[fic Baekdo] Playboy [จบเเล้ว]

ตอนที่ 24 : Playboy 20 [เรื่องบนเตียง]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1953
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    31 มี.ค. 60

Playboy 20 #PBBAEKDO
.
.
.
.

"เเน่ใจนะคะว่าจะไม่นอนพักก่อน.."

โดเฮรายืนมองดาราในดวงใจยืนเเบกน้องชายตัวเท่าเมี่ยงคำไว้บนหลังพร้อมกับยกมือเกาหัวหาวนอนหวอดใหญ่..

ก็จะอะไรซะอีกล่ะ..

ตื่นมาตีสามกว่าเจอคุณบีเกิ้ลบอยยืนยิ้มอยู่หน้าห้องว่าฟินละนะ เเต่ง่วง!.. 

คนจะหลับจะนอน...

"เจ้านี่ไข้ไม่ลดลงเลย..ผมว่าจะพาไปหาหมอเเล้วกลับคอนโดเลยดีกว่าครับ.."

"รีบจังนะคะ โดนฝนหลงฤดูเเบบนี้ทุกปีเเหละค่ะ เล่นประจำ..เดี๋ยวก็หาย.."

"ผมกลัวว่าถ้าเขาตื่นมาเเล้วจะไม่ยอมกลับน่ะสิครับ งานยิ่งเยอะๆด้วย.."

เเบคฮยอนเเหงะมองคนบนหลังนอนหน้าเเดงปล่อยลมหายใจร้อนๆรดบนไหล่หลับตาพริ้มไม่รู้ร้อนรู้หนาวก่อนจะยกยิ้มบางๆ

"งั้นโชคดีนะคะ ยังไงอย่าลืมบัตรมีตนะคะ "

คนเจ้าเสน่ห์พยักหน้ารับรู้ก่อนจะวางคนป่วยไว้บนเบาะข้างคนขับพร้อมกับยิ้มให้พี่สาวของเมเนตัวเล็กเเล้วขับรถกลับเข้าเมืองตั้งเเต่ฟ้ายังไม่สว่าง...

"อืออ แค่กๆ"

เสียงครางอื้ออึงกับเสียงไอเเหบเเห้งฟังไม่ค่อยรื่นหูดังคลออยู่ตลอดการเดินทางจนใครอีกคนต้องคอยเเตะหน้าผากวัดไข้อยู่เป็นระยะ..

"แค่กๆๆ"

"เปี๊ยก.."

"อึดอัด.."

ยังไม่ทันถึงโรงพยาบาลเจ้าคนป่วยจอมดื้อก็เริ่มเเกะผ้าห่มออกจากตัวหายใจฟึดฟัดมองก็รู้ว่าคงจะหายใจไม่สะดวกถึงได้สางเอาความอบอุ่นทั้งหลายลงไปกองไว้กับเท้า..

"เฮ้ยๆ ไม่ได้ๆ.."

"อืออ อย่ายุ่ง.. ฮึกก!.."

คยองซูคว่ำปากสะอื้นคลอเปิดศึกทันทีที่รู้สึกตัวเต็มที่ว่าเปร่งเสียงพูดอะไรไม่ได้เหมือนเคย..

"ชิบหายเลยกู.."

คนนอนไม่สบายตัวเริ่มยันผ้าห่มทิ้งส่งเสียงฟึดฟัดไม่พอใจกับอาการป่วยของตัวเองอารมณ์เเปรปรวนเหมือนเด็กเอาเเต่ใจเเต่ก็ไม่ได้ทำให้เเบคฮยอนหงุดหงิดเเต่อย่างใด..

"เตี้ย..ไม่หัวร้อนดิ ใจเย็นๆเดี๋ยวไปหาหมอ.."

"ยุ่ง!..แค่ก! "

มือเล็กๆเลื่อนขึ้นลูบลำคอตัวเองพร้อมกับตีหน้ายุ่งเเล้วส่งเสียงเเหบพร่าจับใจความได้บ้างไม่ได้บ้างออกมา..

อือหือ..ขนาดไม่ได้ยินนะเนี่ย 

อ่านปากเเล้วยังรู้เลยว่าเจ้าเมี่ยงโคตรจะเกรี้ยวกราด..

