คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [ Fic KNB ] : I'm your only the gift (AkaKuro) [ Fic KNB ] : I'm your only the gift (AkaKuro) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้








วันเสาร์ที่ 20 ธันวาคม ปี 2015 วันเกิดของ อาคาชิ เซย์จูโร่ !!



"เอ๋????? มันคือวันนี้ไม่ใช่หรือครับ!"














- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

คำเตือน
1.นิยายเรื่องนี้เป็น ชxช ถ้าใครไม่ชอบแนวนี้ก็ปิดไปนะเจ้าค่ะ อย่าฝืนอ่านเลย
2.เนื่อเรื่องและคาแรกเตอร์ของตัวละครทั้งหมดมาจากการมโนของผู้แต่ง อาจจะอิงเหมือนในการ์ตูนบ้าง ไม่เหมือนบ้าง ทุกคนก็อย่าได้ซีเรียสนะค่ะ (-..- เรื่องนี้คาดว่าน่าอาจจะหลุดคาแรกเตอร์เยอะแน่ค่ะ หึหึ อ่านไปอ่านมาทุกคนอาจจะเกิดคำถามว่า'ไอ้ห่านนี่มันใครวะ?' 55)
3.เป็นฟิคเฉพาะกิจค่ะ แน่นอนว่ามันจะสั้นจุ๊ดจู๋ ยิ่งกว่ากระปู๋คีจัง(?) 555 
4. ถ้ารีดเดอร์ท่านใดอยากร่วมใจบูชานายน้อยกับบ่าวก็เม้นท์บอกเลยค่ะ รออะไร!
5. สุดท้ายแดงดำจงเจริญ 






- - - - - - - - - - - - - - - - - - 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

[ช่วงบ่าวพบประชาชน]
:: กลับมาเจอกันอีกแล้วนะค่ะ รีดเดอร์ที่น่ารักทุกคน!! บ่าวยังรักทุกคนเสมอนะค่ะ (ยิงหัวใจใส่รัวๆ)

::เนื่องในวันนี้เป็นวันเกิดของนายน้อยค่ะ!!! (กรี้ด) ด้วยความยากจนข้นแค้นของบ่าวที่ไม่สามารถจัดหิ้งบูชาท่านได้ (เช็ดน้ำตาแป็บ) กาชาปองที่มีแค่ไม่กี่ตัว?ฟิกเกอร์ที่ไม่เห็นแม้แต่เงา T^T งื้อออ (พูดแล้วอยากจะร้องไห้) บ่าวก็เลยจะขอจัดฟิคสดบูชาท่านแทนค่ะ!(ขออนุญาตจุดธูป-..-) แน่นอนว่าฟิคที่บ่าวจะเพ้อดังต่อไปนี้ก็คงไม่พ้น แดงดำ เจ้าค่ะ! (จุดพลุโลด) ฮ่าๆๆ

:: สุดท้ายแล้ว บ่าวก็ขอให้นายน้อยมีความสุขมากๆนะเจ้าค่ะ  ขอให้ท่านได้ออกกล้องเยอะขึ้น ขอให้ออฟฟิเชียลจัดโมเม้นต์ให้น้องกับท่านบ่อยๆ ขอให้ท่านได้กับน้อง(?) ขอให้ทั้งสองคนแต่งงานกัน(?) เดี้ยวๆ......ไม่ใช่ล่ะ -..- 





เนื้อเรื่อง อัปเดต 20 ธ.ค. 58 / 19:12

















หิมะที่ตกโปรยปรายอยู่ด้านนอกทำให้ถนนหนทางต้องขาวโพลนไปหมด และด้วยตอนนี้ใกล้จะถึงเทศกาลคริสต์มาสแล้ว ร้านค้าต่างๆจึงเริ่มตกแต่งหน้าร้านด้วยโคมไฟหลากหลายสีเพื่อดึงดูดลูกค้า ความสวยงามของนครใหญ่ที่พบเห็นได้ก็ยังไม่อาจเทียบได้กับ ต้นคริสต์มาสขนาดยักษ์ที่ใจกลางกรุงโตเกียวอันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของคู่รักหนุ่มสาวข้าวใหม่ปลามันทั้งหลาย ความคึกคักของผู้คนในเมืองหลวงไม่ได้ทำให้คุโรโกะ เท็ตสึยะรู้สึกดีเลยสักนิด ใบหน้าที่เคยเรียบนิ่งของเจ้าตัวบัดนนี้มันกับต้องขมวดยุ่ง ร่างเล็กผอมบางรีบเร่งฝีเท้ากลับบ้านอย่างเร็วหลังจากที่เขาได้ฟังคำพูดแสนตึงเครียดจากเพื่อนสนิท


ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว...



โรงเรียนเซย์ริน


ปรี้ด!!

เสียงนกหวีดดังขึ้น บอกให้รู้ว่าหมดเวลาการฝึกซ้อมแล้ว คุโรโกะเดินไปรับผ้าขนหนูสีขาวสะอาดจากผู้จัดการทีมสาว เจ้าตัวนั่งลงตรงม้านั่งข้างสนามพลางเช็ดเหงื่อตัวเองอย่างที่เคยทำ เสียงผ่อนลมหายใจดังขึ้นมาเบาๆเพื่อปรับสภาพร่างกายที่แสนจะเหนื่อยล้าของตัวเอง ดวงตาสีฟ้าใสเหม่อมองออกไปอย่างไร้จุดหมาย


"เฮ้ย! คุโรโกะ วันนี้จะไปมาจิเบอร์เกอร์เปล่าวะ"
เสียงของคางามิที่ดังมาจากอีกฝ่ากหนึ่งของสนามทำให้คุโรโกะต้องหันไปมอง 

"ไม่ดีกว่าครับ พอดีผมจะรีบไปอ่านไลท์โนเวลที่เพิ่งซื้อมาน่ะ"

"ห๊าาา? ทำอะไรได้น่าเบื่อจริงนะแก"

คุโรโกะไม่ได้โต้ตอบอะไรออกไป เจ้าตัวทำเพียงแค่มองกลับนิ่งๆเหมือนต้องการบอก อีกคนทางสายตาว่า 'เรื่องของผมครับ' สายตาเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเกรียนของคุโรโกะทำให้คางามิต้องเดินมาพลักศีรษะทุยๆนั้นอย่าหมั่นไส้



ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด..

