คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ Fic เซวีน่า ] Fetters Of Wings หัวใจของปีกสีเพลิง....

โดย [M]erFa[E]

ปีกสีเพลิงแห่งวิหคไฟผู้รักความอิสระไม่เคยมีใครพันธนาการปีกคู่นั้นไว้อยู่กับกายได้...และจะเป็นเช่นนั้นตลอดกาล แต่สิ่งเดียวที่พันธนาการปีกสีเพลิงของเขาไว้ คือความรัก....

ยอดวิวรวม

7,136

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


7,136

ความคิดเห็น


53

คนติดตาม


48
เรทติ้ง : 83 % จำนวนโหวต : 6
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  15 ต.ค. 49 / 14:36 น.
นิยาย [ Fic չ ] Fetters Of Wings 㨢ͧաԧ.... [ Fic เซวีน่า ] Fetters Of Wings หัวใจของปีกสีเพลิง.... | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เอามาลงเรียบร้อยแล้วค่ะกับฟิคเรื่องใหม่ของเมอ >W<~

คราวนี้ถึงตาสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ออกโรงบ้างแล้วล่ะ ขวัญใจเมอเอง ท่านอัคคา >[]<

มาคราวนี้จะมีเศร้าๆซึ้งๆ ปนมานิดหน่อย หลังจากเมอค้นพบตัวเองว่าแต่งหวานไม่ได้เรื่องเลย =[]=" 
เอาล่ะคะ....เกริ่นๆมานิดหน่อย  เดี๋ญวจะทยอยมาอัพเรื่อยๆเช่นเดียวกับฟิคก่อนๆค่ะ 


ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ  ^^




ปล. อีเมล์เมอ memory_fullmoon@hotmail.com  ชาวเซวีเรี่ยนแอดมาคุยได้เลยค่ะ ^^

ปล.2  ขอบคุณอีกครั้งสำหรับเพลงประกอบของพี่ Matsuo ค่ะ 






[Ficเซวีน่า]As My Heart Demand You ตราบเท่าที่หัวใจเรียกร้อง เรื่องสั้น
รักหวานแหวว
อัพเดท: 11 ต.ค. 49 , เข้าชม :251/251 , โพสท์ :26 , Rating :5
คำอธิบาย : ชีวิตของเขา เกิดมาสมบูรณ์แบบ เขามีทุกๆอย่าง ได้ทุกสิ่งที่อยากได้ หน้าตา ทรัพย์สิน หน้าที่ เกียรติยศ แต่ทำไม หัวใจของเขา ถึงรู้สึกว่ามีอะไรขาดหายไป ( LeoXFemell ) [จบแล้วค่า จบแล้วจริงๆ >[]< ]
[ Fanfic เซวีน่า ] Tears Of The Wind หยาดน้ำตาแห่งสายลม.. เรื่องสั้น
ซึ้งกินใจ
อัพเดท: 6 ต.ค. 49 , เข้าชม :192/192 , โพสท์ :22 , Rating :5
คำอธิบาย : ฟิคเซวีน่าเรื่องแรก >w< ( อ้ะเปล่า ? ) หยาดน้ำตาแห่งสายลม...ผู้ดำรงด้วยเกียรติแห่งเอนเซล...หยาดน้ำตาที่ส่งผ่านไปถึงหัวใจเพียงคนเดียว....ต้นแสงจันทร์.....


แปะลิงค์ฟิคเก่าตามเคย >[]<

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 ต.ค. 49 / 14:36



Fetters Of Wings  หัวใจของปีกสีเพลิง....



ชาววิหคไฟรักความอิสระ....ไม่อยู่ภายใต้กฎเกณฑ์   ปีกสีเพลิงจึงนำพาวิหคไฟโบยบินภายใต้ท้องฟ้าอย่างอิสระโดยไร้การควบคุม   เพราะเหตุนี้....ปีกสีเพลิงจึงเป็นสิ่งที่ไม่มีใครพันธนาการเอาไว้ได้....เพราะปีกสีเพลิงไม่เคยยอมใครพันธนาการเอาไว้.....และจะเป็นเช่นนั้นตลอดกาล.....


แต่สิ่งเดียวที่พันธนาการเจ้าวิหคไฟคนนี้ไว้ตลอดกาล....คือความรัก.... 

