วันนี้
ซัดส้มตำปลาร้าไปทั้งเช้า-เที่ยง-เย็น
ทั้งๆที่กินไม่ได้(มันแพ้ของหมักดองหน่ะ)
ตอนที่กินๆไป ก็ทรมานซะ แต่ก็ยังแด๊กจนหมด
น้ำปลาร้าข้าพเจ้ายังไม่ให้มันเหลือเล๊ย~
สมกับที่อดอยากมานานโครตนาน(นานจริงๆ)
พอกินเสร็จ อย่างแรกที่ทำก็คือร้องหายา(เหอๆ สม)
ตอนแรกก็บอกน้องว่าให้ตำใส่กะปิ ห้ามใส่ปลาร้า
(น้องมันเป็นคนไปซื้อให้)
แต่พอมันเอากลับมา ดั๊นบอกว่า
"เจ๊ ยิ๋งเอาแบบใส่ปลาร้ามานะ มันอร่อยกว่า"
เราก็ว่าน้องนิดๆหน่อยๆ แล้วก็ร่วมวงกินกับมัน2คน
มันบอกว่าเอาเผ็ดพอดีๆ(แบบไหนอ่ะคนขาย รึ คนซื้อ) แต่ไอ้ที่มันเอามา......เผ็ด เผ็ด เผ็ด โครตเผ็ดเลย เผ็ดพอดีบ้านพริกขี้หนูนะสิ
......
แต่ก็ยังอุตส่าซัดเกลี้ยงเลย (หุหุ)
พอกินเสร็จ ไอ้น้องมันบอกว่า
"เจ๊ ไปซื้อยาคูลย์มากินกันเหอะ"
แต่พอไปถึงเซเว่น น้องมันจะหยิบยาคูลย์ แต่ว่าข้าก็เปลี่ยนเป็นบีทาเก้น(มันขวดใหญ่กว่า และที่สำคัญ ราคามันเท่ากันด้วย(งก) และเพื่อความสะใจ ก็เลยหยิบมาเผื่อคนละ2ขวดซะ
ตอนนี้รอจนแล้วจนรอด ก็ยังไม่มีใครท้องเสียก่อนกันเลย -*-
(การแข่งขันสงครามอุบาทว์ระหว่างพี่น้อง ห้ามลอกเลียนแบบ)
หลังจากที่เชื่อฟังคำสั่งหมอ ไม่กินอาหารทะเล ไม่กินดองหมัก ของดองทุกประเภท
เขียนโดย
Me-LOdy
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
4 พ.ย. 49
111
2
ความคิดเห็น
บางครั้ง ..
หมอเองก้สั่งเรามะได้
เอิ๊ก ส์ๆ
อาหย่อย