เสียงโทรเข้าดังขึ้นที่ดังขึ้นมาทำให้คุโรโกะต้องละความสนใจจากคูุ่หูแสงของตัวเองมามองหามือถือสีฟ้าแบบฝาพับของตัวเองทันที มือเล็กล้วงเข้าไปในกระเป๋าก่อนจะหยิบมันขึ้นมาช้าๆ และเมื่อเห็นว่าใครโทรมา เขาก็แทบจะถอนหายใจทันที


'คิเสะ เรียวตะ'

คุโรโกะกดรับสายเจ้าหมาโกลเด้นท์นั้นอย่างช่วยไม่ได้
"สวัสดีครับ คิเสะคุง"

[คุโรโกจจิ!!!!!!!!!!]
เสียงตะคอกเหมือนคนตกใจกลัวอะไรสักอย่างของคิเสะทำให้คุโรโกะต้องรีบเอามือถือออกจากหูตัวเองทันที  และไม่นานหลังจากที่เสียงโหยหวนของคิเสะจบลงคุโรโกะก็ต่าว่าอีกคนด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

"อย่าเสียงดังสิครับคิเสะคุง"

[คุโรโกจจิ! ลืมอะไรไปหรือเปล่าฮะ? วันนี้วันเกิดของอาคาชิจชินะ!!]

"อ่า........จริงด้วยสิครับ"

[อย่ามาจริงดงจริงด้วยนะฮะ! คุโรโกจจิรีบโทรไปหาอาคาชิจจิเลยนะฮะ! รู้ไหม?ว่าอาคาชิจจินอยด์จนแผ่รังสีอาฆาตออกมาแล้วนะ ขนาดผมไม่ได้อยู่ด้วย ผมยังรู้สึกขนลุกเลย บรื้อออ มันน่ากลัวจริงๆ....บลาๆๆ]

ประโยคยาวเยียดของคิเสะไม่ได้เข้าหัวคุโรโกะเลยในตอนนี้  คุโรโกะรีบวางสายทันที(โดยไม่บอกลา) คนตัวเล็กรีบเก็บของก่อนจะตรงกลับบ้านทันทีแทบจะไม่กล่าวลาทุกคนในชมรมเลยด้วยซ้ำ ใบหน้าที่ซีดลงแม้เพียงเล็กน้อยของคุโรโกะทำให้ทุกคนในทีมเซย์รินต่างพากันสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น

'เจ้าคุโรโกะมันทำหน้ายังกับจะโดนใครฆ่าตาย?'




Kuroko Tetsuya : Talk


'ทำไงดีๆๆๆ'

วันนี้เป็นวันเกิดของอาคาชิคุง ผมดันลืมไปซะได้ แล้วอีกฝ่ายเวลานอยด์ก็ใช่ว่าจะเหมือนสามัญชนทั่วไปด้วย ความน่ากลัวของอาคาชิทุกคนก็คงจะรู้ดีกันแล้วนิครับ ถึงผมจะเป็นแฟนของเขาก็ใช่ว่าเขาจะละเว้นนะ! คนบ้านั้นจะต้องฆ่าผมแน่ๆ วันเกิดเมื่อปีที่แล้วผมแค่ลืมหาของขวัญมาให้(ความจริงผมก็ลืมหมดแหละ แค่แถเอาตัวรอด - -) อาคาชิแทบจะอาละวาดโรงเรียนแทบแตก เจ้าตัวถ่อมาถึงโตเกียวเพื่อมาฆ่าคิเสะ(?)ข้อหาไม่ยอมเตือนผม ซึ่งแน่นอนว่าคิเสะไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย! รังสีอาฆาตที่อาคาชิแผ่ออกมาแทบทำให้ทุกคนรอบข้างล้มทั้งยืน


'หวังว่า จูนิเบียว สุด S นั้นจะยังไม่คืนชีพนะ'






เพล้ง!!!
คุโรโกะใช้ค้อนทุบออมสินหมูบินสีฟ้าของตัวเองจนแตกละเอียด สิ่งที่พบอยู่ในท้องของมันแทบทำให้ขาเล็กทรุดลงกับพื้น


'เหรียญ 100 เยนหนึ่งเหรียญ กับเหรียญ 10 เยนอีก 3 เหรียญ'

สิ่งที่เห็นทำให้ผมแทบน้ำตาร่วง ผมลืมไปซะสนิทเลยว่าเมื่อวานตัวเองเพิ่งเอาเงินเก็บทั้งหมดไปซื้อไลท์โนเวลยกเซตมา(เพราะมันลดราคา)  แล้วผมจะหาเงินที่ไหนมาซื้อของขวัญให้อีกคนล่ะเนี้ยะ! ลำพังเงินแค่นี้ เอาซื้อขนมปังเมล่อนยังได้แค่ครึ่งเดียวเลย!

 แง๊... เท็ตสึยะใจเย็นๆสิ ค่อยๆคิด








12 : 30 น.

'อ่า...ยังพอมีเวลา ยังไงก็โทรไปบอกอีกฝ่ายก่อนจะดีกว่า ก่อนที่คนบ้านั้นจะยันแตก'






ตรู๊ดดดดดดดดดดด....

[เท็ตสึยะ?]
'น้ำเสียงกดต่ำนี่มันอะไรกันครับ! ไม่บอกก็รู้ว่ากำลังโกรธอยู่!'

"อ...อาคาชิคุง คือ วันนี้ว่างไหมครับ"

[ว่าง]
'อ๊ากกกก ตอบสั้นแบบนี้ คงใกล้ระเบิดแล้วแน่ๆ'

"คือ...ผมจะไปหาคุณที่เกียวโต....จะได้ไหมครับ?"

[จริงเหรอ? ได้สิ ให้ฉันส่งคนขับรถไปรับหรือเปล่า?]
'ฟู่.....น้ำเสียงเริ่มเปลี่ยนแล้ว แปลว่าเริ่มหายโกรธแล้วสินะ....แต่ยังวางใจไม่ได้หรอก!'

"ไม่เป็นไรครับ เดี้ยวผมไปเองดีกว่า"

"อ่า....ตามใจเท็ตสึยะนะ ถ้าอยากเปลี่ยนใจก็โทรมาบอกฉันแล้วกัน"

"ครับ แล้วเจอกันนะครับ อาคาชิคุง"

ติ๊ด!







'เฮ้อ......เอาล่ะมีเวลา 2 ชั่วโมงในการหาของขวัญ! สู้ๆ คุโรโกะ เท็ตสึยะ!!'



