[fic Baekdo] Playboy [จบเเล้ว]

ตอนที่ 18 : Playboy 14 [ความลับของเเบคฮยอน]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    12 ก.พ. 60

Playboy 14 
.
.
.
.
.

"คยองซู.."

คุณนายบยอนมองดูเด็กตัวเล็กยืนย่างซีฟู้ดอยู่หน้าเตาพร้อมกับใบหน้าเปื้อนยิ้มก่อนจะเหลือบมองลูกชายอีกคนจัดโต๊ะอยู่ห่างออกไป

"ครับ.."

"อยู่ด้วยกันโอเคใช่มั้ยจ้ะ"

คยองซูเงยหน้าขึ้นมามองผู้หญิงเพียงคนเดียวในทริปก่อนจะฉุกคิดเเป๊บนึงเเล้วพยักหน้าเบาๆ

มันก็ไม่ได้เเย่ขนาดนั้น...เเค่บางครั้งหมอนั่นกวนประสาทให้โมโหบ่อยเกินไป..ใน

"ฝากด้วยนะลูก.."

คนตัวเล็กหันไปมองซุป'ตาร์คนดังที่ตอนนี้อยู่ในคราบคนธรรมดายืนจัดจานอยู่บนโต๊ะกินข้าว..

ทำไมต้องมาฝากฝังอะไรมากนัก..หมอนั่นก็อายุมากพอจะดูเเลตัวเองได้เเล้วด้วยซ้ำ..

"ผมจะช่วยดูให้ละกันครับ คุณน้าอยากทานอะไรมั้ยเดี๋ยวผมเอาใส่จานให้.."

"อะไรก็ได้จ้ะ.."

หญิงวัยกลางคนเดินเเยกออกไปหาลูกชายก่อนจะคุยอะไรกันซักอย่าง..

รอยยิ้มอบอุ่นกับการเเสดงออกความรักบอกความสัมพันธ์ในครอบครัวได้ชัดเจนว่ารักกันมากเเค่ไหน..

คยองซูยิ้มบางๆเมื่อเห็นเเบคฮยอนหอมเเก้มคนเป็นเเม่ฟอดใหญ่ก่อนที่รอยยิ้มจะหายไปเเล้วเปลี่ยนเป็นความสงสัยเข้ามาเเทน..

เเล้วพ่อของบยอนเเบคฮยอนอยู่ไหน..

คำถามที่เกิดขึ้นในหัวประจวบเหมาะกับความลับที่ใครหลายคนต่างก็พูดถึงพื้นเพของเเบคฮยอนที่ยังหาคำตอบไม่ได้..

เเต่ทำไมเราถึงได้เข้าใกล้ครอบครัวหมอนี่ได้มากขนาดนี้..

"ไหม้เเล้วมั้ง.."

เเบคฮยอนเดินเข้ามาหยิบดูของทะเลบนเตาเมื่อเห็นคยองซูยืนตกอยู่ในภวังค์อะไรบางอย่างจนไม่สนของกินตรงหน้า..

"เวอร์น่า.."

"เป็นอะไร..ยังไม่หายตกใจหรอ"

"ฉันไม่ใช่เด็กสามขวบนะ เเล้วทำไมนายไม่อยู่กับเเม่.."

"ก็โดนไล่มาเนี่ย.."

เเบคฮยอนหยิบกุ้งขึ้นมาดูก่อนจะวางใส่จานหยิบของกินหลายๆอย่างกลับไปให้คนเป็นเเม่ที่ตอนนี้นั่งคอลกับเพื่อนอย่างออกรส..

"ดื่มมั้ย..."

เบียร์ขวดนึงถูกยื่นมาให้ก่อนที่คยองซูจะรับมันมาจิบพร้อมกับมองคนอายุมากกว่าเเทรกเข้ามาย่างของกินเเทน..

"แบคฮยอน..ฉันถามอะไรได้ป่ะ"

"ก็ถามมาดิ.."

"อย่าหาว่าฉันยุ่งนะ ห้ามเหวี่ยงด้วย.."

"เออ.."

"อย่าคิดว่าฉันจะปากโป้งนะ นายไว้ใจฉันได้เพราะว่า.."

"จะถามหาพ่อของฉันหรอ.."

เเบคฮยอนยิ้มบางๆก่อนจะเหลือบมองคนอายุน้อยกว่ายืนทำหน้าเจื่อนอยู่ใกล้ๆ

ใครก็สงสัยกันทั้งนั้น...

เเบคฮยอนไม่ได้ปิดหูปิดตาสร้างโลกของตัวเองเเบบไม่สนใจใคร...

