[fic Baekdo] Playboy [จบเเล้ว]

ตอนที่ 9 : Playboy 6 [ของมัดจำ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1717
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    11 ม.ค. 60


Playboy 6 #PBBAEKDO 



ตึ๊ง~ 

จงเเดหยิบมือถือออกมาก่อนจะอ่านข้อความติดต่อคิวถ่ายงานกลับมาพร้อมกับเดินไปหาคนตัวเล็กในครัว..

"พรุ่งนี้ถ่ายโฆษณาไอศครีมตี5นะ ต้องเร่งถ่ายให้เสร็จเพราะมะรืนต้องกลับไปถ่ายละครเเล้ว.."

"โอเคครับ..."

คนตัวเล็กพยักหน้ารับรู้ก่อนจะเคี่ยวซุปเต้าเจี้ยวในหม้อเเล้วย่างหมูในกะทะต่ออย่างคล่องเเคล่วปล่อยให้คนอายุมากกว่ายืนยิ้มอยู่ใกล้ๆ

"เก่งจังนะ ตัวเเค่นี้เอง.."

"ยัยพี่เฮราทำอะไรซะที่ไหน วันๆมัวเเต่ติ่งไอ้หมานั่นถ้าผมไม่ทำจะกินอะไร "

หมาที่ว่านี่ก็ไม่ใช่คนอื่นไกล..

'บยอนเเบคฮยอน' พ่อบีเกิ้ลบอยตัวท็อบนั่นไง..

"เเปลว่าพี่โชคดีนะเนี่ยที่มีเรามาช่วย"

"โชคร้ายของผมนี่ไง..พี่ไปบอกหมอนั่นเองนะ ผมไม่อยากคุยด้วย.."

"เราก็อย่าไปถือสาเขานักเลย นานๆทีหมอนั่นจะมีโมเม้นเล่นตลกบ้าง เราควรดีใจนะที่มีคนสบายใจเวลาอยู่ใกล้ๆ"

คยองซูปิดเตาหมอซุปก่อนจะหันไปมองรุ่นพี่อีกคนยืนตักข้าวอยู่ข้างหลังเเล้วเเอบขมวดคิ้วสงสัย..

"สบายใจ?"

เหอะ! มีอะไรให้น่าดีใจเนี่ย 

"อืม นี่นอกจากท่านประธานก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าบยอนเเบคฮยอนมีพื้นเพมาจากไหน หมอนี่ลึกลับอย่าบอกใคร.."

"ไม่มีใครอยากรู้จักมากกว่ามั้ง หมอนั่นไม่น่าคบเอาซะเลย.."

"อคติมากกว่ามั้งเรา?"

"จะกินข้าวเเล้วไม่คุยเรื่องหมอนี่ได้มั้ย กินข้าวไม่ลง.."

คยองซูพูดก่อนจะจัดกับข้าววางไว้บนเคาท์เตอร์พร้อมกับเดินไปล้างผักในกะละมังตรงซิงค์ล้างจาน...

"ยังไม่เสร็จหรอ?

"พี่เอาข้าวไปเลย เดี๋ยวขอจัดผักเเป้บนึง.."

เเขนเสื้อฮู้ดถูกรั้งขึ้นมาเหนือศอกก่อนที่คนตัวเล็กจะจุ่มมือทั้งสองข้างลงในกะละมังเเล้วหยิบผักสลัดสีม่วงขึ้นมาทีละใบ..

ก๊อกๆๆ 

"เมเนฮยอง.."

จงเเดรีบวิ่งไปเปิดประตูห้องอย่างรวดเร็วก่อนจะมองเห็นคนในความดูเเลยืนกดมือถือเล่นพร้อมกับมืออีกข้างล้างกางเกงยืนพิงผนังห้องด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง..

"มีอะไรรึเปล่า?"

"ยังไม่กินข้าวกันใช่มั้ย?"

"กำลังจะกิน..นายจะมา.."

"กินด้วยสิ..."

"ห๋า? ว่าไงนะ?"

"กินด้วยไม่ได้ไง? "

"เปล่า.."