'ใช่ ก่อนอื่นต้องอาบน้ำก่อน'

ตอนผมเหม็นเหงื่อตัวเองมาก หลังจากที่ซ้อมช่วงเช้าเสร็จผมก็รีบตรงกับบ้านทันที ยังไม่ได้อาบน้ำที่ห้องชมรมเลยสักนิดเดียว ถ้าขืนโพล่ไปบ้านของอาคาชิคุงทั้งที่กลิ่นเหงื่อฟุ้งแบบนี้มีหวังผมต้องโดนคนหื่นนั้นปล้ำตั้งแต่หน้าประตูแน่ ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมอีกฝ่ายถึงได้ชอบกลิ่นเหงื่อเหม็นๆของผมนัก.......ก็อย่างว่าแหละครับ คนโรคจิตยังไงก็โรคจิตอยู่วันยังครับ



ซ่าา...



3 นาทีผ่านไป 


ตอนนี้ผมอาบน้ำเสร็จแล้ว พวกคุณไม่ต้องสงสัยกันหรอกนะครับ ว่าทำไมผมถึงอาบน้ำเร็วขนาดนี้
(แถวบ้านเรียกวิ่งผ่านน้ำค่ะลูก)  เหตุผลหนึ่งก็เพราะผมทำต้องทำเวลาไงล่ะ! ส่วนอีกเหตุผลหนึ่งก็.......ผมขี้เกียจนะครับ (แฮะๆ)






"คุณแม่ครับ"


ผมหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาหญิงสาวเรือนผมสีฟ้ายาวเหมือนกับสีผมของผม ถึงแม่ของผมจะไม่ใช่คนจืดจางอะไรมาก แต่ก็ถึงถือได้ว่าจืดจางกว่าปกติชนทั่วไปล่ะครับ ความสวยของเธอแทบจะกลืนไปกับอากาศ ดีที่พ่อผมท่านมีสกิลจืดจางขั้นเทพอยู่แล้ว จึงสามารถมองเห็นแม่ได้ไม่อยาก และเมื่อคนจืดจางสองคนมาเจอกันก็เกิดเป็นผมยังไงล่ะครับ ความจืดจางที่กำลังสอง


"...................."


'เอ๊ะ? คุณแม่ไม่อยู่บ้านเหรอ'


หลังจากที่พยายามมองหาอีกคนและได้รับความเงียบแสนวังเวงตอบกลับมาแทน ผมก็เดินตรงไปที่ได้ครัวทันที และพบโพสต์อิทที่ฟ้าสดแปะอยู่ตรงตู้เย็นสองสามใบ




แม่ออกไปหาเที่ยวบ้านคุณป้านะ                                             I           ยายไปชมรมนะลูก ไม่ต้องเป็นห่วง
คงจะกลับเย็นๆ อาหารกลางวันแม่ทำไว้ให้แล้ว                        I                 เย็นๆจะกลับ 

ถ้าลูกหิวก็เอาออกมาเวฟทานได้เลย                                        I  

                                 รักนะครับ   
                              แม่ 
(*´◡`*)

(ปล. คุณยายของน้องอยู่ชมรมผู้สูงอายุนะค่ะ ที่ชมรมจะมีกิจกรรมให้ผู้สูงอายุมานั่งคุยกันจะได้ไม่เหงาเวลาต้องอยู่บ้านคนเดียว คุณยายเลยมักจะไปหาเพื่อนๆบ่อยๆ)
















หลังจากอ่านโพสต์อิทเสร็จน้ำตาผมแทบจะไหลออกมา แล้วผมจะทำยังไงล่ะครับ เงินก็ไม่มี คุณแม่กับคุณยายก็ไม่อยู่ วันนี้มันเป็นวันซวยอะไรของผมเนี้ยะ! แง๊...ตอนนี้ก็เหลือแค่ชั่วโมงครึ่งเอง เที่ยวรถไฟจะไปเกียวโตรอบสุดท้ายก็จวนจะถึงเวลาอยู่แล้วด้วย!



'เย็นไว้เท็ตสึยะๆ ทุกอย่างมันจะต้องผ่านไปด้วยดี'











ใช่!...ก่อนอื่นผมต้องขอยืมเงินจากใครสักคนก่อน 



คุณโมโมอิซัง : ไม่ได้ๆ ผมเป็นผู้ชายจะให้ไปยืมเงินจากผู้หญิงได้ไง
อาโอมิเนะคุง : .................... = = ไม่หรอก อาโอมิเนะคุงไม่น่าจะมีเงินเหลืออยู่
มิโดรินมะคุง : ................. ผมไม่ค่อยอยากจะไปขัดขวางการแสวงหาลัคกี้ไอเท็มของเขาเท่าไร..ขอบายดีกว่าครับ
มุราซากิบาระคุง : - - ถ้าผมไปทำให้เงินสำหรับซื้อขนมของเขาลดลง ผมจะต้องโดนขยี้แน่เลยครับ
คิเสะคุง : .................. =_= (โนคอมเม้นท์)





งั้นก็เหลือทางเลือกสุดท้ายแล้ว ถึงคากามิจะยังไม่เคยรับรู้ถึงความน่ากลัวของอาคาชิคุงตอนที่นอยด์ แต่เจ้าตัวก็น่าจะสัมผัสถึงมันได้ไม่ยากเท่าไรหรอกมั้ง (ก็เคยโดนจูนิเบียวปากรรไกรใส่มาแล้วนินะ?)







ตรู๊ดดดดดดดดดดดด.....ตรู๊ดดดดดดดดดดด

[โย่ว! ว่าไงคุโรโกะ]

"คากามิคุง คือ..ผมจะขอยืมเงินคุณสักสามพันเยนได้ไหมครับ"

[ห๊า? ก็ไ้ดอยู่หรอก ว่าแต่แกจะเอาเงินไปทำอะไรวะ]

"........วันนี้วันเกิด อาคาชิคุงนะครับ" เสียงหวานพึมพำเบาๆ


[.............................]




อยู่ๆคากามิก็เงียบไป ทำให้ผมแปลกใจไม่น้อย








"คากามิคุง?"

[ดะ...เดี้ยวฉันโอนให้เลยหมื่นเยน! แกรีบโพล่หน้าไปหามันเลยนะเฟ้ย นี่มันจะหมดวันอยู่แล้ว!!]
น้ำเสียงตื่นตระหนกของคากามิคุง ทำให้ผมรู้ว่าอีกฝ่ายเข้าใจความรู้สึกของผม...T_T




"ขอบคุณมากนะครับ คากามิคุง"

[แกต้องมีชีวิตรอดกลับมานะเฟ้ย]


ติ๊ด!
















หลังจากที่คากามิคุงตัดสายไปแล้ว ผมก็รีบออกจากบ้านทันที เป้าหมายแรกของผมคือร้านเค็กที่อยู่ใกล้ๆ เพราะตอนนี้ผมไม่มีเวลามากพอจะไปหาซื้อของขวัญได้จากห้างใหญ่ในตัวเมือง






แต่....




