คู่วุ่นลุ้นแผนรัก (HunBaek) (END)

ตอนที่ 28 : ทำทุกอย่างเท่าที่คนๆนึงจะทำได้ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    6 มิ.ย. 60

#27





รถหรูเคลื่อนมาจอดที่หน้าบ้าน เพื่อนรักรีบลงจากรถเเล้วเดินตรงเข้ามาในบ้านด้วยความเป็นห่วงเพื่อน

"เเบคมึงเป็นไงบ้าง"คยองซูรีบถามเมื่อเจอหน้าผม

"กูจะทำยังไงดีอ่า กูกับพี่คริสไม่ได้มีอะไรนอกจากเป็นแค่พี่กับน้องจริงๆนะมึง" น้ำตาไหลอาบเเก้มนวล

"แบคฮยอนนี่แก้มน้องโดนอะไรมา" พี่จงอินถามเมื่อเห็นแก้มผมเป็นรอยแดง

"ผม..ผมเดินชนประตูคับ"

"พี่ขอโทษนะแบคฮยอน แต่พี่ทนไม่ได้จริงที่ปกป้องคนแบบนั่น"พี่คริสเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าผมเอ่ยปากปกป้องคนตัวสูง

"มันเรื่องอะไรพี่คริสอธิบายให้ผมฟังหน่อย" จงอินถามคริสด้วยความอยากรู้

พี่คริสอธิบายให้พี่จงอินฟังตั้งเเต่เริ่มจนจบ พร้อมเอ่ยปากบอกว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องจริง เขาสาบานได้เลยว่าไม่มีอะไรนอก

ไปจากการเข้าใจผิดของพี่เซฮุนเท่านั่น พี่จงอินได้เเต่ถอนหายใจเพราะรู้ว่าเพื่อนตนเป็นคนอารมณ์ร้อน เวลาโกรธเซฮุนจะไม่สนใจหรือฟังอะไรทั้งสิ้น

เขาได้เเต่ขอโทษแบคฮยอนด้วยความรู้สึกผิด ส่วนแบคฮยอนเองก็ไม่ได้โกรธอะไรได้แต่คิดในใจว่าตนจะทำอะไรเพื่อให้คนตัวสูงรับรู้ได้ว่าเรื่อง

ทั้งหมดเป็นเเค่ความเข้าใจผิด

"เเล้วพี่ขึ้นเครื่องกี่โมงคับ"ผมหันไปถามพี่คริสเมื่อคุยกันจบ

"อีก1ชั่วโมงครับ ถ้าน้องยังไม่สบายใจก็ไม่ต้องไปส่งพี่หรอกครับ เดี่ยวพี่ไปแท็กซี่ก็ได้" พี่คริสพูดเเล้วลูบหัวเเบคฮยอนเบาๆ

"ไม่เป็นไรคับ ผมโอเค พี่คริสผมมีเรื่องจะขอร้อง อย่าเล่าเรื่องนี้ให้เเม่กับพี่อี้ชิงฟังได้ไหมคับ ผมไม่อยากให้มันเป็นเรื่องใหญ่ไปกว่านี้" 

พี่คริสเงียบไปครู่นึงก่อนจะถอนหายใจยาวแล้วพยักหน้าตอบตกลง

"ไงล่ะเพื่อนพี่ ทำเพื่อนผมเสียใจอีกจนได้ มึงไม่หน้าไม่หลงเชื่อใจเขาเลย"คยองซูหันไปดุพี่จงอินเเล้วหันมามองเพื่อน

"เอาเถอะครับ อย่าทะเลาะกันเลยนะเรื่องมันเกิดเเล้วพูดไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น" พี่คริสเอ่ยห้ามทันที

"ใช่ครับที่รัก อย่าโกรธพี่สิ พี่ไม่เกี่ยวนะ "พี่จงอินพยักหน้าเห็นด้วยกับพี่คริสรัวๆ

"ไม่เกี่ยวอะไร เห็นเถียงเเทนพี่เซฮุนตลอดไม่รู้ว่าพี่เซฮุนเป็นเมียหรือว่าผมเป็นเมียกันเเน่เนี่ย" คยองซูพูดพร้อมใช้สายตาค้อนมองคนรัก

