[Fiction Harry Potter] Pensy The Musical [Yuri : Pensy x OC ]

ตอนที่ 4 : Pensy the Musical • Grand Opening บทที่ 2 : Capo

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,953
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 174 ครั้ง
    8 มี.ค. 62

•ช่วงแนะนำตัวละคร•

ช่วงพิเศษคั่นก่อนถึงเนื้อหา ! 

(น่าจะมีแค่บทนี้บทเดียวล่ะมั้ง บทถัดๆไปจะแนะนำตัวละครท้ายบทแทน)

ภาพตัวละครทั้งหมด ทำจาก >> https://picrew.me/image_maker/5215/

ตัวละครหลักของเรา

ไม่มีคำอธิบายรูปภาพ

เพนซี่ พาร์กินสัน

หลังร้องไห้อย่างเจ็บช้ำจากการถูกมัลฟอยหักอกมา 7 วัน 7 คืน >> à¹„ม่มีคำอธิบายรูปภาพ

เธอก็หลับไป ก่อนจะฟื้นในอีก 1 ชั่วโมงถัดมา โดยที่ภายในร่างนั้น. . .

ได้มีวิญญาณหนุ่มปริศนา ผู้อ่าน Harry Potter แล้วชอบแพนซี่เข้ามาสิงสู่อยู่แทน. . .

และเขาก็ต้องพบกับความจริงอันน่าแปลกใจว่า Pansy โลกนี้ ดันชื่อ Pensy แทนซะงั้น

"เอาเถอะ จาก A > E ออกเสียงแตกต่างกันนิดนึง จาก แ- > เ- คงไม่มีอะไรต่างมากหรอก. . .มั้ง?"


สามแฝดสึยามะ ตัวละคร OC - Original Character ในฟิคนี้ ~

ไม่มีคำอธิบายรูปภาพ

แฝดที่มีภาพลักษณ์เป็นพี่สาวที่สุด  สึยามะ วิชญาดา

ลูกครึ่งสาวไทย-ญี่ปุ่น  นิสัยสุขุม เยือกเย็น 

ชื่อมีที่มาจาก วิชญาณี แก้ม the Star ล่ะ >///<

และชื่อเล่นของเธอก็. . . รออ่านในตอนนี้กันนะ ↓↓


ไม่มีคำอธิบายรูปภาพ


แฝดที่ภาพลักษณ์เป็นพี่คนรอง  สึยามะ ยูริ 

แม้จะลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น แต่มีความญี่ปุ่นมากที่สุด

นุ่มนิ่ม น่ารักกก ~

และไม่รู้เพราะอะไรดลใจ ภาพอิมเมจถึงใส่กิโมโนแทนชุดนักเรียนฮอกวอสต์ซะงั้น ถถถ


ไม่มีคำอธิบายรูปภาพ


แฝดที่มีอิมเมจน้องสาวสุดท้อง  สึยามะ อาเมเรีย !

สามแฝด ชื่อไทย ญี่ปุ่น อังกฤษ แตกต่างกันไป

แฝดน้องอาเมเรีย มีความร่าเริงสุด เหมือนเด็กน้อยแสนซนล่ะ xD


โอเค แนะนำ 4 ตัวละครหลักๆเรียบร้อย 

ขอเชิญนักอ่านทุกท่านพบกับบทที่ 2 ของการเปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่ของเพนซี่กันได้แล้ว ~



Pensy the Musical • Grand Opening บทที่ 2 : Capo

 


            มื้อค่ำเปิดเทอมปี 4 สำหรับเพนซี่ และปี 1 สำหรับสึยามะทั้งสาม ช่างกระอักกระอ่วน กับสายตาคนที่มองมาราวกับต้องการสืบหาความจริง ว่าอะไรคือสาเหตุที่พวกเธอสามารถกระตุ้นการตื่นขึ้นมาของเศษเสี้ยวจิตวิญญาณผู้ก่อตั้งทั้ง 4ในหมวกคัดสรรได้ แม้แต่การประกาศเรื่องสำคัญอย่าง ฮอกวอสต์จะเป็นเจ้าภาพการประลองเวทไตรภาคี ยังยื้อแย่งความสนใจไปได้แค่เล็กน้อยเท่านั้น