ตบไฟเลี้ยวเข้าข้างทางก่อนจะปลดเซฟตี้เบลออกเเล้วก้มเก็บผ้าห่มขึ้นมาพร้อมกับยื่นเเขนไปเเตะเเก้มใสเบาๆ

"ชู่วๆ มานอนบนตักมั้ย จะได้ไม่ฝันร้าย.."

คนป่วยขมวดคิ้วเเน่นก่อนจะส่ายหน้าจนผมม้าบางๆเเตกกระเจิงพร้อมกับขยับตัวด้วยความอึดอัด..

จะหลับก็มารู้สึกตัวเพราะหายใจไม่ออก..พอไม่ได้นอนก็เหมือนร้อนๆหนาวๆปวดเมื่อยไปจนนึกหงุดหงิดที่ร่างกายไม่ขยับได้อย่างใจ..

ไอ้อาการบ่อน้ำตาตื้นกับขี้น้อยใจเนี่ยดูเหมือนจะรุนเเรงทุกครั้งที่ไม่สบาย..

นี่เเกไม่ได้อยู่กับพ่อเเม่นะคยองซู! ใครจะบ้ามาโอ๋เเกได้ตลอดเนี่ย...

"ปากไม่ต้องเบะ..อย่ามางอเเง.."

"แบค!.."

คนขี้เเกล้งเงยหน้าหัวเราะชอบใจก่อนจะเปลี่ยนเป็นยื่นมือไปลบผมนิ่มเบาๆพร้อมกับส่ายหน้ายุติสงครามกับคนใจบางเมื่อเห็นว่าคนป่วยจะเป่าปี่ร้องอีกรอบ..

พอป่วยเเล้วอายุอานามลดกันอุตลุดเเบบนี้ใครจะตามทันวะ...

ดูจากขนาดตัวเเล้วถ้าพามานอนบนตักคงไม่ลำบากเท่าไหร่...

อะไร? คิดอะไรกัน ตอนผมไม่สบายเเม่ก็ทำ..โด่วว 

ี"ไม่กวนละๆ งั้นเอาผ้าคลุมอกหน่อยเร็วเดี๋ยวก็หายคัดจมูก.."

"จะกลับบ้าน.."

"ห้ะ? ว่าไงนะ.."

".............."

ปึก!! ตุ้บๆ

"โอ้ยยย มันไม่ได้ยินป่ะวะ อย่ามางอเเง.."

เเบคฮยอนพูดกลั้วหัวเราะเมื่อเห็นคนป่วยยกเท้าถีบคอนโซลรถเพราะใครอีกคนไม่สามารถเข้าใจการสื่อสารเมื่อครู่ได้..

คยองซูนอนตาเขียวปั้ดมองคนเเก่กว่าหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังไม่หยุดก็ทำหน้างอเเล้วหันหน้ามองข้างทาง..

"ทนหน่อยนะ เดี๋ยวไปหาหมอกัน.."

จะโมโหก็ทำไม่ลงเพราะรู้ดีเเก่ใจว่าไอ้ตัวเเสบมันป่วย..

งี่เง่าไปตามประสานั่นเเหละ..คนไม่สบายก็เเบบนี้..

คนเเก่กว่าหมุนพวงมาลัยขับออกมาจากข้างทางพร้อมกับพูดประโยคเดิมซ้ำๆระหว่างทางกลับจนกระทั่งถึงโรงพยาบาล..

"อีกหน่อยคนไข้จะซึมเเล้วหลับยาวเลยนะครับ ตื่นมาเดี๋ยวดีขึ้นตามอาการ ยังไงก็ทานยาให้ครบด้วยนะครับ"

เข็มฉีดยาอันเล็กถูกยื่นให้พยาบาลก่อนที่คุณหมอใจดีจะหันกลับมายิ้มให้เเบคฮยอนที่กำลังยืนมองคนป่วยด้วยสายตาเอ็นดู..

"ขอบคุณนะครับหมอ.."

