คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ Fanfic เซวีน่า ] Tears Of The Wind หยาดน้ำตาแห่งสายลม..

โดย [M]erFa[E]

ฟิคเซวีน่าเรื่องแรก >w< ( อ้ะเปล่า ? ) หยาดน้ำตาแห่งสายลม...ผู้ดำรงด้วยเกียรติแห่งเอนเซล...หยาดน้ำตาที่ส่งผ่านไปถึงหัวใจเพียงคนเดียว....ต้นแสงจันทร์.....

ยอดวิวรวม

5,878

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


5,878

ความคิดเห็น


66

คนติดตาม


36
เรทติ้ง : 87 % จำนวนโหวต : 14
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  6 ต.ค. 49 / 17:43 น.
นิยาย [ Fanfic չ ] Tears Of The Wind Ҵӵ.. [ Fanfic เซวีน่า ] Tears Of The Wind หยาดน้ำตาแห่งสายลม.. | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

ฟิคเซวีน่าเรื่องแรกของเมอค่ะ ^^ ( แต่เป็นฟิคเซวีน่าเรื่องแรกเลยหรือเปล่าไม่แน่ใจ )

อ่านตอนเสียงกรีดร้องของใบไม้แล้วก็คำตอบของสัญญาแล้วเกิดไอเดียขึ้นมา >W< 

ฟิคนี้บางทีอาจจะไปขัดกับเรื่องจริง  เมอก็ขอโทษด้วยแล้วกันนะคะ 

เรื่องนี้เกิดในคืนแรกหลังจากมอรีลไปอยู่ในคฤหาสถ์ของซีเลสค่ะ 



ยังไงก็ฝากติชมด้วยนะคะ ^^ 


ปล.  เพลง ขอบคุณพี่ Matsuo มากนะคะ  ขอจิ๊กมาใช้หน่อยแล้วกัน  >w<  เพลงนี้เปิดไปแต่งฟิคไปได้อารมณ์ดีค่ะ  >[]< 

ปล.2  ฟิคคราวหน้า  อาจจะแต่งคู่ลีโอกับเฟมีล  สนใจมั้ยคะ ?

ปล.3 ชาวเซวีเรี่ยนแอดเมล์มาคุยกับเมอได้นะคะ ><~  ตอนนี้เมอมีความคิดจะทำเซวีน่าแฟนคลับขึ้นมา ใครสนใจก็แอดมาคุยกันได้นะคะ






แปะฟิคใหม่ค่า  ฝากเยี่ยมชมด้วยงิ~

[Ficเซวีน่า]As My Heart Demand You ตราบเท่าที่หัวใจเรียกร้อง เรื่องสั้น
รักหวานแหวว
อัพเดท: 7 ต.ค. 49 , เข้าชม :0/0 , โพสท์ :1 , Rating :0
คำอธิบาย : ชีวิตของเขา เกิดมาสมบูรณ์แบบ เขามีทุกๆอย่าง ได้ทุกสิ่งที่อยากได้ หน้าตา ทรัพย์สิน หน้าที่ เกียรติยศ แต่ทำไม หัวใจของเขา ถึงรู้สึกว่ามีอะไรขาดหายไป ( LeoXFemell )

[ Fic เซวีน่า ] Fetters Of Wings หัวใจของปีกสีเพลิง.... เรื่องสั้น
ซึ้งกินใจ
อัพเดท: 11 ต.ค. 49 , เข้าชม :0/0 , โพสท์ :0 , Rating :0
คำอธิบาย : ปีกสีเพลิงแห่งวิหคไฟผู้รักความอิสระไม่เคยมีใครพันธนาการปีกคู่นั้นไว้อยู่กับกายได้...และจะเป็นเช่นนั้นตลอดกาล แต่สิ่งเดียวที่พันธนาการปีกสีเพลิงของเขาไว้ คือความรัก....

แปะๆ ><

เนื้อเรื่อง อัปเดต 6 ต.ค. 49 / 17:43


Tears Of The Wind  หยาดน้ำตาแห่งสายลม....









เกียรติยศของสายลมคือผู้รอบรู้ทุกเรื่องราว เกียรติยศของผืนป่าคือผู้ธำรงพันธสัญญา...


