[Fic] Kimetsu No Yaiba : Tomioka Giyuu X Kamado Tanjirou [รักหนึ่งครั้ง จดจำตลอดกาล]

ตอนที่ 16 : ตอนพิเศษ Tanjirou X Giyuu : เงามืดในภาพวาด แถม NC กรุบกริบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,284
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    25 ก.ย. 62


คำเตือน : ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลัก สำหรับตอนพิเศษนี้ทันจิโร่อายุ 20 และกิยูอายุ 24 ค่ะแซ่บๆ--น้องทันออกแนวดาร์กนิดหน่อยนะคะ ใครรับคาร์ที่แปลกไปของน้องทันไม่ได้ ก็..ขอให้ทำใจสักแป๊บก่อนจะอ่านต่อนะคะ รีบเตือนไว้ก่อน กลัวมีคนงง ฮ่าๆ




          “คุณมาตามคนรักกลับเหรอคะ?” เสียงเล็กแหลมของสาวเจ้าตัวเล็กเอ่ยทักทายทันทีที่เด็กหนุ่มเจ้าของรอยบากที่มุมซ้ายสีแดงคล้ำเดินเข้ามาในร้านขายภาพของเธอ แกลลอรี่แห่งนี้อยู่ในมุมอับของถนน น้อยคนนักที่จะรู้จักร้านนี้

          ไม่สิแทบจะไม่มีใครรู้จักเสียด้วยซ้ำ

          จุดประสงค์ของร้านนี้ไม่ได้มีไว้ขายภาพ แต่มีไว้ขายสิ่งที่อยู่ในภาพต่างหาก

          “แล้ว..มันเกี่ยวกับอะไรกับคุณเหรอครับ?”

          เด็กหนุ่มเพียงขยับเพียงริมฝีปาก ทว่าใบหน้ากลับนิ่งเฉย

          สาวเจ้าเจ้าของร้านนิ่งไปสักพัก แว่วน้ำเสียงที่ไม่มีความหวาดกลัวต่อคำตอบนั้นทำให้เธอยังคงเอ่ยถามต่อ

          “จะไม่เกี่ยวได้ไงล่ะคะ ก็เพราะร้านของฉันมีสิ่งที่คุณต้องการคุณถึงได้ตามหาร้านถูกไง”

          เป็นเรื่องจริงดังที่หล่อนว่า หากไม่มีความปรารถนาที่แรงกล้าและจิตใจที่มุ่งแสวงหา สิ่งๆนั้น แล้วจิตใจของเขาจะไม่เปิดทางให้เขาตามหาร้านนี้เจอแน่นอน

          ร้านที่ว่า โคโจว สารพัดร้านขายของตามใจปรารถนา

          ทันจิโร่ก้มมองใบหน้าของหล่อนระยะประชิดก่อนจะพ่นลมหายใจ

          “ก็จริงนะครับ คุณโคโจว ชิโนบุ”

          คนถูกเอ่ยชื่อหัวเราะคิกคักตามประสาหญิงสาวก่อนจะผายมือไปทางห้องๆ หนึ่ง

          “ถ้าเช่นนั้น พร้อมแล้วหรือยังคะ?”

          เสียงสาวคนนั้นดังก้องในหูทันจิโร่ เขากรอกตาไปมาระหว่างหญิงสาวกับประตูสีดำมืดเบื้องหน้า

          “อืม”

          “พร้อมแล้ว แน่หรือ?”