 

 

 

 

 

 








"เจ้ามั่นใจงั้นหรือว่าจะรับหน้าที่นี้..."


เสียงของผู้เป็นบิดาเอ่ยถามชายหนุ่มด้วยสีหน้าเคร่งเครียด....ก่อนที่ดวงตาสีทองนั้นจะฉายแววมั่นคง  ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่กับชะตากรรมที่ตนเองต้องเผชิญ 


"ข้ามั่นใจว่าข้าจะทำ....และข้ามั่นใจว่าข้านั้นทำได้....ท่านพ่อ" 


"แต่เจ้ารู้ไหม....สิ่งที่เจ้าต้องเผชิญนั้นคืออะไร....ไหนจะอนาคตตลอดกาลของเจ้าอีก..." 


"ข้ารู้ดีท่านพ่อ....สิ่งที่ข้าต้องเจอ  ชีวิตอันเป็นนิรันดร์  หยุดนาฬิกาชีวิต เสียสละตนเองเพื่อซีซาร์นีนและบาซิลล่ารวมทั้งเซวีน่า...รวมถึงการที่ไม่ได้กลับมาเป็นคนธรรมดาเช่นเดิมอีกตลอดกาล....ต้องดำรงชีวิตตราบเท่านาฬิกาของเซวีน่าจะดำเนินต่อไป...."


"ถึงกระนั้นเจ้าก็ยังจะทำ...." 


"เพื่อเผ่าวิหคไฟ....ข้าผู้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าวิหคไฟย่อมต้องทำท่านพ่อ  เพื่อเผ่า....และเซวีน่า" 


"มีคนยอมเสียสละมากมายเช่นเดียวกับเจ้า....เจ้าก็ยังสามารถใช้ชีวิตได้เหมือนคนปกติหากเจ้าจะทำ  แล้วทำไมเจ้าถึงไม่ยอมทำล่ะ  ปีกแห่งเพลิงของชาววิหคไฟย่อมไม่ยอมถูกพันธนาการ  แล้วเจ้าที่เป็นถึงเจ้าวิหคไฟทำไมถึงยอมถูกพันธนาการได้เล่า..."   


"เพราะว่าข้า...." 


คำตอบที่ยังไม่ทันได้ตอบจากชายหนุ่มถูกตัดบทด้วยผู้ที่เป็นใหญ่ที่สุดในดินแดนแห่งอัคคีด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน...


"อัคคา....พ่อไม่อยากให้เจ้าติดบ่วงแห่งพันธนาการเช่นนี้   พ่อรู้ว่าเจ้าไม่อยากทำหากว่าไม่มีหญิงสาวผู้นั้น  ปีกแห่งเพลิงของเจ้ายังคงโบยบินอย่างอิสระและสามารถเฝ้ามองดูทายาทชนรุ่นหลังได้โดยจิตวิญญาณหลังจากละโลกแห่งนี้ไปแล้ว   เจ้าสามารถเลือกทางเดินที่ไม่ต้องเจ็บปวดที่ต้องเฝ้ามองคนที่รักจากไปโดยที่ตนเองยังคงอยู่ตลอดกาลเช่นนี้....ไม่มีใครอยากรับหน้าที่นี้แต่ต้องทำเพื่อส่วนรวม  พ่อเชื่อว่าสิ่งที่เจ้ากำลังกระทำนั้นมันอาจจะเป็นเพียงความรักที่ชั่ววูบมาบังตาของเจ้าเอาไว้  มีคนมากมายยอมเสียสละจากใจจริง....พ่อแค่อยากให้เจ้าไปคิดว่าสิ่งที่เจ้าตัดสินใจนั้น....มันมาจากใจของเจ้าจริงๆ  หรือเป็นเพียงเพราะแค่ผู้หญิงคนเดียว...." 


นัยน์ตาสีทองของชายหนุ่มนามว่าอัคคา ซีซาร์นีน ส่องประกายวูบชั่วครู่  ก่อนจะหันไปสบตากับผู้เป็นบิดาอย่างไม่เกรงกลัว  น้ำเสียงหนักแน่นเอ่ยราวกับตอกย้ำตนเอง....


