเลิกการหมั้นกับผมก็ได้ผู้ชายคนใหม่ทันทีเลยสินะลูเซียโน่พูดออกมาอย่างทนไม่ไหว เรียกสายตาของทั้งเซนและเอลิซาเบธได้อย่างง่ายดาย ส่วนราชินีโรซาเรียก็เงียบเพื่อรอดูการกระทำของบุตรชายคนโต


             “ดีนี่! มีผู้ชายคนใหม่มาคอยเอาอกเอาใจทันทีหลังจากยกเลิกหมั้น และคนใหม่ก็ดันเป็นน้องชายของผมด้วย หึ ใจง่าย!” เขากระแทกเสียงในคำพูสุดท้าย


             เอลิซาเบธนิ่งเงียบไร้ซึ่งท่าทีอะไร


             เขากำลังดูถูกเธองั้นเหรอเหอะ พูดจาดูถูกคนอื่นโดยไม่ดูตัวเองเลยนะ ทั้งๆที่ตัวเองก็มีคนอื่นก่อนแท้ๆ ยังจะมีหน้ามาพูดจาแบบนี้อีกงั้นเหรอ


             “เงียบทำไมล่ะ หรือว่าที่พูดไปมันแทงใจดำ ก็อย่างว่าล่ะนะผู้หญิงใจง่ายมันก็ใจง่ายอยู่วันยันค่ำ ไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้หรอก ผู้หญิงใจง่ายเลือกที่ได้แม้กระทั่งน้องชายของอดีตคู่หมั้น สมควรแล้วที่ฉันจะได้หลุดพ้นจากผู้หญิงแบบนี้!!”


             ผัวะ!!


             เสียงหมัดกระทบที่ใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าชายลูเซียโน่ ไม่ใช่ฝีมือของอดีตคู่หมั้นอย่างเอลิซาเบธ แต่เป็นฝีมือของเจ้าชายลำดับที่สอง เจ้าชายเซน


             เอลิซาเบธเบิกตากว้างนิ่งค้างกับการกระทำที่คาดไม่ถึงของเจ้าชายเซน เขาปล่อยมือเธอแล้วพุ่งเข้าไปต่อยพี่ชายของตัวเองอย่างแรงจนเลือดไหลซิบที่มุมปากของเจ้าชายลูเซียโน่ เธอไม่เห็นสีหน้าของเขา แต่ทั้งข้ารับใช้และคนที่ถูกต่อยเห็นเต็มตา


             ใบหน้าของเจ้าชายลำดับที่สองแม้จะเรียบเฉยแต่ดวงตากลับวาวโรจน์แสดงถึงความโกรธอย่างที่สุด ดวงตาคู่นั้นมีประกายสีแดงของเลือดพาผ่านฉายชัดถึงรังสีฆ่าฟัน


             ทางด้านของพระราชินีเองก็ตกใจไม่แพ้กันกับการกระทำรุนแรงของบุตรชายคนรอง พระนางหันไปมองหลานสาวที่ยืนอยู่สลับกับมองบุตรชายคนรองก็พลันเข้าใจ ที่แท้เซนก็หลงรักเอลิซาเบธ และเขาก็โกรธที่พี่ชายของเขาพูดจาดูถูกผู้หญิงที่เขารัก


             “พูดจาอะไรระวังปากของท่านด้วยท่านพี่ เอลิซาเบธไม่ใช้ผู้หญิงแบบนั้น เพราะฉะนั้นให้เกียรติเธอด้วยเขากล่าวเสียงเหี้ยม

             ลูเซียโน่ที่ยังคงนิ่งค้างแต่เมื่อได้ยินคำพูดเหมือนปกป้องเอลิซาเบธของน้องชายก็ไม่พอใจ ทั้งๆที่ทั้งน้องชายของเขากับเอลิซาเบ็ธไม่เคยพูดคุยหรือพบกันแท้ๆ ทำไมถึงต้องปกป้องจนออกนอกหน้าแบบนี้ด้วยกัน!