          เสียงที่ย้ำเตือนถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนั้นทำเอาทันจิโร่หัวใจเต้นผิดจังหวะ ดวงตาสีม่วงอเมทิสต์งามของโคโจวจ้องมองมาที่เขาด้วยแววตาที่หลากหลาย สงสาร ดีใจ เศร้าและหวาดระแวงเล็กน้อย

          “คุณอาจจะต้องมีการเตรียมพร้อมเพื่อแลกกับการได้ตัว เขา กลับมานะคะ”

          ไม่จำเป็นต้องเตรียมพร้อม ชีวิตนี้เขาไม่เหลืออะไรให้เสียอีกแล้ว



 

          ภายในห้องสีเหลี่ยมขาวสะอาด ตรงกลางห้องมีภาพวาดขนาดใหญ่ที่ถูกคลุมด้วยผ้าสักหลาด ทันจิโร่ก้าวเท้าไปกลางห้องก่อนจะหยุดยืน จ้องมองพร้อมชั่งใจว่าจะเปิดดีมั้ย ทว่ามือที่เร็วกว่าความคิดนั้นก็คว้าผ้านั้นออก ปรากฏสิ่งที่อยู่ภายใต้ผ้าผืนนั้น

          ภาพของผีเสื้อสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนกระพือปีกว่อนในห้องสีขาว ม้วนตัวประหนึ่งเกลียวคลื่นที่โหมกระหน่ำท่มกลางทะเลคลั่ง ทันจิโร่ยกมือขึ้นลูบไล้ภาพผืนนั้น เบื้องหลังผีเสื้อเหล่านั้นมีร่างของคน ๆ หนึ่งนั่งอยู่ แต่ก็ไม่ได้มองเห็นร่างอย่างชัดเจนเป็นเพียงเงาตะคุ่มสีดำที่ถูกบดบังด้วยผีเสื้อ ทันจิโร่มองเพียงแวบเดียว ความคิดในหัวของเขาคือ เป็นผู้ชายที่นั่งอยู่ด้านหลังผีเสื้อเหล่านั้น

          “ภาพนี้เป็นผลงานของจิตรกรผู้เข้าถึงส่วนลึกของจิตใจคนได้เป็นอย่างดีค่ะ”

          เสียงใสๆ ดังไล่หลังของเขามาก่อนจะหยุดยืนข้างลำตัวเขา

          “ร่างที่ถูกบดบังอยู่นั้น มีรูปร่างคล้ายผู้ชาย แต่ว่าอาจไม่ใช่ก็ได้ อาจไม่ใช่ผู้หญิง อาจไม่ใช่มนุษย์ อาจไม่มีแม้แต่เพศ” เสียงของหล่อนหลอกหลอนหูเขาจนรู้สึกรำคาญ ทันจิโร่ตวัดสายตาไปคาดโทษสาวเจ้าเล็กน้อย ชิโนบุหัวเราะในลำคอ เธอเคยเจอลูกค้าประมาณนี้มาบ้างเหมือนกันเพียงแต่เด็กหนุ่มตรงหน้าของเธอช่างดูแตกต่าง

          แรงปรารถนาที่จะได้ตัวคนรักกลับมา

          แววตาที่สั่งสมด้วยอารมณ์ที่ร้อนรุ่มนั้นทำเอาเธอรู้สึกเนื้อเต้นจนอยากจะมอบภาพนี้ให้เขาไปฟรีๆ

          แต่กฏก็คือกฏ

          “ราคาที่คุณจะต้องจ่าย มากพอๆกับ

          “เท่าไหร่ก็ว่ามา”

          เด็กหนุ่มผู้ไม่มีแววตาของความเสียดายเม็ดเงินแม้แต่น้อยเอ่ยออกมาเสียงเรียบ เขาทำงานมาตั้งแต่อายุ 12 ปีในโลกใต้ดินที่ทำเงินมหาศาลให้กับเขามาโดยตลอด โลกใต้ดินที่ว่านี่คืองานสกปรกในระดับหนึ่ง และแน่นอนว่าเขาก็ฉลาดพอจะไม่เปิดเผยตัวตนต่อหน้าใครๆอยู่แล้ว แม้ว่าร้านแห่งนี้จะเป็นเหมือนตลาดมืด ที่ขายของพรรค์นี้เหมือนกันก็เถอะ

          “งั้นฉันจะแจ้งราคากับเลขาของคุณแล้วกันนะคะ”ว่าแล้วหล่อนก็ก้มหัวลง ก่อนจะเอ่ยทิ้งท้าย “กลับบ้านก่อนค่อยเรียกเขาออกมานะคะ”