"ความรักของข้าทุ่มเทให้กับเผ่าวิหคไฟท่านพ่อ....ทั้งหมดของหัวใจข้านั้นกระทำลงไปเพื่อเผ่าพันธุ์ของเรา...ข้าจะไม่เปลี่ยนใจในการตัดสินใจของตนเอง....และจะไม่มีวันเปลี่ยนใจ  ไม่ว่าจะวันนี้  พรุ่งนี้  และตลอดไป!!" 


ใบหน้าคมคายสบสายตาของบุรุษผู้ใหญ่แห่งเผ่าวิหคไฟอย่างไม่เกรงกลัว  ก่อนที่ชายหนุ่มเจ้าวิหคไฟจะเอ่ยปาก...


"หากท่านพ่อไม่มีอะไร....ข้าขอตัว..."  


ซีซาร์  ซีซานีนมองบุตรชายด้วยสายตายากจะที่หยั่งถึง....ก่อนจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเบาๆ....


"อัคคา...ถ้าย้อนเวลากลับไปได้พ่อจะไม่ให้ลูกเติบโตมาแบบนี้เลย....เจ้าวิหคไฟนั้นไม่เคยยอมใคร  และเจ้าก็เป็นเจ้าวิหคไฟที่ไม่เคยยอมใครเช่นเดียวกับพ่อ....แต่คนเป็นพ่อย่อมยอมให้ลูกได้เสมอถ้าเป็นสิ่งที่ลูกตัดสินใจ....อัคคา...ปีกสีเพลิงไม่เคยมีใครพันธนาการเอาไว้ได้....นอกจากพันธนาการที่เรียกว่าความรัก...และลูกก็กำลังถูกความรักนั้นพันธนาการเอาไว้อยู่......"  

 
















ปีกสีเพลิงกางสยายออกจากแผ่นหลังของชายหนุ่มรูปงาม...ก่อนขนนกสีแดงนั้นจะหลุดปลิวออกมาเล็กน้อย.....ก่อนที่ร่างของชายหนุ่มจะบินขึ้นไปบนฟ้า....


วิหคไฟจะดูสง่างามที่สุดเมื่ออยู่บนท้องนภา.... 


เพราะเหตุนี้...จึงไม่มีใครคิดจะพันธนาการปีกคู่นั้นไว้...และไม่เคยมีใครพันธนาการได้สำเร็จ.... 


ร่างของอัคคา ซีซาร์นีน  บินผ่านภูมิประเทศอันหลากหลายเป็นเวลานับชั่วโมง  ก่อนที่ร่างนั้นจะกลับไปอยู่บนผืนดินท่ามกลางผืนน้ำ....


ดินแดนที่ผืนน้ำ....วารีเน่....


ดินแดนที่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับอาณาจักรใด....อยู่ห่างไกลจากดินแดนอื่นและถูกปิดกั้นด้วยคำว่า ' ดินแดนแห่งภูต '


ร่างบางของหญิงสาวผมสีฟ้าสยายเต็มหลังที่กำลังดูแลงานในส่วนของธารน้ำแห่งหนึ่งหันหลังให้เขา....เสียงหวานแต่เข้มงวดปนอารมณ์หงุดหงิดเล็กน้อยทำให้เขารู้คำตอบทันทีว่าเธอคือใคร....


คนที่เป็นเพื่อนที่เข้าใจเขามากที่สุด...และเป็นคู่แข่งตลอดกาล...


"รู้สึกว่าเจ้าก็ยังวุ่นวายกับงานอยู่เหมือนเดิมนะ....วาตารี"


นัยน์ตาสีฟ้าใสนั้นเจือแววสงสัยปนหงุดหงิดเอาไว้เมื่อเห็นหน้าเขา ใบหน้าหวานมองมาอย่างไม่สบอารมณ์  ก่อนเสียงหวานของหญิงสาวจะเอ่ยตอบ...


"รู้สึกว่าเจ้าวิหคไฟก็ยังโบยบินไปมาอย่างอิสระเหมือนเดิม....แหงสินะ ไม่เคยมีใครพันธนาการปีกของเจ้าเอาไว้ได้...ยกเว้นความรัก..." 


"เจ้านี่ก็อีกคน...ที่บอกว่าข้าถูกพันธนาการเพราะความรัก..." 