ไม่ว่าจะชอกช้ำเพียงใด....สองหัวใจจะยอมรับในสายเลือดนั้น....


เพราะเหตุนี้ใช่มั้ย....ถึงปกป้องเจ้าเอาไว้ไม่ได้....ต้นแสงจันทร์....  

 





 

 


ราตรีล่วงเลยเวลารัตติกาลมาเป็นเวลานานแล้ว.....แสงจันทราทอประกายอยู่บนฟากฟ้าอย่างอ่อนโยนเช่นทุกวัน  กอดอกแสงจันทร์สะบัดชูช่อล้อรับแสงจันทร์งดงามเช่นทุกคืน  กลิ่นหอมอบอวลอบอุ่นของมันยังเป็นเช่นอย่างที่เคยเป็น....


งดงาม  อ่อนโยน  และอบอุ่น.... 


เพราะเหตุนี้ใช่ไหม....เธอถึงเปรียบเช่นดอกแสงจันทร์....มอรีล.... 


เพราะเธอที่เป็นเช่นนี้....งดงาม...สะกดหัวใจของเขาตั้งแต่แรกพบ...หัวใจที่อ่อนโยนกับทุกคนที่พบเห็น...อบอุ่น...สบายใจทุกๆครั้งที่เขาได้อยู่ชิดใกล้...เพราะทุกอย่างในตัวเธอ...เพราะโชคชะตา...ที่ทำให้เขากับเธอมาพบกัน....และเพราะโชคชะตา....ที่ทำให้เขาต้องเป็นเช่นนี้.... 


เพราะเขาที่เป็นเอนเซล....จึงทำได้เป็นเพียงผู้ที่มองดูเรื่องราวด้วยความเจ็บปวด...  


นัยน์ตาสีเงินสว่างมองดูกอดอกแสงจันทร์ที่ดูอ่อนหวานเช่นทุกคืนด้วยแววตาที่แปลกไป... 


ทุกราตรีเช่นนี้....นอกจากต้นแสงจันทร์ที่ดูอ่อนหวานแล้ว  ยังมีกลิ่นไออบอวลด้วยความรักจากหญิงสาวคนหนึ่ง...ที่รักต้นแสงจันทร์นี้....ในทุกๆคืน....ที่เขามองเห็นร่างบางนี้มองต้นแสงจันทร์ด้วยความรัก....ในทุกค่ำคืน...เขาได้สัมผัสถึงความรักที่เธอมอบให้กับเขา... 


แต่ในคืนนี้....ไม่มีอีกแล้ว.... 


มือเรียวยาวไล้ไปตามดอกแสงจันทร์....กลิ่นหอมหวานของมันลอยมา...กลิ่นหอมดอกไม้ที่ตราตรึงเข้าไปในจิตใจ...กลิ่นดอกไม้ดอกนี้...ที่เขามักได้กลิ่นจากตัวเธอเสมอ....


รอยยิ้มบางๆปรากฏบนใบหน้าหวานของชายหนุ่ม...


เธอจะจำได้ไหม ? วันแรกที่เขากับเธอเจอกัน...


ร่างของหญิงสาวร่างเล็กชนเขาอย่างไม่ตั้งใจ....เสียงหวานๆเอ่ยขอโทษอย่างสำนึกผิด  ก่อนจะกลายเป็นเสียงโกรธเคืองเมื่อเขาต่อว่าเธอเช่นนั้น....


เขายังไม่ได้ขอโทษเธอเลยสินะ.....ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้.... 


นางพรายที่แอบมาชมดอกไม้ยามกลางคืนในคราวนั้น...ใบหน้าหวานที่เชิดอย่างไม่ยอมแพ้....อ้อมกอดแรกที่เขาได้กอดเธอ...ยังจำติดในใจอย่างไม่รู้ลืม...


 ' สงสัยอากาศหนาวจะทำให้คนที่นั่นนิสัยเสียสินะ... '


' ใช่สิ....อากาศมันหนาว  อ้อ ลืมไป ฉันคุยกับคนวินด์โคลโลอยู่  โทษที...'


แล้วเธอจะรู้ไหม....ว่านิสัยเสียที่เธอว่าเขานั้น....เขาทำกับเธอแค่คนเดียวเท่านั้น...


เธอยังจะจำได้ไหม....? 


