คู่วุ่นลุ้นแผนรัก (HunBaek) (END)

ตอนที่ 37 : เมื่อเค้าบาดเจ็บ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    10 มิ.ย. 60

#36






เวลาผ่านไปเป็นเดือนเซฮุนยังคงมาทำงานที่ร้านคนตัวเล็กทุกวันแถมยังคอยจิกลูกค้าที่คิดจะมาจีบเเบคฮยอนอีกต่างหาก เเจ็คสัน

และมาร์คก็เห็นดีเห็นงามด้วยอย่างกับเซฮุนเป็นเจ้านายไม่มีผิด ส่วนแอลหนุ่มนักธุรกิจก็มาที่ร้านแทบจะทุกวัน เเบคฮยอนเองก็เลยต้องพึ่งเพื่อนรัก

อย่างคยองซูอีกครั้ง

Rrrrrrr Rrrrrrr 

You have a call

Kyungsoo 

(ฮัลโหลแบควันนี้กูจะไปไปหานะ)

"มากับใครอ่า"

(พี่จงอินดิมันอ้อนจะตามกูไปให้ได้เลยเนี่ย  ไม่รู้ผัวหรือลูก)

"โอเค มาสิกูรอในห้องล่ะกันเข้ามาได้"

(โอเค งั้นเดี่ยวกูไปแค่นี้นะ)

สายถูกตัดไม่นานคยองซูก็เข้ามาหาผมในห้องทำงานส่วนพี่จงอินก็รีบไปหาเพื่อนรักที่กำลังนั่งพักอยู่

"เป็นไงล่ะมึงพี่เซฮุนอ่า ดีขึ้นบ้างไหม"คยองซูถามเมื่อเจอหน้าของเเบคฮยอน

"ก็อย่างที่เห็นเเหละแต่เค้าชอบเเขวะลูกค้าเหมือนกันนะเวลาเห็นกูคุยกับลูกค้าอ่า"

"อ้าวอีนี่เค้าก็ต้องหึงสิค่ะ เป็นกูตามตบเเล้ว"

"สรุปมึงอยู่ข้างใครเนี่ย"

"ข้างมึงสิ"

"เอ่อนี่เด็กมึงอ่าเข้าข้างพี่เซฮุนหมดเลย กูไม่เหมือนเป็นเจ้าของร้านเลยเนี่ย"

"เหรอเดี่ยวกูจะจัดการเอง มึงไม่ต้องเป็นห่วง"

"อืมขอบใจมึงมาก"



"ไอ้จงอินมึงมีอะไรมาบอกกูบ้างไหม เเบคได้โทรหาเมียมึงบ้างไหม เมียมึงเล่าอะไรบ้างไหม"เซฮุนรัวคำถามใสเพื่อนทันที

"มึงจะเอาคำตอบไหนก่อน เล้วมึงพูดอะไรระวังหน่อยสิว่ะ นี่เด็กที่เมียกูเป็นหาให้น้องเเบคนะเว้ย" จงอินกระซิบเมื่อเห็นรุ่นน้องสองคนตั้งใจฟัง

"มึงไม่ต้องกลัวนี่เด็กกูเองโว้ย มึงนี่กลัวเมียจิงๆนะไอ้จงอิน"

"ถ้ามึงมีเมียบ้างเเล้วจะรู้เอง เเล้วไอ้สองตัวนี้ไม่กลัวรุ่นพี่มึงเหรอมึงไม่รู้กันเหรอว่าเมียกูโหดขนาดไหน"จงอินหัาไปถามมาร์และเเจ็คสันที่

กำลังพยักหน้ารัวๆใส่ตน

"จะว่าไปพี่เค้าก็หน้ากลัวจริงนะคับ มองหน้าผมทีนึง ผมหดเหลือเท่าฝ่ามือทุกทีเลย"เเจ็คสันพูดขึ้นมาร์คเองก็พยักหน้าเห็นด้วยเป็นอยากมาก

เสียงแห่งความตายก็ดังขึ้นเมื่อคยองซูบังเอิญเดินออกมาได้ยินตอนจงอินพูดพอดี

"กูได้ยินนะไอ้ดำ พวกมึงสองตัวด้วย"มาร์คกับเเจ็คสันรีบหลบที่หลังของจงอินพร้อมดันให้จงอินเข้าไปใกล้ๆคยองซูทันที

"จ๋าพี่ไม่ได้พูดอะไรเลยคับ"

"ไม่ได้พูดเหรอ ไอ้มาร์ค" คยองซูเรียกรุ่นน้องทันทีมาร์คเองก้ตอบอย่างอัตโนมัติ

"คับพี่งจงอินกำลังนินทาพี่อยู่"

