Villain Queen บัลลังก์นางพญา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 141,831 Views

  • 987 Comments

  • 5,895 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    12,285

    Overall
    141,831

ตอนที่ 8 : บทที่ 6 :: ผลการคัดเลือกรอบแรกและการเปิดเผยพลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1771 ครั้ง
    15 ต.ค. 61

บทที่ 6 :: ผลการคัดเลือกรอบแรกและการเปิดเผยพลัง


--------------------


            หนึ่งสัปดาห์ต่อมา


            วันนี้คือวันประกาศผลการคัดเลือกรอบแรก เอลิซาเบธจึงตื่นเช้ามากเป็นพิเศษเพื่อไปฟังผล เธอเลือกชุดสีม่วงสลับดำเพื่อสวมใส่ ส่วนทรงผมก็ทำเป็นทรงง่ายๆไม่หวือหวาอะไรมากมาย เมื่อแต่งตัวเสร็จแล้วเธอก็ออกจากห้องเพื่อไปทานอาหารเช้า


            และเมื่อเธอเปิดประตูออกมาสิ่งที่เห็นเป็นอันดับแรกก็คือใบหน้ายิ้มแย้มอย่างอ่อนโยนของพี่ชายที่มักจะมารอเธอที่หน้าห้องทุกวัน และมันเป็นแบบนี้นับตั้งแต่ที่เธอฟื้น แต่เธอก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะ อยากทำอะไรก็ทำเธอไม่ห้ามอยู่แล้ว และเธอก็อยากจะรู้เช่นกันว่าเขาจะอดทนทำแบบนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน

            และก็เป็นเหมือนทุกครั้งที่เขามักจะเอ่ยคำพูดเดิมๆกับเธอว่า ไปทานอาหารกันเถอะครับคนดีหรือไม่ก็ วันนี้อากาศเย็นนะครับระวังจะไม่สบายและลงท้ายด้วยการยื่นมือใหญ่มาตรงหน้าเธอแล้วดึงมือของเธอไปกุมไว้จากนั้นก็พาเดินไปที่ห้องรับประทานอาหาร


            และบางครั้งเอลิซาเบธก็จะถามเขาว่า ไม่เหนื่อยบ้างเหรอที่ทำอยู่นี่ มันดูเป็นถามโง่ๆเพื่อลองใจอีกฝ่ายก็จริง แต่ว่า ที่ผ่านมาน้องเอาแต่ไล่ตามพี่อยู่ฝ่ายเดียวโดยที่พี่ไม่ได้ใส่ใจอะไรเลย ในตอนนั้นน้องรู้สึกเหนื่อยบ้างไหมครับแน่นอนว่าไม่ เธอไม่เคยรู้สึกเหนื่อยกับการไล่ตามท่านพี่เลย คงเพราะเธอหวังว่าท่านพี่คนเดิมของเธอจะกลับมา


            แล้วเขา ถ้าหากน้องถามว่าเหนื่อยไหมพี่ก็คงตอบได้อย่างเต็มปากว่าไม่เหนื่อยเลย เพราะพี่หวังว่าสักวันหนึ่งเราจะสามารถกลับมาพูดคุยกับน้องได้อย่างสนิทใจเหมือนเดิม แม้ว่ามันจะเป็นการหวังมากไปก็ตามคำตอบของพี่ชายทำให้เธอนิ่งไป คงเพราะไม่มีคำพูดอะไรจะเอื้อนเอ่ยออกไปได้ในตอนนั้น


            เอลิซาเบธจมอยู่ในความคิดของตัวเองนานเกินไปจนผู้เป็นพี่ชายต้องเอ่ยเรียก


            “เป็นอะไรไปครับเอลิซ่า ตื่นเต้นกับผลสอบเหรอเซลดริสถามยิ้มๆ


            “ค่ะท่านพี่ น้องอยากรู้ว่าตัวเองได้อันดับที่เท่าไหร่ในการสอบน่ะค่ะเธอส่งยิ้มหวานให้เขาแต่ก็ยังคงไว้ซึ่งความเหินห่างเล็กๆ


            “น้องสาวของพี่ต้องได้อันดับหนึ่งแน่นอนครับเซลดริสพูดให้กำลัง แต่ต่อให้ไม่ได้อันดบที่หนึ่งแล้วยังไงล่ะ ยังไงน้องสาวก็เก่งที่สุดสำหรับเขาอยู่ดี


            “ขอบคุณค่ะท่านพี่เธอยังคงส่งยิ้มให้เขาเช่นเดิม แต่ในคราวนี้รอยยิ้มนั้นช่างงดงามและจริงใจจนเซลดริสมองอย่างเนิ่นนาน เอลิซาเบธที่เห็นท่านพี่เงียบไปเธอก็ทักขึ้น


            “ท่านพี่เป็นอะไรไปคะเธอเอียงคอมองอย่างงุนงงกับท่าทางของพี่ชาย


            “ปะเปล่าครับเอลิซ่า เรารีบไปทานอาหารกันดีกว่านะ ท่านพ่อคงรอนานแล้วเขาพูดพลางดึงมือเธอให้เดินตามโดยเบือนหน้าหนีไปทางอื่น


            “ท่านพี่โกรธน้องเหรอคะเอลิซาเบธถามเมื่อเห็นผู้เป็นพี่ชายหันหน้าหนี


            “เปล่าครับคนดี พี่แค่…”


            จะให้เขาบอกน้องสาวได้ยังไงกันว่าที่เขาหันหน้าหนีไม่ใช่เพราะโกรธแต่เป็นเพราะเขาอยากจะซ่อนรอยยิ้มที่แทบจะฉีกถึงหูของตัวเองต่างหาก!


            “ท่านพี่…” เอลิซาเบธเรียกเสียงสั่น


            แต่เมื่อเห็นใบหน้าของพี่ชายที่หันมามองหน้าเธอพร้อมกับรอยยิ้มกว้างและใบหน้าที่แดงราวกับจะบอกว่ามีความสุขแค่ไหนนั้นเธอก็เผยรอยยิ้มอย่างสดใสอีกรอบ


            น่ารัก


            ทำไมท่านพี่ของเธอถึงน่ารักขนาดนี้นะ!


            แสงอาทิตย์สาดส่องกระทบร่างพวกเขา และสิ่งที่แจ่มชัดคือรอยยิ้มเปี่ยมสุขของคนทั้งคู่ สองมือประกบเข้าหากันไร้ซึ่งช่องว่าง


            เหล่าผู้ติดตามและบรรดาสาวใช้ที่มองอยู่ต่างก็ลอบยิ้มอย่างมีความสุข พวกเขาทุกคนราวกับเห็นเส้นใยของความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ ถักทอขึ้นอีกครั้งจากนายน้อยและคุณหนูทั้งสอง


            แต่ดูเหมือนจะมีหนึ่งคนที่ทำหน้าราวกับเคียดแค้นคุณหนูของตระกูลแอล. ฟรานซิสนักหนา


            “ชิ!”


            อาเรียสาวใช้ผู้มาใหม่ของคฤหาสน์


.

.

.


            ใช้เวลาสักพักทั้งเอลิซาเบธและพี่ชายก็มาถึงที่ห้องอาหาร พวกเขาเห็นท่านพ่อนั่งส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้จึงรีบเดินไปนั่งที่เก้าอี้เพื่อทานอาหารร่วมกัน


            “วันนี้ประกาศผลสอบสินะ เดี๋ยวพ่อกับเซลดริสจะไปเป็นเพื่อนนะครับเด็กดีดยุกโดโนแวนพูดพร้อมกับเอมมือไปลูบลงที่กลุ่มผมนุ่มของลูกสาว


            เอลิซาเบธก็พยักหน้ารับยิ้มๆ จากนั้นท่านพ่อจึงบอกให้คนนำอาหารเข้ามาทันทีและเมื่อเธอเห็นตรงหน้าก็เป็นอันต้องหน้าซีด


            ผัดผัก แกงจืดผัก สลัดผัก


            แล้วเนื้อเล่า! เนื้ออยู่ที่ใด เธอต้องการเนื้อ!