ดอกแสงจันทร์ดอกหนึ่งถูกเด็ดขึ้นมาอย่างแผ่วเบา  เซอร์รัสมองดูดอกไม้ดอกนั้นด้วยความทะนุถนอม...ก่อนจะแนบมันเอาไว้กับหัวใจ.... 


วันที่เขาได้ครองครองหัวใจของต้นแสงจันทร์....


สร้อยข้อมือของเอนเซล....ของหมั้นที่เขาลงทุนขอจากพ่อ.....เพื่อเธอ....


เธอจะรู้ไหม...?  ว่าวันที่เธอยอมรับสร้อยข้อมือจากเขา....หัวใจของเขาพองโตด้วยความสุขใจแค่ไหน... 


แรงกระตุกที่ปอยผมนั้นเขายังจำได้ดี...คำพูดนั้นยังดังก้องอยู่ในหัวใจของเขา...


 ' คิด.....เหมือนกัน... ' 


รอยสัมผัสที่ริมฝีปากยังจำได้ตลอดมา.....รอยสัมผัสที่อ่อนโยน...


ดอกแสงจันทร์ค่อยๆมารอยบอบช้ำมากขึ้นตามแรงมือของคนเด็ด...ดวงตาคู่สวยมีรอยเจ็บช้ำ  มือข้างนั้นกุมดอกแสงจันทร์แน่นก่อนจะค่อยๆคลายออก....ดวงตาสีเงินเหม่อลอยไปไกล.... 


เพราะโชคชะตาใช่ไหม.....ที่ทำให้เราต้องเป็นเช่นนี้...


เพราะสายเลือดของเราทั้งคู่ใช่ไหม....เราจึงทำได้เพียงแค่รับรู้....และมองดู....


น้ำตาที่ไหลรินจากดวงตาสีน้ำทะเลคู่นั้น....เพราะความเป็นห่วงเพื่อน.... 


เพราะผู้ที่ถือครองดวงตาพฤกษก....คือผู้ธำรงพันธสัญญาของป่า  คือผู้รับรู้เรื่องราวทุกสิ่ง...รับรู้เรื่องราวที่ตนเองไม่อยากจะรู้....


เพราะเพียงรู้....ด้วยเกียรติยศ....จึงไม่สามารถเปิดเผย...ได้เพียงแต่มองดู...และไขลานโชคชะตาในยามจำเป็น... 


เพราะเขาที่เป็นเอนเซล....เพราะสายลมรับรู้ได้ทุกสิ่ง....เพราะเอนเซล...เขาจึงทำได้แค่เพียงมองเช่นเดียวกับเธอ... 


ในยามนั้น....เธอยังมีเขาอยู่เคียงข้าง....ยังมีเขาคอยปลอบโยน.... 


แต่ตอนนี้.....ใครกันที่จะคอยเช็ดน้ำตา....ใครกันที่จะคอยช่วยเหลือ....


ใครกันที่จะมอบความรักให้เธอ....  


' เซอร์รัส....เราต้องยอมรับในโชคชะตาของเรา ' 


แล้วทำไมโชคชะตาถึงทำให้เราเป็นแบบนี้ล่ะ.....มอรีล.... 


เซอร์รัสเอ่ยปากท่องมนตร์อย่างแผ่วเบา....ดอกแสงจันทร์ที่อยู่ในอุ้งมือกลายเป็นผุยผงประกายระยิบระยับลอยไปจากครรลองสายตา...เขาเหม่อมองไปมันไปพักใหญ่.....


หวังว่ามันคงส่งไปถึงเธอนะ.....มอรีล....


แสงจันทร์ส่องแสงกระทบกับอัญมณีที่ห้อยอยู่ที่คอของชายหนุ่ม  ใบไม้สีเขียวคริสตัลส่องแสงประกายราวกับจะบอกให้เขารับรู้ว่าหญิงสาวที่อยู่ห่างไกลในตอนนี้ได้รับสิ่งที่เขาส่งไปให้แล้ว...


มือเรียวถอดสายสร้อยเส้นยาวออก....ในเวลาไม่นาน อัญมณีสีเขียวประกายก็อยู่ในอุ้งมือของเขา....


