แย่งโรตีไอ้ฟุ้งกิน

เนื่องจากวันนี้ท่านอาจารย์สอนวิชาคณิตฯที่เคารพรัก
ได้ขีดเส้นตายว่าวันพรุ่งนี้ตอนคาบแรกให้นักเรียนทุกคนส่งหนังสือแบบฝึกที่โต๊ะอาจารย์
...ถ้าส่งหลังจากนั้น ----------- ตก...

วันนี้ตอนเย็นกลับมาจากร.ร.ก็เลยต้องมานั่งปั่นงานที่บ้านเจ๊แต้ม
(ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรๆ ก็ไปบ้านเจ๊แต้ม)
ซึ่งเจ๊แต้มได้เสียสละด้วยการไม่ไปเรียนพิเศษซะเลย
หลังจากที่รอโอกาสนี้มานาแสนนาน

อันตัวข้าเองนั้น ...
ระหว่างที่รอแม่นางองุ่นและแม่นางพัสเซิลล์ที่เดินทางไปเอาคีย์มาลอก
ก็นั่งนินทาตุ๊ดข้างบ้านแม่นางสะแต้ม
ด้วยเหตุที่ว่า --- ตุ๊ดมันนั่งจ้องพี่หนุ่ยแบบกินเลือดกินเนื้อ...
คิดแล้วสยองแทนพี่หนุ่ยว่ะ  >.< 

หลังจากที่แม่นางทั้งสองกลับมาแล้ว~~~
ก็ได้ฤกษ์ที่จะลอกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ และลอกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แต่มันมีปัญหาอย่างนึงคือ ------- มีอยู่4หน้าที่มิสามารถทำได้
เนื่องจาก...มันบอกว่าให้ทดลองทำเอง~~แล้วค่อยสรุปกิจกรรม
แต่ว่าพวกข้านั้น ... มันตื้อไปหมดแล้ว มิสามารถจะนั่งคิดเองได้
(รู้สึกว่าโง่จริ๊งงงงงงงงง)
ก็ฌลยโทรไปเร่งท่านฟุ้งซ่าน ให้ช่วยหอบหนังสือมันมาหน่อย
จะได้รีบๆลอก รีบๆเสร็จ  

ระหว่างที่รอ..พวกข้าก็นั่งกินเค้กกัน )^ ^(
อร่อยค่ะอร่อย
ระหว่างนั่น ท่านฟุ้งซ่านมันก็โทรมาบอกว่ามันนั่งกินข้าวอยู่โต้รุ่ง
(ข้างๆร้านก๋วยเตี๋ยวที่ข้าและแม่นางสะแต้มคิดว่าลูกชายเจ้าของร้านจ้องจะงาบมัน)
พอเดินไปที่โต้รุ่ง
(บ้านแม่นางสะแต้มและบ้านหลังแรกของข้า อยู่ใกล้ๆกับโต้รุ่ง)
ก็เจอมันนั่งแด๊กด่วนข้าวขาหมู(มั้ง)อย่างเอร็ดอร่อย  งื้มๆๆ

ต่อมา..ก็เดินไปมหกรรมอาหารไม่อร่อย(ซะที่ไหน)
เดินวนประมาณสามสี่รอบ~~ได้โรตีมา2กล่อง - -"
กล่องนึงของท่านฟุ้งซ่านที่แม่นางสะแต้มซื้อให้ด้วยเหตุที่ว่า...
  "การสัญญาโรตี...ที่ไม่คืนคำ" 55555555555555+

อีกกล่องมีอยู่5คน...นั่งแย่งกันกิน

และแล้ว..พอมันจะกลับบ้าน
โรตีมันก็ยังไม่หมดอ่ะนะ
มันก็เดินไปที่รถมัน ทำท่าเหมือนว่ามันอิ่มโรตีแล้ว
ข้าก็เลยจัดการดึงจานโรตีมันมาตรงหน้า
แล้วก็...สวาปาม
แต้ม "อ้าวฟุ้ง รออะไรเหรอ"
ฟุ้ง "รอโรตี"
อิง "..."
ขณะโรตียังอยู่ในปากข้าครึ่งนึง อีกครึ่งกำลังจะยัดเข้าไป
ก็เลยรีบๆยัดเข้าปาก
แล้วก็ผลักจานโรตีให้มัน
หน้าแตกจริงๆเลยนะ