[fic Baekdo] Playboy [จบเเล้ว]

ตอนที่ 23 : Playboy 19 [อกหัก(?)]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1523
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    22 มี.ค. 60

Playboy 19
.
.
.
.

เเบคฮยอนสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งเมื่อรู้ถึงว่ามีอะไรยุกยิกอยู่ข้างๆตัวก่อนจะก้มมองคนอายุน้อยกว่าเริ่มขยับเปลี่ยนท่านอนให้สบายเนื้อสบายตัวตามประสาคนขี้เซา

เเขนเล็กควานหาบางสิ่งตามความเคยชินเเละบยอนเเบคฮยอนก็พอจะรู้ว่าอีกคนติดหมอนข้างมากเเค่ไหน..

่คนเเก่กว่าเลื้อยลงไปนอนข้างเจ้าของห้องพร้อมกับปล่อยให้เเขนนิ่มพาดผ่านตัวไปจนคนอ่อนกว่าจมสู่ห้วงความฝันอีกรอบ..

14:26 

เเบคฮยอนหยิบมือถือขึ้นมากดดูเวลาก่อนจะก้มมองคนข้างกายนอนฝันหวานพร้อมกับหลุดยิ้มบางๆเเล้วยอมสลัดความง่วงซึมออกไปให้พ้นตัว..

หลับไปนานๆ...ยิ่งนานเท่าไหร่ก็ยิ่งดี..

เเต่จะว่าไป..นานไปก็คงไม่ดีเท่าไหร่ 

เงียบพิลึก..

นิ้วมือเรียวสวยที่ใครๆต่างก็อิจฉาเลื่อนเกลี่ยเส้นผมพริ้วสวยบนหน้าผากมนออกก่อนจะผงกหัวขึ้นมองคยองซูนอนเป็นลูกเเพนกวิ้นกลมๆอยู่ในอ้อมเเขน..

"ตื่นได้เเล้วไอ้เปี๊ยก..."

"อืออ "

"คยองซูยา~"

เเบคฮยอนเเกล้งกระซิบเบาๆก่อนจะมองคนอ่อนกว่าดีดตัวลุกขึ้นเเบบไม่เหลือเค้าความง่วงซึมใดๆทั้งสิ้น...

"ชู่ว~ ไม่เป็นไรๆ อย่าตกใจนะ"

คยองซูยกมือขึ้นปิดหูเบิกตาโตก่อนจะถูกเเบคฮยอนลูบผมเบาๆราวกับปลอบประโลมพร้อมกับหันไปมองเจ้าของรอยยิ้มรูปสี่เหลี่ยมนั่งอยู่บนเตียงด้วยกัน..

มันเหมือนจะห่วงใยนะ...

เเต่ที่อ้าปากหัวเราะชอบใจนี่มันไม่ใช่เเล้ว!

"เเบคฮยอน!  เล่นบ้าอะไรของนาย!.."

หมอนใบใหญ่เหวี่ยงฟาดคนขี้เเกล้งเเบบไม่ยั้งมือก่อนที่เจ้าของห้องจะรีบโดดลงไปยืนจังก้าอยู่ข้างเตียง..

"ไม่หัวร้อนดิ มานี่มา.."

คนพึ่งตื่นขมวดคิ้วชนกันโครมใหญ่ก่อนจะมองคนขี้เเกล้งกวักมือเรียกหยอยๆ..

มันจะมาไม้ไหนอีก...

"คยองซู.."

"เรียกทำไม..ร้อยวันพันปีไม่เคยเรียกชื่อฉันเเล้ววันนี้องค์ที่ไหนลงประทับมาล่ะ.."

เเบคฮยอนเขยิบมานั่งหย่อนขาอยู่ข้างเตียงพร้อมกับมองคนตัวเท่าเมี่ยงด้วยเเววตาอ่านไม่ออก..

"ฉันไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น.."

รอยยิ้มยังกวนเหมือนเดิมเเต่เเววตากลับกรอกล่อกเเล่กไปมาเหมือนมีคำถามร้อยพันอย่างในหัวนั่นคือตัวกระตุกใจคนมองอย่างคยองซู..

"ดราม่านะคุณนักเเสดงบยอน.."

คยองซูเกาหัวเเก้เก้อเดินไปยืนข้างเตียงพร้อมกับมองบีเกิ้ลบอยจอมกวนเซื่องซึมลงเหมือนโดนวางยา..