"ก็เพราะความรักไม่ใช่เหรอไงที่พันธนาการให้เจ้ามาที่นี่น่ะ...พี่เวนย์อยู่ที่เอเบียร่ากับท่านดิโอลี...เจ้าจะไปหาเค้ามั้ยล่ะ..."


เจ้าวิหคไฟแย้มรอยยิ้มน้อยๆ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ...


"ถ้าเขาไม่ใช่ของของเรา  เราก็ไม่มีสิทธิ์  ข้าบอกเจ้าไปกี่รอบแล้วล่ะวาตารี...ในเมื่อท่านเวนย์กับท่านดิโอลีรักกัน  ข้าก็เป็นเพียงผู้ที่เฝ้ามอง....ข้ายินดีที่ทั้งสองรักกัน มันก็เหมาะอยู่แล้วไม่ใช่หรือวาตารี...แถมอีกอย่าง  ตอนนี้ข้าไม่ได้รักนางแล้วด้วย...."


"เจ้าหญิงออโรร่าหรือกระไร.."


"เจ้าไปเอาข่าวนี้มาจากไหนกันล่ะ...วาตารี"


"ข้าก็ไม่รู้....จีเซลล่าบอกข้ามาอีกที...ว่าเจ้าวิหคไฟที่มักจะไร้คู่เสมอตอนนี้กำลังถูกพันธนาการด้วยความรักที่มีต่อเจ้าหญิงออโรร่า..."


"ข้าว่าข้ากับเจ้าเป็นเพื่อนกันมานานพอที่เราจะรู้ความคิดของอีกฝ่ายนะวาตารี...ว่าสิ่งไหนคือเรื่องจริง สิ่งไหนคือเรื่องล้อเล่น  วิหคไฟถูกสั่งสอนมาให้รักเผ่าของตนเองยิ่งชีวิต เหมือนกับความทุ่มเทที่เจ้าทำเพื่อผืนน้ำแห่งนี้...สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เราทั้งคู่รู้ดีมิใช่งั้นหรือ...."


แววตาสีฟ้าใสทอแววอาดูรชั่วครู่ที่ชายหนุ่มไม่อาจเห็น  ก่อนหญิงสาวจะเก็บกลืนน้ำตาเอาไว้ภายใน  แล้วเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงไม่ยี่หร่ะอย่างเช่นเคย


"ข้ารู้ดี...ความรักของเจ้าทุ่มเทให้กับเผ่าไปหมดแล้วสินะ...ถึงยอมเสียสละตนเองเพื่อเผ่าเช่นนี้...."


"มันก็เหตุผลเดียวที่เจ้ายอมเสียสละเพื่อดินแดนแห่งนี้ไม่ใช่หรือไงวาตารี..."


เสียงที่ย้อนกลับมาในทันทีทำให้หญิงสาวหันไปถลึงตาใส่ชายหนุ่มที่กำลังหัวเราะเบาๆอย่างยั่วโมโห....แต่ในใจกลับมีเสียงร้องค้านลั่น...


มันจริงซะที่ไหน....!!! 


เธอเลือกที่จะเสียสละร่างกายเพื่ออุทิศตนให้กับดินแดนแห่งวารีนี้ตลอดไป...


และเธอเลือกที่จะเสียสละจิตใจของเธอเพื่ออยู่เคียงข้างเขาในฐานะเพื่อนไปตลอดกาล....


เพื่อนที่เข้าใจที่สุด คู่กัดที่ล่วงรู้ความคิดของอีกฝ่าย...


เพราะเขากับเธอ...ขัดแย้ง  และเข้ากันได้เสมอ.... 


จึงเป็นได้แค่เพื่อน....ตลอดกาล... 


"มันก็จริงของเจ้า..."


"ข้ามาเพื่อขอบคุณเจ้านั่นแหล่ะที่ยอมเสียสละมาอยู่เป็นเพื่อนข้า ถึงแม้ว่าทั้งข้าและเจ้าจะทำเพื่อเผ่าก็ตาม....ไว้เจอกันวาตารี...แล้วข้าจะแวะมาใหม่..."


ชายหนุ่มพูดทิ้งไว้แค่นั้นก่อนจะหันหลังจากไป  ก่อนที่เสียงของหญิงสาวจะเรียกให้ดวงตาสีทองกลับมามองอย่างสงสัย....