          ภาพวาดผืนนั้นถูกขนย้ายของเงียบเชียบในค่ำคืนที่ราตรีนั้นมืดสนิท แสงสว่างของดวงดาวอันน้อยนิดนั้นยิ่งทำให้ราตรีนี้ดูน่าค้นหา ทว่าก็ดูวังเวงเสียจนน่าขนลุก

          “ของจะจัดส่งถึงบ้านของคุณในอีกยี่สิบนาที ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะ”

          เสียงชิโนบุเอ่ยออกมาเสียงใส “รู้กลไกการทำงานของภาพนี้สินะคะ”

          ทันจิโร่ส่งเสียงอืมออกมา ก่อนจะจ้องมองรถขนภาพที่แล่นจากไปแล้ว

          “ภาพนั้นไม่มีอะไรแน่นอนค่ะ สิ่งที่คุณเรียกออกมาอาจจะเป็นเขาจริงๆ หรือไม่ใช่ก็ได้ การเรียกคนที่หายไปกลับคืนมาผ่านมิติภาพ ไม่ใช่อะไรที่มีความปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกนะคะ”

          ชิโน่บุหมุนปอยผมตัวเองไปมา “และคุณต้องแน่ใจด้วยว่าอีกฝ่ายยังมีชีวิต”

          “ผมแน่ใจ”

          เสียงที่แสดงความมั่นใจดังออกมาอย่างแน่วแน่ ทันจิโร่ก้มลงมองแหวนวงหนึ่งในมือ

          “ถ้าหากเขาตาย ดอกฮิกันบานะสีขาวนี้ก็คงเหี่ยวเฉาไปแล้ว” แหวนวงนั้นมีดอกไม้ที่ถูกสตาร์ฟเอาไว้บานสะพรั่งสวยงาม สิ่งที่เชื่อมต่อระหว่างวิญญาณของเขากับวิญญาณของอีกฝ่ายที่คล้ายๆกับด้ายแดงแห่งคู่ชีวิต ทว่าแหวนวงนี้เป็นมากกว่านั้นเป็นมากกว่าคู่ชีวิต สิ่งที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งจนไม่อาจะมีอะไรมาตัดขาดได้ นอกเสียจากความตาย

          ชิโนบุทำเสียงว้าว “ว้าว มีของแบบนี้ด้วยเหรอคะ?”

          ทันจิโร่ไม่ตอบอะไรพลางส่งสายตาให้หล่อนหยุดพูดเสียที ก่อนจะเบนหน้าไปอีกทางที่เลขาของเขาเดินมาหา

          “ทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้ว ออกเดินทางเลยมั้ยครับ” ชายหนุ่มผมสีแดงเพลิงเอ่ยกับทันจิโร่ด้วยความนอบน้อมก่อนจะพยักหน้าให้หญิงสาวเจ้าของร้าน

          “ไปกันเถอะ เร็น”

          ชิโนบุก้มหัวอีกครั้ง ก่อนที่ร่างของผู้ทรงอิทธิพลในโลกมืดจะหายลับเข้าสู่เงามืดที่คนอย่างเธอไม่อาจแตะต้องได้

 

         

         

          “กลับมาหาผมได้แล้ว”

          เสียงกระซิบที่ดูเศร้าสร้อยนั้นทำเอาคนที่ยินรู้สึกอาลัยอาวรณ์

          เขาเคยได้ยินเสียงนี้จากที่ไหนสักแห่งที่ไกลมากๆ

          “กลับมาหาผม”

          เพียงแค่ไม่กี่คำ เจ้าของร่างที่ได้ยินเสียงนี้ก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น เขาเห็นแสงสว่างสาดส่องอยู่เบื้องหน้า ต้องเดินออกไปทางนี้สินะ

          “โทมิโอกะ กิยู”


          ดวงตาสีครามสวยลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องหรู ผ้าห่มสีน้ำเงินเข้ม หมอนนุ่มๆ ทุกอย่างที่เขาสัมผัสนั้นช่างดูอ่อนนุ่มและสบายราวกับนอนอยู่บนขนปุย

          ทว่าสิ่งที่ผิดแปลกสุดวิสัยนั้นคือ ซากของผีเสื้อสีดำที่นอนนิ่งสงบบนลำตัวของเขา พร้อมกับลำแสงสีทองที่ส่องมายังปลายเท้าของเขาตรงบริเวณหน้าต่างบานงามนั้น เจ้าของนัยน์ตาสีครามพยายามยันตัวลุกขึ้นไปเปิดหน้าต่างบานนั้น เขารู้สึกอึดอัดในใจแปลกๆ เหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ภายในลำคอแล้วคายไม่ออก

          ทว่าไม่ว่าจะออกแรงดันเท่าไหร่ก็เปิดไม่ออก หน้าต่างบานนี้เหมือนไม่ได้มีไว้เปิดดูทิวทัศน์ภายนอกแต่ดูประหนึ่งเป็นเครืองป้องกันห้องนี้ให้พ้นจากหมู่ไม้โดยรอบต่างหาก

          “ตื่นแล้วเหรอ”

          เสียงเรียบนิ่งจนดูเหมือนสายน้ำที่นิ่งสงบนั้นทำเอาร่างที่กำลังซุกซนกับบานหน้าต่างรีบหันควับมาหาคนที่เดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบเชียบ เด็กหนุ่มที่ส่วนสูงพอๆ กับเขา ใบหน้าอ่อนเยาว์เนียนนุ่ม รอยแผลเป็นเด่นชัด รอยยิ้มคลี่บางก่อนจะค่อยๆ เดินเข้ามาหาเขา

          พลันสมองเจ้ากรรมก็เริ่มติดปะต่อเรื่องราวได้ “นะ..นาย”

          “จำได้แล้วสินะครับ นึกว่าจะต้องใช้เวลามากกว่านี้ซะอีก”ก่อนที่เจ้าตัวจะวางถาดอาหารเช้าไว้ที่โต๊ะปลายเตียง “รู้สึกยังไงบ้าง คุณกิยู”

          มือหนาที่เต็มไปด้วยรอยแผลนั้นลูบอย่างแผ่วเบาข้างแก้ม

          ฝ่ายที่ถูกเรียกชื่อถึงกับยืนนิ่ง “ทะ..ทำไม”

          ทันจิโร่หัวเราะ “ทำไมงั้นเหรอ กำลังสับสนว่าทำไม คุณที่ควรจะลาจากโลกนี้ไปแล้วถึงไม่ตายสินะครับ” ร่างเล้กกว่าเขาเพียงนิดเดียวเข้ามาประชิดเสียจนได้ยินเสียงหายใจ

          “เพราะผมไม่ให้คุณตายยังไงล่ะ”

          กิยูพยายามยกมือปัดป้องอีกฝ่าย “ก็..ฉันหนีไปกระโดดแม่น้ำ---

          “คิดว่าฆ่าตัวตายแล้วผมจะหาไม่เจอเหรอครับ ผมรู้คุณยอมฆ่าตัวตายเพื่อที่จะหนีจากผม---และ”

          ทันจิโร่เว้นวรรคให้อีกฝ่ายตอบ คำตอบที่กิยูก็รู้อยู่แก่ใจ ทันจิโร่จึงเอ่ยปากเสียเอง

          “เพื่อให้ผมปลอดภัยจากคุณกิยูที่จะคลั่งขึ้นมาอีกเมื่อไหร่ไม่รู้

          คำตอบนั้นทำเอาผมยาวกว่าถึงกับเข่าอ่อน เขารู้ตัวดี ตัวเขาที่มีจิตใจที่ดำมืดเสียยิ่งกว่าหลุมดำบนอวกาศนั้น 

          มีความลับหนึ่งซ่อนอยู่...

