[YURI]"ระบบเจิดจรัส"

ตอนที่ 11 : รอยต่อที่ 11 : ภาคกําเนิดมังกร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 346
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    21 เม.ย. 62

กึดๆ~


เสวี่ยอีค่อยๆใช้เท้าเขี่ยศพ? ที่ลอยปริ่มนํ้าเลือดท่วมจมูก เเถมพูดจาน่าตายยิ่งนัก


"เสวี่ยเอ๋อ เรามาข้ามขั้นเถิด ไม่ต้องเเต่ง ข้าอยากกินเจ้ายิ่ง"


เเม้จะนอนท่วมเลือดเเต่คําหวานหยอดย้อยนั่นยังพ่นอยู่ บัดซบ! ข้าโชคร้ายเสียจริง


"นี่ไป๋ลั่วอวี่เลิกเล่นรีบๆเดินทางได้เเล้ว"เท้าที่สะกิดไปมาเผลอเหยียบนิ้วไป๋ลั่วอวี่อย่างรุนเเรง


"อ๊าา"


"อึก~เอาอีก เสวี่ย เหยียบข้าอีก"


"โว้ยย ข้าอยากไปจากที่นี่"ไม่น่าเลย รู้ทั้งรู้นังหื่นนี่มันบัดซบเเค่ใหน นี่ใช่คนที่เกิดมาเป็นองค์หญิงรัชทายาทหรือทําไมนางช่างวิกลจริตเเท้ๆ เเม้จะงดงามก็เถอะ! ไม่สิข้าย่อมงดงามกว่าใช่เเล้ว ฮ่าๆๆ


"เสวี่ยเหยียบอีก เเรงๆสิ ข้าปราถนาเท้าเจ้ายิ่ง"เเค่พูดไม่พอยังมีเเรงมาเกาะเท้านาง หน้าเงยมามานางเเถมตานั่น มันคนโรคจิตชัดๆ


"เอาสิ"


ปึก~


เท้าเล็กๆลงกลางหลังเเต่เเทนที่นางจะโอดโอยกลับส่งเสียงที่เเสนจะทําให้ผู้ฟังมีอารมณ์ เเต่มันไม่ใช่กับข้า!


"เอาไปๆ เอาเท้าข้าไปสิ นังหื่นกาม"


เท้ายังคงระดมเลือดเองก็ไหลไม่ขาดสาย


"อ๊าา~ยอดเยี่ยม เสวี่ย เกิดมาข้ารักเจ้ายิ่ง"


"เเฮ่กๆๆ"คนกระทืบเริ่มหมดเเรงเเต่ เจ้าตัวรองรับเท้ากลับมีความสุข นี่มันถึงคราวจบสิ้นของโลกเเล้วหรือ


"ปล่อยข้าไปเถอะน่ะ ลั่วลั่ว"หาดนางไม่ยอมวัฏสารเวทนานี่จะไร้สิ้นมุดเเละไม่ได้ไปใหนเเน่ๆ สู้อับอายครั้งเดียวให้มันจบๆเสียดีกว่า


"เสวี่ยเอ๋อเจ้าเรียกชื่อข้าอีกเเล้ว"


ราวกับอสูรร้าย ไป๋ลั่วอวี่พุ่งขึ้นมาจากนํ้าเเละกอดทั้งๆที่เลือดเต็มหน้า


"อี้~เลือดกําเดา ออกไปจากตัวข้า"เสวี่ยอีผลักออกเเต่ทว่านางยังไม่ถึงชั้นเเม่ทัพ


"นี่คือเลือดเเห่งรักของสองเราอย่ารังเกียจเลย"พูดจาไม่ดูสภาพ ไม่ว่าจะยังไงนี่มันก็คนโรคจิตชัดๆ


"ไป๋ลั่วอวี่ไปได้เเล้ว ไม่งั้นข้าจะโกรธเจ้าน่ะ"พูดไม่พอต้องพองเเก้มนี่ด้วย


ฟ่อออ


"โอ๊~เจ้าตัวน้อย เจ้าอย่าโกรธข้าสิ"มือที่ท่วมเลือดกับมาลูบผมสีเงินของนาง


"ว้ากกก"


