คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Thorki SF] Eternity [AVG:Infinity War Spoiler Alert]

อินฟินิตี้วอร์จบ แม่ยกธอร์กิไม่จบค่ะ !!! (สปอยหนักมากค่ะ ดูหนังก่อนค่อยอ่านนะคะ)

ยอดวิวรวม

3,295

ยอดวิวเดือนนี้

6

ยอดวิวรวม


3,295

ความคิดเห็น


17

คนติดตาม


186
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  29 เม.ย. 61 / 19:23 น.
นิยาย [Thorki SF] Eternity [AVG:Infinity War Spoiler Alert] [Thorki SF] Eternity [AVG:Infinity War Spoiler Alert] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Title : Eternity 
Paring : Thor x Loki
Rating : R
Notice : Avengers Infinity War Spoiler Alert
Author : กางเกงเอวสูงของอิพี่


เป็นฟิคสั้นอ้างอิ้งเนื้อหาในอินฟินิตี้วอร์ค่ะ ใครยังไม่ได้ดูหนังอย่าเพิ่งอ่านนะคะ 


แนะนำตัวละคร


Thor



Loki



เนื้อเรื่อง อัปเดต 29 เม.ย. 61 / 19:23


E t e r n i t y




ข้ารักท่านพี่นะ..





ข้าได้ยินประโยคนั้นอย่างชัดเจนแม้ว่าเขาจะกระซิบแผ่วเบาดั่งสายลมพัดผ่าน โลกิอิดออดอยู่นานกว่าจะยอมพูดออกมาให้ข้าฟัง



ในตอนนี้ดวงดาวกำลังส่องแสงระยิบระยับ มองเห็นได้ผ่านกระจกทุกบานของยานลำนี้ แต่ข้ากลับไม่เห็นสิ่งใดนอกจากดวงตาของเขา ดวงตาที่ข้าหลงรักมาตั้งแต่จำความได้



ข้าสัมผัสใบหน้าเขา เกลี่ยผิวแก้มละเอียดอยู่แบบนั้น ร่างกายของเรายังคงเปลือยเปล่า ส่วนหนึ่งของข้ายังคงอยู่ในร่างกายของเขา



“พูดให้ข้าฟังอีกสิ.. โลกิ”



“หลายวันมานี้ ข้าพูดให้ท่านฟังเป็นร้อยครั้งแล้ว พี่ข้า” โลกิไม่ได้ว่าอะไรที่ข้ายังคงไม่ถอนตัวออกมา เขายกมือไล้ไปตามกรอบหน้าของข้าช้าๆ



“เจ้าก็รู้ว่านั่นไม่พอ”


“ช่างโลภมาก—” เขายิ้ม 



“แค่อยากฟัง ข้าผิดหรือ ?”


“ข้าก็ยังไม่ได้พูดอย่างนั้นเสียหน่อย” โลกิมองตาข้า “ก็ได้—” เขาจรดหน้าผากเข้ามาเบาๆ  

“ข้ารักท่าน ท่านพี่..”

“พูดอีก..”

“..ข้า..รักท่าน”


ข้าเอาแต่ใจ ข้ารู้ แต่ข้าชอบฟังสิ่งที่เขาพูด คำพูดที่มีไว้เพื่อข้าคนเดียวเท่านั้น


“พูดอีก.. อ๊ะ !” อยู่ๆข้ารู้สึกได้ถึงแรงบีบรัดจากโลกิ เขาจงใจทำมัน “อะ—อะไรของเจ้า ?”


“กำราบคนมักมากกระมัง” เขาหัวเราะ


“คิดว่านั่น ไม่ใช่วิธีที่ควรนัก” ข้าพลิกตัวขึ้นมาคร่อมร่างของโลกิ “คิดว่าเจ้าจะรู้ดีเสียอีก”


“แน่นอนข้ารู้..” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ประสานมือเข้ากับข้า “ข้ารู้ดีที่สุด ว่าพี่ต้องการข้า มากแค่ไหน” เรียวแขนของเขาโอบลำคอข้าแล้วดึงเข้าไปใกล้ “ข้าเองก็ต้องการท่าน..พี่ข้า”



“โลกิ..” 




