Fic Babysitter [Omegaverse] : baekdo

ตอนที่ 19 : B A B Y S I T T E R 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 609
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 139 ครั้ง
    7 ต.ค. 62

babysitter 18






แกร่ก..



เเบคฮยอนยกยิ้มมุมปากเบาๆพลางกวาดสายตามองหาใครอีกคนเป็นเรื่องปกติ วันนี้เขากลับบ้านเร็วเพราะงานไม่ได้เยอะหรือติดประชุมอะไร ใช้เวลาอยู่ท่ามกลางความเครียดมาทั้งวันเเล้วขาก้าวเข้าบ้านมาเจอลูกชายกับใครอีกคนคงผ่อนคลายขึ้นหน่อย 



ว่างเปล่า...



"คยองซู"



หึ.. ได้ยินเเค่เสียงหายใจของตัวเอง 




เสียงปิดเปิดประตูตู้เย็นดังอยู่ในครัวเหมือนเป็นเสียงร้องเรียกหาคนอายุมากสุดในบ้านก็รีบสาวเท้าเดินปลีกตัวเข้าไปพลางตีหน้านิ่ง 



"ทำไมเรียกเเล้ว..!"



"เซอร์ไพรส์พวกกก"



หน้าว่าตึงเเล้วพอเจอพวกคิมจางโอยืนมั่วอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวเส้นความอดทนยิ่งขึงดึงหน้าตึงไปกันใหญ่ นี่ต้องกลับมาเจออะไรเเบบนี้จริงๆหรอ 




"อะไรวะ ทำหน้าเหมือนคนท้องผูก"



จุนมยอนพูดติดตลกพลางหยิบเเก้วในครัวติดมือไปด้วยเเล้วพวกที่เหลือก็ทำเเบบเดียวกันส่วนเจ้าของบ้านอย่างเขาก็หน้าเเห้งไปสิ



"ถอดสูทออกสักทีเถอะ จะเนี๊ยบไปไหนวะ"



เซฮุนมองเจ้าของบ้านยืนตีหน้านิ่งเเต่ทว่าดวงตากลับสอดส่องมองหาคนใกล้ตัวไม่หยุด ใจคอจะไม่ถามไถ่เพื่อนเลยใช่ไหม กว่าจะนัดเจอกันได้ครบขบวนการเเบบนี้ไม่ง่ายนะ 



"ไม่ต้องมองหาหรอก เพื่อนเล่นลูกเเกไม่อยู่"



"ไปไหน"



"ไม่รู้"



"ไปกับใคร?"



"อ้าว! ก็บอกว่าไม่รู้"



อี้ชิงตอบหน้ามึนก่อนจะมองเเบคฮยอนเดินขึ้นไปชั้นบนสักพักก็กลับลงมาพร้อมกับอุ้มมาร์คลีติดมือมาด้วย 



"ขอตัวกลับนะครับคุณเเบคฮยอน"



ครูของลูกชายขอตัวกลับไปเมื่อถึงเวลาก่อนที่เเบคฮยอนจะพามาร์คลีเดินไปนั่งกับเพื่อนๆเเล้วพยักพเยิดให้สหายเก็บเครื่องดื่มมึนเมาให้พ้นสายตาเด็ก 



"พี่คยองซูล่ะฮะ"



"...."



ขนาดมาร์คลียังไม่รู้เรื่องว่าอีกคนหนีหายไปข้างนอกมิหนำซ้ำยังไปไม่บอกเขาด้วย เเบคฮยอนหยิบมือถือออกมากดโทรหาคนในความดูเเลของเขาเเทนที่จะถามกับพวกพ้องที่เหลือ 





▲ B A B Y S I T T E R ▼




"พี่ไอรีน"



คยองซูนั่งลงบนเก้าอี้ในร้านอาหารเเห่งนึงในระเเวกนั้นก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆด้วยความหวาดระเเวง ลมอะไรหอบเเพจูฮยอนมาถึงที่นี่ นับจากตรอกตรงนี้อีกเเค่ไม่กี่ช่วงตึกก็ถึงบ้านของคุณเเบคฮยอนเเล้ว มันไม่เสี่ยงเกินไปหรอ 


ถึงจะปิดบังตัวเองด้วยหมวกใบใหญ่สวมเเมสปิดปากมิดชิดเเค่ไหนมันก็ยังไม่พอในความรู้สึกของเขา คนคุ้นเคยกัน เคยใกล้ชิดกันมานานมันต้องมีคุ้นหูคุ้นตากันบ้างเเหละ 


