ธิดาแม่ทัพดวงใจจอมมาร

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 6 : ยาพิษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    8 มี.ค. 60

            เช้าวันต่อมาฉันได้ตื่นแต่เช้าเพื่อที่จะเดินทางออกเร็วหน่อย ท่านพ่อ ท่านแม่ และท่านพี่ทั้งสามออกมาส่งฉันถึงหน้าประตูจวน รวมไปถึงลี่มี่ที่ตอนนี้กำลังน้ำตาไหลเมื่อรู้ว่าฉันจะไปเก็บตัวฝึก ซึ่งระยะเวลานั้นยังไม่รู้แน่นอน

            "ท่านพ่อ ท่านแม่เจ้าคะ เหมยเอ๋อไปก่อนนะเจ้าคะ" ฉันกล่าวพร้อมกับเดินไปกอดพ่อแม่ด้วยน้ำตาคลอเล็กน้อย แต่ก็พยายามสูดน้ำตากลับไป แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้น้ำตาในดวงตาลดลงเลยแม้แต่น้อย

            "พี่ใหญ่พี่รองพี่สาม เมื่อน้องกลับมาน้องคาดหวังว่าจะได้พบเจอกับพี่สะใภ้ และจะดียิ่งหากมีเด็กวิ่งมาแล้วร้องเรียกเหมยเอ๋อว่าอา" ฉันเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงติดหัวเราะ

             พี่ใหญ่พี่รองพี่สามก็อายุเหมาะแก่การแต่งสตรีเข้าเรือนแล้ว แม้พี่รองนั้นจะเป็นเรื่องยากไปเล็กน้อย เนื่องจากมีนิสัยเจ้าชู้อยู่เป็นทุนเดิม ซึ่งคราวแรก ท่านพ่อ ท่านแม่ก็อดประหลาดใจไม่ได้ เพราะท่านพ่อก็ไม่ได้มีนิสัยเจ้าชู้ แต่งเพียงท่านแม่ของพวกเราเป็นฮูหยินสกุลซู

            "พี่รองเจ้าคะ เพลาๆบ้างนะเจ้าคะ เหมยเอ๋ออยากมีพี่สะใภ้รองนะเจ้าค่ะ" ฉันเอ่ยบอกกับพี่รอง ส่วนเรื่องที่ฉันเอ่ยออกไปนั้นก็แน่นอนว่าพี่รองเข้าใจความหมายดีเป็นอย่างมากเลยล่ะ 

             "ท่านพ่อ ท่านแม่รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าคะ เหมยเอ๋อจะรีบกลับมาแน่นอนเจ้าคะ" ฉันเอ่ยโค้งคารวะท่านพ่อ ท่านแม่ และพี่ๆทั้งสาม ก่อนจะหันหลังและเดินจากไป คราแรกทั้งห้าเอ่ยว่าจะไปส่งฉันด้วยตัวเอง แต่ฉันจำเป็นที่จะต้องไม่ให้พวกเขาไปส่งฉัน หากรู้ว่าฉันนั้นต้องฝึกในป่าอสูรมรณะ อาจจะกังวลก็เป็นได้

             เมื่อเดินมาถึงปากทางเข้าป่าอสูรมรณะก็สามารถได้ยินถึงเสียงคำรามของสัตว์อสูรเล็กน้อย แต่ฉันที่มีกลิ่นอายของตำราแพทย์สวรรค์ ทำให้ไม่ต้องเกรงกลัวต่อสัตว์อสูรเพราะอย่างไรพวกมันก็ไม่มีทางกล้าทำร้ายฉัน ฉันหลับตาเล็กน้อย และจดจำแผนที่ที่ปรากฏออกมาในความคิด ความจำฉันแม้ว่าจะดี แต่ฉันนั้นเป็นบุคคลที่หลงลืมเรื่องหนทางได้ง่ายมากๆ แม้จะมีแผนที่ก็ยังยากที่จะเดินทางคนเดียว ฉันจึงใช้เวลามากในการเดินไปตามแผนที่อย่างช้าๆ ทันใดนั้นก็มาถึงสถานที่จุดหมาย ซึ่งเป็นบ้านหลังกระท่อมจำนวนสี่หลังอยู่ ซึ่งไม่ได้มีขนาดใหญ่มาก และอยู่ๆก็พลันปรากฏท่านไป๋ และท่านเฮยออกมาต้อนรับฉัน เหมือนกับว่าพวกเขาล่วงรู้ว่าฉันมาถึงแล้ว
             "คารวะท่านไป๋ ท่านเฮยเจ้าคะ แม้บางครั้งฉันจะเป็นคนหัวแข็ง แต่ฉันก็รู้ตัวดีกว่าใครที่สามารถหัวแข็งได้ และใครที่ต้องนอบน้อม และท่าทางที่ฉันทำความเคารพทำให้เขาทั้งสองยิ้มอย่างพอใจก่อนจะกล่าวเล็กน้อย