            “อะเอ่อ ท่านพ่อคะ แล้วเนื้อล่ะคะ ไม่มีให้ลูกบ้างเหรอเธอถามเสียงแห้ง


            “พ่อเห็นว่าถ้าทานเนื้อมากๆ จะส่งผลเสียต่อร่างกาย พ่อจึงให้คนครัวเตรียมเมนูผักไว้ให้ลูก ถูกใจไหมครับถามอย่างใสซื่อโดยที่ไม่รู้เลยว่าลูกสาวคนสวยแทบหลั่งน้ำตา


            “พี่ก็ว่าน่าอร่อย ลองทานดูสิครับเซลดริสพูดแล้วตักผัดผักใส่จานน้องสาว


            ปฏิบัติการแกล้- แค่กๆ ปฏิบัติการส่งเสริมสุขภาพดีให้เอลิซาเบธเริ่มขึ้นแล้ว


            เอลิซาเบธตักผัดผักพร้อมข้าวขึ้นมอง เธอกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากแล้วกลั้นใจเอาเข้าปาก เธอเคี้ยวอย่างเชื่องช้าจากนั้นก็กลืนลงท้อง


            กว่าจะหมดหนึ่งคำ


            ทำไมมันยาวนานขนาดนี้!


            แล้วเธอก็เป็นอันต้องสะดุ้งเมื่อหันไปมองใบหน้าของท่านพ่อที่ส่งรอยยิ้มหวานพร้อมกับยื่นถ้วยสลัดมาให้เธอตรงหน้า ตามด้วยสายตาคาดหวังและออดอ้อนที่เอลิซาเบธมักพ่ายแพ้มันทุกครั้ง และครั้งนี้เองก็เช่นกัน


            เธอทานอาหารสีเขียวสดใสที่มีผักแต่ไร้เนื้อสัตว์ที่เธอโปรดปราน อยากจะร้องไห้ดังๆ เสียเหลือเกิน เพราะในที่สุดมันก็หมด!


            ฮือคราวหลังไม่แกล้งแบบนี้แล้วนะคะท่านพ่อท่านพี่ เอลิซาเบธสัญญาว่าจะทานผักเยอะๆ แต่อย่าเอาแต่ผักแล้วก็ผักมาให้เธอกินอีกเลย หนูยอมแล้วค่ะ แงงง


            และแล้ว มื้อเช้าที่แสนทรหด(สำหรับเอลิซาเบธ) ก็ผ่านพ้นไปด้วยดี ถึงแม้ว่าเอลิซาเบธแทบจะสลบกับจำนวนผักมากมายที่ลงไปกองอยู่กระเพาะเธอก็ตาม


            เมื่อทานอาหารเรียบร้อยแล้วครอบครัวแอล. ฟรานซิสทั้งสามก็เดินไปที่รถเพื่อไปฟังผลสอบของคุณหนูเอลิซาเบธทันทีโดยที่เธอไม่ลืมจะพาเจ้าแมวอ้วนลูซิเฟอร์ไปด้วย ระหว่างทางทั้งดยุกโดโนแวนทั้งเซลดริสและเอลิซาเบธต่างก็พูดคุยกันสนุกสนาน ทั้งเกี่ยวกับโรงเรียนใหม่ทั้งเกี่ยวกับพลังมากมาย โดยมีลูซิเฟอร์นอนฟังอยู่บนตักเธออย่างเกียจคร้าน


            เอลิซาเบธจึงปลุกมันให้ตื่นขึ้นแต่เจ้าแมวอ้วนก็ยังไม่ยอมตื่น


            เจ้าแมวขี้เกียจเอ้ย!


            เธอส่งกระแสจิตให้มัน


            และเจ้าลูซิเฟอร์ก็ตอบด้วยการสะบัดหางมาใส่หน้าเธอ!


            ดูมันทำ


            เย็นนี้อดข้าวเย็น!


            และก็ได้ผลเมื่อเจ้าแมวอ้วนลุกขึ้นพรวดร้องเสียงดัง แล้วหันไปร้องเหมียวๆ อย่างออดอ้อนพร้อมกับเอาหัวทุยมาถูไถกับมือเธอจนเธอหมั่นไส้


            แมวเห็นแก่กิน


            แมวอ้วนร้องอย่างไม่พอใจจึงเกิดการทะเลาะกันของคนกับแมวขึ้น เป็นภาพที่เรียกความขบขันและเอ็นดูได้เป็นอย่างดี


            พวกเขาเดินทางมาถึงสถานที่พอดีและเมื่อรถสุดหรูจอดลงจึงกลายเป็นจุดรวมสายตาไปในทันที ร่างสูงสง่าของผู้นำตระกูลแอล. ฟรานซิสพร้อมด้วยบุตรชายคนโตก้าวลงจากรถกันคนละฝั่งแล้วยืนรออีกคนลงมา


            ร่างบอบบางสูงศักดิ์ของบุตรสาวเพียงหนึ่งเดียวของดยุกโดโนแวนก้าวลงจากรถด้วยท่าทางสง่างามไม่เหลือคราบของคนที่พึ่งฟัดกับแมวมาเลยแม้แต่นิด


            พวกเขาทั้งสามเดินเข้าไปภายในงานโดยมีดยุกโดโนแวนเดินนำแล้วตามด้วยบุตรทั้งสองที่เดินเคียงคู่กันมาเบื้องหลัง


            ดยุกโดโนแวนที่ในปีนี้มีอายุ 38 ปีแต่กลับยังหล่อเหลาและมากด้วยเสน่ห์พาให้ผู้หญิงมากมายต่างอยากแต่งเข้าเป็นภรรยาของเขาอยู่ไม่ขาด บางคนถึงขั้นยั่วยวนดยุกโดโนแวนเสียด้วยซ้ำไป แต่เขากลับตอกหน้าอย่างไม่ไว้ไมตรีแล้วบอกว่าจะไม่มีวันแต่งภรรยาใหม่อีกเป็นอันขาด เขาจึงกลายเป็นบุคคลที่น่าชื่นชมสำหรับผู้หญิงที่ต้องการผู้ชายรักเดียวแบบเขามาเคียงข้าง


            ต่อมาคือเซลดริส แอล. ฟรานซิสบุตรชายคนโต ว่าที่ผู้สืบทอดผู้นำตระกูลคนต่อไปของตระกูลและเป็นนักเรียนดีเด่นประจำชั้นปีที่ห้าของสถาบันการสอนเวทมนตร์เซนต์อีเดน ถูกยกให้เป็นหนึ่งในผู้ชายในฝันของสาวๆทั่วโรงเรียน เพราะหน้าตาที่หล่อเหลาคมเข้ม สมองที่ชาญฉลาด ความสามารถที่มากล้น แค่นี้คงเป็นเหตุผลในการชื่นชอบเขาได้แล้ว


            และคนสุดท้ายเอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิส บุตรสาวคนเล็ก อดีตคู่หมั้นของเจ้าชายลูเซียโน่ หญิงสาวที่ไล่ตบตีทำร้ายคุณหนูอเดเลียแห่งตระกูลเรน. ฟานารอส เพราะความอิจฉาริษยา ถูกกล่าวขานว่าเป็นหญิงสาวที่โง่งมไร้มารยาท แต่ว่าตอนนี้


            หญิงสาวที่ก้าวเดินอย่างมั่นคง กิริยามารยาทงดงามและท่าทางเฉลียวฉลาดเบื้องหน้าใช่คุณหนูเอลิซาเบธคนนั้นที่เคยได้ยินมาจริงเหรอ หรือว่าเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้น เพราะหญิงสาวตรงหน้าห่างไกลจากข่าวลือที่ได้ยินมาเป็นอย่างมาก ดูท่าว่าข่าวลือพวกนั้นคงไม่เป็นความจริงทั้งหมด


            ร่างทั้งสามเดินเข้าไปภายในห้องโถงขนาดใหญ่ สถานที่ที่จัดขึ้นเพื่อรองรับนักเรียนเป็นพันคนที่มาฟังผล ตรงกลางห้องโถงคือเก้าอี้สำหรับนักเรียน และเหล่าผู้ปกครองของเด็กๆ ถูกจัดให้นั่งอยู่ทางรอบด้านห้องโถง เซลดริสและดยุกโดโนแวนเดินไปนั่งเพื่อฟังผล เช่นเดียวกับเลิซาเบธที่เดินไปหาที่นั่ง เธอเลือกที่นั่งหน้าสุดที่มีอยู่เก้าตัวเพราะเธอไม่คิดว่าจะมีใครกล้ามานั่ง


            และเธอก็คงคิดผิดอีกเช่นเคย


            เพราะมีคนที่เธอรู้จักเป็นอย่างเข้าเดินมา


            “ไม่คิดว่าเลดี้เอลิซาเบธจะมานั่งข้างหน้า ขอพวกผมนั่งด้วยนะครับพี่น้องเทรเวอร์นั่นเอง!