            ก็ แหม. . . ประลองเวทไตรภาคีจัดมาหลายครั้ง มีให้ศึกษา ให้อ่าน ให้ฟังเรื่องเล่ากันได้เป็นปกติ แต่การที่หมวกมีเสียงผู้ก่อตั้งโรงเรียนดังออกมาเพื่อคุยกับนักเรียนน่ะ ไม่เคยมีมาก่อนเลยนะ  แต่ดูเหมือนเพนซี่และสึยามะทั้งสามต่างจะไม่สนใจสายตาที่รุมจ้องกันมาแบบนี้ เลยปล่อยผ่าน ไม่สนใจ รับประทานอาหารเย็นร่วมกันสี่คนอย่างเงียบสงบ และอบอุ่นได้อย่างราบรื่นจนถึงเวลาเข้านอน



            เพนซี่เดินนำหน้าน้องใหม่ทั้ง 3 ที่เล่นเกาะไหล่แบบรถไฟ โดยมีวิชญาดาวางมือเกาะเอวเพนซี่อีกที ตามพรีเฟ็คไปยังหอนอนของสลิธีรินที่อยู่บริเวณคุกใต้ดิน และรหัสผ่านแรกประจำปีการศึกษานี้ก็ถูกเปิดเผยให้ทุกคนรู้

 


            “ สายเลือดโบราณ” นักเรียนปีหนึ่งหลายคนพูดตามพรีเฟ็คพร้อมกัน ก่อนจะเดินเข้าหอพักไปรวมตัวที่โถงนั่งเล่นรวม เพื่อรับฟังกฏต่างๆจากพรีเฟ็ค แม้สภาพจะงัวเงีย ง่วงนอนกันมากแล้วก็ตาม


 

            สึยามะทั้งสามนั่งโซฟายาว 4 ที่นั่งร่วมกับเพนซี่ขณะฟังกฏระเบียบต่างๆอย่างตั้งใจ จากนั้นจึงแยกย้ายกันไปนอนในห้องพักของแต่ละคน โดยปีนี้ยังคงไว้ซึ่งกฏ 3 คนต่อ 1 ห้องพัก และเพนซี่ก็โบกมือลาน้องๆสึยามะที่โซนห้องพักปี 1 เพื่อไปนอนในห้องพักปี 4 ที่มีเพื่อนร่วมห้องคือแดฟเน่กับมิลิเซนต์


 

            “ เพนซี่ เรามีเรื่องต้องคุยกัน” ทันทีที่เข้าห้องมา มิลิเซนต์กับแดฟเน่ก็ปิดประตู ลงกลอน แล้วเดินมาล็อคแขนทั้งสองข้างของเธอ ลากไปนั่งคุยกันบนเตียงใกล้ประตู ที่เป็นตำแหน่งเตียงนอนของมิลิเซนต์ที่จองไว้ตั้งแต่ปี 1

 


            “ คุยเรื่องอะไร?” เพนซี่ถามด้วยเสียงเนือยๆ แม้ในใจจะรู้อยู่แล้วว่าต้องถูกถามในหลายๆเรื่องตั้งแต่ตอนปิดเทอม ทั้งถอนหมั้นกับมัลฟอย การเปลี่ยนแปลงเรื่องสีผมและความยาว หรือที่เงียบหายไปตลอดหน้าร้อน แต่สิ่งที่ผิดคาดคือ เรื่องหมวกคัดสรร สึยามะทั้งสาม และผู้ก่อตั้งที่ใช้เส้นผมของเธอแวบออกมาป่วนน่ะสิ . . . จะตอบยังไงดี?