ข้าจุมพิตเขา เริ่มขยับสะโพกเข้าหาอีกครั้ง โลกิส่งเสียงครางตอบรับอย่างพึงใจ


“....อ๊ะ.. อา.. ท่านพี่” เขากอดข้าไว้แน่นทุกครั้งที่ข้าย้ำกาย


“โลกิ..” ข้ากระซิบ เสียงทุ้มต่ำ “มีเรื่องหนึ่ง..ข้าอยากจะขอ..” 


“อือ ? .. อ..อา” โลกิกัดริมฝีปาก เอ่ยอย่างยากลำบาก 



ข้าเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือสัมผัสใบหน้าแดงเรื่อของเขา 




“จากนี้..อย่าทำอะไรโง่ๆอีก.. รับปากข้าจะได้ไหม..”


โลกิมองข้า เขาไม่พูดอะไร


“ข้ารักเจ้านะ โลกิ..” ข้าก้มลงไปที่หมอนจนผิวแก้มของเราสัมผัสกัน “ข้าเชื่อว่าเจ้าเองก็รู้เรื่องนี้ดีที่สุด”


“ข้ารู้ ท่านพี่..” โลกิยกมือสัมผัสเส้นผมของข้าเบาๆ “แต่เป็นเพราะข้าคือเทพแห่งความลวง.. ดังนั้นข้าจึง—” เขาเม้มปากน้อยๆ “จึงไม่อาจ..รับปากพี่ได้”


“ข้าไม่อยากเสียเจ้าไปอีกแล้ว” น้ำเสียงข้าอู้อี้ “ครานั้นที่เจ้าหลอกว่าตาย น้ำตาข้าคือความจริง.. หัวใจข้าสลาย โลกิ…” 


โลกิค่อยๆประคองใบหน้าข้าขึ้นมา “ท่านพี่..” 



“……”



“ข้าขอโทษ.. ที่ทำให้พี่เสียใจ มาตลอด”



“โลกิ..”



“แต่ข้าก็ยังอยู่ตรงนี้…” เขาประสานมือกับข้า แล้วดึงขึ้นมาแนบที่แก้ม “ท่านพี่ยังสัมผัสข้าได้ไม่ใช่หรือ ? รู้สึกได้ใช่ไหม ว่าข้ายังอยู่กับพี่ตรงนี้”



“…โลกิ” 



ยิ่งสัมผัสของเขาชัดเจนมากเท่าไหร่



หัวใจของข้าก็ยิ่งบีบรัดมากขึ้นเท่านั้น



เป็นการบีบรัดที่มีความสุข แต่กลับแฝงไว้ด้วยความทุกข์ทรมาน



ข้าไม่เคยเข้าใจมันเลย จนกระทั่ง..





ร่างไร้วิญญาณของเขากระแทกลงกับพื้นต่อหน้าข้า


ราวกับโลกทั้งใบพังพินาศลงไปกับตา โลกของข้า แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในความมืดมิดของข้า ได้ดับสลายจนมองไม่เห็นสิ่งใดอีกเลย


โลกินอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น รอบกายเขามีแต่เศษซากปรักหักพัง ข้าพยายามลากสังขารอันบอบช้ำไปหาเขา ในใจหวังเพียงว่า หากข้าเรียกเขาเหมือนทุกครั้ง เขาจะตื่นมายิ้มให้ข้า หรือไม่ก็ด่าที่ข้ารบกวนเวลานอนของเขา



แต่บางครั้ง


ความเป็นจริงชัดเจนกว่าทุกสรรพสิ่งในจักรวาล 


และมัน.. โหดร้ายเหลือเกิน




ผิวกายของเขายังคงอุ่นเหมือนวันวาน ข้าโอบกอดร่างของเขาไว้ หยาดน้ำใสค่อยๆร่วงหล่นลงมาจากดวงตา หยดแล้วหยดเล่า ข้าไม่อาจรู้สึกได้ถึงเสียงหัวใจของเขา ไม่มีอีกแล้ว…

ถ้าหากตอนนั้นเจ้าไม่ยอมให้ธานอสปลิดชีวิต ชะตากรรมของข้าจะเป็นเช่นไรนะ ? 