นี่คือสิ่งที่ทำให้เขารู้ว่า....เธอยังมีชีวิตอยู่....


เธอจะรู้ไหม....ว่าวันนั้นเขารับอัญมณีชิ้นนี้มาด้วยความรู้สึกรวดร้าวขนาดไหน....


เหมือนกับ....ปล่อยมือเธอออกไปตลอดกาล....


เธอรู้ไหม....รอยยิ้มที่ลีโอมอบให้เฟมีลในวันนั้น....อ้อมกอดของลีโอที่ปกป้องคนรักเอาไว้....มันทำให้เขารู้สึกปวดร้าวแค่ไหน....ที่เขาไม่สามารถปกป้องเธอเอาไว้ได้....


ให้เขายอมตาย....ดีกว่าเป็นเช่นนี้....


เพราะถ้าเขาจากไป.....อย่างน้อย....เขาก็ได้ปกป้องคนที่เขารักที่สุดเอาไว้.... 


แต่เวลานี้....เธอจะเป็นเช่นไร.....เขาไม่รู้เลย....


มอรีล....ฉันรักเธอ....


เธอได้ยินไหม....หัวใจของสายลมคนนี้กำลังพร่ำบอกเธอ....


คำคำนี้....สายลมจะเก็บไว้ให้เธอคนเดียว....


เธอได้ยินไหม....มอรีล....  


"มอรีล....รอก่อนนะ.....ฉันไปจะช่วย....สายลมจะพัดต้นแสงจันทร์กลับมาในอ้อมกอดให้ได้..."   


คำพูดแผ่วเบา....แต่หนักแน่น.... 


หยาดน้ำตาไหลรินจากดวงตาคู่สวย....ผ่านไปตามใบหน้าหวาน  ล่องลอยไปกับสายลม.... 


ชายหนุ่มกำดวงตาพฤกษกไว้แน่น....ก่อนจะร้อยเข้าสายสร้อย....แล้วใส่มันเก็บกลับไปในเสื้อเช่นเคย...


ตำแหน่งที่ใกล้กับหัวใจที่สุด... 


"สายลมจะไปทวงต้นแสงจันทร์คืน....ขอสัญญา....."  


สัญญาจากสายลม....ที่มีให้ต้นแสงจันทร์เพียงคนเดียว....  

 





 


สายลมเบาบางพัดผ่านร่างของหญิงสาวที่นั่งอยู่บนเตียงอย่างเหม่อลอย...ร่างบางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่ส่งพัดผ่านมากับลมเบาบางนั้น...ความรักที่แฝงไปด้วยความเศร้าสร้อย....


"เซอร์รัส...." 


สายลมนี้....ของเขาหรือเปล่า... 


มือบางยกขึ้นมาเล็กน้อยเพื่อรับลมที่โชยเข้ามา....ก่อนที่มือข้างนั้นจะสัมผัสได้ถึงความชื้น....ดวงตาสีน้ำทะเลมองดูสิ่งที่อยู่บนมือของเธอ... 


หยาดน้ำใสๆหยดเล็กหยดหนึ่ง....


ก่อนที่มันจะกลายเป็นหยดแล้วหยดเหล่าที่ร่วงหล่นลงมาจากดวงตาของหญิงสาว  ผสานกันเป็นหนึ่งเดียว...


สายลมกับต้นแสงจันทร์กำลังร้องไห้.... 


มอรีลมองสร้อยข้อมือสีฟ้าใสบนข้อมือข้างซ้ายด้วยดวงตาเปื้อนหยาดน้ำตา...


"อย่าร้องไห้เลยนะ.....เซอร์รัส...." 


เสียงปนสะอื้นแผ่วเบาดังออกมาจากปากของหญิงสาว.... 













 

สองหัวใจ....ที่ยอมรับในชะตากรรมของตนเอง....


สองหัวใจ....ที่กำลังร่ำไห้....


สองหัวใจ....ที่ผสานกันเป็นหนึ่งเดียว......
  











ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ [M]erFa[E] จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"วิจารณ์"

(แจ้งลบ)

เขียนสนุกมากค่ะ แต่เว้นระหว่างบรรทัดมากไปหน่อย เพราะเว้นระหว่างบรรทัดมากเกินไปทำให้ดูว่าเนื้อหามากแต่จะทำให้เนื... อ่านต่อ

เขียนสนุกมากค่ะ แต่เว้นระหว่างบรรทัดมากไปหน่อย เพราะเว้นระหว่างบรรทัดมากเกินไปทำให้ดูว่าเนื้อหามากแต่จะทำให้เนื้อเรื่องดูว่าง สุดท้าย ขอให้เขียนต่อไปเรื่อยโดยดูว่าเว้นมากเกินไปหรือปล่าวนะค่ะ ย่อ

นิรนาม123 | 16 มี.ค. 52

  • 5

  • 0

คำนิยมล่าสุด

"วิจารณ์"

(แจ้งลบ)

เขียนสนุกมากค่ะ แต่เว้นระหว่างบรรทัดมากไปหน่อย เพราะเว้นระหว่างบรรทัดมากเกินไปทำให้ดูว่าเนื้อหามากแต่จะทำให้เนื... อ่านต่อ

เขียนสนุกมากค่ะ แต่เว้นระหว่างบรรทัดมากไปหน่อย เพราะเว้นระหว่างบรรทัดมากเกินไปทำให้ดูว่าเนื้อหามากแต่จะทำให้เนื้อเรื่องดูว่าง สุดท้าย ขอให้เขียนต่อไปเรื่อยโดยดูว่าเว้นมากเกินไปหรือปล่าวนะค่ะ ย่อ

นิรนาม123 | 16 มี.ค. 52

  • 5

  • 0

66 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 21:09
    โอว...คุณแต่งได้ยอดเยี่ยมมากจริงๆ อ่านแล้วน้ำตาคลอตามไปด้วยเลยค่ะ สงสารเซอร์รัสมากๆเลยT_T
    #66
    0
  2. #65 tungting10 (@ting5151) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 23:19
    ซึ้งสุดๆไปเลยอ่ะ T ^ T
    #65
    0
  3. #64 CENTERDUTMILL
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 17:18
    ซึ้งสุดๆ ชอบจังเรื่องแบบนี้
    #64
    0
  4. วันที่ 28 สิงหาคม 2556 / 09:16
    การใช้ภาษาเพราะมากค่ะ ซึ้งสุดๆ สงสารมอรีลกับเซอร์รัสมาก
    #63
    0
  5. #62 เซวีน่า
    วันที่ 28 มิถุนายน 2555 / 14:20
    สงสารเซอรัสกับมอรีลที่รู้ทุกอย่างแต่ช่วยไคไม่ได้พึ่งอ่านตอนนี้เมื่อกีในหนังสืออ่านแล้วร้องไห้ซ้ำอ่านกี่ครั้งก็ร้องเศร้า
    #62
    0
  6. วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 14:16
     เศร้าอ่า... ชอบเนื้อหากับภาษามากเลยย

    อ่านแล้งคล้ายตาม
    #61
    0
  7. วันที่ 15 สิงหาคม 2554 / 12:38
    ซึ้งอ่ะ
    #60
    0
  8. วันที่ 1 มกราคม 2553 / 09:22

    ภาษาสวยดีจังเนื้อเรื่องก็ลื่นไหล ชอบๆ

    เราไม่ได้อ่านเซวีน่านานแล้วพอมาอ่านฟิกรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายเก่าๆ

    ฮ้า....คิดถึงเซวีน่าจัง^^~

    #59
    0
  9. วันที่ 8 ธันวาคม 2552 / 12:45
    ซึ้งมากๆๆ
    #58
    0
  10. วันที่ 5 ธันวาคม 2552 / 20:08
    อ่านแล้วน้ำตาไหลเลย

    เพราะปกติก็ชอบคู่นี้อยู่แล้ว ><

    สายลมกับต้นแสงจันทร์................
    #57
    0
  11. วันที่ 13 ตุลาคม 2552 / 11:02