 


            “ ฉันไม่สนใจเรื่องสึยามะ หรือหมวกคัดสรรหรอกนะ เพราะฉันคิดว่าเธอคงรู้เท่าที่พวกเรารู้แน่” แดฟเน่เปิดมาก่อนด้วยเสียงเรียบๆ ตามสไตล์คนไม่ค่อยสนใจโลกของเธอที่ได้ยินมาตั้งแต่เริ่มคบกันตอนงานเปิดตัวทายาทตระกูลเลือดบริสุทธิ์ ที่จะจัดร่วมกับงานวันเกิดของทายาทคนนั้นตอนอายุครบ 5 ปี แต่นานๆไป แดฟเน่ก็มีชีวิตชีวามากขึ้นเรื่อยๆ แต่ยังคงไว้ซึ่งความเรียบ ดูเฉยชาไว้เมื่อเวลาคุยกับคนอื่น หรือคุยกับเพื่อนสนิทในเรื่องจริงจังแบบตอนนี้

 


            “ ใช่ๆ เรื่องนั้นเธอคงตกใจไม่แพ้คนอื่นแน่” มิลิเซนต์พยักหน้ารัวๆ ตามนิสัยเสียของเธอเวลาเจอเรื่องตื่นเต้น หรือตกใจมากๆ “ ที่พวกเราสนใจคือ เธอเป็นไงบ้าง เรื่องมัลฟอยถอนหมั้น”


 

            คำถามที่ถูกยิงมาตรงๆ พุ่งแทงกลางใจ ไม่ได้ทำให้เพนซี่ช็อค ตกใจ น้ำตาไหลแบบไม่รู้ตัวอย่างที่เพื่อนทั้งสองคนคาด กลับกัน เพนซี่กลับยิ้มอ่อนๆให้ และตอบด้วยเสียงธรรมดา เรียบๆ ไม่ประชดประชัน ไม่โกรธ ไม่โมโห ไม่น้อยใจ ไม่หงุดหงิด ไม่อะไรสักอย่างแบบที่คนอกหักควรจะเป็น

 


            “ ไม่เป็นไร ปล่อยไปได้แล้ว. . . ล่ะมั้งนะ”


 

            “ ล่ะมั้งนะต่อท้ายคืออะไร !!” มิลิเซนต์ตะโกนลั่น พร้อมเขย่าแขนเธอเบาๆ “ รักกันมาเกือบสิบปี แล้วปล่อยให้ยัยเด็กนั่นแย่งไปดื้อๆนี่นะ?”

 


            “ ยัยเด็กนั่นคือกรีนกราสคนน้องนะมิลลี่ และพี่สาวของเธอคนนั้นก็เกาะแขนฉันอีกข้างอยู่ ” เพนซี่เตือนด้วยเสียงดุน้อยๆอย่างติดตลก “ ถ้าแดฟเน่โมโหร้าย ตบหน้าเธอขึ้นมา ฉันน่าจะโดนลูกหลงไปด้วยนะ ตาเพิ่งหายบวมได้ไม่นานเอง จะให้บวมอีกรอบไม่เอานะ”

 


            “. . . เพนซี่ เธอเปลี่ยนไป. . . ถึงจะดีขึ้น แต่ฉันไม่ดีใจเลย . . .” แดฟเน่กระพริบตาปริบๆ พูดด้วยเสียงสั่นไหว ก่อนจะถอนหายใจเบาๆแล้วลูบหัวเธออย่างอ่อนโยน “ มีอะไร คุยกับฉัน กับมิลลี่ได้นะ รู้ไหม”

 


            “ ไม่มีอะไรต้องคุยเรื่องเดรโกหรอก. . . ในตอนนี้ ฉันกำลังคิดว่า. . . จะถอนวิชาเรียนบางตัวที่เรียนกับเดรโกออก  เลขมหัศจรรย์ พยากรณ์ศาสตร์ไม่น่าสนใจตั้งแต่แรก ฉันแค่เลือกลงเพราะเดรโกลงเท่านั้นแหละ” มิลลี่กับแดฟเน่พยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อนสาว ก่อนที่จะยอมปล่อยตัวให้ไปอาบน้ำ และเข้านอน

 


            พรุ่งนี้ต้องโดนถามหลายๆเรื่องแน่ ร้ายที่สุดคือถูกสอบสวนจากดัมเบิลดอร์ หรือสเนป ควรสกัดใจไว้. . . ให้เห็นแต่ความทรงจำของเพนซี่พอ ถ้าเห็นความทรงจำของเรา คงอธิบายยาวแน่ว่ารู้เรื่องราวในอนาคตต่อจากนี้ได้ยังไง ไหนจะหลายเวอร์ชั่น ทั้ง Officail นิยาย , Official ภาพยนต์ และฟิคชั่นทั้งหลายแหล่อีก