          ความวิปริตที่ถูกซ่อนเอาไว้...ยากนักที่เขาจะควบคุมมันได้

          มันทำให้เขาเกือบจะเคย 'ฆ่า' คนมาแล้ว

          แต่หลังจากนั้นก็เหมือนมีแสงสว่างสาดส่องเข้ามา เด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเขาเพียงไม่กี่ปี ทว่ากลับเป็นคนกุมโลกมืดเอาไว้ในกำมือ เด็กคนนั้นเดินเข้ามาก่อนจะโอบกอดเขาและผูกพันธนาการแห่งนิรันดร์เอาไว้

          “ตอนนี้ไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้ว” ก่อนที่ทันจิโร่จะสวมกอดร่างตรงหน้า ยกยิ้มและสูดกลิ่นหอมจากเรือนผมของอีกฝ่าย จิตวิญญาณของกิยูที่เรียกกลับมาจากภาพวาดนั้นช่างสมบูรณ์แบบ

          “หากว่ามีใครทำให้คุณคิดทำร้ายตัวเองอีก---ผมจะฆ่ามันเอง! แม้แต่ตัวผมเองก็ตาม”

          ก่อนที่แววตากระหายเจียนคลั่งจะปรากฏในแววตา ทันจิโร่เข้าประกบริมฝีปากอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว รุกล้ำเข้าไปอย่างเร้าร้อน กิยูตวัดลิ้นของตัวเองเข้ากับลิ้นของเขาอย่างชำนาญ ก่อนที่จ้องตาประสานกันครู่หนึ่ง ทันจิโร่ไม่ผ่อนแรงดูดเคล้าแล้วละริมฝีปากออก ก่อนจะเลื่อนลงมายังบริเวณลำคอของอีกฝ่าย ฝ่ามือเริ่มปลดชุดยูกาตะของอีกฝ่ายทำให้กลิ่นเนื้อนวลหอมฟุ้งกระจายออกมา

          “ผมจะทำให้คุณหยุดคิดเรื่องชวนปวดหัวพวกนี้” กิยูจ้องมองอีกฝ่ายทั้งน้ำตา แววตาของอีกฝ่ายฉายแววห่วงหาอาทรขณะที่มือเลื่อนลงต่ำกอบกุมแก่นกายของเขาที่เริ่มจะขยายตัวออกเสียแล้ว "แล้วคิดแต่เรื่องของผม...ตลอดทั้งวัน...ทั้งคืน"


-----------------------------------------------------Cut------------------------------------------------------------

และแล้วก็เขียน NC ออกมาจริงๆค่ะ กฎกติกาตามเดิมนะคะ แต่ว่า....

                    พิมพ์คำว่า "ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย" + ประโยคอะไรก็ได้ที่ทำให้ชารู้ว่าคุณผู้อ่าน 'อ่านตอนพิเศษตอนนี้' 

              จากนั้นทิ้ง E-mail ไว้ตามเดิมนะคะ ที่ให้พิมพ์ประโยคเมื่อครู่ เพราะชากลัวตัวเองสับสนกับ NC ตอนที่แล้วค่ะเดี๋ยวส่งให้ผิด อิอิ 

                                                            ตอนนี้รู้สึกเขียนนานกว่าเดิมมาก ไม่รู้ตะไม แง ร้องห้าย

                                                                  ขอให้มีความสุขกับการอ่านนะคะ

-----------------------------------------------------Cut------------------------------------------------------------




แวะพูดคุยเล็กน้อย

          น้องทัน---หลุดคาร์ใสๆน่ารักๆ พระเอกคนเก่งในอนิเมะไปมากเลยค่ะ ฮ่า ๆ สำหรับ Cut ตอนที่แล้วสามารถขอมาได้เรื่อยๆนะคะ ถ้าชาเปิดมาเจอก็จะส่งให้ค่า ขอบคุณทุกคำตอบรับและกำลังใจดีๆ ทั้งจากทาง E-mail และ คอมเม้นตลอดนะคะ ทำให้ชารู้สึกมีแรงจะใช้ชีวิตต่อไปแล้ว ฮ่าๆ