            ให้ตายสิเธอคงต้องไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลล้างซวยบ้างแล้ว


            “อยากนั่งก็เชิญ นี่เก้าอี้สาธารณะ ฉันไม่ได้เขียนชื่อแปะไว้สักหน่อยนี่เธอตอบอย่างกวนประสาท แต่ว่า


            พวกนั้นกลับอมยิ้ม ไม่มีท่าทางไม่พอใจแม้แต่นิด


            ลืมกินยาเขย่าขวดหรือไงกัน ประสาท!


            สองคนนั้นเลือกนั่งกันคนละฝั่งแต่นั่นไม่ใช่ประเด็น


            แต่ประเด็นมันอยู่ที่เจ้าคู่พี่น้องหน้าหล่อล่อบาทาดันมานั่งประกบเธอ!


            คือทำไมไม่ไปนั่งด้วยกันเล่า! มานั่งประกบเธอหาพระแสงอะไร!


            แต่จะลุกหนีก็ไม่ได้เพราะเหลือที่นั่งอีกแค่ไม่กี่ที่และเธอก็ขี้เกียจเกินกว่าจะหาที่นั่งใหม่ด้วย


            เซ็งจริงๆเลย!


            เอลิซาเบธชักสีหน้าใส่ทั้งสอง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือรอยยิ้มกวนประสาทและกระตุกบาทาเบื้องล่าง เอาล่ะ อดทนนะเอลิซาเบธ ใช้เวลาไม่นานเท่านั้น ไม่นาน


            แต่ช่วยมองที่อื่นที่ไม่ใช่หน้าเธอจะได้ไหม


            หน้าเธอมีอะไรติดอยู่หรือไง!


            เอลิซาเบธก้มลงมองเจ้าก้อนขนที่เธอพามาด้วยแต่กลับไม่ช่วยเธอเลยสักนิด ซ้ำยังนอนแบบไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร


            ลูซิเฟอร์เจ้าแมวขี้เกียจ เวลานี้ทำไมไม่ลุกขึ้นมาข่วนหน้าเจ้าสองคนนี้เพื่อช่วยเจ้านายเลยล่ะยะ เอลิซาเบธส่งกระแสจิตให้มันอย่างโมโห


            ส่วนลูซิเฟอร์นั้น


            เจ้านาย อย่าพาลสิ


            เธออยากจะลุกขึ้นยืนแล้วปาเจ้าก้อนขนนี่ไปให้พ้นสายตาสักที เธอไม่ได้พาลเสียหน่อย ถ้าจะโทษก็โทษสองคนนี้สิ


            ในขณะเดียวกันนั้นเอง เซลดริสก็ต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะยึดแขนของท่านพ่อรูปหล่อไว้เพื่อไม่ให้กระโจนเข้าไปขย้ำคอหอยของสองพี่น้องตระกูลเทรเวอร์ที่นั่งประกบน้องสาวคนสวยที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่


            สีหน้าดำทะมึนและออร่าน่าขนลุกแผ่ทั่วร่างของดยุกโดโนแวนทำให้คนที่นั่งอยู่ใกล้ถึงกับเหงื่อตก แต่ทำไม


            “ปล่อยพ่อนะเซลดริส พ่อจะเข้าไปตบกะโหลกเจ้าเด็กสองคนนั่น


            ทำไมประโยคมันดูขัดกับออร่ามืดนั่นแปลกๆ


            สีหน้าดำทะมึนอย่างกับจะไปฆ่าใคร แต่บอกว่าจะเข้าไปตบกะโหลกเนี่ยนะ


            คิดได้เนอะท่านดยุก=_=;;;


            และต่อมาในด้านของเอลิซาเบธก็กำลังเกิดบรรยากาศอันน่าอึดอัดเมื่อเจ้าชายลูเซียโน่ดันเสนอเข้ามายุ่งวุ่นวายกับเธอพร้อมด้วยแม่คุณหนูแสนดีตีสองหน้านามอเดเลียที่เข้าร่วมวงสนทนาด้วยใบหน้าใสซื่อราวกับไม่เคยเกิดเรื่องบาดหมางมาก่อน


            ฉันขอมอบโล่คนเสแสร้งเก่งแห่งปีให้เธอเลยจริงๆ


            คนอะไรจะเสแสร้งแกล้งตอแหลได้เนียนขนาดนี้


            น่านับถือ


            “ฉันพาอเดเลียมานั่งที่เก้าอี้ด้านหน้า แต่คิดไม่ถึงว่าเธอจะอยู่ด้วยเจ้าชายลูเซียโน่กล่าวด้วยความไม่พอใจเมื่อเห็นพี่น้องเทรเวอร์นั่งประกบอดีตคู่หมั้น


            “หม่อมฉันก็นั่งอยู่ก่อนนานแล้ว เจ้าชายตาไม่ดีเหรอเพคะถึงได้มองไม่เห็นเธอส่งยิ้มเยาะให้เขา โดยมีพี่น้องเทรเวอร์นั่งยิ้มมองหน้าเธออยู่ เลิกมองเถอะ ขอร้องล่ะ


            “ฉันแค่พาอเดเลียมานั่ง ไม่ได้มาทะเลาะกับเธอเอลิซาเบธแถจนสีข้างถลอก เห็นๆอยู่ตั้งใจเดินเข้ามาหาเรื่อง


            “แล้วอเดเลียเป็นง่อยหรือเพคะถึงต้องพามาส่งที่เก้าอี้ เอ๊ะ หรือว่าขาพิการเอลิซาเบธทำหน้าสงสัยได้อย่างใสซื่อ เฮ้อฉันนี่นับวันการแสดงก็ยิ่งก้าวหน้าจริงๆ


            อเดเลียหน้าชาราวกับโดนตบ จึงเสหน้าหลบสายตาของคนอื่นที่จ้องมอง ไหล่บางเริ่มสั่นระริกอย่างน่าสงสาร คนอื่นที่มองอยู่จึงเริ่มไม่พอใจเอลิซาเบธที่ยังนั่งยิ้มไม่รู้สึกรู้สาอะไร อยากมองก็มองไป เธอไม่รู้สึกอะไรหรอก


            “เป็นง่อยแล้วยังเป็นใบ้ด้วยเหรอ เห็นไม่พูดไม่จาอะไรเลย เนอะเรนเดล อัลเบิร์ตเธอหันไปถามพวกนั้นให้โมโหเล่นๆ แต่ทว่า


            “ใช่ครับเอลิซาเบธ


            สองคนนั้นดันเห็นด้วยกับเธอซะงั้น!


            แล้วยังมีหน้ามายิ้มระรื่นให้เธออีก


            ส่วนอเดเลียก็อ้าปากค้างไปแล้วเพราะไม่คิดว่าสองคนนั้นจะร่วมมือเอลิซาเบธเล่นงานเธอ ทำไมตัวเบี้ยของเธอถึงได้ไปเข้าข้างยายโง่เอลิซาเบธกัน!


            แต่ก่อนจะเกิดการถกเถียงขึ้นระหว่างพวกเขา เสียงจากประกาศก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน


            “ทุกท่านคะ เราจะเริ่มพิธีประกาศผลกันแล้ว ขอเชิญทุกท่านนั่งตามเก้าอี้ที่ได้จัดเตรียมไว้ได้เลยค่ะ


            เมื่อได้ยินแบบนั้นเจ้าชายลูเซียโน่จึงรีบพาอเดเลียไปนั่งที่เก้าอี้ด้านข้างต่อจากเรนเดลที่นั่งอยู่ทางขวาของเอลิซาเบธ ถึงแม้จะอยากสั่งสอนเอลิซาเบธแต่เขาคงต้องปล่อยไปก่อน ร่างสูงของลูเซียโน่เดินออกไปแต่ก็ยังไม่วายส่งสายตาโกรธเคืองไปที่เอลิซาเบธ แต่กลับโดนสองพี่น้องเทรเวอร์ใช้สายตาไล่จนเขาได้แต่จากไปอย่างหัวเสีย


            พิธีเริ่มดำเนินไปเรื่อยๆ โดยเริ่มจากการพูดแนะนำตัวของผู้อำนวยการโรงเรียนที่ชื่อ คาร์โล เอเวอลีน จากนั้นก็พูดถึงกฎระเบียบข้อห้ามต่างๆ ที่โรงเรียนมีและนักเรียนทุกคนต้องปฏิบัติตาม จนถึงช่วงสำคัญที่ทุกคนรอคอย


            ช่วงเวลาประกาศผลอันดับการสอบรอบแรก


            ที่จะรับนักเรียนเข้าศึกษาต่อเพียงแค่ห้าสิบคนจากพันกว่าคน


            โดยการประกาศผลจะมีเก้าอี้สำหรับผู้ผ่านทั้งหมดห้าสิบตัว เรียงเป็นขั้นบันไดลงมาคล้ายๆรูปสามเหลี่ยม และผู้ที่ได้อันดับที่หนึ่งจะได้นั่งเก้าอี้ตัวบนสุดที่มีเพียงหนึ่งตัวเท่านั้น