แบคฮยอนดึงผ้าปิดปากให้มิดชิดก่อนจะก้มพยุงคนป่วยขึ้นมาอย่างเบามือพร้อมกับเข็นวีเเชร์ออกมาจากห้องฉุกเฉินจนมาถึงโรงจอดรถ..

"ไปพักบ้านฉันก่อนเเล้วกัน เดี๋ยวไปติดจงเเดฮยองเเล้วจะยุ่งไปกันใหญ่.."

"จะกลับบ้าน.."

"ว่าไงนะ?"

เเบคฮยอนก้มมองคยองซูนั่งลูบคอตัวเองพลางกระเเอมหาเสียงไม่หยุดก็เเอบยิ้มอยู่คนเดียว..

เสียงไม่มีก็ดีน่ะสิ...ปกติเคยเถียงชนะที่ไหน..

คนตัวเล็กอ้าปากพะงาบๆพยายามสื่อสารไปเเต่กลับไม่มีเสียงอะไรหลุดลอดออกมานอกจากลมบางเบา..

ฮื่ออ นี่ไม่ต่างจากคนเป็นใบ้เลยนะ..

"ง่วงก็นอนซะ เดี๋ยวกลับบ้านกัน.."

.
.
.
.

"คุณนาย..."

"เอ้า! ทำไมมาเเบบนั้นล่ะ.."

คุณนายบยอนสวมชุดคลุมนั่งจิบกาเเฟอยู่บนโต๊ะอาหารตั้งเเต่เช้ามืดรีบลุกเดินไปหาลูกชายหัวเเก้วหัวเเหวนกับเด็กตัวเล็กอีกคนที่ดูสภาพร่อเเร่เต็มที..

"คงพักนี่ซักวันสองวันนะคุณนาย ไอ้เปี๊ยกไม่สบายกลัวจะเอาไปติดจงเเดฮยอง.."

"ตายจริง..ตัวร้อนเเบบนี้ตามหมอมั้ย"

"เเม่ห้ามเเตะดิ ! เดี๋ยวติดหวัดไปด้วย.."

คุณนายบยอนมองลูกชายเอี้ยวตัวบังคนป่วยไว้ก่อนจะเดินผ่านหน้าขึ้นบันไดไปบนชั้นสองอย่างรวดเร็ว..

"แกน่ะระวังตัวไว้ดีๆเหอะ อย่าให้น้องหายใจรดเอาล่ะ เดี๋ยวป่วยกันไปทั้งคู่.."

ฟุ่บ~

"หลังฉัน!..ไอ้ตัวเเสบเอ้ย!."

อุ้มขึ้นอุ้มลงเเบบนี้กระดูกลั่นหมด...ไม่หนักก็จริงเเต่นี่ไม่ได้อายุ18ต้นๆนะโว้ย!..

คนอายุมากกว่าง้างมือทำทีจะตบจะตีคนป่วยให้ได้เเต่พอเห็นเเก้มย้วยๆนั่นทีไรก็ต้องเปลี่ยนไปหยิกเเทนทุกที..

มันน่าหยิกหรือว่ากูโรคจิตวะ..

เจ้าคนป่วยสิ้นฤทธิ์ทันทีที่เอนหลังลงกับเบาะนั่งจนกระทั่งถึงเตียงนอนนุ่มๆไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกตัว..

"ทำไมตัวร้อนไม่หยุดล่ะวะ?"

มือเเกร่งเเตะลงบนหน้าผากไล้เเก้มใสเลื่อนมาที่ลำคอขาวๆวัดอุณหภูมิไปเรื่อยนิสัยเดิมๆก็เริ่มจะส่อเเวว..

"ตัวนิ่มจังวะ.."

เเบคฮยอนนั่งลงข้างเตียงพร้อมกับโน้มตัวลงไปหาคยองซูที่ยังคงนอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวโดยใช้เเขนทั้งสองข้างยันเตียงเป็นฐาน..

ช่องว่างระหว่างกันลดความห่างลงมาอีกเท่านึงพร้อมกับใบหน้าเปื้อนยิ้มของใครอีกคนที่รู้สึกจะพออกพอใจจนออกนอกหน้า..

"ตัวนุ่มๆเเบบนี้มันจะหอมมั้ยวะ?"