          ขายของค่ะ ชาเปิดเรื่อง เรือเร็นกิยูแล้วนะคะ ชื่อว่า เปลวเพลิง คลื่นสมุทร อย่าลืมไปติดตามนะคะ เลิฟๆ รักผู้อ่านทุกคนค่ะ 

 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

266 ความคิดเห็น

  1. #265 HOSHIYOMI Ryu (@HoshiHoshiCha) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 16:36
    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย เฮือกกกกกก มีความรู้สึกว่าน้องทันจากเคะกลายไปเป็นเมะ แต่ยังไง...ก็อยากอ่านอยู่ดีลล!!

    hoshihoshi6550@gmail.com
    #265
    0
  2. #263 ederrr (@ederrr) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 11:05
    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย
    แบบบบบ บ้าเอ้ยพึ่งจะมาเจอคู่นี้ เป็นฟิน5555
    csccsca37@gmail.com
    #263
    0
  3. #262 khyaiba (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 16:07

    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย


    ชอบมากค่ะแง อยากอ่าน/////;;;


    kwankeawta1109@gmail

    #262
    0
  4. #261 Shino (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 15:31

    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย...สุดยอด เจอของดีซะด้วย น่าสนใจมากเลยค่ะ


    ployonyou@gmail.com

    #261
    0
  5. #258 Masavari Mamuri D Darkspirit God (@MaMurikiki) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 06:03

    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย

    mamuri.kiki@gmail.com

    #258
    0
  6. #251 แอแง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 21:32

    ทท..ทันแอแงงเจ้าเด็กคนนี้ชอบเวอร์ชั่นนี้ค่ะ แค่กกก ว่าแต่อะไรเป็นสิ่งที่ทันจะต้องจ่ายนะไม่นาใช่เงินแน่ๆ ฮรุกก


    may2552_11@hotmail. com


    ขอบคุณค่า

    #251
    0
  7. #250 เพชชี่ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 14:55

    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย

    ตอนอ่านชิโนบุที่ทำเสียงว้าว ตอนประโยค ว้าว มีของแบบนี้ด้วยหรอคะ เหมือนมีเสียงที่กวนประสาทลอยมาด้วยง่ะ งื้อออ ชอบทันจิโร่ดารืกแบบนี้มากๆเลยครับ

    PhetchyNW@gmail.com


    #250
    0
  8. #247 kanpasu (@kanpasu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 13:36

    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย

    น้องทันลงทุนๆ


    sarawatayaru@gmail.com

    #247
    0
  9. #246 Rogue Cheney (@thanida61822) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 23:53
    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย ชอบทันเวอร์นี้มั๊กๆเลยค่ะ

    Komarusasaki@gmail.com
    #246
    0
  10. #245 Choel_tear11359 (@ct11359) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 20:02
    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย น้องทันแบบนี้แซ่บจริงๆค่ะ--- ชอบจังค่ะ!!!!

    ct11359@gmail.com
    #245
    0
  11. #243 sawada yutsuko (@bl-yaoi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 18:12
    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย ทันๆโคตรยั่ววววว
    Peang61@gmail.com
    #243
    0
  12. #236 FcNalu (@FcNalu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 01:17
    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย แงงงงง น้องของเราเป็นผู้ใหญ่แล้วแม่!!!!
    treenada10745@gmail.com
    #236
    0
  13. #234 MyPoon (@190347190347) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 01:26
    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย ชอบตรง เเล้วคิดเเต่เรื่องของผมทั้งวันทั้งคืน ชอบมากๆประโยคนี้!!!

