[END] Change Chance : โอกาสแห่งการเปลี่ยนแปลงชีวิตที่ว่างเปล่าของผม

ตอนที่ 5 : บทที่5 : ตัวตนของจอมมาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,313
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    1 ธ.ค. 60


 

                “ ฉายา. . . นามสกุล . . . ส่งผลไม่ทับกันใช่ไหมคะ? ”

 

                “ ใช่ นามสกุลก็ส่วนนามสกุล ฉายาก็ส่วนฉายา การได้มาคือมีคนแต่งตั้งให้เหมือนกัน แต่ฉายา

สามารถรับได้เพิ่มมากกว่า 1 จากการตั้งให้ตัวเองแล้วคนอื่นยอมรับ หรือได้จากภารกิจต่างๆ ” พระเจ้า

อธิบาย “ โดยเจ้าจะต้องตั้งชื่อ นามสกุลของตัวเจ้าทั้งสองเพศ จะใช้นามสกุลเดียวกันหรือไม่ก็ได้ และ

จะมีชื่อกลางเยอะๆแบบเจ้าในโลกเดิมก็ได้นะ แต่ชื่อกลางจะไม่มีผลอะไรนอกจากสร้างความสับสนต่อ

ผู้คนในการจดจำชื่อเจ้าเท่านั้น หึๆ ”

 

                พระเจ้าอ่านใจผมอีกแล้ว ผมคิดว่าถ้าตั้งชื่อกลางเยอะๆจะได้พลังเพิ่มเยอะๆตามชื่อที่ตั้งซะอีก

แต่ก็โดนพระเจ้าดักเสียก่อน แต่ผมก็ยังสงสัยอยู่ว่าถ้าบังเอิญตั้งนามสกุลซ้ำกับที่มีอยู่แล้วจะเป็นยังไง

 

                “ ถ้านามสกุลซ้ำกับที่มีอยู่แล้วงั้นหรอ ก็ไม่เป็นไร แค่ผู้คนอาจคิดว่าเจ้าเป็นลูกหลานห่างๆของ

คนในตระกูลนั้น และถ้าเจอคนที่นามสกุลเหมือนเจ้าจริงๆอาจโดนสอบถามลำดับญาติได้ เจ้าก็แค่บอก

ว่า พ่อแม่ที่ตายไปไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังเลย และพวกท่านก็เสียชีวิตไปนานแล้วแค่นั้นก็พอ ”

 

                “ แล้วบ้านเกิดล่ะคะ? ” ผมถามต่อ “ แล้วก็ถ้าจู่ๆผมมีตัวตนขึ้นมาในเซนเทอเรียจะไม่มีปัญหา

อะไรหรอ ”

 

                “ บ้านเกิด เอาเป็น ทิศเหนืออันไกลโพ้นดีไหม ฮ่าๆ ” เป็นครั้งแรกที่พระเจ้าหัวเราะออกมา เสียง

หัวเราะนั้นฟังดูสดใสและเป็นกันเองมาก “ แล้วก็นะ เราเป็นคนสร้างตัวตนเจ้าเพิ่มลงเซนเทอเรียเอง ไม่มี

ปัญหาอะไรหรอก ”

 

                “ การแทรกแซงจากพระเจ้าสินะ . . .แล้วแบบนี้ทำไมไม่สร้างภูต สร้างมอนสเตอร์เก่งๆไว้รับมือ

จอมมารแทนที่จะเรียกผมมาจากโลกนั้นแทนล่ะ ”

 

                “ ข้าได้เตรียมกองกำลังส่วนหนึ่งไว้รับมือจอมมารแล้วก็จริง แต่เจ้า ผู้มาจากต่างโลกก็เป็นตัวแปร

สำคัญที่จะรับมือจอมมารได้ ” พระเจ้าตอบ

 

                “ แล้วจอมมารนี่คืออะไรกันแน่ ตัวตนด้านลบของพระเจ้า? ”

 

                “ จะพูดอย่างนั้นก็ได้ เพราะจอมมารคือพลังงานด้านลบของทุกสรรพสิ่งในจักรวาล กลั่นตัวเป็น

สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลัง แต่มีเพียงคำว่า หายนะ เท่านั้นที่มันสะกดเป็น มันจะทำลายทุกสิ่ง กลืนกินทุกอย่าง

ให้กลายเป็นความว่างเปล่า ” พระเจ้าอธิบายต่อ “ วิธีการคือ เข้าสิงร่างผู้คนที่จิตใจตกต่ำ หรือว่างเปล่า

