ต้นกันหลอน

วันนี้ไปดูอิซาเบลซ้อมเซิ้งบั้งไฟ
หุหุ มือเจ๊แกแข็งม๊ากกกกก
ส่วนแม่นางฮันก็อยู่แถวหลังซ้าาา
จะว่าไป ไม่รุ้ว่าตัวเองโชคดีแค่ไหนที่ไม่ได้เซิ้งกับเค้าเนี้ย
"กรูไม่อยากจ่ายเงินตั้ง150บาทนะเฟ้ยย"
เงินตั้ง150บาท...โอ๊ยย จ่ายไปทำไมว่ะเนี้ย

เออ....จะว่าไป
วันนี้อุตส่าห์มาร.ร.แต่เช้า(ก่อนเข้าแถวพอดี๊พอดี)
พอมาถึงคุณเพื่อนที่เคารพรักก็กำลังหน้าดำคร่ำเครียดกันอยู่
เรื่อง  ต้นกันหลอน  ที่อาจารย์บอกตั้งแต่วันพฤหัสบดี
ปรากฏว่าไม่มีใครเอามาเล๊ยย
ข้าก็เลยบอกว่าที่สวนข้ามีอยู่ เอาป่ะ
....
ทีนี้ไอ้ลูกหมีก็เลยหายืมมอร์ไซเพื่อน
ได้มอร์ไซของใครมาก็ไม่รู้ ชื่อกิ๊บหรือว่าชื่อเก๋นี้แหละ
อันนี้ข้าจำไม่ได้ ไอ้ลูกหมีก็จำไม่ได้เหมือนกัน
รู้แต่ว่าอยู่ห้องเดียวกันเฉยๆ
(แล้วยังกล้ายืมมอร์ไซของใครก็ไม่รู้มาอีก~~)
ไอ้กิ๊บหรือว่าไอ้เก๋ ก็บอกสถานที่มอร์ไซจอดไว้
แล้วก็บอกว่ามอร์ไซมันอ่ะ
"Wave สีน้ำเงิน หมวกกันน๊อคสีน้ำเงิน มีเสื้อแขนยาวพาด"
เดินหาตั้งนานนน
.....
ออกไปเอาต้นกล้วยมา
พอกลับมาข้าก็ได้เป็นคนแบกต้นกล้วย T_T
เดินแบกต้นกล้วยรอบโรงเรียนเลย...ง่าส์
อายคนจริงๆ แต่ว่ามันเป็นร่มกันแดดได้ดีจริงๆนะเนี้ย ^ ^

สรุปว่า
บนต้นกันของห้องข้า
มีเหรียญห้าบาทเสียบอยู่ด้วย
ตอนแรกก็คิดอยู่ ว่าใครว่ะเอาห้าบาทมาเสียบต้นกัน
แมร่งไม่บอกกัน จะได้เอาตามบ้าง
ไอ้เราก็อุตส่าเอาตั้งยี่สิบบาทไปเสียบบนต้นกัน -*-
สงสัยพรุ่งนี้มันต้องแข่งกันแน่ๆเลย
ว่าห้องใครได้เงินกันหลอนมากกว่ากัน
=__=
และก็สงสัยอีกว่า
ห้องที่ได้เงินน้อยที่สุด คือห้องข้าพเจ้า..แน่นอน
(อ่ะเปล่าหว่า??)