"อัคคา..." 


"เจ้าอาจจะไม่เข้าใจความหมายทั้งของข้าและใครหลายๆคนที่บอกว่าเจ้ากำลังถูกพันธนาการ เพราะเจ้าอาจจะกำลังมองข้ามความรู้สึกละเอียดอ่อนบางอย่างไป....แต่ถ้าเจ้าเชื่อข้าในฐานะคนที่เข้าใจเจ้ามากที่สุด...เจ้ากำลังถูกพันธนาการที่เรียกว่าความรักพันธนาการอยู่อย่างไม่รู้ตัวนะอัคคา...." 


รอยยิ้มของชายหนุ่มเผยอขึ้นเล็กน้อย...ก่อนน้ำเสียงนุ่มจะเอ่ยขึ้นมา...


"ขอบใจเจ้ามากนะวาตารี...แต่ปีกแห่งเพลิงไม่เคยมีใครพันธนาการเอาไว้ได้...เจ้าก็รู้นิวาตารี...."


ปีกสีเพลิงโบยบินห่างไกลไปบนสุดขอบฟ้า....


เหลือเพียงขนนกสีแดงเพลิงบางเบาล่องลอยลงมาในมือของหญิงสาว...ก่อนที่แววตาสีฟ้านั้นจะหลุบลงพร้อมรอยหยาดน้ำตา...


เพราะเจ้าโบยบินไปเรื่อยใช่ไหม...ปีกคู่นี้ถึงไม่มีใครพันธนาการไว้ได้...


เจ้าคงไม่เคยรู้เลยสินะ...ว่าเวลาสายตาที่เจ้าพูดถึงหญิงสาวคนนั้น...มันอ่อนโยนขนาดไหน....


ความรักที่เจ้ามีให้หญิงสาวคนนั้นกำลังผูกมัดเจ้าเอาไว้...


และหญิงสาวคนนั้น....ก็คงไม่ใช่ข้า....


ใช่ไหม....อัคคา


















"อัคคา..."


เสียงหวานอ่อนระโหยที่เจือไปด้วยความเศร้าทำให้เขารีบหันกลับมามองหญิงสาวผู้สูงศักดิ์แห่งรัฐโพลาโต้ในทันที  ใบหน้างามนั้นมีร่องรอยของหยาดน้ำตาและความเศร้า  ใบหน้าอิดโรยนั้นพยายามฝืนยิ้มเต็มที่....


ทำไมเธอถึงได้เป็นเช่นนี้.... 


"จีเซล...ทำไมเจ้าทำหน้าเศร้าอย่างนั้น...เรายังมีทางแก้นะ..." 


หญิงสาวส่ายหน้าเบาๆอย่างเศร้าๆ  ก่อนจะเดินมาซบไหล่กว้างของชายหนุ่มอย่างหมดแรง  ชายหนุ่มแข็งตัวขึ้นเล็กน้อย  ก่อนจะยกมือลูบหลังอีกฝ่ายเบาๆอย่างอ่อนโยน...


อยากจะกอดปลอบประโลมเธอเอาไว้มากกว่านี้....แต่กลับไม่กล้าพอ....


"เพื่อนรักของข้า เจ้าต้องเข้มแข็ง  เจ้าคนเดียวเท่านั้นที่ช่วยท่านออโรร่าได้..."


มือบางที่กำเสื้อของเขาเอาไว้แน่น  ความชื้นจากหยาดน้ำตาที่บ่ายิ่งทำให้เขาอยากจะรวบร่างบางนั้นเอาไว้ในอ้อมกอด...อยากจะใช้อ้อมกอดนี้ปลอบเธอให้หายเศร้า....แต่เขากลับทำไม่ได้.... 


"ทำไมต้องเป็นเขา...ทำไมต้องเป็นเขา ทำไมต้องทำให้พี่สาวข้าเป็นอย่างนั้น ข้าแค้นคนๆนั้นนัก คนใจดำคนนั้นทำไมถึงไม่ช่วยพี่ข้า"


เสียงหวานนั้นตัดพ้ออย่างเห็นได้ชัด...ชายหนุ่มถอนหายใจ ก่อนจะเอ่ยปลอบเสียงอ่อนโยน....