อาจไม่มีร่างของข้าล่องลอยอยู่ท่ามกลางเศษซากของยานที่แตกสลาย แต่ยังมีลมหายใจเช่นนี้หรือเปล่า— เจ้าคงรู้ว่าธานอสสังหารข้าได้ แต่แรงระเบิดจากยานไม่อาจทำอะไรข้าได้

เจ้าจึงเดินเข้าหาเคียวแห่งความตาย… เพื่อปกป้องข้า…

นั่นคือเหตุผลของเจ้าใช่ไหมโลกิ.. 

อายุขัยของเจ้ายังไม่ถึงครึ่งหนึ่งเลยด้วยซ้ำ วันที่เราต้องจากกันตลอดกาล… มาถึงเร็วเกินไป ..จะให้ข้าหายใจต่อไปได้อย่างไร ในเมื่อหัวใจของข้าได้ตายไปพร้อมกับเจ้าแล้ว 


โลกิ…


ข้ารักเจ้า


รักเจ้าเหลือเกิน 



น้องพี่…






. . .



“ธานอสน่ะแข็งแกร่ง เจ้าคิดว่าภารกิจนี้จะสำเร็จรึ ธอร์ เจ้าอาจตายก็ได้”


“หากไม่มีอาวุธ ยังไงข้าก็ต้องตายเพราะมัน..อยู่ดี”


“ธอร์..”


“ข้าน่ะ อายุ1500ปี เคยสู้เพราะถูกหมายชีวิตมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยมีผู้ใดทำสำเร็จเพราะชะตาลิขิตให้ข้ารอด—ธานอสมันก็แค่ไอ้สารเลวอีกคนที่รอให้ข้าแก้แค้นเท่านั้น”


“ข้ารู้แต่— ถ้าหากครั้งนี้ ชะตาไม่ได้ลิขิตแบบนั้นล่ะ..?”



ธอร์หันมองร็อคเก็ต สหายร่วมทางไปยังดาวไนดาเวลเลียร์ สถานที่เพียงแห่งเดียวที่เขาสามารถสร้างอาวุธที่มีอำนาจพอจะต่อกรกับธานอสได้

“หากไม่เป็นดังนั้น.. แล้วข้ายังมีอะไรให้สูญเสียอีกหรือ ?”

ธอร์ไม่รู้ตัวเลยว่าน้ำตาไหลออกมาเมื่อไหร่ ใบหน้าของน้องชายที่เขารักปรากฎขึ้นมาในห้วงความคิด โลกิคือเหตุผลเดียวที่ทำให้เขายังหายใจอยู่ได้ 


การตายของโลกิจะต้องไม่สูญเปล่า เขาสาบานกับตนเองแล้ว


เขาจะต้องนำชัยชนะกลับมาเพื่อโลกิให้จงได้




N I D A V E L L I R


“ต้องใช้เวลาเท่าไหร่ถึงจะหลอมอาวุธได้ ?”

“ก็สองสามนาที ทำไมหรือ ?” อีทรีไม่เข้าใจเทพเจ้าสายฟ้าผู้นี้นัก เขาเพิ่งบอกไปหยกๆว่าวงแหวนที่ต้องใช้รับพลังจากดวงดาวมันใช้การไม่ได้


“ข้าจะเข้าไปยันเปิดไว้ให้”


“เข้าไปฆ่าตัวตายชัดๆ”



ธอร์รู้ดี ถึงจะเป็นเทพเจ้าก็ใช่ว่าจะรับแรงกดอันมหาศาลจากดาวทั้งดวงได้ เขาอาจจะตายอย่างที่อีทรีว่า แต่เขาไม่กลัวหรอก ดีเสียอีก โลกิอาจจะกำลังคอยเขาอยู่ก็เป็นได้


วินาทีที่แรงเผาไหม้อันมหาศาลจากดวงดาวแผดเผาร่างกายเขา มันช่างเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ทรมานจนเขาอยากจะตายไปเสียให้พ้น แต่ถ้ายอมแพ้ตอนนี้ เขาก็จะไม่มีโอกาสทวงคืนความยุติธรรมจากธานอสได้อีกเลย


“ธอร์ !! แข็งใจไว้ !” อีทรีตะโกน เขาเร่งมืออย่างสุดความสามารถ


แม้หัวใจจะยังสู้.. แต่ร่างกายธอร์ก็ไม่อาจทนไหวได้อีกแล้ว ร่างที่เต็มไปด้วยรอยเผาไหม้ของเขาลอยไปกระแทกกับพื้นหินแล้วแน่นิ่งไป


“ธอร์ !”