จงเเดส่ายหน้าดิกๆก่อนจะถอยให้ดาราหนุ่มเดินทอดน่องเข้ามาในห้องพร้อมกับเอียงหัวงงๆ

กลิ่นเครื่องเทศลอยฟุ้งอยู่ในห้องกินข้าวทันทีที่เเบคฮยอนเดินเข้าไปถึงก็เห็นข้าวสวยสองชามวางอยู่บนโต๊ะพร้อมกับหมูย่างจานใหญ่เเละซุปร้อนอีกถ้วยนึงส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายจนรู้สึกหิวไปตามๆกัน..

โอ้โหเเฮะ...งานครัวใช้ได้เลยนี่..

"เดี๋ยวฉันไปตักข้าวให้.."

"ไม่ต้องๆ ฉันไปเอง.."

เเบคฮยอนพูดก่อนจะรีบเดินเข้าไปในครัวก่อนจะมองเห็นคนตัวเล็กยืนก้มหน้าก้มตาทำอะไรซักอย่างอยู่เงียบๆคนเดียว..

ร่างสูงเดินไปเปิดหม้อหุงข้าวก่อนจะตักส่วนของตัวเองเงียบๆจนกระทั่งได้ยินเสียงบ่นจากใครอีกคนขึ้นมา..

"น้ำจะเย็นไปไหน.."

คนอายุมากกว่าหันไปมองร่างบางก่อนจะชะโงกหน้าผ่านไหล่เล็กไปหวังจะเเกล้งให้อีกคนตกใจเเล้วก็ไม่เป็นไปตามที่หวัง..

"ผมบอกไม่ต้องรอไง พี่กินก่อนเลยก็ได้ครับ.."

คยองซูหยิบผักเเกว่งน้ำสองสามทีก่อนจะสลัดให้เเห้งเเล้ววางลงบนจานไม่ได้นึกเอะใจว่ามีใครบางคนยืนซ้อนหลังอยู่  

"ไปกิน..."

รอยยิ้มบนใบหน้ากลับหัวคว่ำปากลงทันทีที่หันมาเจอใครบางคนยืนยกยิ้มมุมปากทำหน้าตากวนโอ้ยอยู่ข้างหลัง..

วันนี้จะกินข้าวอร่อยมั้ยเนี่ย...ไม่เจริญหูเจริญตาเอาซะเลย 

"ดูทำหน้าเข้า...น้ำเเข็งละลายหรอ"

"มาทำไม..."

"มากินข้าว..."

"ไม่ให้กิน ไม่ได้จุดธูปเรียกมาได้ไง.."

"เอามานี่.."

"อะไร เอามา!."

คยองซูชักสีหน้าใส่คนอายุมากกว่าเมื่อโดนเเย่งจานไปเเล้วยัดชามข้าวใส่มือเขาหน้าตาเฉย..

"ถือให้ด้วย..."

เเบคฮยอนมองชามข้าวในมือเล็กก่อนจะยกยิ้มบางๆเเล้วเดินเเยกออกไปปล่อยให้คนอายุน้อยกว่าทำหน้างงอยู่คนเดียว...

ความอุ่นร้อนเเผ่ซึมผ่านถ้วยเซรามิกออกมาถึงฝ่ามือเล็กก่อนที่คยองซูจะก้มมองข้าวสวยร้อนๆพร้อมกับใช้มืออีกข้างกุมชามข้าวเดินตามออกไป...

อุ่นดีเเฮะ... 

เเบคฮยอนนั่งมองคนตัวเล็กเดินหน้างอออกมาวางชามข้าวลงตรงหน้าเเล้วเดินกลับเข้าห้องนอนไปพักนึงก่อนจะกลับออกมาพร้อมกับ...

"คยองซู ห้ามทะเลาะกันบนโต๊ะอาหารนะ"

"ผมป้องกันตัว..."

ไอ้ค้อนเชี่ยนั่นอีกละ -*- 

แบคฮยอนจะจำใส่กระโหลกเอาไว้ว่ามาห้องนี้ต้องพกหมวกกันน็อคมาด้วย.. 

"มากินข้าว.."

"เอามาห้าพันวอน.."