             เอลิซาเบธที่กว่าจะเรียกสติของตัวเองกลับคืนได้ก็ผ่านไปสักพัก พอได้สติเธอก็รีบก้าวเดินไปยังที่ที่เจ้าชายทั้งสองกำลังยืนประจันหน้ากันอยู่โดยมีอเดเลียยืนจับแขนของเจ้าชายลูเซียโน่ไว้อยู่ เมื่อมาถึงเธอก็รีบดึงแขนของเจ้าชายเซนไว้เพื่อไม่ให้ทั้งสองมีเรื่องกันทันที


             เซนหันมามองใบหน้าเป็นกังวลของหญิงสาวที่เขารักก็สายตาอ่อนลงแต่ก็ยังมีความโกรธในแววตาหลงเหลืออยู่ เขาเห็นเธอเม้มปากแน่นพลางส่ายหัวเพื่อบอกว่าเธอไม่เป็นอะไรเขาจึงยอมถอยออกมายืนข้างเธอ แต่ก็ยังไม่วายใช้แขนแกร่งโอบรอบเอวบ้างอย่างถือวิสาสะ


             ทำไมถึงชอบตีเนียนลวนลามเธอตลอดเลยนะ เป็นแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนด้วยหรือเปล่าเนี่ยแต่เวลาแบบนี้เธอคงต้องปล่อยไปก่อนแล้วค่อยไปตามคิดบัญชีทีหลัง เอลิซาเบธหันกลับไปมองที่ใบหน้าของอดีตคู่หมั้นอีกครั้ง เธอพบกับสายตาไม่พอใจของเขา กับสายตาที่จ้องเธออย่างกินเลือดกินเนื้อของอเดเลีย


             อุ๊ยตายหน้ากากจะหลุดแล้วนะจ๊ะแม่คนดี สวมไว้ให้แน่นๆหน่อยสิ เดี๋ยวถ้ามันแตกขึ้นมาแล้วจะแย่เอานะ นี่ฉันหวังดีนะถึงได้บอก(ในใจ)น่ะ


             เอลิซาเบธมองตอบไปที่อเดเลียแล้วแสยะยิ้มส่งให้ ทำให้หญิงสาวผู้บอบบางน่าปกป้องอย่างอเดลัยถึงขนาดต้องตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว ปากสั่นระริกจนแทบพูดไม่ออกและน้ำตาที่เริ่มคลอหน่วงขึ้นมาอีกรอบ


             อาดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มเปิดการแสดงละครโศกขึ้นอีกครั้งซะแล้วสิ และฉันก็ต้องแสดงเป็นนางมารร้ายที่คอยกลั่นแกล้งเธอให้ดูเป็นคนดีสินะ เล่นด้วยสักหน่อยก็แล้วกัน อุตส่าห์โยนบทมาให้แสดงทั้งที นักแสดงละครน้ำเน่าชั้นเลิศอย่างเธอก็ต้องร่วมแสดงด้วยสิ จริงไหม:)


             แต่ขอโทษนะบทนางร้ายสายเหวี่ยงวีนนั่นน่ะฉันไม่ต้องการ ที่ฉันอยากได้คือบทบาทเจ้าน้ำตาต่างหาก ขึ้นชื่อว่าเป็นละครโศกก็ต้องร้องไห้สิถึงจะถูก เอาล่ะ ม่านการแสดงเปิดได้!


             “ที่เจ้าชายทรงดูถูกหม่อมฉันขนาดนี้เพื่ออะไรกันเพคะ เพื่อความสะใจของตัวเองหรือเพื่อให้หม่อมฉันรู้สึกขายหน้า…”  พูดจบก็รู้สึกถึงสายธารที่รินไหลออกจากดวงตา น้ำตานี่มาไวเหมือนสั่งได้จริงๆ ภูมิใจจัง


             “แล้วหม่อมฉันอยากจะขอถามเจ้าชายอีกสักข้อฮึก…” เพิ่มเสียงสะอื้นอีกสักหน่อยเพื่อความสมจริงล่ะกัน


             “ตลอดเวลาที่เราหมั้นกันมา เจ้าชายเห็นหม่อมฉันเป็นคนแบบนั้นในสายตาของพระองค์หรือเพคะ…” พูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อแล้วก้มลงเพื่อซ่อนสายตาแดงก่ำของตัวเอง ไหล่บางสั่นระริกอย่างน่าสงสารเรียกความเห็นใจจากคนรอบข้างและความรู้สึกผิดจากเจ้าชายลูเซียโน่ได้เป็นอย่างดี


