คู่วุ่นลุ้นแผนรัก (HunBaek) (END)

ตอนที่ 38 : ตบนั้นฉันไม่เคยลืม 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    11 มิ.ย. 60

#37






ร่างเล็กเดินถือขวดน้ำขึ้นมาบนห้องแต่กลับพบร่างของคนตัวสูงนอนหลับอยู่บนเตียง

"พี่เซฮุนลุกขึ้นมาเดี่ยวนี้เลยนะ ผมรู้นะว่ายังไม่ได้หลับอ่า"มือเล็กเขย่าเเขนของคนตัวสูงแต่ว่าคนตัวสูงกลับนอนนิ่งทั้งทียังไม่ได้หลับจิงๆเพียงเเต่

เเกล้งหลับ ไร้เสียงตอบกลับจากคนที่นอนอยู่บนเตียง

"พี่เซฮุน ผมบอกให้ตื่นไงลุกเลยนะ ไอ้คนเจ้าเล่ห์อย่าคิดว่ารู้ไม่ทันนะ" เเบคฮยอนพยายามปลุกแต่ดูเหมือนว่าจะไม่สำเร็จ เค้าพยายามปลุกเซฮุน

หลายครั้งต่อหลายครั้งเเต่เซฮุนได้เเต่นอนนิ่งจนแบคฮยอนเริ่มเหนื่อยจึงปล่อยให้คนตัวสูงนอนบนเตียง ส่วนตัวเองก็หยิบหมอนมานอนที่โซฟาร่างเล็กเดิน

ไปปิดไฟก่อนจะเดินกลับนอนที่โซฟาเช่นเดิม

เวลาผ่านเลยไปเกือบสองชั่วโมงได้แบคฮยอนหลับไปเนื่องด้วยที่ตนทำงานมาเหนื่อยเเถมยังดึกแล้วอีกต่างหาก

เซฮุนค่อยลุกเบาเเล้วหยิบผ้าห่มมาคลุมร่างเล็กไว้ก่อนจะก้มลงมาจูบที่หน้าผากเบาๆก่อนจะพูดขึ้นว่า

"พี่ขอโทษนะที่พี่เคยทำให้น้องเสียใจ เเต่ต่อไปพี่จะทำให้น้องมีเเต่ความสุข ขอบคุณนะที่กลับมาหาพี่ พี่รักหนูนะ"

คนตัวสูงนั่งลงที่ข้างโซฟาพร้อมจับมือแบคฮยอนและหลับไปในท่านั้น 



เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นเช่นเคยเหมือนกับทุกวันแบคฮยอนค่อยลืมตาหวังจะลุกไปปิดเสียงเเต่ทว่าพบร่างสูงกำลังนั่งหลับอยู่ มือข้างขวาของตนก็ถูก

มือหนาจับอยู่เเบคฮยอนค่อยดึงมือออกเบาแล้วหยิบผ้าห่มบนโซฟาคลุมให้เซฮุนเเล้วพูดขึ้นว่า

"ไอ้เจ้าเล่ห์" แบคฮยอนลุกขึ้นปิดเสียงนาฬิกาแล้วรีบเข้าไปอาบน้ำ ร่างสูงยังคงหลับตาอยู่เเต่เค้ากลับยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงตอนเเบคฮยอนห่มผ้าให้

ถึงแบคฮยอนจะไม่พูดกับตนดีๆแต่ก็ยังคงเป็นห่วงเซฮุนตลอด แบคฮยอนเดินออกมาจากห้องน้ำทั้งยืนเช็ดผมมองดูเซฮุนก่อนจะเดินไปจิ่มที่แผลบนหน้า

ผากของคนตัวสูงเบา

"โอ้ยยย..เจ็บนะคับ" เซฮุนคว้าข้อมือของเเบคฮยอนไว้

"สมน้ำหน้า เเค่นี้คงไม่ตายหรอกมั้งกลับไปได้เเล้ว"ร่างเล็กชี้นิ้วไปที่ประตูบ่งบอกให้คนตัวสูงรู้ว่านั้นคือทางออก

"ตื่นมาก็ไล่เลยนะ ใจดำจังเลยอ่า"