อย่ามาทำหน้าเหมือนหมาป่วยนะ...

"เป็นอะไร...เมื่อวานนายก็ดูเเฮปปี้ดีไม่ใช่หรอ"

"นั่นน่ะสิ..มันก็เหมือนจะเป็นอย่างนั้น"

ดวงตากลมโตหลุบมองพื้นพร้อมกับสะท้อนความคิดของตัวเองอยู่ในใจโดยไม่ปล่อยให้ใครอีกคนรับรู้อะไรไปมากกว่าเดิม

นายมีความสุขไม่ใช่หรอเเบคฮยอน..เเล้วทำไมต้องทำหน้าซึมเเบบนี้ด้วยล่ะ 

"นายรักเธอไม่ใช่หรอ..เเล้วทำไมมานั่งทำหน้าอมทุกข์เเบบนี้ ทะเลาะกันก็ไปคุยกัน จะมายุ่งกับวันพักผ่อนของฉันทำไม.."

"รู้ได้ยังไงว่าฉันทะเลาะกับเขามา.."

"คนอย่างนายมันจะมีปัญหาซักกี่เรื่องกันล่ะเเบคฮยอน.."

"ฉันคิดไม่ผิดจริงๆที่มาหาเธอ.."

คยองซูเหลือบมองเเบคฮยอนก่อนจะวางมือลงบนไหล่กว้างเบาๆเเล้วเเสร้งพูดเสียงใส..

"กลับไปหาเขาเถอะน่า ฉันเบื่อจะมองหน้าหมาๆของนายจะเเย่เเล้วเเบคฮยอน.."

"ฉันเหนื่อยที่ต้องกลับไปโดนเทเเบบเดิมว่ะเตี้ย..มันซ้ำซาก.."

"ทบทวนให้ดีว่านายต้องการอะไร บางครั้งเราเเค่ต้องการอะไรก็ได้ที่ทำให้เรามีความสุขมากที่สุดถึงจะเป็นเเค่เรื่องเล็กๆ.."

".........."

"ความรักมันก็มีทั้งทุกข์เเละสุขเเบบนี้เเหละ มันไม่ได้ดั่งใจตัวเองหรอก..อยู่ที่นายอ่ะ พร้อมจะเจ็บกับมันเรื่อยๆรึเปล่า"

"โง่ไปป่ะวะ อย่างกับพระเอกในหนังที่เคยเล่นเลย.."

"ความรักมันทำให้เราทำเรื่องโง่ๆได้ทั้งนั้นเเหละ รวมถึงฉันด้วย.."

เเบคฮยอนคว้าคนตัวเล็กเข้ามากอดเมื่อมองเห็นเเววสั่นไหวเล็กๆในดวงตาคู่สวยเเล้าเเอบใจเสียเบาๆ

"เป็นไรวะ อย่าทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ดิ.."

"ฉันทำเเบบนั้นหรอ.."

"เออดิ! ฉันตกใจนะ มีเรื่องอะไรไม่สบายใจรึเปล่าทำไมไม่ยอมบอกฉัน เเล้วหนีกลับบ้านมาเเบบนี้ทำไม"

".........."

"เป็นไร...อย่าเงียบดิ"

"ฉันไม่ได้เป็นไร นายกลับไปได้เเล้วเดี๋ยวพี่ฉันกลับมาเเล้วจะวุ่นวายอีก.."

คยองซูผลักเเบคฮยอนออกก่อนจะปั้นหน้ารำคาญเเล้วหันไปหยิบกุญเเจรถยัดใส่มือเเกร่งเเล้วชี้นิ้วออกไปนอกห้อง..

"อยากให้ฉันไปจริงๆหรอ.."

"ก็เออดิ..ฉันจะพักผ่อน กลับไปหาเเม่ทูลหัวนายเลยไป.."

เเบคฮยอนถูกผลักออกไปจากห้องก่อนจะมองคนตัวเล็กกว่ายืนทำหน้าเอือมระอาเหม็นเบื่อเต็มที..

"ฉันไม่อยากไปว่ะ.."

"ไปได้เเล้ว.."

"เเล้วเธอจะกลับเมื่อไหร่.."

"วันสองวันมั้ง.."

".............."

"ไปได้ละ ฉันไม่ไปส่งนะ มายังไงก็กลับเอาเอง.."

ปัง!

