ตอนที่ 17 : ตอนที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 224
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    1 ก.ย. 59


Crypt 16 #ฟิควอนเเทคห้องลับ
.
.
.
.
.

เเกร่ก!

ยูนจูเปิดประตูเข้ามาเรียกลูกชายลงไปกินมื้อค่ำก็ต้องขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเมื่อเห็นว่าพื้นที่ด้านในมีเเค่ความว่างเปล่า...

ร่างเพรียวบางเดินตรงไปยังห้องของใครอีกคนก่อนจะเคาะประตูตามมารยาทจนกระทั่งเจ้าของห้องเปิดประตูออกมา...

"อ้าว...คุณวอนซิคอยู่นี่เเล้วเเทคอุนหายไปไหนคะเนี่ย?"

"อ่อ..หลับอยู่ครับ.."

"ข้างในหรอคะ?"

วอนซิคพยักหน้าก่อนจะมองอดีตคนรักเดินเข้าไปข้างในห้องพร้อมกับคำถามที่ติดค้างอยู่ในใจ...

เทริซ่าจำผมไม่ได้จริงๆหรอ...ซักเสี้ยวความคิดนึงก็ไม่รู้สึกหรอ...

ซึ่งมันต่างจากผมเหลือเกิน...ถึงตอนนี้เธอจะไม่เหมือนเดิมผมก็ยังจำได้...เเละไม่มีวันลืม...

"ตายจริง....ทำไมมานอนในนี้ล่ะเนี่ย..."

ร่างบางมองลูกชายคนเดียวของเธอนอนกอดหมอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงสบายใจก่อนจะหันไปยิ้มให้เจ้าของห้องด้วยความเกรงใจ..

ถึงจะซื้อบ้านหลังนี้เเล้วก็เถอะ..ยังไงเขาก็เป็นเเขก..

เเค่คอยดูเเลเเทคอุนระหว่างที่ฉันทำงานก็เกรงใจมากเเล้ว...

"แทคอุน...แทคอุนตื่นสิลูก.."

"คุณวอนซิค..."

"เอ้าดูทำเข้า...แทคอุนลืมตาสิลูก.."

ร่างบางลุกงัวเงียขึ้นมาก่อนจะเรียกชื่อเจ้าของห้องซ้ำยังหยิบหมอนติดมือมากอดเอาไว้ด้วย...

"ให้เขานอนเถอะครับ.."

"ได้เวลามือเย็นเเล้ว...เดี๋ยวให้นอนยาวๆเเบบนี้ตอนกลางคืนก็นอนไม่หลับอีก..."

"งั้นลงไปเตรียมอาหารก็ได้ครับ...เดี๋ยวผมพาเขาลงไป..."

"งั้นฝากด้วยนะคะ"

วอนซิคพยักหน้าก่อนจะมองยูนจูเดินออกไปพร้อมกับเหลือบมองใครอีกคนที่ตอนนี้ล้มตัวนอนบนเตียงอีกรอบเสียเเล้ว..

กลิ่นนี่ฟุ้งเชียว....ป่านนี้คงติดหมอนติดผ้าห่มไปหมดเเล้วมั้ง...

ร่างสูงเดินเข้าไปดึงเเขนคนอายุน้อยกว่าขึ้นมาก่อนจะหยิบเฮดโฟนออกจากหัวเล็กเพื่อตัดปัญหา...

"อะไร..."

"ยังจะมาถามอีก...ลืมตาขึ้นเร็วจะได้ลงไปกินข้าว.."

"ผมไม่กินได้มั้ย...ปวดหัวมากเลย.."

"เลิกนอน...ลุกได้เเล้ว..."

"ผมปวดหัวจริงๆนะ นอนยังไงก็ไม่พอ.."

เเทคอุนพูดก่อนจะกำมือทุบหัวตัวเองให้คลายความปวดลงบ้างเเต่ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยซักเท่าไหร่...

"อย่าทำ..."

วอนซิคจับมือเล็กเอาไว้ก่อนจะใช้มืออีกข้างเเตะลงบนหน้าผากมนเบาๆเเล้วไล่ลงมาบนเเก้มใสเเละต้นคอขาวตามลำดับ...

"ตัวอุ่นๆนะ..."

"............."

"เจ็บตรงไหนอีกมั้ย..."

แทคอุนมองคนอายุมากกว่าเเตะมือลงบนร่างกายของตัวเองก่อนนึกเขินขึ้นมาซะอย่างนั้น...

