คู่วุ่นลุ้นแผนรัก (HunBaek) (END)

ตอนที่ 3 : เพื่อนใหม่ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,041
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    12 พ.ค. 60

#3



"บ่นตั้งแต่ยังไม่ขึ้นรถเลยนะ " พี่อี้ชิงตอบผมพร้อมหัวเราะออกมา 

"ไหนบอกแค่15นาที นี่รอเกือบครึ่งชั่วโมงเลยอ่า " ผมยังคงบ่นต่อ

"นี่แบคไม่เหนื่อยบ้างเหรอเราอ่าบ่นตั้งแต่ยังไม่ขึ้นรถจนนี่จะถึงบ้านอยู่แล้วเนี่ย " พี่อี้ชิงลูบหัวเบาๆ

"ไม่เหนื่อยนะ สงสัยพูดเยอะจนติดเป็นนิสัยเเล้วเนี่ย" ผมหันไปตอบพี่ชายตัวเอง

"เอ่อแล้วนี่ชานยอลไปไหนเนี่ย ไม่ค่อยเห็นมันเลยนะเดี่ยวนี้" 

"สงสัยช่วงนี้งานเยอะมั้งเห็นบอกว่าติดธุระ"

"ติดธุระ" พี่อี้ชิงหันมาถามพร้อมเลิกคิ้วเชิงสงสัย

"อืมมม ใช่เเต่โทรมาบอกแล้ว"

"อย่าว่าพี่ระแวงแทนนะ เราปล่อยมันมากๆระวังมันจะนอกใจล่ะ "

"อย่างชานยอลเนี่ยนะจะนอกใจผมอ่ะ ไม่มีทาง ถ้าจะนอกใจผมจริงๆคงทำไปตั้งนานเเล้ว "

ผมยิ้มให้กับพี่ชายอย่างมั่นใจ แน่นอนล่ะ เราสองคนคบกันมานานมากแล้วถ้าชานยอลจะนอกใจผมจริงๆ

คงทำไปนานแล้วล่ะ ผมมีความเชื่อใจเเฟนตัวเองสูงมากแน่ล่ะ ก็รักมากนินา

เมื่อถึงบ้านผมวิ่งไปกอดแม่กับพ่อทันที

"แม่คับ พ่อคับกลับมาแล้ว" ผมรีบไปอ้อนพ่อกับแม่เหมือนที่เคยทำในทุกวัน

"กลับมาแล้วเหรอ "

"พ่อแม่สวัสดีคับ" พี่อี้ชิงยกมือไหว้ทันที แน่นอนพี่อี้ชิงเรียกพ่อกับแม่ผม ว่าพ่อแม่ อย่างที่ผมเคยบอก

เราอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ทำให้พี่อี้ชิงเรียกตามผมจนติดปาก

"เป็นไงบ้างอี้ชิง น้องดื้อหรือเปล่า" พ่อเอ่ยถามทันที

"โห้ พ่ออ่ะ ผมโตแล้วนะใครจะไปดื้อเหมือนตอนเด็กๆล่ะคับ"

"ฮ่าๆไม่ดื้อหรอกคับแต่เรื่องขี้บ่นนี่เหมือนเดิม พูดได้ทั้งวันเลยจริงๆ"

"ฮ่าๆๆๆ เเบคมันเคยหยุดพูดด้วยเหรอนอกจากหลับพ่อไม่เคยเห็นสักที ลืมตาขึ้นมาก็มีเสียงแล้ว"

"พ่ออ่ะ" ผมทำหน้างอ 

"พอเลย หยุดเเกล้งน้องได้แล้วไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเเล้วลงมากินข้าวกันได้แล้ว"แม่สั่งให้พ่อกับพี่อี้ชิง

หยุดแกล้งผมทันที

ครอบครัวของเราเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากถึงจะไม่ได้รวยมากแต่ก็พออยู่พอกิน ที่บ้านผมค่อนข้างมี

ฐานะ แต่ก็ไม่ได้รวยมาก ระหว่างที่เรานั่งกินข้าวก็เป็นเรื่องปกติที่คนในครอบครัวจะถามเรื่องต่างๆ