              “เจ้าไม่ต้องเรียกพวกข้าด้วยคำว่า ท่าน ก็ได้ จะอย่างไรสุดท้ายเจ้าก็เป็นถึงผู้สืบทอดตำราแพทย์สวรรค์ และตำราวรยุทธ์สวรรค์ ในภายภาคหน้าอาจจะเป็นเราทั้งสองที่ต้องเรียกเจ้าว่าท่าน ก็เป็นได้ ไป๋เอ่ยออกมาอย่างขบขัน แต่ที่ตอนนี้ฉันแปลกใจเมื่อนึกย้อนไปยามที่คุยกันครั้งแรกในป่าอสูรมรณะ ที่ทั้งสองได้กล่าวไว้

              “ส่วนที่ว่าตำราวรยุทธ์สวรรค์อยู่แห่งใดนั้น เจ้ายังไม่ควรรู้ เจ้าควรที่จะไปเก็บตัวฝึกกับพวกข้าซึ่งเป็นใจกลางป่าแห่งนี้ เจ้าคงจะสงสัยอีกอย่างคือเหตุใดเจ้านั้นไม่โดนสัตว์อสูรต่างๆทำร้าย นั้นก็เพราะอำนาจของนายพวกข้าทั้งสอง คุ้มครองเจ้าไว้ โดยมีกลิ่นอายตำราแพทย์สวรรค์เป็นเครื่องหมายบอก

              นายท่าน... พวกเขาทั้งคู่มีเจ้านาย ทั้งไป๋และเฮยนั้นมีวรยุทธ์สูงส่ง แล้วเจ้านายของทั้งคู่นั้นจะวรยุทธ์สูงมากเพียงใด

              “ที่จริงแล้วนี่เป็นเพียงร่างมนุษย์ของพวกเรา ข้าและไป๋นั้นมีร่างที่จริงคือ พยัคฆ์ หรือเสือนั่นเอง และข้านั้นก็คือพยัคฆ์ราตรี ส่วนไป๋นั้นคือพยัคฆ์ทิวา (กาล แต่เพื่อความกระชับขอตัดคำว่า กาลออกนะคะ) เป็นสัตว์อสูรประจำกายของนายท่าน ส่วนนายท่านของพวกเรานั้นคือใคร เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าก็จะรู้เอง ตอนนี้หน้าที่ของเจ้ามีเพียงเร่งฝึกฝนจะเป็นการดีที่สุด เพราะฝีมือของเจ้าในตอนนี้ หากเดินทางไปหาตำราวรยุทธ์สวรรค์ มีแต่จะตายเปล่าๆ เฮยเป็นคนตอบมา เพราะว่ารู้ถึงสิ่งที่ฉันคิดในใจ ยามอยู่กับเฮยนั้นฉันไม่สามารถปิดบังอะไรได้เลย มันช่างน่าเศร้าจริงๆ ( T T )