เสียงฝีเท้าค่อยๆเดินห่างออกไปทีละก้าวดังสะท้อนเข้ามาในห้องให้ใครอีกคนเฝ้ายืนฟังจังหวะการเดินด้วยใจหวิวๆอยู่หลังประตูไม่ขยับไปไหน..

ความรักมันมักจะทำให้คนเราทำเรื่องโง่ๆเสมอนั่นท่าจะจริง...

[อยากให้ฉันไปจริงๆหรอ]

"ถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ...นายยังจะไปหาเขารึเปล่าเเบคฮยอน.."

.
.
.
.

[ว่าไงเเบคฮยอน..รู้ตัวรึยังว่านายทำผิดอะไร]

เเบคฮยอนลอบถอนหายใจเบาๆเมื่อฟังน้ำเสียงจากปลายสายตอบกลับมาเเบบไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่นัก..

"ผมขอโทษ เเล้วตอนนี้อยู่ไหนครับ.."

มันเป็นเเบบนี้ทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน..คนที่ต้องวิ่งตามคือบยอนเเบคฮยอน..

[อยู่ในสตูดิโอ..มาเเคสละครน่ะ เเล้วนายล่ะ?]

"ไปหาได้มั้ย..."

[ก็มาสิ...]

เเบคฮยอนหมุนพวงมาลัยเลี้ยวเข้าจอดข้างทางพร้อมกับขมวดคิ้วให้กับคำตอบที่ได้ยินอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง..

"ว่าไงนะ..นูน่าไม่กลัวนักข่าวรู้เรื่องของเราหรอ.."

[ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้วเเบคฮยอน ฉันพร้อมแล้ว..นายรอฉันมานานมากพอเเล้วนี่..]

"............."

[ช่วงนี้นายก็ขยันมาหาฉันบ่อยๆก็ได้ สื่อเริ่มให้ความสนใจมากหน่อยค่อยเปิดตัวคบกันดีมั้ย..]

"ทำไมต้องรอด้วย...ผมรอนูน่ามาตลอดเเล้วยังต้องรออะไรอีก ยังไงคนอื่นก็ต้องรู้อยู่ดีเเล้วจะปิดไปเพื่ออะไร.."

[ฉันเคยสัมภาษณ์สื่อไปเเล้วว่าไม่ได้ชอบนาย จู่ๆจะให้ไปบอกว่าคบกันคนอื่นจะคิดว่าเราสร้างกระเเสน่ะสิ..]

"รักผมเเล้วใช่มั้ย.."

[บีเกิ้ลบอย~ ถ้าไม่รักฉันจะยอมคบกับเธอรึไง..]

เเบคฮยอนเอนหลังพิงเบาะรถยนต์คันหรูด้วยความเหนื่อยอ่อนก่อนจะมองท้องถนนตรงหน้าอย่างชั่งใจ..

ทำไม...มันไม่ได้รู้สึกดีใจอะไรเลยวะ

[พูดไม่ออกเลยสิที่รัก~]

"อืมม ผมไม่รู้จะพูดอะไร.."

เเบคฮยอนมองกระจกมองหลังสะท้อนเส้นทางที่พึ่งจากมาก่อนจะก้มมองสร้อยข้อมือที่มักจะสวมไว้กับตัวตลอดเวลา..

"นูน่าจำสร้อยข้อมือของผมได้มั้ย ถ้าเราคบกันเเล้วผมอยากให้พี่ใส่มันไว้.."

[สร้อยข้อมืออะไร?]

"งั้นสมมุติวันนึงเราเเต่งงานกันนูน่าอยากจัดงานที่ไหนระหว่างโรงเเรมหรูกับริมชายหาด.."

[ริมชายหาดสิ..]

"อยากให้ผมเลิกบุหรี่มั้ย.."

[ถามอะไรของนายเนี่ย เดี๋ยวฉันจะได้ไปทำงานเเล้วนะ เพ้อเจ้อจริงๆเลย..]

"ผมเเค่อยากได้คำตอบ..."

[ก็อยากให้เลิกเเหละ มันไม่ดี..เเต่นายจะเลิกได้มั้ยล่ะ เครียดอะไรนักหนาถึงดูดเยอะขนาดนั้น..]

เเบคฮยอนยกยิ้มบางๆเมื่อคำตอบสุดท้ายถือว่ายังมีความห่วงใยบ้างเเต่กระนั้นมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ..