ป๊อก!

"โอ้ย! คุณนาย!..มันเจ็บนะ!"

คุณนายบยอนวางกะละมังใบเล็กลงบนหัวเตียงก่อนจะยกเเขนขึ้นกอดอกมองลูกชายที่เมื่อก่อนตัวเท่าลูกหมาเเต่พอโตขึ้นมากลายร่างเป็นเสือนั่งลูบหัวป้อยๆ

"ไปคร่อมน้องทำไม.."

"ยังไม่ได้ทำอะไรซักหน่อย เคาะมาเเบบนี้ไม่กลัวลูกเต้าหัวเเตกเลยรึไงเนี่ย.."

"หรอ~ ถ้าฉันไม่เข้ามาเเกไม่ดมน้องมันเเล้วรึไง ฉันได้ยินนะเเบคฮยอน..ทะลึ่งตึงตังได้กระทั่งกับคนป่วย.."

"ไม่ได้คิดถึงขั้นนั้น...ไม่ทำหรอกน่า"

เเบคฮยอนหยิบกะละมังมาวางบนตักก่อนจะเงยหน้ามองคนเป็นเเม่ที่กำลังยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ใกล้ๆ

"อะไรคุณนาย.."

"เเกยิ้มไง..ฉันเลยยิ้มด้วย"

"..........."

"ดูหน้าเเกสิ ก่อนหน้านี้ยังทำเหมือนเเบกโลกเอาไว้ทั้งใบพอน้องกลับมาเเกก็เปลี่ยนไปเป็นอีกอย่าง.."

"ก็สบายใจดี..."

"ค่ะพ่อเสือ~ ปล่อยเหยื่อมาเล่นถึงในห้องเเล้วนั่งมองเฉยๆก็พอนะคะ เอ้านี่เจลลดไข้ ดูเเลน้องดีๆล่ะ"

คนอายุมากกว่าเดินไปเปิดน้ำใส่กะละมังพร้อมกับหยิบผ้าขนหนูเล็กๆติดมือมาด้วยก่อนจะเริ่มเเกะกระดุมเสื้อคนป่วยออก...

ชีวิตกู...

ชิบหาย..ขาวมาก..

เเบคฮยอนลุกไปหยิบเสื้อลำลองของตัวเองมาเปลี่ยนให้คนตัวเล็กกว่าอย่างรวดเร็วเมื่อรู้สึกว่าทนมองผิวใสๆนั่นไม่ได้นาน..

ให้ตายสิวะ...จะมาตื่นเพราะอกเเฟ่บๆนั่นหรอบยอนเเบคฮยอน! 

"ไอ้ตัวเเสบ!.."

เขกหัวอีกคนไปทีก่อนจะนั่งเช็ดตัวเช็ดหน้าให้คนป่วยสบายตัวพร้อมกับหยิบเจลลดไข้เเปะบนหน้ามนเป็นอันเสร็จเรียบร้อย..

สมาร์ทโฟนสุดหรูถูกเปิดมาใช้งานอีกครั้งหลังจากปิดมันลงตั้งเเต่เมื่อเย็นวานพร้อมกับเสียงเตือนมิสคอลสารพัดสารเพจนเเอบตกใจ..

หนึ่งในนั้นคงไม่พ้น.. 

[มิสคอลจาก คิมเเทยอน ]

♪~ [จงเเด]

"ว่าไงฮยอง.."

[ทำไมปิดมือถือล่ะ เจ้าตัวเล็กก็เหมือนกันฉันติดต่อใครไม่ได้เลย..]

"มีเรื่องนิดหน่อยน่ะ ถ้ามีงานติดต่อมานายก็ช่วยรับให้หน่อยเเล้วกัน ฉันปิดมือถือเด็กนั่นไว้จะได้พักผ่อน"

[อยู่ด้วยกันหรอ?]

"อือ เล่นน้ำฝนเลยไม่สบาย เเค่นี้นะ จะนอน.."

เคลียคำตอบทุกอย่างจบก็วางมือถือไว้บนหัวเตียงเเล้วย้ายตัวลงไปนอนข้างเด็กอีกคนพร้อมกับมองใบหน้าซับสีเลือดเเดงซ่านเพราะพิษไข้

"ไม่ได้ยินเสียงเเล้วเหงาชะมัด.."