"ท่านดีดาเรนทำดีที่สุดสำหรับอาณาจักร การไม่ช่วยก็คือการแก้ไขปัญหาที่ดีที่สุดเราจำเป็นต้องยอมรับ เจ้าและข้ายังต้องมีเรื่องที่ต้องทำ"
 

ใบหน้าของหญิงสาวผู้ที่หน้าเหมือนเจ้าหญิงออโรร่านั้นเงยขึ้นมาสบตา  แววตาสีเงินเปื้อนหยาดน้ำตานั้นสะกดดวงตาสีทองของชายหนุ่มให้นิ่งงัน...


"เจ้ารับใช่ไหม ข้าได้ข่าวเจ้ารับแล้ว ขอบใจ ขอบใจที่ทำเพื่อพวกเรา"


ทำเพื่อพวกเจ้า...อย่างงั้นหรือ....


"ข้าทำเพื่อเผ่าสิ่งที่ตามมาก็เลยได้ทำให้เจ้าด้วย อย่าสำคัญตัวผิดสิ จีเซล" 


น้ำเสียงที่ล้อเลียนยังเหมือนทุกครั้ง...แต่ในจิตใจของชายหนุ่มกลับไม่เหมือนเคย...


ข้าทำเพื่อเผ่า....หรือทำเพื่อเจ้ากันแน่...จีเซล 


หญิงสาวผู้ที่หน้าตางดงามไม่รองใครในแผ่นดิน  เจ้าหญิงเงาแห่งโพลาโต้ผู้ที่มอบความรักและความภักดีของเธอทั้งหมดให้กับเจ้าหญิงออโรร่าและดินแดนโพลาโต้  หญิงสาวที่เขารู้จักดี....และแยกเธอออกจากพี่สาวได้ทุกครั้ง.... 


หญิงสาวที่...ใครต่อใครว่าพันธนาการปีกคู่นี้เอาไว้.... 


"เห็นว่าวาตารีก็รับแล้ว ข้าก็ต้องรีบแจ้งท่านคูมีร่าแล้วล่ะ" 


ชายหนุ่มพยักหน้ารับ... 


เธอไม่เคยใช้สายตาคู่นี้มองชายคนไหน....เพราะความรักของเธอทั้งหมดไม่มีวันให้ใครอีกแล้วนอกจากพี่สาวของเธอและรัฐแห่งนี้.... 


เขาจะอยู่เคียงข้างเธอ...และปลอบเธอทุกครั้งที่เธอเศร้า.... 


เพราะเหตุนี้งั้นหรือ....เขาจึงเลือกที่จะยอมเป็นร่างเวทในพิธีกรรม....


ไม่สิ....เขาทำเพื่อเผ่า  เขายอมถูกพันธนาการเพื่อเผ่า...ไม่ใช่เพราะความรัก... 

เพราะวิหคไฟ...ไม่เคยมีใครพันธนาการได้....  


"เห็นทีข้าจะต้องไปแล้วล่ะจีเซล  ฝากสวัสดีพี่สาวของเจ้าด้วย..." 


รอยยิ้มบางๆที่แม้จะยังคงความเศร้าเอาไว้ถูกส่งมาให้ชายหนุ่ม  ก่อนที่น้ำเสียงหวานๆจะเอ่ยอย่างล้อเลียน....


"จะให้ข้าบอกว่าฝากความรักของเจ้าไปให้ด้วยหรือเปล่า..." 


"เจ้านี่ล้อเล่นกับข้าได้ไม่เป็นเวลาเลยนะ...ความรักของข้ายกให้เผ่าวิหคไฟไปจนหมดสิ้นแล้วล่ะ..."


และให้เจ้า..... 


คำถามที่ไม่น่าเกิดขึ้นบังเกิดขึ้นในใจ...


ถ้าวันหนึ่ง....ไม่มีนาง....เขาจะอยู่ได้ไหม..... 



เพราะเหตุนี้ใช่ไหม....ถึงรับหน้าที่ที่หนักหนาสาหัสเช่นนี้.... 