 


            เพนซี่คิดในใจ ก่อนจะนอนหลับไหลไปอย่างมีความสุขกับเตียงนุ่มๆที่แม้จะน้อยกว่าที่บ้านเล็กน้อยก็ตาม และตื่นเช้าตอน 6 โมงเป๊ะราวกับตั้งนาฬิกาปลุกไว้  สิ่งแรกที่ทำคือ จับหน้าอกตัวเองเบาๆสองข้าง เป็นการยืนยันว่าตัวเองอยู่ในร่างผู้หญิงที่ชื่อเพนซี่จริงๆ


 

            “ โมเม้นทากะ หรือทากิที่จำชื่อไม่ค่อยถูก จับนมมิตสึฮะตอนตื่นเช้าเป็นแบบนี้เองสินะ” เพนซี่พูดเบาๆแม้จะทำแบบนี้มาเกือบทุกเช้าที่บ้าน แต่พอทำที่โรงเรียนแล้ว ความรู้สึกมันแตกต่างกันเล็กน้อยจริงๆ อาจเพราะกลัวเพื่อนสาวสองคนตื่นมาเห็นฉากแปลกๆนี้ แต่ก็คิดคำแถ-ลง ไว้แล้ว นั่นก็คือ นวดหน้าอก เผื่อจะใหญ่ขึ้น อะไรแบบนั้น แม้จะไม่แน่ใจว่าโลกเวทมนตร์จะมีน้ำยาเร่งขนาดหน้าอกสำหรับคำคมเด็ด “อกหักเรื่องเล็ก อกเล็กเรื่องใหญ่”หรือเปล่า

 


            หลังนั่งคิดอะไรไร้สาระบนเตียงไปเกือบ 5 นาที ก็ลุกขึ้นอาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน แต่งตัวชุดนักเรียน ลงไปทานอาหารเช้าเป็นคนแรกของโต๊ะสลิธีริน และก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นสึยามะทั้ง 3 ลงมาในชุดนอนสามสไตล์ วิชญาดาใส่เสื้อเชิร์ต กางเกงขายาวลายฟ้าขาว ยูริใส่ชุดญี่ปุ่นที่น่าจะเรียกกิโมโน? ไม่ก็ยูกาตะสีดำ ลายดอกลิลลี่สีขาวสวยงาม ส่วนอาเมเรียใส่ชุดคลุมขนสัตว์สีขาว

 


            “ ตื่นเช้าจังเลยนะ สึยามะทั้งสาม” เธอทักทายยามเช้า ก่อนจะกวักมือเรียกพวกเธอมานั่งทานอาหารเช้าข้างๆ แต่แล้วเธอก็ต้องแปลกใจเมื่อสามสาวนั่งข้างๆก่อนจะทำแก้มป่องใส่เธอพร้อมกัน

 


            “ หึ ! เรียกรวบว่าสึยามะทั้งสามได้ไงกันคะพี่เพนซี่” วิชญาดากอดอก ขณะจิ้มไส้กรอกกับซอสมะเขือเทศเข้าปาก

 


            “ ไม่เรียกกันด้วยชื่อ งอนค่ะ” ยูริพูดเบาๆขณะโรยเกลือ พริกไทยใส่ไข่ดาวแล้วหั่นกินช้าๆ ส่วนอาเมเรียนั้นใช้ส้อมจิ้มไข่แดงเยิ้มๆในจานตัวเองสองสามที ก่อนหันมาพูดกับเธอว่า


 

            “ ถ้าอาเมเรียเรียกยาก เรียกนุ้ยแทนก็ได้นะคะ”



            “ อะไรคือนุ้ย?” เพนซี่เลิกคิ้วสูงอย่างแปลกใจ แม้จะรู้เรื่องชื่อเล่นแบบไทยๆดี แต่ตอนนี้อยู่ในร่างเพนซี่ สาวชาวอังกฤษ จึงต้องแสร้งเป็นไม่รู้ไว้ก่อน ก่อนที่สามสาวจะอธิบายว่า พวกเธอเป็นลูกครึ่งไทย – ญี่ปุ่น และวัฒนธรรมไทยจะแปลกๆหน่อยที่นอกจากชื่อ ชื่อกลาง จะมีชื่อเล่นที่แตกต่างจากทางวัฒนธรรมตะวันตก อย่างอบิเกล จะมีชื่อเล่นว่าแอบบี้ตายตัว แต่ของไทยจะตั้งชื่อเล่นตามใจพ่อแม่เลย