    nu.pluem12@gmail.com
    #234
    0
  14. #233 MyPoon (@190347190347) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 01:23
    nu.pluem12@gmail.com
    #233
    0
  15. #216 Gadget68 (@Gadget68) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 23:27
    ยายกินลำไย น้ำลายยายไหลย้อย ชอบตรงให้คิดถึงทั้งวันทั้งคืนมันดูแซ่บมากเลยย piyaphorn.s47@gmail.com
    #216
    0
  16. #206 Pa_Thit (@Pa_Thit) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 10:07
    ยายกินลำไย น้ำลายยายไหลย้อย ตอนนี้ฉันก็น้ำลายไหลเหมือนยาย paersamal@gmail.com
    #206
    0
  17. #204 Felceche (@firn1234) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 14:35
    ยายกินลำไย น้ำลายยายไหลย้อย ทำออกมาให้อ่านเรื่อยๆเลยนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่า ~` siriyakornnd@gmail.com
    #204
    1
    • #204-1 Chatora_ชาชา (@MamoyaKiseki) (จากตอนที่ 16)
      8 ตุลาคม 2562 / 20:52
      ขอบคุณนะคะ จะพยายามหาเวลามาแต่งต่อให้แน่นอนค่ะ เป็นกำลังใจให้ผู้อ่านเหมือนกันนะคะ อิอิ
      #204-1
  18. #200 Mafia Angel (@sansnightthai) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 11:25

    ยายกินลำไย น้ำลายยายไหลย้อย เค้าอ่านแบ๋วนะ!!!.เขย่าๆไรท์ซังจนหัวแทบหลุดได้ แต่งนิยายแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆนะค่าา

    sansnightthai@gmail.com


    #200
    0
  19. วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 18:26

    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อยแอดค่าส่งให้ใหม่ได้ไหมค่าฮืออมันหายไปแล้วอ่าา



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 ตุลาคม 2562 / 15:20
    #197
    1
    • #197-1 Chatora_ชาชา (@MamoyaKiseki) (จากตอนที่ 16)
      5 ตุลาคม 2562 / 20:43
      ขออีเมลใหม่ได้มั้ยจ่ะหนู พี่ไม่รู้ว่าเมลหนูอันไหนอ่ะค่ะ
      #197-1
  20. #196 0840322206 (@0840322206) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 17:11

    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย

    จะเป็นกำลังใจให้นะคะสู้ๆคะต่อไปเรื่อยๆเลยนะคะ

    #196
    0
  21. #195 raminn2002 (@raminn2002) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 15:48

    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย+นะ น้องทันลุคนี้แซ่บมากเลยค่ะ;;/////;;

    tokuramisaki23@gmail.comhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #195
    1
    • #195-1 raminn2002 (@raminn2002) (จากตอนที่ 16)
      7 ตุลาคม 2562 / 08:43
      ได้รับแล้วนะคะ ขอบคุณมาดเลยค่า
      #195-1
  22. #193 God SiRiuZ (@natnaree_pramual) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 07:08
    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อย
    อุฮรุกกก น้องทันแซ่บมั่กๆ คร่าาา ดีงามมาก ชอบแบบนี้
    pramual.mai@gmail.com
    #193
    0
  23. #189 Khim123Autum (@Khim123Autum) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 21:32

    ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อยเรื่องนี้มันคือสวรรค์​จริงๆหยุดไม่ได้แล้วคราวนี้น้องรุกแบบอื้อหือดีงามพระรามแปดเลยค่ะnkkbb10304@gmail.com​

    #189
    0
  24. #187 jave2 (@Jave) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 19:57
    ยายกินลำใยน้ำลายยายไหลย้อย นุ้งทันลุคแล้ว~
    naris8033@gmail.com​
    #187
    0
  25. #178 Lai Xingfan (@saruta8412) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 23:39
    หูยยย ยายกินลำไยน้ำลายยายไหลย้อยยย แม่เจ้าโว้ยยย งื้ออออ คือมันดีมากค่ะ ;_____; saruta90366@gmail.com
    #178
    1
    • #178-1 Lai Xingfan (@saruta8412) (จากตอนที่ 16)
      2 ตุลาคม 2562 / 15:11
      ได้รับแล้วนะคะ ขอบคุณมากค่า
      #178-1