พี่จงอินได้แต่ก้มหน้าหลบสายตาเพราะรู้สึกเหมือนกำลังจะโดนคนรักลงโทษ

"เราไปส่งพี่คริสที่สนามบินดีกว่านะครับ เเบคจะได้มีเพื่อนตอนกลับด้วย"จงอินรีบเปลี่ยนเรื่องคุยเมื่อเห็นบรรยากาศเริ่มมาคุ

"งั้นเดี่ยวพี่มานะ ขึ้นไปหยิบกระเป่าก่อน" พี่คริสพูดจบก็เดินขึ้นห้องไปเอากระเป่าเดินทาง หลังจากที่นั่งรถมาถึงสนามบินพี่คริสก็บอกลา

ทุกคนรวมทั้งผมด้วยก่อนจะยื่นซองจดหมายสีขาวให้พี่จงอิน

"จงอิน พี่ฝากนี่ให้เซฮุนด้วย พี่หวังว่ามันจะช่วยน้องแบคได้"พี่จงอินรับซองจดหมายมาแล้วเก็บใส่กระเป่า

"คยองซูฝากดูเเลเเบคฮยอนด้วยนะ"

"ครับพี่คริส ยังไงผมก็ทีมพี่นะ ไฟร์ติ้ง!!"คยองซูพูดพร้อมเอ่ยเชียร์พี่คริส

"ไม่ได้เเล้วเเหละพี่ตัดสินใจเป็นเเค่พี่ชายน้องเเบคแล้ว"คริสตอบแล้วยิ้มให้เเบคฮยอน

"ส่วนเราอย่าคิดมากเลยนะ มันต้องดีขึ้น จำไว้นะ พี่อยู่ข้างเราเสมอน้องรักของพี่" 

"ขอบคุณมากนะพี่คริส "คนตัวเล็กเดินเข้าไปกอดพี่ชายก่อนที่คริสจะต้องขึ้นเครื่องเเล้วหลังจากส่งพี่คริสเสร็จจงอินก็ขับรถมาส่งเเบคฮยอนที่บ้าน

"ดำ วันนี้เค้าจะนอนเพื่อนเเบคที่นี่นะ เค้าเป็นห่วงเพื่อน"คยองซูหันไปบอกเเฟน

"เอางั้นเหรอ งั้นเดี่ยวเย็นๆพี่เเวะมาหาเรานะ เดี่ยวเอาจดหมายไปให้ไอ้เซฮุนก่อน" จงอินพูดจบก็ขับรถออกไปบ้านเพื่อนทันที

เมื่อจอดรถก็เข้าบ้านเพื่อนทันที

"อ้าวไอ้จงอิน มาหากูถึงบ้านมีอะไรว่ะ" คนตัวสูงทักเพื่อนเมื่อเจอหน้า

"กูเอาของมาให้ พี่คริ...."

คนตัวูงลุกขึ้นชี้หน้าเพื่อนทันที่มื่อได้ยินชื่อของคนที่ตัวเองคิดว่าเป็นชู้กับคนรัก

"ถ้ามึงจะมาพูดเรื่องนี้มึงกลับไปให้ไวเลยนะ กูไม่อยากทะเลาะกับมึง"

"มึงอย่าพึ่งไล่กูสิ กูมี..."

"ไอ้จงอิน" คนตัวสูงเดินเข้ามาหาเพื่อนพร้อมกนะชากคอเสื้อด้วยความโมโห

"เอาสิว่ะ ต่อยกูเลยก็ได้เเต่มึงช่วยฟังกูก่อนได้ไหม"

"ไปมึงออกไปจากบ้านกูถ้ามึงยังอยากจะคุยเรื่องนี้อีกก็ไม่ต้องคุยกับกู แต่ถ้าเป็นเรื่องอื่นแล้วมึงค่อยมาคุยกับกู"