ดวงตาเรียวเล็กมองกระจกมองหลังอีกครั้งนึงก่อนจะหักพวงมาลัยกลับรถไปยังทิศทางเดิมที่พึ่งจากมา..

"เเทยอนนูน่า.."

[หื้ม..]

"บางทีผมอาจจะไม่ได้รักนูน่าก็ได้.."

[ว่าไงนะ? อย่ามาทำปากเเข็งหน่อยเลยเเบคฮยอน..]

น้ำเสียงกลั้วหัวเราะดังสะท้อนกลับมาให้ได้ยินพร้อมกับที่รถคันหรูเคลื่อนตัวกลับสู่ท้องถนนอีกครั้งด้วยความเร็วเเบบพอดี..

[ทบทวนให้ดีว่านายต้องการอะไร บางครั้งเราเเค่ต้องการอะไรก็ได้ที่ทำให้เรามีความสุขมากที่สุดถึงจะเป็นเเค่เรื่องเล็กๆ..]

คำพูดเตือนสติที่มักจะได้ยินจากเด็กอีกคนที่ภายนอกดูเหมือนจะไม่ค่อยใส่ใจอะไรกรอกลับเข้ามาในหัวอีกครั้งก่อนที่เเบคฮยอนจะพูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย..

"บางทีความสุขของผมอาจจะเป็นเเค่การนั่งให้ใครซักคนบ่นกรอกหูล่ะมั้ง.."

เเต่ใครจะรู้ว่าในความไม่ใส่ใจมันซ่อนความห่วงใยความละเอียดอ่อนไว้มากเเค่ไหน..

โดคยองซู..เจ้าตัวเเสบที่เป็นอีกคนในจำนวนไม่กี่คนที่เข้าใจบยอนเเบคฮยอน..

[ว่าไงนะ?]

"ผมเเค่ต้องการใครซักคนที่ผมได้อยู่ใกล้ๆเเล้วสบายใจ..เเต่ทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกันนอกจากเซ็กส์เเล้วนูน่าไม่เคยทำให้ผมมีความสุขเลย.."

[นี่นายพูดบ้าอะไร!..]

"ให้ตายสิ..โล่งใจอะไรขนาดนี้วะ "

[เเบคฮยอน!..]

"จะบอกว่าเลิกกันก็ไม่ได้..งั้นเอาเป็นว่าเหงาเมื่อไหร่ค่อยเจอกันนะ ผมเหนื่อยที่จะวิ่งตามนูน่าเเล้ว.."

[นายมันโง่!!!...]

"เรื่องนี้ผมรู้ก่อนนูน่าอีก..ผมมันโง่จริงๆ เเค่นี้นะครับ.."

[แบ!..]

เเกร่ก!

"เปี๊ยก..ตื่นนานยังเนี่ย..พี่ซื้อของกินมาเพียบเลยนะ ฉลองเลื่อนขั้นพี่เอง เลี้ยงเต็มที่.."

คยองซูพยักหน้าเบาๆก่อนจะมองซีรี่ย์บนหน้าจอทีวีด้วยสีหน้าเรียบนิ่งก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาดูเมื่อมีสายเรียกเข้ามา..

[ไอ้หมา]

[เตี้ย..ขอปรึกษาอะไรได้ป่ะ]

"อืม..ว่ามาสิ.."

ดวงตากลมเหลือบมองพี่สาวอีกคนก่อนจะตีเนียนเดินเลี่ยงออกมาจากห้องนั่งเล่นพร้อมกับลอบถอนหายใจเบาๆ

ว่าจะไม่คิดเเล้วเชียว..จะตามหลอกหลอนกันไปถึงไหนเนี่ยบยอนเเบคฮยอน..

[เธอคิดว่าไงถ้าสมมุติของขวัญเเต่งงานจะเป็นสร้อยข้อมือของฉัน..]

"ว่าไงนะ.."

[ฉันว่าจะให้สร้อยข้อมือของฉันเป็นของขวัญกับคนที่ฉันรัก...สร้อยข้อมือที่ฉันใส่ติดตัวตลอดอ่ะ จำได้มั้ย..]

คยองซูสะอึกไปก่อนจะยกมือทาบหัวใจเมื่อรู้สึกหวิวๆขึ้นมาอีกครั้งเเละดูเหมือนจะทวีความรุนเเรงมาอีกเท่าตัว..

หัวใจฉัน...อย่าดื้อนักได้มั้ย...

