[Fiction Harry Potter] Pensy The Musical [Yuri : Pensy x OC ]

ตอนที่ 5 : Pensy the Musical • Grand Opening บทที่ 3 : สังเกตุการณ์วิชาการดนตรีคาบเช้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,884
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    11 มี.ค. 62

บทที่ 3 : สังเกตุการณ์วิชาการดนตรีคาบเช้า

 


แม้จะอ่าน จะดูมาเยอะ แต่พอได้เรียนเองก็ถึงได้รู้ว่า แต่ละคาบใช้เวลา 45 นาที และจะแบ่งเวลาเรียนออกเป็น 4 ช่วงคือ  ช่วงเช้า 2 คาบ พัก 15 นาที ต่ออีก 2 คาบตอนเที่ยง หรือเที่ยงครึ่ง ตามด้วยคาบบ่าย 2 คาบช่วงบ่ายโมง 15 นาที หรือบ่ายโมงครึ่งแล้วแต่วิชา ต่ออีก 2 คาบก่อนมื้อเย็น และมีวิชาดาราศาสตร์ตอนสามทุ่มแค่นั้น โดยจำนวน 8 คาบของแต่ละวัน อาจจะมีคาบว่างได้ แล้วแต่ว่าวิชาไหนใช้เวลาเรียนกี่คาบ วิชาบังคับส่วนใหญ่จะ 2 คาบ วิชาเลือกจะ 1 คาบ



ตารางเรียนของเพนซี่นั้น จะว่างมากวันพฤหัสบดีที่เรียนสมุนไพรศาสตร์ 2 คาบกับกริฟฟินดอร์ก่อนมื้อเที่ยง และวันศุกร์ที่ปกติจะว่าง แต่ตอนนี้ลงการดนตรีไป 2 คาบช่วงต้นของบ่าย โดยปกติเวลาว่างๆ มีไว้ปั่นการบ้าน หรือคนที่ปั่นเสร็จไว ก็จะใช้พักผ่อน ศึกษาเพิ่มเติมตามต้องการ ซ้อมควิดดิช หรือเข้าชมรมต่างๆ



            และเพราะเพนซี่ใช้เวลาช่วงปิดเทอม อ่านหนังสือเรียนเตรียมล่วงหน้าจนครบ ทำให้สัปดาห์แรกของการเรียนผ่านไปอย่างเชื่องช้า น่าเบื่อ กว่าจะถึงวันศุกร์ที่มีคาบวิชาเลือก “การดนตรี” ที่เธอเฝ้ารอ


 

แต่สำหรับคนอื่น การเรียนในแต่ละวันผ่านไปได้แบบ. . . อึดอัดกับท่าทีแปลกไปของคู่นี้  มัลฟอยดูไม่ค่อยมีสมาธิ และมักแอบเหล่มองเพนซี่บ่อยๆ กลับกันเพนซี่นั้นไม่สนใจมัลฟอยเลย. . . ไม่เลยแม้แต่น้อย


 

และเพนซี่ก็กลายเป็นหัวคะแนนของบ้านสลิธีรินในการตอบคำถามต่างๆของครูผู้สอน ที่มีทั้งถามกว้างๆแล้วเพนซี่ยกมือแย่งเฮอร์ไมโอนี่ในคาบที่เรียนด้วยกันระหว่างสลิธีรินกับกริฟฟินดอร์ หรือการถามแบบเจาะจงตัวของศาสตราจารย์หลายคน รวมทั้งศาสตราจารย์สเนปที่เหมือนต้องการทดสอบเธอ ผู้ได้รับความสนใจจากผู้ก่อตั้งฮอกวอสต์ทั้ง 4

 


แน่นอนว่า ไม่ใช่แค่เธอ สึยามะทั้งสามก็โดนเพ่งเล็งไม่น้อย แต่พวกเธอก็ตอบได้ดี พร้อมช่วยเพนซี่กอบโกยคะแนนให้บ้านสลิธีรินเป็นอย่างดีผ่านการทำงานในชั้นเรียนที่ได้รับมอบหมาย เหลือก็แต่รอพิสูจน์กับการบ้านที่ต้องส่งสัปดาห์หน้าแล้วแหละว่า. . .