รู้ดีว่าสังคมพูดถึงตนอย่างไร...ถึงเเม้จะมีข้อดีเเต่สิ่งที่ปิดบังเอาไว้ยังไงใครก็อยากรู้อยู่ดี..

เรื่องของเเบคฮยอน...กับครอบครัวของบยอนเเบคฮยอน...

"ขอโทษนะ..ฉันไม่ควรทำให้บรรยากาศมัน.."

"ให้เเม่เข้าไปนอนก่อนเราค่อยมาคุยกัน.."

"ห้ะ?"

"กินอะไร..กุ้งรึปู?"

คยองซูสตั๊นไปนิดก่อนจะก้มมองของซีฟู้ดบนเตาเเล้วพยักหน้าหงึกหงัก..

"กุ้งก็ได้...เอาหมดนั่นเเหละ"

เเล้วสุดท้ายก็ยกทุกอย่างขึ้นจากเตาเสร็จสิ้นการย่างตัวเองไปพร้อมกับของกินลงเสียที..

เเบคฮยอนเดินถือจานหมูย่างไปวางบนโต๊ะที่ตอนนี้มีเด็กอีกคนนั่งเคี้ยวของกินเต็มปากตุ้ยๆเเต่ทว่าในมือยังถือก้ามปูอันใหญ่ไว้เเน่น...

"อร่อยมั้ยเตี้ย.."

"อือ.."

ตอบไม่ได้ก็พยักหน้าจนคอเเทบหลุดทั้งคุณนายกับลูกคุณนายต่างก็ยิ้มด้วยความเอ็นดู...

"เเม่เข้าไปพักก่อนนะ..พรุ่งนี้เราจะได้เที่ยวกัน"

คุณนายบยอนลุกขึ้นจากโต๊ะก่อนจะลูบหัวลูกชายเเล้วเดินกลับเข้าไปในบ้านทิ้งให้คยองซูกับเเบคฮยอนอยู่ด้วยกัน..

คนอายุน้อยกว่าชำเลืองมองใครอีกคนเเว้บนึงก่อนจะยื่นก้ามปูอันใหญ่ให้เเบคฮยอน...

"อะไร.."

"กินมั้ย..."

เเบคฮยอนหยิบซีฟู้ดมากัดคำใหญ่ก่อนจะยิ้มบางๆเเล้วมองดูคนตัวเล็กนั่งกินหมูย่างกับเบียร์เงียบๆคนเดียว..

"กินไปเยอะเเค่ไหนเเล้ว.."

"อะไร?"

"เบียร์น่ะ"

"ขวดที่สามเเล้ว.."

"อย่ากินเยอะนะ"

"ฉันไม่เมาขนาดนั้นหรอกน่ะ"

"มันอ้วน!..ซีฟู้ดชุดใหญ่ขนาดนี้รับรองพุงออกเเน่.."

"เเบคฮยอน!.."

"รับความจริงไม่ได้ล่ะสิ ส่องกระจกนี่รู้ป่ะว่าเเก้มมันย้วยเเล้ว.."

เเบคฮยอนมองคนอายุน้อยกว่าเคี้ยวเเก้มตัวเองเเล้วลูบท้องลูบพุงเงียบๆก็ยิ่งได้ใจ

".............."

"เหนียงก็เริ่มมา.."

"พอเลย! ไม่ตลก!.."

เเบคฮยอนหัวเราะร่วนก่อนจะใช้ตะเกียบคีบหมูย่างยื่นไปหาคยองซูพร้อมกับยิ้มบางๆ

"ไม่มีอารมณ์กินเเล้ว! ใครให้พูดตอนคนกินข้าว..."

"คนมันจะอ้วนกินมากกินน้อยมันก็อ้วน กินๆไปเหอะอย่างน้อยก็อิ่ม.."

คยองซูลุกขึ้นยืนทำท่าจะเดินหนีไปร้อนให้เเบคฮยอนต้องรีบดึงไว้ก่อนจะพาลโกรธเข้าไปจริงๆ

"อ่ะๆ ฉันล้อเล่น...ทำนอยด์ไปได้"

"............."

"อ้าปาก..เอาหมูมาขอโทษละไง มันร้อนๆอยู่เนี่ย อร่อยนะ"

"ฉันกินเยอะก็ว่าอีก! เเล้วจะชวนกินทำไมวะ ของพวกนี้นายก็ซื้อมาเอง บอกให้เลือกเอง..ไม่ให้คนกินจะเอาไปเทบนหาดทรายให้เกิดเป็นต้นไม้รึไง.."