              หลังจากนั้นไป๋และเฮยได้พาฉันไปยังบ้านพักหลังหนึ่งซึ่งแม้ภายนอกจะดูเรียบๆ แต่ภายในกลับครบครัน ซึ่งต่อให้จะยังไง หนิงเหมยผู้นี้ก็ได้หมดอยู่แล้ว ไม่ได้เรื่องมาก ไป๋และเฮยได้อธิบายว่า กระท่อมทั้งสี่หลังนั้น หลังหนึ่งฉันจะได้เรียนเกี่ยวกับการปรุงยาพื้นฐาน ซึ่งในส่วนนี้ฉันจำเป็นจะต้องเรียนรู้เองจากตำราแพทย์สวรรค์ และฉันได้ค้นพบความจริงอีกอย่างของตำราแพทย์สวรรค์นั้นไม่ได้มีเพียงสูตรยาทั่วๆไป แต่ยาที่ไม่เคยปรากฏที่ไหนนั้นก็มีอยู่ด้วย แต่ต้องใช้พลังในการเปิดซึ่งตอนนี้พลังของฉันก็ยังไม่ถึงอีกเช่นกัน ส่วนเรื่องพลังยุทธ์การต่อสู้ต่างๆ เฮยและไป๋นั้นจะเป็นผู้ฝึกสอนให้กับฉันด้วยตัวเอง แม้จะมีร่างที่แท้จริงเป็นเสือ (เพื่อความเข้าใจง่ายกว่าเนอะ) แต่ก็ได้ร่ำเรียนวรยุทธ์แบบมนุษย์มามากจากนายของทั้งสอง ซึ่งก็คือผู้ที่จะเป็นอาจารย์ของฉันในภายภาคหน้านั่นเอง 


-----------       LOADING 50 %       ----------


           ฉันใช้เวลาทุกวันไปกับการฝึกซ้อม ตั้งแต่เช้าตรู่ จนถึงยามเย็น โดยช่วงเช้าฉันนั้นมักจะเรียนวรยุทธ์กับไป๋และเฮยสลับกันไป ซึ่งทางไป๋และเฮยนั้นมีวิชาที่แตกต่างกัน ของไป๋นั้นจะออกแนวการตั้งรับ ส่วนเฮยนั้นสอนแนวการบุก ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้น แต่วิชาทั้งสองกลับไม่ได้ต่อต้าน หรือย้อนแย้งกันแม้แต่น้อย แต่กลับทำให้ฉันเข้าใจ และสร้างความแข็งแกร่งให้ฉันเป็นอย่างมาก ส่วนเรื่องการแพทย์ของฉันนั้น เนื่องจากเป็นคนที่ความจำค่อนข้างดีอยู่แล้ว (ยกเว้นการจำทาง) ฉันก็สามารถจำสมุนไพร หรือส่วนประกอบในการปรุงยาได้อย่างรวดเร็ว แต่สิ่งที่ตอนนี้ฉันต้องการเรียนนอกจากการปรุงยานั้น ฉันอยากที่จะปรุงยาพิษเสียแล้วสิ ฉันจึงคิดที่จะเข้าเมืองสักเล็กน้อย เพื่อที่จะหาซื้อตำราปรุงยาพิษ แต่ก่อนที่จะออกไปไหนได้ก็จำเป็นที่จะขออนุญาตไป๋และเฮย ที่เปรียบเสมือนกับผู้ปกครองฉันในตอนนี้

            นี่ก็ผ่านมาถึงสามปีแล้วที่ฉันอยู่เพียงในป่าอสูรมรณะแห่งนี้ สามปีเหมือนจะนานก็ไม่ใช่ แต่จะสั้นก็ไม่เชิง ฉันเดินไปยังเรือนของไป๋ และเฮยซึ่งกำลังพักผ่อนกันอยู่ เพราะนี่เป็นเวลายามเย็นซึ่งฉันจะต้องศึกษาเรื่องการแพทย์และทั้งสองจะว่าง

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

           ฉันเคาะประตูอย่างมีมารยาท แม้ทั้งคู่จะเป็นเสือ แต่ตอนนี้กลับยังคงแปลงกายเป็นมนุษย์บุรุษ หากพลุ่งพล่านเปิดไปอาจจะทำให้เห็นสิ่งที่ไม่เหมาะสม

            “เข้ามาได้ เป็นเสียงของเฮยที่ดังออกมาผ่านประตู ฉันจึงเดินเข้าไปก็เห็นไป๋นั้นกำลังวาดรูป นั่งอยู่บนโต๊ะ ส่วนเฮยนั้นกำลังพิงเอนเตียงอ่านหนังสือ ทั้งคู่นั้นจัดเป็นบุรุษที่หล่อเหลาเอาการ ทำให้เมื่อฉันมาเห็นภาพนี้ทำเอาใจสั่นหน้าแดงเล็กน้อย แต่ก็กลัวจะเสียฟอร์ม จึงส่ายหัวเรียกสติของตนเอง แม้ร่างจะเป็นเพียงเด็กสาวแปดปี แต่จิตวิญญาณกลับใกล้เลขสามแล้ว