คยองซูมองด้วยสายตาอาฆาตใส่จงอินทันทีทุกคนหลบสายตาหมดยกเว้นเซฮุนเเค่คนเดียว แน่นอนล่ะนะเซฮุนผู้ไม่เคยกลัวไม่เคยยอมใครซะอย่าง

แค่สายตาแค่นี้คงไม่อาจทำอะไรเค้าได้หรอก คยองซูจึงเปลี่ยนเรื่องคุยเมื่อเห็นว่าเซฮุนยังคงจ้องกลับ

"เอาล่ะ มาร์คแจ็คสันวันนี้กลับกันได้เลย พรุ่งนี้ค่อยมาทำงานนะ เดี่ยวที่เหลือพี่เซฮุนจัดการเอง"รุ่นน้องพยักหน้าพร้อมเก็บของแล้ว

รีบเดินออกจากร้านทันที ก่อนคยองซูจะช่วยจงอินกลับเช่นกัน

"จะกลับไหมหรือจะอยู่เฝ้าเพื่อน

"กลับสิจ้ะ"จงอินเดินเข้ามากอดคยองซูเพื่อเป็นการเอาใจคนรัก

"กูกลับก่อนนะมึง สู้ๆเพื่อน" จงอินเดินจูงมือคยองซูออกจากร้านก่อนจะขับรถหรูออกไป

"พี่ปิดร้านให้ด้วยนะ วันนี้ผมมีธุระ"คนตัวเล็กคว้ากระเป๋าออกมาพร้อมสั่งคนตัวสูงที่ยืนดูอยู่

"น้องจะไปไหนคับ"

"ธุระคงไม่ต้องบอกหรอกนะเพราะเราไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันแบบนั้น"เเบคฮยอนพูดจี้ใจดำของเซฮุนเต็มที่ทำให้เซฮุนยืนก้มหน้าลง 

ระหว่างที่แบคฮยอนกำลังจะเดินออกจากร้านกระเป๋าของเเบคฮยอนดันไปเกี่ยวรูปปั้นตุ๊กตาในร้านขนาดใหญ่เซจะล้มทับตัวเอง

แต่ทว่าเซฮุนเห็นเสียก่อนจึงรีบพลักเเบคฮยอนออกไปทำให้เซฮุนโดนรูปปั้นกระแทกที่เเขนอย่างเเรกก่อนจะหัวฟาดกับเหลี่ยมเสา

ทำให้หัวของคนตัวสูงเลือดออก แบคฮยอนตกใจมากจึงรีบเข้ามาดูคนตัวสูงที่นอนถอนหายใจออกมาอย่างโล่ง

"พี่เซฮุนเป็นไงบ้าง"แบคฮยอนรีบเอามือจับหัวเซฮุนทันที

"ค่อยยังชั่วนะที่น้องไม่เป็นไร"

"อย่าพึ่งพูดอะไรตอนนี้เลยไปโรงพยาบาลกันก่อนดีกว่า"

"ไม่เป็นไรคับ น้องไม่เจ็บตรงไหนนะ" 

"นี่แน๊ะ"แบคฮยอนจิ้มไปที่แขนของคนตัวสุงอย่างเเรง

"โอ๊ยยยพี่เจ็บคับ"

"ไหนบอกไม่เจ็บไง ลูกขึ้นไปโรงพยาบาลกัน"

"ไม่ต้องไปหรอกคับ แค่น้องเเบคทำแผลให้พี่ก็พอเเล้ว"

"ไม่ได้"แบคฮยอนตอบเสียงเเข็ง

"แต่พี่เจ็บเพราะข่วยน้องนะ"อันนี้มันก็จริงอยู่เพราะเค้าช่วยผมเค้าถึงต้องมาเจ็บตัว

"ลุกขึ้น"

"ไม่เอาคับพี่จะไม่ไปโรงพยาบาล ถ้าน้องรีบไปธุระก็ไปเถอะคับ"เซฮุนพูดขึ้นเเล้วยกมือขึ้นจับหัว

ที่กำลังมีเลือดไหลออกมา

"โอ๊ะ..เจ็บเหมือนกันเเฮะ" คนตัวสูงยิ้มแห้งๆให้กับร่างเล็กนั่นยิ่งทำให้เเบคฮยอนยอมใจอ่อน

"งั้นก็ลุกขึ้น ไปขึ้นรถกัน"

"ไปไหนคับ"คยตัวสูงเลิกคิ้วถาม

"ไปที่บ้านที่นี่ไม่มีกล่องพยายามบาล"เซฮุนรีบลุกขึ้นเดินไปรอแบคฮยอนที่รถราวกลับว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรแบคฮยอนหรี่ตามองแต่ก็ต้องพาไปเพราะ