เเต่พอฟังน้ำเสียงดูร้อนรนมากจนเขาไม่อาจนิ่งนอนใจปฏิเสธนัดครั้งนี้ได้ถึงต้องรีบออกมา เป็นจังหวะที่เพื่อนของคุณเเบคฮยอนมาที่บ้านเขาเลยปลีกตัวออกมาได้ 



"คยองซู..พี่อยู่ไม่ได้เเล้ว"




"เกิดอะไรขึ้น"




"บยองฮีจริงๆ เป็นเขาจริงๆด้วย"




คยองซูถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อนเพราะไม่ใช่เเค่เขาคนเดียวที่กำลังถูกบยองฮีคุกคามอยู่ ถ้าประเมินจากความเสี่ยงในส่วนของเขายังไม่สูงเท่าจูฮยอนเลยสักนิด รายนี้อ่านจากภาษากายก็รู้ว่าหวั่นใจมากเเค่ไหน หนีหายมาตั้งหลายปีบทจะต้องเจอก็บังเอิญจนน่ากลัว 




"พี่จะกลับไปอยู่บ้านเรา"



"บ้านผม?"



"อืม.."



เมื่อก่อนก็ไม่เป็นไรหรอก..เเต่ตอนนี้พื้นที่ตรงนั้นคุณเเบคฮยอนก็รู้จักเเล้ว ผมกลัวว่าเขาจะเจอพี่ไอรีนที่นั่นสักวัน 



"....."



"พี่อยากเจอมาร์คลี"



"ผมไม่รู้ต้องช่วยยังไง ตอนนี้มัน.."



"เเย่เเล้ว.."



นั่งยังไม่ทันได้หายใจหายคอก็เป็นอันว่าต้องจบบทสนทนาไว้ตรงนั้นเมื่อไอรีนเหลือบมองไปเห็นบยองฮีเดินลงจากรถคันหรูมาพร้อมกับผู้ชายอีกคน


ครืดด! 


ปึง!



คยองซูหันไปมองข้างหลังก่อนจะรีบลุกขึ้นยืนเก้าอี้ล้มคว่ำระเกะระกะอกสั่นขวัญแขวนทำอะไรไม่ถูกกันทั้งคู่ ส่วนไอรีนไม่ต้องพูดถึง รายนั้นถึงจะตกใจเเค่ไหนสติก็กลับเข้าร่างไวกว่าอยู่เเล้วเพราะหล่อนเคยชินสถานการณ์เเบบนี้



"มองพี่..ตามพี่มา"



"เราจะไปไหน"



"หนีจากที่นี่ก่อน ถ้าเขาเจอเราสองคนมีหวังจบเห่เเน่!"



บยองฮีมองเห็นหลังคนรักเก่าไวๆกับผู้ชายอีกคนที่เขายังไม่รู้ว่าเป็นใครมาจากไหนวิ่งออกประตูหลังร้านไปก่อนจะพยักหน้าเบาๆให้ผู้ติดตามเเยกไปอีกทาง 



โชคดีที่เขาอยู่เเถวนี้พอดี..รับโทรศัพท์จากลูกจ้างก็รีบบึ่งมาทันที ขนาดนี้ยังเกือบไม่ทัน 




"หยุดนะจูฮยอน!"



"พี่ไอรีน.."



"ต้องเเยกกันเเล้ว เขาต้องตามพี่เเน่ๆเรารีบกลับไปก่อน"



"ดูเเลตัวเองนะครับ"



คยองซูมองจูฮยอนวิ่งนำออกไปก่อนจะตัดสินใจเลี้ยวเข้าตรอกใกล้ๆโดยที่บยองฮีก็เลือกที่จะตามคนรักเก่าไปเเบบไม่ต้องคิด 



คนตัวเล็กมองพี่ชายของเเบคฮยอนวิ่งผ่านไปเเล้วค่อยๆลดจังหวะการวิ่งลงพลางกอบโกยอากาศเข้าปอดยืนเอามือยันเข่าหอบปานจะขาดใจ



"เเฮ่กก แฮ่กกก!"



"คิดว่าหนีพ้นไหม"




คยองซูเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายตัวสูงใหญ่ยืนกอดอกมองอยู่ไม่กี่ช่วงเเขนก่อนจะรีบออกตัววิ่งหนีอีกรอบเเต่คิดหรือว่าจะรอด 




"ช่วย!.."




"อย่าร้อง ไม่งั้นเจ็บตัวเเน่!"