 

4 สาวสลิธีรินที่หมวกสนใจนั้น เก่งจริงครบ 3 องค์ประกอบของการทำคะแนนให้บ้านอย่าง ตอบคำถาม,เรียนรู้ในห้องเรียน และการบ้านไหม?

 


ภาพลักษณ์เพนซี่ที่เปลี่ยนไปกะทันหันในชั่วปิดเทอมเดียว สร้างข่าวลือทั้งแง่ดีและแง่ร้ายมาก มีหลายคนพยายามเป่าหูเพื่อน สร้างทฤษฎีสมคบคิดแปลกๆ เหมือนตอนที่แฮร์รี่เคยโดนตอนปี2 และพยายามแพร่ไปให้ลือลั่นทั่วกันทั้ง 4 บ้าน แต่มักจะถูกตอกกลับหน้าหงายจากคนบ้านสลิธีริน ที่พึงพอใจกับการเปลี่ยนแปลงของเพนซี่มาก ทั้งเรื่องสบายหู เพราะไม่มีเสียงกรีดร้องแหลมสูงอีกแล้ว และทั้งการได้คะแนนมากมายเข้าบ้าน

 


ถึงแม้. . . จะต้องเผชิญหน้ากับบรรยากาศมึนๆ ตึงๆระหว่างเดรโก กับเพนซี่ หนึ่งชาย หนึ่งหญิงหัวโจกแห่งปี 4 สลิธีรินตลอดการรับประทานอาหาร 3 มื้อร่วมโต๊ะยาวของบ้านก็ตาม

 


แต่นั่นก็แลกมากับการเจอความสดใสของสึยามะทั้งสาม ที่คุยกับเพนซี่สนิทสนมเหมือนพี่น้องแฝดสาม กับพี่สาวคนโตที่ดีงาม จึงเป็นสิ่งที่คุ้มค่าอยู่. . . ล่ะมั้ง? ไม่มีใครรู้ว่าคุณชายมัลฟอยจะทำอะไรต่อ แม้เขาจะใส่หน้ากาก แสดงท่าทีมีความสุขกับแอสโทเรียก็ตาม แต่หลายๆคนก็ดูออกว่าทั้งคู่กระอักกระอ่วนใจกับสายตาเย็นชาของแดฟเน่กับ มิลลิเซนต์ไม่น้อย อีกทั้งยังสั่นไหวกับการถูกมองข้ามเหมือนไม่มีตัวตนจากเพนซี่อีกด้วย

 


“ ในที่สุดก็วันหยุดซักที !” มัลฟอยตะโกนลั่นอย่างดีใจ จนแทบปลุกทุกคนในหอพักยามเช้าวันศุกร์ ก่อนที่จะลากแครบ กอยล์ไปทานข้าวเช้า

 


“ หนวกหูจริง” เพนซี่ที่กำลังลงจากหอพักหญิงบ่นเบาๆ ก่อนจะเดินตามพวกเขาไปห้องโถงเพื่อรับประทานอาหารเช้าแบบเว้นระยะห่าง และรีบกิน รีบกลับเข้าหอพักไปอาบน้ำ แล้วลงมานั่งที่โต๊ะอาหารยาวอีกรอบ เพื่อให้คำแนะนำน้องสึยามะทั้ง 3 ที่กำลังจะเรียนวิชาประวัติศาสตร์เวทมนตร์ครั้งแรก

 


ภาพสี่สาวคุยกันอย่างสนิทสนม แม้จะเป็นแค่สัปดาห์แรกของการเปิดภาคเรียนกลายเป็นสิ่งที่ชินตาไปแล้วสำหรับนักเรียนและคณาจารย์ รวมทั้งความห่างเหินระหว่างเพนซี่กับมัลฟอยด้วย แต่ก็ไม่มีใครซักถามอะไร เรื่องความสัมพันธ์เป็นเรื่องระหว่างคนสองคน

 