            การประกาศเริ่มจากลำดับล่างก่อน แล้วไล่ขึ้นมาจนถึงลำดับแรก เสียงประกาศรายชื่อยังคงดังอย่างต่อเนื่องจนมาถึงลำดับที่สิบ


            “ลำดับที่ 10 อเดเลีย เรน. ฟานารอสเสียงปรบมือดังกระหึ่มขึ้นทันที


            ร่างของอเดเลียลุกขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆ พร้อมด้วยรอยยิ้มที่บ่งบอกว่าดีใจอย่างที่สุด นัยน์ตาคู่สวยคลอหน่วงด้วยม่านน้ำตา เธอค่อยก้าวไปที่ก้าวอี้สำหรับตัวเองแล้วนั่งลงทันทีที่ถึง และแม้ว่าเธอจะนั่งลงแล้วแต่ก็ยังคงมีเสียงปรบมือดังอยู่


            มีคนชื่นชมเยอะจริงๆนะ ไปมารยาใส่ยังไงกันล่ะถึงได้ทำให้ผู้คนหลงเชื่อว่าเป็นคนดี


            เอลิซาเบธยิ้มเหยียดมองไปที่อเดเลียพลางคิดอย่าดูถูกและเอือมระอากับการเสแสร้งเป็นหญิงสาวผู้อ่อนโยนของอเดเลีย


            และการประกาศก็มาถึงลำดับที่ห้า


            “ลำดับที่ 5 เรนเดล เทรเวอร์


            ร่างสูงสง่าลุกขึ้นยืนอย่างมีมารยาท ใบหน้าไม่ได้แสดงความดีใจอะไรมากมาย เขาก้าวไปนั่งที่ก้าวอี้ลำดับที่ห้าของตัวเองแล้วนั่งลง


            เรนเดลได้ลำดับที่ห้าเหรอเนี่ย เก่งกว่าที่คิดอีกแฮะ


            เอลิซาเบธคิดกับตัวเองอย่างแปลกใจนิดๆ


            “ลำดับที่ 4 แคทเธอรีน แอกเนส


            เอลิซาเบธจ้องมองไปที่หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งคนหนึ่งที่ลุกขึ้นยืน เธอคนนั้นไม่มีความตื่นเต้นหรือดีใจอะไรเลย มีเพียงใบหน้าเรียบนิ่งเท่านั้น และหากมองดูแล้วเธอเป็นคนที่มีสวยมาก เส้นผมสีเหลืองทอง ดวงตาสีแดงอมชมพูและกิริยามารยาทที่ดูสูงส่งนั้น คนแบบนี้ล่ะที่เหมาะจะคบเป็นเพื่อน จอง!


            “ลำดับที่ 3 อัลเบิร์ต เทรเวอร์


            ติดทั้งพี่ทั้งน้องเลยแฮะ เอลิซาเบธคิดอย่างหมั่นไส้


            อัลเบิร์ตลุกขึ้นยืนเตรียมจะเดินไปแต่ก็ยังหันมายิ้มให้เธอครั้งหนึ่งก่อนจะเดินไปที่เก้าอี้ลำดับที่สามซึ่งอยู่เกือบบนสุด


            พี่น้องเทรเวอร์ต้องสมองกระทบกระเทือนแน่ๆ ถึงได้มีท่าทีประหลาดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อเช้า


            และเอลิซาเบธก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกจ้องมองจากใครบางคน เธอหันไปมองทางด้านหลังแทบจะทันที และเธอก็พบกับชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาที่มองหน้าแล้วยิ้มให้เธอ ชายหนุ่มเรือนผมสีเงินและนัยน์ตาสีเงินเทา


            ใครกัน?


            “ลำดับที่ 2 ดีแลน ออร์ลันโด


            เขาคนนั้นลุกขึ้นทันทีที่ได้ยินชื่อ แต่ตาคู่นั้นก็ยังมองเธออยู่จนเดินผ่านไป อะไรทำให้เขามองเธอแบบนั้นกัน ราวกับเคยเจอกันมาก่อน


            แต่เดี๋ยวนะ!


            ออร์ลันโดงั้นเหรอ! ตระกูลญาติทางฝั่งท่านแม่นี่


            ท่านแม่ของฉัน อิซาเบล แอล. ฟรานซิส ชื่อเดิมคืออิซาเบล ออร์ลันโด บุตรสาวของมาควิสโอทิส ออร์ลันโด หรือก็คือท่านตาของเอลิซาเบธ แต่ตั้งแต่ที่ท่านแม่ของเธอเสียไปตระกูลออร์ลันโดกับตระกูลของท่านพ่อก็ไม่เคยติดต่อกันอีกเลย ราวกับตัดขาดกันไปตั้งแต่ตอนนั้น เอลิซาเบธจึงไม่เคยพบหน้าเครือญาติทางฝั่งมารดาเลยแม้แต่นิด แต่ในตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะได้พบกับเครือญาติของตัวเองเสียแล้ว


            เครือญาติที่มาพร้อมกับปริศนาและความคุ้นเคยบางอย่าง


            เอลิซาเบธเห็นดีแลนไปถึงที่นั่งแล้ว และเขาก็ยังคงมองเธออยู่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง แววตาอ่านยากที่มองมาทำให้เธอเริ่มระแวงเขา


            “และลำดับที่ 1 เอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิส


            ร่างบางของลำดับที่หนึ่งลุกขึ้นยืนท่ามกลางความตกตะลึงของคนทั่วงานแม้แต่กับผู้ที่ผ่านการทดสอบก็ยังตกตะลึง เอลิซาเบธเดินตรงขึ้นไปที่เก้าอี้ตัวบนสุดด้วยใบหน้าเชิดขึ้นและยิ้มแย้มอย่างร้ายกาจ แต่มันกลับทำให้ใจคนมองถึงกับสั่นไหว บางคนรู้สึกถึงความร้อนที่ใบหน้า บางคนต้องหลบหน้าหนีรอยยิ้มกระชากใจนั้นเพื่อไม่ให้ไหวหวั่นไปกับมัน


            เอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิสคือผู้หญิงที่มีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ!


            เพียงแค่ยิ้มเดียวพวกเขาก็แทบจะหลอมละลายอยู่แล้ว


            เอลิซาเบธมองตรงไปข้างหน้าไม่สนใจสายตามากมายที่จับจ้องระหว่างทางเดิน สิ่งที่เธอมองเห็นเพียงอย่างเดียวคือเก้าอี้ตัวบนสุดที่เปรียบเหมือนบัลลังก์ บัลลังก์ที่ผู้คนมากมายต่างก็ต้องการไขว่คว้ามาครอบครอง แต่ก็ต้องรับผลที่ตามมาให้ได้ ไม่ว่าผลที่ตามมานั้นจะเลวร้ายแค่ไหน


            เหมือนกับตอนนี้ที่เธอต้องรับสายตาอิจฉาริษยาจากคนที่ต้องการเป็นที่หนึ่ง


            แต่เสียใจนะ บัลลังก์นี้น่ะมันเป็นของฉัน ถ้าใครสะเออะเข้ามาแย่งชิง ระวังจะไม่เหลือแม้แต่กระดูกให้ดูต่างหน้า!


