[Fiction Harry Potter] Pensy The Musical [Yuri : Pensy x OC ]

ตอนที่ 33 : Pensy the Musical • Grand Opening บทที่ 30 : คืนข้ามปี♪

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 969
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    15 พ.ค. 62

Pensy the Musical • Grand Opening บทที่ 30 : คืนข้ามปี


 

            ฉันกับเฮอร์ไมโอนี่เดินกลับมานั่งที่โต๊ะว่างๆด้วยกัน เพราะมิลลี่กับแดฟเน่ออกไปแดนซ์กระจายกับเพลงมันส์ๆของวงดนตรีชื่อดังของผู้วิเศษที่ฉันเพิ่งเคยได้ยินชื่อ “ ดิโอแมนเซอร์” ที่คงเป็นวงที่ไม่ถูกกล่าวถึงในหนังสือหรือหนังล่ะมั้ง


 

            ฉันนั่งจิ้มเค้กชิ้นจิ๋วตัดเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัสหลากรส ทั้งช็อคโกแลตมูสหน้าเนี๊ยนเนียน รสเข้มกำลังดี ทั้งสตอร์เบอร์รี่ช็อทเค้กเปรี้ยวหวาน หรือเค้กแยมส้มเปรี้ยวๆ มองฟลอร์ไป ลอบมองเฮอร์ไมโอนี่ที่นั่งกินสโคน ทาแยมไป

 


            ทำไมเฮอร์ไมโอนี่มาเต้นรำกับเราแบบไม่พูดอะไร นอกจากยิ้มให้ และทำไมถึงเดินตามเรามานั่งโต๊ะเดียวกันกับเราแบบ. . . ไม่พูดอะไรสักคำ นั่งกินขนมแบบนี้นะฉันคิดในใจอย่างสับสน เหตุการณ์นี้ไม่ควรเกิดขึ้นนะ

 


            “ กินสโคนไหม?” เฮอร์ไมโอนี่ถามพร้อมยื่นสโคนทาแยมสตอร์เบอร์รี่มาให้


 

            “ ไม่ล่ะ” ฉันส่ายหน้า ก่อนจะมองเธอด้วยสายตาสงสัย ปนระแวง


 

            “ อ่า. . . ฉันไม่ใส่ยานอนหลับในสโคนหรอกน่า ไม่เห็นต้องมองอย่างไม่ไว้วางใจอย่างนั้นเลย” เฮอร์ไมโอนี่บอกด้วยเสียงสั่นๆเล็กน้อย ฉันกระพริบตาปริบๆว่าทำไมเธอต้องพูดเรื่องยานอนหลับด้วย เลยนึกขึ้นได้ว่า เธอเป็นแกนนำสร้างวีรกรรมใช้น้ำยาสรรพรสเมื่อปี 2 และวางยานอนหลับใส่แครบกับกอยล์มานี่นา

 


            “ แล้ว. . . คู่เต้นรำของตัวแทนประลองเวทไตรภาคีอย่างเธอ ทำไมถึงมาเต้นรำกับฉัน แล้วยังมานั่งกินขนมด้วยกันอีก?” ฉันถามสิ่งที่สงสัยในใจออกไปตรงๆ


 

            “ ก็. . . วิคเตอร์เขามีคนขอเต้นรำด้วยหลายคนเลย แม้เขาจะปฏิเสธ แต่ก็โดนตามตื้อ พวกนั้นก็มามองฉันราวกับจะกินเลือด กินเนื้อ  ฉันเลยขอตัวแยกออกมาก่อน ไว้ค่อยเต้นปิดฟลอร์ด้วยกันตอนสี่ทุ่มน่ะ” เฮอร์ไมโอนี่ตอบ ก่อนจะหันหน้าไปมองยังฟลอร์หลักที่เห็นวิคเตอร์เต้นรำกับผู้หญิงคนนั้นที คนนี้ทีแบบเบื่อๆ แม้เพลงที่บรรเลงจะคึกคัก สนุกสนานก็ตาม

 


            “ อ่อ. . . แล้วนึกยังไงมาเต้นรำกับฉัน?”