คยองซูเเบมือบังชามข้าวอีกคนพร้อมกับกระดิกนิ้วยิกๆส่วนมืออีกข้างก็รับหน้าที่จับค้อนของเล่นเตรียมโจมตีเหมือนทุกที..

เอาอีกละ นี่เหนื่อยกว่าถ่ายละครกับเด็กสามขวบอีกนะ == 

"อะไร..."

"จ่ายมาก่อนค่อยกิน.."

"ฉันไม่พกเงินสด.."

"เอาบัตรมา..."

"จะบ้ารึไง ของอยู่ในห้อง.."

"............."

แบคฮยอนถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะก้มมองสร้อยข้อมือเส้นสำคัญให้พร้อมกับถอดมันออกมาวางบนโต๊ะ

"นี่อะไร จะเอาตัง"

"นั่นเเพงนะ มัดจำไว้ก่อน.."

คยองซูหยิบสร้อยข้อมือมาใส่ก่อนจะยอมให้คนอายุมากกว่ากินข้าวร่วมโต๊ะเเต่โดยดี...

แบคฮยอนมองสร้อยข้อมือของตัวเองเงียบๆก่อนจะหยิบตะเกียบขึ้นมากินข้าวอย่างไม่ใส่ใจ...

คนตัวเล็กวางตะเกียบลงก่อนจะลุกเดินออกไปเปิดตู้เย็นทำทีเป็นหยิบน้ำเปล่าออกมาเทเเล้วเเอบหันไปมองใครอีกคนที่มักจะทำท่าทางเเปลกๆทุกครั้งที่เผลอตัว..

หมอนั่นเอาเเต่ลูบข้อมือตัวเองอยู่บ่อยครั้งเลยล่ะ 

ประหลาดชะมัดเลย...

ดวงตากลมโตก้มลงมองเครื่องประดับบนข้อมือตัวเองก่อนจะสังเกตุเห็นข้อความสั้นๆสลักเอาไว้อย่างสวยงาม..

"Fearless Baekhyun" 

คยองซูเอียงคอเล็กๆก่อนจะเดินกลับไปนั่งบนโต๊ะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพร้อมกับฟังจงเเดบอกตารางงานกับคนในความดูเเลของตนอย่างตั้งใจ...

"ห้ามสายนะ ตี4ต้องขึ้นรถเเล้ว"

"โอเค จะไม่สาย.."

เเบคฮยอนยกเเก้วน้ำขึ้นดื่มก่อนจะลุกเดินเเยกออกไปจากห้องเมื่ออาหารมื้อเย็นจบลงได้ไม่นาน...

หลังจากเก็บกวาดทุกอย่างเรียบร้อยเเล้วต่างคนต่างก็เตรียมตัวเข้านอนเพราะต้องตื่นกันเร็วกว่าทุกที...

คยองซูไล่ปิดไฟในห้องจนมืดสนิทเเล้วเดินออกไปยืนอยู่นอกระเบียงก่อนจะเห็นระเบียงห้องข้างๆกันนั้นมีใครบางคนยืนอยู่ในความมืดพร้อมกับคีบบุหรี่ตัวนึง...

ใบหน้าเรียบนิ่งริมฝีปากที่เคยยกยิ้มเจ้าเล่ห์เสมอนั้นในตอนนี้กลับเเสดงออกไปในทางตรงกันข้าม...

ดวงตาเรียวเล็กว่างเปล่าก่อนที่ริมฝีปากจะพ่นควันพิษออกสู่ชั้นบรรยากาศพร้อมกับปล่อยอารมณ์ข้างในออกมาเมื่อต้องใช้เวลาอยู่กับตัวเอง...

"เเบคฮยอน..."

เสียงของใครอีกคนดังเเทรกโสตประสาทเข้ามาจนคนตัวสูงเผลอปล่อยบุหรี่ในมือทิ้งกลางอากาศไปพร้อมกับหันไปมองคนตัวเล็กกว่ายืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดตอนกลางคืนเเต่ทว่าดวงตากลมโตนั่นกลับสดใสอย่างน่าประหลาด..