เจ้าของร้านเค้ก : ต้องขอประทานโทษด้วยค่ะ พอดีตอนนี้เค้กที่ทำไว้ได้จำหน่ายออกไปหมดแล้ว ถ้าคุณลูกค้าจะสั่งเอาไว้ คุณลูกค้าจะได้รับอย่างเร็วที่สุดบ่ายวันมะรืนค่ะ 


เจ้าของร้านผ้าพันคอ : ผ้าพันคอสีแดงหรือสีดำหมดไปแล้วครับ ตอนนี้ที่ยังเหลืออยู่ในร้านคือสีแสด(?)

เจ้าของร้านตุ๊กตา : ตอนนี้ร้านของเรา กำลังทำโปโมชั่นวันคริสต์มาสด้วยตุ๊กตากระต่ายสีชมพูฟรุ้งฟริ้งเลยค่ะ  ถ้าคุณลูกค้า...อ้าว?

.
.
.
.








เหลือเวลาอีก ครึ่งชั่วโมงก่อนรถไฟรอบสุดท้ายจะมา

'อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก! วันนี้มันอะไรกันเนี้ยะ!'



KuroKo Tetsuya : End
































ติ้งต่อง........ติ้งต่อง (?อ่านให้มันเป็นเสียงออดหน้าบ้าน)











คุโรโกะกำลังยืนกดออดอยู่หน้าบ้าน อ่า...ไม่สิหน้าคฤหาสถ์ของอาคาชิ ดวงหน้าหวานที่ตีสีหน้าเรียบนิ่งกำลังปลงตกอย่างสุดซึ้งเหมือนตัวเองต้องมาตายเอาดาบหน้ากับทางเลือกสุดท้ายแบบนี้ หลังจากยืนทำใจได้ไม่นาน เมดสาวในชุดกระโปรงทรงยุโรปก็ออกมาเปิดประตูให้


"สวัสดีเจ้าค่ะ คุโรโกะซามะ"

"ม...ไม่...เอ่อ เรียกผมว่าคุโรโกะจะดีกว่าครับ" เขาทำหน้าลำบากใจอย่างเห็นได้ชัด ไม่ว่าจะมาบ้านของอาคาชิคุงอีกรอบต่ออีกรอบ เขาก็ยังไม่ชินกับบรรยากาศแบบนี้สักที


"คงไม่ได้เจ้าค่ะ คุโรโกะซามะเป็นแขกของนายน้อยก็เท่ากับเป็นเจ้าหน้าของเราด้วย" เธอตอบพร้อมโค้งตัวลงอย่างให้เกียรติ คุโรโกะถอนหายใจอย่างจำยอม เขาเดินเข้าไปในตัวคฤหาสถ์พร้อมกับเมดสาว คฤหาสถ์ประจำตระกูลอาคาชิเป็นสถาปัตยกรรมร่วมสมัยที่ผสานความเป็นตะวันตกและตะวันออกเข้าด้วยกัน ความยิ่งใหญ่ที่แฝงไปด้วยความวิจิตรงดงามของมันไม่ต่างจากพระราชวังดีๆนี่เอง ตลอดทางเดินถูกตกแต่งด้วยสวนน้ำขนาดใหญ่ที่ผ่านการดูแลมาอย่างดี คุโรโกะมองไปรอบๆอย่างนึกตะลึงกับภาพอลังการที่เห็นอยู่ตรงหน้า


"เอ่อ......คุณ?"

"ดิฉัน ซาโตอิ เมยะเจ้าค่ะ ขออภัยเป็นอย่างยิ่งที่ไม่ได้แนะนำตัวให้ท่านรู้จักตั้งแต่แรก"

"อะ....ไม่เป็นไรหรอกครับ คือซาโตอิซัง อย่าเพิ่งบอกอาคาชิคุงนะครับว่าผมมาแล้ว"

"เข้าใจแล้วค่ะ"

"แล้วตอนนี้อาคาชิคุงอยู่ที่ไหนหรือครับ"

"ตอนนี้นายน้อยอยู่ห้องเปียโนเจ้าค่ะ จะให้ดิฉันนำทางไปหรือเปล่าเจ้าคะ?"

"ไม่เป็นไรครับ แค่บอกทางผมมาก็พอแล้วครับ"

"รับทราบค่ะ"

หลังจากเข้ามาในตัวบ้าน เมดสาวก็อธิบายเส้นทางภายในคฤหาสถ์ให้ฟังอย่าวคร่าวๆ ก่อนจะคร่อมตัวลาออกไป คุโรโกะมองไปรอบๆตัวบ้านอย่างลำบากใจ 'เขาหวังว่าเขาจะไม่หลงทางนะ' ตอนนี้เขาไม่แปลกใจเลยสักนิดที่อาคาชิคุงจะมีรังศีคุณชายแผ่ออกมาตลอดเวลาแบบนั้น ถ้าหากว่าเขาจะต้องอยู่บ้านที่ใหญ่โตแบบนี้ทุกวัน เขาคงจะเหงามากแน่ๆ













ไม่นานนักหลังจากที่หลงทางอยู่ในคฤหาสถ์ คุโรโกะก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องๆหนึ่ง เสียงเปียโนที่นั่งขึ้นมาด้วยเพลงโมสาร์ทสมัยคลาสสิกบอกให้เขารู้ว่าเขาน่าจะมาถูกทางแล้ว คุโรโกะกำลังรวบรวมความกล้าก่อนจะพลักประตูเข้าไปเบาๆเพื่อไม่ให้คนในห้องรู้ตัว  สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้าคือภาพของอาคาชิคุงที่กำลังหลับตาพริ้มพลางกดนิ้วบรรเลงเพลงอย่างไพเราะ บรรยากาศที่แผ่ออกมารอบตัวอีกฝ่ายทำให้เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหลุดเข้ามาในเทพนิยายเรื่องใดเรื่องนี้ที่มีเจ้าชายรูปงามเป็นพระเอก ใบหน้าหล่อเหลากับเรือนผมสีแดงสดที่ยาวขึ้นเล็กน้อย ช่วยขับให้คนตรงหน้าราวกับเทพบุตร ความหล่อเหลาที่มีในตัวของคนนี้ทำให้หัวใจดวงน้อยของคุโรโกะเต้นแรงไม่เป็นส่ำ แก้มใสเจือสีแดงออกมาจนต้องยกมือขึ้นมาปิด ไม่ว่าเมื่อไรเขาก็ไม่ชินก็ความหล่อของอีกคนสักที...