 

            “ วิชญาดา มีชื่อเล่นว่าแก้มสินะ ส่วนยูริก็ยูริ แล้วนุ้ยก็คือชื่อเล่นของอาเมเรีย?” ข้าทวนหลังทั้งสามคนบอกชื่อเล่นของตัวเอง

 


            “ ใช่ค่ะ” สามสาวพยักหน้าให้พร้อมกัน

 


            “ ก็ได้ๆ เวลาทัก จะเรียกชื่อเล่นละกันนะ น้องแก้ม น้องยูริ น้องยุ้ย” สึยามะทั้งสามพยักหน้าหงึกๆ พร้อมยิ้มอย่างดีใจ ก่อนที่พวกเราจะรับประทานอาหารเช้ากันต่อจนหมด สามสาวก็ขอตัวไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนเพนซี่ก็ขอตัวไปปรึกษาอาจารย์ประจำบ้านเรื่องวิชาเรียน ซึ่งปกติอาจารย์จะเดินมาหารายคนที่โต๊ะอาหารตอน 8 โมงเช้าอยู่แล้ว  แต่ไหนๆก็ว่าง ไปปรึกษาก่อนเลยก็ดี


 

            “ จะถอนวิชาเลขมหัศจรรย์ กับพยากรณ์ศาสตร์งั้นหรือ? ได้” ศาสตราจารย์สเนปแม้จะแปลกใจที่นักเรียนคนดัง คนใหม่ประจำบ้านเคาะประตูห้องทำงาน และเข้ามาเพื่อขอถอนวิชาเรียน แต่ก็ทำตามอย่างไม่ขัดข้องอะไร

 


            เขาหยิบตารางเรียนปี 4 มาเขียนให้เพนซี่ พร้อมกับแนะนำให้หาวิชาเลือกอื่นๆเติมไปสักวิชาหนึ่งด้วย เพื่อจะได้ “ไม่ว่างเกินไป”  พร้อมกับยื่นกระดาษรายชื่อวิชาเลือกให้ดู


 

            ที่จำได้ ไม่มีวิชาเลือกเยอะขนาดนี้นี่. . .เพนซี่คิดในใจขณะดูรายชื่อวิชาเลือกต่างๆ ที่เธอลงเรียนตอนนี้นอกจากวิชาบังคับ คาถา,ดาราศาสตร์,ป้องกันตัวจากศาสตร์มืด,สมุนไพรศาสตร์,ประวัติศาสตร์เวทมนตร์,แปลงร่าง และปรุงยา ก็มีวิชาเลือกคือการดูแลสัตว์วิเศษ และอักษรรูนโบราณ และเท่าที่จำได้วิชาเลือกควรมีอีกแค่ 3 วิชาคือ พยากรณ์ศาสตร์ ,   ตัวเลขมหัศจรรย์ที่เธอเพิ่งถอนออกไป และมักเกิลศึกษาเท่านั้นสิ


 

            แต่ในเอกสารตรงหน้า มีวิชาอย่างเล่นแร่แปรธาตุ ที่มีดอกจันทร์หมายเหตุไว้ว่าเฉพาะปี 6 ขึ้นไป และวิชาอีกประมาณ 10 รายการ โดยส่วนใหญ่เป็นวิชาเสริมของวิชาภาคบังคับ เหมือนเอาไว้ลงเรียนซ้ำอีกคาบกรณีอยากเรียนมากกว่าปกติ ซึ่งมีคำแนะนำว่าเหมาะกับคนที่อยากเรียนวิชานั้นให้ดีขึ้นในวิชาหลัก และมีวิชาเลือกอีก 5 ตัวที่ไม่ใช่วิชาเสริม


 