ใบหน้าใสเห่อร้อนขึ้นมาชนิดที่ไม่ต้องเดาว่าตอนนี้มันคงเปลี่ยนเป็นสีเเดงเเล้วรึยัง...

จะเหลือหรอ...

"หน้าเเดงนะเเทคอุน..."

"ผมรู้เเล้วน่า..." เเทคอุนปัดมืออีกคนออกก่อนจะลุกจากเตียงเเล้ววิ่งหนีไปจากห้องอย่างรวดเร็ว...

ทำตัวเเปลกๆ...

ดวงตาคมเหลือบมองเจ้าของบ้านคนใหม่นั่งคุยกับเเทคอุนระหว่างทานอาหารเย็นก่อนจะหลุดยิ้มบางๆเวลาที่อดีตคนรักหัวเราะกับลูกชายของเธอ...

จนกระทั่งคนอายุน้อยกว่ารวบช้อนวางลงบนจานก็เหลือบไปเห็นใครอีกคนนั่งจ้องเเม่ของตัวเองตาไม่กระพริบ...

เเววตาเเบบนั้นมันเหมือนกับ....

พ่อของผม...

มันหลายครั้งเเล้วเพียงเเค่ผมไม่ได้พูด....

"แทคอุน..."

"..........."

"แทคอุน!.."

"คะ ครับเเม่..."

"เป็นอะไรลูก..."

"เปล่าครับ..."

เเทคอุนหันไปมองคนเป็นเเม่ก่อนจะยิ้มบางๆเเล้วเหลือบมองใครอีกคนด้วยความไม่ไว้ใจ...

"เเม่ไปพักนะ...ผมล้างจานเอง"

"รีบนอนนะลูก..."

ร่างบางพยักหน้าก่อนจะมองคนเป็นเเม่เดินขึ้นไปชั้นบนพร้อมกับลุกขึ้นเก็บจานอยู่เงียบๆคนเดียว...

"อยากให้ฉันช่วยมั้ย...."

"ไม่ครับ...ไม่เป็นไร..."

"งั้นฉันขอตัวนะ..."

แทคอุนไม่ตอบอะไรก่อนจะปล่อยให้คนอายุมากกว่าเดินผ่านหน้าไป...

ดวงตาเรียวเล็กเหลือบมองเเผ่นหลังกว้างเดินขึ้นบันไดไปก่อนจะเรียกหาใครอีกคนอย่างรวดเร็ว....

"พี่เเจฮวาน..."

"เดี๋ยวนี้เปลี่ยนสรรพนามให้ฉันเลยหรอ?"

"ก็มันง่ายกว่านี่ครับ..."

"เรียกมามีอะไรรึเปล่า..."

"คุณวอนซิคมองเเม่ผม..."

"..........."

"เขาชอบเเม่ผมหรอ...."

"ถามอะไรเเบบนั้น..."

"ก็สายตาเขาเหมือนตอนที่พ่อมองเเม่...ผมไม่ชอบ..."

"ไม่ชอบเพราะเขามองแม่เธอหรือเพราะเเม่เธอถูกมอง.."

"ผมไม่เข้าใจ?"

เเจฮวานยกยิ้มบางๆเเล้วยกมือลูบผมนิ่มเบาๆด้วยความเอ็นดูก่อนที่เเทคอุนจะเบิกตากว้างอ้าปากหวอ...

"พี่จับผมได้หรอ..."

"อื้อ...มันดีใช่มั้ยล่ะ?"

"ทำยังไงครับ...."

"เธอนั่นเเหละทำ...ไม่ใช่ฉัน..."

"ผมทำอะไรครับ?"

"เธอไม่ต้องห่วงเรื่องที่วอนซิคมองเเม่เธอหรอกนะ..."

"พี่อย่าเปลี่ยนเรื่องสิ..."

"ก็ไม่ได้เปลี่ยนนี่...ทุกอย่างที่ฉันพูดมันก็เกี่ยวกับเธอทั้งนั้น..."

"เข้าใจยากจังนะครับ..."

เเทคอุนเดินถือจานไปตรงอ่างล้างมือจัดการทำความสะอาดทุกสิ่งอย่างอยู่เงียบๆคนเดียว...