กระดิ่งลั่นบอกเวลาเรียน สึยามะทั้งสามโบกมือลาเพนซี่ เพื่อไปเข้าเรียนกับศาสตราจารย์ผีเพียงคนเดียวในฮอกวอสต์ ส่วนเพนซี่เลือกที่จะไปดูห้องเรียนวิชาการดนตรี แม้ครึ่งเช้าจะไม่ใช่คาบเรียนของเธอก็ตาม แต่ก็ไม่มีข้อห้ามการเข้าไปนั่งดูการเรียน การสอนแบบไม่รบกวนผู้สอนและผู้เข้าเรียน

 


วิชาการดนตรีช่วงเช้า มีนักเรียนเข้าเรียนประมาณ 20 คน เป็นบ้านเรเวนคลอครึ่งหนึ่ง ฮัฟเฟิลพัฟอีกครึ่ง และมีกริฟฟินดอร์แทรกมา 4 คนเท่านั้น พอมีเด็กบ้านสลิธีรินเดินเข้ามาด้วย ก็สร้างความแปลกใจให้ทุกคนมาก และยิ่งแปลกใจยิ่งขึ้นที่สลิธีรินคนนั้นคือเพนซี่ พาร์กินสันคนดัง



“ เธอ. . . มิสพาร์กินสัน มีเรียนกับฉันคาบบ่ายไม่ใช่หรือ?” ศาสตาจารย์ประจำวิชาการดนตรี สาวหน้าหวาน ผมบรอนด์ทอง สูง 170 เซนติเมตร รูปร่างสมส่วน มีกล้ามเนื้อเห็นชัดทั้งๆที่เป็นครูดนตรี อายุน่าจะไม่เกิน 40ปีถามด้วยเสียงที่ฟังดูนุ่มนวล อบอุ่น และส่งสายตาสีฟ้าสวยงามเป็นประกายมองเธออย่างสงสัย นักเรียนคนอื่นที่เป็นปี 2 ถึงปี 4 ก็จ้องมองเธอด้วยสายตาสงสัยไม่แพ้กัน


 

“ หนูว่างค่ะ เลยอยากขอเข้ามาดูการสอนของศาสตราจารย์หน่อย” เพนซี่ตอบ ครูสาวก็พยักหน้าให้ ก่อนเรียกทุกคนให้เข้าห้องเรียน ที่เป็นห้องโล่ง กว้างมากพอให้จัดมินิคอนเสิร์ตเล็กๆได้ พื้นเป็นไม้สีน้ำตาลเข้ม ผนังและเพดานเป็นปูนสีขาวสะอาดตา มีกระจกตั้งเรียงเป็นผนังฝั่งซ้ายของห้อง ฝั่งขวาเป็นหน้าต่าง ที่มีประตูสำหรับเดินออกไปเดินเล่นที่ระเบียง เพื่อชมวิวป่าต้องห้ามจากตัวปราสาทชั้น 5


 

เครื่องดนตรีที่เด่นที่สุดในห้องคือแกรนด์เปียโนสีดำที่วางอยู่ที่เวทีไม้ยกระดับจากพื้นห้องไป 1 เมตร พร้อมด้วยเครื่องสายที่เธอไม่รู้ชื่อเรียกสักอย่างนอกจากไวโอลิน เบสใหญ่ตั้งเรียงกันพิงผนังบนเวที 10 กว่าตัว นอกนั้นไม่มีอะไรเลยสักอย่าง

 


“ เอาล่ะ ก่อนอื่นคงต้องแนะนำตัวกันก่อน. . . ครูชื่อโวเลนต้า ซาร์ท เคลียร์-เกรซโน๊ต แต่เรียกครูว่าศาสตราจารย์ หรือครูซาร์ทนะ”


 

“ สวัสดีครับ/ค่ะ ศาสตราจารย์ซาร์ท” นักเรียนทั้งชั้นที่ยืนจับกลุ่มเป็น 3 กระจุก + 1 สาวผู้โดดเดี่ยวจากบ้านงูเขียวที่ยืนอยู่วงนอกพูดพร้อมกัน

 

