Fic KHR - Reborn

ตอนที่ 10 : 5927

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 ธ.ค. 51

นภาคือผู้โอบอุ้มทุกสิ่ง...ใช้สองมือกอดประคองปกป้องทุกอย่าง...

 

 

เพราะเหนือฟ้ายังมีฟ้า...แล้วจะมีใคร...โอบอุ้มนภา

 

 

  

กลางดึกภายในฐานทัพใต้ดินวองโกเล่

 

  

...ฮึก...ฮึก...ฮึก...

 

  

เสียงกลั้นสะอื้นของเด็กชายที่อายุไม่เข้ากับยุคสมัย  หากการล่าวองโกเล่ยังคงดำเนินต่อไปก็ไม่มีวันที่ซาวาดะ สึนะโยชิจะข่มตาหลับ

 

  

คนสำคัญ...ทั้งคุณแม่...เคียวโกะจัง...กับพวกฮารุ...

 

  

พระผู้เป็นเจ้า...ช่วยคุ้มครองพวกเขาด้วย...คุ้มครองพวกเขาแทนนภาไม่ได้เรื่องคนนี้ด้วย

 

   

ต่ำลงไปที่เตียงชั้นล่าง  โกคุเทระ ฮายาโตะกำหมัดแน่น

 

  

 ทั้งโมโหทั้งโกรธตัวเองใน10ปีข้างหน้า  ทั้งที่เขาเป็นผู้พิทักษ์แต่รุ่นที่10กลับไปนอนในโลง 

 

  

เขาเป็นผู้พิทักษ์ภาษาอะไรกัน  วันนี้ก็ปล่อยให้รุ่นที่10โดนผู้หญิงคนนั้นโขกสับ

 

  

ที่สำคัญ...เวลาที่รุ่นที่10ร้องไห้  เขากลับทำอะไรไม่ได้เลย

 

  

ทั้งที่รุ่นที่10ไม่ได้ร้องเพราะเรื่องของตัวเอง  นภานั้นกว้างใหญ่และเข้มแข็งจึงไม่มีน้ำตาให้ตัวเองยามมีภัย  หากแต่นภาช่างอ่อนโยนจนน้ำตานั้นมาจากความรู้สึกที่ปกป้องคนสำคัญไม่ได้

 

  

ทั้งที่เป็นแบบนั้น...

 

  

รุ่นที่10ครับ!!!”

 

  

สึนะสะดุ้งเฮือก  ลนลานเช็ดน้ำใสๆที่ขอบตา  พยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นเมื่อต้องลงจากเตียงมาเผชิญหน้ากับผู้พิทักษ์แห่งวายุ

 

  

มะ...มีอะไรเหรอ โกคุเทระคุง ทำไมยังไม่นอน ระ หรือว่าเพราะผมปลุก...

 

  

โกคุเทระกุมมือเล็กไว้แน่น  บีบมันจนสึนะรู้สึกเจ็บ

 

  

รุ่นที่10 ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมอยู่ที่นี่ ผมจะอยู่ตรงนี้ จะอยู่ข้างรุ่นที่10ตลอดไป พอเช้าเราออกไปตามหาทุกคนกัน ผมเชื่อว่าพวกฮารุจะต้องปลอดภัย รุ่นที่10ไม่ได้อยู่คนเดียวนะครับ

 

  

ผู้พิทักษ์แห่งวายุรั้งนภาไว้ในอ้อมกอด 

 

ที่ผมทำได้มีแค่นี้ 

 

ผมไม่อาจคลายความกังวลของรุ่นที่10ได้ 

 

 

  ที่ผมทำได้คืออยู่เคียงข้าง  ไม่ให้รุ่นที่10ต้องเดียวดาย  

 

 ขอโทษนะครับ ผมช่วยรุ่นที่10ได้แค่นี้เอง  

 

 ไม่หรอก โกคุเทระคุง ช่วย...กอดผม แบบนี้อีกสักพักนะ   

 

สึนะฝังหน้าลงกับแผ่นอกกว้าง  ถึงความทุกข์จะไม่หายไปแต่อย่างน้อยก็มีคนปลอบโยน   

 

 

นภาคือผู้โอบอุ้มทุกสิ่ง...ใช้สองมือกอดประคองปกป้องทุกอย่าง...

 

 แม้เหนือฟ้ายังมีฟ้า...แต่เคียงข้างนภา...ยังมีวายุ พิรุณ อรุณ อัสนี เมฆา และสายหมอกอยู่เคียงข้าง

 

  


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


บทนี้ ขอภัย กะลงหลายวันแล้ว  แต่ระบบมีปัญหาเลยไม่ได้ลงสักที
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่าน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

471 ความคิดเห็น

  1. #434 พันปักษา (@vongolatsuna27) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2556 / 10:17
    สั้น แต่อบอุ่น อย่างที่ คห.369 ว่านั้นละ
    #434
    0
  2. #369 l88O ~ bansai !!!! (@love-1880-8018) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มกราคม 2555 / 21:06
     สั้นแต่อบอุ่น
    #369
    0
  3. #321 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มกราคม 2554 / 20:27
    อยากเป็นนภาบ้างจัง
    #321
    0
  4. #265 nnnn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มีนาคม 2553 / 16:13
    โอ๊ยยยยยยยย



    อยากเป็นนภา



    ที่มีวายุ พิรุณ เมฆา ฯลฯ เคียงข้าง



    5555+

    #265
    0
  5. #246 รักฮิ baริ เคียวya (@52152) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2553 / 12:55
    สั้นอ่ะ
    #246
    0