โลกิ.. ข้าขอโทษ..



ขอโทษ..









‘ท่านพี่…’


‘…….?’


‘ท่านพี่จะมานอนแบบนี้ไม่ได้นะ’


‘โล..กิ ?’ 


ธอร์ค่อยๆปรือตาขึ้นมา เขากำลังนอนหนุนตักโลกิอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ในแอสการ์ด มันคือสถานที่ที่พวกเขาวิ่งเล่นด้วยกันตอนเด็กๆ ที่เดียวกับที่เขาถูกงูน้อยจำแลงใช้มีดแทงตอนอายุ8ขวบนั่นเอง


‘ข้าตายแล้วหรือ ?’


‘ยัง.. แต่คงใกล้แล้ว’ 


‘งั้นหรือ ?’ ธอร์ยิ้ม ‘ดีจัง’


‘ดีบ้าอะไร’ โลกิเขกหัวผู้เป็นพี่เต็มแรง แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่สะเทือนแม้แต่น้อย


‘โลกิ.. ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน’


‘ข้าเองก็…’ โลกิลูบเส้นผมตัดสั้นของธอร์ ริมฝีปากเรียวเม้มเข้าหากัน ดวงตาสีฟ้าเศร้าลงกว่าทุกครั้ง ‘—ข้าก็คิดถึงพี่’


‘ข้าจะอยู่กับเจ้าที่นี่ โลกิ’


‘พี่ยังทำ เช่นนั้นไม่ได้—’


‘ข้าไม่เข้าใจ’ ธอร์ลุกขึ้นมานั่งอยู่ระดับเดียวกับโลกิ ‘หรือเจ้าไม่อยากอยู่กับข้าแล้ว ?’


‘แน่นอนข้าอยากอยู่กับท่านพี่..’ ใบหน้าขาวซีดของโลกิกำลังเปื้อนม่านน้ำตา น้ำตาที่ยังไม่มีทีท่าจะหยุดไหล ‘อยากอยู่..มากกว่าอะไรทั้งหมด’


‘โลกิ’ ธอร์ดึงน้องชายเข้ามากอด เขาลูบศีรษะปลอบใจราวกับอีกฝ่ายอายุแปดขวบเหมือนครั้งวันวาน ‘ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องเศร้าเพียงลำพัง ข้าจึงเลือกจะอยู่ที่นี่’


‘ข้ารู้.. ท่านพี่’ โลกิพยักหน้าเบาๆ เงยหน้าขึ้นมาสบตากับพี่ชาย เขายังคงร้องไห้ ‘แต่เป็นเพราะ.. ข้าทำให้ผู้บริสุทธิ์มากมายต้องตาย เพียงเพราะความเขลาของข้า’


‘โลกิ..’


‘ข้าเกือบทำให้พี่ต้องตาย ข้าขอโทษที่หยิบอัญมณีชิ้นนั้นมา ข้า—” 




ริมฝีปากของโลกิถูกทำให้หยุดเพราะสัมผัสจากจุมพิตอันอ่อนโยนของพี่ชายผู้เป็นที่รัก 





‘—เจ้าใช้ชีวิตของเจ้าปกป้องข้าแล้ว ไม่ใช่หรือโลกิ’



‘ท่านพี่—’ โลกิหลับตาลง ตอบรับจุมพิตที่เขาสุดแสนจะคิดถึง 

‘เจ้ามีเรื่อง อยากให้ข้าช่วย ใช่ไหม ?’