 

            “ แล้วเต้นด้วยไม่ได้เหรอ?” เฮอร์ไมโอนี่ตอบคำถามด้วยการถามกลับ พร้อมทำหน้าแบบ. . . เหมือนน้องแมวเรียกร้องความสนใจ นัยน์ตาใสปิ๊งๆ กระพริบตาสองสามครั้ง ทำเอาใจเต้นไม่เป็นจังหวะวูบนึงเลยล่ะ

 


            “ ก็. . . ไม่ได้ว่าอะไร”

 


            จากนั้นพวกเราก็นั่งเงียบๆ กินขนม ดูนู่นนี่นั่นไปจนครบกำหนดเวลา เธอก็ลุกขึ้นไปหาวิคเตอร์ และเต้นรำปิดฟลอร์ร่วมกับตัวแทนคู่อื่นๆ

 


            ปกติที่อ่านมา มันไม่มีปิดฟลอร์นะฉันส่ายหัวไปมา ก่อนจะลุกขึ้นบิดขี้เกียจเล็กน้อย แล้วเดินออกจากงานไปโดยไม่ดูการเต้นรำปิดฟลอร์นี้ เพื่อกลับเข้าหอ ไปนอนพัก


 

            เช้าวันต่อมา หัวข้อสนทนาในโต๊ะอาหารบ้านสลีธีริน ไม่สิ ทั้งสี่บ้าน คือการโชว์ผสานเสียงและมนต์น้ำแข็งของฉันเป็นหลัก รองมาก็การเต้นรำของเหล่าตัวแทน และการเต้นรำ 3 เพลง ต่อแถวสลับคู่กับฉัน

 


            ทุกคนที่ต่อคิวทันเต้นต่างอวดความฟิน ความสุขที่ได้จับมือ และโลดแล่นไปบนฟลอร์กับฉันให้คนที่ต่อไม่ทันฟัง และสิ่งที่ทำให้ฉันหงุดหงิดคือ มีเด็กปี6 บ้านสลีธีรินของฉันหลายคนไม่พอใจที่เฮอร์ไมโอนี่ เลือดสีโคลนแห่งกริฟฟินดอร์มาเต้นปิดท้าย

 


            “ เหยียดเลือด. . . เหอะ” ฉันบ่นเบาๆ ก่อนรีบกิน รีบลุกจากโต๊ะ เพราะไม่อยากฟัง แต่กลับโดนรั้งไว้ด้วยตัวผู้ร่วมสนทนาเพื่อถามความเห็นของฉันในเรื่องนี้

 


            “ คนละบ้าน และสายเลือดไม่ได้ Pure Blood หรือ Half-Blood แล้วไง? เฮอร์ไมโอนี่ก็เป็นผู้วิเศษเหมือนเรา เป็นเพื่อนร่วมสถาบันฮอกวอสต์เหมือนกัน จะรังเกียจกัน จะแบ่งแยกกันไปทำไม?” ฉันตอบสั้นๆก่อนขอตัวไปเตรียมโชว์ส่งท้ายปี โดยฉันเพิ่งรู้ตัวว่า ตอนตอบไปนั้น เสียงดังลั่นห้องโถงก็ตอนโดนครูซาร์ทเดินตามมาทักนี่แหละ

 


“ เอ่อ . . . หนูพูดเสียงดังขนาดนั้นเลยเหรอคะ?” ฉันถามซ้ำอีกครั้ง ก่อนที่ครูและคนอื่นๆที่รีบตามฉันขึ้นมาในห้องจะพากันพยักหน้ายืนยัน “ อ่า. . . แหะๆ”

 


