Fic KHR - Reborn

ตอนที่ 3 : D18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,749
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 ต.ค. 51

เรื่อง  ความรัก

 

หากโลกนี้ไม่มีความรัก...

 

หากสิ่งที่เรียกว่าหัวใจเป็นแค่สิ่งรั้งลมหายใจให้คงอยู่...

 

ความรู้สึกเช่นนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น... 

 

“หายากนะ ที่นายยืนเหม่อแบบนี้” 

 

ายร่างสูงเอ่ยทักอีกฝ่ายก่อน  แน่นอนว่าไม่มีคำตอบรับใดๆ  ซึ่งไม่ใช่สิ่งผิดวิสัย  แต่ที่น่าประหลาดคือไม่มีเสียงทอนฟาสีเงินแหวกอากาศเป้าหมายอยู่ที่การทำให้คนถามลงไปนอนจมกองเลือด 

 

นิ้วเรียวลูบผ่านเครื่องหน้าได้รูป  ปัดเส้นผมสีทองที่ระใบหน้าตามแรงลมที่พัดมา  ก่อนที่คนถามจะใช้มือข้างเดียวกันปัดเส้นผมสีนิลอย่างแผ่วเบา  เผยให้เห็นใบหน้าคมคายกับแววตาที่เกือบจะเรียกได้ว่าอ่อนโยนมากกว่าแววตาดุดันไร้ความปราณีเฉกเช่นทุกที 

 

อาจจะพอมีเสี้ยวเวลาให้ดีโน่ คาบัคโรเน่แปลกใจ  แต่ไม่มีเวลาสำหรับแกล้งแหย่ถึงดวงตาอ่อนโยนคู่นั่น 

 

เมื่อฮิบาริ เคียวยะเรียกคืนค่าความบังอาจมาถูกตัวแม้จะแค่สัมผัสเส้นผม 

ด้วยการจับกด... 

จับหัวอีกฝ่ายกดลงกับพื้น 

ถ้าไม่บังเอิญว่าที่นี่คือชั้นสาม

 

ถ้าไม่บังเอิญว่าตรงที่พวกเขาสองคนยืนอยู่คือขอบระเบียงไร้ราวกั้น

 

ถ้าไม่บังเอิญว่าคนถูกกดเสียหลักหน้าทิ่มออกไปนอกระเบียงกว่าครึ่งตัว

 

เสียงร้องโหยหวนอ้อนวอนขอชีวิตจากหัวหน้าแก๊งมาเฟียคงไม่ดังสะท้านไกลไปทั่วทุกคฤหาสน์วองโกเล่ 

 

“โอ๊ยๆ เคียวยะๆ ฉันขอโทษ ขอโทษๆ ไม่ทำแล้ว ฉันผิดไปแล้ว ช่วยฉันที อย่าผลักฉันตกลงไปนะ” 

“ชิ...” 

 

เสียงสบถเบาๆ  ตามด้วยแรงผลักที่คนถูกกดแทบหัวใจวายเมื่อหน้าตัวเองเอียงเข้าหาพื้นเพิ่มขึ้น   

แต่สุดท้ายก็รอดตาย 

 

ดีโน่ลอบถอนหายใจเบาๆ  นึกขอบคุณอะไรก็ตามแต่ที่ช่วยให้ลูกศิษย์ตัวแสบคนนี้ใจอ่อน  ยอมละเว้นชีวิตเขา  ดวงตาคู่สวยเหลียวมองแผ่นหลังองอาจของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นลูกศิษย์  ถึงจะไม่แน่ใจนักก็เถอะว่าอีกฝ่ายจะเห็นว่าเขาเป็นอาจารย์หรือเปล่า   

ฮิบาริ เคียวยะยังคงยืนนิ่ง  ยังความอึดอัดพอกพูนขึ้นในอกดีโน่เป็นอันมาก  ที่อึดอัดเพราะไม่รู้จะทำตัวยังไงดีถึงจะไม่มีทอนฟาลอยมา 

 

“...เคียวยะ...คุณเคียวยะ...คุณฮิบาริ เคียวยะครับ...” 

 

ดีโน่เปลี่ยนคำเรียกอีกฝ่ายให้สุภาพขึ้นเรื่อยๆ  จนตัวเองก็ชักไม่แน่ใจแล้วว่าใครเป็นอาจารย์ใครเป็นลูกศิษย์ 

 

“...ความรัก” 

 

เสียงกระซิบแผ่วเบาจนราวกับจะพูดให้สายลมฟัง  และสายลมก็พัดพาคำพูดนั้นลอยไปไกลจนชายผู้ได้สมญาม้าพยศไม่ได้ยิน

 

 “ขะ ขอโทษที เมื่อกี้ พูดว่าอะไรนะ” 

 

ครั้นถามไปก็กลัวทอนฟาลอยมากระทบบ้องหู  แต่ดูถ้าค่ำคืนนี้ฮิบาริ เคียวยะจะไม่อยู่ในอารมณ์ขย้ำใครให้ตายคามือถือทอนฟา 

 

“...ความรัก...คืออะไร” 

 

มันเป็นคำถามที่ไม่น่าเชื่อว่าจะหลุดจากปากฮิบาริ

 