            วิชาการบิน. . . แปลก แต่ก็ไม่แปลกใจมาก ปี 1 มีวิชาการบินบังคับ แต่ก็ไม่ค่อยมีใครอยากเรียนต่อในปีอื่นๆ ยกเว้นนักกีฬาควิดดิชที่อยากรู้ทริคต่างๆเพิ่มเติม เพนซี่ไม่ลงแน่ๆเพราะไม่อยากยุ่ง วุ่นวายกับการแข่งขัน

 


            วิชาการดูแลห้องสมุด. . . น่าสนใจนะ. . . แต่ไม่เอาดีกว่า แม้ห้องสมุดฮอกวอสต์มีโซนต้องห้ามที่อุดมไปด้วยภูมิปัญญาที่เลิศล้ำทั้งด้านมืดและสว่างให้ศึกษามากกว่าห้องสมุดที่บ้านตระกูลพาร์กินสัน แต่การต้องหมกตัวในห้องสมุด จมปุกกับกองหนังสือฝุ่นเขรอะ หรือราขึ้นคงไม่ดีเท่าไหร่

 


            วิชาคหกรรม ทำอาหาร น่าสนใจเหมือนกันนะเนี่ย แต่. . . ทำให้ใครกิน? ลงไปห้องครัวผ่านทางลับ ขอให้เอลฟ์ประจำบ้านที่ฮอกวอสต์ทำอาหารให้ก็ได้แล้ว


 

            วิชาการพยาบาล ให้เดาคงไปเป็นผู้ช่วยในห้องพยาบาลกับมาดามพรอมฟรีย์แน่ และถ้าทำดีอาจได้ตำแหน่งผู้ช่วยจริงๆ แบกรับงานดูแลคนป่วยด้วยอุบัติเหตุเวทมนตร์ เหนื่อยแน่ ไม่เอาดีกว่า

 


            สุดท้าย วิชาดนตรี ที่เน้นการขับร้องมากกว่าการเล่นเครื่องดนตรี เป็นวิชาที่ลดระดับลงมาจากวิชาการแสดง ที่เคยยิ่งใหญ่ แต่ก็ถดถอยลงมาหลังหายนะในการแสดงละครใบ้เมื่อหลายสิบปีก่อน แต่ก็ใช่ว่าการแสดงจะหายไป เพียงแค่ลดระดับเป็นชมรมเล็กๆ แสดงกันเองในห้องไม่ใหญ่นัก ต่างจากเดิมที่แสดงกันในห้องโถงอย่างยิ่งใหญ่

 


            น่าสนใจ. . . เข้าการดนตรีดีกว่า แล้วก็ . . .   คัดเลือกเพลงดราม่ามาใช้. . . ถึงจะเป็นภาษาไทย แต่การที่เราพูดภาษาไทยตลอด แต่กลับเข้าใจกันได้ และฟังคำพูดของคนอื่นๆได้เข้าใจแม้จะดูเหมือนภาษาอังกฤษ น่าจะเป็นเพราะพลังแปลกๆในร่างเราล่ะมั้ง. . . หึๆ เดรโก เราจะเอาเพลงอกหัก แนวตัดพ้อ ประชดประชันมาร้องให้โด่ง ให้ดัง จนได้ร้องต่อหน้านายที่ห้องโถงใหญ่ให้ได้


 

            ปนิธานการแก้แค้นให้เพนซี่ พาร์กินสัน เจ้าของร่างของเขา ชายผู้หลุดมาจากต่างโลกได้ลุกโชน และเลือกลงเรียนวิชาการดนตรีทันที



            “ เรียบร้อย ไปได้แล้ว” ศาสตารจารย์ประจำบ้านมองเพนซี่ด้วยสายตาระแวง ระวังหน่อยๆ คงเกรงว่าจะได้ยินเสียงแหลมสูงของเพนซี่ร้องเพลงแย่ๆล่ะมั้ง แต่โทษที. . . เขาเป็น ไม่สิ โลกเก่าเขาเป็นนักร้องลง Youtube  เก่งเรื่องการร้องเพลงอยู่นะ  หึๆ. . . อยากรีบเรียนร้องเพลง แล้วผลักดันให้ได้ร้องในห้องโถงไวๆจังเลยนะ


_______________________________________________________

ชื่อตอน  : Capo (It, คาโป) การเริ่มต้น

เพนซี่เริ่มการเปิดตัวทีละนิดแล้ว. . .