"เอ่อ กูไปก็ได้ เอ้านี่ กูวางไว้นี่ ถ้ามึงเลิกเป็นหมาบ้าเมื่อไหร่ก็อ่านซะจะได้เลิกโง่"

จงอินพูดจบเเล้วเดินออกจากบ้าน

"คุณหนูค่ะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าค่ะ" ป้าเเม่บ้านพูดพร้อมหยิบซองจดหมายที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วยื่นให้ผู้เป็นเจ้านาย 

"ป้าช่วยเอาไปทิ้งให้ผมทีนะคับ" คนตัวสูงหับไปตอบป้าแม่บ้าน

"แต่คุณยังไม่ได้เปิดอ่านเลยนะค่ะ"

"ผมรู้คับ เอาเเบบนี้ก็ได้ครับ ช่วยเอาไปเก็บให้ผมที่หรือเอาไปไกลๆผมทีผมไม่อยากเห็นมัน"

คนตัวสูงหงุดหงิดหัวเสียรีบหยิบกุญเเจรถหรูออกจากบ้านทันที

หลังจากจงอินออกจากบ้านเซฮุนมาจงอินก็รีบกลับไปหาคยองซูที่อยู่บ้านเเบคฮยอนทันทีเช่นกัน

"เป็นไงบ้างพี่จงอิน "คนตัวเล็กรีบถามเรื่องที่พี่จงอินไปหาพี่เซฮุน

"ไม่ได้เรื่องเลยน้องเเบค"

"ทำไมล่ะคับพี่ ทำไม"ร่างเล็กเขย่าเเขนแฟนเพื่อนด้วยความสงสัย

"มันไม่ยอมฟังพี่เลย นี่พี่กลับมาเเบบครบ32ก็ดีเเล้วเนี่ย เเค่พี่พูดถึงชื่อพี่คริสนะ มันก็โมโหอย่างกับหมาบ้าเลย"จงอินพยายามอธิบาย

"กูว่ามึงตัดใจเหอะ ทนไปก็ไม่มีประโยชน์ คนรักกันมันก็ต้องเชื่อใจกันดิว่ะ นี่บอกว่ารักแต่ทำร้ายกันเเบบนี้เหรอ ถ้าเป็นพี่จงอินนะกูจะจับ

หักครึ่งเลยคอยดู"คยองซูโมโหเเทนเพื่อนเมื่อเห็นเเผลที่ข้างมุมปากของเเบคฮยอน

"ใจเย็นสิครับ พี่ไม่ทำแบบนั้นหรอก เเต่เดี่ยวนะที่รักทุกวันนี้เราเหมือนจะเป็นเเม่มากกว่าเมียพี่อีกนะ" 

"ไอ้ดำ"

"คับ ที่รัก"

"เดี่ยเหอะนะ คนกำลังเคลียดอยู่"จงอินรีบหลบสายตาเมื่อคยองซูทำหน้าโหดใส่

"เเล้วมึงจะเอาไงต่ออีแบค"
 
"กูว่ารอให้พี่เขาใจเย็นก่อนเเล้วค่อยไปอธิบายให้พี่เขาฟัง"

"เอ่อๆ ก็ได้"

หลังจากวันนั้นเเบคฮยอนก็เริ่มไปสมัครงานที่ห้างของพี่เซฮุนอีกครั้ง เเต่ทว่าคนตัวสูงยังคงโกรธเเบคฮยอนอยู่เมื่อเห็นใบสมัครเป็นชื่อ

ของคนตัวเล็กเขาก็ตัดออกทันที จึงไม่สามารถทำให้เเบคฮยอนอธิบายเรื่องราวอะไรได้ ในขณะที่เเบคฮยอนพยายามจะเข้าให้ถึงเเต่เซฮุนเเต่มันช่าง

ยากเย็นสำหรับคนตัวเล็กเหลือเกิน เเบคฮยอนพยายามหาทางให้ได้เจอคนตัวสูงเเต่ทว่าเซฮุนตัดทางออกทั้งหมด สั่งย้ายพี่มินซอกไปทำงานที่ห้าง