คยองซูถูกกดให้นั่งลงกับพื้นหลังจากพยายามดิ้นหนีิอยู่นานมือไม้ถลอกเป็นเเผลเเดงปื้นใหญ่เเละเหมือนความอดทนของผู้ชายตรงหน้าจะมีไม่มากด้วยถึงได้ง้างหมัดเตรียมชกกลับใส่้เขาเเบบนี้    



"เจ้านายครับ ได้ตัวผู้ชายอีกคนเเล้วครับ ตรงตรอกที่สามถัดจากร้านอาหาร"



ถูกมัดข้อมือด้วยเนคไทด์เส้นนึงหมดทางหนีไปโดยปริยายซ้ำร้ายเครื่องมือสื่อสารในกระเป๋ากางเกงก็สั่นเตือนว่ามีสายเรียกเข้าอีก เเละถ้าให้เดาปลายสายจะเป็นใครอื่นไปไม่ได้ด้วยนอกจากบยอนเเบคฮยอน



ให้ตายสิ...ความลับที่ปิดบังเอาไว้กำลังจะถูกเปิดโปงหรอเนี่ย ผมควรจะทำยังไงดี 




"........"




"ครับคุณบยองฮี"




ไม่ได้..จะให้ความเเตกตอนนี้ไม่ได้เเน่




คยองซูถูกดึงขึ้นมาก่อนที่คนเเปลกหน้าจะคลายเน็คไทด์ที่ข้อมือให้พลางขู่อยู่เป็นระยะระหว่างล็อคตัวพาเขาออกจากตรอกไปเพื่อพบใครบางคน 



"อย่าส่งเสียง ไม่งั้นเจอดีเเน่"



พอขาก้าวพ้นตรอกปากก็ตะโกนขอความช่วยเหลือจากคนที่เดินสัญจรอยู่บนทางเท้าอย่างไม่มีทางเลือก อย่างมากเเค่ถูกชกสักหมัดสองหมัดก่อนไปให้เขาเจ็บตัวเล่นๆ




"ช่วยด้วยครับ! เขาจะทำร้ายผม!"



เเอบสะอึกหน้าชาอยู่เหมือนกันที่คนเเถวนั้นไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบโต้อะไรกลับมานอกจากชะลอจังหวะการเดินช้าลงเเล้วก็เดินจากไป




ใจร้าย..ใจร้ายมากจริงๆที่ทำเเบบนี้ 



คยองซูสะบัดตัวหลุดได้ก็รีบออกตัววิ่งไปอีกทางไม่ทันระวังเลยชนเข้ากับใครบางคนจนเกือบจะล้มคว่ำให้เจ็บตัว ฝ่ามือเเกร่งคว้าเเขนเล็กไว้ทันก่อนจะมองเจ้าของเสียงโวยวายเมื่อครู่ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง 



เดี๋ยวก่อนนะ..



"ช่วยผมด้วย..!"




"โดคยองซู.."




คำร้องขอความช่วยเหลือถูกกลืนลงท้องไปในทันทีที่คยองซูเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเจ้าของฝ่ามือเเกร่งที่ใช้พันธนาการเขาอยู่ 



"คุณบยองฮี.."



"ว้าว น่าทึ่งจริงๆเลยนะ"



บยองฮีเเค่นหัวเราะเบาๆก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากมองคนตัวเล็กยืนหน้าถอดสีหาทางหนีไม่ถูกก็ยิ่งชอบใจ




"เเบคฮยอนน้องรักของฉันคงยังไม่รู้เรื่องสินะ"




สารพัดคำพูดเสียดเเทงต่างๆหลุดออกมาคนมีความผิดก็เเอบเขวเสียหลักเหมือนกันเเต่ก็ยังจ้องหน้าบยองฮีไม่ยอมหลบ ไม่ใช่..ต้องไม่ผมเเน่ที่ต้องเป็นฝ่ายยอมเดินตามเกมปั่นประสาทนี้



ผมมีทางเลือก..มันต้องมีสักทางที่จะพลิกเกมได้ 




"เธอเป็นอะไรกับจูฮยอน"




"เเล้วคุณล่ะครับ เป็นอะไรกับพี่ไอรีน"




กลัวขนาดนี้ยังกล้าปากดีอีกนะ ลูกเเก้วกลมใสสั่นไหวเเสดงออกความกังวลใจผ่านสีหน้าออกมาชัดเจนจนเขาอยากจะเล่นเเรงๆบีบให้เเหลกสลายคามือ 




"สาบานไหมว่าเธอไม่รู้เรื่องจริงๆ"




"......"