เเบคฮยอนยัดหมูย่างไปชิ้นใหญ่เป็นค่าปิดปากก่อนจะเงยหน้ามองคนขี้บ่นยืนเคี้ยวหมูตุ้ยๆพร้อมกับหัวเราะเบาๆ

องค์ลงเเล้วมันก็น่าเเกล้งดีนะ..

"นั่งลงได้เเล้ว...ก็อยากให้กินเนี่ยเเหละถึงได้ซื้อมา.."

"ล้ออีกคำจะเข้าไปนอนละนะ น่าเบื่อจริงๆเลย.."

เเล้วอาหารเย็นมื้อใหญ่ก็ทยอยหมดลงไปทีละอย่างก่อนที่เเบคฮยอนจะยกเบียร์ขึ้นดื่มพร้อมกับหันไปมองคนอายุน้อยกว่านั่งพิงหลังกับพนักเก้าอี้..

ซัดเข้าไปเต็มสกอร์เลยสิท่า..

"ยังอยากฟังเรื่องของฉันอยู่รึเปล่า..."

คยองซูหันไปมองคนร่วมโต๊ะก่อนจะพยักหน้าเป็นคำตอบเเล้วก้มมองเบียร์ใต้โต๊ะ..

เเก๊ง~ 

"พอเเล้วมั้ง..."

"มันอาจจะทำให้นายโอเคก็ได้นะ ฉันไม่อยากให้นายรู้สึกอายหรือระเเวง.."

"ถ้าฉันกลัวคงไม่พาเธอมาด้วยหรอก.."

คนอายุมากกว่าหยิบขวดเครื่องดื่มขึ้นมาจิบก่อนจะก้มหน้ายิ้มบางเบา..

"เข้าใจความหมายของสิ่งที่เกิดจากความรักเเต่ไม่ได้เป็นที่ต้องการมั้ย..."

"อะไรนะ?"

"เรื่องมันเกิดขึ้นช่วงที่ฉันเรียนอยู่มัธยมต้น..."

[บยอนเเบคฮยอน อายุ16ปี]

เเกร่ก!..

"กลับมาเเล้วครับ...."

เด็กหนุ่มวัยรุ่นวิ่งถือลูกฟุตบอลเข้ามาในบ้านสภาพเหงื่อโทรมกายเสื้อผ้าเปรอะเปื้อนเต็มไปด้วยคราบดินบ่งบอกกิจกรรมหลังเลิกเรียนได้เป็นอย่างดีว่าลุยเต็มที่เเค่ไหน...

เเบคฮยอนวิ่งขึ้นบรรไดบ้านกำลังจะกลับเข้าห้องนอนเเต่ก็เลือกที่จะเดินไปหาคนเป็นเเม่ก่อนเหมือนทุกที..

"ผมกำลังจะเเต่งงาน"

"ว่ายังไงนะ!"

"ผมขอโทษ..แต่มันจำเป็น"

"อีกวอน...มันไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่เจ็บปวดที่คนรักไปมีคนอื่นหรอกนะ.."

"แต่เเม่ของผมต้องการเเบบนี้ มันกระทบบริษัท..ผมรักคุณเเต่มันเป็นทางเดียวที่ทำให้ธุรกิจผมโตขึ้น.."

"แล้วฉันกับลูกล่ะ เเบคฮยอนกำลังเป็นวัยรุ่นหัวเลี้ยวหัวต่อเเบบนี้คิดว่าลูกนะคิดยังไง.."

"ที่ผ่านมาผมเคยขอเวลาคุณหวังว่าวันนึงเราจะได้อยู่ด้วยกัน...เเต่ตอนนี้มันไม่ง่ายเลย ผมทิ้งธุรกิจของบ้านไม่ได้.."

"ถ้าเเม่คุณรู้ว่ามีหลานชายล่ะคะ ท่านจะยอมเปลี่ยนใจรึเปล่า..."

"............"

"นั่นสินะ..ถ้าท่านเปลี่ยนใจง่ายเเบบนั้นคุณคงไม่ปิดบังเรื่องของเรามานานขนาดนี้หรอก.."

"ผมรักคุณนะ.."

"เเต่รักมันกินเข้าไปไม่ได้...คุณไปเถอะ"

"ที่รัก..ผมเสียใจ.."

หยดน้ำตาของลูกผู้ชายหล่นลงมาตามเเรงโน้มถ่วงโลกก่อนที่เด็กหนุ่มจะขว้างลูกฟุตบอลอัดเข้ากับประตูห้องอย่างจังพร้อมกับผลักประตูห้องเข้าไปข้างใน..