“ คาบแรกนี้เราจะมาแนะนำตัวกันก่อน เอาแค่ชื่อ ชั้นปี และสาเหตุที่เลือกวิชานี้กันนะ . . . เชิญมิสพาร์กินสัน ผู้เข้าชมวิชาการดนตรีคาบเช้าแนะนำตัวก่อนเลย”



เพนซี่กระพริบตาปริบๆ คนเข้าชมการสอนยังต้องแนะนำตัวเลยเหรอ และเหมือนครูซาร์ทจะรู้ เลยอธิบายเพิ่มว่า บางทีอาจจะมีคาบพิเศษเรียนรวมกัน เลยแนะนำตัวให้รู้จักกันไว้ก่อนน่าจะดี เพนซี่เลยเดินขึ้นไปบนเวทีตามที่ครูซาร์ทผายมือให้ และแนะนำตัวเสียงดังฟังชัดด้วยท่าทีมั่นใจ

 


“ สวัสดี ฉันชื่อเพนซี่ พาร์กินสัน บ้านสลิธีรินปี 4 สนใจเรียนวิชานี้เพราะอยากร้องเพลงบางเพลงให้คนบางคนฟัง ขอบคุณ” แนะนำตัวจบก็โค้งให้เพื่อนร่วมวิชาแต่คนละคาบ แล้วลงจากเวที ไปยืนจุดเดิม มุมห้องริมหน้าต่าง และมองเพื่อนคนอื่นๆขึ้นไปแนะนำตัวแบบไม่สนใจจะจำชื่อเท่าไหร่

 


เมื่อครบ 20 คน ครูซาร์ทก็โบกไม้กายสิทธิ์ เสกโต๊ะและเก้าอี้จำนวน 21 ตัวขึ้นมาเรียงกันเป็นครึ่งวงกลม โดย 20 ตัวแรกเรียงกันเป็นระเบียบ ส่วนของเพนซี่จะอยู่ติดริมหน้าต่าง และก็เริ่มการเรียนด้วยการถามความเห็นนักเรียนว่า เทอมนี้อยากจะเรียนอะไรมากกว่ากัน ระหว่างการขับร้อง และการเล่นเครื่องดนตรี มติของนักเรียนคาบนี้เป็นเอกฉันท์ที่การขับร้อง เพราะเกินครึ่งตอนแนะนำตัวพูดเหมือนเพนซี่คือ อยากร้องเพลงให้คนฟัง



คาบแรกที่เหลือ 30 นาทีจึงใช้เวลาไปกับการฝึกออกเสียง ไล่ระดับคีย์การร้อง โดยมีเพลงประจำโรงเรียนฮอกวอสต์เป็นเนื้อในการสอน


 

ฮอกวอตส์ ฮอกวอตส์ บ้างเป็นหูดบ้างตะกละน่าดู

สอนเราบางสิ่งบ้างสิครู ไม่ว่าเราจะแก่หัวล้านเลี่ยน หรือเด็กเซียนซนซุกเข่าปะปุ

 หัวพวกเราก็ยังพร้อมประทุ พร้อมบรรจุพรรพวิทยา

 ทั้งนี้เพราะหัวเรามีแต่อากาศ กับขนปักษาชาติและซากแมลงวัน

โปรดสอนเราบางสิ่งที่น่ารู้ และช่วยกู้สิ่งที่เราลืมหลง

 ครูทำดีที่สุดแล้วก็ปลง ที่เหลือคงเป็นหน้าที่เรานักเรียน

สัญญาว่าเราจะตั้งตาเรียน จะพากเพียรจนสมองเปื่อยเน่าเอย


 

เนื้อเพลงที่ฟังตลก แต่ครูซาร์ทกลับสอนวิธีการร้องหลายๆคีย์ หลายๆวิธี หลายๆทำนอง จนสื่ออารมณ์ได้ทั้งเศร้า สนุก เสียใจ สดใส เรียบง่ายสบายๆ ไปจนถึงจังหวะร็อคที่นักเรียนโยกหัวตามเป็นจังหวะอย่างมันส์ในอารมณ์กันหลายคน

 