[คิดว่าไง...]

"นายซื้ออย่างอื่นให้ดีกว่ามั้ย..ถ้าถอดออกเเล้วนายไม่สบายใจก็ควรจะสวมมันไว้กับตัว"

[อย่างนั้นก็ได้...เเล้วโลเคชั่นงานเเต่งควรจะเป็นที่ไหนดี โรงเเรมหรูหรือว่าริมทะเล..]

"นายไปถามเจ้าสาวนายไม่ดีกว่ารึไงเเบคฮยอน.."

[ฉันถามเธอก็เเปลว่าอยากได้คำตอบจากเธอ..ไม่งั้นจะโทรให้เปลืองทำไม..]

คยองซูนั่งลงบนม้านั่งกึ่งชิงช้าข้างบ้านที่เดิมอย่างอ่อนเเรงก่อนจะฟังน้ำเสียงตื่นเต้นผิดจากเมื่อชั่วโมงก่อนลิบลับ..

มีความสุขมากเเล้วสินะ...

[เอาความคิดเธอน่ะ ตอบเเบบจริงจังเลยฉันอยากรู้..]

"ฉันช่วยอะไรนายได้ล่ะเเบคฮยอน..."

[อย่างน้อยก็ช่วยให้ฉันตัดสินใจได้เเล้วกัน..ตอบมาเถอะ..]

ริมฝีปากสีสดเม้มเข้าหากันเเววตาสั่นไหวเเต่ก็เลือกที่จะตอบกลับไปอย่างระมัดระวังพร้อมกับน้ำเสียงเรียบนิ่ง..

"โรงเเรมหรูสิ..นายว่ายน้ำไม่เป็นเเล้วจะไปเเต่งริมทะเลนั่นได้ยังไง ฉันไม่อยากโดดลงไปช่วยใครทั้งที่อยู่ในชุดเพื่อนเจ้าบ่าวหรอกนะ.."

[........]

"ถ้าไม่มีอะไรเเล้วฉันวางสายนะ...พี่เฮรากลับมาเเล้ว.."

[อย่าพึ่งดิๆ ขออีกเรื่องเดียว..]

".............."

[ช่วยฉันเลิกบุหรี่ได้มั้ยคยองซู..]

"ได้สิ..ฉันจะช่วยนายเอง เดี๋ยวหาวิธีช่วย..จะพูดเเค่นี้ใช่มั้ย"

[อืม...เเค่นี้ก็เกินพอเเล้ว]

"โชคดีนะเเบคฮยอน.."

เเหมะ!

หยดน้ำใสๆหล่นลงบนตักก่อนที่คยองซูจะรีบยกมือขึ้นปาดเเก้มพร้อมกับทำหน้าเหลอหลา....

แกร้องไห้หรอคยองซู...

ขอบตาร้อนวูบวาบขึ้นมาเสียเฉยๆก่อนที่คนตัวเล็กจะเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าพร้อมกับนั่งเงียบๆคนเดียว..

หยดน้ำบนฟ้าตกกระทบใบหน้าช้าๆจากฝนโปรยปรายเป็นฝนห่าใหญ่ตกลงมาราวกับฟ้ารั่ว...

"ไม่ได้ร้องไห้ซักหน่อย...เเค่ฝนตกเอง.."

รอยยิ้มบางเบายังไม่เท่าความรู้สึกข้างในที่เหมือนหลุดหายไปจนเหมือนร่างกายล่องลอยอยู่ในอากาศ..

เเล้วสุดท้ายรอยยิ้มรูปหัวใจก็พลันหายไปเหลือเเค่ร่างกายเปียกปอนกลางสายฝนหลงฤดู..

"คยองซู! เข้ามาในบ้านเดี๋ยวนี้นะ!"

เฮราเปิดประตูออกมาตามน้องชายก่อนจะรีบวิ่งไปหยิบร่มกับผ้าขนหนูบนห้องลงมาก็เห็นคยองซูเดินกลับเข้ามายืนหน้าบ้าน..

"แกไปนั่งตากฝนทำไมเจ้าเปี๊ยก..รู้มั้ยฝนหลงมาเเบบนี้เเกจะป่วยนะ.."

"หนาวดีนะ.."

"มาๆเขยิบมาหาพี่...รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็วเข้า.."

เฮราคลุมผ้าขนหนูให้น้องชายก่อนจะมองคยองซูเดินขึ้นชั้นบนไป

เเก่ก!