ฉันหัวเราะแห้งๆกลบเกลื่อน ก่อนจะดึงหัวข้อสนทนาเป็นการจัดโชว์ในคืนข้ามปี วันนี้ก็ 26 ธันวาคมแล้ว อีก 5 วันเท่านั้น รายชื่อเพลงต่างๆของฉันถูกไล่เรียงกันว่าจะเล่นเพลงไหน ยังไง แบบไหน ใครขึ้นแสดง ขึ้นร้อง และบทเพลงอื่นๆด้วย

 


นักเรียนวิชาการดนตรีคร่ำเคร่งในวันหยุด เพื่อจัดโชว์คืนข้ามปีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบหลายสิบปี นับตั้งแต่วิชาการดนตรีถูกลดความสำคัญลงไป นี่คือการแสดงความสามารถของนักเรียนที่จะทำให้ทุกคนประทับใจ และเลือกที่จะลงเรียนวิชาการดนตรีนี้ในชั้นปีหน้ามากขึ้น ทุกคนจึงทุ่มกันสุดตัว

 


และแล้ววันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม 1994 ก็มาถึง ช่วง3ทุ่มตรง  ทุกคนมารวมตัวกันในห้องโถงกลางอย่างพร้อมเพียง แม้จะดึกเกินเวลารับประทานอาหารเย็นไปแล้วก็ตาม เพื่อจะเข้าร่วมรับชม รับฟังโชว์พิเศษของวิชาการดนตรี ที่จะมีสูจิบัตรขายในราคา 7 ซิกเกิ้ลหน้าทางเข้าด้วย ซึ่งนักเรียนหลายคนก็ซื้อกันมา แต่บ้างก็รวมเงินกันซื้อใบเดียวแล้วแบ่งกันดู


 

เพราะคืนนี้ จะเป็นการจัดแสดงคอนเสิร์ตเล็กๆส่งท้ายปี  ภายในสูจิบัตรมีบอกรายชื่อคนขึ้นแสดง ซึ่งเป็นสมาชิกวิชาการดนตรีทั้ง 3 สถาบัน ว่าจะขึ้นในลำดับการแสดงที่เท่าไหร่บ้าง แต่จะไม่บอกเพลงใดๆ สร้างความแปลกใจให้ทุกคนมาก

 


 แต่พอเพลงแรกที่เปิดคอนเสิร์ต เพลงโรงเรียนฮอกวอสต์ โบซ์บาตง และเดิร์มสแตรงค์จบ ในสูจิบัตรก็ขึ้นบอกชื่อเพลงนี้ขึ้นมา สร้างความแปลกใจให้ทุกคนมาก และในเพลงถัดๆมา หลังแสดงจบ ก็ขึ้นชื่อบทเพลง พร้อมข้อความว่า หากต้องการเนื้อร้อง สามารถซื้อในราคาย่อมเยาว์ 1 ซิกเกิ้ลต่อเพลงในวันพรุ่งนี้ที่หน้าห้องวิชาดนตรี  และมีข้อความขึ้นที่มุมขวาบนว่า บันทึกการแสดงทุกเพลงในวันนี้ จะมีแบบแยกแผ่นเสียงต่อเพลง และแบบ MVRรวมขายในภายหลัง

 


“ เอาล่ะค่ะ ตอนนี้ก็ถึงเพลงสุดท้ายแล้ว” ครูซาร์ทผู้รับบทเป็นพิธีกรดำเนินคอนเสิร์ตได้ประกาศหลังเวลาล่วงเลยมาถึงห้าทุ่ม50นาที เกือบๆเที่ยงคืน แต่ทุกคนยังคงคึกคักกับบทเพลงที่บรรเลงกันยิงยาวต่อเนื่อง 3 ชั่วโมง “ เหนื่อยกันหรือยังคะ?”

 


“ ยัง !” หลายๆเสียงตะโกนตอบ พร้อมเสียงโห่ร้อง เป่าปากอย่างสนุกสนาน บ่งบอกได้ดีถึงอารมณ์ของเหล่านักเรียนที่ชื่นชอบคอนเสิร์ตแบบนี้มาก

 


“ ถ้างั้นก็ พลิกสูจิบัตรไปด้านหลังกันได้เลย และมาร่วมขับขานบทเพลงใหม่ไปกับเพนซี่  และ3 Rockกัน. . . คืนข้ามปี !