            เอลิซาเบธนั่งลงที่ตรงกลางที่จุดสูงสุดโดยมีสองหนุ่มนั่งอยู่ถัดลงไปเบื้องล่างเปรียบดั่งอัศวินที่ต้องปกป้องราชินี แต่ดูเหมือนว่าอัศวินทั้งสองจะคอยเข่นฆ่าราชินีมากกว่าปกป้องเสียแล้ว


            หลังจากประกาศรายชื่อหมดเสียงปรบมือก็ดังขึ้นอีกครั้งเพื่อเป็นเกียรติให้แก่ผู้ที่ผ่านการทดสอบทุกคน แต่จะมีคนที่ปรบมืออย่างไม่เต็มใจอยู่บ้างก็ตาม


            “หลังจากจบสิ้นพิธีแล้ว ผู้ที่ไม่ได้รับคัดเลือกสามารถดูคะแนนและอันดับของตัวเองได้ที่หน้าห้องโถงนะคะ ส่วนผู้ที่ได้รับคัดเลือกก็สามารถไปดูได้แต่ต้องกลับมาที่ห้องโถงเพื่อรอการทดสอบรอบถัดไปค่ะ


            ได้ยินแบบนั้นเอลิซาเบธก็เดินลงจากเก้าอี้เพื่อไปหาท่านพ่อกับท่านพี่ที่ยืนรอเธอพร้อมกับใครอีกสองคนที่เธอไม่รู้จัก หนึ่งคนเป็นหญิงและอีกคนเป็นชาย อายุอานามพวกเขาก็คงอายุประมาณท่านพ่อของเธอได้ แต่ระหว่างที่เธอเดินลงมาผู้ชายที่ชื่อดีแลนคนนั้นก็เดินตามลงมาด้วย แต่เอลิซาเบธไม่สนใจ


            “มาแล้วเหรอครับเอลิซ่า พ่อมีคนจะแนะนำให้ลูกรู้จักน่ะเธอหันไปมองอีกสองคนที่ยืนมองเธออยู่ก่อนแล้วและเห็นดีแลนก็ยืนอยู่กับพวกเขาด้วยเช่นกัน หรือว่า


            “นี่คือนาธาน ออร์ลันโด พี่ชายของท่านแม่ของลูกและเป็นท่านลุงของลูกสิ้นเสียงนั้นเอลิซาเบธก็หันไปมองชายวัยกลางคนที่ยิ้มอย่างอ่อนโยนให้เธอ


            “และนี่คือนาเดีย ออร์ลันโด ภรรยาของนาธาน ท่านป้าของลูกและเอลิซาเบธก็หันไปมองหญิงวัยกลางคนอีกคนหนึ่งที่ยืนอยู่ด้วย เธอจึงเอ่ยทักทายพวกเขา


            “ยินดีที่ได้พบนะคะท่านลุง ท่านป้าเธอทำความเคารพพวกเขา


            “ลุงดีใจที่ได้พบหลานนะเอลิซาเบธ ลุงขอโทษที่ไม่เคยมาหาหลานเลย เป็นเพราะ…”


            “นาธานคะเสียงหวานของผู้เป็นภรรยาเอ่ยดักสามีเอาไว้ก่อน


            “จะไม่แนะนำลูกชายของเราหน่อยเหรอคะ ยังไงสองคนนี้ก็ต้องเรียนที่เดียวกันเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันอยู่แล้วเธอพูดต่อ


            “นั่นสินะ เอลิซาเบธ นี่ลูกชายของลุงเอง ดีแลน ออร์ลันโดท่านลุงแนะนำตัวบุตรชายของเขา และเอลิซาเบธเองก็ทำเพียงยิ้มรับ


            “ยินดีที่ได้พบนะคะคุณดีแลน


            เอลิซาเบธเรียกอย่างห่างเหินทำให้ดีแลนถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะยิ้มให้เธออีกครั้ง


            “เรียกผมว่าดีแลนก็ได้ ผมไม่ถือเขาบอกแบบ เอลิซาเบธจึงหันไปมองพ่อของเธอ


            “ดีแลนเกิดก่อนลูกแค่หกเดือนซ้ำยังเป็นญาติ จะเรียกแค่ชื่อก็ไม่แปลกอะไรน่ะเอลิซาเบธพยักหน้ารับ ก่อนจะหันกลับไป


            “ค่ะ ดีแลน


            เห็นทั้งสองคนเข้ากันได้พวกผู้ใหญ่ก็ไม่ห่วง พวกเขาพูดคุยกันไปเรื่อยๆ จนถึงเวลาของการทดสอบรอบถัดไปทั้งเอลิซาเบธและดีแลนจึงเอ่ยขอตัวออกมาแล้วเดินกลับไปยังสถานที่รวมตัวของผู้ผ่านการทดสอบ ระหว่างทางพวกเขาไม่ได้พูดอะไรกันเลย มีเพียงบรรยากาศอันน่าอึดอัดเท่านั้นจนดีแลนเป็นฝ่ายเปิดประเด็นขึ้นก่อน


            “เรื่องแผลที่ท้อง เป็นยังไงบ้างดีแลนเป็นฝ่ายถาม แต่ดูเหมือนว่ามันไม่ใช่คำถามที่ดีนักในการสนทนา


            “ก็หายดีแล้วล่ะค่ะ เหลือแค่รอยแผลเป็นนิดหน่อยเท่านั้น แต่ถ้าทายาต่อไปเรื่อยๆ รอยก็คงหายไปเองเอลิซาเบธก็ตอบด้วยท่าทางสบายๆ ไม่มีท่าทีโกรธเคืองเลย


            “ดีแล้วล่ะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกผมได้นะ ไม่ต้องเกรงใจเขาเอ่ยอย่างใจดี


            “ไม่ดีกว่าค่ะเอลิซาเบธปฏิเสธทันทีโดยไม่ลังเล


            “ทำไมล่ะดีแลนถามอย่างไม่เข้าใจ


            “เพราะเราสองคนไม่ได้สนิทกันถึงขั้นที่จะขอความช่วยเหลือกันได้ถึงแม้ว่าเราจะเป็นญาติกันก็ตามเธอบอกเขาอย่างเย็นชา


            “เธอกลัวงั้นเหรอเขาถามแบบนั้น


            เอลิซาเบธชะงักไปนิด เธอเม้มปากแน่นก่อนจะทำเป็นไม่สนใจ


            “เธอไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรเลย เพราะผมไม่มีวันทำร้ายเธอเขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง


            “ทั้งๆที่ผ่านมาฉันทำตัวร้ายกาจและน่ารังเกียจน่ะเหรอคะเอลิซาเบธเหยียดยิ้มที่มุมปากราวกับเยาะเย้ยตัวเอง ที่ผ่านมามีแต่เธอที่ไปตามราวีและทำร้ายคนอื่น เพียงเพราะความหึงหวงแบบโง่ๆ ที่มีให้กับชายที่ไม่เคยรักเธอเลย การกระทำแบบนั้นมันคงทำให้เขานึกรังเกียจเธออยู่ไม่น้อย


            ดีแลนที่เห็นท่าทางของเธอเปลี่ยนไปก็รู้ได้ในทันที ว่าเธอคงกำลังคิดว่าเขาจะรังเกียจและเหยียดหยามเธอ ดีแลนหยุดเดินทันที เอลิซาเบธจึงหยุดตามพลางเลิกคิ้วขึ้นอย่างงงงวย ดีแลนไม่ได้พูดอะไร เขาทำเพียงยิ้มแล้วเอื้อมมือของตนไปวางไว้บนกลุ่มผมนุ่มแล้วลูบอย่างอ่อนโยน


            “นั่นไม่ใช่ตัวตนของเธอ แต่นั่นเป็นเพียงสิ่งที่สร้างขึ้นเมื่อถูกผู้อื่นทำร้ายก่อน นิสัยร้ายกาจเหล่านั้นมันก็แค่เปลือกนอก แต่ผมรู้ดีว่าเธอน่ะทั้งน่ารัก ทั้งน่าเอ็นดูและเปราะบางขนาดไหน ไม่ว่าจะตอนนี้หรือที่ผ่านมาเธอก็ยังเป็นน้องสาวตัวน้อยที่ผมเคยพบเจอเมื่อวันวานไม่เปลี่ยนแปลง


            รอยยิ้มและคำพูดประโยคนั้นทำให้เอลิซาเบธได้แต่มองเขาอย่างเหม่อลอย แม้ไม่ได้พูดด้วยถ้อยคำสวยหรูอะไรมากมาย แต่ความจริงใจอย่างเหลือล้นที่เขามอบให้มันทำให้เธอที่ไม่คิดจะไว้ใจ กลับอยากจะไว้ใจเขาง่ายๆขึ้นมาเสียอย่างนั้น


            แล้วที่ว่าเหมือนเมื่อวันวานที่เคยพบเจอกันมันหมายความว่ายังไง ทำไมเขาถึงทำเหมือนกับรู้จักเธอดีนักหนา แล้วทำไมเธอถึงรู้สึกคุ้นเคยกับเขาขนาดนี้นะ


            “เพราะฉะนั้น ถึงแม้เธอจะยังไม่ไว้ใจผม แต่ช่วยเชื่อผมสักครั้งได้ไหมว่าผมไม่มีวันทำร้ายเธอ ช่วยมองผมเป็นพี่ชายคนหนึ่ง พี่ชายที่จะปกป้องดูแลเธอต่อจากนี้ ได้ไหมครับดีแลนพูดอย่างเว้าวอน