"ใจดำเหรอ จำไม่ได้เหรอว่าเมื่อก่อนพี่ไล่ผมยังไง "

"เรื่องไม่ดีก็ลืมมันบ้างสิคับ นะ"

"ลืมเหรอ ไม่มีทางหรอก พี่บอกว่าให้ผมไปตายที่ไหนก็ไป แถมยังตบหน้าผมอีกคิดมันลืมกันได้ง่ายๆเหรอ"

แบคฮยอนพูดทั้งที่ไม่มีน้ำตาสักหยด เซฮุนเองก็รู้สึกผิดอย่างมากเพราะตอนนั้นเค้าโกรธจนถึงขั้นทำร้ายร่างกายแบคฮยอนจริงๆ

"พี่ขอโทษ ถ้ามันทำให้น้องหายโกรธตบพี่คืนก็ได้" มือเล็กไม่รอช้าตบไปที่หน้าของเซฮุนอย่างไม่ลังเล

ผลั๊ว!! 

เซฮุนยืนนิ่งให้แบคฮยอนตบคืนแต่ทว่ามันไม่ใช่ตบแค่ครั้งเดียว

ผลั๊ว!!

ผลั๊ว!!

ผลั๊ว!!

แบคฮยอนตบไปทั้งที่รู้ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรตัวเองเลย มือเล็กทุบไปที่แผงอกกว้างหลายต่อหลายทีพร้อมตะโกนด่า

"ไอ้บ้า ไอ้คนหูเบา ไอ้คนไม่มีเหตุผล ไอ้คนใจร้าย ไอ้คน....."เซฮุนกระชากเเขนเเบคฮยอนเข้าไปกอดทันที.

"พี่ขอโทษพี่ผิดไปแล้ว" 

ร่างสูงยืนปลอบคนตัวเล็กที่กำลังสะอื้นอยู่ในอ้อมแขน ก่อนจะช้อนมือไปจับปลายคางของร่างเล็กให้เชิ่ดขึ้นแล้วประกบจูบ

เบาๆอย่าอ่อนโยนแบคฮยอนเองก็ไม่ได้ขัดขืนเเต่อย่างใดอีกทั้งยังจูบตอบคนตัวสูงอีกต่างหาก เซฮุนถอนจูบบางเบาออกแล้วกอดร่างเล็กอีกครั้ง

แบคฮยอนได้แต่ยืนร้องไห้เมื่อนึกถึงเรื่องในอดีต

"ฮือๆ...ฮึก..ฮือ"มือหนาลูบไปที่ผมของคนตัวเล็กเบาๆจนทำให้แบคฮยอนเองก็เผลอยกแขนขึ้นกอดเซฮุนเช่นกัน

ผ่านไปได้ไม่นานเเบคฮยอนก็พลักร่างของคนตัวสูงให้ออกห่าง 

"พี่มันคนฉวยโอกาส อย่ามาจับผมนะ กลับไปได้แล้ว" เเบคฮยอนเดินก้มหน้าเเล้วเดินออกจากห้องด้วยความอายกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้

เซฮุนได้แต่ยื่นยิ้มเมื่อรู้ว่าคนตัวเล็กกำลังเขินอยู่เค้าเดินออกมายังหน้าห้องพร้อมกลับบอกลาแบคฮยอนอย่างมีความสุข

"พี่กลับก่อนนะคับ....อ๋อเกือบลืมไปเลยปากน้องยังหวานเหมือนเดิมนะ"เเบคฮยอนหันกลับมาชี้หน้าเเต่กลับพูดอะไรไม่ออก

หลังจากที่เซฮุนกลับออกไปร่างเล็กได้เเต่ยินเอามือเคาะหัวตัวเอง

"ไปจูบตอบเค้าทำไมเนี่ย ไอ้เเบคเอ๋ย แล้วแบบนี้จะมองหน้าเค้ายังไงติดว่าเนี่ย เอาไงดีว่ะเอาไงดี" เเบคฮยอนเดินวนไปวนมาหลายรอบ