แอ้ก!!!   เริ่มตัน  จะตัดจบดีมั้ย ><~  มันแต่งไม่ออกจริงๆ  >[]<  แม้จะรู้สึกว่าแต่งฟิคนี้ลื่นไหลก็ฟิคอื่นก็เถอะ   ช่วงนี้ต้องขอโทษนะคะถ้ามาอัพช้า แต่งไม่สนุก  มันทั้งเฟล ทั้งเครียด  ทุกอย่างประดังเข้ามา  ขอโทษจริงๆค่ะ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ [M]erFa[E] จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

53 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 25 พฤษภาคม 2556 / 21:30
    วาตารีน่าสงสาร นี่อาจเป็นที่มาของจริงของ น้ำตาวารี ก็ได้
    #53
    0
  2. #52 Wats
    วันที่ 9 ตุลาคม 2555 / 22:18
    อ่านไปร้องไปสงสารมาสเตอร์วาตารีจังทำไมท่านอัคคาเมินมาสเตอร์จังเป็นเพื่อนมา3,000ปีไม่ทรมานตายหรอ
    #52
    0
  3. วันที่ 13 มีนาคม 2555 / 21:18
    สรุป คือ
    วาตารี รัก อัคคา
    อัคคา รัก จีเซล
    จีเซล รัก พี่สาว&โพลาโต้
    โอ๊ยงง
    #51
    0
  4. #50 peary
    วันที่ 3 มกราคม 2555 / 13:26
    สรุปคือ.....

    วาตารีรักอัคคา

    อัคคารักจีเซล

    จีเซลรักโพลาโต้และพี่สาว



    เศร้าเนาะ
    #50
    0
  5. วันที่ 15 สิงหาคม 2554 / 12:46

    ซึ้งอ่ะ ซึ้งมาก

    #49
    0
  6. วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 17:19
     อัคคา TT ท่านรักจีเซลใช่มั้ย 

    อ๊าย ยยยย 

    > / / / / <

    วาตารีอะ 
    #48
    0
  7. วันที่ 27 กรกฎาคม 2553 / 21:37
    ชอบอย่างแรงจ้า อิอิ อัคคาน่ารักจัง
    #47
    0
  8. วันที่ 31 มกราคม 2553 / 17:45
    แต่งต่อนะค่ะ
     สุดยอดเลยอ่ะค่ะ
       สนุกจริงๆเลยอ่ะค่ะ จะติดตาม
    #46
    0
  9. #45 เอราน่า
    วันที่ 12 มิถุนายน 2552 / 11:42
    รบกวนช่วยแต่งอัคคากับวาตารีด้วยนะค้า

    เราสงสารวาตารีอ่ะ...ยิ่งเชียร์คู่นี้อยู่ด้วย...

    อ้อ เราไม่รู้ว่าท่านผู้เเต่งจะมาเช็คเม้นท์บ้างรึเปล่าเเต่ถ้าเช็คก็รบกวนเเต่งอัคคากับวาตารีให้ด้วยนะคะ

    เราสงสารวาตารี T^T
    #45
    0
  10. วันที่ 11 มกราคม 2552 / 15:25

    _______________อัพ_________________
    ______________อัพอัพ________________
    _____________อัพอัพอัพ_________________
    ____________อัพอัพอัพอัพ_________________
    ___________อัพอัพอัพอัพอัพ_________________
    __________อัพอัพอัพอัพอัพอัพ_________________
    _________อัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพ__________________
    ___อัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพ________________
    ____อัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพ_____________________
    _____อัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพอัพ_________________________
    _____อัพอัพอัพอัพอัพ อัพอัพอัพอัพอัพ____________________________
    ______อัพอัพอัพอัพ___อัพอัพอัพอัพ ______________________________
    _____อัพอัพอัพ_________ อัพอัพอัพ______________________________
    ____อัพอัพ_______________อัพอัพ___________________________
    ___อัพ_____________________อัพ_________________________

    แปลกใหม่!!!