    แล้วน้ำตา ทำไมทำไมต้องไหล ฮือๆๆ ซึ้งมาก

    #56
    0
  12. #55 รักเซวีน่า
    วันที่ 13 กันยายน 2552 / 11:30
    ซึ้ง แต่ฟิคเซอร์รัสกับมอรีลหายากมาก อยากให้แต่งเยอะจัง ชอบคู่นี้
    #55
    0
  13. วันที่ 11 กันยายน 2552 / 18:27
    ซึ้งมากกกกกกก
    #54
    0
  14. วันที่ 11 มกราคม 2552 / 15:30
    TT TT เศร้าอะ  อันนี้เล่มสามตอนที่มอรีลโดนจับตัวไปชั่ยป่าวคะ?? น่าจะชั่ยนะ ถ้าจำไม่ผิด
    #53
    0
  15. วันที่ 8 พฤศจิกายน 2551 / 20:28

    เศร้ามากมายเลย เรื่องนี้ T^T

    #52
    0
  16. วันที่ 6 พฤศจิกายน 2551 / 10:28
    สนุกมากๆเลยค่ะ
    แต่งต่อไปนะคะ
    เป็นกำลังใจให้
    #51
    0
  17. #50 เดกชอบส้ม
    วันที่ 8 กันยายน 2551 / 18:45
    เมื่อก่อน เคยสงสารมอรีล ที่ต้องแบกรับภาระต่างๆไว้ แต่ตอนนี้ บอกตรงๆ เซอร์รัส....

    น่าสงสาร
    #50
    0
  18. วันที่ 18 มิถุนายน 2551 / 20:56

    ซ้งอ่านแล้วเศร้ามาก ๆ

    #49
    0
  19. #48 ////////////
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2551 / 14:03
    เลย เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในจ. พิษณุโลก เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ"เปลวเทียน"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็กเหล่านั้นตายได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี (ปล ห้ามส่งมายังคนเดิมที่ส่งมาอีก ไม่งั้นจะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!! กลัวตายอ่า เลยส่งต่อ-*- ขอโทดนะ
    #48
    0
  20. #47 ขอโทษ><
    วันที่ 27 มีนาคม 2551 / 15:06
    ฝากส่งต่อนะ มา เม้น ให้ อ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว..... อ่านต่อเลย เป็น เรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในจ. พิษณุโลก เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้าไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนามเดะเล่น และเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ"เปลวเทียน"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็กเหล่านั้นตายได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี (ปล ห้ามส่งมายังคนเดิมที่ส่งมาอีก ไม่งั้นจะรับโทษฐานคืน)... หึหึ
    #47
    0
  21. วันที่ 16 ธันวาคม 2550 / 18:54
    แงๆๆๆ ทำไมมันจบแบบนี้ละคะ เศร้าจังร้องไห้เลยนะนี่ ที่จริงเค้าชอบ2คู่ทั้ง ลีโอและเซอร์รัส เรื่องลีโอน่ารักอะ อ่านแล้วอมยิ้มเลย แต่เรื่องนี้.......ฮือๆ
    #46
    0
  22. #45 blackshadow
    วันที่ 9 ธันวาคม 2550 / 12:28
    ซึ้ง



    อ่านแล้วน้ำตาไหลเลย

    เพิ่งอ่านเซวีน่านั่งหัวเราะอยู่เมื่อกี้เอง

    ทำไมมันช่างน่าสงสาร

    รู้ปกป้องได้แต่ไม่มีสิทธิจะทำ

    เหมือนกับทุกอย่างที่ตัวเองทำได้เปล่าประโยชน์
    #45
    0
  23. วันที่ 2 ธันวาคม 2550 / 17:14
    เศร้า หง่ะ แต่ชอบมากเยย
    #44
    0
  24. #43 love_มอรีล&เซอร์รัส
    วันที่ 28 ตุลาคม 2550 / 00:42
    สนุกมากๆๆเลยค่ะ(เสร้ามากด้วย) อยากให้แต่งเกี่นวกับต้นแสงจันทร์..กับ..นายสายลมอีกอ่ะ

    พอดีว่าชอบคู่นี้มากๆๆๆๆเลย love_มอรีล&เซอร์รัส..forever
    #43
    0
  25. #42 .....
    วันที่ 20 ตุลาคม 2550 / 00:07
    น่าสงสาน สายลม กับ ต้นแสงจันทร์จังเลย

    สนุกมากๆๆค่ะ อยากให้แต่งต่อเป็นเรื่องยาวเลยอ่ะ(ชอบคู่นายสายลม กับ ต้นแสงจันทร์มาก^_^)
    #42
    0