"อี้ชิงเป็นไงบ้างลูกเรื่องเรียน " ก็มีวิชาที่ยากอยู่นะคับ แต่ช่วงนี้ยังไม่ค่อยได้เรียนคับเพราะว่า

พึ่งเปิดเทอมส่วนมากก็จะกิจกรรมเยอะ เดี่ยวอีกไม่กี่วันก็จะมีกิจกรรมรับน้องคับ"

"แล้วแบคล่ะลูก เป็นไงบ้าง ล่ะลูก" แม่ถามพลางตักกับข้าวใส่จานให้ผม

กริ่งๆ 

"ใครมาเนี่ย " แม่ถามเมื่อมีเสียงคนกดกริ่งหน้าบ้าน

"เดี่ยวผมไปเปิดเองคับแม่ แม่กินต่อเลยคับ" ผมรีบเดินไปหน้าบ้านเพื่อดูว่าใครมา

"ชานยอล " ผมดีใจรีบเปิดประตูบ้าน พร้อมกระโดนกอดแฟนที

"คิดถึงจังเลย " ชานยอลกอดผมกลับทันที

"ไหนบอกว่ามีธุระไงคับ "ผมงยหน้าถามแฟนตัวดี

"ก็เสร็จเเล้วก็รีบมาหาไงคับ ไม่ได้เจอหลายวันเเล้วคิดถึงเตงจะตายเเล้ว" 

"แบคฮยอน ใครมาล่ะ อ้าวชานยอล เข้ามาในบ้านสิ" พี่อี้ชิงเดินมาตามเมื่อเห็นน้องหายออกมานาน

เราพากันเดินเข้ามาในบ้าน

"พ่อแม่ สวัสดีคับ "พี่ชานยอลยกมือไหว้พ่อกับแม่ผมตามมารยาท

"อ้าวชานยอล กินข้าวหรือยังลูกมานั่งกินข้าวด้วยกันสิ"

พ่อชวนพี่ชานยอลกินข้าว

"ขอบคุณคับ แต่ผมทานมาแล้วครับ " 

"พี่กินมาแล้วเหรอ งั้นกินผลไม้ไหม " ผมยกจานผลไม้ส่งให้พี่ชานยอล

ครอบครัวสุขสันต์ใช่ไหมล่ะ พ่อกับแม่ผมรักพี่ชานยอลเหมือนเป็นคนในครอบครัว อาจจะเป็นว่าเขา

มาหาผมแทบจะทุกวัน แต่ตั้งแต่พี่ชานยอลเข้ามหาลัย เราไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไรเพราะพี่ชานยอล

ติดงานกิจกรรมบ้างเรื่องเรียนบ้าง แต่เมื่อมีเวลาพี่ชานยอลก็จะมาหาผมตลอดเวลา แต่ตอนนี้เราเรียน

ที่มหาลัยดียวกันแค่เราเรียนคนละคณะ แน่นอนว่ามันต้องได้เจอกันบ่อยขึ้น

ผมช่วยแม่ยกจานไปเก็บก่อนจะเดินขึ้นไปหาพี่ชานยอลที่รอผมอยู่ในห้อง

"ตัวเองคับ รอนานไหม" ผมเดินไปกอดผู้ชายที่นั่งรออยู่ในห้อง

พี่ชานยอลหันมากอดผม ทั้งจับผมมากอด ทั้งจับผมจูบหลายครั้งต่อหลายครั้ง

"เราไม่ได้อยู่ด้วยกันนานแล้วนะ"พี่ชานยอลกระซิบข้างหูผม คำพูดของเค้าทำให้ผมขนลุกตั้งชันไปทั่วร่างกาย

มือของเริ่มลูบไล้ตามร่างกายของผม ใบหน้าหล่อเริ่มโน้มลงมาซุกไซ้ที่ซอกคอขาวแต่ต้องหยุดชะงักเมื่อมีเสียง