คุโรโกะยกมือขึ้นมากุมหัวใจของตัวเองเบาๆก่อนจะหลับตาลงช้าๆเพื่อตั้งสติ เขาต้องกำลังรวบรวมความกล้าอย่างมากกับกางมาเยือนบ้านอาคาชิครั้งนี้


'ตายเป็นตาย! เท็ตสึยะ!! โอ้ส' 
(น้องจะไปออกรบที่ไหนหรือค่ะ ฮ่าๆๆๆ)






















คนตัวเล็กวางถุงผ้าที่ตัวเองหิ้วมาด้วยเบาๆก่อนจะเดินไปแอบอยู่ข้างหลังของอาคาชิ มือเล็กเอื้อมไปปิดตาอีกฝ่ายเบาๆก่อนจะกระซิบเสียงหวานขึ้นมา



"หลับตาก่อนนะครับ"



การมาเยือนแบบไม่ทันตั้งตัวของคนรักทำให้อาคาชิตกใจไม่น้อย อาคาชิค่อยๆหลับตาลงตามที่อีกฝ่ายขอ เนคไทสีดำที่คุโรโกะพกติดตัวมาด้วยถูกยกขึ้นมาผูกรอบตัวตาที่ปิดลงนั้นอย่างช้าๆ คุโรโกะกดริมฝีปากนุ่มของตัวเองลงบนแก้มสากของอาคาชิเบาๆ

"อยู่นิ่งๆนะครับ เด็กดี"













Akashi Seijuurou : Talk


ตอนนี้ผมกำลังมึนงงสุดๆ ผมไม่เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้เลยสักนิด อยู่ๆเท็ตสึยะก็บุกเข้ามา(ถึงแม้เจ้าตัวจะโทรมาบอกแล้วว่าจะมา) แต่ผมก็ไม่เข้าใจจริงๆ คนตัวเล็กบุกเข้ามายังไม่พอ ยังอุตสาห์เอาผ้ามาปิดตาผมด้วย? แล้วเสียงหวานที่ออกแนวยั่วยวนนั้นมันอะไร?! เท็ตสึยะของผมเป็นอะไรไปแล้วววว!



Akashi Seijuurou : End




























หลังจากที่ปิดตาอาคาชิเสร็จ คุโรโกะก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันที มือเล็กบางยกขึ้นมากุมแก้มของตัวเองแรงๆ 'อ๊ากกกก ผมทำอะไรลงไป น่าอายเป็นบ้า!' คุโรโกะพยายามสงบสติอารมณ์ เขาพ่นลมหายใจออกมาเพื่อระบายความตื่นเต้นที่อยู่ในอก

ใช่แล้วอย่างที่คุณเข้าใจกันนั้นแหละ 'ทุกอย่างที่ทำมานี้!มันคือทางเลือกสุดท้ายของผม!'
เพื่อที่จะรักษาชีวิตของตัวเอง(กับรุ่นปฏิหาริย์ทุกคน) ผมจำเป็นต้องทำ





หลังจากที่พยายามตั้งสติมานาน คุโรโกะก็เริ่มถอดเสื้อผ้าของตัวเองทันที ตอนนี้เขาอยู่ในเสื้อเชิ็ตโรงเรียนราคุชันสีดำเทาของอาคาชิที่ขอมาจากคุณซาโตอิ กระดุมที่ถูกปลดออกไปสามเม็ดเผยให้เห็นแผ่นออกขาวเนียนของตัวเองอย่างเซ็กซี่ กางเกงยีนส์สีน้ำเงินเข้มถูกถอดออกไปจนเหลือแต่อันเดอร์แวร์สีฟาอ่อน คุโรโกะหันไปหยิบวอดก้าดีกรี 80 (ที่ขอมาจากคุณซาโตอิ /อีกแล้ว?) ก่อนจะกระดกมันดื่มอย่างเร็ว น้ำสีใสรสฝาดนั้นไหลลงคออย่างช้าๆ ความอุ่นร้อนที่สัมผัสได้ภายในทำให้คนตัวเล็กต้องขมวดคิ้ว กลิ่นฉุนแรงที่ตีเข้าจมูกจนคุโรโกะต้องเบ้หน้าหนี เจ้าตัวสำลักวอดก้านั้นออกเบาๆพลางยกมือขึ้นเช็ดน้ำเหล้าสีใสที่ไหลออกมาเลอะปากตัวเองแบบลวก ๆ เขาพยายามกลั้นใจกระดกมันต่อจนหมดขวด ความมึนเมาที่ได้รับมาทำให้คุโรโกะต้องสะบัดหัวตัวเองแรงๆ





คุโรโกะเดินออกมาจากห้องน้ำพลางมองไปรอบๆห้อง อาคาชิกำลังนั่งหันหน้าเข้าหาเขา เจ้าตัวไม่ได้เอาผ้าปิดตาออก คุโรโกะหลับตาลงอีกครั้งเพื่อตั้งเพิ่มความกล้าให้กับตัวเอง วอดก้าที่ดื่มเข้าไปเริ่มแผลงฤทธิ์แล้ว น้ำตาที่ตีรื้นขึ้นมาคลออยู่รอบน้ำตาสีฟ้าของเขาทำให้ภาพตรงหน้าดูพร่ามัวไปหมด ก้อนเนื้อซ้ายที่กำลังสูบฉีดเลือดไปเลี้ยงทั่วร่างกายถูกกระตุ้นให้เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ  ร่างกายที่เคยขาวสีซีดของคุโรโกะเริ่มแดงขึ้นมาน้อยๆอย่างช่วยไม่ได้ แก้มขาวแดงระเรื่ออย่างน่ารัก ความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นทำให้คุโรโกะแสยะยิ้มออกมา คนตัวเล็กค่อยๆเดินไปหยิบเชอรี่สีแดงสดที่ ประดับอยู่บนขนมว่างของอาคาชิก่อนจะเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเจ้าของมัน นิ้วเรียวยกเอาผลเชอรรี่อมเข้าไปในปาก เรียวขาขาวยกขึ้นก่อนจะนั่งลงบนตักแกร่งของคนตัวเบาๆ


อาคาชิสะดุดเล็กน้อย แต่ก็ใช้แขนโอบเอวของคุโรโกะทันทีเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายตกลงไป แขนขาวยกขึ้นกอดรอบลำคอหนาอย่างหลวมๆก่อนจะกดริมฝีปากลงไปริมฝีปากร้อนของอีกคนอย่างแรง คุโรโกะใช้ลิ้นดันเอาผลเชอรี่รสเปรี้ยวอมหวานที่อมไว้เข้าไปในปากของอาคาชิ ซึ่งอีกคนก็เปิดปากรับมันอย่างเต็มใจ จูบรสเปรี้ยวอมหวานที่คุโรโกะเป็นคนเริ่มยังคงดำเนินต่อไปอย่างช้าๆ เสียงน้ำลายเฉอะแฉะดังออกมาเบาๆ เพียงไม่นานจูบที่เคยหวานก็ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นเหมือนอาคาชิเปลี่ยนมาคุมเกมแทน คุโรโกะรีมผละออกมาทันทีเพราะเขายังไม่อยากโดนกินตอนนี้ อุตสาห์มาถึงนี้ทั้งที (ถึงท้ายสุดเขาจะไม่รอด) ยังไงก็ขอคุยอะไรกันก่อนเถอะครับ..