             อเดเลียกำแขนเสื้อของคนรักแน่น เธอรู้สึกว่ากำลังพ่ายแพ้ต่อผู้หญิงที่ยืนร้องไห้อยู่เบื้องหน้า แล้วเธอก็เหลือบไปเห็นรอยยิ้มที่มุมปากของเอลิซาเบ็ธที่ก้มหน้าจนไม่มีใครสังเกต เธอก็เข้าใจเรื่องทั้งหมดว่านี่เป็นเพียงแผนที่ดึงความสนใจและกลบคำพูดเสียหายของเจ้าชายลูเซียโน่


             แกล้งพูดจาตัดพ้อโดยใช้ท่าทางน่าสงสารมาบังหน้าแล้วโยนความผิดให้เจ้าชาย แถมยังใช้น้ำตาเพื่อให้เจ้าชายรู้สึกผิด อเดเลียรู้ดีว่าเจ้าชายลูเซียโน่แพ้น้ำตาของหญิงสาวจึงมักจะใจอ่อนได้ง่าย แต่ไม่คิดว่าเอลิซาเบธจะใช้แผนนี้ แย่ที่สุด!!


             เอลิซาเบธมองเสี้ยวหน้าของอเดเลียที่ยืนกัดปากมองเธออย่างอดกลั้น ดูเหมือนว่าแม่คนดีจะเข้าใจแผนของเธอแล้วสินะ เหมือนที่เคยได้ยินมาเลยว่าคนประเภทเดียวกันจะมองกันออก เธอแสดงเป็นคนอ่อนแอเจ้าน้ำตาและเสแสร้งตอแหลให้น่าสงสาร แสดงว่าอเดเลียก็เป็นคนประเภทนี้ใช่หรือเปล่า:)


             “ผม…” เขาพูดอะไรไม่ออกเมื่อเห็นน้ำตาของเธอ


             เหยื่อติดกับแล้วการเป็นเสแสร้งเป็นคนดีนี่มันสนุกจริงๆ มิน่าล่ะ อเดเลียถึงใช้มันในการล่าเหยื่อบ่อยนัก


             เซนรู้ว่าคนตัวเล็กของเขากำลังเล่นสนุกอยู่ถึงไม่เอ่ยขัดอะไร ดีเสียอีกเขาจะได้ตีเนียนกอดเอวเธอได้นานๆ


             “เจ้าชายไม่ต้องพูดอะไรหรอกเพคะ หม่อมฉันรู้ตัวว่าคงกลายเป็นคนไม่ดีในสายตาของพระองค์ไปตั้งแต่ที่ทำร้ายอเดเลียแล้วพูดจบก็หันไปมองอเดเลีย เอลิซาเบธแกะแขนของเจ้าชายเซนออกทำให้เขาหงุดหงิดเล็กน้อยแต่ก็ยอมปล่อยมือ เธอเดินเข้าไปหาอเดเลียก่อนจะคว้ามือบางขึ้นมาแล้วเอ่ยเสียงสั่น


             “ขอโทษที่ฉันเคยทำร้ายเธอ ต่อไปนี้ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว ยกโทษให้ฉันได้ไหมพูดอ้อนวอน


             อเดเลียเม้มปากแน่น เธอมองไปรอบๆก็เห็นสายตามากมายกำลังจับจ้อง เธอจึงต้องเล่นตามน้ำไปก่อน


             “ฉันไม่ได้โกรธคุณเอลิซาเบธเลยนะคะ อย่าคิดมากเลยเธอต้องแสดงเป็นคนดีเข้าไว้


             “ขอบใจมากนะจ๊ะอเดเลียรอยยิ้มงดงามตราตึงของเอลิซาเบธพาให้ผู้คนใจสั่นสะท้าน


             “ฉันขอกอดเธอหน่อยได้ไหมเอลิซาเบธถามและส่งสายตาคาดหวังให้อเดเลีย อเดเลียคิดครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าตอบรับ เอลิซาเบ็ธจึงเข้าไปสวมกอดเธอทันที ระหว่างที่กอดกันอยู่นั้นเอลิซาเบธก็กระซิบบางอย่างที่ข้างหูของอเดเลีย


