แง~ใครก็ได้ช่วยด้วย

คือว่าวันนี้เรามีเรื่องจะมาเล่าให้ฟัง
คือว่าเมื่อวานตอนบ่าย ประมาณบ่าย2กว่าๆ ตามจริงเป็นคาบเรียนวิชาคณิต อาจารย์ก็บอกว่าวันนี้(ก็คือเมื่อวาน)จะสอบ ให้ไปรอที่ข้างล่างตึก เพราะว่าที่ร.รเราข้างล่างตึกเค้าใช้วางโต๊ะกินข้าวเรียงกันเลย พวกเราก็รอตั้งนานอาจารย์ก็ยังไม่ยอมมาซักที เรากับเพื่อนก็เลยขึ้นไปตามอาจารย์ แต่ว่าอาจารย์คนที่สอนคณิตพวกเราไม่รู้อยู่ไหน
พอเราลงมาข้างล่างก็เห็นเพื่อนกำลังหยอกกันอยู่ เป็นเพื่อนสนิทของเราทั้งสองคนเลยนะ พอแกล้งกันไปแกล้งกันมาก็ทะเลาะกัน เสียงดังมากๆ แต่ยังไม่ลงมือตีกันนะ ยืนด่ากันเฉยๆ จู่ๆเพื่อนคนหนึ่งที่ยืนๆด่าอยู่ก็ร้องไห้ขึ้นมาแล้วก็ล้มลงไปเลย เหมือนจะเป็นลม แต่ว่าก็ยังร้องไห้อยู่ ใบเตย(เพื่อนอีกคน)ที่กำลังเดินผ่านมารีบถลาเข้าไปเกือบรับไม่ทัน เพราะว่าถ้ารับไม่ทันเพื่อนที่ล้มลงหัวก็คงน๊อกพื้นไปแล้ว แล้วเพื่อนๆเกือบทุกคนก็เข้าไปมุงดูกันใหญ่เลย เพื่อนอีกคนที่ทะเลาะกันก็เข้าไปขอโทษ แต่ว่าเพื่อนที่ล้มลงก็ผลักออกไปแล้วก็พูดว่า"อย่ามายุ่ง" เพื่อนที่โดนผลักก็เลยเดินเข้าห้องน้ำไป ส่วนเราก็เข้าไปปลอบเพื่อนที่ล้มลง แต่ว่าเหมือนเพื่อนไม่มีสติแล้วแต่ว่าก็ยังร้องไห้อยู่
เราก็เลยเดินออกมาไปหาเพื่อนอีกคนที่อยู่ในห้องน้ำ(คู่กรณี)พร้อมกับเพื่อนอีกคน(งงมั๊ย) ก็เห็นเพื่อนกำลังร้องไห้อยู่ เรากับเพื่อนอีกคน(เริ่มงง)ก็เข้าไปกอดแล้วก็บอกว่าไม่เป็นไรหรอก เพื่อนที่กำลังร้องไห้ก็พูดประที่ว่า "ทำไมเวลามีเรื่องอะไรต้องมีแต่คนมาว่าเค้าว่าเป็นคนผิดทุกที ไม่เคยทำอะไรถูกเลย" แล้วเพื่อนอีกคน(ที่มาด้วยกัน)ก็พูดว่าไป อะไรก็ไม่รู้ ยาวมาก อืมมประเภทว่า อืมมจำไม่ได้แล้วหล่ะ รู้แต่ว่าเป็นอะไรที่ซึ้งมาก เราที่ยืนอยู่ด้วยกันจู่ๆก็ร้องไห้ เพื่อนอีกคน(ที่เค้าพูดอยู่)ก็ร้องไห้ ไม่รู้เหมือนกันว่าร้องไห้ไปทำไม แล้วเราก็เดินออกมาก่อน แล้วก็ไปนั่งเงียบข้างๆพวกผู้ชาย เออ... พวกผู้ชายก็ด้านจริงๆ ทางนั้นเค้ากำลังวุ่นกันอยู่ พวกผู้ชายมานั่งดีดกีต้าร์ร้องเพลงกันเสียงดังซะด้วย แล้วเราก็ไปร่วมวงกับพวกผู้ชาย เพราะว่าถ้านั่งอยู่เฉยๆมันก็จะคิดอะไรมาก คือเราเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายตอนนั้นกำลังคิดว่าถ้าเรื่องนี้มีอาจารย์รู้ อาจต้องขึ้นห้องปกครอง แล้วใครคนนึงอาจต้องออก แบบเนี้ย
แล้วพอนานๆไปก็หมดคาบ(1ช.ม.)เพื่อนที่ล้มลงยังร้องไห้ไม่หยุด พวกน้องๆพี่ๆก็เริ่มเดินออกมาเปลี่ยนคาบเรียน พวกเราก็เลยจะพยุงเพื่อนขึ้นนั่ง แต่ว่ายกยังไงก็ยังไม่ขึ้น(เพื่อนไม่อ้วนมากแค่55โลเอง) ยกกัน5-6คนไม่ขึ้น ก็เลยต้องอยู่กันตรงนั้นต่อ ส่วนเรากับเพื่อนที่พูดจนซึ้งก็ทนไม่ไหว ก็เลยเดินไปบอกอาจารย์ อาจารย์ก็ให้เรียกผู้ปกครอง พอพ่อแม่ของเพื่อนที่ล้มลงมาถึงก็มีพี่คนนึง(ใครก็ไม่รู้)อุ้มเพื่อนจากพื้นตัวคนเดียว คนที่อยู่รอบๆก็ร้อง ฮู่.... แล้วก็พาไปส่งที่รถ ส่วนเราก็ได้ยินที่แม่ของเพื่อนพูดกับอาจารย์ที่ปรึกษาของเราว่า เคยเป็นอย่างนี้แล้ว3ครั้ง ไม่รู้เพราะอะไร เพราะว่าก็ไม่มีโรคประจำตัวด้วย

พอมาวันนี้ เราเจอเพื่อนคนที่ล้มลงเมื่อวาน ก็ถามเค้าว่าเป็นอะไรมากรึเปล่า เพื่อนก็บอกว่า "อ้าวเหรอ" ก็เลยเล่าเองให้เพื่อนฟัง เพื่อนก็บอกว่า "ไม่รู้เรื่องอะไรเลย จำอะไรไม่ได้ด้วย"
แล้วพอไปๆมาๆ มันก็กลายเรื่องแปลกๆ ประจำห้องม.3/4 อีกเรื่อง
สงสัยพรุ่งนี้คงกลายเป็นเรื่องตลกแหงๆเลย

แง~ใครก็ได้ช่วยด้วย

ความคิดเห็น