[Fiction Harry Potter] Pensy The Musical [Yuri : Pensy x OC ]

ตอนที่ 59 : Pensy the Musical • Unremitting Sorrow บทที่ 25 : ที่ฉันเคยยืน ♪

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 439
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    2 ส.ค. 62

Pensy the Musical • Unremitting Sorrow บทที่ 25 : ที่ฉันเคยยืน


 

วันพุธที่ 14 มิถุนายน 1995 อีกเพียง 10 วันเท่านั้นก็จะเป็นวันประลองเวทไตรภาคี ภารกิจที่ 3 และตอนนี้วง 3 Rocks ของฉันก็กำลังจะขึ้นแสดงเพลงเปิดการแสดง


 

เพลงที่ฉันเลือกไว้ตอนแรก เป็นเพลงต้นฉบับที่ช้า ซึ้ง และเศร้า ที่ผุดขึ้นมาในหัวตอนที่ฉันนอนหลับฝัน แล้วเห็นเพนซี่เจ้าของร่างยืนเหม่อมองเหนือพื้นทะเลสาบที่กลายเป็นน้ำแข็ง ภายในน้ำใต้ทะเลสาบที่ยังไม่ได้แข็งจนเหมือนแผ่นกระจก มีรูปถ่ายของพ่อมดแม่มด ที่จะเป็นรูปเคลื่อนไหวซ้ำๆในท่าตอนกดบันทึก และตอนกดเสร็จแล้ว เข้าทำนองไฟล์ Gif เวอร์ชั่นปรินท์ลงแผ่นกระดาษนั่นแหละ

 


ภาพถ่ายภายใต้ทะเลสาบ เป็นความทรงจำระหว่างเธอกับมัลฟอย ที่เธอพยายามปิดกั้นเอาไว้ไม่ให้กลับไปนึกถึง ฉันเดินไปยืนข้างๆเพนซี่ด้วยร่างที่เป็นชายวัยรุ่น โดยไม่พูดอะไร เพราะไม่แน่ใจว่านี่เป็นฝันเพ้อๆ หรือห้วงความฝันที่ฉันได้มาเจอกับวิญญาณเพนซี่เจ้าของร่างกันแน่

 


“ มิตร. . . ฉันควรทำยังไงดี” เพนซี่ทักฉันทั้งๆที่สายตายังจดจ้องไปในภาพต่างๆที่ลอยอยู่ใต้แผ่นน้ำแข็ง

 


“ มีตัวเลือกแค่กลับไปหา หรือจะก้าวต่อไป” ฉันตอบ เพนซี่พยักหน้าช้าๆ ก่อนจะหันมามองด้วยใบหน้าที่น้ำตาเริ่มเอ่อปริ่มๆดวงตาที่ดูเศร้าและสับสน

 


“ ฉันอยากไปยืนข้างๆมัลฟอย อีกสักครั้ง ก่อนจะบอกลา. . . แต่คงเป็นไปไม่ได้ล่ะนะ. . .” เพนซี่พูดช้าๆ ก่อนจะกระโดดลงไปในทะเลสาบกะทันหันจนฉันตกใจ  กระโดดตามไปพยายามคว้าเธอไว้โดยลืมทุกอย่างเลยว่าถ้าตกไปกระแทกน้ำแข็งทั้งคู่จะเจ็บไหม ควรใช้คาถาไหนช่วยอะไร แต่ตอนนี้ตัวฉันไปก่อนความคิดที่จะไตร่ตรองอะไรๆได้ พอรู้ตัวอีกที ฉันก็กลิ้งตกเตียง  . . . และก็โดนน้องๆสึยามะ กับมิลลี่ แดฟเน่ล้อเรื่องนี้ไปทั้งวัน

 


คำพูดของเพนซี่ ได้ทำให้ฉันเลือกที่จะร้องเพลงที่มีเนื้อหาตรง. . . แต่พอซ้อมๆอยู่ กลับโดนครูซาร์ทสั่งห้าม เพราะมันดูเศร้าเกิน จนฉันอาจร้องไห้ได้ แต่ฉันอยากร้องนี่นา ! ก็เลยต่อรองได้ในที่สุด และวันนี้ ฉันกับวง 3 Rocks ก็พร้อมจะเล่นเพลงๆนี้ ที่ถูกปรับสภาพเป็นเพลงร็อคแล้ว