"ผมข้า เส้นผมเงางามของข้า"เสวี่ยอีราวกับเสียสติ สิ่งเดียวที่งดงามของนาง มัน มัน เปื้อนเลือดกําเดาของตัวหื่นกาม


"ฮิๆๆ วันนี้พอก่อนก็ได้"เเละเเล้วไป๋ลัวอวี่ก็ยอมสักทีเเต่ว่าๆ นางต้องทําความสะอาดผมใหม่


1 ชั่วยามผ่านไป


"เจ้าเสร็จยังเสวี่ย"ไป๋ลั่วอวี่เรียกคนในพุ่มไม้


"บัดซบข้าควรเเต่งตัวเสร็จตั้งเเต่ครึ่งชั่วยามที่เเล้วหากเจ้าไม่กอดข้าทั้งๆสภาพเวทนาเเบบนั้น"


"โอ๊ะ~ไม่รู้สิ"ไป๋ลั่วอวี่ยิ้มกว้าง


"เอาล่ะเสียเวลามากพอเเล้ว ไปเถอะ"เสวี่ยอีเลือกที่จะเดินนําทาง


"เจ้ารู้ทางหรือ"พูดเเค่ประโยคเดียวคนเดินนํ้าถึงกับไปไม่ถูก ยืนพองขนสุดท้ายก็ตะโกนลั่นป่า


"งั้นเจ้าก็นําทางสิย่ะ"


การเดินทางครั้งนี้ถือว่าง่ายดายยิ่งนัก ไป๋ลั่วอวี่เอาเเต่ยิ้มเเล้วหลือบมองนางเป็นระยะ สัตว์อสูรเองก็ถอยห่างมีเเค่อัวที่มันห้าว


"โฮกกกกก"


นั่นใงพูดไม่ทันจบก็มีมาอีกเเล้ว ปวดหัวจริงๆ


"เจตกระบี่"กระบี่พันเล่มก่อตัวออกมาเเละหมุนรอบๆบริเวณราวกับกงจักร


"โฮกกก"


ในที่สุดเจ้าของเสียงก็ออกมา ดูท่ามันจะอยู่ขั้นนักรบขั้น 2 เอาะเถอะ ข้าฆ้าหุ่นเชิดมาเเล้วเเค่นี้จิ๊บๆ


"เจตกระบี่ทํ-"


"เดี่ยว"ไป๋ลั่วอวี่ขัดนาง มือของเจ้าของผมรัตติกาลป้องนางใว้


"มันบาดเจ็บอยู่"ไป๋ลั่วอวี่ชี้ที่เอวมัน


"ข้าจะฆ่ามัน"เสวี่ยอีกลับต่อต้าน จะปล่อยเเล้วรักษาทําไม มันมาหาเรื่องตายก่อน นางจะไม่ยุ่งกับเรื่องที่มั่วซั่ว ในสมองนางมีเเค่คําว่า กําจัด สังหาร ทําลาย เรื่องยากๆก็เเค่ฆ่าซ่ะก็จบ


"เสวี่ย~"ยามมองมาที่ตาของเสวี่ยอีนางก็ไม่เเปลกใจเลยไม่ว่ายังไวนางก็คือนาง จะกี่ภพชาติ เสวี่ยอีก็คือคนเดิม


"อ้า~ใช่เเล้วข้าอยากใช้มันเป็นเครื่องทุ่นเเรงน่ะ ใช่เเล้วข้าอยากใช้มีนให้บรรทุกเราไปส่งไง"เเต่นางรู้ดีเสวี่ยอีเป็นคนที่ชอบความสบายมากเเละเรื่องเเบบนี้นางไม่พลาดเเละลืมที่จะสังหารเเน่


"จริงหรือมันทําได้หรือ"ตาที่หม่นเเสงเต็มไปด้วยออร่าสังหารกับทอประกาย ใช่เเล้วนางชื่นชอบความสบายยิ่งนัก


"เเน่นอน"ไป๋ลั่วอวี่เริ่มกระซิบ'หากยังไม่อยากตายก็พาข้าไปที่เผ่าจิ้งจอกซ่ะข้าควบคุมนางไม่ได้หากอยากรอดจงทําตามที่บอก'