แจฮวานเคลื่อนตัวมานั่งบนเคาท์เตอร์ครัวพร้อมกับมองเเผ่นหลังเล็กเเล้วยกยิ้มบางๆก่อนจะชี้นิ้วปัดเเก้วน้ำใบนึงหล่นลงพื้น

เพล้ง!!!..

"โอ้ะ! ตายจริง..."

เเจฮวานยกยิ้มมุมปากก่อนจะหลบเข้ามุมห้องรอให้ใครบางคนเดินลงมาอย่างใจจดใจจ่อ

แทคอุนทิ้งฟองน้ำในมือก่อนจะวิ่งไปหยิบถังขยะมาเก็บเศษเเก้วอย่างรวดเร็วเพราะกลัวคนเป็นเเม่ลงมาเห็น..

"โอ้ย!..."

ร่างบางรีบลุกไปล้างมือก่อนจะเเอบชะโงกมองด้านหลังเพราะกลัวใครบางคนได้กลิ่น...

จะมาบาดอะไรตอนนี้เล่า...

"ไหนดูซิ..."

เเทคอุนเย็นสันหลังวาบก่อนจะหดคอลงทันทีที่เสียงทุ้มๆของใครบางคนดังอยู่ข้างๆหูพร้อมกับกำเเน่นเเล้วเเกล้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น...

"ลงมาทำไมครับ...อยากได้อะไรรึเปล่า?"

วอนซิคมองคนอายุน้อยกว่าหันกลับมาถามพร้อมกับซ่อนมือไว้ด้านหลังก่อนจะยกยิ้มขึ้นมา...

เจ้าเด็กคนนี้คิดว่าตัวเองเป็นใครกันนะถึงได้มาหลอกกันด้วยลูกไม้ตื้นๆเเบบนี้...

"ไม่ล้างต่อล่ะ "

"เเช่ไว้ล้างพรุ่งนี้ก็ได้ครับ...ผมง่วงเเล้ว.."

เเทคอุนเดินออกไปก่อนที่คนอายุมากกว่าจะดึงเเขนเอาไว้พร้อมกับจับข้อมือเล็กขึ้นมาดู....

"เเบมือ...."

/ส่ายหน้า

"กลิ่นเลือดฟุ้งขนาดนี้ไม่ต้องมาซ่อนหรอก เเบมือเร็วเข้าฉันจะดูเเผลให้..."

"ได้กลิ่นด้วยหรอครับ..."

แทคอุนยอมคลายมือออกก่อนจะลอบมอปฏิกิริยาของอีกคนด้วยความกังวล...

"ไม่น่าถามนะ...เเผลนิดเดียวเอง..."

วอนซิคลูบเเผลบนนิ้วมือเล็กก่อนจะเหลือบมองคนอายุน้อยกว่าจ้องกลับมาด้วยสีหน้าหวั่นๆก็ยกยิ้มบางๆ

"ควรจะเลิกกลัวได้เเล้วนะ..."

"ผมไม่ได้กลัว...เเต่ถ้าคุณกินเลือดผมตอนนี้ก็ได้นอนเร็วน่ะสิครับ"

"มันไม่ดีรึไง..."

"ไม่ดีครับ...เดี๋ยวดึกๆก็มากินอีก..."

วอนซิคกดจูบลงบนปลายนิ้วของเเทคอุนอย่างอ่อนโยนก่อนจะผละออกมามองรอยเเผลเล็กค่อยๆหายไป...

"หายเเล้ว...ไปล้างจานให้เสร็จ"

-0-

"อะไร? ฉันไม่กินเลือดเธอตอนนี้หรอก เเผลเเค่นี้กินยังไงก็ไม่อิ่ม..."

มันใช่เรื่องกินไม่กินที่ไหนเล่า! ใครเค้ามาจูบมือคนอื่นไปทั่วเเบบนี้...

วอนซิคมองคนอายุน้อยกว่ารีบหันกลับไปล้างจานก่อนจะเดินไปยืนข้างๆเมื่อเห็นว่าเเก้มใสๆตอนนี้ซับสีเลือดฝาดเอาเป็นเอาตาย...

"น่ารักอีกเเล้วสินะ.."

"คุณวอนซิค!.."

"ก็เธอหน้าเเดง....."

"ผมเขิน...เลิกจ้องผมได้เเล้ว..."

"ทำไมต้องเขิน...เเล้วเขินเเปลว่าอะไร?"

โถ่! ให้ตายสิ...พี่เเจฮวานอยู่ไหนเนี่ย มาช่วยผมหน่อยสิ ????

