ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14039
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 166 ครั้ง
    2 ก.ค. 61

นำ

“ณิชเราหย่ากันเถอะ” 


ติณณ์บอกเสียงเข้มอย่างจริงจัง หลังจากที่พยายามยื้อชีวิตคู่เอาไว้ร่วมสองปีแต่ก็ดูท่าจะไม่มีอะไรดีขึ้น ณิชกมลไม่ได้รักเขา จะบอกรักกันสักครั้งยังไม่มี 


และไม่ว่าจะควงใครมาให้เห็นคนตัวเล็กตรงหน้าก็ไม่เคยแสดงท่าทีหึงหวงแม้แต่น้อย และมันก็คือเหตุผลเดียวที่เจ้าหล่อนนิ่งเฉยแบบนี้ก็คือ เธอไม่ได้รักเขาและการแต่งงานที่เกิดขึ้นก็เพราะต่างฝ่ายต่างถูกคลุมถุงชน


“พี่ติณณ์อยากหย่ากับณิชหรือคะ” ณิชกมลถามเสียงสั่นไม่ต่างจากหัวใจที่สั่นโยกจากการโดนพายุถล่ม และไม่กล้าแม้จะเงยหน้าขึ้นมองสามีตามกฏหมายสักนิด


“พี่ว่ามันคงถึงเวลาที่เราสองคนจะหยุดพันธะนี้แล้วมอบอิสระให้กัน” การรั้งกันไว้มันจะมีแต่ความทุกข์และมันก็จะเป็นผลดีกับณิชกมลมากที่สุด 


“เมื่อไหร่หรือคะ” 


คนถูกขอหย่าไม่ได้คัดค้านใดๆเพราะรู้ดีว่าการแต่งงานครั้งนี้จัดขึ้นโดยปราศจากความรัก มันคงถึงเวลาแล้วจริงๆ หล่อนคิดอยู่เสมอว่ามันจะต้องมาถึง และเมื่อมันมาถึงใจที่เคยคิดว่าเข้มแข็งก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้น 


ประโยคนั้นไม่ต่างจากหมัดเด็ดที่น็อคหัวใจให้ใกล้จะหยุดเต้น  แต่เธอก็ยอมรับได้เพราะเรื่องความรักมันบังคับใจใครไม่ได้ 


“ณิชสะดวกวันไหน” 


พร้อมกับมองปฏิกิริยาของภรรยาสาว เขาอยากจะเห็นถึงบางสิ่งเพราะมันอาจจะทำให้เขาเปลี่ยนใจ แต่เจ้าหล่อนกลับก้มหน้า และต้องเจ็บแปลบๆเพราะสาวเจ้าไม่ได้ยื้อใดๆทั้งสิ้น


“ณิชขอหาที่อยู่ใหม่ก่อนได้ไหมคะแล้วเราค่อยหย่า” 


คนช้ำขอน้ำเสียงเครือ ตั้งแต่จำความได้เธอก็อยู่บ้านหลังนี้แล้วจากความเมตตาของตีรนา มันใจหายไม่น้อยที่จะต้องไปจากที่แห่งนี้และอยากจะยื้อเวลาที่จะให้ได้อยู่กับเขาต่อ


“ถ้าอยากออกไปอยู่ข้างนอกพี่จะหาที่อยู่ให้เอง ไม่กี่วันก็คงจะหาได้เดี๋ยวพี่จะพาณิชไปดู”


“อยากจะหย่าขนาดนั้นเลยหรือคะ” ทุกคำพูดที่ได้ยินมันช่างเหมือนเข็มหลายพันเล่มทิ่มแทงมาที่กลางใจของเธอ ตอนนี้เธอแทบจะยืนทรงตัวไม่อยู่


            “แล้วจะยื้อไว้เพื่ออะไรล่ะณิช”
 



แนวดราม่าใครชอบ Add Fav กันไว้นะคะ จิ้มที่รูปได้เลยค่ะ

ถ้าชอบอย่าลืมคอมเม้นต์กันนะคะ


          
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 166 ครั้ง

58 ความคิดเห็น