ไลน์แจ้งเตือนเข้ามา4-5ครั้ง

"ใครเหรอ"ผมถามใบหน้าหล่อที่กำลังทำให้ผมเคลิ้มอยู่กับการซุกไซ้ที่คอขาว 

"พวกข้อความแสปมคับ " พี่ชานยอลเริ่มไซ้ที่ลำคอต่ออีกครั้ง

you have a call 

 0924735xxxx

ใบหน้าหล่อหยุดชะงักเมื่อเห็นเบอร์ที่โทรเข้ามา พร้อมท่าทางสบถเพราะตัวเองกำลังเข้าได้เข้าเข็ม

"ใครเหรอชานยอล" ผมถามกลับด้วยความสงสัย 

"เบอร์เพื่อนคับ เดี่ยวพี่กลับก่อนนะ พอดีเพื่อนมันนัดพี่ไว้พี่ลืมเลยอ่ะ "

"อ้าวเหรอ โอเคคับงั้นขับดีๆนะ"

"คับเดี่ยววันหน้าพี่มาต่อนะ " พี่ชานยอลโน้มตัวลงมาหอมแก้มผมก่อนจะรีบเดินออกไป

ผมอาบน้ำแต่งตัวเเล้วรีบเข้านอนเพราะตอนเช้าผมมีเรียนตั้งแต่เช้า ก่อนจะเข้านอนเสียงไลน์ก็แจ้งเตือนเข้า

มา

ChanYeol : ฝันดีนะ ที่รักคับ พี่ถึงห้องแล้วนะ

BaekHyun : คับ รักพี่ชานยอลนะ 


หลังจากที่ผมวางโทรศัพท์ลงก็รีบเข้านอนทันที บนเตียงนุ่มสีขาวในห้องไม่ใหญ่ไม่เล็กเกินไป 

ผมนอนหลับอย่างสบาย แต่ต้องสะดุ้งตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุก ผมใช้มือควานปิดเสียงนาฬิกาแล้ว

ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปโรงเรียน วันนี้ผมเเต่งตัวเสร็จก่อนพี่อี้ชิง 

"เฮียเสร็จยัง เร็วๆเดี่ยวสาย" ผมเร่งพี่อี้ชิงบ้าง แน่นอนล่ะเพราะทุกวันผมจะเป็นคนโดนเร่ง

"มาเเล้ว โฮ้เสร็จไววันเดียวเร่งจริงนะไอ้ตัวเเสบ" พี่อี้ชิงเดินมะเคาะหัวผม เช่นเคยเราสองคนพี่น้อง

มาเรียนพร้อมกันนอกจากวันไหนพี่ชานยอลว่างเค้าถึงจะมารับผมได้

" เฮีย ไปแล้วนะวันนี้เรียนเช้า  " ผมลงจากรถรีบเดินไปที่คณะทันที่

"โอ้โห ลมอะไรหอบให้อีแบคกูมาเรียนแต่เช้า" คยองซูตะโกนแซวผมตั้งแต่ผมยังเดินไม่ถึงห้องเรียน

"ลมเชี่ยอะไรล่ะ นาฬิกาปลุกล้วนๆเลย" ผมยิ้มให้เพื่อนจะทำหน้างงเพราะในกลุ่มมีคนใหม่ที่ผมไม่เคยเห็นหน้า

"ไอ้จงแดใครว่ะ" ผมถามด้วยความอยากรู้

"อ่อกูลืมแนะนำเลย นี่เสี่ยวลู่ญาติกูเอง ย้ายมาจากจีน" ยูริแนะนำ ผมส่งยิ้มอ่อนให้

"เราชื่อเสี่ยวลู่นะ " 

"โอ๊ะ พูดเกาหลีเก่งจังเลยแฮะ เราชื่อเเบคฮยอนนะ " โชคดีที่เสี่ยวลู่เป็นคนยิ้มงานแถมคุยเก่งเลยทำให้พวกเรา

สนิทกันอย่างง่ายดาย ช่วงเช้าเราก็เข้าเรียนปกติ พอถึงช่วงพักกลางวันพวกผมก็เดินไปหาของกินที่โรงอาหาร