"เขินเเปลว่าอะไร?"

"ก็คุณจูบมือผม..."

"เเล้วไง?"

"ก็ใครเค้าทำกันล่ะครับ เเล้วเวลาหน้าเเดงก็ไม่ได้เเปลว่าน่ารักด้วย "

"เธอพูดอะไรฉันไม่เข้าใจ.."

"ผมจะบ้าตาย..."

เเทคอุนตบหน้าผากตัวเองก่อนจะหันหน้าหนีอีกคนไปเพราะไม่รู้จะพูดยังไง...

100ปีก่อนคนพวกนี้เขาสื่อสารกันยังไงนะ ?

เเจฮวานยืนมองอยู่นานก่อนจะร่ายมนต์ใส่คนอายุน่อยกว่าพร้อมกับยืนมองผลงานตัวของตัวเองด้วยความตั้งใจ...

แทคอุนกระพริบตาก่อนจะยกมือขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองเบาๆพร้อมกับมองคนอายุมากกว่ากว่ายืนอยู่ข้างๆ...

วอนซิคเงยหน้าขึ้นมามองคนอายุน้อยกว่าก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเมื่อเห็นว่าเเทคอุนมีท่าทีเปลี่ยนไป...

"เป็นอะไร...."

"มะ ไม่รู้ครับ...อยู่ๆมันก็..."

พอพูดไปก็เเอบมองริมฝีปากของอีกคนโดยไม่รู้ตัวก่อนที่เเทคอุนจะรีบก้มหน้าลงด้วยความสับสน...

อะไรเนี่ย....ทำไมเป็นเเบบนี้...

"เธอทำตัวเเปลกๆนะ..."

"ผมเปล่า...."

จานใบสุดท้ายถูกวางลงบนชั้นก่อนที่เเทคอุนจะรีบเดินหนีออกไปพร้อมกับยกมือเเตะริมฝีปากตัวเอง....

เมื่อกี้ก็เผลอคิดเรื่องไม่ดีไป...

เเกคิดบ้าอะไรเนี่ยห้ะ !

"ไม่สบายหรอ..."

".........."

"เเทคอุน..จับปากตัวเองทำไม เป็นเเผลหรอ..."

เเทคอุนก้มหน้าลงก่อนจะเม้นปากตัวเองเอาไว้พร้อมกับส่ายหัวจนเเทบจะหลุดออหจากบ่า...

"ไม่สบายหรอ..."

"ไม่ครับ...ผมสบายดี..."

เเล้วเเกจะมองปากเค้าทำไมเนี่ยเเทคอุน 

้เเจฮวานยกเเขนขึ้นกอดอกก่อนจะมองเเทคอุนต่อสู้กับตัวเองอยู่ห่างๆ...

ก็ช่วยไม่ได้นะ...มนต์เมื่อครู่ก็เเค่กระจกสะท้อนความคิดของเด็กคนนั้นออกมา...

เเค่อยากให้พูดกับวอนซิครู้เรื่องเเต่ใครจะรู้ว่าเเทคอุนคิดเรื่องจูบอยู่...

"ก็บอกไปสิว่าอยากจูบเขา..."

"ผมเปล่านะ! "

วอนซิคมองคนอายุน้อยกว่าตะโกนออกมาก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความสงสัย...

"เธอเป็นอะไรเนี่ย?"

"เปล่าๆ ผมขอตัวนะ..."

แทคอุนหันหลังเดินออกมาก่อนจะได้ยินเสียงของเเจฮวานดังเเทรกขึ้นมาอีกรอบ

"เธอคิดเรื่องจูบอยู่นี่...ฉันไม่คิดว่ามันจะสะท้อนความคิดเธอออกมา.."

"พี่ทำหรอ..."

"เเทคอุนเธอพูดกับใคร? เเจฮวานอยู่เเถวนี้หรอ?"

"อยากจูบสินะเด็กวิเศษ.."

"ผมไม่ได้อยากจูบซะหน่อย!..."

พอพูดจบก็ทิ้งตัวนั่งตรงขั้นบันไดพร้อมกับยกมือปิดปากตัวเองเเล้วซุกหน้าลงบนหัวเข่าด้วยความอับอาย...

"อยากจูบหรอ..."

"พี่เเจฮวานเเกล้งผม...เขาทำให้ผมเป็นเเบบนี้ ผมไม่ได้คิดจริงๆนะครับ..."