เเบคฮยอนเขยิบรักษาระยะห่างจากคนป่วยไว้ก่อนจะพลิกหัวหันหลังให้คนอายุน้อยกว่าเเล้วเผลอหลับไปอย่างรวดเร็วด้วยความอ่อนเพลีย..

"อืออออ! "

คยองซูนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงด้วยความอึดอัดพร้อมกับส่งเสียงอื้ออึงฟังไม่ได้ศัพท์ปลุกคนอายุมากกว่าให้ตื่นจากห้วงนิทรา..

"เมี่ยง.."

เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นมาจากผิวขาวซีดจนผมเผ้าเปียกลู่เเนบหัวเสื้อลำลองชื้นเหงื่อจนเจ้าของห้องต้องลุกมาเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อให้อีกรอบ..

"คยองซู.."

เจ้าของชื่อลืมตาขึ้นมาก่อนจะมองใบหน้าของใครอีกคนหมุนเคว้งคว้างไปมาเเล้วนอนตัวสั่นเมื่อสัมผัสความหนาวเย็นจากอากาศรอบตัว..

"แบค..."

"หลับซะนะ ตื่นมาเดี๋ยวก็ดีขึ้น.."

คนโดนปลอบส่ายหน้าดิกพยายามลุกนั่งไม่ยอมนอนร้อนให้เเบคฮยอนต้องกดไหล่เอาไว้พร้อมกับโน้มน้าวกันยกใหญ่..

"นอนหลับตา.."

"กลัว..."

"ว่าไงนะ?"

น้ำเสียงเเหบพร่าเปร่งออกมาบางเบาจับใจความไม่ได้ร้อนให้คนอายุมากกว่าต้องเอียงหูฟังอย่างช่วยไม่ได้..

"เเบค.."

สองมือเล็กคว้าเสื้อเเบคฮยอนไว้เเน่นพร้อมกับมองไปรอบห้องอย่างอ่อนเเรง..

"เป็นอะไร..ฝันร้ายหรอ"

เเล้วก็ได้เเค่การพยักหน้าขึ้นลงเป็นคำตอบก่อนที่เเบคฮยอนจะดึงมือคยองซูออกให้พ้นตัว..

"แบค.."

"เออ~ ไม่ต้องเรียกฉันไม่ได้ไปไหนซักหน่อย ลุกมานี่มา.."

คยองซูถูกดึงขึ้นมานั่งโงนเงนอยู่บนเตียงก่อนจะรู้สึกเหมือนอุ่นวาบมาจากด้านหลัง..

"ถ้ากลัวอยู่ก็ยังไม่ต้องนอน..ไม่เป็นไร.."

เเบคฮยอนทิ้งตัวนั่งซ้อนหลังร่างบางไว้เป็นหลักให้คนไม่มีเเรงนั่งพิงอกด้วยท่าทีสบายๆก่อนจะก้มมองคนในอ้อมเเขนอย่างพิจารณา..

"ทำไมป่วยเเล้วเรื่องเยอะนักห้ะไอ้เปี๊ยก.."

".........."

"หนาวมั้ย..ห่มผ้าหน่อยดีมั้ย.."

เพียงเเค่อีกคนพยักหน้าผ้าห่มผืนใหญ่ก็คลุมลงบนอกให้ความอบอุ่นจนอยากจะหลับไปเสียให้รู้เเล้วรู้รอด..

"หิวรึยัง...จิบน้ำอุ่นหน่อยมั้ย"

"ไม่เอา.."

"เสียงไม่มีเลยนะ พูดเบามากฉันไม่ค่อยได้ยินเลย.."

เสียงกระซิบดังอยู่ข้างหูกับน้ำเสียงน่าฟังทำให้หัวใจของคยองซูเต้นรัวจนอยากจะวิ่งหนีไปเเต่ติดที่เรี่ยวเเรงเเทบไม่เหลือเนี่ยเเหละปัญหา..