เคียวยะดีโน่อึ้งไป18วิเป็นอย่างต่ำ  27วิ  59วิ  69วิ  80วิ  100วินาทีผ่านไป 

 

“ฉันมันบ้าเองที่ไปขอคำตอบจากคนอย่างนาย” 

 

ฮิบาริกระชากเสียง  ดูท่าต่อมความอดทนในการรอของเขาจะต่ำกว่า18วินาที 

ร่างบางที่โกรธขึ้นมาแบบไร้สาเหตุก้าวขาจะเดินออกไปจากดาดฟ้าคฤหาสน์วองโกเล่  ที่ที่เขาชอบออกมายืนรับลมยามที่พวกสัตว์กินพืชจับกลุ่มสุมหัวรวมกัน 

 

“เดี๋ยวสิ เคียวยะ” 

 

มือแกร่งรั้งข้อมือบอบบางของอีกฝ่ายไว้ได้ทัน

 

 “ฉันยังไม่ได้ตอบคำถามเลยนะ” 

 

นับเป็นเรื่องประหลาดครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ในรอบคืนนี้ที่ฮิบาริ เคียวยะยอมฟังคำคนอื่น 

 

“คำถามของนาย ฉันตอบได้ในความหมายของฉันเท่านั้น เพราะคำตอบนั้นนายต้องหาด้วยตัวเอง เคียวยะ...ความรักในความหมายของฉัน...” 

 

เสื้อโค้ดตัวหนาถูกถอดออกจากไหล่กว้าง  บรรจงคลุมให้ร่างบางอย่างทะนุถนอม  ใบหน้าหล่อคมเคลื่อนเข้าประชิดผิวขาวนวลของร่างเล็ก  ริมฝีปากได้รูปกระซิบที่ข้างหูหวังให้ส่งไปถึงหัวใจ 

 

“...คือทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ฉันจะมอบให้ชายที่ชื่อฮิบาริ เคียวยะเพียงคนเดียว” 

 

พลั่ก!!! 

 

“โอ๊ย!!!”


ดีโน่ลงไปนอนกองกับพื้นเย็นเฉียบกุมหัวร้องโอดโอยชนิดหมดมาดสุดหูรูดในที่สุดเขาก็ได้พบเรื่องปกติของเคียวยะในคืนนี้เสียทีไม่รู้สมควรดีใจหรือเปล่า 

 

ฮิบาริ เคียวยะก้าวฉับๆลงบันไดแบบรู้สึกว่ายังก้าวเร็วไม่พอ  ใบหน้าขาวนวลขึ้นสีแดงจัด  เสื้อโค้ดที่ไม่ใช่ของเขาโบกสะบัดชนิดจะปลิวก็ไม่แปลก  เมื่อเป็นเช่นนั้น  มือที่เพิ่งจับทอนฟาฟาดกบาลเจ้าของเสื้อดึงคอเสื้อโค้ดให้กระชับแน่นขึ้น  รอยยิ้มบางๆผุดขึ้นที่มุมปาก 

 

คำตอบของคำถามก็อยู่ในหัวใจของเขานั่นเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

471 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 มิถุนายน 2554 / 22:43
    อ้ายยย ท่านฮิเขิน กรี๊ดด พี่โน่น่ารักมากมาย
    ท่านฮิอ้ะ เขินรุนแรงจังนะ แต่ก็น่ารัก >///<
    #346
    0
  2. #335 -=::女神::=- (@-prair-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 11:35
    น..น่ารัก >////< มากมายๆๆ ><
    (ชอบจังหวะอึ้งจังฮะ 18 วิ 27 วิ 59 วิ 69 วิ 80 วิ 100 วิ
    อืมม...น่าจะมี 33 วิ 84 วิ 86 วิ อะไรด้วยนะคะ ฮิๆๆ ><)

    D18 บันไซ!!!
    #335
    0
  3. #329 wiwy kung (@nooviewwie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มีนาคม 2554 / 01:01
    เขินน่ารัก (?)
    #329
    0
  4. #238 รักฮิ baริ เคียวya (@52152) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มีนาคม 2553 / 10:52
    เขินรุนแรงจังเหะ
    18วิ 27วิ 59วิ 69วิ 80วิ 100วิ เอากันซะครบชุดเลยเหะ55+
    #238
    0
  5. #159 ยัยเด็กบ้าบอ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2552 / 14:44
    เขิลรุนแรงแฮะท่านฮิT~T
    #159
    0
  6. #142 keroro-19 (@keroro-19) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2552 / 15:11

    รักท่านฮิน๊าน่ารัก

    #142
    0
  7. #136 Kufufu (@kufufu13) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2552 / 01:18
    18วิ 27 59 69 80 100  ยกกันมาทั้งแก๊งเลยนะ คุฟุฟุ
    #136
    0
  8. #59 Trick_Art (@Trick_Art) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2552 / 11:16
    เคะแบบท่านฮิ...อายทีเสะหลบกันแทบไม่ทัน
    #59
    0
  9. #15 yoyopo03 (@yoyopo03) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2551 / 23:19
    18เคะ ( ที่เมะไม่ใช่เรียวเฮ ) จงเจริญ ( ชอบจัง เคะซึนน่ารักแบบนี้ แต่แอบอายโหดนะเนี่ย )
    #15
    0