  


“ฮู้ววว ฮู ฮุวววว ฮู๊ ฮู้ววววววววววววววว” 


ฉันฮัมเพลงเสียงสูงก่อนกลอง เบส กีตาร์จะขึ้นบรรเลง และท่อนจำประจำเพลงนี้ สองท่อนแรกก็ถูกขับร้องออกมา

 

“ ชีด๊า ดา ชีด๊า ดา ชีด๊า ดา~

ชีด๊า ดา ชีด๊า ดา ชีด๊า ดา~

 


ผู้ชมหลายคนทำหน้างงๆ ว่าฉันร้องอะไรกันแน่ แต่ที่ทำเอาฉันหลุดขำออกมาคือเสียงฝาแฝดตัวแสบ

 


“ มันคือคำธรรมดาๆ ?”

“หรือคาถาแปลกๆในภาษาอื่นหรือเปล่า??”

 


ทำเอาห้องโถงหัวเราะกันครืน แต่ฉันก็รวบรวมสมาธิ และร้องเพลงต่อได้

 


“ มองดูน้ำ ที่ไหลไป~

 มันไหลไป ไม่มีวันย้อนคืน ~” 


เกวาลีนโซโล่กีตาร์เดี่ยวในสองท่อนนี้ ก่อนเบส กลองจะบรรเลงตามในท่อนถัดไป



“ จากตรงนี้ที่ฉันยืน มองเห็นเธอไม่มีวันย้อนมา

จะบอกกับเธอว่าเสียใจ ขอแก้ไขที่ทำแต่ปัญหา~

 แต่ว่ามันก็ช้า รักคงไหลเลยไปไกลได้แค่ฝัน!


และจังหวะเพลงที่ธรรมดาๆ ไม่ช้า หรือเร็ว ก็เร่งเครื่องขึ้นในท่อนฮุค

 


“ อยากยืนตรงนั้นที่ฉันเคยยืน

 ที่มีคนอื่นอยู่เคียงเธอข้างกาย!

 อยากเป็นคนนั้น~  ครึ่งวันก็ดีใจ

ได้เอาใจใส่ ได้ชดใช้เรื่องที่ผ่าน

ได้บอกว่าฉันรักเธอ. . .”

 


ชีด๊า ดา~ ชีด๊า ดา ชีด๊า ดา~


เพลงดำเนินต่อในจังหวะเร็ว ไม่มีท่อนพักหลังฮุคแบบเพลงอื่นๆ แต่เหลือแค่เวนิกที่ดีดเบสโซโล่ในสองท่อนแรก

 


“ จากตรงนี้ยังพบเจอ


ยังเห็นเธอ ยังคงได้ทักทาย~” 


และวงดนตรีก็บรรเลงกันต่อในจังหวะเร็วๆสนุกๆ

 


“ แต่วันนี้ มันเหมือนไกล มันแสนไกล และมองได้แค่ตา~” 


จังหวะเพลงดรอปลงมานิดหน่อยในท่อนถัดไป พร้อมกับการร้องที่เน้นคำท้ายลากยาวขึ้น



“ จะบอกกับเธอว่าเสียใจ ~

ขอแก้ไขที่ทำแต่ปัญหา  โว้วว โฮ้~

แต่ว่ามันก็ช้า. . . รักคงไหลเลยไปไกลได้แค่ฝัน”


อัซลินเคาะสแนร์สองครั้งให้จังหวะตามที่เราซ้อมกันไว้ และในถ่อนถัดไปนั้น. . .


 

“ อยากยืน. . .” ทุกคนบนเวทีกระโดดพร้อมกัน ยกเว้นมือกลองอย่างอัซลินไว้คนหนึ่งล่ะนะ เรียกเสียงปรบมือดังกระหึ่มเลยล่ะ


 “. . . ตรงนั้นที่ฉันเคยยืน  ที่มีคนอื่นอยู่เคียงเธอข้างกาย

อยากเป็นคนนั้น ครึ่งวันก็ดีใจ          

 ได้! เอาใจใส่

 ได้!! ชดใช้เรื่องที่ผ่าน 

ได้!!! บอกว่าฉันรักเธอ~

โว้ว โฮว โว้ว โฮ. . .”