"มีไรเตี้ย นอนดึกมากๆมันทำให้เตี้ยนะรู้ป่ะ"

เมื่อกี้มันไม่ใช่เเบบนี้...
เเบคฮยอนคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นไม่ใช่คนที่ผมยืนมองเมื่อกี้  

"คยองซู..."

"หื้ม? "

สรรพนามที่พึ่งได้ยินเป็นครั้งเเรกทำเอาเจ้าของชื่อรู้สึกเเปลกใจไม่น้อยที่ใครบางคนหยิบมันขึ้นมาใช้

"..........."

"อะไร? "

"เข้าไปนอนซะ พรุ่งนี้มาปลุกฉันด้วย"

"นาฬิกาปลุกไม่มีรึไง..."

"มีเเต่ไม่ใช้..มีหน้าที่อะไรก็ทำเถอะน่า ไปนอน.."

"เออ! ไล่อยู่นั่นเเหละ"

คยองซูเดินกลับเข้าไปในห้องก่อนจะปิดประตูเเล้วยืนพิงกระจกกั้นระเบียงพร้อมกับเเตะสร้อยบนข้อมือตัวเองด้วยความเเปลกใจ 

"คยองซู..ดึกรีบนอนเร็วเข้า พรุ่งนี้ตื่นเช้า.."

"ครับพี่.."

[03:00] ~ 

"พี่จงเเด.."

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นก่อนที่คยองซูจะลุกขึ้นมาปลุกพี่ชายอีกคนนอนจมกองผ้าห่มอยู่ข้างๆกันเเล้วลุกออกไปเข้าครัว..

"พี่จงเเดไปอาบน้ำรึยัง ผมจะเข้าห้องน้ำต่อนะ.."

"กำลัง~"

คนตัวเล็กขยี้ตาเบาๆก่อนจะหาวหวอดใหญ่เเล้วเปิดตู้เย็นหยิบไข่ไก่กับผักสองสามอย่างออกมาเตรียมอาหารไว้รองท้อง..

ไม่ถึง20นาทีไข่ม้วนร้อนๆก็ถูกวางเรียงใส่กล่องเอาไว้ก่อนที่คนตัวเล็กจะหยิบคีย์การ์ดเดินตรงไปเปิดประตูห้องเพื่อปลุกมครอีกคนตามคำบัญชา..

เเกร่ก!

ป๊อก!

"โอ้ย!..เจ็บนะ!.."
 
คยองซูฟาดมือใส่เเบคฮยอนทันทีที่โดนทุบหัวเเบบไม่ตั้งตัว...

"เด็กบ้านี่! ตีฉันทำไม"

"นายทุบหัวฉันทำไมล่ะ!"

"อะไรกัน ตีกันเเต่เช้าเลย.."

จงเเดเดินมาลากคยองซูยัดกลับเข้าไปในห้องนอนก่อนจะยิ้มทักทายให้ดาราหนุ่มที่ตอนนี้พร้อมจะเดินทางเเล้วเรียบร้อย..

"เข้ามาก่อนสิ ให้น้องมันอาบน้ำก่อน.."

แบคฮยอนเดินถือโค้ทเข้ามาในห้องก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมากดเล่นระหว่างรอใครอีกคนทำธุระส่วนตัว..

"ตื่นเร็วนะเนี่ย"

"ไม่ตื่นก็โดนฟาดสิ เผลอๆคุณนายบยอนมาถามก็โดนฟ้องไปอีกกระทง.."

"นายโอเคกับพวกเรามั้ย.."

"อะไร?"

"ก็ถามดู ฉันไม่อยากย้ายไปดูคนนั้นคนนี้ อีกอย่างมีคยองซูมาช่วยก็สนุกดี.."

"ไม่รู้ดิ ถ้าเด็กนั่นมันว่านอนสอนง่ายซักนิดจะดีกว่านี้ เด็กอะไรเซี้ยวชะมัด.."

"ยังไงก็เปิดใจให้พวกเราด้วยละกัน ถ้านายโอเคพวกเราก็ได้ร่วมงานกันไปอีกนาน.."

"อีกนานหรอ..."