โลกิพยักหน้าน้อยๆ ‘ข้าอยาก.. ไถ่บาปที่ได้กระทำ’ เขากุมมือพี่ชายจนแน่น ‘ได้โปรด.. ปกป้องคนที่เหลือในจักรวาลนี้ แทนข้าด้วย..ท่านพี่’ 


ธอร์ลูบเส้นผมหยักศกของโลกิ ค่อยๆจุมพิตที่หน้าผากผู้เป็นน้องอย่างนุ่มนวล 



‘ข้าจะปกป้องทุกคน..เพื่อเจ้า’ เขายิ้มให้คนสำคัญของเขา มองดูใบหน้าอีกฝ่ายอยู่แบบนั้น ‘—และวันหนึ่งหากเวลาของข้ามาถึง.. ข้าจะกลับมาพบเจ้าอีกครั้ง เราจะอยู่ด้วยกันชั่วนิรันดร์ โลกิ ข้าสัญญา..’



“! ! !” 



ธอร์สะดุ้งตื่นขึ้นมา ในมือของเขากำฆ้อนรูปร่างประหลาดเอาไว้แน่น สตอร์มเบรกเกอร์คือชื่อของมัน อีทรีสร้างอาวุธให้เขาสำเร็จแล้วจริงๆ 


“....โลกิ”


ความโศกาทั้งมวลคือปณิธานอันแรงกล้าให้เขายืนหยัดขึ้นสู้ เป้าหมายชีวิตนับจากนี้ชัดเจนเฉกเช่นตะวันกำลังสาดแสงในความมืดมิด 


เขาจะรักษาชีวิตที่โลกิปกป้องไว้เพื่อช่วยผู้คนที่เหลืออยู่ให้ได้.. ลมหายใจทั้งหมดนี้มีไว้เพื่อโลกิเท่านั้น.. 



‘..ข้าเชื่อเหลือเกินว่าสักวันหนึ่งเราจะได้พบกัน น้องพี่’



‘ข้าเองก็เชื่อเช่นนั้น.. จนกว่าจะได้พบกัน.. ข้าจะรอพี่ จะรอ..ตลอดไป..’





THE END




Talk: สวัสดีค่ะ กางเกงเอวสูงของอิพี่ ค่ะ ก่อนอื่นขอกอดเมนน้องกิทุกคนที่เพิ่งปางตายจากการถูกทำร้ายในอินฟินิตี้วอร์มานะคะ T _ T เราว่าเราทำใจไว้แล้ว แต่พอถึงเวลานั้นจริงๆเราก็ทำใจไม่ไหวอยู่ดีค่ะ เราร้องไห้จนดูหนังช่วง30นาทีแรกไม่รู้เรื่องเลย ยังไม่อยากทำใจเชื่อเลยว่าโลกิไม่อยู่แล้วจริงๆ ทั้งหมดทั้งมวลมันเลยทำให้เราเขียนฟิคเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อระบายความอัดอั้น เราสงสารพี่ท้อมากค่ะ เราร้องไห้ตามเลยตอนพี่ท้อร้องไห้ คำพูดและความรู้สึกของพี่ท้อแทนใจเราหมดทุกอย่างแล้วค่ะ เจ็บปวดขนาดนั้นแต่ต้องพยายามทำตัวเข้มแข็ง พยายามทำตัวบ้าๆบอๆ มันจะกระชากใจแม่ยกธอร์กิไปถึงไหนคะมาร์เวล ถ้าถามว่าใครตายในเรื่อง กูนี่แหละค่ะที่ตาย ฮืออออ T _ T

ปล. จะกลับมาลง KillChalla : ARCHANGEL ต่อเร็วๆนี้นะคะ ขอโทษที่หายไปหลายสัปดาห์นะคะ เราป่วยมากมาย เขียนไม่ได้เลยค่ะ ฮือ ขอโทษจริงๆนะคะ 


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ กางเกงเอวสูงของอิพี่ จากทั้งหมด 12 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