คุโรโกะปลดผ้าปิดตาของอีกคนช้าๆ ดวงตาสีโกเมนที่ลืมขึ้นมาสบตากันเจือไปด้วยความไม่เข้าใจเพียงครู่เดียว ก่อนจะแปรเปลี่ยนไปเป็นแววตาเจ้าเล่ห์ทันที ร่างสูงเปิดตาออกเล็กน้อยก่อนจะแสยะยิ้มอย่างพอใจกับภาพที่เห็นตรงหน้า





"สุขสันต์วันเกิดนะครับ เซยจูโร่คุง" ชื่อต้นที่คุโรโกะไม่เคยใช้เรียกเขาเลย(ถึงแม้จะโดนบังคับก็ตาม) ถูกเอื้อนเอ่ยออกมากลีบปากบางที่เปลี่ยนสีแดงจัดเพราะรสจูบดูดดื่มเมื่อครู่



"นึกว่าจะจำไม่ได้แล้ว"
อาคาชิยิ้มออกมาแทนคำขอบคุณ มือหนาแอบเนียนลวนลามสะโพกมนของคุโรโกะเบาๆซึ่งแน่นอนว่าคุโรโกะไม่ได้ขัดขืนอะไร


"จะลืมได้ไงล่ะครับ" (อย่ามาโกหกนะ! : เสียงในหัวของคิเสะ)

เสียงหัวเราะที่ดังออกมาพร้อมกายเล็กที่เบียดชิดเข้ามาอีกของคุโรโกะทำให้อาคาชิตื่นตัวแทบจะทันที แก่นกายใหญ่ที่พองตัวดันให้กางเกงสแล็คสีดำนูนขึ้น คุโรโกะแสยะยิ้มทันทีเหมือนสัมผัสถึงความเป็นชายของอาคาชิที่ดันอยู่ตรงบั้นท้ายของเขา




ไม่รอช้าคนตัวเล้กยกมือของอีกคนขึ้นมา นิ้วแกร่งของอาคาชิถูกส่งเข้าไปในโพร่งปากอ่อนนุ่มนั้น ก่อนที่คุโรโกะจะออกแรงดูดเม้มมันเบาๆอย่างยั่วยวน พร้อมทั้งครางเสียงกระเส่า

"อึก....อืม..."
อาคาชิมองภาพตรงหน้านั้นก่อนจะกัดปากตัวเองเบาๆ'อ๊ากกกก จะทนไม่ไหวอยู่แล้ว' และนั้นคือความคิดของเขาตอนนี้


คุโรโกะทั้งดูดและเลียนิ้วมือของอาคาชิจนมันชุ่มไปด้วยน้ำหวานสีใสที่ไหลยืดออกมา เขาเอามือของอาคาชิที่เลอะไปด้วยน้ำตาวางทาบบนแผ่นอกเล็กของตัวเองพลางแกล้งถูนิ้วแกร่งผ่านยอดอกของตัวเอง

"อะ อ่า...แล้ว.......คุณชอบขวัญชิ้นนี้หรือเปล่าครับ"

ไม่พูดเปล่า คุโรดกะยังจงใจถูกบั้นท้ายของตัวเองกับกายท่อนล่างของอาคาชิอย่างยั่วยวน ซึ่งการทำแบบนั้นก็เรียกเสียงครางต่ำของคนตัวสูงได้เป็นอย่างดี  อาคาชิแทบจะทนไม่ไหว เขาขมวดคิ้วยุ่งอย่างต้องการขมอารมณ์จนลืมตอบคำถามของคนตัวเล็ก


คุโรโกะเงียบทันทีเหมือนเห็นว่าอาคาชิสติหลุดไปแล้ว อีกฝ่ายกำลังพยายมข่มอารมณ์(หื่น)จนตัวสั่นน้อยๆ คุโรโกะตัดสินใจแกล้งอีกคนต่อไป คนตัวเล็กขยับตัวให้เสื้อเชิ๊ตตกลงมาอยู่ที่หัวไหล่ของตัวเอง เม็ดไตสีชมพูสวยที่โพล่พ้นขึ้นมากำลังชูชั้นอย่างยั่วยวน แพขนตาสีฟ้าสวยกระเพือมขึ้นลงเบาๆตามจังหวะกระพริบตาของคนบนตัก ลิ้นเล็กแลบออกมาเลียปากตัวเอง พลางช้อนดวงตากลมโตขึ้นมองคนร่างสูงที่เอาแต่นั่งนิ่ง

"เซย์
ไม่ชอบหรือครับ" คุโรโกะแกล้งบีบน้ำตาเหมือนเสียใจที่อาคาชิไม่ชอบ
"มะ...ไม่ใช่นะเท็ตสึยะ ชอบสิ ผมชอบมากเลย"

คุโรโกะคลี่ยิ้มหวานทันทีเหมือนได้ยิ้มคำตอบที่น่าพึงพอใจ เจ้าตัวโน้มลงไปใกล้ๆใบหูของอีกคนก่อนจะขมเม้มมันเบาๆพลางกระซิบเสียงหวานออกมา

"ถ้าเซย์ชอบ........" ลิ้นเล็กจงใจเลียติ่งหูของร่างสูงเบาๆก่อนที่จะพูดต่อ "......ก็แกะสิครับ"







พรึ่บ!




เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก หลังจากเส้นความอดทนเส้นสุดท้ายของอาคาชิขาดลง เจ้าตัวอุ้มคุโรโกะยกลงโซฟาใหญ่ก่อนจะตามไปประกบปากจูบทันที เสียงครางอื้ออึงที่ดังเล็ดออกมาขอคนตัวเล็ก บ่งให้รู้ว่าเจ้าตัวกำลังรู้สึกดี แขนเรียวขาวยกขึ้นโอบรอบคอของคนตัวสูงช้าๆอย่างลืมตัว ก่อนจะเปิดปากให้ลิ้นร้อนของอีกคนได้เข้ามากอบโกยความหวานจากปากตัวเอง อาคาชิละริมฝีปากจากกลีบปากนุ่มของอีกคนลงมาซอกคอขาว คุโรดกะเอียงคอให้ทั้งทีอย่างรู้งาน ริมฝีปากหนากดเม้มลงไปก่อนจะฝังคมเขียวแหลมอย่างหักห้ามอารมณ์ไม่อยู่ รอยรักสีกุหลายปรากฎชัดขึ้นมาจากแรงดูดเม้มของคนร่างสูง คุโรโกะกัดปากตัวเองพรางหลับตาพรึ้ม การตอบสนองที่ไร้แววขัดขืนของคุโรโกะทำให้อาคาชิพอใจไม่น้อย


"อ....อืม เซย์...."

แผงอกขาวยกตัวขึ้นมาทันทีเหมือนลิ้นสากของร่างสูงลากเลียลงมา แรงดูดอย่างหื่นกระหายที่อาคาชิมอบให้ทำให้คุโรโกะต้องยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองเพื่ออดกลั้นเสียงคราง สมองที่เริ่มสร่างจากฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มกลับมาทำงานของมัน ความเขินอายพวงพุ่งขึ้นมาจนเขาต้องอยากแทรกแผ่นดินหนี ความมึนงงที่พ่วงมากับอาการสร่างเมาทำให้คุโรโกะปวดหัวไม่น้อย...


บทเพลงรักยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ อาคาชิไล่ปลดกระดุมเสื้อของคุโรโกะออกจนเผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบที่มีกล้ามน้อยๆ เอวคดที่บอบบางของคุโรโกะไม่ได้ทำให้เจ้าตัวดูแมนขึ้นมาเลยสักนิด ลิ้นร้อนที่เคยวกวนอยู่บนเม็ดไตสีสวยลากต่ำลงมาจนถึงหน้าท้องเรียบที่เกร็งโก่งขึ้น อันเดอรแวร์สีฟ้าอ่อนถูกเกี่ยวลงมาจนเห็นไรขนอ่อนๆของคนรัก อาคาชิกดริมฝีปากตรงสะโพกเล็กนั้นเบาๆ...















แต่ทว่า......































"เท็ตสึยะ?"



"......................"

อาคาชิยืดตัวขึ้นมามองคนรักของตัวเองทันที ภาพที่เห็นทำให้อาคาชิแทบคลั่ง!














"......ฟี้......"
เสียงลมหายใจที่ดังแผ่วออกมาอย่างสม่ำเสมอพร้อมด้วยเปลือกตาบางที่ปิดสนิท สีหน้าที่ดูผ่อนคลายบ่งบอกได้เป็นอย่างดีกว่า




















เท็ตสึยะของเขาหลับไปแล้ว!!!










อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!


































END





















- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
[ช่วงบ่าวพบประชาชน]
:: รักหรอกถึงหยอกเล่นนะเจ้าค่ะ 55555 (หัวเราะสะใจมาก) #กรรไกรปักหัว ตอนแรกบ่าวจะแต่งเป็นแบบรักใสๆซึ้งๆ น้ำตาไหลพราก แต่โชคดีที่กลับตัวได้ 555(ชีวิตมุงจะดราม่าเกินไปแล้ว)

::ก็...จบไปแล้วค่ะ สำหรับฟิคสดเนื่องในวันเกิดของนายน้อย หวังว่ามันจะพอคลายเครียดให้รีดเดอร์ที่น่ารักของบ่าวจากฟิค หลักได้นะ งุงงิง -w- อย่าลืมมาร่วมฉลองวันเกิดให้นายน้อยนะค่ะ ฮ่าๆๆๆ

::ขอบคุณสำหรับทุกคนที่ติดตามนะ ตอนนี้บ่าวมีกำลังใจขึ้นมากเลย ก่อนที่จะเปิดเทอมจะมาอัพให้อ่านบ่อยๆเลย! เย้ รักพวกเธอนะ (ขว้างหัวใจใส่ 555 )

:: .........ถ้าชอบก็เม้มบอกด้วยนะ -..- 
:: หวังว่าจะไม่โดนแบน.....มันก็ไม่เรทเท่าไรนะค่ะ สำหรับบ่าวแค่นี้ถือยังเด็กน้อยมากกก 555
:: ช่วยบ่าวหาคำผิดหน่อย อยากแก้ให้มันเสร็จในวันนี้น่ะค่ะ (อยากให้วันอันเดตมันขึ้นเป็น 20 ธันวา)












รูปนายน้อยจาก OVA ตอนล่าสุดค่ะ /รอยยิ้มละมุนนี้มันอะไรค่ะท่าน!!!!!! อั่ก! (ขออนุญาตนอนตายแป๊บ)
Cr. จากเพจ'FC kuroko no basuke yaoi'














- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
[แถมให้ด้วยรัก]ยังค่ะ ยังไม่หมด เนื่องในวันเกิดท่าน เราจะไม่ขอจบง่ายๆเพียงแค่นี้
Cr.จากเพจ
'
คุโรโกะ โนะ เกรียนไทยแลนด์ '









(1)








(2)




(3)































































และ (4)






- - - - - - - - - - -  - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -  - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -  - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
























H A P P Y    B I R T H D A Y      T O     AKASHI  SEIJUUROU






















ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ เจ๊มะม่วงเองจร้าาา จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

22 ความคิดเห็น

  1. #22 TKP.123. (@T19032546T) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 07:12
    น่ารักกก
    #22
    0
  2. #21 SherbetGirl (@bokunokokoro) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 10:25
    น่ารักจังเลยคู่นี้
    #21
    0
  3. วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 20:27
    น่าสงสารนะฮ่าๆๆๆ
    #20
    0
  4. #19 akakuro
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 23:13
    ฮามากจ้า

    ไม่ใช่แค่ร่วงจาก สวรรค์

    แต่กลับถูกฉุด ลงนรก กันเลย

    สงสารนายน้อย ค้างงงงงงง..อย่างแรง

    ^_^..555555
    #19
    0
  5. วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 19:46
    ค้างแบบ....หักมุมน้องยั่วแล้วหลับ นายน้อยเราเชื่อว่าวันเกิดปีหน้าท่านจะนาจะได้กิน(?)น้องครกอย่างสมใจอยากนะค่ะ 555+ /โดนกรรไกรแทง
    #18
    0
  6. วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:39
    ชอบภาพ ova ตอนล่าสุดเหมือนกันเลยค่ะ
    #17
    0
  7. วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 04:57
    ถ้าน้องจะยั่วขนาดนี้ แอร้ยยยย
    #16
    0
  8. #15 แมวน้อย
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 12:21
    กร๊ากกกก ขำหนักมาก ท่านนายน้อยโดนเล่นซะแล้ว แต่ก้ทำเอาเราสตั้นไป5วิเหมือนกันนะ5555