และซ่อมสุมกำลังพลในโลกต่างๆ สร้างความร้าวฉาน ก่อนจะส่งทัพใหญ่มาถล่มจนโลกนั้นๆวิบัติ ”

 

                “ เป็นเหมือนเงาของพระเจ้าสินะคะ ผู้สร้างกับผู้ทำลาย ”

 

                “ จะพูดอย่างงั้นก็ได้ ”  พระเจ้าบอก “ ในบรรดาโลกนับล้านๆที่เราดูแล เจ้านี่แหละที่เข้าใจอะไรได้

ง่ายๆ คนอื่นๆที่ข้าดึงตัวมาเป็นผู้กล้าในโลกอื่นๆไม่ค่อยจะเข้าใจตรรกะแสงเงาเท่าไหร่ พวกเขาสนใจที่จะ

ฆ่า ทำลายจอมมารทิ้งและทำให้โลกสงบสุขอย่างเดียว โดยไม่คิดที่จะแก้ปัญหาที่ต้นตอ นั่นคือการเกิดของ

จอมมารมาจากความคิดแง่ลบ ถ้าทำให้ทุกคนเลิกคิดแง่ลบได้ จอมมารก็จะไม่เกิด ”

 

                “ พูดง่ายแต่ทำยาก ในบรรดาโลกนับล้านที่พระเจ้าดูแลมีโลกไหนที่ไม่คิดแง่ลบด้วยหรอคะ? ”

ฉันถามอย่างสงสัย มันจะไปมีได้ไง โลกที่ทุกอย่างสงบสุข สันติ มันดูเป็นยูโทเปียในอุดมคติเกินไป

 

                “ มีสิ ยูโทเปียไง โลกใบเดียวจากนับล้านที่สงบสุข ” พระเจ้าตอบ  ผมขมวดคิ้วอย่างสงสัย ตกตะลึง

ปนไม่เข้าใจ “ ยูโทเปียที่มนุษย์ในโลกเจ้าพูดถึงจากทฤษฏีของปราชญ์ยุคโบราณนั่นน่ะ มีอยู่จริง ปราชญ์คน

นั้นได้รับการติดต่อผ่านความฝัน เล่าถึงยูโทเปีย เพื่อสร้างแนวทางการสร้างยูโทเปียขึ้นมาในโลกของเจ้า

ยังไงล่ะ ไม่ใช่แค่โลกเจ้าเท่านั้นนะ ข้ายังส่งมอบแนวคิดนี้ไปยังโลกต่างๆมากมาย แต่ไม่มีโลกไหนใกล้เคียง

ยูโทเปียสักนิด เต็มที่ก็แค่ดรีมแลนด์ โลกแห่งความฝันที่ทุกอย่างเป็นได้ดั่งใจปรารถนา แต่ก็เป็นโลกที่ต้อง

ฝันก่อนถึงจะเข้าไปได้น่ะนะ ”

 

                “ ยูโทเปียนี่คือสวรรค์หรือเปล่าคะ แบบว่า คนจากโลกของผม ไม่สิ ต้องเรียกตัวเองว่า ฉันแทนแล้ว

สินะ. . . คนในโลกของฉันตายไป ถ้าทำดีเยอะๆจะได้ไปยูโทเปีย? ”

 

                “ ไม่ใช่หรอก คนที่จะเข้ายูโทเปียได้ต้องบริสุทธิ์ทั้งกายและใจ นับตั้งแต่โลกของเจ้ารู้จักคำว่ายูโท

เปีย มีคนที่ตายแล้วได้ไปยูโทเปียแค่ไม่กี่คน ส่วนใหญ่จะเลือกกลับไปเกิดในโลกเดิมเพื่อพัฒนาโลกให้

ทัดเทียมยูโทเปีย. . . อ่อ ยกเว้นคนโบราณหลายๆคนที่บรรลุและเข้าใจกลไกของจักรวาล เลยได้หลุดจากการ

เวียนว่ายตายเกิดไปมาในโลกทั้งหลายของข้าได้ ตอนนี้พวกเขากำลังล่องลอยดูความเป็นไปจักรวาลอื่นๆ”

 

                “ ซับซ้อนจังเลยแหะ แต่ก็ไม่ต่างจากที่ฉันคิดไว้เท่าไหร่ ”

 

                “ ให้อธิบายสรุปรวบยอดง่ายๆก็คือ เจ้าที่มีความคิด ความรู้ที่ดี ข้าอยากให้เจ้านำความรู้เหล่านั้น