คาบแรกหมดไปกับการฝึกร้องตามโจทย์ที่ครูซาร์ทกำหนด เพนซี่ฝึกร้องตามบ้าง แต่ก็เบาๆ ไม่อยากรบกวนเพื่อนที่เรียนในคาบนี้ แต่แล้วคาบที่ 2 ของวิชาการดนตรีช่วงเช้า เธอกลับถูกเลือกให้เป็นคนแรกที่ออกไปสอบร้องเพลงประจำฮอกวอสต์ในทำนองที่เธอชอบ ซึ่งเป็นโจทย์เดียวกันกับคนอื่นๆ


 

เธอกระพริบตาปริบๆ ก่อนเดินขึ้นเวทีไปร้องเพลงอย่างงงๆในทำนองสบายๆ สไตล์อคูสติก และได้เสียงปรบมือจากทั้งครูและเพื่อนๆ ก่อนจะลงเวทีกลับไปนั่งที่เดิม และดูคนอื่นๆร้อง ซึ่งมีทั้งร้องเพราะ ร้องเพี้ยน แต่ครูซาร์ทก็คอมเม้น ติ ชม แนะนำให้ทุกคน ยกเว้นของเพนซี่ ซึ่งทำเอาน้อยใจนิดหน่อย แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก จนกระทั่ง10 นาทีสุดท้ายก่อนหมดคาบเรียน ครูซาร์ทก็ปล่อยนักเรียนไปกินข้าวกันก่อนได้ แต่เรียกตัวเพนซี่ไว้ก่อน

 


“ ชื่อเสียงเรื่องเสียงแหลมสูงของมิสพาร์กินสัน เลื่องลือมานาน” ครูซาร์ทเกริ่นขึ้นด้วยเสียงไม่พอใจเล็กน้อย จนเพนซี่ได้แต่กระพริบตาปริบๆ “ ตอนแรกครูคิดว่าเธอจะมาพังคาบเรียนของครูซะแล้ว แต่กลายเป็นว่าเธอตั้งใจสังเกตการสอน และให้ความร่วมมืออย่างดี แม้จะมาจากบ้านสลิธีรินที่. . . มีมิสพาร์กินสันคนเดียวในปี 4 ที่ลงเรียนด้วย ครูแปลกใจมากเลยล่ะนะ แต่ก็ดีใจมากเช่นกัน คาบบ่ายร้องเพลงฮอกวอสต์ในทำนองอคูสติกอีกทีนะ แล้วครูจะให้วิจารณ์ให้ฟังว่าแตกต่างจากคาบเช้ายังไง ควรแก้ไขปรับปรุงตรงไหน เอาล่ะ ไปกินข้าวได้แล้ว”



“ ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ” เพนซี่ยังคงกระพริบตาปริบๆกับการพูดเร็ว รัว แต่ฟังชัดถ้อยชัดคำของครูซาร์ท “ เอ่อ จะให้หนูช่วยจัดโต๊ะให้ไหมคะ?”



“ ไม่ต้องหรอก ไปเลยๆ” ครูซาร์ทส่ายหน้าก่อนโบกไม้กายสิทธิ์ทีเดียว โต๊ะ 21 ชุดก็หายวับไปกับตา แล้วเธอก็เดินขึ้นเวทีไปเปิดประตูติดผนังที่ดันทาสีขาวเหมือนกันจนดูไกลๆนึกว่าเป็นผนังไม่ใช่ประตูเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวของเธอ ทิ้งให้เพนซี่ยืนกระพริบตาปริบๆอีกครั้ง ก่อนจะส่ายหัวไปมา แล้วเดินออกจากห้องวิชาการดนตรีชั้น 5 ลงไปรับประทานอาหารเที่ยงที่ห้องโถง

 


___________________________________________________________


แวบมาส่องวิชาการดนตรีคาบเช้า~

ฝึกร้องเพลงกันล่ะ

และเพลงประจำโรงเรียนฮอกวอสต์ที่. . . เนื้อเพลงพิลึกไปหน่อย

ถูกขับร้องหลายๆรูปแบบล่ะ


ไม่มีคำอธิบายรูปภาพ

https://picrew.me/image_maker/5215/


โวเลนต้า ซาร์ท เคลียร์-เกรซโน๊ต

ศาสตราจารย์ประจำวิชาการดนตรี

มักให้ลูกศิษย์เรียกเธอด้วยชื่อกลาง ซาร์ท 

คำว่าซาร์ท ผมเอามาจากโมซาร์ท นักประพันธ์เพลงชื่อดังล่ะ * 0 *






ตอนหน้า 

วันพุธ!