"เเบค!..."

"กลับมาจากแคลิฟอร์เนียเเล้วหรอครับคุณบยอน..."

"แบคฮยอนฟังพ่อก่อน.."

"งานพ่อหนักมากต้องดูเเลธุรกิจเลยจำเป็นต้องห่างจากครอบครัว..กลับบ้านเดือนนึงไม่กี่วัน ผมได้คำตอบเเล้ว.."

"เเบคฮยอน...ลูกไม่เข้าใจ.."

"หยุดพูด!! อย่าพูดว่าผมไม่เข้าใจอีก ไอ้ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ผมต้องเข้าใจว่ายังไง! "

"แบคฮยอนลูก...พ่อเขาจำเป็น.."

เเบคฮยอนมองคนเป็นเเม่นั่งร้องไห้อยู่บนเตียงปานจะขาดใจน้ำตามันก็ยิ่งไหลด้วยความเจ็บปวด...

หมดเเล้วความหวัง...เเค่เพียงซักวันที่ครอบครัวจะกลับมาอยู่พร้อมหน้ากันมันคงกลายเป็นเเค่นิทานห่วยๆ

พ่ออยู่ไหน...คุณยายคุณตาเป็นใครได้ยินเเต่ชื่อได้เห็นเเค่ในรูปถ่ายมองเห็นผ่านข่าวเศรษฐกิจบ้านเมืองไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร..
 รอคำสัญญาจากคนเป็นพ่อมาตลอดหลายปีตอนนี้ความหวังกลายเป็นละอองฝุ่น..

ครอบครัวพ่อคงไม่รู้ว่าเรามีตัวตนอยู่บนโลก..หรือถึงรู้อาจจะไม่สนใจ

"จำเป็นถึงขนาดต้องทิ้งพวกเราเลยหรอเเม่..หรือพวกเขาไม่เคยต้องการเราตั้งเเต่เเรก! "

"เเบคฮยอนพ่อรักลูกมากนะ"

"รักมันกินไม่ได้จริงๆ ขนาดคุณยังเลือกที่จะโกหกผมว่าไปทำงานเเทนจะดูเเลผมเติบโตขึ้นเเทนที่จะดูเเลเรา ปิดบังหลบซ่อนเราจากคนในครอบครัวตัวเองงั้นหรอ..พ่อตั้งใจจะทำให้คุณยายยอมรับพวกเราจริงหรอ ทำไมที่ได้ยินเมื่อกี้มันถึงได้สวนทางกันนัก"

"เเบคฮยอน! อย่ามาพูดเเบบนี้กับพ่อนะ! ถ้าไม่ทำเพื่อเเกกับเเม่พ่อจะต้องทุกข์เเบบนี้หรอ.."

 "เเล้วการทำเเบบนี้พวกเราไม่ทุกข์รึไง คนที่คุณยายหาให้พ่อสังคมต้องรู้จักเเล้วเเม่ล่ะ..ผมต้องกลายเป็นตัวอะไรรึว่าต้องกลายเป็นคนที่สังคมชี้หน้าว่าเป็นลูกเมียน้อย! ลูกนอกสมรส! เเบบนั้นใช่มั้ย ถามจริงเคยรักใครมากกว่าตัวเองมั้ยบยอนอีกวอน!.."

เพี๊ยะ!!! 

"ฉันเป็นพ่อเเกนะเเบคฮยอน!..."

"อีกวอน..ใจเย็นก่อน..."

"เเปลกนะที่คนเราชอบใช้เวลาไปกับการหาบางสิ่งมาเติมเต็มชีวิต..."

เเบคฮยอนน้ำตาไหลไปหยดเเล้วหยดเล่าเเต่กลับไม่ได้ทำให้ความเจ็บปวดบางเบาลงเลยซักนิดเดียว..

"ผมได้ทุกอย่างมีทุกสิ่งเเต่ผมกลับต้องไปอิจฉาเพื่อนเวลาที่พ่อเเม่มันมารับกลับบ้านเเล้วผมไม่มี..ผมไม่ได้ต้องการเงิน..ผมต้องการครอบครัว"

"เเบคฮยอน.."

"พูดขนาดนี้เเล้วถ้าคำตอบพ่อยังเป็นเหมือนเดิมก็ไปซะ เมื่อผมกลับมาหวังว่าเราจะไม่ได้เจอกันอีก นี่คือคำบอกลา พ่อกับผมเราไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก.."

"เเบคฮยอน! ลูกจะไปไหน!..."