"เดี๋ยวๆ ทำไมเเกดื่มขนาดนี้เนี่ย..กินข้าวก่อนสิ "

โดเฮราดึงขวดโซจูไปซ่อนก่อนจะมองน้องชายตัวเล็กสวมชุดนอนพร้อมเมาเข้าห้องนอนนั่งทำตากลมไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรทั้งสิ้น..

"ฉลองไง...วันนี้มีเเต่เรื่องดีๆ"

"เเกจะดีใจเกินหน้าเกินตาไปมั้ยเจ้าเมี่ยง ตัวเเดงขนาดนี้ไม่ต้องดื่มเเล้ว.."

"ขอขวดนึงนะพี่เฮรา..หมดเเล้วพอเลย.."

"ก็เเหงล่ะ ได้ไปอีกขวดนี่หลับยันเช้าเลยมั้ง..ฉันไม่ให้กินเเล้ว.."

"ฮึกก!.."

"เมี่ยงงงง! เเกจะงอเเงทำไม อย่าร้องนะ ห้ามร้อง..."

"ผมโคตรไม่โอเคเลย...ผมเป็นโรคหัวใจเเน่ๆ เดี๋ยวคงตายเเล้ว มันหวิวๆ.."

"เมี่ยงเเกเพ้ออะไร..ฮึ๊บไว้ ไหนบอกโตเเล้วจะไม่งอเเงไง"

"ไม่ร้องก็ได้..เเต่ขออีกเเก้วเดียวนะพี่เฮรา เเก้วสุดท้ายผมจะไม่เสียใจอีก "

"อกหักป่ะเนี่ย..."

"อกหักไร๊! ไม่มี๊~ ยินดีกับพี่สาวต่างหาก.."

คยองซูคว้าเเก้วโซจูมาก่อนจะยกขึ้นสุดเเขนพร้อมกับกลืนของเหลวสีใสลงคอไปอย่างยากลำบากเเล้วฟุบหน้าลงบนโต๊ะกินข้าว..

"เมี่ยง..."

"........"

"คยองซู~"

ก๊อกๆ..

โดเฮราลุกเดินไปหน้าประตูบ้านก่อนจะเปิดประตูออกเเล้วปิดมันลงเหมือนเดิมพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอ...

เดี๋ยวนะ...สามีในโปสเตอร์ไปยืนอยู่หน้าบบ้านได้ไง..

แกร่ก!..

"คยองซูนอนรึยังครับ..."

"คุณบีเกิ้ลบอยหรอ!..นี่ของจริงหรือฉันเมาวะ!.."

เเบคฮยอนมองผู้หญิงหน้าตาน่ารักพอๆกับใครอีกคนก่อนจะพยักหน้าพร้อมกับหลุดหัวเราะเมื่อเห็นว่าเฮรายืนตบหน้าตัวเองรัวๆ..

"ผมเเบคฮยอน..ได้ยินว่าคุณเป็นเเฟนคลับผม งั้นขอเข้าไปหน่อยได้มั้ยครับ.."

"ซักครู่นะคะ"

ปัง!..

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด!..

เเบคฮยอนเงิบไปก่อนจะมองประตูบ้านเปิดออกอีกเป็นครั้งที่สามพร้อมกับเดินเข้าไปเมื่อเจ้าของบ้านอนุญาต...

"จะมีมีตติ้งเมื่อไหร่คะ ยังไงฉันจะหาเวลากดบัตรไปให้ได้นะ"

"ไว้ผมคยองซูส่งบัตรวีไอพีมาให้ทุกงานเลยก็ได้..เเค่รบกวนขอค้างด้วยซักคืนได้มั้ยครับ..."

"จริงหรอคะ! เจ้าเมี่ยงไม่ค่อยอยากให้ฉันไปหรอกค่ะ ก่อนจะไปทำงานกับคุณบีเกิ้ลบอยน้องมันค้านหัวชนฝา.."

"เขาหวงคุณมั้งครับ..ผมชอบเเกล้ง เขาคงพาลไม่ชอบ.."

เเบคฮยอนมองก้อนกลมๆนั่งฟุบหน้าลงบนโต๊ะกินข้าวก่อนจะเดินไปหยิบเเก้วขึ้นมาดมพร้อมกับยิ้มบางๆ

"พอดีฉลองเลื่อนขั้นนิดหน่อยค่ะ เฮ้! เจ้าเมี่ยง..ลุกไปนอน.."