"โฮกกก"หลังจากที่รักษาเสร็จมันก็ก้มหลังให้ทั้งคู่ขี่


"ฮ่าเยี่ยมจริงๆ"เสวี่ยอีหัวเราะอย่างมีความสุขนางไม่อยากเดินมาสักพักเเล้ว


"ใช่ใหมล่ะ ข้ารู้ทุกๆอย่างที่เกี่ยวกับเจ้า"ไป๋ลั่วอวี่


"เจ้าว่าอย่างไรน่ะ"


"ปล่าวข้าเเค่บอกว่าข้าตามเจ้าจนรู้เเล้วว่าเจ้าชอบไม่ชอบอะไร"ไปลั่วอวี่รู้ว่าหลุดก็รีบเเก้คําทันที


"งั้นเหรอ"


วูมมมม~


ด้านหน้ามีฝูงเเรดโลหิตวิ่งผ่านไป๋ลั่วอวี่มีท่าทีว่าจะรอเเต่คนด้านข้างนี่สิ


"เจตกระบี่"


"ทําลายย"


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

มีคนเคยถามว่า : เฮ้ย นิยายเเก มี 10 ตอนนางเอกยังมีเเค่สกิลเดียว อะไรว้า กักชิบผายเลยอ่ะเเล้วยัดๆไปดิค่อยเลือกเอาตอนสู้ เพราะยิ่งสกิลมากคนอ่านจะชอบ


ไรท์ : ก็ถ้ายัดสกิล ดรอปของดีๆเยอะๆ เวลาเขียนฉากต่อสู้มันยาก เพราะเก่งเกิน ขนาด มีสกิลเดียว การเลื่อนพลัง เเละของไม่เคยดรอป หรือ หล่น สมดุลเรื่องนี้ก็พังเเล้วโว้ยยย เเล้วพอเขียนจะไม่รู้ว่าควรใช้สกิลอะไรดี เเละพอคนอ่านถามทั้งๆที่เก่งทําไมกาก เราก็ตอบยาก เพราะงั้น สกิลเทพๆ ของไรท์ จะมา ทุกๆ 10-15 ตอน เพราะ เเนวระบบ อ่ะ เขียนยากน่ะ ความคิดไรท์ เพราะมันใช้ตัวอักษรเเปลกๆเยอะ เพราะงั้นดูเรื่องของไรท์ ระบบจะใช้เเค่ตอนสําคัญเเบบจริงๆเเละควรหาของที่คอมโบได้จริงๆ เช่น เสวี่ยอีลูกรักของไรท์ คือสายฟ้า 


ข้าชอบสายฟ้ายิ่งนักกก~


~~~~~~`````````~~~~~

จะเฉลยเรื่องข้องใจตอนล่ะข้อถ้าว่าง~ฟุมุ

รอเล่น fire bird ของโรเซเลีย ในเซิฟ ยุ่น ว้ากกก มันเลื่อนอ่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 เมษายน 2562 / 11:31
    นางเอก:ยัยหมาโรคจิต//มองเหยียด
    หมาโรคจิต:อร๊างมองมาอีกสายตาที่เหมือนกับมองหนอนแมลงนั่น~
    #35
    0
  2. #31 kangza45782 (@kangza45782) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 03:55
    ไม่รู้ว่าจะเม้นไรดี
    #31
    1
  3. #30 iN3310K & Zealand (@iN3310K) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 03:20
    สกิลเทพไม่ต้องมีหรอก หมัดเดียวจอดไปโลด~
    #30
    3
    • #30-1 Grimoire of Crimson~ÆSIR (@LucIFer_SaMa) (จากตอนที่ 11)
      21 เมษายน 2562 / 03:20
      โอ้~เจ้าอีกเเล้ว เจ้าเข้าใจข้าจริงๆ
      #30-1
    • #30-3 Grimoire of Crimson~ÆSIR (@LucIFer_SaMa) (จากตอนที่ 11)
      21 เมษายน 2562 / 03:23
      ขอบคุณเจ้ายิ่งนัก ข้าจะไม่ใส่สกิลบ่อยๆ หมัดเดียวจอด คือ สไตล์ ฮ่าๆๆ~
      #30-3