เซฮุนช่วยตนเอาไว้ ในขณะที่คนตัวเล็กกำลังขับรถอยู่นั้นก็บพบว่าคนตัวสูงนั่งมองหน้าตนพร้อมกับยิ้มมาตลอดทาง

"บ้าไปแล้วเหรอนั่งยิ้มอยู่ได้" ผมชำเรืองมองด้วยหางตาก็ยังพบว่าเค้ายังคงนั่งมองหน้าผมอยู่

"เปล่าคับพี่เเค่ดีใจที่น้องเป็นห่วงพี่"

"ตื่นก่อนป่ะ ไม่ได้เป็นห่วงเเค่ไม่อยากติดหนี้บุญคุณ"

"น้องจะพูดเเบบนั้นก็ได้ อย่างน้อยเราก็ได้อยู่ด้วยกัน"

"อยู่บ้าอะไรล่ะ เดี่ยวเสร็จพี่ก็กลับไปเลยนะไม่ต้องมาดีใจขนาดนั้นหรอก"

"ก็ได้คับ"คนตัวสูงก้มหน้าลงเหมือนคนรู้สึกผิดหวังทำให้ร่างเล็กหันไปมองอย่างรู้สึกผิดคิดว่าตัวเอง

พูดเเรงเกินไป 

"เจ็บมากไหม"

"มากสิคับเลือดออกขนาดนี้"คนตัวสูงตอบทั้งที่ก้มหน้าลงเข่นเดิมรถเคลี่ยนเข้ามาจอดยังหน้าประตูบ้าน

"ลงดิ จะได้รีบทำแผลแล้วรีบกลับ"

"ประคองพี่ได้ไหม ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร"

"โว๊ะ...เรื่องมากจริงๆเลย เจ็บเเค่นี้ทำอย่างกับคนขาขาด"หลังจากที่ดุคนตัวสูงไปแต่แบคฮยอนก็เดินอ้อมไปประคอง

ร่างสูง

"นั่งลงเดี่ยวมาจะขึ้นไปเอากล่องยามาให้"แต่ทว่าเซฮุนไม่ยอมนั่งลงแถมยังเดินตามแบคฮยอนขึ้นไปบนห้อง

"เข้ามาทำไมเนี่ย"แบคฮยอนพยายามดันร่างคนตัวสูงออกแต่ทว่าเซฮุนไม่ยอมเเถมยังเดินมานั่งรอที่เตียงอีกต่างหาก

"พี่เซฮุนผมไม่ตลกนะ" ร่างเล็กยืนเท้าเอวมอง

"พี่ก็ไม่ตลกคับ น้องจะทำแผลไม่ใช่เหรอมาสิพี่รออยู่"

"ไม่ใช่ตรงนี้"เเบคฮยอนคว้ากล่องใส่ยาแล้วเดินเข้าไปใกล้เซฮุน มือหน้ารีบคว้าเอวบางให้เข้ามาอยู่ใกล้ตน ก่อนจะค่อยๆปล่อย

"พี่ไม่ทำอะไรน้องหรอกคับ จริงๆ"แบคฮยอนวางกล่องยาลงและเริ่มทำความสะอาดเเผลก่อนจะแปะพราสเตอร์ยาให้

"เสร็จเเล้วเชิญกลับไปได้"

"มียาพาราไหมพี่ปวดหัว ขอยากินหน่อยสิ"เซฮุนยิ้มอ่อนๆให้ร่างเล็กก่อนจะทำหน้าอ้อนใส่

"อืม เดี่ยวลงไปเอาน้ำให้"พูดจบร่างเล็กก็เดินออกไปจากห้องเซฮุนเห็นเช่นนั้นจงรีบล้มตัวนอนบนเตียงนุ่มทันที






,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,!!!!

แบคใจเเข็งหน้าดูเลยจ๊ะ 

แต่อีพี่ฮุนแกมันเจ้าเล่ห์นักนะ อ้อนเก่งเหลือเกินพ่อคู๊นนน




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

160 ความคิดเห็น

  1. #127 Geegie baibua (@Geegie_EXO-L) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 10:17
    แลดูขี้อ้อนขึ้นนะเทอ555555
    #127
    0
  2. #126 Magar92 (@Magar92) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 22:05
    แบคจะใจอ่อนมั้ยเนี่ย
    #126
    0
  3. #125 Luge鹿晗 (@whee) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 19:47
    กินยาพาราคงไม่ได้กลับ เพร่ะถ้ากลับเองมีหวังหลับข้างทางแน่ๆ5555
    #125
    0