มาพัฒนาโลกนี้ให้ก้าวหน้า จะได้ไม่มีคนทุกข์ยากจนเกิดความคิดแง่ลบจำนวนมากอีก ถึงแม้จะห้ามไม่

ให้คิดแง่ลบเลยไม่ได้ แต่ลดลงบ้างก็ดีกว่าไม่ใช่หรือ? ”

 

                “ ทำไมพระเจ้าไม่พัฒนาให้พวกเขาเองล่ะคะ มันดูง่ายดายกว่าเรียกคนจากต่างโลกมาช่วยอีกนะ ”

ผมถามอย่างสงสัย

 

                “ ถ้าข้าทำแบบนั้นได้ตั้งแต่แรกก็ทำไปแล้วล่ะ ” พระเจ้าบอกด้วยเสียงที่ฟังดูเหนื่อย “ เพราะข้า

ดันตั้งกฏว่าจะไม่ยุ่งกับพัฒนาการของโลกต่างๆตอนสร้างจักรวาลนี้ขึ้นมาน่ะสิ แต่พอเกิดปัญหาข้าก็

ลงมือช่วยตรงๆไม่ได้ ข้าเลยต้องสร้างตัวช่วยขึ้นมาด้วยการดึงตัวผู้คนจากโลกหนึ่งมาช่วยอีกโลกหนึ่ง

โดยเลือกแต่คนที่มีความเสี่ยงต่อการถูกจอมมารสิง ”

 

                “ ฟังๆดูแล้ว จอมมารนี่เป็นเหมือนความมืดของจักรวาลสินะครับ และผมก็เสี่ยงต่อการโดนสิง

เพราะจิตใจนั้นห่อเหี่ยว ไร้แรงกระตุ้นในการดำรงชีวิต? ” ผมถามด้วยเสียงเรียบๆ พลางนึกย้อนไปถึง

การดำรงชีวิตตลอด 25 ปีที่ผ่านมาของโลกเดิม ที่ตอนแรกดูเป็นชีวิตที่สนุกสนาน ก่อนค่อยๆแผ่วปลาย

กลายเป็นชีวิตที่ถ้าเปรียบจากสีก็คือสีสันสดใสแล้วค่อยๆกลายเป็นสีเทา “ คิกๆ ฟังดูแปลกๆดีเหมือนกันนะ

ใช้คำว่าผมกับครับด้วยเสียงผู้หญิงเนี่ย ”

 

                “ ใช่แล้ว ดังนั้นการพาเจ้ามาโลกนี้จึงเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัวตามสำนวนของโลกเจ้า

นั่นคือ 1.ได้หาความหมายการใช้ชีวิตให้เจ้า  2. วางรากฐานการพัฒนาเทคโนโลยีให้คุณภาพชีวิตคนบนโลก

นี้พัฒนาขึ้น 3.รับมือจอมมารในอีก 10 ปี  ทั้งสามอย่างไม่ใช่เรื่องยากเกินความสามารถเจ้าหรอก ”

 

                “ ผมคิดว่ามันยากเกินความสามารถคนที่ไม่เคยจับดาบ ร่ายเวทจริงๆสักครั้งนะ แต่เอาเถอะ ก็น่า

สนุกอยู่ . . . เอาเป็นว่า ตอนนี้ผมควรจะเลือกชื่อของร่างเพศชายหรือเพศหญิงก่อนดีครับ? ”


___________________________________

จอมมารล่ะ !


จอมมารจากต่างมิติล่ะ !!


ล้ำๆไปอีกสำหรับตัวเอกเรื่องนี้

พระเจ้าบอกทุกอย่างเพื่อให้เขามีเป้าหมายในการดำเนินชีวิต

เพื่อไม่ให้จิตใจว่างเปล่าจนตกเป็นเป้าให้จอมมารสิงสู่ !


ถ้าชอบกันก็อย่าลืมกด Favorite เรื่องนี้

และโหวต + Rating ให้กันด้วยน้าาา

แล้วก็ๆ อย่าลืมกดไลค์เพจ KuroNeko Yuriya กันด้วยย

https://www.facebook.com/w.kuronekoyuriya/


ตอนต่อไป : ตั้งชื่อของจริงละ

พบกันวันที่ 2/12/2560 !

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

80 ความคิดเห็น

  1. #19 thenovar13srafzx (@thenovar13srafzx) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:01
    ระเอียดเตรียมพร้อมดีมาก!
    #19
    0
  2. #12 [chen] (@chentaka) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 00:09
    พล็อตน่าสนใจ //พึ่งรู้ตัวเรอะ?!?!
    #12
    0