"นั่นสิ นายเปลี่ยนเมเนเป็นว่าเล่น จะทนคยองซูได้ถึงเดือนรึเปล่าเถอะ"

จงเเดหัวเราะร่วนก่อนจะเดินไปหยิบของในห้องปล่อยให้ใครอีกคนนั่งจมอยู่กับความคิดในหัวนามลำพัง..

จะว่าไปทนไอ้เด็กนี่มาได้ก็หลายวันนะ ทำไมไม่ยักจะร้อนรนอะไรเลยวะ? 

ชิบหาย! มันต้องเมเนเอ็กซ์ๆซิวะ 
นี่อะไร...ตัวเล็กๆก้อนถือค้อนของเล่น มันเร้าใจตรงไหนเนี่ย ? 

04:35

รถตู้ดาราหนุ่มสังกัดใหญ่เเล่นเข้ามาในกองถ่ายก่อนที่ทั้งสามคนจะลงรถเดินไปหาช่างเเต่งหน้าด้วยกัน..

"นี่สคริปนะครับ เดี๋ยวให้ทีมงานมาเรียกอีกที.."

"ครับ.."

เเบคฮยอนรับสคริปมาดูก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ปล่อยให้โคดี้นูน่าละเลงหน้ากันตามอัธยาศัย...

คยองซูกับจงเเดนั่งอยู่อีกมุมนึงของห้องมองดูเหตุการ์ณรอบตัวที่ผู้คนต่างก็วิ่งวุ่นทำส่วนของตัวเองให้ทันเวลา..

"กินมั้ยพี่.."

"ขอบคุณนะ เเต่ความจริงอาหารที่กองก็มีเราไม่ต้องลำบากทำมาหรอก นี่สายๆก็อาจจะมีฟู้ดซับพอร์ตของเเบคฮยอนมาช่วยอีก"

"ผมชอบทำอาหาร อยากกินอะไรก็ได้ทำเอง.."

"ตามใจ เเต่ก็ขอบคุณนะ"

คยองซูยกยิ้มบางๆก่อนจะต้องรีบคว่ำปากลงเพราะเสียงใครอีกคนดังเเทรกขึ้นมา...

"ของฉันล่ะ!.."

"ไม่มี! หากินเองดิ.."

"นูน่าดูสิครับ เมเนผมไม่ค่อยจะชอบทำงาน.."

"เอาไป..."

กล่องไข่ม้วนถูกยื่นไปให้คนปากมากก่อนที่คนโดนเเกล้งจะเดินตีปีกพึ่บพั่บกลับไปหาจงเเด..

"กาเเฟด้วย.."

ยังไม่ทันได้วางก้นเเตะเก้าอี้คำบัญชาก็ดังขึ้นมาอีกรอบ..

จะไม่ทำก็ไม่ได้..เพราะเกรงใจเพื่อนที่ทำงานด้วย เเละมันคือหน้าที่ของผม..

"พี่ไปเเทนก็ได้นะคยองซู"

"ไม่เป็นไรพี่ ผมจัดการเอง.."

เเก้วกาเเฟร้อนถูกยื่นมาให้ก่อนที่เเบคฮยอนจะรับมันมาถือไว้เเล้วหันไปยิ้มมุมปากกวนโมโหอีกคนเหมือนทุกที..

"ต้องการอะไรอีกมั้ย?"

ค้อนของเล่นขาเก่าเจ้าประจำที่อีกคนจงใจยกพาดบนไหล่เพิ่มความเก๋านั้นเเอบทำให้คนอายุมากกว่าหลุดขำ..

"นี่ฉันต้องกลัวมั้ยก้อน? ไปเล่นกับพี่ชายข้างหลังไป๊~"

ตอนนี้กวนได้...โคดี้นูน่าเต็มห้องนี่เเฟนคลับบยอนเเบคฮยอนทั้งนั้น...

"ใจเย็น..ไว้เลิกงานค่อยตีๆ"

จงเเดตบหลังคนอายุน้อยกว่าเบาๆเพราะเท่าที่ดูเหมือนว่าคยองซูจะตกกระไดพลอยโจรซะเเล้ว..