"เเบคฮยอน!!!..."

เเบคฮยอนวิ่งออกจากห้องไปไม่สนใจเสียงเรียกของคนเป็นพ่อเเละเเม่เลยซักนิดเดียว...

ดวงตาเรียวเล็กมองไปที่บ้านหลังใหญ่ก่อนจะก้มหน้าเช็ดน้ำตากับเเขนเสื้อนักเรียนของตัวเองพร้อมกับวิ่งขั้นแท็กซี่หนีไปจากความเจ็บปวดที่ทิ้งเอาไว้ข้างหลัง..

ในตอนเช้าที่กลับมารู้คำตอบทุกอย่างในชีวิตจะเปลี่ยนไปเป็นเเบบไหนคงต้องยอมรับมัน...

เเละผมก็รู้ว่าทำได้เเค่นั้น...

กริ่ก..

ฝาขวดเครื่องดื่มกระเด็นตกลงพื้นก่อนที่คยองซูจะเหลือบมองเเบคฮยอนที่ตอนนี้ใบหน้ายังเปื้อนรอยยิ้มได้ราวกับว่าพึ่งเล่าเรื่องตลกออกมาก็ไม่ปาน..

"แล้วเขาก็เลือกที่จะไปจากเรา..."

เเบคฮยอนยกเบียร์ขึ้นดื่มจนหมดขวดก่อนจะหันไปมองก้อนกลมๆที่อยู่ๆก็กลิ้งมานั่งข้างกันหน้าตาเฉย...

อะไรอีกล่ะ...นั่งอยู่ตรงข้ามดีๆก็ย้ายที่เฉยเลย...

"อะไรเตี้ย...ฉันไม่ได้เล่าเรื่องผีไม่ต้องตามมาสิง..."

"ตลกมากป่ะ.."

"นั่งตรงนั้นก็ดีอยู่เเล้ว..."

"ฉันเห็นหน้านายตอนเล่าเเล้วมันหน่วงๆอ่ะ มันเจ็บปวนจนฉันรับรู้ได้เลย..."

"ชัดขนาดนั้นเลยหรอ..."

"อืม.."

"ที่เธอรู้สึกยังไม่ได้เสี้ยวนึงของฉันเลยด้วยซ้ำ..แต่ก็ช่างเหอะ ตอนนี้ฉันโอเคมากละ.."

คยองซูยกเบียร์ขึ้นดื่มบ้างก่อนจะหันไปมองคนอายุมากกว่านั่งจิบเบียร์ชิวสบายอารมณ์เเต่ก็ยังนึกเห็นใจอยู่มากพอควรเหมือนกัน...

ใครจะรู้เบื้องหลังสุดเพอร์เฟ็คของหมอนี่จะมีบาดเเผลเหวอะหวะขนาดนี้..

"นายโอเคใช่มั้ย..."

"อืม..เเบ่งให้เธอครึ่งนึงก็เบาขึ้นหน่อย.."

คยองซูยกยิ้มกว้างก่อนจะก้มหยิบเครื่องดื่มทั้งหมดขึ้นมาวางบนโต๊ะพร้อมกับชกเเขนเเกร่งเบาๆ..

ตุ่บ!

"ตีทำไมวะเนี่ย?"

"ดึงความเจ็บปวดไปที่อื่นไง..ใจมันจะได้เจ็บน้อยลง..."

แบคฮยอนหันไปมองคนตัวเล็กกว่าพร้อมกับรู้สึกอุ่นๆในใจขึ้นมาก่อนจะเริ่มยิ้มอีกครั้ง...

"มองทำมะ? จะเอาอีกซักหมัดมั้ย?"

"พอละ เจ็บๆ"

"มาดื่มกัน...ฉันจะดื่มเป็นเพื่อนเอง"

"โห~ อัพเกรดด้วย เธอไม่ไหวหรอก.."

"ถือว่าสัญญาละกันว่าจะไม่บอกใคร ฉันจะทำเหมือนสิ่งที่นายเล่ามาเป็นเบียร์ในขวดพวกนี้ที่ฉันกินลงท้องไป เเล้วพรุ่งนี้เมื่อฉันตื่นฉันจะลืม..เพราะฉันเมา..."

"ลงทุน..."

"ดื่มเถอะ ไม่เป็นไรหรอก นานๆจะมีโอกาสเที่ยวซักที.."

"เดี๋ยวๆ เปิดหมดเเล้วถ้ากินไม่ไหวขึ้นมาจะทำไง เสียดายของ.."

"ก็ช่วยกันกินไง..หมดเมื่อไหร่เลิก.."