             “เธอคิดว่าแย่งเขาไปได้แล้ว ฉันจะเอาเขาคืนมาไม่ได้เหรอ หึหึหึ เธอฝันหวานเกินไปนะอเดเลีย สักวันฉันต้องแย่งเขาคืนแน่นอนไม่ช้าก็เร็ว และฉันจะทำให้เธอทุกข์ทรมานอย่างที่สุดแน่นอน หึ!” เธอพูดเพื่อยั่วโมโหอีกฝ่าย ไม่ได้ต้องการผู้ชายเฮงซวยคนนั้นสักนิด และผลก็เป็นที่น่าพอใจ


             ปึก!


             “โอ๊ย!”


             เสียงหวานของเอลิซาเบธร้องออกมาเมื่อโดนอเดเลียผลักออกอย่างแรง เธอซวนเซคล้ายจะล้มกระแทกพื้นแต่ก็ได้ร่างกายแกร่งของเจ้าชายเซนมาช่วยประคองไว้ได้ทัน


             ทุกคนไม่ได้ยินเสียงพูดของเอลิซาเบธพวกเขาเห็นแค่ว่าพวกเธอกอดกันและเป็นฝ่ายของอเดเลียที่ผลักร่างของเอลิซาเบธอย่างแรง อเดเลียจึงกลายเป็นคนที่ผิดเต็มๆในสายตาพวกเขา


             ว้าคนดีของเรากลายเป็นนางร้ายในสายตาคนอื่นซะแล้ว น่าสงสารจัง


             “พาผู้หญิงไร้มารยาทคนนั้นออกไปให้พ้นสายตาแม่ซะลูเซียโน่ ก่อนที่แม่จะสั่งลงโทษเธอราชินัที่ยืนเป็นตัวประกอบอยู่นานก็เอ่ยขึ้นเสียงเหี้ยมเมื่อเห็นหลานสาวที่รักโดนผู้หญิงน่ารังเกียจคนนั้นผลักออก


             เจ้าชายลูเซียโน่ที่ยังตกใจกับการกระทำของคนรักก็ได้สติแล้วรีบพาอเดเลียออกไปทันที โดยที่เขายังนิ่งอึ้งอยู่บ้าง อเดเลียไม่เคยทำท่าทางแบบนั้นให้เขาเห็นเลนสักครั้ง มันเหมือนกับว่าที่ผ่านมาไม่ใช่ตัวตนจริงๆของเธอเลย


             ความสัมพันธ์แน่นแฟ้นที่เริ่มมีรอยร้าว


             เอลิซาเบธมองสองคนนั้นที่เดินลับตาไปอย่างเสียดายเล็กน้อย อย่างน้อยเธอก็บรรลุจุดประสงค์แล้ว คือการสร้างรอยร้าวให้ทั้งสองคน ซ้ำเธอยังได้เล่นสนุกอีกด้วย นับว่าคุ้มค่าล่ะนะ


             


             แต่แล้วจู่ๆ….


             เธอกลับโดนเจ้าชายจอมลวนลามลากออกมาที่ไหนก็ไม่รู้?! แถมเสด็จน้าก็ยังไม่ห้ามเขาสักนิด ซ้ำยังโบกไม้โบกมืออวยพรเธออีกต่างหาก


             นี่มันอะไรกันเนี่ยยยย!!


             เซนลากร่างเล็กให้เดินตามมาที่สวนหลังปราสาท เมื่อมาถึงเขาก็พาเธอไปนั่งที่ศาลาใหญ่กลางน้ำ บรรยากาศรอบข้างทั้งผ่อนคลายและสบายจนเอลิซาเบ็ธลดความเกร็งลงไปได้ส่วนหนึ่ง


             เซนนั่งกอดอกจ้องใบหน้างามของคนตัวเล็กด้วยสายตาเรียบนิ่งไม่บ่งบอกถึงอารมณ์ เขากำลังโกรธเธอ โกรธที่เธอเอาตัวไปให้ผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นทำร้าย ถึงแม้เขาจะรู้ว่ามันเป็นแผนของเธอก็ตามแต่เขาก็โกรธเธออยู่ดี ทำไมต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงกับแผนแบบนั้น ถ้าเธอโดนทำมากกว่าถูกผลักล่ะ ทำไมถึงไม่คิดให้มากกว่านี้