คนในอ้อมเเขนก้มหน้าลงทุกครั้งที่ใครอีกคนก้มลงมาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนราวกับพูดกับเด็กเสียขวัญก็ไม่ปาน..

ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองเพราะรู้ดีว่าเขามีใครอีกคนอยู่เเล้ว...

ผมก็เเค่ฝันร้าย..

บยอนเเบคฮยอนก็เเค่ปลอบไม่ตามประสาเท่านั้น..

"เป็นอะไรเจ้าเเพนกวิ้นหลงฤดู...ถามไม่ตอบเลยนะ"

"เเบค.."

"ว่าไง..."

"ง่วงเเล้ว.."

"อะไรนะ? ฉันไม่ได้ยินเสียงเธอเลย.."

คยองซูย่นคอหนีเมื่อเเบคฮยอนก้มลงมาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆรดซอกคอให้ใจหวิวเล่น..

"นั่งดีๆสิ.."

"อย่ามาใกล้นักสิ..นายจะไม่สบายไปด้วย.."

"โถพ่อคุณ..ไม่ทันเเล้วมั้ง เธอนอนพิงตัวฉันขนาดนี้เเล้ว.."

"งั้นปล่อยก็ได้..ฉันจะนอนเเล้ว.."

"นอนเเบบนี้เเหละ ง่วงก็หลับไปเลย..ตอนฉันไม่สบายก็หนุนตักคุณนายบยอนตลอด"

"เกี่ยวด้วยหรอ.."

"จะได้ไม่ฝันร้ายไง เธอจะได้ไม่ต้องกังวลเมื่อตอนหลับตาลงไป..อย่างน้อยตัวเรายังสัมผัสกันเเบบนี้.."

เเบคฮยอนกระชับอ้อมเเขนกอดคยองซูเอาไว้พร้อมกับโยกตัวเบาๆกล่อมให้ก้อนกลมๆคล้อยตามไปจนกระทั่งคนป่วยอ้าปากหาวเเล้วหาวอีก..

"หลับซะก้อน ถ้าจะหาวขนาดนี้.."

"ขอโทษนะ.."

"อะไรนะ?"

คนเเก่กว่าเอียงหน้ามองคนในอ้อมเเขนนอนสะลืมสะลือปากก็ขยับพูดไปเรื่อยฟังได้บ้างไม่ได้บ้างเเล้วยิ้มบางๆ

ว่านอนสอนง่ายเเบบนี้ก็น่ารักดีนี่เจ้าเมี่ยง..

"ขอโทษที่เป็นภาระ นายน่าจะได้อยู่กับเเฟน.."

"เพ้อเจ้อนักก็หลับไปเลย เดี๋ยวทุบหัวเเตก"

ยกมือทำท่าจะทุบเเต่ก็เปลี่ยนเป็นลูบหัวเล็กเบาๆโยกตัวส่งคนง่วงงุนเข้าไปในโลกของความฝันอีกครั้ง..

คยองซูพิงหัวลงบนอกเเกร่งนอนตาปรือปากก็ขยับพูดประโยคสุดท้ายก่อนจะนิ่งไป..

"ขอโทษนะเเบค.."

เเบคฮยอนเอียงหน้ามองคนในอ้อมเเขนหลับตาพริ้มขอพับคออ่อนก่อนจะค่อยๆลุกจากเตียงปล่อยให้ร่างบางล้มตัวลงไปนอนช้าๆ

"แบค.."

คยองซูลืมตาขึ้นมาก่อนจะดึงเเขนคนอายุมากกว่าไว้ทำท่าจะลุกขึ้นมาอีกรอบร้อนให้เเบคฮยอนต้องรีบนั่งลงบนเตียงเเล้วเเอบหัวเราะเบาๆ

ไอ้ตัวงอเเง..

"เออ อยู่นี่เเหละ ไม่ได้ไปไหน.."

"ให้ฉันหลับก่อนนายค่อยไป.."

"ก็ไม่ได้จะไปซักหน่อย.."

"โกหก.."

"จะนอนมั้ย.."

"ให้ฉันหลับก่อนสินายค่อยไปหาเขา.."

"ฉันไม่ไปหาใครทั้งนั้นเเหละ ฉันจะอยู่ที่นี่กับเธอ.."

