~+รับพระเกี้ยว เป็นเด็กเตรียมฯแล้ว!!!+~

ก็อย่างที่เกริ่นไปนั่นแหละค่ะ...วันนี้เป็นวันที่เราจะต้องเข้าพิธีประดับพระเกี้ยวนั่นเอง ^^


ตอนนี้เราก็ถือว่าเป็นเด็กเตรียมฯเต็มตัว (หลังจากเป็นเด็กไร้สังกัดเหมือนพนักงานขายของในห้าง =  =)...


อืม...งั้นก็ขอเล่าตั้งบแต่ตอนตื่นเลยละกันนะคะ ^w^...

.....

...


05.45 น. ...ก็อกๆ "เตยๆ ตื่นเร็ว สายแล้วววววว~!!!!"....

เพียงแค่เสียงเคาะประตูพร้อมกับเสียงตะโกนดังผ่านประตูไม้อันแสนเปราะบาง...เราก็ลืมตาโพลงพร้อมกับกระเด้งตัวลุกขึ้นจากเตียงแล้วรีบวิ่งไปอาบน้ำทันที

"สายแล้วๆ" 

เราพูดเป็นเชิงเร่งให้ตัวเองทำอะไรต่างๆให้เร็วขึ้นอ่ะนะคะ


05.50 น....

"แม่คะ มัดผมให้หน่อยสิคะ"


06.10 น....

"ยายคะ ซิ่งรถไปเลยค่าา!!!~"


06.30 น....

และแล้ว...เราก็มาเหยียบพื้นดินที่อยู่ในอาณาเขตรั้วเตรียมอุดมศึกษา...

แทบตาย =  ="


และแล้วเราก็ทำสิ่งที่ทำประจำ...

ปั่นการบ้านนนนน~~~ (โลดดดดดด!!!! <<<ดูมันทำ =  =)


หลังจากนั้นเราก็เรียนวิชาภาษาอังกฤษของ Mr.Gareth, วิชาแนะแนวของอ.ฉวีวรรณ

แล้วก็พัก 10 นาที...

เสร็จแล้วก็มาเรียนต่อ...

หลังจากพักเราก็มาเรียนฝรั่งเศสกับ Monsiuer Damien (ครูหน้าตาหล่อเหลาเช่นเคย -  -") แล้วก็เป็นวิชาสังคม...

เฮ้อ~ เสร็จแล้วก็กินข้าว...แล้วก็ขึ้นหอประชุมเพื่อเข้าพิธี...


12.30 น....

ประตูของหอประชุมก็ถูกปิดลงและการซ้อมพิธีการก็เริ่มขึ้น


13.00 น.... (ประมาณนะ)

เริ่มพิธีจริง...


13.10 น....

ในที่สุดก็มาถึงตาของแถวที่เรานั่ง (แถวที่ 4 จากหน้า) ขึ้นไปรับพระเกี้ยวน้อย...


13.12 น....

ครูเริ่มแบ่งแถวเด็กนักเรียนที่อยู่ในแถวเราออกเป็นแถวละ 7 คน (เราอยู่คนที่ 5 แต่เป็นคนสุดท้ายของแถว ครูเลยต้อเอาเด็กอีก 2 คนจากแถวหลังมารับด้วย)


13.13 น....

อ๊าาา~ จะถึงตาเราแล้วๆๆๆๆ อยู่ๆก็เกิดรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเฉยเลย -3-


13.14 น...

ในที่สุดก็ถึงตาของกลุ่มเราขึ้นไปรับ...

เราเดินไปตรงหน้าพานที่วางพระเกี้ยวไว้จนพูน 

ครูที่อยู่ตรงนั้นนับ 1...2

เราถอนสายบัวอย่างเรียบร้อยพร้อมกับยื่นมือออกไปและทำตามพิธีการ (คล้ายๆเวลารับปริญญา) หยิบพระเกี้ยว เสร็จแล้วก็นำมากำไว้โดยให้แขนตั้งฉากกับลำตัวก่อนที่จะหันไปทางขวาแล้วเดินไปเป็นแถว (ไปสมทบกับเด็กอีก 7 คนที่ยืนอยู่ก่อนแล้ว)

โอ้~...ไม่น่าเชื่อ!!! โลกมันช่างกลมเสียจริงๆ...

อ.ที่ประดับพระเกี้ยวให้เรา...

คืออาจารย์ฉวีวรรณของเรานั่นเอง!!!

เยส~ โชคดีจังเลยยย~ >o<

แต่ก็นะ...ระหว่างที่ให้อาจารย์เขาประดับพระเกี้ยวให้...เราหัวใจเต้นตุบๆด้วยความตื่นเต้นอะไรก็มิอาจทราบได้...

มัน...รู้สึกภูมิใจมากๆเลยอ่ะนะ

เสร็จแล้วเราก็ไหว้...แล้วก็ลงเวทีไป...

กรี๊ดดดดด~ ในที่สุด...เราก็เป็นเด็กเตรียมฯแล้ว

ฮิๆ...


อืม...นั่นก็เป็นหนึ่งเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตของคนบ้าคนหนึ่งนะคะ -  -...

แต่สิ่งไม่เปลี่ยนยังเวียนวน

คือความรักศักดิ์ตนทุกสมัย

ได้ชื่อ ต.อ.ย่อมพอใจ

พระเกี้ยวน้อยยิ่งใหญ่ตลอดกาล ..



ขอจบการบรรยายแต่เพียงเท่านี้

สวัสดีค่ะ~