            เธอจะสามารถเชื่อใจเขาได้ไหมนะ


            เอลิซาเบธยังคงนิ่งเงียบไม่ตอบอะไร ดีแลนจึงถอนหายใจเล็กน้อยแล้วกล่าวออกมา


            “เธอยังไม่ตอบตอนนี้ก็ไม่เป็นไร ผมคงเร่งรัดเธอมากไปหน่อย งั้นไปกันเถอะครับ เดี๋ยวไปสายจะโดนว่าเอาดีแลนยิ้มอีกครั้งก่อนจะเดินนำหน้าเธอออกไป


            เอลิซาเบธมองตามแผ่นหลังแกร่งด้วยนัยน์ตาสับสน


            ขอเวลาให้ฉันหน่อยแล้วกันนะคะแล้วฉันจะเป็นคนให้คำตอบกับคุณเอง



            ทั้งเธอและดีแลนเดินมาถึงที่ห้องรวมพลในเวลาต่อมา เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปภายในก็กลายเป็นเป้าสายตาของคนทั้งห้องแทบจะทันที ก็ไม่แปลก เพราะทั้งเธอและเขาน่ะเป็นถึงอันดับ1กับอันดับ2สองการสอบคัดเลือกรอบแรกเชียวนะ แถมยังเดินมาด้วยกันอีกต่างหาก จะตกเป็นหัวข้อสนทนาก็ไม่แปลกหรอก


            “นี่ๆ เธอดูสิ เธอมากับผู้ชายคนใหม่ล่ะ ได้ข่าวว่าเพิ่งยกเลิกการหมั้นกับเจ้าชายลูเซียโน่มาไม่ใช่เหรอ แล้วนี่อะไร ได้ผู้ชายใหม่มาควงเร็วจริงๆ


            “นั่นสิ แต่ฉันได้ข่าวมานะ ว่าเอลิซาเบธคนนั้นน่ะ แอบลักลอบมีสัมพันธ์กับชายอื่นถึงได้โดนเจ้าชายยกเลิกการหมั้น


            “งั้นเหรอเนี่ย ก็สมควรแล้วที่จะโดน


            “นั่นสิเนอะ คิกๆๆ


            หญิงสาวสองคนนั้นหัวเราะคิกคักพลางนินทาคนอื่นอย่างสนุกปาก โดยไม่รู้เลยว่าคนที่เป็นหัวข้อการนินทานั้นได้ยินทุกอย่าง


            ข่าวบ้าอะไรกันอย่าบอกนะว่านี่เป็นฝีมือของอเดเลียกับสาวใช้คนนั้นน่ะ!


            ให้ตายสิอยู่เฉยๆ โดยไม่รังควานคนอื่นเขามันจะตายไหม เป็นโรคจิตหรือไงทั้งเจ้านายทั้งลูกน้อง


            เอลิซาเบธคิดอย่างหงุดหงิด เธอกำลังจะเดินไปหาที่นั่งพร้อมกับดีแลนแต่เมื่อเธอเดินหาที่นั่งอยู่นั้น สองพี่น้องเทรเวอร์เข้ามาลากเธอไปยังที่นั่งแถวหน้าสุด ซึ่งเหลืออยู่หนึ่งที่


            ก็คือเก้าอี้ตรงกลางระหว่างเจ้าสองคนนี้ไง!


            ตรงกลางอีกแล้ว!!


            คือทำไมต้องให้เธอนั่งตรงกลางด้วย!


            เมื่อมาถึงเก้าอี้แล้วสองพี่น้องเทรเวอร์ก็ดันร่างของเธอให้นั่งลงตรงกลางทันทีด้วยใบหน้าบึ้งตึง


            คือแบบคนที่ไม่พอใจมันต้องเป็นฉันไม่ใช่เหรอ


            แล้วทำไมพวกนายต้องมาทำท่าทางบึ้งตึงใส่ฉันด้วยล่ะ


            “รู้จักกับเจ้าหมอนั่นตั้งแต่ตอนไหนงั้นเหรอครับอัลเบิร์ตถามพลางขมวดคิ้ว


            “ดีแลนเป็นญาติฝั่งท่านแม่ของฉันน่ะค่ะ เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นานนี้เองเอลิซาเบธตอบอย่างงงๆ


            “งั้นเหรอเสียงทุ้มของเรนเดลเอ่ยแผ่วเบา


            “มีอะไรเหรอคะ


            “เปล่าหรอกพวกเขาตอบพร้อมกันแล้วเงียบไป ทิ้งให้เอลิซาเบธอยู่กับความสงสัยต่อไป


            อะไรของสองคนนี้กัน


            นึกจะพูดก็พูด นึกจะเงียบก็เงียบไปซะเฉยๆ


            “มาพร้อมกันแล้วใช่ไหมคะ ดิฉันชื่อดาเรีย เอลาเนีย เป็นผู้ที่จะควบคุมและบอกขั้นตอนการทดสอบในรอบนี้ค่ะ ถ้าพร้อมแล้วเราจะเริ่มการทดสอบรอบที่สองกัน การทดสอบรอบที่สองจะไม่มีอะไรมาก เพียงแค่ให้ผู้ผ่านการทดสอบทุกท่านก้าวออกมาที่หน้าห้องพร้อมกับสัตว์ในพันธะสัญญาของท่านแล้วยืนตรงกลางวงแหวนเวท เพื่อบอกทั้งสายพันธุ์ ทั้งความหายากและบอกระดับพลังของสัตว์พันธะ หลังจากนั้นก็จะแตะลงที่ลูกแก้วแห่งพลังเพื่อบ่งบอกถึงพลังธาตุในตัวเองที่ครอบครองอยู่ค่ะ


            ผู้คุมที่ชื่อดาเรียกล่าวด้วยความเยือกเย็นและใช้น้ำเสียงโทนสุภาพตามแบบฉบับของผู้ที่ได้รับการสั่งสอนมา ทำให้เอลิซาเบธนึกชื่นชมผู้คุมท่านนี้อยู่ไม่น้อย


            การทดสอบเริ่มขึ้นโดยการเรียกผู้ผ่านการทดสอบจากลำดับล่างสุดขึ้นมา ซึ่งก็หมายความว่าเอลิซาเบธจะเป็นคนสุดท้ายที่ได้รับการทดสอบในรอบนี้ แต่เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมากหรอก ยังไงก็ได้ทดสอบเหมือนกัน ขึ้นอยู่กับว่าจะช้าหรือเร็วก็เท่านั้น


            การทดสอบดำเนินมาเรื่อยๆ โดยใช้เวลาไปไม่มากเท่าไหร่จนถึงลำดับที่10 ลำดับของอเดเลีย เรน. ฟานารอส นางฟ้าผู้แสนอ่อนโยนและใจดีของพวกหน้าโง่ที่หลงกลมารยาร้อยเล่มเกวียน เอาเถอะ ใครอยากจะชื่นชมแม่นั่นก็ชื่นชมไป แต่อย่ามาล้ำเส้นของเธอก็แล้วกัน


            “อเดเลีย เรน. ฟานารอส สัตว์ในพันธะสัญญาคือนกเพลิงสีฟ้า เป็นสัตว์วิเศษระดับหายาก มีพลังมากมายมหาศาล


            เสียงฮือฮาดังขึ้นอย่างตกตะลึงกับสิ่งที่ได้ยิน ผู้ที่ผ่านการทดสอบรายก่อนๆ ไม่มีใครมีสัตว์พันธะระดับหายากเลยแม้แต่คนเดียว แต่อเดเลียกลับได้ครอบครองมัน ทั้งน่าอิจฉาและน่าชื่นชมในเวลาเดียวกัน


            อเดเลียที่ได้ยินแบบนั้นก็เผยรอยยิ้มดีใจและส่งสายตาเยาะเย้ยไปให้เอลิซาเบธ แต่กลับไม่มีใครเห็นนอกจากเอลิซาเบธและสองพี่น้องที่นั่งมองอยู่


            อเดเลียเป็นผู้หญิงที่เสแสร้งและน่ารังเกียจขนาดนี้เชียวเหรอ


            ที่ผ่านมาทำไมพวกเขาถึงไม่เคยสังเกตหรือเอะใจอะไรเลย


            หลงอยู่กับความอ่อนหวานจอมปลอมจนทำร้ายเพื่อนสนิทที่คบกันมานานอย่างเอลิซาเบธได้ลงคอ


            โง่เขลาที่สุด


            ต่อจากนั้นอเดเลียจึงนำมือข้างหนึ่งไปวางไว้บนลูกแก้วสีแดงลูกใหญ่ที่ลอยอยู่กลางอากาศ แล้วฉันพลับแสงสีขาวสลับกับสีฟ้าก็แผ่ขยายไปทั่วห้อง ใช้เวลาเพียงครู่เดียวแสงนั้นก็หายไป ปรากฏเพียงลูกแก้วสองสีที่ลอยอยู่ตรงหน้าเธอ


            “อเดเลีย เรน. ฟานารอส พลังธาตุแสงและธาตุน้ำ


            เสียงตกตะลึงดังขึ้นอีกรอบกับสิ่งที่พวกเขาได้ยิน ธาตุแสงคือธาตุอันแสนหายากที่เป็นรองเพียงธาตุความมืด มิหนำซ้ำเธอยังเป็นผู้ครอบครองพลังธาตุถึงสองอย่าง นับว่าเป็นบุคคลล้ำค่าที่น่ายกย่องเป็นอย่างยิ่งเลยจริงๆ


            อเดเลียกลับเข้าที่นั่งด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างพอใจ แค่มีพลังธาตุสองอย่างและมีธาตุแสงเธอก็สามารถข่มเอลิซาเบธได้แล้ว ให้มันอับอายขายหน้าที่ไม่สามารถมีพลังเทียบเท่าเธอได้แม้จะเป็นที่หนึ่ง!