ต่อหลายรอบแต่ก็ยังคงคิดไม่ตก

"คยองซู ใช่ต้องปรึกษาคยองซู"แบคฮยอนรีบกดเบอร์เพื่อนสนิทแล้วโทรหาทันที

Call Kyungsoo 

(ฮัลโหลอืมมโทรมาแต่เช้ามึงมีอารายว่ะ" เสียงอู๋อี๋ของคยองซูที่ยังไม่ตื่นนอน

"คยองมึงต้องช่วยกู ทำไงดี กูต้องบ้าไปแล้วเเน่ๆ"

(เรื่องอารายยย)เสียงของคยองซูยังคงยืดเช่นเดิม

"กูจูบกับพี่เซฮุน"

(แค่นี้เนี่ยนะ....ห๊าาาาาา!! อีแบคมึงทำอะไรนะ) เสียงคยองซูดังลั่นผ่านสายมาผมรีบดึงโทรศัพท์ออกจากหู

"กู..กูเผลอไปจูบกับพี่เซฮุน"

"นี่มึงบ้าไปแล้วเหรอ โอ๊ยยยยย...กูอยากเอาหัวโขกกำแพงห้อง"

"อย่าพึ่งช่วยกูคิดก่อน ทำไงดี กูมองหน้าเค้าไม่ติดเเล้วเนี่ย"

(ใจเย็นก่อนนะมึง....เอางี้มึงทำตัวให้เป็นปกติทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น อย่าเเสดงอาการอะไร ทำเหมือนว่าเเค่จูบมึงไม่ได้รู้สึกอะไรกับเค้า

เเค่จูบมันทำอะไรมึงไม่ได้)

"เอางั้นเหรอว่ะ"

(เอ่อเอาน่าเชื่อกู )

"โอเคเเค่นี้ก่อนนะกูต้องรีบไปร้านสายแล้ว"

(อัพเดตกูด้วยล่ะมึง)

"โอเคๆ"แบคฮยอนกดวางสายทั้งที่ในใจยังคงร้อนรนคิดถึงเรื่องจูบซ้ำไปซ้ำมา ร่างเล็กยืนไขกุญแจร้านก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในร้าน

เสียงของมาร์คและเเจ็คสันก็ดังขึ้น

"พี่เเบค สวัส.....เห้ยทำไมมันล้มแบบนี้อ่า"มาร์คถามพร้อมมองหน้าเเจ็คสันและผม เสียงของคนตัวสูงเดินเข้ามาในร้านพร้อมตอบอย่างอารมณ์ดี

"พอดีเกิดเรื่องนิดหน่อยอ่า"

"พี่สุดหล่อหัวไปโดนอะไรมาพี่"มาร์ควิ่งเข้ามาหาเซฮุนเมื่อเห็นพราสเตอร์ที่เเปะบนหน้าผาก

"เอ่อใช่เเล้วดูหน้าดิอย่างกับคนโดนตบมา"เเจ็คสันชี้มาที่แก้มของเซฮุน แบคฮยอนรีบก้มหน้าหลบสายตาเมื่อเห็นว่าคนตัวสูงกำลังยิ้มแล้วมองหน้าตน

"พี่ขอตัวก่อนนะ เก็บกวาดให้เรียบร้อยล่ะ" เเบคฮยอนเดินไปทิ้งไว้ให้แต่ความสงสัยของมาร์คและเเจ็คสัน เซฮุนกระตุกยิ้มที่ข้างมุมปากอย่างร้ายกาจ

"พี่มีอะไรดีๆเหรอวันนี้ยิ้มบ่อยจัง"

"ก็มีนะ เเตมึงยังเด็กอย่ารู้เลย"

"วันนี้พี่เเบคเป็นอะไรว่ะ ไม่ค่อยพูดค่อยจาแถมยังเหมือนหลบหน้าหลบตา"แจ็คสันหันไปคุยกับมาร์ค ก่อนที่แบคฮยอนจะเดินออกมาจากห้องทำงาน

"นี่หยุดคุยกันเเล้วไปทำงานกันสิ มัวยืนคุยอะไรกัน"

