คู่วุ่นลุ้นแผนรัก (HunBaek) (END)

ตอนที่ 29 : งานแต่งที่เเสนวุ่นวาย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    6 มิ.ย. 60

#28





วันงานเเต่ง....

ผมเองเป็นอีกคนนึงที่มางานเเต่งเพราะเป็นงานเเต่งของรุ่นพี่ที่สนิทกันมาก

"แบคฮยอน มาเเล้วเหรอ มาเร็วมาถ่ายรูปกัน " พี่โซฮีหรือเจ้าสาวของพี่ชานยอลเดินมาเรียกผมให้เข้าไปถ่ายรูปรวม

"พี่โซฮีสวยมากเลยอ่า อิจฉา"

"อยากเเต่งบ้างเหรอเรา รออีกหน่อยนะ เดี่ยวถึงเวลาพี่จะเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้เลย"

"ฮ่าๆๆ คับได้เลย พูดเเล้วนะ "

"เเน่นอนสิจ๊ะน้องรัก"พี่โซฮียิ้มด้วยความมีความสุขแน่นอนล่ะวันนี้มันเป็นวันของเขานี้นา 

"แบคมึงมานี่มา มายืนข้างๆกู"คยองซูเรียกให้ผมเข้าไปยืนข้างๆ

วันนี้งานเเต่งพี่โซฮีเเขกเยอะสมกับเป็นงานของคนรวยจริงๆ ดูเเล้วมีเเต่ไฮโซทั้งนั้น 

"แบคกูคิดถึงมึงจังเลย"ยูริเดินมากอดผม

"กูก็คิดถึงมึง"ผมกอดเพื่อนกับ

"มึงไม่คิดถึงกูเหรอ "คยองซูค้อนเพื่อนสาวที่เอาแต่กอดผม

"ไม่เป็นไรเดี่ยวพี่กอดเองก็ได้"พี่จงอินกล่าวพร้อมยื่นเเขนมาโอบคยองซู

"พอเลยพี่จงอิน เกรงใจเจ้าบ่าวเจ้าสาวบ้างสิ"ผมพูดเเล้วหันไปยิ้มให้พี่โซฮีเเละพี่ชานยอล หน้าตาทั้งสองบ่งบอกได้ว่าทั้งสองมีความสุขมาก

ดูพี่โซฮีจะรักพี่ชานยอลมากพี่ชานยอลเองก็เช่นกัน พิธีเริ่มขึ้นเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าพิธีวิวาห์เรียบร้อยเเขกในงานก็ทยอยกับกันจนหมดเหลือเเค่พวกผมที่

ยังอยู่คุยกับพี่ชานยอลเเละพี่โซฮีจากเสียงหัวเราะก็เปลี่ยนเป็นบรรยากาศที่น่าอึดอัดเมื่อคนตัวสูงเดินเข้ามาในงานพร้อมกับ

มีผู้หญิงคนนึงเดินเกี่ยวเเขนกันเข้ามา

"ไปยืนเเอบอยู่ไหนมาเนี่ยเซฮุน"พี่โซฮีถามเพื่อน

"โซฮี ยินดีด้วยนะ พอดีเรานั่งอยู่ข้างหลังอ่ะ"คนตัวสูงยื่นของขวัญให้เพื่อนเเล้วใช้สายตามองผมก่อนจะหันกลับไปถามผู้หญิงที่มาด้วย

"หิวไหม"

"ไม่เป็นไรค่ะ ดาร์ลิ่ง เดี่ยวค่อยกินก็ได้" จากท่าทางที่ผู้หญิงคนที่เขาพามาจะไม่ธรรมดา เพราะเธอมองพี่โซฮีตั้งเเต่เท้าขึ้นมาถึงหัว