โดนเเหย่มากๆตอบโต้ไม่ได้ก็เดินตีปีกเหมือนเเพนกวิ้นไม่ได้กินปลามานั่งจมปุ้กทุบค้อนของเล่นลงกับขาตัวเองระบายอารมณ์..

ใครๆก็รักเเบคฮยอน...ยกเว้นคยองซู 

"คัท!..ไหวมั้ยคุณเเบคฮยอน พักก่อนมั้ย.."

"ขอเวลาเเป๊บนึงครับ.."

ร่างสูงเดินกลับไปนั่งกินน้ำอยู่บนเก้าอี้ก่อนจะลูบเเขนตัวเองเก้อๆเเล้วเเอบหงุดหงิดอยู่ในใจ..

ผ่านไปสี่เทคเเล้วดูเหมือนว่าดาราหนุ่มนั้นสติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเสียจนต้องขอเวลามาพักทั้งที่พึ่งเริ่มงานไม่ทันไร..

"ไม่สบายหรอเเบคฮยอน.."

"เปล่าพี่..."

"มีไรบอกนะ..."

คยองซูเดินกลับมาจากห้องน้ำก่อนจะมองทีมงานนั่งคุยเกี่ยวกับใครบางคนที่รู้สึกว่าจะทำงานไม่เต็มที่ซักเท่าไหร่..

คนตัวเล็กมองดูคนอายุมากกว่านั่งขมวดคิ้วอยู่คนเดียวก่อนจะก้มมองข้อมือของนัวเอง...

นี่ต้นเหตุใช่มั้ยเนี่ย...ถ้าให้เดาก็คงใช่ บยอนเเบคฮยอนเเปลกไปตั้งเเต่สร้อยเส้นนี้ห่างตัว..

"นาย..."

"มีไรเตี้ย.."

"ยื่นมือมา.."

"ไม่เล่น..เครียดอยู่ไม่เห็นหรอ?"

เเบคฮยอนเหลือบมองคนที่ยืนค้ำหัวอยู่อย่างไม่ใส่ใจก่อนจะหยิบน้ำขึ้นดื่มอีกรอบ..

"เดี๋ยวหวดด้วยค้อนเลยนี่! เห็นฉันขำหรอ"

คยองซูสวมสร้อยข้อมือคืนให้เจ้าของก่อนจะมองคนอายุมากกว่าเงยหน้าขึ้นมามอง..

"มองไร..ตั้งใจทำงานหน่อย อยากให้คนหาว่าทำงานไม่คุ้มค่าตัวรึไง "

เเบคฮยอนมองคนอายุน้อยกว่าบ่นอุบอิบก่อนจะก้าวขาสั้นๆเดินเเยกออกไปพร้อมกับถือค้อนของเล่นติดมือไปด้วย..

"พร้อมยังครับ?"

"ผมพร้อมครับ.."


ดวงตาเรียวเล็กเหลือบมองเด็กตัวเล็กอีกคนนั่งอยู่ห่างออกไปก่อนจะยกยิ้มบางๆเเล้วลุกเดินตามทีมงานกลับเข้าฉากอีกรอบ...

อย่างน้อยก็รู้สึกดีกว่าตอนเเรกละกัน..

.
.
.
.


เเหม่~ ได้ทีเอาใหญ่ ลงทุกวันนี่คิดว่าไรท์ว่าง? 

55555555 อันที่จริงก็ว่างเเหละ เตะฝุ่นหางานไปวันๆ 

ตอนนี้ก็เเอบมีโมเม้กริบกริบบ้างนี๊ดนึงให้พอกระชุ่มกระชวย 555555 นี่ยังนึกให้อีพี่รุกน้องหนักๆไม่ออกเลย เล่นฟาดกันทุกตอน 555555 

สกรีม #PBBAEKDO ด้วยนะคับป๋ม คุยกันได้น๊าาา 

ขอบคุณสำหรับการติดตามเเละคอมเม้นของทุกคนด้วยหัวใจ ปย๊ง ~ 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