 


เสียงเฮดังลั่นห้องโถง เมื่อได้รู้ว่าเพนซี่ได้ปล่อยเพลงใหม่ออกมาอีกแล้ว แต่ทุกเสียงไม่ว่าจะยินดี ชื่นชม ชอบใจ หรือตื่นเต้นก็เงียบลงไปเมื่อฉันบรรเลงเปียโน ปลดปล่อยโน๊ตเพลงตัวแรกออกมาดังกังวาลใสกิ๊งไปทั่วห้องโถง



https://www.youtube.com/watch?v=Oe9T_dPUQPE

“ มองเวลาก็เกือบเที่ยงคืน

          สิ้นคืนนี้ ก็เป็นเวลาของปีใหม่

          มองทางใดมีแต่แสงไฟ

          สวยเพียงไหน หัวใจก็จำได้เลือนราง

          มีเพลงเปิดดัง มีผู้คนรอบกาย หัวใจก็ยังเงียบงัน...

 

 

            ฉันบรรเลงไป ขับร้องบทเพลงไปด้วยเสียงใสๆ ก่อนจะลุกจากที่นั่ง จิ้ม MVR ให้ฉายภาพฉันเล่นเปียโนต่อไป แล้วเดินออกมายืนหน้าไมค์ตั้งกลางเวที  อัซลิน มือกลองจากเรเวนคลอก็เคาะจังหวะ   มือกีตาร์ เกลวาลีน ไซเฟอร์ สาวเดิร์มสแตรงค์ ก็เริ่มดีด  และ เวนิก มือเบสจากโบซ์บาตงก็เริ่มบรรเลง

 


            เสียงดนตรีบรรเลงสด สอดประสานกับเสียงเปียโนที่อัดไว้ด้วย MVR เป็นอย่างดี ฉันพยักหน้าช้าๆไปตามจังหวะ และแอบเหล่สายตาไปดูคู่เดรโกกับแอสโทเรีย ที่มาดูคอนเสิร์ตนี้ด้วย และแสดงท่าทีเหมือนคู่รักดังเช่นเคย

 


            น่าอิจฉาจริงๆนะ ได้จับมือคนที่เพนซี่รักฉันคิดในใจ ในมุมมองของร่างนี้ แต่จิตใจฉันไม่มีเหตุผลใดที่ต้องรักมัลฟอย เลยยิ้มน้อยๆที่มุมปาก ก่อนจะร้องเพลงด้วยอารมณ์เหงาๆ



 

“ อยากมีคนพิเศษ อยู่ในคืนพิเศษ

               คืนสำคัญอีกคืน ที่ต้องอยู่อย่างเหงาใจ”

 

            ฉันเอื้อมมือขวาไปข้างหน้าช้าๆ ขณะร้องเพลงท่อนถัดไป

 

“ อยากมีคนพิเศษ จับมือกันข้ามผ่าน

               คืนสำคัญอีกคืน ที่ความเหงาคืบคลาน... หัวใจ”

 


            มือขวาที่ยื่นไปข้างหน้า ถูกดึงกลับมากุมหัวใจที่อกซ้ายก่อนจะถอนหายใจออกมา แล้วร้องเพลงท่อนถัดไปด้วยอารมณ์เหงามากขึ้น

 



“ รอเวลาจะผ่านข้ามปี

          ข้ามคืนนี้ เหมือนเดิมด้วยใจที่ว่างเปล่า

 

            ฉันถอดไมค์ออกจากขาตั้ง แล้วเดินไปทางซ้ายของเวทีช้าๆ ทีละก้าว ขณะร้องเพลงท่อนถัดไป

 

“มองทางใดเจอแต่เรื่องราว

               ของความรัก ของคนที่มาคู่เคียงกัน

              มีเพลงเปิดดัง มีผู้คนรอบกาย หัวใจก็ยังเงียบงัน...”