ที่กำลังเปิดใหม่ ซึ่งให้เงินเดือนเพิ่มและให้เป็นผู้จัดการฝ่าย ส่วนพี่ซูโฮก็ต้องไปดูเเลงานที่ห้างที่พี่มินซอกย้ายไป พนักงานเก่าๆก็ไล่ออกเกือบหมด

จึงไม่สามารถทำให้แบคฮยอนขอความช่วยเหลือจากใครได้ คยองซูกับจงอินก็รักกันดี แทฮยองกับจงกุกก็ไปเรียนต่อที่ต่างประเทศด้วยกัน

ยูริรับช่วงต่อธุระกิจของพ่อ ดูเเลบริษัทกระเป๋าเเบรนด์เนม เสี่ยวลู่ก็กับไปอยู่ที่จีน และดูเหมือนจงแดกับพี่มินซอกกำลังคบหาดูใจกันอยู่

 ส่วนพี่โซฮีกับพี่ชานยอลก็กำลังประกาศเเต่งงานกัน ในตอนนี้ชีวิตของคนรอบข้างเเบคฮยอนกำลังเป็นไปด้วยดี มีเพียงเเบคฮยอนที่กำลังทำในสิ่ง

เดิมๆซ้ำไปซ้ำมา คือหาทางอธิบายให้เซฮุนฟัง เขาทำแบบนี้ซ้ำๆจนเวลาผ่านล่วงเลยมา5เดือนกว่า เเต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผลอะไรเลย

ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่เมื่อเพื่อนๆทุกคนต่างก็ยังคงติดต่อกับแบคฮยอนอยู่ตลอดเวลา

บางคนก็ขอให้เเบคฮยอนเลิกพยายามเรื่องเซฮุน บางคนก็ให้กำลังใจ

Rrrrrr Rrrrrr

พี่โซฮี 

(แบคฮยอน มางานเเต่งพี่ด้วยนะ ) โซฮีรุ่นพี่คนสวยโทรมาหาคนตัวเล็ก

"ไปอยู่เเล้วครับ พี่เป็นไงบ้าง"

(พี่สบายดีจ้า เรานั้นเเหละเป็นไงบ้าง พี่รู้เรื่องเราเเล้วนะ)

"ก็เรื่อยๆคับพี่ "

(เหนื่อยเเย่เลยสิ เซฮุนมันก็เป็นเเบบนี้เเหละ)

"คับ ผมเองก็เริ่มท้อเเล้ว แต่ก็หวังว่าเรื่องมันจะดีขึ้น"

(พี่ไม่เข้าข้างไอ้เพื่อนตัวดีหรอกนะ เเต่ก็อยากให้เราอดทน)

"คับเเล้วพี่รู้เรื่องนี้ได้ยังเหรอคับ"

(อย่าลืมสิว่าจงอินก็เพื่อนพี่เหมือนกัน ตอนที่ชานยอลรู้เรื่องเเรกเค้าเป็นห่วงเรามากเลยรู้ไหม)

"คะ...คับ"

(ไม่มีอะไรเเล้ว พี่ขอวางสายก่อนนะพอดีต้องโทรไปหาอีกหลายคน เดี่ยวพี่จะฝากการ์ดเชิญกับคยองซูไปให้นะ)

"โอเคคับ"







,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,!!

รออ่านกันเเย่เเล้วใช่ไหม เจ๊รีบปั่นให้เลยนะจ๊ะ

อีกตอนเดี่ยวมากลางคืนนะ 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

160 ความคิดเห็น

  1. #96 EXO25629432 (@EXO25629432) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:31
    ลำไยเศซฮุน งี่เง่า หมาบ้าเลิกๆไปเหอะแบคหาคนอื่นดีกว่า
    #96
    0
  2. #93 Luge鹿晗 (@whee) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 18:20
    พี่ฮุนงี่เง่าเกินไปล่ะ ไม่รับฟังใครเลย รู้ความจริงเมื่อไหร่แบคโกรธนานๆเลยนะ จดหมายที่พี่คริสฝากจงอินไปก้ออ่านซะจะได้เลิกโง่คิดไปเอง รอๆๆๆนะคะ
    #93
    0