            ส่วนเอลิซาเบธก็ได้แต่กรอกตามองบนกับการกระทำโง่ๆของอเดเลียที่คิดว่าตัวเองเหนือกว่าเธอ


            เหอะ! โง่จริงๆ


            การทดสอบยังคงดำเนินต่อไปสองพี่น้องเทรเวอร์ได้สัตว์วิเศษระดับหายากรวมถึงแคทเธอรีนและดีแลนเองก็เช่นกัน สี่คนนี้สมแล้วที่สอบได้อันดับต้นๆ ทั้งความเก่งกาจทั้งพลังก็มีมากมาย สัตว์พันธะเองก็เป็นสัตว์ระดับสูง ต่อไปในภายหน้าสี่คนนี้จะต้องเป็นบุคคลที่สำคัญอย่างแน่นอน


            การทดสอบของดีแลนจบลงแล้ว ต่อไปก็เป็นตาของเอลิซาเบธที่ยังคงมีท่าทางสบายๆ ไม่ตื่นเต้นหรือกังวลอะไร ร่างบางเดินเข้ามาภายในวงแหวนเวทพร้อมกับเจ้าแมวอ้วนสีขาวที่ทำหน้าทำตากวนประสาทเธออยู่ทุกเวลาและนาที


            แล้วฉับพลันนั้นร่างของแมวสีขาวก็ค่อยๆ มีควันออกมา ควันนั้นฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง แล้วร่างของแมวอ้วนก็เปลี่ยนไป ร่างใหญ่ยักษ์ของสัตว์สี่เท้าค่อยๆ โผล่ออกมาจากกลุ่มควัน ขนสีเงินดุจสีของดวงจันทร์ กรงเล็บแหลมขนทั้งสีเท้า นัยน์ตาสีแดงฉานดุจโลหิตน่าหวาดหวั่น แต่สิ่งที่สะดุดตามากที่สุดคือพวงหางทั้งเก้าที่ส่ายไปมาราวเกลียวคลื่น


            จิ้งจอกเก้าหางสีขาว!


            “เอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิส สัตว์ในพันธะสัญญาคือจิ้งจอกเก้าหางสีขาว สัตว์มีเศษระดับราชันย์ พลังไม่อาจประเมินค่าได้


            ท่ามกลางความตกตะลึงและไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่ได้ยินนั้นทำให้พวกเขาภายในห้องถึงกับสติหลุดไป สัตว์วิเศษระดับราชันย์ที่สิบปีจะมีสักคนหนึ่งที่ครอบครอง แต่ในตอนนี้กลับปรากฏตัวขึ้นโดยผู้ที่ครอบครองมันคือสตรีที่แสนร้ายกาจ เอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิส!


            แต่ก็มีอยู่คนหนึ่งที่ถูกความอิจฉาริษยาเข้าครอบงำเสียจนใบหน้าบูดเบี้ยวอัปลักษณ์


            ทำไมกัน


            ทำไมมันถึงได้สัตว์วิเศษสูงส่งกว่าเธอ!


            ทำไม!!


            หลังจากที่เปิดเผยถึงสัตว์พันธะของเธอไปแล้ว เอลิซาเบธจึงวางมือข้างหนึ่งลงไปที่ลูกแก้วแห่งพลังเพื่อบอกถึงพลังธาตุภายในตัวของเธอ เมื่อวางลงไปแล้วลูกแก้วแห่งพลังก็เปล่งแสงสาดส่องไปทั่ว แสงนั้นมันสว่างมากจนมองไม่เห็นอะไร มีเพียงสีขาวโพลนเท่านั้นที่สาดส่องเข้าดวงตา


            และเมื่อสีขาวจางหาย สีดำ สีม่วงและสีฟ้าอ่อนก็ค่อยๆ แทรกเข้ามาแทนที่ จากนั้นจึงปรากฏรูปร่างเป็นลูกแก้วสามสีที่ลอยวนเวียนอยู่รอบตัวเธอ


            “เอลิซาเบธ แอล. ฟรานซิส พลังธาตุความมืด สายฟ้าและน้ำแข็ง


            ผู้ครอบครองพลังถึงสามธาตุ! ซ้ำยังเป็นธาตุหายากและธาตุพิเศษถึงสองธาตุด้วยกัน อะไรจะเก่งกาจและแข็งแกร่งขนาดนี้ ทำให้ความโดดเด่นและความสนใจที่มีต่ออเดเลียถูกลบหายไปจนสิ้น ไม่มีใครให้ความสนใจอเดเลียเลยแม้แต่คนเดียว ทุกคนเอาแต่จ้องมองร่างของเอลิซาเบธเป็นตาเดียว


            และการทดสอบก็จบลงที่ความตกตะลึงของผู้ผ่านการทดสอบทุกท่าน แม้แต่ตอนออกจากห้องทดสอบเพื่อกลับบ้านแล้วทุกคนก็ยังคงนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ที่นับว่าเป็นประวัติกาลได้อย่างง่ายดาย


            ส่วนเอลิซาเบธก็เดินออกมาพร้อมกับสองพี่น้องเทรเวอร์และดีแลนด้วยความจำใจกับลูกตื้อของสองคนนั้น ถึงแม้ว่าตอนแรกเธอจะเดินออกมาพร้อมกับดีแลนแค่สองคนก็ตาม และสิ่งที่ทำให้บรรยากาศระหว่างพวกเธอไม่สิ ต้องบอกว่าบรรยากาศระหว่างพวกเขาสามคนโดยมีเธอเดินอย่างเงียบเชียบอยู่ตรงกลางเสียมากกว่า


            บรรยากาศตึงเครียดของพวกเขาสามคนที่ยืนเข่มนจ้องหน้ากันอย่างหาเรื่องพร้อมสายฟ้าที่แล่นเปรี๊ยะอยู่ในตาของพวกเขา


            ให้ตายสิ กว่าจะเดินมาถึงท่านพ่อกับท่านพี่ เธอก็ต้องเหนื่อยจากการคอยห้ามปรามทั้งสามคนไม่ให้กัดกัน แค่กๆ ไม่ให้ตีกันตาย ซึ่งขอบอกว่าโคตรเหนื่อย


            แล้วทำไมตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่า


            การห้ามปรามทั้งสามคนมันง่ายกว่าการกล่อมท่านพ่อไม่ให้หยิบปืนท้ายรถออกมายิงหัวสามคนนี้กัน!

            “อะเอ่อ ท่านพ่อคะเอลิซาเบธเรียกเสียงตะกุกตะกัก

            “หืม มีอะไรครับเด็กดี

            ช่วยอย่ายิ้มให้เธอด้วยสายตาเชือดเฉือนและรอยยิ้มน่าขนลุกจะได้ไหม!


            แล้วไอ้ออร่าฆ่าฟันนั่นมันอะไร!


            เอลิซาเบธกำลังจะหันไปขอความช่วยเหลือจากท่านพี่สุดหล่อที่ยืนนิ่งไม่ไหวติงตั้งแต่เธอเดินมา แต่เธอคงคิดผิด


            สีหน้าเย็นชาสุดขั้วหัวใจนี่มันอะไรกันคะท่านพี่!


            แล้วรังสีเยือกเย็นจนหนาวเหน็บนี่มันอะไร!


            ทำไมรอบข้างเธอมีแต่คนน่ากลัว


            “ลูกว่าเรากลับกันเลยดีไหมคะ คะคือว่าลูกรู้สึกเหนื่อยเธอบอกเสียงแห้งๆ แต่ดูเหมือนจะมีคนห่วงเธอจนเกินเหตุ


            “เหนื่อยมากไหมครับ!” เสียงทุ้มของสี่หนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกัน


            ทำไมต้องมาใจตรงกันตอนนี้คะ!