"เเบคฮยอนไม่ได้เล่าให้ฟังหรอ ปกติเเล้วมันจะเอาเรื่องความผิดพลาดมาเป็นเหยื่อล่อตลอดเลยนะ ใครที่หัวอ่อนๆ ไร้เดียงสาก็ติดกับดัก..นานๆทีจะหลงมาสักคน"



ไม่ใช่หรอก..เขาก็เเค่เล่นสนุกปั่นหัวผมเหมือนที่ทำกับคุณเเบคฮยอนนั่นเเหละ



"....."




"เเบคฮยอนไม่ใช่คนโง่นะคยองซู เธอมาพร้อมกับคำโกหกมากมายเเล้วจะหวังความจริงใจจากน้องชายฉันงั้นหรอ มองโลกสวยงามขนาดนั้นเชียว"



สะอึกเเน่นในอกมองคนอายุมากกว่ายืนพูดด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้มไม่เดือดเนื้อร้อนใจสักนิด เขารู้ดีเข้าใจความหมายจากสิ่งที่บยองฮีพูดทุกประโยค เป็นคำถามที่ไม่ต้องมีคำตอบเลย เเละเขาเองก็เผลอคาดหวังจริงๆ 



อยากให้เขาไว้ใจ ร้องขอความชัดเจนจริงใจจากเเบคฮยอนทั้งที่จริงเเล้วคนที่ทำตัวเป็นจอมโกหกมาตลอดคือเขาเอง



บยองฮีปล่อยมือจากอีกคนพลางกระตุกยิ้มพอใจที่เห็นคยองซูเริ่มอาการตอบสนองกลับมาตามที่เขาคาดหวัง กระดูกมันคนละเบอร์ จะมาสู้กับเขาทั้งที่ใจเเทบจะเหลวเป็นน้ำอย่างนี้หรือ เด็กยังไงก็คือเด็ก..




"เธอมองรอบๆตัวสิ ตอนนี้มีใครช่วยเธอไหมล่ะ"



"......."




"สำคัญตัวมากไปรึเปล่าโดคยองซู รู้ตัวสักทีว่าเธออยู่ในที่ที่ไม่สมควรจะอยู่"




"ผมรู้ว่านี่ไม่ใช่ที่ของผม อยากรู้นักใช่ไหมว่าผมเป็นอะไรกับพี่ไอรีน"




"......"




"เราไม่ได้เป็นอะไรกัน เธอตัวคนเดียวมาตลอดหลายปีจนกระทั่งมาเจอครอบครัวผม ช่วยเหลือกันมาตลอดเเล้วเราก็รู้ว่าเธอเคยมีครอบครัว มีลูกชายคนนึง.."




"หยุดพูดซะ"




"พี่ไอรีนอยากเจอมาร์คลีมาก เเต่ทำไม่ได้ผมเลยต้องเข้ามาอยู่ตรงนี้ไงล่ะ เลยได้รู้ว่าคุณเกลียดมาร์คลีเเค่ไหน ผมน่าจะบอกเธอสักหน่อยว่าหลายปีที่ผ่านมาคุณทำอะไรกับเด็กที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่บ้าง"




"ฉันบอกให้หยุดพูด"




"ทนฟังไม่ได้ใช่ไหมล่ะ งั้นเเปลว่าเรื่องที่คุณเเบคฮยอนเล่าให้ผมฟังคือเรื่องจริง เขาไม่ได้หลอกอะไรผมอย่างที่คุณกล่าวหา"




"เรื่องจริงเเล้วยังไง คิดว่าคนระมัดระวังตัวเเบบนั้นจะเล่าความลับให้เธอฟังโดยไม่หวังอะไรตอบเเทนเลยหรอ ระวังตัวไว้ให้ดีคยองซู เมื่อเธอเสียอะไรจนไม่เหลือให้เเลกเปลี่ยนเเล้วล่ะก็.."




คยองซูหน้าชาวาบเหมือนถูกตบเเรงๆจนไม่รู้สึกอะไร ความคิดเห็นจากเขามีผลกระทบกับหัวใจมากจนรู้สึกหวิวๆในอก ไม่อยากจะคล้อยตามคำพูดของบยองฮีเลยเเต่ลึกๆก็กลัวว่ามันจะเกิดขึ้นจริง




"เธอจะได้กลับไปอยู่ในที่ของเธอ ถูกลืมลบเลือนไปจากความทรงจำของทุกคน เหมือนที่จูฮยอนโดน ถ้าเธอคิดว่าเเบคฮยอนมันดีเลิศกว่าใครงั้นตอบมาซิว่าทำไมเเค่ชื่อของเเพจูฮยอนยังไม่เคยถูกพูดถึง เธอดูเเลมาร์คลีมาเคยได้ยินเขาถามถึงเเม่ตัวเองรึเปล่า"



"......."