17 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 11:48
    อ​ำ34ำ4ภะ4ำผ5ผพ555555​ที่​เรา​จะ​4​ภ​ะ​4 สวัสดี​ไ555555​3ำ4ำ​สวัสดี​ำ4ปะึ​ก​ด2ำำ​ถพปก
    #17
    0
  2. #16 AnnAnnie223 (@AnnAnnie223) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 20:36
    ไปดูมาแล้ว อ่านแล้วนึกถึงฉากนั้นเลยอ่ะ ฮือออ น้ำตาไหลเลย
    #16
    0
  3. วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 19:14
    โอ้ยยย ร้องไห้หนักกว่าตอนดูในโรงอีกกก เจ็บปวดดด ถึงจะทำใจไว้แล้วก็เถอะ แต่..มันก็ไม่ไหวน่ะแหละะ หัวตื้อเลยช่วงต้นเรื่องง ;_;
    #15
    0
  4. #14 `ช้อย (@miminekoza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 02:39
    ฮือออออออออ น้ำตาไหลเลยค่ะ เจ็บปวดหัวใจมาก รับไม่ได้จริงๆที่น้องไม่อยู่แล้ว โอ้ย เจ็บหัวใจT___T
    #14
    0
  5. #13 Yunnill (@14127703) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 21:20
    เราก็ร้องง ฮื่ออออ โลกิของเลาาาา
    #13
    0
  6. วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 02:25
    ร้องหนักมากอ่ะต้นเรื่อง แต่พอหลัง ๆ นี่ใครตายเราไม่สน แอบด่าตัวเองว่าเป็นคนใจบาปอยู่ ฮืออออออออ
    สงสารน้องงงง น้ำตาคลอเลย แงงงงง
    #12
    0
  7. #11 MasoJunG (@ratchanath) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 23:00
    ทำร้ายตัวเองมากๆเลยรัดน้องมากมันด็เจ็บมากน้องตายเราร้องไห้เกือบเก็บเสียงไม่ยุเลยไม่โอเคเลยไม่อยากให้น้องตาย
    #11
    0
  8. #10 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 11:01
    ขอบคุณมากเลยนะคะ ตอนดูอยู่ที่โรงทำใจไม่ได้เลย ร้องจนดูหนังต่อแทบไม่รู้เรื่อง แต่มันเป็นสิ่งที่ทำให้ทุกคนรู้ว่าโลกิรักพี่ขนาดไหน ดูน้องสิ ฮื่อ ใจสลายตามพี่เลย กอดกันแน่นๆนะคะ
    #10
    0
  9. วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 13:16
    โลกิเราให้นายกระทืบเลยเอา แต่ได้โปรดกลับมาเถิด ไม่เห็นแก่เรา ก็เห็นแก่พี่ธาร์เถิด ฮือออ
    #9
    0
  10. วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 11:56
    เราร้องให้มากตอนน้องโดนบีบคออยู่ในหนัง ฮืออออออ น้ำตาไหลเลยอ่ะ
    #8
    0
  11. #7 VV_Weerada (@Bowlingnaruk_) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:20
    รักโลกิ ร้องไห้สะอื้นพอเห็นน้องน้ำตาคลอ หวังว่าน้องจะกลับมาในภาคต่อไปนะคะ กลับมาอยู่กับพี่ธอร์ เราจะรอด้วยกันนะคะ //กอดไรต์
    #7
    0
  12. วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 01:34
    คือดูไปน้ำตาคลอไป เศร้าาาา
    #6
    0
  13. #5 :FramE (@frame594) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 16:35
    ฮื่อ นี่ก็ทำใจไว้แล้วว่สอาจเป็นน้อง แต่มันมาเร็วเกินไป ฮื่อ นี่ร้องไห้จนเพื่อยที่นังข้าง ๆ ต้องปลอบให้เงียบเพราะทั้งโรงเงียบมาก หวังแค่ให้น้องฟื้นขึ้นมา😭😭😭😭
    #5
    0
  14. #4 joxkerrx (@l3jokergirll3) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 14:35
    เราร้องจนคนในโรงหันมามองเลยค่ะ สงสารพี่ทอร์มาก ;------;
    #4
    0
  15. วันที่ 30 เมษายน 2561 / 12:53
    สงสาร 2คนเลย โชคชะตาช่างตลกร้าย
    #3
    0
  16. #2 buaholly (@buaholly) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 06:57
    ฟิคนี้เศร้าหนักมากค่ะฮืออออโลกิลูกแม่T_T
    #2
    0
  17. #1 Deeww (@pomiki) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 05:55
    เศร้าอ่ะ ไม่อยากให้โลกิตายเลย
    #1
    0