"..........."

"หลับตาสิตื่นรอบนี้จะได้กินข้าวกินยา พักผ่อนซะ"

เเบคฮยอนนอนคว่ำลงกับเตียงนอนให้มือเล็กๆกอดเเขนล็อคไว้เเน่นเหมือนเด็กๆพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้ายามหลับไหลของเจ้าตัวยุ่งที่ตอนนี้นอนหลับตาพริ้มไม่รู้ร้อนรู้หนาว..

"วุ่นวายไม่พอยังเพ้อเจ้ออีกนะ.."

ดวงตาเรียวเล็กมองเเขนของตัวเองถูกล็อคไปกอดต่างหมอนพร้อมกับยิ้มเอ็นดูก้อนกลมๆข้างตัวเเล้วเเนบใบหน้าลงกับเตียงหลับตามไปอีกคน...

มาป่วยให้ดูยังจะต้องให้ฉันมานอนลำบากลำบนด้วยนะไอ้ก้อน.. 

เดี๋ยวตื่นเเล้วจะมางอเเงไม่กินข้าวอีกพ่อจะตีให้หายหงอเหมือนลูกเเพนกวิ้นอาบน้ำอุ่นเลยคอยดู(?) 

.
.
.

#PBBAEKDO

ง่อวววววว 
กลับมาเเล้วววว คิดถึงรีดจังงง เนี่ยไรท์เปลี่ยนกะงานเป็นกลางคืนเเย้วว กลางวันนอนเหมือนซ้อมตาย เนี่ยก็ตื่นมาเเต่งทุกวัน วันละนิดละหน่อย มีความพยายาม 5555555555 
ฝากด้วยนะคะ ใกล้ความจริงเข้าไปทุกที 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