    #แต่งสนุกมากค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #15
    0
  9. #14 Kudo Seiko (@merts) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 09:24
    55555เซย์อดกิน//กรรไหรเฉาะหัว
    #14
    0
  10. วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 00:31
    พอถึงฉากเท็ตคุงหลับ  ผมนี่ค้างเป็นเพื่อนอาคาชิเรยจ้าาา5555 อยากให้ไรแต่งแนวๆนี้อีกง่ะ//สนุกมากเบย
    #13
    0
  11. #12 Amane (@yorun) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มกราคม 2559 / 20:10
    ค้างแทนนายน้อยย5555545 น้องแกล้งอะะ
    #12
    0
  12. #11 เซริว
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 11:59
    หักมุมอย่างแรง นายน้อยค้างงงงง
    #11
    0
  13. วันที่ 6 มกราคม 2559 / 23:17
    น้องหลับ.... ทำร้ายจิตใจยิ่งกว่าจำวันเกิดสามีไม่ได้อีกนะคะลูก!! 5555555555555
    #10
    0
  14. วันที่ 23 ธันวาคม 2558 / 00:03
    กำลังฟินๆ555+ พอถึงฉากน้องหลับปุป...ผมนี้สตั้นเลย!!5555+//ค้าง5วิ
    #9
    0
  15. วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 17:37
    ทุกคนค่ะ ปีนี้วันเกิดท่านตรงกับวันอาทิตย์นะค่ะ T^T บ่าวขอโทษ บ่าวเบลอ...(โดนท่านตบ 55) มัวแต่คิดฉาก NC จนลืมทวนให้มันดีๆเลยน่ะค่ะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 22 ธันวาคม 2558 / 17:38
    #8
    0
  16. วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 21:53
    โห่ คนเขียนทำกับเค้าอย่างนี้ได้ไงอ่ะ
    #7
    0
  17. #6 anasia
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 21:56
    เย้ มะม่วงซังมาต่อแล้ว//กระโดดดึ๋งๆแล้วกลับมานั่งหน้าคอมใหม่//แหะๆ^^'

    อุ๊....ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ โอ๊ยยยย ขำ! ฮ่าๆๆๆ พออ่านตอนสุดท้ายนี่ลั่นเลยค่ะ อาคาชินโดนเข้าแล้วไง555555//เอามือกุมท้องแล้วลงไปกลิ้งกับพื้น//หวังว่าพอตื่นมาคุโรรินจะไม่โดนสำเร็จโทษหรอกนะ หุหุ -,.-...[โดนแน่ๆ ผมไม่ปล่อยให้นายรอดแน่เท็ตสึยะ บังอาจมาทำให้ผมค้าง(อย่างแรง)ซะได้ นายโดนจัดหนักแน่!-*- : อาคาชิ]



    ปล. โมโมอิ ใช้คำว่า คุณโมโมอิ ไม่ก็ โมโมอิซัง อย่างเดียวนะคะมะม่วงซัง คุณโมโมอิซัง มันแปลกๆ
    #6
    2
    • #6-1 anasia
      20 ธันวาคม 2558 / 22:20
      ปล.2 Happy birth day Akashi Seijuuro ^o^.....ขอให้ท่านลดความยันและความบ้าอำนาจลงหน่อยนะคะ(แว่วเสียงกรรไกรดัง 'ฉับๆ' มาจากไหนสักแห่ง) แหะๆ ล้อเล่นค่ะ ขอให้มีความสุข(กับคุโรริน)มากๆนะคะ แล้วก็ขอให้ได้คู่กับคุโรรินตลอดไป ขอให้ท่านหล่อ เท่ห์ เสน่ห๋แรงอย่างนี้ไปนานๆให้แม่ยกได้ชุ่มชื่นหัวใจ สุดท้าย ขอเฮียชูให้เซียนะคะ^_____^ #ผิดละ
      #6-1
    • #6-2 มะม่วงน้อย
      21 ธันวาคม 2558 / 08:12
      แก้ไม่ทันแล้วค่ะ 555 (let it goooooo)
      #6-2
  18. วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 17:58
    5555 เสียใจด้วยนะนายน้อย แต่ น้องไม่ยอมให้กินง่ายๆหรอก5555 //โดนกรรไกรปักหัว
     
    ปล. HBD นะนายน้อย
    #5
    0
  19. วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 12:48
    ต่อเร็วๆนะ
    ปล.HBD นะคะนายน้อย//เอาน้องผูกโบว์ยกให้เป็นของขวัญ
    #4
    0
  20. วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 10:04
    นายน้อยคะ อคาเซีย จะร้องเพลงให้ฟังค่ะ " Happy death day to you. Happy death day to you. Happy death day. Happy death day. Happy death day to you." // กรรไกรปักหัว
    #3
    0
  21. #2 anasia
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 02:37
    อาคาชินความดันต่ำเหรอคะ? อ่อก//โดนกรรไกรปัก//แหม ก็เห็นอารมณ์เสียกับทุกคนไม่เว้นนี่นา

    คุโรริน..-*-..ลืมวันเกิดอาคาชินเนี่ยนะ ลืมได้ไงไม่ทราบ เดี๋ยวก็ให้อาคาชินลงโทษ(ด้วยการจับกด)ซะหรอก........[เหมือนจะได้ยินเสียงแว่วๆว่าเห็นด้วย...มาจากไหนนะ?]



    ปล.ยังไม่นอนเหมือนกันค่ะมะม่วงซัง(ทำบ้าไรอยู่ห๊า!! เลยเวลานอนเด็กดีมานานแล้วนะโว้ยยย!)แหะๆๆ ตอนนี้ตาก็จะปิดแล้วเหมือนกัน ขอตัวไปนอนเช่นกันนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ//คลานขึ้นเตียง
    #2
    1
    • 20 ธันวาคม 2558 / 16:17
      เป็นเด็กเป็นเล็กนะค่ะ อย่านอนดึกจิ -3- (ว่าตัวเองทำไม?) 555555555
      #2-1
  22. #1 saki
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 01:55
    นายน้อยอารมณ์เสียแล้วหรอ อย่าโกรธเลยน่าเดี๋ยวเท็ตจังก็ไปหาแล้ว
    #1
    0