"เซฮุนนี่ใครเหรอ"พี่โซฮีเอ่ยถามเพื่อนพร้อมมองหน้าของผู้หญิงข้างๆคนตัวสูง

"เเฟนเราเองอ่า ชื่อยุนอา "คนตัวสูงพูดพร้อมเเนะนำ

"ไอ้เซฮุน มึง"พี่จงอินเริ่มอารมณ์เสียแต่คยองซูดึงเเขนไว้ก่อน

"ชานยอล เดี่ยวพาน้องเเบคไปหาที่นั่งก่อนนะเดี่ยวยืนคุยกับเซฮุนแล้วก็คุณยุนอาเเปบนึง"

"อ่า โอเค ไปแบค จงอิน คยองซู ยูริ ตามพี่มา" พี่ชานยอลเองก็เเสดงสีหน้าไม่พอใจใส่เซฮุนเช่นกัน

"แบคฮยอน น้องโอเคนะ"พี่ชานยอลหันมาถามผม จะให้ตอบว่ายังไงได้นอกจากโอเค เค้าเล่นพาเเฟนมาขนาดนี้เเล้วผมเองก็ทำอะไรไม่ได้หรอก

"กูว่าเค้าทำเกินไปหรือเปล่าว่ะ"ยูริหันไปมองแล้วพูดขึ้น

"เกินไป มันเกินไป มึงไหวนะ" คยองซูพูดเเล้วจับมือผม ผมได้เเต่พยักหน้าเบาๆ

"น้องเเบคครั้งนี้พี่ไม่เข้าข้างไอ้เพื่อนบ้าเเล้ว ถ้าน้องเลิกรักมันได้ก็ทำเถอะ ขนาดมันเป็นเพื่อนสนิทพี่ พี่ยังโมโหเเทนเลยเนี่ย"พี่จงอินสบถอย่างหัวเสีย

"เอ่อ กูก็คิดแบบพี่จงอิน"ยูริพูดเสริม

"กูโอเค....กูควรจะโอเคไม่ใช่เหรอ ปล่อยเค้าเถอะ"ทุกคนหันมามองหน้าแบคฮยอนที่กำลังนั่งหน้านิ่งเหมือนกับวิณญาณหลุดออกจากร่าง

"อย่าทรมารตัวเองนะ พี่เป็นห่วง มีอะไรเล่าให้พี่กับเพื่อนๆฟังได้นะ "พี่ชานพูดพร้อมลูบหัวผมเป็นการปลอบใจก่อนที่เสียงของคนตัวสูงจะดังขึ้น

"โซฮีเราจะบอกอะไรให้เธอนะ ระวังเด็กคนนี้ไว้บ้างก็ดี "ทุกคนหันไปตามเสียงที่ดังขึ้น

"อะไรเหรอเซฮุน"พี่โซฮีหันมามองตามนิ้วเรียวของคนตัวสูงที่ชีมาทางผม

"เดี่ยวคุณไปรอผมที่รถเเปบนะยุนอา ผมขอคุยกับเพื่อนอีกแปบนึง" ยุนอาพยักหน้ารับพร้อมหอมแก้มคนตัวสูงก่อนเดินไป

"เด็กคนนี้กับชานยอลเคยคบกันนิ ระวังไว้บ้างก็ดี"คนตัวสูงพูดพร้อม

กระตุกยิ้มที่ข้างมุมปาก ผมลุกขึ้นยืนมองหน้าคนตัวสูงพี่ชานยอลเองก็ลุกขึ้นยืนด้วยความโมโห

"เรารู้เรื่องนี้เเล้วล่ะ ชานยอลเล่าให้เราฟังหมดเเล้ว นายคิดว่าฉันจะยอมเเต่งงานกับคนที่ฉันไม่รู้อะไรเลยเหรอ เเต่ที่ฉันไม่เข้าใจคือ นายคิดจะทำอะไร

นายคิดว่าพูดเเบบนี้เเล้วเราจะเกลียดเเบคฮยอนเหรอ "

"มึงทำไมเป็นคนเเบบนี้ว่ะเซฮุน"พี่จงอินพูดเเล้วลุกขึ้นยืนอีกคน เซฮุนได้เเต่ยืนทำหน้าเหว๋อเพราะไม่คิดว่าเพื่อนจะรู้เรื่องนี้ เค้าเพียงเเค่ต้องการให้ทำให้