อย่างแรก ก็ยกเลิกวิชาเรียนที่ลงคู่กับเดรโกทิ้งซะ

เป็นการสะบั้นสายสัมพันธ์ที่ทั้งคู่เคยมีด้วยกันทิ้งไปอีกอย่าง ต่อจากเรื่องสี-ความยาวของเส้นผม


และยังเผยประวัติวิญญาณหนุ่มอีกอย่าง

นักร้อง Youtube = Youtuber สายร้องเพลงล่ะ !


การร้องเพลงที่มีเนื้อหาจี๊ดๆ คือของถนัดเขา !

การประชดประชันเดรโกด้วยบทเพลงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว !!


วิชาเลือกทั้งหลายนี้ก็ มโนเอง แบบอิงของจริงนิดหน่อย =3=

อย่างวิชาห้องสมุด ผมเคยเรียนตอนม. 1 ล่ะ เป็นวิชาเลือก

แต่พอ ม.2 โรงเรียนก็บังคับให้ห้องวิทย์ คณิต เลือกวิชาคณิต วิทย์เสริม

ห้องที่ได้เรียนวิชาห้องสมุดก็คือ ห้อง 11-13 มั้ง . . . ทำไมอ่า ห้อง 3 อย่างผมก็อยากสิงห้องสมุดนะ !

ก็เลยเอามาลงในนี้ แต่ก็ไม่ให้เพนซี่เลือก เพราะจะขัดกับชื่อเรื่อง

The Musical ก็ต้องร้องเพลงสิ !


และจากที่เพนซี่คิด วิเคราะห์วิชาเลือกห้องสมุดว่า มีตำราเยอะกว่าที่บ้าน

= เพนซี่อ่านตำราที่บ้านครบทุกเล่มแล้วนะครับ โหดไหมล่ะ น้องเพนซี่ของผม >3<

แต่ผมแค่ไม่ได้เขียนบรรยายฉากอ่านหนังสือเท่านั้น ให้เปิดตัวมาอลังการ

และให้หมวกเรเวนคลอยืนยันความรู้ที่เพิ่มพูนขึ้นมาในตอนที่แล้วเอา

หรือพูดอีกแง่คือ ขี้เกียจเขียนแหละ--- แค่กๆ

เอาเป็นว่า วิญญาณหนุ่มในร่างเพนซี่ได้ฝึกสกิลต่างๆตามประสาคนคลั่ง Harry

ที่ได้มาโผล่โลกเวทมนตร์แล้ว ก็จัดเต็ม ฝึกฝน-อ่านทุกอย่างที่เคยได้ทำแค่ในมโนภาพ ,ในเกม ฮ่าๆๆ


ส่วนวิชาการพยาบาล ก็อิงมาจากฟิคของคุณ nicha_112 

[END]Fic Harry Potter : เรื่องนี้เจ๊แพนซี่จะจัดให้เองค่ะ!! ( Pansy & TMR ) [END]

https://writer.dek-d.com/nicha_112/story/view.php?id=1812436


ที่เพนซี่ไปเป็นผู้ช่วยมาดามพรอมฟรีย์ในห้องพยาบาล 

(และได้แฟนคลับสาวๆหนุ่มๆเพียบจากความหล่อ อบอุ่น ใจดีของเธอ xD)

แต่ฟิคนี้เพนซี่จะไม่ไปทางนั้น ไม่งั้นจะทับไลน์การเดินเรื่องกัน และอาจจะน่าเบื่อได้

เพราะคนอ่าน อาจรู้สึกเหมือนอ่านเรื่องเดิมซ้ำ 2  ผมจึงให้เพนซี่เลือกวิชาการดนตรีล่ะ !