"ตัวร้ายคือฉันงั้นหรอ..คนที่วิ่งตามหาจูฮยอนเเละอยากดูเเลเธอมาตลอดคือฉันต่างหาก ไม่ใช่บยอนเเบคฮยอน!"



จุกจนพูดไม่ออก...เพราะมันจริงอย่างที่เขาพูดมา


ขนาดพี่ไอรีนยังไม่ได้อยู่ในเสี้ยวความทรงจำของมาร์คลี คุณเเบคฮยอนเเทบจะไม่พูดชื่อเเพจูฮยอนออกมาให้ได้ยิน เเล้วมันนับประสาอะไรกับเขาที่เป็นเเค่โอเมก้าคนนึงที่โผล่มาจากไหนไม่รู้




"ถ้าติดต่อจูฮยอนได้บอกเธอทีว่าฉันเเค่อยากเจอเธออีกสักครั้ง ฉันไม่ได้จะทำร้ายเธอ หยุดหนีได้เเล้ว"




"ไม่มีทาง ตอนนี้ผมไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น ถ้าคุณอยากไปบอกคุณเเบคฮยอนเรื่องวันนี้ก็เชิญ"




"มันเป็นเรื่องที่เธอผูกเอง ทำไมฉันต้องไปเเก้ให้"




"......."




"อย่าห่วงเลย เเบคฮยอนมันจะรู้เรื่องนี้ไม่ใช่เพราะฉันเเน่นอน อย่าคิดว่าไม่มีใครรู้เรื่องเธอสิคยองซู"



คยองซูมองบยองฮีหันหลังเดินจากไปพร้อมกับผู้ชายอีกคนก่อนจะลอบถอนหายใจออกมาเมื่อเรื่องทุกอย่างจบลงโดยดี เเต่ผมกลับไม่ได้รู้สึกเบาใจสักนิดเลย มันหมายความว่ายังไงกันเเน่ บยองฮีเเค่อยากจะปั่นหัวผมเหมือนที่ผ่านมาเท่านั้นหรอ เเต่บางคำพูดของเขาในบางช่วงบางประโยคผมก็รับรู้ได้ว่ามันจริง..



บยองฮีรักพี่ไอรีนเเล้วตอนนี้กำลังเจ็บปวดทรมานจนสุดหัวใจ..




"ไม่น่าเลย..ฉันมาทำอะไรที่นี่นะ"





▲ B A B Y S I T T E R ▼




แกร่ก!




"กลับมาเเล้วหรอ"



เกือบสองชั่วโมงหลังจากส่งมาร์คลีขึ้นไปอยู่บนชั้นสามรวมกับพวกคิมจางโอเเล้วเจ้าของบ้านก็ลงหลักปักฐานคนเดียวในห้องโถงเพื่อดักรอใครอีกคนอย่างใจเย็น 



ข้างนอกเริ่มมืดเเล้ว..เเต่อย่างน้อยคยองซูก็กลับมาพร้อมกับถุงข้าวของในมือพะรุงพะรังเต็มไปหมด



ไม่อยากถามเซ้าซี้ว่าไปไหนยังไง เพราะทุกวันนี้ก็เหมือนเจ้าตัวติดเเหง็กอยู่กับเขาตลอดอยู่เเล้ว ค่อยๆคุยตะล่อมทีหลังดีกว่าจะมาจี้ถามให้ตายกันไปข้าง 



ห่วงก็ส่วนห่วงนั่นเเหละ คยองซูก็มีสิทธิ์ไปไหนมาไหนก็ได้ไง เเต่อย่างน้อยน่าจะบอกกันบ้างเท่านั้นเอง นี่คือสิ่งที่ผมจะขอจากเขา 




"ครับ"



คยองซูตอบรับเบาๆด้วยความเเปลกใจที่อีกฝ่ายไม่ได้เเสดงอาการอะไรมากไปกว่าการถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆ สีหน้านิ่งสนิทเเต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเเววตาคู่นั้นดูผ่อนคลายเเค่ไหนตอนที่มองเขา 




"ปิดเสียงโทรศัพท์ไว้หรอ"




"อ๋อ.. ครับ ผมปิดไว้ตั้งเเต่เมื่อคืนเเล้วลืมเปิดน่ะ"




"....."