            เอลิซาเบธอยากจะร่ำไห้


            “น้องสาวของฉัน ฉันห่วงได้คนเดียวเซลดริสกล่าวด้วยเสียงหงุดหงิด


            “เธอเป็นญาติผม ผมก็มีสิทธิ์ที่จะห่วงดีแลนเถียงกลับอย่างไม่ยอม


            “พวกผมสองคนเป็นเพื่อนเอลิซาเบธ เพราะฉะนั้นพวกผมก็เป็นห่วงเธอได้พี่น้องเทรเวอร์เอ่ยขึ้นพร้อมกัน


            บรรยากาศที่ตึงเครียดอยู่แล้วก็ยิ่งเพิ่มความเครียดเข้าไปอีก


            ทำไมอากาศตอนนี้มันหนาวจนสั่นสะท้านขนาดนี้นะเอลิซาเบธลูบแขนตัวเองเบาๆ


            และมันก็จบลงเมื่อท่านพ่อตัดสินใจลากเธอขึ้นรถพร้อมกับพี่ชายแล้วสั่งให้คนขับรถพากลับคฤหาสน์ โดยทิ้งสามหนุ่มให้ยืนหัวเสียอยู่เบื้องหลังอย่างทำอะไรไม่ได้


            “คราวหลังดยุกโดโนแวนเอ่ยขึ้น


            “คะ?


            “พ่อจะให้ลูกพกปืนมาที่โรงเรียน


            เอามาทำไมคะท่านพ่อ!


            “แต่ไม่ต้องห่วงนะ พ่อจะทำเรื่องขออนุญาตกับทางโรงเรียนเอง


            ลูกไม่ได้ห่วงเรื่องนั้นเลยค่ะ!


            “เดี๋ยวพี่จะเอามีดพกใส่กระเป๋าให้น้องเองนะครับตบท้ายด้วยรอยยิ้มหวานเคลือบยาพิษ


            อย่าเลยค่ะท่านพี่ น้องเกรงใจ


            “แต่ถ้าน้องไม่อยากได้มีดพก เดี๋ยวพี่เอายาพิษใส่ไปให้ดีไหมครับ


            ท่านพี่คะ น้องกลัวแล้วววว


            เสียงคร่ำครวญและโหยหวนของเอลิซาเบธที่ไม่มีใครได้ยิน ยกเว้นเจ้าแมวอ้วนที่ได้แต่ไว้อาลัยให้เจ้านายคนสวย


            เจ้านายอาเมน

--------------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.771K ครั้ง

44 ความคิดเห็น

  1. #979 iloveloveyugyeom (@iloveloveyugyeom) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 00:51

    สองพี่น้องอาจเห็นเนื้อในแล้ว555
    #979
    0
  2. #519 Air002 (@Air002) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 10:46
    มันง่ายไปมัยที่ปล่อยเพื่อนรักชายสองแฝดเข้ามาใกล้ชิดสนิทสนุนขนาดนี้...
    #519
    0
  3. #507 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 01:12
    อะไรจุดชนวนให้สองพี่น้องทำแบบนั้น คราวก่อนยังกำมือแค้นอยู่ไม่ใช่หรอ??
    #507
    0
  4. #497 chalisa1111 (@chalisa1111) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 07:14
    สองพี่น้องเทรเวอร์เปลี่ยนสีเร็วจัง..
    #497
    0
  5. #444 Taeyong8 (@Taeyong8) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 07:42
    อิดจอกสองพี่น้องเป็นจิ้งจกหรอ?
    #444
    0
  6. #434 Spiderseiya (@Spiderseiya) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 15:18
    ครั้งก่อนสองพี่น้องยังกัดยัยน้องอยู่เลยไม่ใช่เหรอ? ทำไมเปลี่ยนสีเร็วขนาดนี้ล่ะ?
    #434
    0
  7. #405 tungmame (@milkiss) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 10:53
    ปากบอกว่าตัวเองเป็นเพื่อนแบบไม่อายปากเลย น่ารังเกียจจริงๆสองพี่น้องเทรเวอร์
    #405
    0
  8. #404 love-trafalgar (@love-trafalgar) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 10:24
    อะไรจะหวงปานน้าน ท่านพ่อท่านพี่เข้าขั้นโคม่าแล้วนะคะ!
    #404
    0
  9. #391 Natputtalak (@Natputtalak) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 19:16
    เดี๋ยวๆท่าพี่ท่านพ่อท่านทำแบบนี้ไม่ด้ายยย
    #391
    0
  10. #343 parw1546 (@parw1546) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 06:37
    ช่างเป็นพ่อและพี่ที่แสนดีจริงๆ 5555
    #343
    0
  11. #335 jamema (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 01:57

    ชอบมากกกกกสนุกมากกกกกกกกกกกกกก

    ต่างจากเรื่องอื่นๆที่นางเอกต้องเป็นสามาัญชน

    แล้วนางร้ายได้พลังเว่อๆมาจากพระเจ้า


    ติดตามมน้า สู้ๆๆนะค้าาา

    #335
    0
  12. #264 NightzCatz (@NightzCatz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 16:52
    งงคู่แฝด ตอนที่แล้วยังเขม่นกับอลิซาเบธอยู่เลย แต่พอมาตอนนี้กลับหลงซะงั้น
    #264
    0
  13. #173 Fic?g (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 19:59

    เรื่องนี้สนุกมากกกกก​ ตามหาเเนวนี้มานาน​ ฮืออ​ รู้สึกโชคดีที่เกิดมาTT

    #173
    0
  14. #141 SirenVerloren (@Aiket) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 03:26
    กรี๊ด~!!! อธิฐานให้ไรท์อารมณ์ดี อาเมน
    #141
    0
  15. #140 mookmuthita1146 (@mookmuthita1146) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 02:40

    ช้านชอบบบบบบบบ
    ไรท์สู้ๆนะคะ

    เป็นกำลังใจให้อยู่ค่ะ
    #140
    0
  16. #138 สุดย0ด (@patinya1223) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 22:13
    สนุกค่ะ ฮือ มีความคอเมดี้ในการแก้แค้นของเอลิซ่า 55555555
    #138
    0
  17. #136 Akazaki Miyu (@AmarikoShimaru) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 13:44
    โอ๊ยยย ห่วง(?)กันจังงง ห่วงจนเอลิซ่าร้องไห้ในใจกันเลยทีเดียว
    #136
    0
  18. #135 31052556 (@31052556) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 12:57
    นางเอกความทรงจำหายแน่ๆ
    #135
    0
  19. #132 shadow_devil (@wrtja) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 22:14
    ถึงเรื่องจะไวไปนิดนึงเเต่มันก็เข้าใจนะ

    อันนี้ที่คิดน่ะเราว่าบางทีเเฝดอาจไปเจออะไรก็ได้เเล้วเเบบก้เออหันกลับมาทำดีกับเอลิซาเบ็ธ
    ส่วนดีเเลนอาจเป็นไปได้ว่านางต้องเคยพบกับเอลิซาเบ็ธเเล้วนางคงจะสูญเสียความทรงจำหรือไม่เเน่นางอาจจะมีพลังเยอะเกินไปรึป่าวเเม่นางอาจต้องผนึกพลังรวมถึงความทรงจำไรงี้
    #132
    0
  20. #125 viiitsuki (@KuronoTsuki) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 20:02
    งงสองแฝดว่าอยู่ๆอยากจะดีกับนางเอกได้ไงอ่ะ
    #125
    0
  21. #124 soranZ (@soranZ) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 19:54
    รู้สึกความสัมพันธ์จะไวไปหน่อยน้า ตอนเดียวเองอ่า แต่แต่งดี ประโยคสวยมาก ตอนจบทำขำเลย 555+ พัฒนาไปเรื่อยๆน้า ตามๆ ^ ^
    #124
    0
  22. #123 HighGirl (@Ammy_PMP) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 19:45
    5555555555555
    #123
    0
  23. #120 Foke_kung (@Foke_kung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 18:15

    เอาใจไปเลยยยยยยนิ
    #120
    0
  24. #119 Aileen025 (@Aileen025) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 17:58

    ศึกครั้งนี้ใครจะเป็นผู้ชนะ555 //สนุกมากกอไก้ล้านตัวววว //วอนอัพรัวๆๆๆ
    #119
    0
  25. #118 Som_smile36 (@Som_smile36) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 16:19

    ชอบมากค่ะ อ่านรวดเดียวจบ อิอิ รอนะคะ (^////^)

    #ซิสค่อนค่าาาา (-.,-)
    #118
    0