โดยวิชานี้ผมอิงมาจากหนังสือ "นิทานของบิเดลยอดกวี"

ที่กล่าวว่าฮอกวอสต์เคยมีวิชา(ไม่ก็ชมรม)การแสดงอยู่

เป็นละครใบ้ล่ะ แต่เพราะหายนะที่ก่อขึ้นระหว่างจัดแสดง "น้ำพุแห่งโชคดีทีเดียว"

จนห้องโถงฮอกวอสต์มีกลิ่นไฟไหม้ติดกันเป็นเดือน อาจารย์ใหญ่ยุคนั้น ศาสตราจารย์ดิพพิตเลยสั่งแบน

และผมก็อนุมานเอาเองว่า นอกจากละครใบ้ ละครเวที น่าจะมีละครเพลง

และก็ดึงจุดนั้นมาเป็นวิชาการดนตรี ที่จะใช้ดำเนินเรื่องในฟิคนี้ล่ะ ~


บทหน้า เจอกันวันจันทร์นะครับ xD



ปล. เดือนนี้ผมจะอัพนิยายพร้อมกัน 4 เรื่องล่ะ

Tale of Thrae (แฟนตาซี ฮาเร็มยูริ)ภาค 11  (อัพวันละตอน จนถึงวันที่ 12 มีนาคม)

Persephone Order (แฟนตาซี ทำฟาร์ม ตำนานกรีก) ภาค 5 (อัพวันเว้นวัน)

ฟิคนารูโตะ RE Sasuke Yume no Tsubasa ตอนที่ 20++ (อัพวันเว้นวัน)

ฟิคHarry Potter Pensy The Musical เปิดเรื่อง&เริ่มอัพตอนแรก (อัพ จันทร์ พุธ ศุกร์)


ใครชอบเรื่องไหน สนใจเรื่องใด

แวะไปอ่านได้ และอย่าลืม กด♥/คอมเม้นกันให้ด้วยนะ ~♪)


ฝากกดไลค์/ติดตามเพจของผมกันด้วยน้าาา

https://www.facebook.com/w.kuronekoyuriya/




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 174 ครั้ง

397 ความคิดเห็น

  1. #190 iN3310K & Zealand (@iN3310K) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 05:46
    เห็นด้วยนะเรื่องห้องสมุด เราเคยถามเหตุผลนี้กับอาจารย์ด้วยแหล่ะว่าทำไมถึงยกเลิกทั้งๆที่ก็ไม่ได้มีคนใช้เยอะอะไรขนาดนั้น พออาจารย์ได้ยินเขาก็หัวเราะออกเบาๆแล้วบอกว่า "ห้องคิงอย่างพวกเธอจะไปอยู่ทำไมกับห้องสมุดเล็กๆ (หอสมุดใหญ่กว่าอาคารบางหลังอีก) สู้ไปเลือกเรียนทางด้านวิชาการที่ออกหน้าให้ทางโรงเรียนไม่ดีกว่ารึ?" มันเจ็บจี๊ด รู้ไหมว่าห้องที่ได้เรียนมันทำยังไง? มันเล่นแต่โทรศัพท์กัน! หนังสือก็เอามาตั้งยังเฉยๆอีกตั้งหาก! ขอระบายความอัดอั้นเกือบสามปีหน่อยนะคะ แฮะๆ
    #190
    0
  2. #27 rekioz (@rekioz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 17:19
    ขอจองตั๋วคอนเสิร์ตรอ~
    #27
    1
    • #27-1 KuroNekoYuriya (@KuroNekoYuriya) (จากตอนที่ 4)
      8 มีนาคม 2562 / 18:25
      เพนซี่ : แค่เพลงแรกยังไม่รู้เลยว่าจะร้องอะไร คอนเสิร์ตคงอีกนานนน แหะๆ
      #27-1
  3. #24 gaffygb (@gaffygb) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 13:27

    สนุกมากกกกกอยากดูน้องร้องเพลงเเล้ว555+//เราก็ชื่อแก้มนะ&#128514;&#128514;&#128514;
    #24
    1
    • #24-1 KuroNekoYuriya (@KuroNekoYuriya) (จากตอนที่ 4)
      8 มีนาคม 2562 / 13:30
      เพนซี่ : ผม เอ๊ย ฉันก็อยากร้องเพลงไวๆเหมือนกันนะ แต่ต้องรอกันไปอีกสักพัก =3=

      วิชญาดา(แก้ม) : ว้าว ชื่อเล่นของพี่ @gaffygb เหมือนหนูเลยนะคะ !
      #24-1