ตอนที่ 3 : บทที่ 1 รักที่ต้องเลิกลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11067
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    12 ก.ค. 61

“นี่กุญแจบ้าน พี่หาบ้านให้ณิชแล้ว” ติณณ์เอ่ยพร้อมกับยื่นมันให้หญิงสาว แต่ทว่าณิชกมลกลับไม่ยอมรับมัน หญิงสาวเอาแต่นิ่งไม่ไหวติงและมีทำจ้องมองคนตรงหน้าด้วยความตัดพ้อ ฟากคนยื่นให้ก็ทำให้สะดุดกับสายตาคู่ช้ำจนทำตัวไม่ถูก ก่อนจะยัดกุญแจใส่มือเล็กแล้วเบือนหน้าหนีเพื่อหลบสายตาคู่นั้นซึ่งทำให้ใจเขาสั่นโครมคราม

คนตัวเล็กเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อสามียัดมันใส่มือ ความน้อยใจแทบจะล้นทะลักอกและใบหน้าเล็กเศร้าลง เพราะมันเสมือนว่าเขาและเธอจะต้องจากกันแล้วจริง ๆ แม้จะไม่อยากรับมันมาแต่สุดท้ายมันก็มาอยู่ในมือเล็กอยู่ดี

“ขอบคุณค่ะ” สาวเจ้าตอบกลับด้วยน้ำเสียงเบาหวิว ตอนนี้ก้อนเนื้อด้านซ้ายกำลังรู้สึกโหวงหวิวราวกำลังเดินอยู่ริมหน้าผาสูงชัน นัยน์ตาสั่นระริกกับการกระทำของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี ที่เขาทำทุกอย่างให้ก็เพราะต้องการอยากจะหย่า ไม่เช่นนั้นคงไม่หาบ้านให้เธอได้เพียงแค่ผ่านไปวันเดียวเท่านั้น

 “พรุ่งนี้ณิชย้ายเข้าไปอยู่ได้เลยนะครับ” ยิ่งประโยคนี้มันไม่ต่างจากการไล่กัน ซึ่งการต้องไปจากเขาว่าแย่แล้วการถูกขับไสมันกลับแย่จนหัวใจแทบมอดไหม้ แม้ว่าจะช้ำร้าวสักเพียงใด แต่หญิงสาวก็พยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ห้ามไม่ให้มันไหลออกมาถึงจะเจ็บแค่ไหนก็ไม่สมควรร้องให้อีกฝ่ายเห็น

“เร็วขนาดนั้นเลยหรอคะ”

“แล้วพี่จะให้คนช่วยเก็บของ” เขาเองก็มีเหตุผลที่ทำแบบนี้ เกือบสองปีแล้วที่แทบจะไม่ได้เห็นรอยยิ้มแบบไม่ฝืนของณิชกมล เขาอยากให้อีกฝ่ายได้มีความสุขจริงๆ ไม่ต้องฝืนทำ การได้ปล่อยให้คนตัวเล็กได้ใช้ชีวิตตามใจ ไม่ต้องอยู่ในกรอบเกณฑ์ที่ครอบครัวเขาเคยตีกรอบให้ ณิชกมลคงจะมีความสุข

“ขอบคุณที่ช่วยหาบ้านให้กับณิชนะคะ” หญิงสาวฝืนยิ้มให้ทั้งที่ใจเจ็บ

“พรุ่งนี้เจอกันตอนเช้านะเราจะได้ไปทำเอกสารเรื่องบ้านให้เรียบร้อย”

“พี่ติณณ์คืนนี้...ณิชขอกอดพี่อีกสักครั้งจะได้ไหมคะ” เมื่อติณณ์ทำท่าจะผละออกห่าง คนเป็นภรรยาก็รั้งข้อมือหนาเอาไว้แล้วเอ่ยบางสิ่งแต่ก็ไม่กล้าจะมองหน้าเขา เธออยากเก็บความอบอุ่นที่ได้เคียงข้างไว้อีกครั้ง อยากจะจดจำความรู้สึกเวลานี้ไว้ตลอดกาล

 “อย่าเลยณิช คืนนี้พี่มีธุระ” ติณณ์จำใจต้องปฏิเสธเพราะเขากลัวใจตัวเองจะไม่เข้มแข็งพอแล้วจะพาลให้ความตั้งใจพังทะลายไปด้วย และสิ่งที่มารดาขอไว้จะไม่สำเร็จ

“ณิชเข้าใจค่ะ” หญิงสาวตอบรับน้ำเสียงสั่นเพราะความเจ็บได้พุ่งเข้ามาระลอกแล้วละลอกเล่าก่อนจะปล่อยข้อมือหนาแล้วผละออกห่างเพื่อขึ้นไปยังห้องทำตามในสิ่งที่เขาต้องการ 

สายตาคู่เล็กกวาดมองไปรอบห้องอย่างช้าๆ ภาพทุกอย่างที่มีอยู่ตรงหน้ามันทำให้น้ำตาเม็ดร้อนไหลรินออกมา ยามนึกว่าจะต้องจากที่นี่ไป

ก่อนจะฝืนยิ้มเมื่อเห็นภาพแต่งงานที่ตั้งตระหง่านอยู่บนผนังห้อง ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเธอก็พยายามอย่างเต็มที่ในการทำให้สามีมีความสุข แต่ทุกอย่างกลับไม่ใช่อย่างเธอหวัง เธอคือตัวภาระของเขาเพราะความขี้โรค ป่วยบ่อยทำให้เขาต้องมาคอยดูแล

และตั้งแต่แต่งงานกันมาเธอก็ไม่กล้าสักครั้งที่จะออกงานคู่กับเขาเลยเพราะเธอไม่คู่ควรและกลัวว่าจะทำให้เขาขายหน้า ซึ่งที่ผ่านมามีผู้หญิงหลายคนสนใจในสามีของเธอและล้วนเหมาะสมกับเขา ต่างจากเธอโดยสิ้นเชิง 

เพราะฉะนั้นผู้หญิงที่เป็นได้แค่เด็กกาฝากอย่างเธอก็สมควรแล้วที่จะอยู่ในมุมหนึ่งเท่านั้นและคงจะไม่มีโอกาสได้รับความรักจากเขา


แนวดราม่าใครชอบ Add Fav กันไว้นะคะ จิ้มที่รูปได้เลยค่ะ

ถ้าชอบอย่าลืมคอมเม้นต์กันนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #1 ราชันย์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 13:41

    รอติดตามตอนต่อไปครับ

    #1
    0