 

            ฉันหยุดยืนหน้าเวทีฝั่งซ้าย แล้วร้องเพลงด้วยอารมณ์เหงาแบบกระแทกเสียงลงไปเล็กน้อย คล้ายๆตอนร้องแพ้แล้วพาล แม้จะเศร้า แต่ก็แฝงความไม่พอใจไว้ด้วย


“ อยากมีคนพิเศษ อยู่ในคืนพิเศษ

               คืนสำคัญอีกคืน ที่ต้องอยู่อย่างเหงาใจ

               อยากมีคนพิเศษ จับมือกันข้ามผ่าน

               คืนสำคัญอีกคืน ที่ความเหงาคืบคลาน... หัวใจ”

 


            ฉันโค้งให้เสียงปรบมือจากผู้ชม แล้วเดินกลับไปยังกลางเวทีเพื่อร้องท่อนสุดท้ายเพื่อจบเพลงพร้อมๆกับทุกคน


 

            “ เอ้า ท่อนสุดท้ายแล้ว มาร้องพร้อมกันดังๆนะคะ !

 


“ เฮ !!

 


“ มีเพลงเปิดดัง มีผู้คนรอบกาย หัวใจก็ยังเงียบงัน...

อยากมีคนพิเศษ อยู่ในคืนพิเศษ

           คืนสำคัญอีกคืน ที่ต้องอยู่อย่างเหงาใจ

          อยากมีคนพิเศษ จับมือกันข้ามผ่าน

          คืนสำคัญอีกคืน ที่ความเหงาคืบคลาน... หัวใจ

 

 


            เพลงจบลงตอนเหลืออีก 1 นาทีจะเที่ยงคืน ฉันเลยหยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นมาโบกเสกไฟเย็นสีเขียวสดใสขึ้นมานับถอยหลัง 59 วินาทีก่อนขึ้นปีใหม่

 


            “ เรามา Countdown ขึ้นปีใหม่กันดีกว่าค่ะ นับไปพร้อมๆกันนะ. . .55 54 53. . .”


 

            การนับถอยหลังของพวกเราพร้อมจังหวะตีกลอง ดีดกีตาร์ และเบสคึกคักขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะหยุดทุกอย่าง เพื่อนับถอยหลังกัน 10 วินาทีสุดท้าย

 


            9


8


7


6


5


4


3


2


1



Happy New Year !” อักษรสีเขียวจากไฟเย็นถูกเสกขึ้นโดยฉัน พร้อมด้วยพลุไฟเย็นหลากสีจากนักเรียนวิชาการดนตรี และนักเรียนหลายๆคนที่เตรียมตัวเสกกันไว้ และที่เด็ดสุดคือ เฟร็ดกับจอร์จยิงพลุไฟเย็นขึ้นเป็นรูปสัญลักษณ์ฮอกวอสต์ โบซ์บาตง และเดิร์มสแตรงค์สีทองเด่นเป็นสง่าเหนือห้องโถงล่ะ เรียกว่า แย่งซีนคนอื่นไปสุดๆ แต่ก็สื่อให้เห็นว่าแฝดนรกที่มีชื่อเสียงในด้านแย่ๆ แต่ก็สามารถประยุกต์ความสามารถมาทำเรื่องดีๆแบบนี้ได้เหมือนกัน

 



“ ขอบคุณทุกคนที่มาเข้าร่วมคอนเสิร์ตส่งท้ายปีกันในวันนี้นะคะ ขอให้เวลาที่พวกเราได้อยู่ด้วยกันในวันนี้ เป็นความทรงจำดีๆ เป็นความทรงจำที่ล้ำค่าของทุกคน จนถึงขั้นใช้เป็นพลังบวก เสกคาถาผู้พิทักษ์ได้ ! ไว้พบกันใหม่ในวันพุธที่ 4 มกราคม ปี 1995 ” ฉันพูดปิดท้ายก่อนม่านจะปิดลง เป็นอันเสร็จสิ้นภารกิจคอนเสิร์ตส่งท้ายปีด้วยดี