"ผมเองดีกว่า.."

เเบคฮยอนเดินเข้าไปดึงเเขนเล็กขึ้นมาคล้องคอก่อนจะพยุงคนเมาเดินโซซัดโซเซขึ้นชั้้นบนไปด้วยกัน..

"ตัวเขาร้อนๆนะ ไม่สบายหรอ?"

"โดนฝนช่วงค่ำค่ะ คงไม่ได้ทานยาเพราะเรานั่งดื่มกันก่อน.."

"......."

"เดี๋ยวฉันไปเตรียมห้องให้นะคะ"

"ไม่รบกวนดีกว่าครับ เดี๋ยวผมนอนนี้เเหละ เเค่คืนเดียวเอง.."

"งั้นมีอะไรเรียกได้เลยนะคะ "

เเบคฮยอนพยักหน้าก่อนจะเดินไปหยิบผ้าขนหนูชุบน้ำกลับมานั่งบนเตียงนิ่มมองคนอายุน้อยกว่านอนตัวเเดงเถือกเหงื่อซกไม่รู้เนื้อรู้ตัวอะไรก็เเอบถอนหายใจออกมา...

"เเบคฮยอนนายจะเเต่งงานเมื่อไหร่..."

"ว่าไงนะ?"

เสียงบ่นงึมงำฟังออกบ้างไม่ได้ศัพท์บ้างพรั่งพรูออกมาจากปากคนเมาไม่รู้เรื่องทำเอาคนมีสติเเอบกุมหน้าผากเงียบๆคนเดียวเเต่ก็ก้มลงไปเอียงหูฟังก่อนจะยิ้มให้กับคำถามไม่กี่ประโยคที่ได้ยินจากปากใครอีกคน..

"ฉันเเต่งเเน่..เเต่ไม่ใช่ตอนนี้.."

เเบคฮยอนกระซิบคำตอบกลับไปเเล้วกดผ้าขนหนูลงบนเเก้มใสพร้อมกับลูบผมนิ่มเบาๆด้วยความเอ็นดูก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆคนอายุอ่อนกว่าด้วยท่าทีสบายอกสบายใจเหมือนยกภูเขาออกจากอก..

มันก็อาจจะจริงที่เราเเค่ต้องการบางอย่างที่ทำให้เราสบายใจ..

คนรัก...ถ้าจะมีเเล้วยอมเจ็บซ้ำๆมันดูไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่มั้ง..

ถ้าจะมีคนรักทั้งทีก็มีให้ชีวิตมันดีกว่าตอนเป็นโสดไม่ดีกว่าหรอ..

ว่างั้นป่ะล่ะ? 

 
.
.
.

เดี๋ยวนะ? ม่าไรก๊านนนนน 
ไรท์ไม่ได้เจตนาให้ม่ากันขนาดนั้นนะ เเค่จุดนึงที่ดึงความรู้สึกของเจ้าเมี่ยงออกมา พอลูกเรารู้ตัวอะไรๆมันก็จะตามมา คึคึ 55555555 
เอาเป็นว่าขอบคุณที่ยังอ่านกัน เเละคอมเม้นทุกเม้นด้วยน๊าา ไรท์อ่านตลอด จุ้บๆ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