คยองซูไล่เปิดขวดเบียรบนโต๊ะจนหมดก่อนจะยกขวดเครื่องดื่มไปชนกับเเบคฮยอนเเล้วกรอกมันเข้าปากราวกับน้ำเปล่า..

"ช้าๆก็ได้..."

"มันก็ไม่อร่อยนะ ทำไมคนถึงชอบกินนัก.."

คยองซูมองขวดเบียรในมือก่อนจะทำท่าร้อนๆหนาวๆหลังจากซัดเบียร์ไปหลายขวดก็เริ่มมีอาการ..

"ไม่ไหวก็ไม่ต้องฝืนนะ ฉันเเบกเข้าบ้านไม่ไหวนะเว้ย"

"ก็ไม่ต้องเเบกดิ.."

"คงเรียกรถลากมายกไปล่ะมั้งถึงจะไหว.."

"เอ๊อ~ ทำเป็นพูดดีไปเห๊อะ ฉันจะถือว่านายไม่ได้พูดละกัน เห็นใจหรอกนะ..ไม่อยากด่า.."

"พอละ เดี๋ยวเมา..."

"มันเปิดหมดเเล้ว...ช่วยกันเดี๋ยวก็หมด"

เเบคฮยอนหันไปมองคนข้างกายที่ตอนนี้เริ่มจะเอนหลังพิงเก้าอี้เเล้วเเต่มือเล็กๆนั่นยังไม่ยอมปล่อยที่เปิดขวดเลย..

ตกลงเริ่มมีอาการละใช่มั้ย...นี่อย่าคิดว่าไม่เห็นนะว่าเมื่อกี้หยิบที่เปิดขวดมาเเทะเหมือนก้ามปูน่ะ..

ปุ่บ!

"อ๋อย~ เมาคลื่น.."

เเบคฮยอนหลุดขำเบาๆก่อนจะมองหัวกลมๆบนไหล่ของตัวเองพร้อมกับกวาดตามองขวดเปล่าบนโต๊ะเเล้วส่ายหน้าเอือม..

อันที่จริงก็ตั้งใจเเกล้งนั่นเเหละ...ขวดในมือนี่ขวดเดิม เเอ๊บกินไปนั่นเรื่อยๆเเต่ความจริงยังไม่ทันได้เปลี่ยนขวดด้วยซ้ำ..

ฟาดไปเยอะจนเเทบนั่งไม่อยู่เลยนะ..

"พอเเล้ว.."

"ยังไม่หมดเลย..อุ่บ!"

คยองซูยกมือขึ้นปิดปากก่อนจะมองซ้ายมองขวาเเล้วดึงเเขนเสื้อคนอายุมากกว่ารัวๆ

"จะอ้วกหรอ.."

"เเบค..พาไปอ้วกหน่อย.."

เจ้าของชื่อหลุดขำก่อนจะประคองคนอายุน้อยกว่าเดินเข้าบ้านเเค่คยองซูกลับสะบัดตัววิ่งออกไปที่ชายหาดเพราะกลั้นของที่ย้อยกลับขึ้นมาไม่ไหว..

"อ้วกกก~ แหวะ!.."

"เห้ยๆ อย่าลงน้ำนะ ใจเย็นๆ"

"โคตรจะเเย่เลย..ปวดหัวอ่ะ"

คยองซูเงยหน้าขึ้นมาทำท่าพะอืดพะอมก่อนจะเสียหลักล้มลงไม่เป็นท่า...

"อ้าวๆ ตั้งสติดิเห้ย! ไหวป่ะเนี่ย.."

เเบคฮยอนก้มลงไปถามคนตัวเล็กกว่าเบาๆพร้อมกับหลุดหัวเราะออกมาที่เห็นว่าคยองซูนั่งทำตาลอยเด๋อไม่รู้เรื่องรู้ราว..

เเกล้งให้กินคนเดียวเเต่ก็ไม่ต้องเมาจริงได้ป่ะวะ 

ไม่ไหวยังจะฝืนกินเเล้วเป็นยังไง...อ้วกเละเทะไปหมด..

"เเบค.."

"เออ..ฉันอยู่นี่.."

มือเล็กควานสะเปะสะปะไปทั่วร้อนให้เจ้าของชื่อต้องยื่นมือไปหาเเล้วก็เป็นไปตามคาด...

คยองซูคว้ามือเเกร่งเอาไว้พร้อมกับบีบเบาๆเพื่อให้กำลังใจอีกคนอย่างเต็มที่..

"แบค.."

"จะเรียกทำไม..."