เพนซี่จะได้เข้าเรียนวิชาการดนตรีในฐานะนักเรียนช่วงบ่ายยย

โอกาสแห่งการขับขานบทเพลงต่อหน้าทุกคน (รวมถึงมัลฟอย)ใกล้เข้ามาอีกก้าวแล้ว !!


ปล. เดือนนี้ผมจะอัพนิยายพร้อมกัน 4 เรื่องล่ะ

Tale of Thrae (แฟนตาซี ฮาเร็มยูริ)ภาค 11  (อัพวันละตอน จนถึงวันที่ 12 มีนาคม)

Persephone Order (แฟนตาซี ทำฟาร์ม ตำนานกรีก) ภาค 5 (อัพวันเว้นวัน)

ฟิคนารูโตะ RE Sasuke Yume no Tsubasa ตอนที่ 20++ (อัพวันเว้นวัน)

ฟิคHarry Potter Pensy The Musical เปิดเรื่อง&เริ่มอัพตอนแรก (อัพ จันทร์ พุธ ศุกร์)


ใครชอบเรื่องไหน สนใจเรื่องใด

แวะไปอ่านได้ และอย่าลืม กด♥/คอมเม้นกันให้ด้วยนะ ~♪)


ฝากกดไลค์/ติดตามเพจของผมกันด้วยน้าาา

https://www.facebook.com/w.kuronekoyuriya/



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

402 ความคิดเห็น

  1. #31 hallswan12hs3 (@hallswan12hs3) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 01:01
    มัลฟอยเอ๊ยมัลฟอย //นั่งอยู่มุมหนึ่งของห้องนั่งเล่นสลิธีริน
    #31
    0
  2. #30 heysado_ (@heysado) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 17:53

    คิดไปเองรึปล่าว น้อยจัง?? สนุกโพด!!#@R$@#$$#!!

    #30
    1
    • #30-1 KuroNekoYuriya (@KuroNekoYuriya) (จากตอนที่ 5)
      11 มีนาคม 2562 / 19:16
      ตอนนี้สั้นกว่าตอนก่อนๆจริงครับ -3-
      #30-1
  3. #29 gaffygb (@gaffygb) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 14:52

    โอเย~~~~คุณครูแลดูดจีย์~~เพนซี่จะร้องเพลงอะไรให้ฟังกันนะ//รู้สึกสมน้ำหน้ามัลฝอ--เอ้ยมัลฟอย
    #29
    2
    • #29-1 KuroNekoYuriya (@KuroNekoYuriya) (จากตอนที่ 5)
      11 มีนาคม 2562 / 19:16
      เพนซี่ : อุ๊บ. . .คิกๆ มัลฝอย ! ฮ่าๆๆ

      เอ่อ อะแฮ่ม. . . อืม. . . ส่วนเรื่องเพลงนั้น คิดๆไว้แล้วแหละว่าจะร้องเพลงอะไร แต่ต้องรอได้โอกาสร้องต่อหน้าก่อน จะใส่อารมณ์หนักๆให้มัลฝอยฟังแล้วหน้ากากสลีธรินแตก และเสียใจ เสียดายที่ทิ้งเพนซี่ไปให้ได้เลย !
      #29-1
  4. #28 Chaac (@Lusine) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 13:19
    อยากเห็นตอนเพนซี่ร้องเพลงต่อหน้ามัลฟอยซะแล้วสิ~
    #28
    1
    • #28-1 KuroNekoYuriya (@KuroNekoYuriya) (จากตอนที่ 5)
      11 มีนาคม 2562 / 19:14
      เพนซี่ : เราก็อยากร้องเพลงอัดหน้ามัลฟอยไวๆเหมือนกันนะ แต่ต้องรออีกสักพัก. . .
      #28-1