เเบคฮยอนโดดเดี่ยว เเละเจ็บปวดในสิ่งที่ทำให้เขาเจ็บ เพราะความโกรธจึงทำให้เซฮุนทำอะไรลงไปโดยไม่คิดถึงผลที่ตามมา

"เราจะบอกอะไรให้นะเซฮุน เราเองนี่เเหละที่ต้องขอโทษน้อง ตอนนั้นชานยอลเค้าก็ไม่ได้รักเรา เเต่เพราะความเมาในวันนั้นเขาเลยต้องรับผิดชอบเรา

ชานยอลเองรักเเบคฮยอนมาตลอด จนรู้ว่าเเบคฮยอนเเละนายคบกันเขาเลยตัดใจเเล้วตกลงคบกับเราจริงจัง" เมื่อทุกคนได้ยินทำให้ตกใจตามๆกันและที่

พีคยิ่งกว่านั้นผมได้เเต่โทษว่าพี่ชานยอลนอกใจผมมาตลอดไม่เคยรู้เลยว่าเค้าเลิกกับผมเพราะต้องรับผิดชอบพี่โซฮี

"เราขอโทษนะโซฮี เราไม่ได้ตั้งใจ"เซฮุนพูดพร้อมทำหน้าสำนึกผิด

"ชานยอลเราขอคุยกับเซฮุนอีกนิดนะ "โซฮีหันไปพูดกับสามีตัวเอง

"น้องเเบคเรากลับกันเถอะ" พี่จงอินชวนผมกับเพราะผมยืนนิ่งไม่พูดอะไรเพราะว่ามันจุกไปหมด

"เซฮุนเราขอพูดอะไรหน่อยนะ เราไม่ได้โกรธนายเรื่องที่นายพูดวันนี้ เเต่นายทำนิสัยเด็กไปหรือเปล่า นายมันโง่มากรู้ไหมที่ทำแบบนี้"

"ระ...เรา"

"เอาเหอะ อย่างที่เราบอก เราไม่ได้โกรธ ส่วนคนอื่นนายไปขอโทษเอาเอง ส่วนน้องเเบคเราว่านายทำกับน้องเขาเกินไป 

ทำไมนายไม่ลองคิดย้อนตอนยังรักกันล่ะ พอเลิกกันนายจะทำลายชีวิตคนอื่นเเบบนี้ไม่ได้นะ นายมันหูเบา ถ้านายมีเหตุผลมากกว่านี้

นายคงไม่ต้องเลิกกับน้องหรอ"

โซฮีพูดเรียกสติเซฮุนให้หยุดทำแบบนี้กับเเบคฮยอน แต่ทว่าคนตัวสูงเองก็รู้สึกเสียใจเช่นกัน เซฮุนกะจะพูดทำร้ายความรู้สึกเเบคฮยอน

เเต่กลับเป็นตัวเองที่เจ็บกลัวเป็น10เท่าเค้าเดินกลับขึ้นรถเเล้วนั่งคิดทบทวนที่โซฮีพูด เค้ารีบขับรถไปส่งยุนอาที่คอนโดเเล้วรีบกลับมาที่บ้าน

"ป้าคับ จดหมายที่ผมให้ป้าเก็บ อยู่ไหนคับ"เซฮุนรีบเดินเข้าไปหาแม่บ้านที่ครัวทันที

"จดหมายที่คุณหนูให้ป้าทิ้งนะเหรอค่ะ" 

"คับป้าทิ้งไปแล้วเหรอ"

"ยังหรอกค่ะ เเต่ป้าเอาวางตรงไหนไม่รู้เดี่ยวป้าค้นให้พรุ่งนี้นะค่ะ"

"โอเคคับ ถ้าได้เเล้วรีบเอามาให้ผมด้วยนะคับ" เซฮุนเดินขึ้นห้องนอน เพื่อนอนพักผ่อนเเต่ทว่าพยายามข่มตาให้หลับเพียงใดก็ไม่สามารถทำได้เลย 