ฉันวิ่งไปทางฝั่งขวาของเวทีระหว่างที่กีตาร์โซโล่กันสองคน พร้อมโบกมือคนดูเกือบยี่สิบวินาที  ก่อนจะร้องทั้งๆที่ยืนตรงนั้นไปเลย



“ อยากบอกกับเธอว่าเสียใจ ~

ขอแก้ไขที่ทำแต่ปัญหา

แต่ว่ามันก็ช้า. . .รักคงไหลเลยไปไกลได้แค่ฝัน””



ฉันวิ่งกไปตรงกลางเวที คนอื่นคงคิดว่าฉันจะวิ่งไปฝั่งซ้ายหน้าโต๊ะสลิธีรินบ้าง แต่ทุกคนก็แปลกใจเมื่อเห็นฉันเดินไปนั่งเปียโน เสียงดนตรีทั้งหมดเงียบลงแบบช้าๆ ก่อนที่ฉันนั่งลงจะบรรเลงเปียโน พร้อมร้องท่อนถัดไปแบบช้าๆ



“ อยากยืนตรงนั้น~ ที่ฉันเคยยืน . . .ที่มีคนอื่น. . .อยู่เคียงเธอข้างกาย~

 อยากเป็น~คนนั้น!  ครึ่งวันก็ดีใจ!!  ได้เอาใจใส่!

 ได้ชดใช้เรื่องที่ผ่าน ! ได้บอกว่าฉัน. . .รัก. . .เธอ~”



จากนั้นกีตาร์ก็ดีดต่อ ตามด้วยเบสและกลอง พร้อมๆกับฉันที่บรรเลงเปียโนในจังหวะเร็วเท่ากับคนอื่นๆ และเพลงก็จบลงพร้อมกับม่านที่ปิดฉากการแสดงในวันนี้



สิ่งแรกที่ฉันถูกทักจากเพื่อนๆวิชาการดนตรี เมื่อเดินกลับไปห้องพักหลังเวทีก็คือ



“ ช่วยขึ้นแสดงเพลงแบบปกติๆหน่อยเถอะ !


______________________________________________


เสียดาย  เพลงที่ฉันเคยยืน ver cover ที่ใช้อ้างอิงในการเขียนตอนนี้

 หายจาก youtubeไปแล้ว orz

https://www.youtube.com/watch?v=WJBBz2ZiQuA


นี่แหละนะ ข้อเสียของการเขียนรวดเดียวจบภาคแล้วค่อยทยอยอัพ

พอจะอัพที อ้าว หาย เป็นเพลงแรกที่หายด้วย ฮ่าา

แต่ก็ไม่เปลี่ยนเนื้อเรื่องหรอกนะ เพราะชอบแบบนี้


นับถอยหลัง : 4 ตอนจบภาค


ในเดือนสิงหาคม ผมจะอัพนิยาย 2 เรื่อง+แฟนฟิค 1เรื่องล่ะ


Persephone Order ภาคฤดูใบไม้ร่วง เดือนสอง อัพวันเว้นวัน

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1761032

SoulOrbChronicle ภาค 5 อัพวันเว้นวัน

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1748399

Tale of Thrae ภาค 13 อัพวันเว้นวัน (จบภาคแล้ว แต่แปะลิงค์ไว้โปรโมต)

+ยังเขียนตอนใหม่ไม่ได้เลย เผลอๆเดือนนี้จะไม่ได้อัพเรื่องนี้ด้วย orz

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1462315




Fiction : Pensy The Musical ภาค 2 อัพจันทร์ พุธ ศุกร์

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1925840



ฝากกดไลค์ ติดตามเพจของผมด้วยน้าาา

เวลามีการเลื่อนอัพ งด ดองอะไร ผมก็จะแจ้งในเพจนี่แหละ

https://www.facebook.com/w.kuronekoyuriya/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

399 ความคิดเห็น