           “ข้าจะขออนุญาตออกจากป่าอสูรมรณะหนึ่งวันเจ้าคะ ข้าต้องการจะเรียนรู้การปรุงยาพิษ เมื่อคำพูดว่า ยาพิษ เอ่ยขึ้นทำให้ทั้งสองหันมามองฉัน แม้ว่าตอนนี้ทั้งการฝึกวรยุทธ์และฝึกการแพทย์นั้นจะยากอยู่พอตัว และทำเอาฉันสลบเป็นตายในทุกๆวันนั้น ฉันกลับหาเรื่องเรียนรู้เพิ่มเติม เพื่อลดเวลาการพักผ่อนของตนเองเข้าไปอีก?

           “หากเพียงวันเดียวเพื่อไปซื้อตำรานั้น ไม่มีปัญหาอันใดอยู่แล้ว ข้ายอมรับว่าเจ้านั้นเป็นเด็กสาวที่เรียนรู้ไวทีเดียว วรยุทธ์ที่พวกข้าฝึกมาโดยใช้เวลาถึงสี่ปี แต่เพียงปีเดียวเจ้ากลับบรรลุแล้ว แต่การที่เจ้าจะศึกษาเรื่องยาพิษอีกนั้น เจ้าจะไม่กลัวล้มป่วยงั้นหรือ ไป๋เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเล็กน้อย เพราะความสัมพันธ์ในสามปีนี้ทำให้พวกเราผูกพันกันในระดับหนึ่ง

           “ไม่เป็นอันใดหรอก ข้าคิดว่าตัวเองนั้นไหว เพราะตอนนี้ตำราแพทย์สวรรค์ข้าก็เรียนรู้ไปกว่าห้าส่วนแล้ว เมื่อฉันเอ่ยออกไปก็ทำเอาทั้งคู่หันมามองฉันด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ จากที่ไป๋และเฮยได้ยินมานั้น ผู้ที่เรียนรู้ตำราแพทย์สวรรค์โดยใช้เวลาหนึ่งปีต่อหนึ่งส่วนนั้นก็นับว่าเป็นอัจฉริยะ และสามารถทำให้ทั้งโลกสั่นสะเทือนได้แล้ว แต่เด็กสาวผู้นี้ใช้เวลาเพียงสามปีในการเรียนรู้ตำราแพทย์สวรรค์ห้าส่วน นี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ

           ในคราแรกนั้นบางคนอาจจะมองว่าตำราแพทย์สวรรค์นั้นง่ายดาย เนื่องจากดูสูตรการปรุง ก็ทำการปรุงได้แล้ว แต่นั่นเป็นเพียงผิวเผินเท่านั้น หากคนพวกนั้นมองแบบนี้จะไม่สามารถทะลุถ่องแท้ของสูตรยาได้ เนื่องจากวัตถุดิบแต่ละตัวนั้นมีลักษณะเฉพาะพิเศษ หากเอาสมุนไพรต่างๆมาลองปรุงด้วยกัน อาจจะทำให้เกิดยาชนิดใหม่ ซึ่งนั้นเป็นวัตถุประสงค์ที่สำคัญของตำราแพทย์สวรรค์ ที่จะรวบรวมสูตรการปรุงยาที่ทุกรุ่นผู้สืบทอดตำราแพทย์สวรรค์ค้นพบเขียนเอาไว้ ทำให้มีสูตรการปรุงยาไว้มากมาย จนกลายเป็นทางลัดในการปรุงยา (ใช้สมุนไพรน้อยกว่า แต่ประสิทธิภาพกลับดียิ่งกว่า) และอาจจะมียาสวรรค์ ที่วัตถุดิบนั้นแสนหายากยิ่งเขียนไว้ด้วย คล้ายๆกับทั้งห้องหนังสือที่เต็มไปด้วยตำราแพทย์รวบรวมไว้ในตำราแพทย์สวรรค์เล่มนี้เล่มเดียวเลย