ในหัวได้เเต่คิดเรื่องที่โซฮีพูด

ส่วนแบคฮยอนเองก็กลับมาบ้านเล้วโทรหาพี่ชายตนองทันที

Call P'Yixing

(ว่าไงเรา โทรมาดึกเชียวมีอะไรหรือเปล่า)

"เฮีย ผมอยากไปอยู่กับเฮียกับเเม่"เสียงของเเบคฮยอนเริ่มสั่นเครือเพราะพยายามลั้นไม่ให้ตัวเองร้องไห้

(แบคฮยอน น้องเป็นอะไร )พี่ชายตกใจเมื่อได้ยินเสียงของน้องร้องไห้

"เดี่ยวค่อยอธิบายได้ไหม ผมขอไปหาพี่กับเเม่ได้ไหม"

(ได้สิ จะมาอยู่เลยหรือเปล่า)

"คับ "

(โอเค เดี่ยวพรุ่งนี้จองตั๋วเครื่องบินเลยล่ะกัน เอ่อพี่กำลังจะโทรไปบอกอยู่เลย เเม่จะให้ขายบ้านนะ )

"เเล้วเราจะอยู่ไหนล่ะคับถ้า กลับจากจีน"

(พี่ว่าจะซื้อบ้านใหม่อ่า ตอนนี้กำลังดูๆอยู่เอาเป็นว่าเรามาคุยกันที่นี่ล่ะกันนะ )

"ขอบคุณนะเฮีย"

ผมกดวางสายแล้วเก็บของทันทีก่อนจะกดไลน์บอกเพื่อนๆ

เเบคฮยอน : พวกมึง กูกำลังจะไปจีนนะ

คยองซู : มึงจะไปจริงๆเหรอ

จงแด : เเบคมึงจะทิ้งพวกกูเหรอ

เสี่ยวลู่ : เย้ ดีเลยเราจะได้มีเพื่อน

ยูริ : แล้วมึงจะกลับเมื่อไหร่

แบคฮยอน : กูยังไม่รู้จะกลับเมื่อไหร่

คยองซู : มึงต้องติดต่อกลับมาหาพวกกูนะ

จงแด : ดูเเลตัวเองด้วยนะเเบค

เเบคฮยอน : เอาไว้คุยทีหลังเดี่ยวเก็บของให้เสร็จก่อน กูเดินทางพรุ่งนี้นะ มาส่งกูด้วย

หลังจากเก็บของเสร็จผมก็ทำป้ายประกาศขายบ้าน เเล้วรีบอาบน้ำนอนทันที 





,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,!!!

เป็นไงล่ะอีพี่ฮุนใจร้ายกับน้องดีนัก ทั้งพาเเฟนมาเยาะเย้ย พูดให้คนไม่ชอบน้องด้วย

น้องหนีเลย  






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

160 ความคิดเห็น

  1. #100 pitchapa_mp (@pitchapa_mp) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 21:03
    นาทีนี้ ไม่สงสารเซฮุนเลยค่ะ หุหุ
    #100
    0
  2. #99 Geegie baibua (@Geegie_EXO-L) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 04:08
    สมน้ำหน้า-พี่ฮุน มาต่อๆๆ
    #99
    0
  3. #98 EXO25629432 (@EXO25629432) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:39
    สมควรไปเลยแบคอย่าไปสนใจคนงี่เง่าหูเบาแบบนั้น
    #98
    0
  4. #97 lionxi (@lionxi) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:35
    แบคอย่าใจอ่อน ฮือเข้าใจผิดพี่ชานมาตาหลอดด
    #97
    0
  5. #95 KimOPark182 (@KimOPark182) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:29
    ม่ายยยยยยยย
    #95
    0
  6. #94 Luge鹿晗 (@whee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:15
    สมน้ำหน้าพี่ฮุน ไปเลยแบค พี่ฮุนสมควรเจ็บสุดๆเลยรอบนี้เอาให้กระอักเลือดเลย
    #94
    0