             “เอ่อคือ เจ้าชายเพคะ


             “รู้ตัวไหมว่าทำอะไรผิดอื้อหือเสียงช่างเย็นชายิ่งนักเพคะ ถ้าจะพูดด้วยเสียงเย็นขนาดนี้แช่แข็งหม่อมฉันเถอะเพคะ เธอคิดอย่างขำขันแต่กลับไม่ได้ตลกไปกับมันเลย


             ร่างเล็กส่วยหัวทันทีเพื่อเป็นคำตอบ เธอทำอะไรผิดงั้นเหรอ ทำไมถึงต้องดุเธอด้วย


             “เธอเอาตัวเข้าไปเสี่ยงเพียงเพื่อแผนการเล็กๆ ทำไมไม่คิดบ้างว่าถ้าโดนมากกว่าผลักจะเป็นยังไง เธออาจจะเจ็บตัวได้นะเอลิซาเบ็ธเขายังคงใช้เสียงเย็นชาเช่นเดิม แต่ดวงตากลับอ่อนลงหลายส่วน


             เอลิซาเบธเม้มปากแน่นพลางคิดตามคำพูดของเขานั่นสินะ ถ้าเธอไม่โดนแค่ผลักจะเป็นยังไง อเดเลียอาจจะทำร้ายเธอเลยก็ได้ เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอก็รู้สึกผิดกับความคิดชั่ววูบของตัวเองที่ต้องการสร้างรอยร้าวให้พวกนั้น


             เซนที่เห็นเธอรู้สึกผิดแล้วก็ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายตัวเองที่ไม่เคยโกรธเธอได้เกินวันเลยสักครั้ง ก่อนที่เขาจะลุกเดินไปหาเธอแล้วลูบหัวเธอเบาๆ


             เอลิซาเบธเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่มีรอยยิ้มประดับไว้อีกครั้ง เธอพึ่งมามองดูเขาอย่างจริงจังก็ตอนนี้ เขาเป็นคนที่มีใบหน้าหล่อเหลามาก ใบหน้าคมสันเรียวยาว เส้นผมสีบลอนด์ทองรับกับใบหน้าให้ดูดีมากขึ้น รูปร่างกำยำสูง และนัยน์ตาสีเขียวมรกตที่แสนอ่อนโยน ทำไมพอมองลองดูดีๆแล้ว เธอถึงรู้สึกคุ้นเคยกับตาคู่นี้แปลกๆ


             เธอกับเขาเคยพบกันมาก่อนหรือเปล่านะ


             ระหว่างทั้งสองไม่มีคำพูดอะไรเกิดขึ้น พวกเขากำลังจมดิ่งเข้าสู่ห้วงความคิดของตัวเอง จนเวลาผ่านไปเนิ่นนานพวกเขาถึงรู้สึกตัว


             เซนปล่อยมือออกจากหัวของเธอก่อนจะกลับไปนั่งตามเดิม และระหว่างเราก็มีเพียงความเงียบและสายลมพัดผ่านเท่านั้น



--------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.802K ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #887 p-dragon2 (@P-dragon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 21:35

    ชอบบบบบ
    #887
    0
  2. #777 ploycom12345 (@ploycom12345) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 00:44
    คือชอบบบบประมาณว่าสตอร้องไห้มาก็สตอร้องไห้กลับแสนดีมาเดี๋ยวจะแสนดีกลับจนไม่มีที่ให้แสนดีเลยคอยดู อะไรประมาณนี้~~
    #777
    0
  3. #750 Tiwa4845 (@Tiwa4845) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 00:00
    สรุปจะเอลิซาเบ็ธ หรือจะ เอลิซาเบธ?
    #750
    0
  4. #681 Mirenna (@Mirenna) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:25
    บทเจ้าน้ำตาของนางเอก ชอบๆ ตอกหน้านางกลับไปให้หนักๆเลยอลิซาเบธ!
    #681
    0
  5. #640 bLueNiGhT (@crystalbow) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 22:25
    โอยยยย บทบาทเจ้าน้ำตา ชอบบบบบบ55555
    #640
    0
  6. #528 65h56 (@65h56) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 00:00