พวกเราซื้อขนมมากองรวมกันและแบ่งกันกินเหมือนเช่นเคย

"สวัสดีคับ น้องๆ" เสียงทุ้มของคนหน้าหล่อยิ้มละลายมาแต่ไกล จะใครล่ะก็พี่จงอินเพื่อนไอ้จงแดนะซิ แต่ครั้งนี้พี่จงอินไม่ได้มา

แค่คนเดียว แต่มีผู้ชายที่ผมเห็นเดินที่สนามบอลเมื่อวานเค้าเดินมาด้วยกัน ผมยังจำได้ดีถึงจะเคยเห็นเเค่ครั้งเดียว

"โอ๊ะ ผู้ชายคนนี้ที่กูเห็นเมื่อวาน" ผมยกนิ้วชี้ไปที่ผู้ชายร่างสูงใบหล่อเหลา ถึงเค้าจะทำหน้าเหมือนคนอมทุกข์

แต่ใบหน้าของเค้าก็ยังคงหล่อ เมื่อวานห็นไกลๆยังรู้ว่าหล่อเจอวันนี้ใกล้ๆผมถึงกับอ้าปากค้าง แต่ทว่าคยองซู

รีบกระชากมือผมลงทันทีพร้อมกระซิบ

"กูเคยบอกมึงว่ากลุ่มนี้อย่าไปยุ่ง  ยิ่งไอ้คนที่มึงชี้นี้แหละตัวอันตราย"

คยองซูทำหน้านิ่งเหมือนเดิม คนตัวสูงโปร่งหันมามองหน้าผมแล้วหันกลับ ให้ตายสิ ผู้ชายคนนี้เค้าเอาวิณญาณ

มาด้วยหรือเปล่าเนี่ยผมได้เเต่คิดในใจ

"อ้าวเซฮุนนึกไงมาด้วยว่ะ" จงแดทักทายร่างสูง ดูจากทางทางแล้วคงจะสนิทกันในระดับนึง

"มันลากกูมา" แค่นี้ เค้าตอบสั้นๆแค่นี้จริงๆ

"น้องคยองซูนี่เป็นไรคับ ทำหน้าดุเชียว "พี่จงอินหันไปแซวคยองซู

"ทั้งกลุ่มนี่อย่าบอกนะว่าพี่จำคยองซูได้คนเดียว โห้ลำเอียง "  ยูริพูดแล้วทำท่าน้อยใจ

"เฮ้ยจำได้ดิ น้องยูริ น้องแบคฮยอน แต่คนนี้พี่พึ่งเคยเจอ"ดูจากท่าทางแล้วจะกระล่อนไม่เบาเลยนะเนี่ย

ไม่น่าคบกันได้เลย อีกคนก็ดูออกจะเพลย์บอยสุดๆ ส่วนอีกคนก็ขี้เก็กสุดๆ

"อ่อ คนนี้เสี่ยวลู่ ค่ะ เป็นญาติกับหนูเอง" ยูริแนะนำเสี่ยวลู่ให้พี่จงอินรู้จัก

"นี่พวกมึงมากันทำไมว่ะ"จงแดเอ่ยถามเพื่อน

"จะมาบอกว่าอีกอาทิตย์มีกิจกรรมรับน้องนะ" เมื่อได้ยินคำว่ารับน้องพวกผมทุกคนก็หูกระพรือขึ้นมาทันที

"กูไปล่ะ" ผู้ชายหน้าตายพูดพร้อมเดินไป

"เคงั้นพี่ไปล่ะนะ เจอกันที่บ้านเว้ยไอ้จงเเด" พี่จงอินตะโกนบอกพวกผมแล้วรีบเดินตามคนตัวสูงไป







,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,!!!

มีคนอ่านไหมเอ่ยยยย 

เอารูปพี่เซฮุนมาฝากนะ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

160 ความคิดเห็น

  1. #147 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 19:55
    ชานยอลมีคนอื่นแน่เลย
    #147
    0
  2. #9 Anny867baek (@Anny867baek) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 04:48
    มี เราอ่าน มาต่อเยอะๆน่าาาา
    #9
    0
  3. #8 Anny867baek (@Anny867baek) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 04:47
    มี เราอ่าน มาต่อเยอะๆน่าาาา
    #8
    0