"คับพี่ไปแล้วคับ เอ่อไอ้มาร์คเมื่อคืนมึงได้ดูหนังเปล่าว่ะ พระเอกกับนางเอกจูบกันแล้วนะเว้ย" เเจ็คสันหันไปถามมาร์ค

" อย่าเรียกว่าจูบเลยว่ะเรียกว่าดูดวิญญานกันเลยดีกว่า"มาร์คพูดพร้อมตบไหล่เพื่อนเบาๆแบคฮยอนได้ยินเรื่องที่เด็กทั้งสองคุยกัน

ถึงกับยกมือขึ้นมาปิดปากเพราะนึกถึงเรื่องเมื่อคืน

"แล้วนี่พี่เเบคเป็นอะไรเนี่ย"เเจ็คสันหันไปถามเจ้านาย

"อะไรล๊าววว ไปทำงาน"พูดจบร่างเล็กก็วิ่งเข้าห้องทำงานอีกครั้ง คนตัวสูงถึงกับหลุดหัวเราะออกมาดังลั่นเพราะขำแบคฮยอน

ที่กำลังเขินตนแต่ก็พยายามเก็บอาการเเต่มันช่างไม่เนียนเอาเสียเลย


"สวัสดีคับน้องแบคฮยอนอยู่หรือเปล่าเอ่ย" แอลหนุ่มหล่อนักธุรกิจที่ขยันมาขายขนมจีบให้เเบคฮยอนเกือบจะทุกวัน

เซฮุนเปลี่ยนสีหน้าทันทีที่เห็นหน้าเเอลลูกค้าประจำ  มาร์คเเละเเจ็คสันรีบพูดพร้อมกันแต่กลับพูดไม่เหมือนกันทำให้เซฮุนทลึงตาใส่

อย่างเกรี้ยวกราด

"อยู่,ไม่อยู่"

"ไม่อยู่,อยู่" 

"สรุปว่าอยู่หรือไม่อยู่คับน้อง"แอลถามซ้ำอีกรอบ

"ำไม่......."เซฮุนรีบพูดแทรกแต่ทว่าเเบคฮยอนเดินออกมาเสียก่อนทำให้คนตัวสูงรีบเปลี่ยน

คำพูดเเถมยังยิ้มออกมา

"ม่ายยยอยู่ได้ไงล่ะคับ" เเจ็คสันและมาร์คเองก็ได้เเต่ยืนมองเพราปกติคนตัวสูงคงไม่พูดเพราะเเถมยิ้มให้กับ

ผู้ชายที่คิดจะมาจีบแบคฮยอนเป็นอันขาด

"พี่เเอลสวัสดีคับ" คนตัวเล็กเรียกลูกค้าราวกับว่าสนิทกันมากขึ้นทำให้จากที่คนตัวสูงยืนยิ้มอยู่กลับหน้าบึงตึง

ใส่อีกต่างหาก

"น้องแบคมาพอดีเลยเราไปกันเลยไหมคับ" ได้ยินเช่นนั้นมีเหรอที่เซฮุนจะไม่มองหน้าเเบคฮยอน










,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,!!!!

เอาสิ๊ ใครกันเเน่ที่ร้ายกาจ พี่ฮุนคือมีความเยาะเยยน้องมาก

เเบคหนูเก็บอาการไม่เก่งใช่ไหมลูก5555+

เซฮุนเธอมันมีความกวนประสาทสุด 

คยองซูผู้เเก้ปัญหาให้เพื่อนรัก

มาร์คเด็กขี้สงสัย555+

แจ็คสัน พูดอะไรเป็นจี้ใจดำตลอดสรุปหนูอยู่ข้างใครลูกพี่ฮุนหรือพี่เเบค






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

160 ความคิดเห็น

  1. #130 Geegie baibua (@Geegie_EXO-L) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 10:49
    ใจเย้นนะพ่อ555
    #130
    0
  2. #129 Luge鹿晗 (@whee) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 20:45
    รอๆๆๆๆนะคะ เขาจูบกันแล้ว
    #129
    0
  3. #128 Magar92 (@Magar92) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 20:39
    ใจอ่อนแล้วหรอแบค รอค่า
    #128
    0