    เราว่านะเจ้าชายอยากได้อำนาจเลยเสนอตัวหมั้นกับนางเอกแต่เจ้าชายเซนคงรักนางเอกมานานมากกกกกกแต่พี่ตัวเองมาตัดหน้ามากกว่านะไม่มีตอนไหนบอกว่าคลุมถุงชนนิ

    #528
    0
  7. #505 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 00:36
    เจ้าชายฉับไวมากค่ะ
    #505
    0
  8. #431 Spiderseiya (@Spiderseiya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 14:19
    ยัยน้องทำอะไรก็ดูน่ารักไปหมดจริงๆด้วยค่ะ เข้าใจความรู้สึกคุณพี่ชายเเล้ว555555
    #431
    0
  9. #402 love-trafalgar (@love-trafalgar) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 07:10
    อาา ฟินเบาๆ55 ชอบเซนจังเลย ขึ้นเรือนี้เลยได้ไหม? ไม่ได้ๆต้องรอดูหนุ่มๆคนอื่นด้วย!
    #402
    0
  10. #383 gyghb (@gyghb) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 22:08
    รู้สึกไม่ค่อยชอบเซนเลยอ่ะ ท่านพี่ก็ไม่ชอบ เจ้าชายก็โง่เกิน เรายังไม่ลงเรือใครก่อนละกัน 55 ขี้เกียจพาย
    #383
    0
  11. วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 03:10
    ฮืออออออ เอ็นดูววววว เรือชายเซนคนเดีนวเค้าก็พายไม่ไหวแล้ว ในอนาคตยังมีวี่แววว่าจะโผล่มาอีกหลายลำ
    #229
    0
  12. #217 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 12:13
    แหมมมมมมมมมมมมมม
    #217
    0
  13. #182 jaapraewa (@jaapraewa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 12:24
    เเงเจ้าชายทรงพระcuteมาเลยเพคะ
    #182
    1
  14. #177 Zixga (@A-star) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:19
    สะใจค่าา
    #177
    0
  15. #139 mookmuthita1146 (@mookmuthita1146) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 01:55
    สะจายยยยยยยย
    เซน

    ชั้นเชียร์นายยย สู้ๆ
    #139
    0
  16. #129 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 22:01
    ช้านหลงร้ากเค้าาา
    #129
    0
  17. #122 soranZ (@soranZ) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 19:22
    ทำไมอ่านตอนนี้แล้วรู้กสึกแปลกๆอ่ะ เหมือนอะไรๆมันเร็วไป?
    #122
    1
    • #122-1 oO_NAnA_Oo (@kimderr) (จากตอนที่ 6)
      19 ตุลาคม 2561 / 21:03
      + ค่ะ แงงง
      #122-1
  18. #121 ammbopp (@aompol) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 18:44
    ชอบนะแต่ไม่ชอบที่องค์ชายรองทำเหมือนเป็นเจ้าของนางเอก การจับไม้จับมือในที่สาธารณะแบบราชวังแล้วยังเป็นชนชั้นสูงอีกมันเหมือนเป็นการให้เกียติเลยอ่ะ คือคิดถึงความเป็นจริงว่าจจู่ๆใครกก็ไม่รรู้มาจับมือมาโอบไหล่จับเอว อันนี้ไม่เกี่ยวกับความรู้สึกของใครเลยแต่ต้องคิดถึงภาพลักษณ์ด้วย คนทึ่มีฐานะเป็นเจ้าชายสมควรมีความยับยั้งชั่งใจมากกว่านี้นะคะ เพราะถ้าเป็นเรามีคนมาทำแบบนี้แม้จะหล่อขนาดไหนก็ถีบผ่าลูกหมากไปแล้ว ไม่ให้เกียติเราที่เป็นผู้หญิงเลย สรุปคือไม่เชียร์ ไม่ลงเรือ ผู้ชายมีมากมายต้องมาสนใจคนแบบนี้หลอออออ
    #121
    0
  19. #74 fern233494026 (@fern233494026) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 18:19