"ฉันอยู่นี่นะเว้ยเพื่อน..."

คยองซูตบไหล่เเบคฮยอนไปสองสามตุ่บก่อนจะนั่งโงนเงนล้มเเหล่มิล้มเเหล่..

"ลามปามไอ้เด็กนี่..เอ้าลุก เดี๋ยวกลับไปนอน.."

เเบคฮยอนจับเเขนเล็กพาดคอก่อนจะลุกขึ้นพยุงคนอ่อนเเรงขึ้นมาจากพื้น...

เเหน่ะ...โคฟเป็นมนุษย์ไร้กระดูกอีก.. 

"ก้าวขาเร็ว..ไม่นอนตรงนี้นะ"

"ม่ายหวาย~ พื้นมันเอียง.."

ร่างสูงก้มลงช้อนขาเล็กขึ้นมาเเล้วอุ้มประคองร่างบางมาไว้เเนบอกพร้อมกับมองคนไม่มีสติพูดเพ้อเจ้อไปเรื่อย...

ฟุ่บ~ 

เเบคฮยอนเดินไปหยิบผ้าชุบน้ำออกมานั่งบนเตียงเช็ดหน้าเช็ดตาให้คนเมาอยู่เเป้บนึงพร้อมกับมีมือเล็กๆคอยดึงนั่นดึงนี่ไปเรื่อย..

"เเบค.."

"เรียกอะไรนักหนาวะเนี่ย ปล่อยคอเสื้อฉัน.."

เเบคฮยอนขืนตัวเอาไว้ก่อนจะมองคนบนเตียงเริ่มสติหลุดเเหล่มิหลุดเเหล่อยู่รอมร่อนอนกระพริบตาเนิบนาบ..

ไอ้ก้อนเอ้ย..ทำไมเมาเเล้วเป็นเเบบนี้วะ

"เเบคๆได้ยินมั้ย..."

"เออ ได้ยิน.."

"ฉันอยู่ข้างๆนายนะ ไม่ไปไหนไกลหรอก.."

เเบคฮยอนยกยิ้มบางๆก่อนจะยื่นมือไปลูบผมนิ่มด้วยความเอ็นดูเบอร์ใหญ่ขึ้นพร้อมกับเเตะเเก้มซับสีเลือดเบาๆ

"พูดดีๆเเบบนี้มันค่อยน่ารักหน่อย...ไอ้ตัวเเสบ.."

คยองซูจับมือเเกร่งออกจากเเก้มของตัวเองก่อนจะตีหน้ายุ่งเเล้วบีบนิ้วโป้งมือใหญ่ไว้เหมือนเด็กๆ..

"เเบค..."

"อะไรอีก..."

คำถามที่ส่งไปไม่ได้รับคำตอบกลับมาเพราะคนเรียกดันหลับคอพับไปซะก่อน..

เเบคฮยอนเอียงหน้ามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนอายุน้อยกว่าพร้อมกับยิ้มอบอุ่นที่คยองซูไม่มีโอกาสได้เห็น..

"ไอ้เด็กบ้า..."

ผ้าห่มผืนหนาถูกดึงรั้งขึ้นคลุมร่างบอบบางไว้ก่อนที่คนอายุมากกว่าจะทิ้งตัวลงนอนบนพื้นที่ว่างข้างๆกันพร้อมกับพลิกตัวนอนตะเเคงมองใบหน้าของคนอายุน้อยกว่า...

"ขอบใจนะ..ไอ้ตัวเล็ก.."

.
.
.
.

#PBBAEKDO 

ง่อววววววว คนอ่านหายไปไหนน๊าาาาา เพราะไรท์ไม่ขยันอัพหรือมันไม่หนุก 55555555 แต่ก็ฝากคนที่เหลือด้วยนะ คุยกันได้ในเเท็กนะ ตุ้งเเช่ๆ (?) จะพยามมาอัพบ่อยๆ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