965 ความคิดเห็น

  1. #934 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 14:07
    สร้อยข้อมือนั่นคงสำคัญมากจริงๆ
    #934
    0
  2. #904 Hanami_jelly (@hanami_jelly) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 21:00
    อ่ะ !! เขาก็เริ่มหวานๆกันแล้วคูมผู้โชมมมม 55555
    #904
    0
  3. #867 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:31
    พี่แบคต้องมีปมไรในใจแน่ๆเลย และสร้อยเส้นนั้นก็ต้องสำคัญมากๆ
    #867
    0
  4. #827 BN0412 (@baeksoo0412) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 13:43
    แงงงง น้องน่ารักนะ พี่เอ็นดูน้องดิ 555
    #827
    0
  5. #800 PlaifonIsHappy (@PlaifonIsHappy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 18:46
    ตะไมน่ารักกกกก
    #800
    0
  6. #759 chachanityns (@chachanityns) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 22:15
    ต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆเลยยย
    #759
    0
  7. #653 Penguin_Baekdo (@i-am-nuknik) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 02:55
    สร้อยต้องสำคัญกับพี่แบคมากแน่ๆ พี่แบคกับน้องเวลาไม่กัดกันก็น่ารักดีนะ
    #653
    0
  8. #338 cosmoace (@cosmoace) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 18:10
    สร้อยนั่นต้องมีผลอะไรกับแบคฮยอนแน่นอนเลย แต่ตอนดีกันนี่ละมุน
    #338
    0
  9. #118 kim jmn (@kimnyxm) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 14:55
    ตอนไม่ตีกันหนักๆนี่ก็ละมุนได้ไม่หยอกเลย ฮืออออ บีเกิ้ลมีปม
    #118
    0
  10. #95 Tkinkexo (@Tkinkexo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 00:59
    น่ารักอะมีของมัดจำด้วย มีความห่วงใยกันด้วยนะงื้อ เขิน
    #95
    0
  11. #94 btfd (@chunky_gg) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 00:25
    ตอนนี้น่าร้ากกกกก
    #94
    0
  12. #93 vanillacaramell (@vanillacaramell) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 21:53
    สน้อยนั่นคือความกล้าหาญพอพี่แบคขาดสร้อยนั่นเลยทำให้ไม่มั่นใจหรือเปล่าคะ ? เราเดานะคะ
    #93
    0
  13. #92 Saowaluk_breese (@Saowaluk_breese) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 20:06
    โอ้ยฟิน พึ่งเจอเรื่องนี้ น่าอ่านสุดๆ อ่านแล้วคิดเลย ไรท์มาอัพให้อ่านทุกวันเลยนะค่ะ
    #92
    0
  14. #91 MMinnimous (@MMinnimous) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 17:32
    เริ่มติดใจค้องของเล่นกันเจ้าก้อนแพนกวินแล้วใช่มั้นล่ะ5555
    #91
    0
  15. #90 Noey_CHP (@Noey_CHP) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 17:26
    สร้อยข้อมือต้องมีอะไรแน่ๆ
    #90
    0
  16. #88 allkyungsoo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 16:56
    สร้อยข้อมือมันมีความหมายอะไรกับแบคอ่ะอยากรู๊!!!!!
    #88
    0
  17. #85 Kaitui (@kataibie) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 07:24
    แบคฮยอนจะต้องมีความหลังแน่ๆเลยอ่ะ อีกอย่างพี่เขาเป็นใคร
    #85
    0
  18. #84 j-jamie (@j-jamie) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 05:18
    นั่นสิน้าาาา ทนคยองซูมาได้ยังไงตั้งหลายวัน >< สร้อยนี่สำคัญกับแบคมากใช่มั้ย ดูรักมันมากเลย
    #84
    0
  19. #83 my_happiness2 (@My_Happiness) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 03:08
    ความลับเยอะจริงพ่อคุณ สร้อยนั่นสำคัญอะไรน้าจะเป็นของแฟนเก่ารึป่าว นี่เดาล้วนๆ55555 คุณพี่เริ่มชอบน้องแล้วใช่ม้าาาาา อิอิ
    #83
    0
  20. #82 MookMark (@143v) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 02:05
    มีความตีกันตลอดดดด นี่แบบใส่สร้อยข้อมือนี่ก็เขินแล้ว 55555
    #82
    0