________________________________________________


จบ ภาค แรก แล้ว จ้า ~♪


โมเม้นน้องเพนซี่ปกป้องเฮอร์ไมโอนี่ ที่ไม่เคยเกิดขึ้นจริงในเรื่องหลัก

ได้ปรากฏขึ้นในฟิคเรื่องนี้แล้ว ~



Q-A & Talk : สงสัยอะไร อยากคุยอะไร เม้นทิ้งไว้ แล้วผมจะมาตอบในวันศุกร์ ~

ใน "พูดคุยหลังจบภาค"

โดยมีเนื้อหาสำคัญๆ 4 หัวข้อ

1.ที่มาที่ไปของฟิคนี้

2.เนื้อหาในภาคนี้>ภาคถัดๆไป

3.Playlist เพลงที่ใช้

4.ภาคต่อไปจะมาเมื่อไหร่?


ไว้เจอกันวันศุกร์น้า ~




//พฤษภาคมนี้ ผมจะอัพนิยาย 5  เรื่องล่ะ\\

นิยายหมวดแฟนตาซี 3 เรื่อง

#PersephoneOrder ภาคฤดูร้อน เดือน 3 อัพวันเว้นวัน

#SoulOrbChronicle ภาค 3 อัพวันเว้นว้น

#TaleOfThrae ภาค 12 อัพวันเว้นวัน 


นิยาย 3 เรื่องนี้ เปิดขาย package ด้วย

แพคใหม่สุดก็ Persephone Order ภาคฤดูร้อน เดือน 1

ใครอ่านแล้วชอบ ก็ซื้อสนับสนุนผมกันเยอะๆน้าาา ~♪


หมวดฟิคฝรั่ง

#PensyTheMusical ภาค Grand Opening อัพวันจันทร์ พุธ ศุกร์

[ จบ ภาค แล้ว จ้า]


หมวดฟิคการ์ตูน เกม

#AgentOfOdessey อัพวันเว้นวัน


ฝากกดไลค์ ติดตามเพจของผมด้วยน้าาา

เวลามีการเลื่อนอัพ งด ดองอะไร ผมก็จะแจ้งในเพจนี่แหละ

https://www.facebook.com/w.kuronekoyuriya/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

399 ความคิดเห็น

  1. #244 Sei (@sekirou) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 13:08
    กรี๊ดดด เรือหนู เอ็นดูหนูเฮอร์จัง ชอบตรงที่ภาคแรกจบตรงวันปีใหม่พอดี ส่วนเรื่องที่อยากรู้ก็ สาวๆที่จะมาคู่กับแพนซี่คือตัวละครoriginalหมดเลยรึเปล่าคะ? แล้วไรท์วางแพลนว่าจะเขียนประมาณกี่ภาค/กี่ตอนคะ? พี่น้องสึยามะจะมีบทบาทสำคัญในอนาคตมั้ยคะ?
    #244
    0
  2. #240 SandaraKim (@SandaraKim) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 22:57
    สนุกอะโดยเนื้อเรื่องหลักไม่เสียหายด้วย ขอบคุณครับ
    #240
    0
  3. #239 Vithit (@Vithit) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:14
    จะมีเพนซี่xเฮอร์ไมโอนี่อีกไหม
    #239
    0
  4. #238 Papat22 (@bow-228) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 14:00

    ชอบเฮอร์มี่กับน้องเพนจังงือน่ารักก
    #238
    0
  5. #237 KaristaTangngern (@KaristaTangngern) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 11:47
    กางเต๊นท์​ปูเสื่อ​รอภาคต่อ
    #237
    0
  6. #236 Moddum_and_Mook (@Moddum_and_Mook) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 11:37
    จบซะละ ต้องนั่งรอภาคต่อไป ~~~
    #236
    0