ตอนที่ 5 : บทที่ 1 รักที่ต้องเลิกลา-3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    13 ก.ค. 61

                “ณิช นี่คุณพริมา เพื่อนของพี่ครับ” ติณณ์แนะนำพร้อมกับมองปฏิกิริยาของหญิงสาวเขายังแอบหวั่นเล็กๆ ว่าจะได้เห็นแววตาบางสิ่ง แต่กลับต้องผิดหวัง พร้อมกับยิ้มเยาะตัวเองที่ยังไม่เลิกหวังมัน


                “สวัสดีค่ะ” คนตัวเล็กยกมือไหว้อย่างมีมารยาทแต่คนถูกแนะนำกลับทำเพียงปรายตามองแล้วหยิบกาแฟขึ้นมาจิบทำตัวสบายราวกับเป็นบ้านของตัวเอง


                “ถ้าณิชเก็บของเสร็จ ณิชไปรอข้างนอกนะคะ” ณิชกมลรีบออกมาจากจุดนั้นเพราะกลัวว่าตัวเองจะหลุดความเศร้าออกมาแล้วจะทำให้เจ้าของบ้านพลอยลำบากใจ


                “ณิช” ติณณ์ร้องเรียกแต่ก็ไม่ทันเสียแล้วเห็นแค่หลังไวๆของสาวเจ้าเดินไปแล้ว


                “คุณรีบไปทำธุระให้เสร็จเถอะค่ะ ลูกพีชรอได้ค่ะ” พริมา
บอกน้ำเสียงหวานพร้อมกับส่งสายตาอย่างหว่านเสน่ห์ แม้ใจไม่อยากให้ร่างสูงห่างกายและไปกับภรรยา แต่หากธุระเรื่องนี้เสร็จไวแค่ไหนมันก็ยิ่งเป็นการดีกับตัวเธอ เขาไร้พันธะมันก็เข้าแผนเธอ 


               “เราไปกันเถอะเดี๋ยวไม่ทันเวลา”

 

               ติณณ์ขับรถกลับมาบ้านกว่าจะจัดการเอกสารเรื่องบ้านเสร็จและพาเจ้าตัวไปดูบ้านใหม่ที่เขาเตรียมไว้เพื่อเธอโดยเฉพาะเวลาก็ล่วงเลยมาถึงช่วงเย็นแล้ว ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วทั้งรถตั้งแต่ขึ้นรถมาก็ไม่มีคำพูดหลุดออกจากปากของคนทั้งคู่


                “ณิชจะย้ายของเข้าบ้านวันไหน” ร้องถามเพราะอยากจะทราบจะได้เตรียมคนไว้ช่วยได้ถูก แม้จะใจไหววูบที่เอ่ยมันแต่เขาก็จะทำตามสิ่งที่เคยรับปากกับมารดาเอาไว้ให้ได้


                “ที่ถามเพราะพี่ติณณ์อยากเป็นอิสระมากเลยหรือคะ”


                “พี่ก็แค่เป็นห่วง” เขาบอกเสียงอ่อน


                “เป็นห่วงณิชหรือคะ” ฟากคนขับก็หันหน้ามามองใบหน้าคนถาม เพราะน้ำเสียงที่ถามมามันผะแผ่วราวกับเจ้าหล่อนเจ็บปวด แต่หญิงสาวกลับเลือกที่จะมองออกไปนอกหน้าต่างแทน


                “ใช่ครับ พี่ห่วง” แม้อยากจะบอกว่าหวงด้วยก็ตาม แต่ก็ไม่ได้พูดออกไป


               “ณิชจะย้ายออกพรุ่งนี้เช้าค่ะ พี่ติณณ์จะไปส่งณิชหรือเปล่าคะ”

               “พี่ไม่ขอรับปากนะพรุ่งนี้พี่มีประชุม” แม้ใจอยากจะไปแต่ติณณ์ก็กลัวว่าความรู้สึกบางอย่างจะทำให้เขาเลือกที่จะเดินกลับหันแทนที่จะเดินหน้าต่อ


               “ณิชเข้าใจแล้วค่ะ” เข้าใจทุกอย่างที่เขาพยายามแสดงให้รู้แล้วแค่ณิชกมลอยากจะชดเชยในช่วงเวลาที่ผ่านมาที่เธอไม่สามารถดูแลและทำให้เขามีความสุขได้เพียงเท่านั้น


              “เย็นนี้พี่ติณณ์ว่างหรือเปล่า ณิชขออะไรบางอย่างได้ไหมคะเป็นสิ่งสุดท้าย”

              

แนวดราม่าใครชอบ Add Fav กันไว้นะคะ จิ้มที่รูปได้เลยค่ะ

ถ้าชอบอย่าลืมคอมเม้นต์กันนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #3 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 21:17

    น่าสนใจแต่มันห้วนๆยังไงๆอยู่ พระนางคิดกันไปเอง ทไม่มีตัวอะไรมารองรับได้พอว่าให้อีกฝ่ายอยากจะไป ทำให้ดูห้วนๆ

    #3
    0