"น้องมาร์คกับเพื่อนคุณเเบคฮยอนไปไหนเเล้วครับ วันนี้เห็นมีเเขกผมเลยออกไปซื้อของมา"




ปัดไปเรื่องอื่นได้หน้าตาเฉยเลยนะ รับรู้ถึงความเป็นห่วงของเขาบ้างรึเปล่า 



เเบคฮยอนเดินเข้าไปช่วยเเบ่งถุงเครื่องดื่มมาถือเอาไว้ก่อนจะสังเกตเห็นรอยถลอกบนฝ่ามือเล็กถึงเเม้เจ้าตัวพยายามปิดบังมันยังไงก็ไม่รอดพ้นสายตาเขาอยู่ดี 




ไปทำอะไรมา..เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันเเน่




"คุณเเบคฮยอนเป็นอะไรรึเปล่าครับ"




"ฉันเหนื่อยนิดหน่อยน่ะ"




"....."




"จะทุ่มนึงเเล้วทำมื้อเย็นไม่ทันหรอก โทรสั่งเหมืิอนเดิมน่าจะเร็วกว่า"




เเบคฮยอนพูดเเล้ววางถุงเครื่องดื่มลงบนโต๊ะในห้องรับรองก่อนจะเดินขึ้นชั้นบนไปทำธุระส่วนตัวหลังจากนั่วกระวนกระวายอยู่ในชุดทำงานเมื่อเช้าจนท้องฟ้าเปลี่ยนสีทั้งที่ไม่ใช่นิสัย 



ปล่อยไปก่อนเเล้วกัน..รอให้คนโกหกไม่เนียนใจเย็นลงหน่อยค่อยคุยก็ยังไม่สาย คาดคั้นเอาตอนนี้ก็กลัวจะเตลิดหนีไปอีก 



เเบคฮยอนเป็นคนใจเย็นมากพอ เเต่ดูเหมือนหลังจากนี้ต้องเย็นลงให้มากกว่านี้อีก เพราะคยองซูไม่ได้เหมือนคนอื่น..




20:48




"ผมไปนอนเเล้วนะฮะอาอี้ชิง อาจุนมยอน"




"ไม่เห็นลาอาเซฮุนเลยล่ะ"




มาร์คลีหันกลับไปกอดคอพี่เลี้ยงหมับเข้าให้เรียกเสียงหัวเราะจากผู้ใหญ่ทั้งสามสี่คนได้เป็นอย่างดีก่อนที่คยองซูจะเเอบดุเบาๆตามประสา




"ทำเเบบนี้ไม่น่ารักนะครับ"




"ก็อาเซฮุนชอบมองพี่คยองซู"




"เวลาคุยกับใครก็ต้องมองหน้ากันนะครับ เป็นเรื่องปกติ บอกลาอาเซฮุนด้วยสิครับจะได้เข้านอน"




เเบคฮยอนมองลูกชายกับพี่เลี้ยงยืนกอดคอกระซิบกันอยู่ไม่นานมาร์คลีก็ขอวิ่งมาหอมเเก้มเขาฟอดนึงก่อนจะหันไปมองเซฮุนเเล้วโบกมือบ๊ายบายเเก้เก้อ




"เอาว่ะ สักวันคงเรียกหาเเต่พี่คยองซูๆ ไม่ฟังใครเเล้วมั้ง"



จุนมยอนพูดกลั้วหัวเราะก่อนจะหยิบขวดเครื่องดื่มขึ้นมาส่งให้เเบคฮยอนหลังจากที่มาร์คลีหายขึ้นชั้นบนไปกับพี่เลี้ยงเด็ก



"เดี๋ยวฉันไปเอาเบียร์เพิ่มเเล้วกัน



เจ้าของสถานที่ลุกเดินกลับเข้าไปในครัวก่อนที่โอเซฮุนจะรอจังหวะลุกตามไปเเบบเนียนๆไม่ให้เดอะเเก๊งค์รู้ตัวจนกระทั่งมองเห็นเเบคฮยอนยืนกระดกเบียร์ลงคอเหมือนน้ำเปล่า..