    ไรท์ทำ Q&A เลย ช่วงตอบคำถามงี้ 55555

    นิยายสนุกคนอ่านเยอะ แต่ละคนความคิดไม่เหมือนกันออกมาอธิบายทีว่ามันเป็นยังงัยกันแน่

    #74
    0
  20. #62 mild25Time (@mild25Time) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 13:50
    นางเอกยังคิดเหตุผลในการกระทำของตัวเองยังไม่เก่ง เจ้าชายรองอาจจะหน้ามืดตามัวจนคิดไม่ได้หรืออาจจะเพราะอยากเห็นนางเอกหงอ(มีแววกดเมียให้ต่ำกว่าตัวเอง ถ้าแต่งให้). ที่นางเอกกล้าเอาตัวเองไปให้อีผลไม้ไร่ผลักเพราะรู้แน่ๆว่ายังไงสะยัยนี่คงไม่ทำร้ายนางไปมากกว่านี้แน่ๆ

    มันจะทำไปมากกว่านี้ได้ไงในเมื่อมันสร้างภาพอยู่ แล้วก็ในวังนะจ้ะ องค์รักษ์ every where ขนาดนี้ ปล่อยให้นางทำไปซี้ ทำไรได้ทำไป ทำนางเอกเราไม่ได้มากหรอก อาวุธก็ไม่ได้พก อยากรู้เหลือเกินว่านางจะทำร้ายนางเอกเราได้มากแค่ไหน

    อ่านฉากที่องค์ชายรองพูดเหมือนเป็นเจ้าชีวิตให้นางเอกขอโทษแล้วขัดใจเหลือหลาย ฮึ่ย!!
    ///ขออัมภัยขอรับ อินเกินเหตุ ที่แน่ๆเราพังเรือชายรองแน่นอน แววหวงแล้วก็ข่มเมียขนาดนี้ไม่เหมาะจะไปยืนเคียงข้างด้วยจริงๆ
    #62
    0
  21. #43 puupaamaakai (@puupaamaakai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 05:06
    เราให้สมมติฐานในการมองอีกมุม

    เป็นไปได้ว่าจช.เต็มใจหมั้นและอาจเสมอตัวหมั้นหมายเอง(ตัดหน้าน้องชาย) เพื่อฐานอำนาจของนอ. เพื่อหนุนให้ตัวเองมีโอกาสได้บัลลังก์มากขึ้น และอาจให้คำสัญญาว่าจะดูแลนอ. เพื่อให้รชน.ที่รักนอ.เหมือนลูกยอมให้หมั้นหมาย นางรักเหมือนลูกคงไม่ปล่อยให้หมั้นมั่วซั่วหรอก แต่จช.ดันไปหลงอเดเลีย แต่คนมันชั่วไง แทนที่ถอนหมั้น จับปลาสองมือแม่งเลย ไม่รักนอ.อ่ะ แต่ไม่ถอนหมั้นจะเอาฐานอำนาจ จะทำไมอ่ะ เบื้องหลังก่อนหน้านี้ก็คงมีการทำให้นอ.หลงรักหัวปักหัวปำ ไม่งั้นนอ.จะโง่งมงายกับความรักแบบนี้หรอ(จนนาทีสุดท้ายก่อนโดนแทงยังไม่เชื่อเลยว่าจช.ไม่รัก) คือสรุป จช.ชั่วเต็มๆเลยจ้า ไม่รัก ไม่ดูแล แถมควงสาวต่อหน้าหยามกันสุดๆ แต่ไม่ถอนหมั้นนะจ๊ะ เพราะอยากได้ฐานอำนาจของตระกูลเธอไงจ๊ะนอ.
    นอ=นางเอก , รชน. =ราชินี จช. = เจ้าชาย
    #43
    0
  22. #42 puupaamaakai (@puupaamaakai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 04:55
    1. จากที่อ่านมายังไม่มีตรงไหนบอกว่ารชน.บังคับให้หมั้นหมาย