965 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 13:57

    แงงงง น้งเมาแล้วนั้ลล้ากกกก
    #963
    0
  2. #942 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 20:59
    คยองเมาแล้วน่ารักอ่ะ
    #942
    0
  3. #909 Hanami_jelly (@hanami_jelly) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 09:03
    น้องน่าเอ็นดูอ่ะ เรียกแต่ แบค แบค แบค งื้อออ/////
    #909
    0
  4. #875 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:12
    ปมของพี่แบคเป็นแบบนี้นี่เอง
    #875
    0
  5. #835 BN0412 (@baeksoo0412) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 11:38
    555555 น้องน่ารักมากเลย พี่ไม่ชอบน้องบ้างหรอ แงงง
    #835
    0
  6. #815 FaZFaZz (@FaZFaZz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 17:03
    ทำไมขำ "ฉันอยู่นี่นะเว้ยเพื่อน" 55555555555555555555555555
    #815
    0
  7. #802 PlaifonIsHappy (@PlaifonIsHappy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 21:03
    5555555555555555555555555555555555 ฉันอยู่ข้างนายนะเว้ยเพื่อน
    #802
    0
  8. #787 TOEY_KCR (@TOEY_KCR) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 18:53
    โครตละมุนโครตดีงามม หวังว่าเเบคจะไม่ปล่อยให้น้องรู้สึกฝ่ายเดียวใช่ไหม
    #787
    0
  9. #769 chachanityns (@chachanityns) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 18:26
    เมายังน่ารักเลยคยองซู!!!
    #769
    0
  10. #527 หนีตามจุนซู (@bennypencass) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 02:04
    ง๊าาาาา ประโยคสุดท้ายละมุนเว่อร์
    #527
    0
  11. #288 my_happiness2 (@My_Happiness) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 15:04
    เมาแล้วร้องหาแต่พี่แบคเลยนะตะยองจูววววววววววววว
    #288
    0
  12. #250 C6Y1B0B4 (@Cha957) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:02
    เป็นเรื่องแรกที่อ่านแบคโด้ ไม่คิดว่าแบคจะแมนขนาดนี้ กวนโอ๊ยสุดพลังงง555555 คยองซูน่ารักเวอร์ -ก้อนนนเอ๊ยยยย อ่านแล้วอยากหยิกแก้ม สู้ๆนะคะไรท์
    #250
    0
  13. #249 Ellekes1998 (@Ellekes1998) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:19
    คยองซูนี่น่ารักน่าเอ็นดูมากอ่ะ พี่แบคอบอุ่นอะไรเช่นนี้
    #249
    0
  14. #245 allkyungsoo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:37
    น่าร้ากกกกกกก~แบคดูอบอุ่นอ่ะคยองก็น่ารักน่าเอ็นดูแต่อยู่กับแบคอาจจะดูเอ็นแทน555
    #245
    0
  15. #243 Tkinkexo (@Tkinkexo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:07
    งื้ออออเมาละเรียกพี่แบคไม่หยุดเลยนะคะ5555555น่ารักกกก
    #243
    0
  16. #242 pay2677 (@pay2677) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:34
    โง้ยยยน่ารัก น่ารัก น่ารักเมาแล้วน่ารักมากกเขินนนน~
    #242
    0
  17. #241 natty naka (@natty0627) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:00
    เมาเเล้วน่ารัก เอาแต่เรียกแบค แบคแบค แบค อ๋อย..เมาคยอง
    #241
    0
  18. #240 krisyeol-baekdo (@krisyeol-baekdo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:46
    คยองเมาแต่เลาเขิง
    #240
    0
  19. #239 Mr.Victor (@byunsoo) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:06
    เมาแล้วน่ารักอะ อ๋อย~~เมาคยองซู~~
    #239
    0
  20. #237 buttercupp (@mymone) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 03:29
    ทำไมเมาแล้วตลกกกกแต่จริงๆคือน่ารักมากกก
    งื้อออออก้อนนนนก้อนนน่ารักมากกกกก
    #237
    0
  21. #236 _ไก่ทอด (@_begin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:36
    "ฉันอยู่นี่นะเว้ยเพื่อน" ฮือออ ตลกกก ช่วยด้วยย แงงเขินก็เขิน แต่ตลก55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #236
    0
  22. #235 MookMark (@143v) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:29
    ฮือออออ เขิงมากกก เมาแล้วว น่ารักดีนะ-ตัวเล็ก >///<
    #235
    0
  23. #234 Boo Love¹² (@Dodeoii486) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:45
    อ๋อย~~~เมาฟิคเรื่องนี้ 55555^^
    #234
    0
  24. #233 btfd (@chunky_gg) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:21
    ชีวิตแบคน่าสงสารมากแต่ตอนนี้มีคยองแล้วไม่เป็นไรแล้วนะ ตอนคยองเมานี่น่ารักฉิบ เรียกแต่ แบค แบค แบคคคค ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ งฟหกเ้าวฃบรั่ืนเ
    #233
    0
  25. #232 MMinnimous (@MMinnimous) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:15
    เขินอ่าาาา พอเมาแล้วก็เรียกแต่ แบค แบค แบค เลยนะคยองงงงงงง
    #232
    0