          “เช่นนั้นเจ้าก็อย่าลืมใส่หน้ากากที่ข้าทำเอาไว้ให้เจ้าเมื่อปีก่อนด้วยล่ะ หากใบหน้าของเจ้าไปเผยแพร่ท่ามกลางสาธารณะอาจจะทำให้เกิดปัญหาตามมาได้ เฮยออกมาฉันก็สามารถเข้าใจได้ แม้ตั้งแต่สามปีมานี้ฉันจะไม่ได้ส่องคันฉ่อง (กระจก) เลยแม้แต่น้อย แต่ในยามวัยห้าขวบ ฉันก็เป็นบุปผาผู้คนงดงามผู้หนึ่ง ซึ่งฉันก็ไม่สามารถประมาทได้ว่าตอนนี้หน้าตาของตนจะสวยขึ้นหรือแย่ลงหรือไม่ แต่ป้องกันไว้ก่อนดีกว่าต้องมาแก้ที่หลัง

           ฉันเดินกลับกระท่อมของฉันก่อนที่จะเรียนรู้ตำราแพทย์สวรรค์ต่อ นี่ก็เป็นเวลาสามปีแล้วที่ฉันอยู่ที่นี่ ฉันไม่ได้ออกไปไหนเพราะว่าผู้ที่ซื้อวัตถุดิบอาหารนั้นก็มักจะเป็นเฮยและไป๋ ทั้งสองมักจะเป็นคนออกไปเอง เพราะจะได้ให้ฉันฝึกอย่างเต็มที่อยู่เสมอ ตอนนี้พลังยุทธ์ของฉันก็เข้าขั้นที่แปดแล้ว การสอนของทั้งไป๋และเฮยนั้นให้ผลดีเป็นอย่างมาก และเพราะฉันมักจะปรุงยาบำรุงร่างกาย เสริมวรยุทธ์อยู่เสมอ ทำให้วรยุทธ์ของฉันนั้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Loading 100 %

เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อ รอติดตามกันตอนหน้านะค่า

LITTLEBAEP

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

144 ความคิดเห็น

  1. #129 Pam NPP (@pampampamela) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 23:45

    ประโยคที่ว่า " ฉันเดินกลับกระท่อมของฉัน "

    เปลี่ยนมาเป็น "ฉันเดินกลับกระท่อมของตน" จะดีกว่ามั้ยคะไรท์

    #129
    0
  2. #128 Pam NPP (@pampampamela) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 23:35

    กาล จาก ทิวากาล ไรท์ไม่ต้องตัดออกเพื่อความกระชับหรอกค่ะ ใส่เข้าไปนะดีแล้ว..

    แต่ ไรท์ควรจะไปตัดคำบางคำที่ทำให้บางประโยคบางคำมันเกินดีกว่านะคะ ตัดบางคำที่ไร้ประโยชน์ออกดีกว่าค่ะ


    #128
    0
  3. วันที่ 9 กันยายน 2560 / 19:04
    ตอนออกมาจากบ้าน6ขวบ สามปีผ่านไปต้อง9ขวบสิคะ ทำไมเป็น8
    #78
    1
    • #78-1 mickey_90 (@mickey_90) (จากตอนที่ 6)
      11 เมษายน 2561 / 14:20
      5 ขวบไม่ใช่เหรอ 6 ที่ไหน
      #78-1
  4. #31 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 23:40
    สนุกค่ะ มาต่อไวๆนะค่ะ
    #31
    0
  5. #30 อวี้ (@Aikaterina) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 10:37
    ว้าวว เป็นเรื่องที่สนุกเรื่องหนึ่งเลยนะคะ
    #30
    0
  6. #29 Earthkid (@Earthkid) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 16:14
    สนุกค่ะ รอๆๆๆค่ะ ขอบคุณค่ะ
    #29
    0
  7. #28 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 11:18
    ขอบคุณค่ะมาต่อไวๆนะ
    #28
    0
  8. #27 lookkaewfin (@lookkaewfin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 23:29
    ว้าววววววว
    #27
    0
  9. #26 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 22:30
    นางเอกเราเทพมาก 555
    #26
    0
  10. #25 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 12:51
    ขอบคุณคะ รอๆ
    #25
    0
  11. #24 Ceres- (@Ceres-) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 12:49
    รอจ้าาา
    #24
    0