"เบาๆเว้ย พวกฉันไม่มีเคอฟิว"



เเบคฮยอนถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะหันกลับไปมองเพื่อนสนิทยืนอยู่หน้าตู้เย็นพร้อมกับใบหน้าเปื้อนยิ้มบางเบา นี่ก็รู้เท่าทันเขาไปหมดทุกอย่าง ชอบนักเรื่องของคนอื่นเนี่ย 




"ฉันทำพวกนายอึดอัดรึเปล่า"




"สองคนนั้นไม่รู้เรื่องหรอก"




"ขอบใจ"




"เด็กนั่นไม่ยอมเล่าอะไรเลยหรอ เท่าที่เห็นก็ไม่มีอะไรผิดปกตินะ"




"บอกไปซื้อของ เเต่กลับมามีเเผลนิดหน่อย"




"ตรงไหนวะ"




"นายไม่เห็นเเต่ฉันเห็น..เเล้วเด็กนั่นโกหกไม่เนียนด้วย ทำไมชอบทำอะไรที่ฉันไม่ชอบอยู่เรื่อย หรือฉันใจดีเกินไปวะ"



เขาเหนื่อยที่จะเเกล้งโง่เเล้วนะ..ฝืนความรู้สึกชะมัด




"ไม่เอาน่า ค่อยๆคุยกันดีกว่า ตั้งสติหน่อยสิวะ"




"เอาเบียร์ออกไปเติมหน่อย เดี๋ยวฉันตามไปทีหลัง"



เเบคฮยอนจัดการเครื่องดื่มที่เหลืออยู่ค่อนขวดรวดเดียวจนหมดก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเบาๆเเล้วเปิดน้ำล้างหน้าตัวเองอยู่พักนึงเเล้วเงยหน้าขึ้นมาตีหน้านิ่งลบความคิดในหัวออกไปให้หมด 



เก่งมากนะตัวเเค่นั้นเเต่กลับทำเขาว้าวุ่นสติเเตกกระเจิงเเบบนี้ 




"ฉันจะทำอะไรได้ ก็ถนอมเธอออกขนาดนี้คยองซู"




มือเเกร่งยกขึ้นเสยผมลวกๆก่อนจะเดินกลับไปสมทบกับเพื่อนๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรื่องอื่นเอาไว้ทีหลังเเล้วกัน ตอนนี้เขาต้องผ่อนคลายสักหน่อย ไม่อย่างนั้นเเบคฮยอนคนเก่าได้หลุดออกมาอีกเเน่ๆ เขาเองก็ไม่อยากให้เป็นเเบบนั้นเหมือนกัน 







▲ B A B Y S I T T E R ▼








TBC. 


คิดถึงไหมมมม ส่วนไรท์คิดถึงทุกคนมากกก 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 139 ครั้ง

720 ความคิดเห็น

  1. #460 wtt_waris (@wtt_waris) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 13:37
    ร่างเก่าพี่แบคคือผู้ชายแบดๆใช่ม่ะ..
    #460
    0
  2. #438 krisyeol-baekdo (@krisyeol-baekdo) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:35
    เอาจริงนี่ว่าแบครู้ทุกอย่างอยู่แล้วอ่ะ
    #438
    0
  3. #437 krisyeol-baekdo (@krisyeol-baekdo) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:34
    เอาจริงนี่ว่าแบครู้ทุกอย่างอยู่แล้วอ่ะ
    #437
    0
  4. #436 Rawiwan28 (@Rawiwan28) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:20

    อยากเห็นนะร่างเก่าของพี่แบคว่าจะเป็นยังไงแต่ก็ไม่อยากให้น้องเจอและเสียใจอ่ะ ฮืออออ สงสาร(ตัวเอง)ทั้งคู่เลย ถ้ารู้ความจริงแล้วอย่าทำร้ายน้องแรงนะน้องบอบบาง^^T-T
    #436
    0
  5. #435 - Bbbee (@Littel_Gwang) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 20:11
    คิดถึงทุกๆท่านนนน
    #435
    0
  6. #434 Pizss (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 19:36

    รอวันแบครู้ความจริง

    อยากเห็นนางร่างเก่า 555

    รอนะคะ

    #434
    0
  7. #433 polyployks (@polyployks) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 11:17
    ถ้าพี่แบครู้ความจริงจะไม่โกรธน้องใช่มั้ยอะ อย่าโกรธน้องนะน้องตัวนิดเดวววววว
    #433
    0
  8. #432 maomakkkk (@lollipoplollol) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 23:22