965 ความคิดเห็น

  1. #948 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 12:45
    ขี้อ้อนเอ้ย
    #948
    0
  2. #915 Hanami_jelly (@hanami_jelly) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 10:01
    55555 แพนกวิ้นอาบน้ำอุ่น งื้อออ เอ็นดู
    #915
    0
  3. #881 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:49
    ชอบเวลาแบคอยู่กะคุณนายอ่ะน่ารักมากๆเลย
    #881
    0
  4. #841 BN0412 (@baeksoo0412) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 14:23
    น่ารักกก น่ารักมากกก อบอุ่นมากหห ฮืออออ ทำดีมากเลย หนูทีมพี่แล้ววว
    #841
    0
  5. #793 TOEY_KCR (@TOEY_KCR) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 20:47
    โอ้ยยย อบอุ่น ดีงามมมม แบคละมุนมากก อิจฉาน้องเมี่ยงงงง แต่น้องยังเข้าใจว่าเเกยังรักพี่แทอยู่เลยพี่หมาแบค
    #793
    0
  6. #775 chachanityns (@chachanityns) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 22:41
    โถโถ เจ้าเมี่ยงงง น่าเอ็นดู
    #775
    0
  7. #679 Penguin_Baekdo (@i-am-nuknik) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 19:54
    เมี่ยงเวลาป่วยนี่เหมือนเด็ก5ขวบเลยนะน่ารักแบบนี้พี่แบคไม่ทิ้งไปไหนหรอกน่า
    #679
    0
  8. #411 Mr.Victor (@byunsoo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 23:05
    งื้อออ ชอบตอนน้องเรียก แบค แบค งื้อ อยากโดนเรียกบ้าง
    #411
    0
  9. #405 Saowaluk_breese (@Saowaluk_breese) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 00:19
    โอ้ววว มีความละมุนเกิดขึ้น มีความอ่อนโยน คยองป่วยนี้น่ารังแกจริงๆเลย แล้วพิแบคทนผิวขาวๆของน้องคยอวได้ยังไงกันน่า
    #405
    0
  10. #404 Allkyungsoo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 21:02
    แบคหลงคยองแล้ว555
    #404
    0
  11. #403 pingpanther6112 (@pingpanther6112) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 13:40
    นั้ลล้ากกกก
    #403
    0
  12. #402 Vanilla612 (@Riikiiriikaa) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 02:41
    พี่แบคอดทนเช็ดตัวน้องได้ยังไง ? สุดยอด 555555. น่ารัก
    #402
    0
  13. #401 Pugkie (@kikie221) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 00:18
    ชอบคำว่าแพนกวิ้นอาบน้ำอุ่น. 555 ตอนนี้ดูตะมุตะมิ อ๊ายย คยองถีบคอนโซนรถทำไม โอ๊ยน่ารัก สู้ๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะชอบมากๆคู่นี้
    #401
    0
  14. #400 cherrin (@cherrin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 00:14
    อบอุ๊นอบอุ่น
    #400
    0
  15. #399 boom_yasumin (@boom_yasumin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 00:09
    ถ้าป่วยแล้วจะน่ารักขนาดนี้ ป่วยไปสักพักนะก้อนนน
    #399
    0
  16. #398 HaEEun_JaJa13 (@sj98) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 23:10
    เมื่อไรขะได้กัน
    #398
    0
  17. #397 Kaitui (@kataibie) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:52
    อยากให้เจ้าเมี่ยงมาป่วยใกล้ๆอ่ะ ขี้อ้อนมากกก
    #397
    0
  18. #396 Mr.Victor (@byunsoo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:49
    โอ้ยยย ป่วยแล้วมีความตะมุตะมิระดับสิบ อินี่ก้ฟินไปแล้วระดับล้านค่ะคุ๊ณรรรร
    #396
    0
  19. #395 Noey_CHP (@Noey_CHP) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:48
    คยองป่วยได้น่ารักมาก อ้อนพี่แบคอะไรขนาดนี้ลูก เอ็นดูววว พี่แบคก็หลงน้องเอาไปสิ -////-
    #395
    0
  20. #394 LoveD.O. (@14122838) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:45
    แบคๆๆๆๆๆๆ แหมคยองเรียกใหญ่เลยนะ55
    #394
    0
  21. #393 btfd (@chunky_gg) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:41
    สู้ๆนะคะ ขอบคุณที่คอยมาอัพให้ได้อ่านกัน^^
    เจ้าเมี่ยงขี้อ้อนนนนน
    #393
    0
  22. #392 JK2488 (@JK2488) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:15
    น่ารักจังเลยยยยย พอน้องป่วยแล้วดูแลน้องดัตังเลยนะคะ ที่บอกว่ากลัวติดจงแดฮยองนี่แค่ข้ออ้งป่ะคะ จริงๆคืออยากอยู่กับน้องเฉยๆงี้ แหมมมม ทำมาเปงงงงงง ถถถถถถถถถ แล้วอิพี้นี่อะไร น้องขาวๆหอมๆหน่อยไม่ได้เลยนะ ดีที่คุณนายมาดักซะก่อน 555555 น้องตื่นมาก็บอกน้องซะด้วยล่ะ น้องเข้าใจผิดไปใหญ่แล้วน่ะ สงสารเมี่ยงมันเนาะพี่เนาะ
    #392
    0
  23. #391 BLSK.BDACS (@Laksika_GOT7mb) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:08
    เกลียดการตั้งชื่อตอน เกลียดดดดดดดดดดดดด ทำเอาคิดเรื่อง18+เลย แฮร่555
    #391
    0
  24. #390 j-jamie (@j-jamie) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:07
    เมี่ยงงงงงงง หายป่วยไวๆนะ ฮืออออ พี่แบคตอนนี้อบอุ่นมากเลยดูแลเมี่ยงดีมาก ถึงแม้จะยังหื่นเบาๆ ไรท์ต๋า สู้ๆน้าาาา ><
    #390
    0
  25. #389 pangBD612 (@pangBD612) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:04
    อ่านตอนนี้แล้วพี่แบคทั้งอ่อนโยนและอบอุ่นจัง ฮื่อออ แต่คยองก็ยังเข้าใจผิดแบคเหมือนเดิมรีบๆอธิบายให้น้องฟังสิน้องจะได้เลิกตัดพ้อแกไงแบค นี่ก็รอไรท์มาอัฟทุกวันเลยย สู้ๆนะค่า เลิฟฟ ^^
    #389
    0