965 ความคิดเห็น

  1. #947 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 11:21
    ฮือออ พิแบค
    #947
    0
  2. #914 Hanami_jelly (@hanami_jelly) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 09:47
    ฮืออออ จะร้องแล้ว ดีน่ะที่แบคคิดทัน แง้ๆ ปวดใจ
    #914
    0
  3. #880 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:45
    แบคเลิกโง่สักทีนะ 
    #880
    0
  4. #840 BN0412 (@baeksoo0412) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 14:03
    พี่รู้ใจตัวเองแล้วใช่มั้ยยยย แงงงง ดีแล้ว น้องกำลังเศร้านะง้อน้องเลย
    #840
    0
  5. #819 _T_A_E_ (@_T_A_E_) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 23:26
    นั่งอ่านไปก็ใจสั่น เขินแทนเมี่ยง พี่แบคแม่งฮือออ พี่ฉลาดน้องก็ดีใจ อยากกอดเมี่ยง อย่าร้องไห้อีกนะ;;----;;
    #819
    0
  6. #792 TOEY_KCR (@TOEY_KCR) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 20:36
    แบคคบอกยัยก้อนไปเถอะ สงสารรร ตอนนี้เข้าใจไปโลกพระจันทร์แล้วมั้งเนี่ยย
    #792
    0
  7. #774 chachanityns (@chachanityns) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 22:24
    เมี่ยงจ๋า พี่เค้ามาหาหนูแล้วลูกกก
    #774
    0
  8. #678 Penguin_Baekdo (@i-am-nuknik) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 19:07
    สงสารเจ้าเมี่ยงที่สุดเลยอยากกอดน้องจัง พี่แบคก็พูดให้น้องคิดไปไกลอ่ะน้องเข้าใจผิดเลยเห็นมั๊ย ในที่สุดพี่แบคก็ฉลาดซักทีนะคะถือว่าเป็นเรื่องราวดีๆ
    #678
    0
  9. #383 BLSK.BDACS (@Laksika_GOT7mb) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 10:57
    ไปไหนก็ไปค่ะ ป๊ายยยยยยยย
    #383
    0
  10. #381 krisyeol-baekdo (@krisyeol-baekdo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 00:19
    ไปค่ะ เชิญแต่งงาน
    #381
    0
  11. #380 btfd (@chunky_gg) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 23:12
    สักทีนะคุณแบคเอ๊ย
    #380
    0
  12. #379 Ellekes1998 (@Ellekes1998) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 00:09
    นักรักกกกกกกกอ่ะ
    #379
    0
  13. #378 JK2488 (@JK2488) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 21:11
    เออ พี่แบคเลิกยุ่งกับพี่แทสักที แต่นี่สงส่รน้องเลย คิดไปไกลแล้วว่าอกหัก ถถถถถถถถถถ เมี่ยงน้อยของพี่ ตลกตอนบอกพี่เฮราว่าเป็นโรคหัวใจนี่แหละ นี่พี่เากลับมาหาละเนาะ ก็บอกพี่เค้าไปเนาะว่าชอบอ่ะ วรั้ยๆๆไไไไ
    #378
    0
  14. #377 panmileBH (@maipanmile) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 19:51
    เอออ ส้ากกกกที!!! ดีมากกกก
    #377
    0
  15. #376 MonAing (@monaing) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 18:38
    โอ้ยยยยนึกว่าเมี่ยงจะโดนทิ้งแล้ววววว หมาร้ายมากฮือออ แล้วคือไปนอนกับคนเมาอีกกก55555
    #376
    0
  16. #375 Worapan Penjun (@playai) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 18:01
    มาต่อนะคะ....อยากให้เขารักกัน
    #375
    0
  17. #374 cherrin (@cherrin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 16:27
    ทำไมอบอุ่นขนาดเน้
    #374
    0
  18. #373 DyoCP ♥ (@chanidapagun) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 15:01
    อือหือออ น้ำตาไหลเลยตอนแบคจะไปหาแท แต่พอวกกลับมาหาคยองถามคยองนี้ปริ่มมากกก คยองห่วงแบคมากกว่าสิ่งอื่นใดอ่ะ ปริ่มค่ะ รอนะคะไรท์
    #373
    0
  19. #372 Naphatsara Wunkhog (@hdusbfsjaisv) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 13:57
    กลับมาต่อไว้ๆนะคะไรท์
    #372
    0
  20. #371 MMinnimous (@MMinnimous) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 12:34
    คยองงงงงง เมาแล้วงอแงน่ารักอ่าาาา
    #371
    0
  21. #370 Allkyungsoo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 12:06
    แบคจะขอคยองแต่งงานหรอ?รอออออ~
    #370
    0
  22. วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 12:04
    รอน้ะค้าาา
    #369
    0
  23. #368 Lovelove (@yineny) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 10:43
    รีบมาต่อนะคะ
    #368
    0
  24. #367 boom_yasumin (@boom_yasumin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 10:34
    ไรท์สู้ๆ มาบ่อยๆนะไรท์จ๋า อย่าปล่อยให้ใจเราแห้งเ-่ยวแบบนี้
    #367
    0
  25. #366 mamamuuiuu (@mamamuuiuu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 10:02
    แบคแกทำคยองเข้าใจผิด
    ไปใหญ่แล้ว ตื่นมารีบเคลีย
    กันเลยนะ ไรท์สู้ๆนะคะเรา
    รออ่านอยู่
    #366
    0