    อาจไม่ได้บังคับ เจ้าชายเต็มใจหมั้นนั่นแหละ เพราะอยากได้ฐานอำนาจเพื่อให้ได้บัลบังก์ ขนาดตอนถอนหมั้นยังไม่เต็มใจถอนเลย มันเลวมั๊ยละ?
    //ไม่ได้รักนอ.นะจ๊ะ รักฐานอำนาจเขาเฉยๆ

    2. รชน.ลงโทษจช.หนักจัง เราว่าไม่หนักนะ ญ.ตบตีกันด้วยมือเปล่า จช.เป็นเจ้าถึงขั้นต้องใช้ดาบเลยหรอก? แล้วนอ.เกือบตาย มันก็ต้องมีการลงโทษอยู่แล้ว

    3. งงใจกะเรื่องอชร. คือ นอ.ถอนหมั้นแล้ว แปลว่า นางโสด อชร.ไปจับเอานางทำเมียตอนนี้จะเรียกเสียบได้ไง นางโสด ขอย้ำ คือแบบ อดีตก็อดีตป่ะ ไม่งั้นคบพี่เป็นแฟนพอเลิกกันไปอนาคตมาคบน้อง=เลวหรอกงง คือทำไมต้องเอาอดีตมาปิดกั้นอนาคตถ้าเขารักกัน?
    #42
    0
  23. #33 Chongdin (@kamonpat41) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 14:09

    ยิ่งอ่านเราก็ยิ่งรู้สึกว่าราชินีเป็นคนไม่ดีอะ+ตัวต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด

    1.คลุมถุงชนโดยไม่สนใจความรู้สึกของลูกชาย เป็นแม่แท้ๆก่อนหมั้นคือไม่เปิดใจคุยกับลูกก่อนอ่อ

    2.จริงๆควรให้เจ้าชายอันดับ2อะหมั้นกับนางเอก

    3.ดูนางลำเอียง คือเป็นราชินีควรให้เป็นธรรมกับทุกคนมั้ย อันนี้มีแบบหลานคนโปรด รักยิ่งกว่าลูกแท้ๆงี้

    4.คือดูนิสัยนางเอกไม่ออกอ่อแบบใส่ร้ายกันต่อหน้างี้

    5.เราว่าเรื่องนี้ผิดกันหมดอะ คนอื่นๆอาจมองว่าเจ้าชายอันดับ1เลวเพราะทิ้งนางเอกไปมีหญิงอื่น แต่เรามองว่าไม่ได้ทิ้งเพราะเจ้าชายอันดับ1ไม่เคยมีนางเอกในหัวใจเลยตั้งแต่แรก

    6.เจ้าชายอันดับ1เลวเพราะเลือกผู้หญิงมากกว่าคนในครอบครัว แต่อนึ่งอันดับ2ก็ดูจะเลวและเลวกว่าด้วยซ้ำเพราะนอกจากจะเลือกผู้หญิง(นางเอก)มากกว่าครอบครัวถึงขั้นพุ่งไปต่อยพี่ชายแท้ๆตัวเองแล้วยังคิดไม่ซื่อแอบรัก(อดีต)ว่าที่พี่สะใภ้ตัวเอง ตอนนี้อยู่ในสถานะรอเสียบ

    ป.ล.ถ้าเราเป็นราชินีคงเทหมดอะ ให้องชาย1เลิกอเดเลีย+ให้องชาย2เลิกยุ่งกับนางเอกเพราะดูไม่ดีที่พี่น้องจะมายุ่งกับผู้หญิงคนเดียวกัน โดยเฉพาะยิ่งเป็นผู้หญิงที่ใช้แต่อารมณ์เป็นหลัก+รอแก้แค้นอย่างเดียวด้วยแล้ว=_=

    #33
    1
    • #33-1 Shiririkai (@Shiririkai) (จากตอนที่ 6)
      8 ตุลาคม 2561 / 01:19
      ราชินีไม่น่าคลุมถุงชน น่าจะเป็น จช. เสนอตัวเพื่อฐานอำนาจมากกส่านะคะ
      #33-1
  24. #30 Yuve (@Yuve) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 13:17

    ลงเรือนี้ จะเอาเรือนี้ ไม้พายพร้อม
    #30
    0
  25. #29 zs0994014364 (@zs0994014364) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 07:19
    ผมนี้ลงเรือนี้เลย
    #29
    0