"........."

"อย่าเกลียดผมนะ ย๊า! น่าอายจริงๆเลย.."

เเทคอุนยันขาอยู่บนขั้นบันไดเหมือนเด็กถูกขัดใจก่อนจะก้มหน้าลงด้วยความอับอาย...

ก็ผมคิดเรื่องที่เขาจูบมือผมนั่นเเหละ เเต่ไม่ได้อยากจูบเค้าซะหน่อย...

"งั้นลองดูมั้ยล่ะ..."

"จะบ้า!.."

วอนซิคนั่งลงตรงบันไดขั้นต่ำกว่าก่อนจะเเตะปลายคางมนดันให้เชิดหน้าขึ้นมาพร้อมกับมองใบหน้าอีกคนนิ่งๆ

"เธอผูกพันธนาการกับฉันเเล้วนี่นา...เเค่จูบมันเรื่องธรรมดา.."

"ห้ะ!"

วอนซิคกดจูบลงบนกลีบปากบางอย่างเเผ่วเบาก่อนจะออกเเรงดูดดึงริมฝีปากอีกคนเบาๆเเล้วผละออกมา..

"ยังมีอาการอีกมั้ย?"

แทคอุนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากก่อนจะยกมือขึ้นเเตะปากตัวเองเบาๆพร้อมกับเลือดสีเเดงไหลมารวมกันอยู่ตรงสองข้างเเก้ม...

หน้าร้อนเลย....จะไหม้เเล้ว...

"ถ้าไม่หายก็ไม่รู้จะทำยังไงเเล้วนะ"

เเทคอุนผลักวอนซิคออกก่อนจะรีบวิ่งกลับขึ้นไปบนห้องพร้อมกับโดดลงบนเตียงเเล้วม้วนตัวเองกับผ้านวมผืนหนา...

ผมหายเเล้ว...ไม่มีอาการอีกเเล้ว

"เเต่ทำไมไม่เลิกเขินซักทีเล่า! "

แจฮวานยืนมองก้อนผ้าห่มดิ้นได้ก่อนจะนั่งลงบนเตียงกว้างพร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ...

"หน้าร้อนขนาดนั้นระวังผ้าห่มติดไฟนะเเทคอุน..."

"พี่เเจฮวาน!..."

.
.
.
.

ไรท์ไม่สบายเมื่อวานเลยไม่ได้ลง 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

286 ความคิดเห็น

  1. #281 Monnie_me (@Monnie_me) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 19:54
    เค้าจูบกันแล้ววว คุณแม่คะ โอ้ยยย คุณแม่อยู่ไหนน
    #281
    0
  2. #260 pprtoy (@pprtoy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 00:07
    แง ระวังไฟติดนะแทคอุน แจฮวานนี่เจ้าแผนการจริง ๆ
    #260
    0
  3. #241 Babysen (@Babysen) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 20:46
    เค้าจูบกันแล้วค่ะสังคม!!!
    #241
    0
  4. #83 pearl lotus (@kim-yunghwa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 23:01
    โอ๊ยยยยยย ตายค่ะตายไม่คิดว่าจะจูบ งื้อออออ>/////<
    แค่จูบนิ้วว่าฟินแล้ว นี่จูบปาก อ๊ากกกกกก>.,<เลือดทะลัก 
    อุนอย่าเพิ่งหนีคุณวอนชิกสิ กลับมาอธิบายคำว่าเขินก๊อนนนน555555 ต่อไปจะเป็นคำว่าอะไรอีกละเนี่ย ชอบตอนอุนสอนภาษาให้วอนชิก น่ารักกกก
    #83
    0
  5. #81 praew pink (@praewsiree) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 17:48
    งุ้ยยย น่ารักกกก ไรท์หายไวๆน้าคร้าา
    #81
    0
  6. #80 Feris-Mysky (@Feris-Mysky) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 08:37
    ตายๆๆๆๆๆ อยากจูบด้วยคน 55555 ยกความดีความชอบให้แจฮวานนนนนน ฮรือดีงามไปอี๊กกกกก 



    ไรท์ไม่สบายกะพักผ่อนนะคะ หายไวไวน้าา 
    #80
    0
  7. วันที่ 1 กันยายน 2559 / 00:50
    ต้องติดสินบนอะไร แจฮวานถึงจะทำแบบนี้อีก555
    #79
    0