    สนุกดีคะ อัพเร็วๆนะคะ

    #44
    0
  11. วันที่ 8 พฤศจิกายน 2551 / 20:23

    เคยอ่านแล้วรอบหนึ่ง แต่ไม่เม้น เลยมาเม้นให้ 

    น่าสงสารกันหมดเลย โดยเฉพาะอัคคา(มีแอบลำเอียง ฮุๆ)

    #43
    0
  12. วันที่ 9 พฤษภาคม 2551 / 21:10
    ง๊ากกกกกกกก สงสาน วาตารี ง่ะ T^T
    #42
    0
  13. #41 pearlmuk
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2551 / 21:13
    แต่งดีนะค่ะ คำพูดสวยดี
    ชอบๆ

    แต่งอีกนะค่ะ
    #41
    0
  14. #40 ขอโทษ><
    วันที่ 27 มีนาคม 2551 / 15:05
    ฝากส่งต่อนะ มา เม้น ให้ อ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว..... อ่านต่อเลย เป็น เรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในจ. พิษณุโลก เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้าไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนามเดะเล่น และเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ"เปลวเทียน"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็กเหล่านั้นตายได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี (ปล ห้ามส่งมายังคนเดิมที่ส่งมาอีก ไม่งั้นจะรับโทษฐานคืน)... หึหึ
    #40
    0
  15. วันที่ 16 มกราคม 2551 / 17:40

    หนุกดีนะ  อยากอ่านเป็นเรื่องยาวบ้างอะ

    #39
    0
  16. #38 blackshadow
    วันที่ 9 ธันวาคม 2550 / 12:41
    ???



    มันรักกี่เศร้ากันล่ะเนี่ย???

    แต่งต่อเถอะค่ะ

    อ่านแล้วเห็นถึงความบ้าบอขอเทพีโรเซร่าเลย(อ๊ากกกกก(ท่านเซเฟอร์ช่วยพาไปว่ายน้ำเล่น))

    ล้อเล่นค่ะล้อเล่น



    แต่งต่อเถอะค่ะสงสารจีเซล
    #38
    0
  17. #37 น้ำตาวารี
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2550 / 14:54
    แต่งวาตารีคู่กับอัคคาบ้างสิคะอย่างนี้นะสงสารวาตารีมากๆๆๆๆเลย
    #37
    0
  18. วันที่ 22 ตุลาคม 2550 / 16:05
    แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง อย่าจบบบบบบบบบบบบบบบบบอยย่างนี้
    #36
    0
  19. วันที่ 16 พฤษภาคม 2550 / 10:55
    แต่งได้ดีนะ แต่เราว่ามันออกแนวรักเศร้าๆมากกว่า
    #35
    0
  20. วันที่ 25 เมษายน 2550 / 22:51

    แต่งต่อนะคับ ผมชอบฟิคของคุนมากมากเลย

    #34
    0
  21. วันที่ 15 มีนาคม 2550 / 17:28
    เศร้าค่ะ
    อัคคาหนอมีความรักพันธนาการเอาไว้ซะแล้ว
    สงสารวาตารีที่สุดล่ะค่ะ
    ฮือ...
    #33
    0
  22. #32 -sia-(โนล็อกงับ)
    วันที่ 10 มีนาคม 2550 / 23:13
    อ่านกี่ทีก็เศร้าจังเลย วาตารีน่าสงสาร...TT^TT



    อ่า...เรื่องนี้นี่ พี่ก็เคยเอาไปลงที่บอร์ดเซวีน่าใช่ไหมคะ

    ใครก็ได้ช่วยบอกลิ้งหนูทีได้ไหมคะ บอร์ดเซวีน่าที่อยู่ที่เดียวกับดิโอเมนอ่ะค่ะ

    หนูเคยเซฟไว้ แต่พ่อเอาคอมไปซ่อมมา เซฟมันเลยหายไปหมดเลยTT^TT

    หนูหายังไงก็ไม่เจอ ช่วยบอกหนูทีนะคะ ><
    #32
    0
  23. #31 ดีดีค่ะ
    วันที่ 8 มีนาคม 2550 / 20:40
    สนุกมากเลยค่ะ ชอบบบบบบบบบบบบบบบ



    เก่งๆๆๆจิงค่ะ ขอแต่งต่อ แล้วจะติดตามนะค่ะ
    #31
    0
  24. วันที่ 27 มกราคม 2550 / 19:20
    แวะมาเฉยๆอ่ะพี่เมอ
    #30
    0
  25. วันที่ 21 มกราคม 2550 / 22:12

    ไม่มีอะไรหรอกจ๊ะน้องสาว
    พี่อิ๊กมาโพสท์ให้เฉยจริงๆก็อยากอ่านใหม่อยู่
    แต่กลัวว่าจะร้องไห้อ่า..อิอิ

    #29
    0