    แบคฮยอนคนเก่านี่มันทำไม นิสัยไม่ดีหรอพ่อ

    #432
    0
  9. #431 ลูกเรือพี่แบค (@aordy91) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 19:33
    คิดถึงคุมไรท์นะ แต่คิดถึงคุณแบคฮยอนมากกว่า แฮร่!!!
    #431
    0
  10. #430 tttttttttttn (@monmont) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 16:21
    พี่แบคอ่อนโยนม้ากกก คิดถุงค้าบบบบ
    #430
    0
  11. #429 nusoo (@nusoo) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 14:05
    ใจเย็นๆเด้อพี่แบค
    #429
    0
  12. #428 KengNoze (@KengNoze) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 13:12
    คิดถึงไรท์ที่สุดเลยยยย//ตอนนี้คืออยากให้น้องพูดความจริงกับพี่แบคไปเลยไม่อยากให้น้องต้องคิดมากเรื่องที่บยองฮีพูดเปิดอกคุยกันไปเลยเอาใจช่วยคยองน้าาา~
    #428
    0
  13. #427 sthinteresting (@sthinteresting) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 11:04
    เขินเลยค้าาาา
    #427
    0
  14. #426 xiahA (@mommi) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 09:18
    พี่แบคต้องรู้เรื่องแล้วแน่ๆเลย แต่รอให้น้องพูดออกมาเองใช่มั้ยๆ แล้วพี่แบคคนเก่าต้องน่ากลัวแน่เลย ฮือออ คิดถึงไรท์มากๆๆๆเลย ขอบคุณนะคะที่มาต่อ ฮือออ รอตอนต่อไปเลยค่าา
    #426
    0
  15. #425 sohanyu (@sohanyu) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 09:14
    คิดถึงไรเตอร์มากๆเลยย ดีใจจังที่มาต่อแล้ว เรานี่เปิดดูเด็กดีทุกวันเลย ตอนนี้น้องบอกพี่เค้าเหอะลูก บอกความจริงไปเลย ถ้าพี่แบคเค้ารู้เองจะยุ่งยาก พี่แบคตอนนี้รักน้องมากๆแล้ว น้องก็รักพี่แบคเหมือนกัน ไม่ควรที่ต้องเจอปัญหาแบบนี้ ถึงตอนแรกน้องจะเข้ามาทำงานเพราะเรื่องนี้ก็เหอะ เชื่อว่าพี่แบคจะแกล้งทำเป็นไม่รู้อีกไม่นานแน่ๆ พี่เค้าก็ดูร้ายเอาเรื่องเหมือนกันนะ เห็นนิ่งๆแบบนี้ นี่ยังรอคอยอย่างมีความหวังเรื่องน้องท้องอยู่นะคะ ถึงสถานการณ์ตอนนี้จะดูเครียดๆ แต่เราก็ยังหวัง 555
    #425
    0
  16. #424 j-jamie (@j-jamie) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 06:48
    คิดถึงไรท์มากๆเลยยย สงสัยตอนนี้ต้องเอาใจช่วยทั้งคุณแบคฮยอน แล้วก็คุณพี่เลี้ยงแล้วมั้งเนี่ยย
    #424
    0
  17. #423 birigel (@birigel) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 03:37
    คิดถึงไรท์เหมือนกันค่าาาาพี่แบคเนี่ยออกตัวแรงตลอด
    #423
    0
  18. #422 น้ำ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 02:57

    อยากรู้ว่าแบคคนเก่าเป็นยังไงแต่เดาว่าต้องน่ากลัวแน่ๆ และอย่าบอกนะว่าแบครู้เรื่องไอรีนแล้ว

    #422
    0
  19. #421 Kyungchu~ 😙 (@pangnie1999) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 01:36
    เง้อออออ น้องต้องใจกล้าพูดความจริงกับพี่เขาแล้วแหละ เริ่มยังไงก็ต้องจบด้วยตัวเองนะคยองจู~
    #421
    0
  20. #420 JK2488 (@JK2488) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 00:44
    พี่แบคน่าจะรู้แล้วแน่ๆอ่ะ แค่รอให้น้องพูด แง้ น้องเองก็อย่าไปคล้อยตามที่บยองฮีปั่นนะ นี่อยากรู้เรื่องของสามคนนี้แล้วว่ามันเป็นยังไง แบคฮยอน จูฮยอน บยองฮี ความสัมพันธ์ดูยุ่งเหยิงมาก แง้
    #420
    0
  21. #419 Joker_King (@kingking_123) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 00:33
    คิดถึงที่สุดเลยยยยยยยยยยยย ทำงานเหนื่อยแย่เลยใช่ไหมมคั้บ

    ตอนนี้คือพี่แบครู้ความจริงแล้วเหรอรึว่ายังไงงงง มาทิ้งปมให้อยากรู้อีกแน้วววว ฮื่ออออ จริงๆเค้าว่าบยองฮีก็เป็นคนดีแหล่ะ เนอะๆๆ แล้วไอความลับนั่นคือไรอ่าาา
    #419
    0
  22. #418 KKppmarune (@KKppmarune) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 00:22

    คิดถึงไรท์เหมือนกันค่ะ ยินดีต้อนรับกลับค่าาาา
    #418
    0